Ustawa z dnia 14 lipca 1938 r. o konwersji 7% pożyczki stabilizacyjnej w dolarach Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Upoważnia się Ministra Skarbu do zaofiarowania i przeprowadzenia na zasadach, ustalonych

w ustawie niniejszej, konwersji tych obligacyj 7% pożyczki stabilizacyjnej, wyrażonych

w dolarach Stanów Zjednoczonych Ameryki, wypuszczonych dnia 15 października 1927 r.

na podstawie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 października 1927 r.

(Dz. U. R. P. Nr 88, poz. 789), które nie zostały skonwertowane na obligacje 42% Wewnętrznej Pożyczki Państwowej z 1937 r. i do wypuszczenia w tym celu 42% obligacyj konwersyjnych. Konwersja może być przeprowadzona również drogą przestemplowąnia

obligacyj.

(1)

Oprocentowanie obligacyj obniżone będzie na 42 od sta w stosunku rocznym.

(2)

Kupony od obligacyj płatne będą w walucie miejsca przedstawienia do zapłaty w New

Yorku, Londynie, Bazylei, Zurychu, Amsterdamie, Sztokholmie i Paryżu.

(3)

Wypłata następować będzie, stosownie do żądania posiadacza

1)

albo na podstawie wartości nominalnej kuponu, wyrażonej w dolarach; w tym przypadku

wypłata dokonana będzie: w New Yorku w dolarach Stanów Zjednoczonych Ameryki, a w

innych miejscach płatności - według zasad, ustalonych w art. 7 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 października 1927 r.

(Dz. U. R. P. Nr 88, poz. 789);

2)

albo na podstawie wartości nominalnej kuponu, przcracnowanej, stosownie do żądania

posiadacza kuponu, na franki szwajcarskie, floreny holenderskie lub korony szwedzkie

według stosunku do dolara tych walut, ustalonego w art. 7 rozporządzenia, wymienionego

w pkt 1); w tym przypadku wypłata dokonana będzie: w Bazylei i Zurychu, Amsterdamie

i Sztokholmie - we frankach szwajcarskich, florenach holenderskich i koronach szwedzkich,

a w innych miejscach płatności - stosownie do żądania posiadacza kuponu - według kursu

kupna wypłaty na Zurych, Amsterdam lub Sztokholm w miejscu i dniu przedstawienia kuponu

do zapłaty;

3)

albo na podstawie wartości nominalnej kuponu, obliczonej zgodnie z pkt 2) we frankach

szwajcarskich, florenach holenderskich lub koronach szwedzkich, a przerachowanej na

dolary według stałego stosunku: 4.234 franków szwajcarskich lub 2.033 florenów holenderskich

lub 3.048 koron szwedzkich za jednego dolara; w tym przypadku wypłata dokonana będzie

w New Yorku w dolarach Stanów Zjednoczonych Ameryki, a w innych miejscach płatności

- według kursu kupna wypłaty na New York w miejscu i dniu przedstawienia kuponu do

zapłaty.

Spłata obligacyj nastąpi w ciągu lat 30, poczynając od dnia 15 października 1938 r.

przez częściowe umarzanie w terminach półrocznych, bądź w drodze losowania, bądź w

drodze skupu z wolnej ręki. Obligacje, wylosowane do umorzenia, płatne będą po kursie

103 ich wartości nominalnej.

Obligacje korzystają do czasu ich spłaty z zabezpieczenia, ustanowionego dla obligacyj

7% pożyczki stabilizacyjnej w umowie, zawartej przez Ministra Skarbu na podstawie

art. 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 października 1927 r.

(Dz. U. R. P. Nr 88, poz. 789).

Postanowienia umowy, zawartej przez Ministra Skarbu na podstawie art. 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 października 1927 r.

(Dz. U. R. P. Nr 88, poz. 789), mają zastosowanie do obligacyj, objętych konwersją, przewidzianą w ustawie niniejszej,

z uwzględnieniem zmian, wprowadzonych w art 2 i 3.

Upoważnia się Ministra Skarbu do ustalenia w umowie lub w umowach, jakie w tym celu

będą potrzebne, innych szczegółowych warunków, na jakich konwersja, przewidziana w

art. 1, będzie zaofiarowana.

Czynności, związane z konwersją, jak również obligacje, skonwertowane na zasadzie

art. 1 oraz przychód od tych obligacyj będą wolne od wszelkich podatków i danin państwowych

i samorządowych.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.