Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 kwietnia 1938 r. o odpowiedzialności dyscyplinarnej i postępowaniu dyscyplinarnym w Policji Państwowej.

§ 1.

(1l Dla utrzy.m<IJllia karn.,o§ci i po-

r'zą&u w kOJ1P1.l!Sie Policji Państwowej przeło­

żeni mają prawo nakładania kar według zasad

ustalonych w rozporządzeniu niniejszym.

(2) Przełożeni policyjni, posiadający prawo

dysc)'lP,linaIm,ego karania. mają obowiąz·!k dbać

'o to, ,~,by. k!łry dyscYiP~iname były. stosowane

spl'awledlli.wle, celowo 1 1'0 uprzedmm wyczerpaniu W1Śzelki.ch innych środków, będących w

ich dyspozycji (jako to: poucz~nie, ostrzeganie

itp.).

(3) Karę dyscy;pHlIlarną można orzec tylko

IW grarucaJch pr.zysługującego prawa karania,

przy czym należy uwzględnić rodzaj i wagę

IlliaJus,z erua obowiązków, zwłaszcza zaś ujemne

skutki, które z tego naruszenia wynikły lub

mogły wyniknąć dla służby, następnie char.aJkter, attnhicję, dotychczas·o we zachowanie się

itp. obwwonego' oraz jego stanowisko służ~

boiwe.

(4) Pl'lzy orzekaniu kar należy zwra~ać

szcze'gólJną uwagę na ich stOlPniowanie.

Odpowiedzialność dyscyplinarna oficerów~ szeregowych. urzędników kancelaryjnych i niż­

szych funkcjonariuszów do czynności pomocnł.

czych•.

. I 2. Ofi<:'eró<w i sze~egowyclt Po~i<:ii Pań­

stwowej, którzy naruszaią sweo1bowiązki w

Siłużbie l'll)b poza służbą, przez czyn, zaniechanie

lub zanliJeclbanie, pociąga się, niezależnie od

ewentualnej są,dJorweiOldlpowie,dJzia1.nosci karne,j

lub cywilnej, dlo odjpowiedziaJności d:yts,cY'P'linarnej.

§ 3. (1) Urzędników kancelaryjnych i niż­

szych funkcjonariuszów do czynności pomocniczych (art. 139 rozporządzenia Prezydenta Rzecźypospolitej z dnia 6 marca 1928 r . o Policji

Państwowej - Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr 5,

poz. 27), którzy naruszają obowiązki swego

stanowiska i urzędu w służbie lub poza służbą,

Policji Państwowej.

przez czyn, zaniechanie lub zaniedbanie, pocią­

ga się niezależnie od ich sądowej odpowiedzialności karnej lub cywilnej, do odpowiedzialności

dyscyplinarnej lub porządkowej.

(2) Urzędni'cy kancelaryjni i niżsi funkcjo",

nariusze do czynności pomocniczych ponoszą

odpowiedzialność dyscyplinarną za występki

służbowe, odpowiedzialność zaś porządkową za

wykroczenia służbowe.

(3) Występkiem służbowym jest takie naruszenie obowiązków służbowych, które powoduje obrazę interesu publicznego lub naraża

dobro publiczne na szkodę.

. '

(4) Wykroczeniem służbowym jest każde

. naruszenie obowiązku służbowego, nie posiadające wyżej podanych znamion' występku służbowego.

.

(5) Zbieg kilku wykroczeń służbowych lub

ich powtarzanie się, jak również wykroczenie

wśród okoliczności sz'c zególnie obciążających­

uważa się za występek służbowy.

§ 4. (1) Urzędnicy kancelaryjni i niżsi funkcjonariusze do czynności pomocniczych w stanie

nieczynnym podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej z powodu

.

a) występku służhowego, którego dopuścili

się w czasie czynnej służby,

b) popełnienia w czasie trwania sŁa'nu nieczynnego takich naruszeń obowiązków,

które noszą cechy występku służbo­

wego.

(2) Urzędnicy kancelaryjni oraz niżsi funkcjonariusze do czynności pomocniczych w stanie spoczynku podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej z powodu występku służbowego,

którego dopuścili się w czasie służby czynnej.

. § 5. Do postępowania porządkowego i dyscyplinarnego nie należy rozstrzyganie o roszczeniach cywilnych lub o odpowiedzialności materialnej za szkody, powstałe z niedbalstwa lub

.z winy osoby, ukaranej dyscyplinarnie.

§ 6. Określenia, użyte w następnych paragrafach rozporządzenia niniejszego: "oficerowie" i "szeregowi" odnoszą się do oficerów

i szeregowych Policji Państwowej, "urzędnicy"

i "niżsi funkcjonariusze" odnoszą się do urzęd",

ników kancelaryjnych i niższych. funkcjonariuszów do czynności pomocniczych, "kandydaci

kontraktowi" odnoszą się do kandydatów na

szeregowych Policji Państwowej, przyjętych do

służby przygotowawczej w char;:tkterze pracowników kontra'k towych, orcrz "wyższy przełożony

Str. 721

Dziennik Ustaw Nr 42 - -"--- - - - - - - Poz. 353

dyscyplinarny" i "właściwy przełożony dyscy- , w czynnościach służbowych i zwrotu części upoplinarny" odnolilzą się do pośrednich i bezpo- s!lżelłia, zatrzymane~o na ten czas.

średnich przełożonych, którym w ..Inyśl rozpo§ 10. (1) Kara zwolnienia ze służby nie porządzenia niniejszego przysługuje władza dyciąga za sobą utraty praw, nabytych służbą, jedscyplinarna.

nak przy wydaniu orzeczenia dyscyplinarnego

zaopa trzenie emerytalne ma być zmniejszone.

R o z d z i a ł II.

Zmniejszenie to może dochodzić do 50% norKary dyscyplinarne i ich skutki.

malnego zaopatrzenia.

,

,

(2j Jeżeli zwolniony ze służby nie posiada

A. D 1 a o f i c e rów i s 'Z er e g o w y c h. prawa do zaopatrzenia emerytalnego, to otrzymuje' odprawę według norm, określonych w

§ 7. W drodze dyscyplinarnej nakłada się art. 95 rozporządzenia Prezydenta Rzeczyponastępujące kary dyscyplinarne

spolitej z dnia 6 marca 1928 r. o Policji Państwo­

(1) Na oficerów

wej (Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr 5, poz. 27). Odpraa) upomnienie,

wa ta ma być również zmniejszona, a zmniejsze' b) nagana,

.

~

nie jej może dochodzić do 50% normalnego

c) areszt domowy lub na odwachu od jed- wymiaru.

nego do czternastu dni,

(3) Poza tym kara zwolnienia pociąga za

d) zwolnienie ze służby,

sobą utratę prawa do zaliczenia do służby czyne) wydalenie ze służby.

nej (wysługi lat) ewentualnego czasu zawiesze(2) Na S'zeregowych

nia w czynnościach służbowych i zwrotu części

a) nagana,

uposażenia, zatrzymanego na ten czas.

b) areszt od jednego do siedmiu dni,

c) degradacja o jeden stopień,

§ U. (1) Kara wydalenia ze służby pocią­

d) zwolnienie ze służby,

gaza sobą utratę wsżystkich praw wynikłych ze

e) wydalenie ze służby.

stosunku służbowego, w tej liczbie prawa do

.

(3) Areszt domowy 'lub na odwachu są ka- zaopatrzenia emerytalnego.

rami równorzędnymi.

(2) Poza tym kara wydalenia pociąga za sobą utratę prawa do zaliczenia do służby czyn§ 8. (1) Kara nagąny i aresztu do trzech dni nej (wysługi lat) ew~ntualnego czasu zawieszeu oficerów, oraz kara aresztu do siedmiu dni nia w czynnościach służbowych i zwrot~ części

U szeregowych, pociąga za sobą na przeciąg jed- uposażenia, zatrzymanego na ten czas.

nego roku od orzeczenia kary

(3) W przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie władza, orzekająca wydaA. w stosunku do oficerów

lenie, może przyznać członkom rodziny wydaloa) niemożność awansowania,

b) niemożność mianowania członkami nego stały zasiłek w wysokości ich zaopatrzei zastępcami członków komisyj dy- ' nia wdowiego lub sierocego albo mniejszy.

(4) Do powyższego z~siłku mają zastosowascyplinarnych,

nie

przepisy

ustawy emerytalnej o utracie prac) niemożność powoływania na asesowa do zaopatrzenia wdowiego i sierocego.

rów do komisyj dyscyplinarnych;

B. w 's tosunku do szeregowych

B. Dla urzędników i niższycll

a) niemożnosc awansowania,

f u n k c j o n a r i u s z Ó w.

b) niemożność p'owoływania na asesorów do komisyj dyscyplinarnych.

§ 12. Za wykroczenia · służbowe nakłada

(2) Kara aresztu od czterech do czternastu się na urzędników i niższych funkcjonariuszów

dni u oficerów pociąga za sobą na przeciąg następujące kary porządkowe

dwóch lat od orzeczenia kary

a) upomnienie,

al niemożność awansowania,

b) skrócenie lub odmowa urlopu wypo- ·

b) niemożność mianowania c'd onkami i 'z aczynkowego.

stępcami członków komisyj dyscyplinarnych,

§ 13. Za występki służbowe nakłada się na

c) niemożność powoływania naasesor6w ur~ędników i niższych funkcjonariuszów nastę­

do komisyj dyscyplinarnych.

'

pujące kary dyscyplinarne

,

a) naganę,

89. (1) Kara degradacji u szeregowych pobi odliczenie lat służby od roku do trzech,

ci"ga za sobą na przeciąg trzech lat od orzeczec) obniżenie grupy uposażenia o jedną lub

nia kary

dwie, z zawieszeniem możności awansu

al niemożnoś6 awansowania,

na przeciąg jednego roku do lat trzech,

b) niemożność powoływania na asesorów

d) przeniesienie w stały stan spoczynku

do komisyj dyscyplinarnych.

ze zmniejszonym uposażeniem emerytal(2) Poza tym kara degradacji pociąga za sonym wz~lędnie odprawą nalwyżej do

50%, .

bą utratę prawa do zaliczen,i a do słutby czynnej

(wysługi lat) ewentualnego czasu 'z awieszenia

e) wydalenie· ze służby,

,

Poz. 353 - - - - - - - - - - - Dziennik Ustaw Nr 42

§ 14. (1) Na urzędników i niższych funk·

cjonariuszów, pozostających w stanie nieczyn·

nym, nakłada siS następujące kary dyscypli·

narne

a) naganę,

b) stałe lub cza·sowe zmniejszenie uposażenia w stanie nie czynnym najwy.żej

025°/0,

.

c) w razie okoliczności szczególnie obcią·

żających, utratę wszelkich praw, wy·

pływających z jego stosunku do Pań·

stwa, w tej liczbie uposażenia i zaopatrzenia dla członków rodziny, z możno­

ścią analogicznego zastosowania przepisu art. 83 ustawy z dnia 17 lutego 1922 r.

o państwowej służbie cywilnej (Oz: U.

R. P. Nr 21, poz. 164).

(2) Te same kary dyscyplinarne mają za-stosowanie do urzędników i niższych funkcjonariuszów przeniesionych w stan spoczynku.

Str. 722

,

§ 18. Kara przeniesienia w stały stan spo·

czynku z umniejszonym uposażeniem emerytalnym do 50°/0 oraz kara wydalenia, orzeczona

urzędnikowi i niższemu funkcjonariuszowi, pociąga za . sobą te same skutki co kara zwolnienia względnie wydalenia w stosunku do oficerów i szeregowych, w myśl § 10 ust. (1) i (3).

§ 19. (1) Urzędnika lub niższego funkcjonariusza w stanie nie czynnym, na którego nało­

żono karę dyscyplinarną stałego zmniejszenia

uposażenia w stanie nieczynnym, nie można powołać z powrotem do 'służby czynnej.

. (2) O ile powyższą karę dyscyplinarną orzeczono tylko na pewien oznaczony czas, urzędnik

lub niższy funkcjonariusz w stanie nieczynnym

lub na emeryt~rze może być powołany z' powrotem do czynnej służby dopiero po zupełnym

odcierpieniu kary ' dyscyplinarnej.

R o z d z i a ł III.

§ 15. Przy karze odliczenia lat służby nie

zalicza się do czasu służby czynnej (wysługi lat)

Władza dyscyplinarna.

okresu tej kary, wskazanego w orzeczeniu.

Okres trwania tej kary odlic'z a ' się oeł czasu

§ 20. Przełożonymi dyscyplinarnymi, uprawsłużby czynne'j (wysługi lat) niezależnie od okrenionymi do orzekania kar dyscyplinarnych i posów, . potrącanych z czasu służby czynnej (wy- ' rządkowych, są

.

sługi lat) z iimych powodów, określonych przea) Minister Spraw Wewnętrznych,

pisami ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o pań­

b) Komendant Główny Policji Państwowej,

stwowej służbie cywilnej (Dz. U. R. P.

cl przełożeni policyjni w stopniu oficerÓw,

Nr 21, poz. 164) lub us~aw szczególnych.

odpowiedzialni za dyscyplinę w powie·

rzonych im jednostkach.

§ 16. Obniżenie grupy uposażenia może

nastąpić tylko w obrębie tej samej 'kategorii sta§ 21. (1) Władza dyscyplinarna nie jest

nowisk służbowych.

przywiązana do stopnia, lecz do stanowiska

służbowego i ma być wykonywana przez wła­

§ 17. (1) W stosunku do urzędników i niż­ ściwego przełożonego dyscyplinarnego oso"

szych funkcjonariuszów pozostających w służbie biście.

czynnej

(2) Jeśli właściwy przełożony dyscypliA. kara nagany pociąga za sobą na prze- narny jest na urlopie, choruje, wyjechał służbo­

ciąg jednego roku od orzeczenia kary

wo lub w ogóle nie może pełnić obowiązków

służbowych w czasie ponad trzy dni, władza

a) niemożnosc awan's owania,

h) niemożność powoływania na aseso- dyscyplinarna na ten czas przechodzi na jego

zastępcę, jeżeli jest nim oficer, lub w braku zarów do komisyj dy's cyplinarnychi

stępcy na oficera, któremu przełożony danej jedkara odliczenia lat służby ,pociąga za nostki poleci zastępstwo. W braku takiego posobą na okres czasu, równający się ilolecenia władza przechodzi na naj starszego

ści lat odliczonych

oficera.

a) niemożnosc awansowania,

(3) W razie nieobecności przełożonego dyb) niemożność powoływania na aseso- scyplinarnego, trwającej krócej niż trzy dni, zarów do komisyj dyscyplinarnych i

stępca w stopniu oficera może wykonywać wła­

C. kara obniżenia grupy uposażenia pocią­ dzę dyscyplinarną tylko w tym przypadku, ~dy

ga za sobą na okres czasu, na jaki w doraźne przywrócenie porządku staje się · koorzeczeniu dyscyplinarnym zawieszono ' nieczne w interesie służby i dyscypliny.

możność awansu z powodu obniżenia

§ 22. (1) Gdy kierownika jednostki zastę­

grupy uposażenia, niemożność powoły­

wania na asesorów do Ikomisyj dyscypli- puje szeregowy, władzę dyscyplinarną wykonywa bezpośrednio wyższy przełożony w stopniu

narnych .

. (2) ponadto każda kara dyscyplinarna po- oficera.

(2) Gdyby w przypadku, określonym w

ciąga za sobą utratę prawa do zaliczenia do

ust. (1), wykonywanie władzy dyscyplinarnej

służby czynnej (w'Y'sługi lat) ewentualnego czasu zawieszenia w czynnościach służbowych przez bezpośredniego wyższego przełożonego

i uzyskania zwrotu części uposażenia, zatrzy- dyscyplinarnego było utrudnione z powodu od.

manej w czasie zawię·szenia w czynnościach ległości miejsca. urzędowania, częstej nieobecności lub z innych ważnych przyczyn, komen·

służbowych.

a.

Str. 723

Dziennik Ustaw Nr 42 - - - - - - - - - - Poz. 353

dant wojewódzki (komendant P. P. m. st. Warszawy) . może do wykonywania władzy dyscyplinarnej na czas nieobecności kierownika jednostki wyznaczyć oficera, przełożonego sąsiedniej ·

równorzędnej lub wyższej jednostki policyjnej.

§ 23. (1) W zasadzie wykonują władzę dyscyplinarną właściwi przełożeni dyscyplinarni.

(2) Wyżsi przełożeni dyscyplinarni mogą

wykonywać władzę dyscyplinarną z pominię­

ciem właściwych przełożonych dyscyplinarnych

w przypadkach następujących

a) jeżeli popełniono czyn karygodny w ich

. obecności lub przeciw ich powadze,

b) jeżeli wyższy przełożony dowiedział się

o popełnieniu czynu karygodnego bezpośrednio i uznał za wskazane osobiście

ukarać winnego,

c) '. jeżeli właściwy przełożony zaniechał

ukarania z przyczyn, uznanych przez

wyższego przełożonego za nieusprawiedliwione,

d) jeżeli właściwy przełożony nie zrobi

użytku z przysługującej mu władzy dyscyplinarnej i przedstawi sprawę ukarania wyżsźemu przełożonemu.

(3) WraziEi gdy karę orzeka wyższy przeło­

żony dyscyplinarny,. zawiadamia właściwego

przełożonego winowajcy o przewinieniu, wymiarze kary i zarządza jej wykonanie.

: § 24. Sprawy dyscyplinarne przeciwko obwinionym w różnych stopniach służbowych

względnie grupach uQosażenia, lub w których

jeśt dwu ,lub więc<cj współobwinionych, należy

prowadzić łącznie. Do przeprowadzenia takiej

sprawy powołany jest przełożony obwinionego,

posiadającego

najwyższy

stopień

najwyższą grupę uposażenia lub

służbowe.

względnie

stanowisko

sprawie należy nałożyć karę, przekraczającą zakres jego władzy dyscyplinarnej, przedstawia

całą sprawę łącznie do decyzji o winie i karze

tem1l'wyższemu przełożonemu dyscyplinarnemu,

któremu przysługuje władza dyscyplinarna .w.

większym zakresie.

§ 26. (1) W stosunku do oficerów, szeregowych lub urzędników i niższych funkcjonariuszów odkomenderowanych (delegowanych) poza rejon swego stałego miejsca przydziału, wła ..

ściwym przełożonym dyscyplinarnym jest przełożony tej jednostki policyjn~j, do której nastą­

piło odkomenderowanie (delegowanie) .

(2) O każdej karze, wymierzonej odkomenderowanemu (delegowanemu), ma przełożony,

orzekający karę, zawiadomić niezwłocznie dla

cel6w ewidencyjnych kierownika tej jednostki

policyjnej, na której etacie ukarany pozostaje.

§ 27. (1) Odkomenderowany (delego'wany)

podlega nadal władzy dyscyplinarnej przełożo­

nego tej jednostki policyjnej, z której został odkomenderowany . (delegowany);

a) jeżeli odkomenderowanie (delegacja) do

dyspozycji nowego prżełożonego nastą­

piło czasowo dla dokonania pewnych

określonych czynności służbowych,

jeżeli odkomenderowany (delegowany)

ma być pociągnięty do odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie obowiązków, popełnione w czasie swej

służby w jednostce policyjnej, z której

nastąpiło odkomenderowanie (delegowanie).

(2) Przepis ust. (1) nie ma zastosowania, jeżeli przełożony, do którego dyspozycji nastąpiło

odkomenderowanie (delegowanie), jest wyższym

przełożonym tej jednostki policyjnej, z której

dany oficer, szeregowy' lub urzędnik i niższy

funkcjonariusz został odkomenderowany .(delegowany). Gdy wyższy przełożony nie skorzystał

ze swego uprawnienia dyscyplinarnego, zawiadamia o tym właściwego przełożonego dyscy·

plinarnego.

.

b)

. § .25.(1) W przypadku, gdy sprawa dyscyplinarna dotyczy oficerów, szeregowych lub

ąrzędników i niższych funkcjonariuszów z róż­

nycQ województw, powiatów, komisariatów komendant wojewódzki (komendant P. P. m. st.

Warszawy), komendant powiatowy,' kierownik

§ 28. (1) Jeśli przeniesiono oficera, szerekomisariatu, na którego terenie sprawa została

ujawniona, zbiera potrzebny materiał, dotyczą­

gowego, urzędnika lub niższego funkcjonariucy osób, pochodzących z innych województw, sza po wdrożeniu prz.eCiwko niemu postępowa­

powiatów, komisariatów, przekazuje go właści­ nia dyscyplinarnego albo. ujawniono po jego

wym przełożonym dyscyplinarnym i składa mel- przeniesieniu naruszenie przezeń obowiązków

~uiiek wspÓlnemu wyższemu przełożonemu dyw dawnym miejscu przydziału, materiał, poscyplinarnemu wszystkich obwinionych.

trzebny do sprawy, zebrany na dawnym miejscu

(2) Wyższy przełożony dyscyplinarny decy- . przydziału, należy przekazać w całości nowemu

przełożonemu dyscyplinarnemu.

duje; czy sprawa ma być załatwiona indywidualnieco do każdego obwInionego przez właści­

(2) W wyjątkowych przypadkach, gdy pro. wych przełożonych dyscyplinarnych, czy też ma

wadzenie sprawy na nowym miejscu przydziału

być rozpatrywana łącznie.

jest utrudnione z powodu zbyt obszernego ma(3) W przypadku łączności sprawy decyzja teriału, związanego z warunkami służby poco do winy i kary należy do wspólnego wyższe­

przedniej, komendant wojewódzki (komendant

go przełożonego dyscyplinarnego obwinionych, P. P. m. st. Warszawy) na wniosek now'e go lub

w granicach jego władzy dyscyplinarnej. Gdy

dawnego przełożonego dyscyplinarnego, w rawspólny w.yższy przełożony dyscyplinarny są­ . .zie przeniesienia zaś na teren innego wojewódzdzi, że jednemu choćby z obwinionych w łącznej

twa - Komendant Główny, może zarządzić

Dziennik Ustaw Nt 42

ptż~»-rowadżertie sprawy na dawrtymntiejscu

przydziału. O tej ,decyzji, jak tet Ó wyniku spra-

wy, rtależy zawiadomić rtowego przełożonego

dyscyplirtarfiego.

§ 29. Oficerowie, szere~owi, urzędnicy

i niżsi funkcjonariusze w stanie nieczynnYI11 i w

stan~ć spoczynku podlegają władzy dysćyplinar­

rt~l.te~op'fżełoi?n.ego ,dyscyplinatneJ~o,. kt?rero,"

bylI podpotządkowam przed przemeSlemem w

shUi nh:~czynl1y lub w stan spoczynku.

R o ż d z i a ł IV.

Zakres władzy dyscyplinarnej.

§ 30.

Minister Spraw Wewnętrznych 1'0-

śiada pełnię praw dyscyplinarnych w stosunku

do wsżystkich oficerów! szeregowych; urzędni­

ków i niższych funkcjonariuszów.

Sit. 124

czoi)ego do specjalrtyth tadań słuzby b~zpić~

ctt:t'i.sŁwa i kOf11ehdaiit teli:etwy sz~t~!towych

przy Komertdzie Główhe; ~ maja. prawo karartia

.

a) oficerów od aspiranta do komisana

włącznie - upomnieniem,

b) szeregowych - rtagafią lub ares!ttein do

dni pięciu,

c) urzędników od XII do VII gtupy uposażenia włątżhie karą porządkowa.

upotńni~nia,

d) niższych fUftkcjoIiatiUszów karami t>t)rządkowymi - upomnieniem i skrócenieItI lub odmową ut1ópu wypoczynkowego.

(2) Naczelnicy urzędów. śledczych mają

uprawnienia dyscyplinarne jak w usL (t), lecz

wyłącznie w stosunku do osób bezpośredhio im

podległych.

§ 34. Kierownicy ,k bmisariatów, kierownicy wydziałów śledczych, dowód\ca kompanii

ptaw dyscyplinarnych w stosunku do wszystkich !lżtabOlwej Kornendy Główn~j kOlmehdartŁ (doszeregowych, do urzędników od XII do X grupy wÓd,ca) OId1działu nie ~'ię:kgzego 'Od! kompanii

(~ZMTald!r{)ltl:u) i doWód!ca kompanii sz1kolnej uposażenia włącznie i w stosunku do niższych

mają prawo karaJl1ia

funkcjonariuszów.

a)slzer~gowyrch ---' na'gal1ą lub aJres,rleim do

(2) W stosunku , do oficerów wszystkich I

~ dni trzech,

stopni Komendantowi Głównemu przysługuje

b) ttrzędników od XU do X grllll'Y uposaże­

prawo nakładania kary upomnienia, nagany

nia wł!:t:'cznie - karą p,ortządlkoW'ą upoi atesztu do dni czternastu, w stosunku zaś do

mnienia,

.

urzędhików od IX gniiJy uposażenia Wzwyż mot:) niższych funik.c:jonruthtszów

jak pod

że . stosować kary porządkowe upomnienia

HL b).

i skrócenia lub odmowy urlopu wypocżynkowe­

~Oi oraz kary dyscyplinarne nagany i odliczenia

§ 35. Spory kOI1llPetetlIc)'ljne w s,pratwie

lat służby.

właśdwóśd

władży dysc)'IPHrnat:nei to.z.shz)1ają

(3) .W przypadku niemożności ., pełnienia

obowiązków przez Komendanta

Głównego RJometlid!anci wojewódzcy (komtmd:ant P. P. rn.

uprawnienia dYscyplinarne jego przechodzą na st. War,slz;ruwy) W stosutl:ku dlo po'd:l:egaiących im

oficera, który wchodzi w prawa i obowiązki p,tżeło1zon)'ich dy'slcyrpHna11l)71ch, w p'fzyp,md:ku zaś

spOlru kompetencyjnego między przeł\Jżortymi

Komendanta Głównego.

dyslcYlPJinal!1I1y\ffil z różn)"ch wOljewództw lu,b mię­

, . § 32. Komendanci wojewódzcy (komen- dzy komcfH:tanrta-®.i wojewódzkimi (ko,tht:ńdan­

dant P. P. ni. sL Watsźawy) maj1\ ptawo karania: tern P. P. 11L S't Warsiza:wy) l'ClIż:strzyga K6fiH~n·

dant Główhy.

a) oficerów w stopniach aspiranta, podkomisarza i komisarza - upomnieniem

Ro ż d z i a ł V.

i naganą,

b) oficerów w stopniu od nadkomisarza

Odł>owiediiall1ośc dyscypHftiltl1il kaftdydatów

wzwyż - upomnieniem, .

kOI1ti'aktow,ch.

c) szeregowych - naganą lub aresitem do

dni siedmiu,

§ 36. Katlićl'ya'iLd k orlitra.kt owi , ktOrzy ptżez

d) urzędników od XII do VII grUpy uposażenia karami porządkowym! - upom- czy'Il, zan1.echihiie lu'\) zahie1d'banie wślłuZibie lub

nieniem i skróceniem lub odmową urlo- poza słuzbą narttsza'lą przyjęte w ufii.ó{włe W~­

rurrki, pOICiągahi sa, do odp6wie.tli1alft6sei dypu wypoczynkowego,

e) niższych funkcjonariuszów - jak pod scyplinarnej, niezaJleZi'iie bid eW1ehhlalfiei bldpowietl!zialnosd sądowe,j, katnej lub cywilnej;

lit. d).

§ 31. (t) Komendant Główny posiada pełnię

§ 33. (1) Kothendanei miast, komendanci

§ 31. (1) VI ip'ÓisŁępowaMu dlyŚ'CypUnartly.m

powiatowi, komendanci óbwodowi m. st. War- nakłada się na kand'yidlaJtow kootrakltOiwych naszawy, kontendant rezerwy m. sL Warszawy, stę,p'tlJjąJce katy d~iinaiffie

a) upolrtiltl:ienie,

komendant szkoły oficerów, komendant szkoły

szeregowych, dowódca grupy rezerwy policyjbl riagana,

nej, dowódca dyonu konnego, dowódcy oddziac) areszt od 1 do t4 dlni.

łów w śkładiie większym od kompanii (szwadro- •

J2) Ka,ry. te . nakłilJda . się bez Wy1słuchania

nu), komendant (dowódca) oddziału, przezna- op,j~nii kom~Slii d)liS,e ypHnatn ej.

Dtiet1ftik Ustaw Nr 42 -~---------- Poz. 353

Str. 72S

(3) Kary d'yscyplinarne orzekają wła~ciwi

przeło.teni W 'stopnia'Ch ofi'Cerów Półioji Pań­

stwOIWe j; od,'p{)tW1ed!ziahń za dy.s~ypl~nę w tJo*

wierzon)l1ch im je®olStka'Ch.

1

§ 38. (1) Kaoo)1ida'Ci konŁr,aMowi trllJCą prawo do dodatlku, sf.tlZ1bowego za czas 'OId'Pywa'p ia

katy ar:esztu dys.cypHn<IJrnegoj Za każdą pełną

di3 rbę Qldlbyrw:arua kary odUcza się po 1 z,ł 50 gr

od! doda!tiku !Służbowego ptzy na,jbliższej wypłacie teg,o drOlda.u~u.

,

(2) W. przypa'd ku orze ~ze.nia kary aresztu

porna,d 5 dni może Komendant Główny J>9Hc,ji

iPaÓJs,tw01W'ej orze,c l"OIzwiązanie stOISUn:k.U konlr.cliktowego.

§ 39. (1) M~nister Spraw Wewnętrznych

posiruda pełnię praw dyscYPlinarnych w st,d;sunku d10 wszystki:ch ka,11Jd'y1daŁów koń:traiMoWych.

(2) Taki sam zalkres !praw dyscyplinarnych

posia4a Komendant P.łówny Polli'oji Panstl'Wo'w ej.

,

(3) Komen.d'Mit Główny Policii Państw()wej

może swoją wł<IJdz ę dyscyp.lmarną w zakresie;

który Uzna ta s:toslÓlwny, p,t żekazać ,vy,znaczon~mu ptzez siebie oficerowi Poticjl Państwowe).

§ 40. ' (1) Dnwódcy o,ddział6w w skła,dzie

większym niz komp,ania (szwa,dron), l.O'rga.rtizo-

wan)l1ch z kandydatów konhalktowych, mają p,r awo nakładania na karnd:yda!Łów k,olntr:aiktowYch

rtas:tępuią}cych kar dys'CVplinatnych

aj upomnienia,

bl na'g,a ny,

c) rrresztu ord 1 do 5 dni.

(2) Dowód'c ykortlpanii (s~waJdr:onówJ mają

pralWo nllkłaq;alnia na kandiyrdlatow kOin tta.ktowyrch DI<lJstęp'ttjących kar dyscy/prlinal1flYGh

a) Uipomnienia,

h) nagany,

e) a,r e's ztu od! 1 do 3 dni.

. § 41. Przepi,sy, zawarrt e w §§ 23; 42 pkt ,11

i 3), od' 43 do 46, od 49 dlo 54, od' 56 d10 591 108

lit. a) i b), od 109 dó 116, 117, lit. a), 119, 120,

od 129 do 131 ' i (Id 133 do 135 tozporządzenia

niniejls~ ego, ,ma~ą zastosowaniedlo kanrdlydaŁów

kcmlralktorwych.

R o z ci' z i a ł VI.

Postępowanie

§ 42.

dyscyplinarne.

Porstępowanie d')I1slcyipliname składa

się=

l) z cliocho:d'źenia dyst:Y'PHnarne~Q,

2) 1: razprawy komis,ji dysICYlP.Ht1ianiei.

3) Ź orźeczenia.

§ 43. (1) Przed wszczę.cielm PCl's'tę,p'otwania

dyscyplinrurnego m()lż~ być Vrz'epll"OlW6.laZOńe badanie wstęp11e.

(2) Badanie wstępne ma na celu ustalenie,

czy i prz.eż kogo Z:QIstalo pOIpełnione nraruszenie

obowiązków.

(3) Puełożony -może ba:danie W'sltępne przeprowadlzić . O'so'biście

(także przy raporGie

ustnym) albo zlecić tę czyrnfr1o'ść swemu pOldlesamego

stopnia, lub wyŹ1szeml1j stopniem o.d: pOS~Z10,nego.

.

'

(4) Wi toku ba,dania wst!tpnego pO's~rlakowa­

ny milsi być przesłuchany. Z bruclania wstępne­

go mOllna nie spisywaćprotokoł,ów, jednak wynik bad'a nia musi być ujęty w pisemne slPrawo.z,Q!anie.

(5) Gdy z bad'a ni,a wstępnego. wynika, że nie

nastąpiło nalr'Ulszenie oborwi q21ków, 'spralwę o,d kłElidia się t:łlp akt z oąpo,wiedJnią wzmianką.

. (6) W p't"zylprud:ku SJtrwieł1dzenia, że miało

mie'j'sce takie naJrus,z enie obowiązków służbo­

wych, za które naLeżałoby orze'c ka'rę, wymagającą ,uprzedniego wysłuchania opinii komilsji dyscyplinarnej, lub gdy badanie wstępne sprawy

nie wyj,a'śniło, wdraża się pO'srtępowall1ie dys'c yplinarne.

(7) Decyzja o wdlrbżenhl( postępdlWaJnia dys1::yplinarnego ma być wydana nil piśmie i musi

z,awierać następujące dane

a:) Z c2yje'j int~jatywy Wtdrażasię po'sŁępo­

Wilnie d'y$'Ćyplibatne,

b} przeciwko komu,

.,

c) o jakie na'ruszenie obowiązków służbo«

głenw ofioerowi ll\lrb szeregowemu tego

wych,

d) koitut żle't:{)no przep,rdiWadlzeniedJocho,d zenia d)"s,cYIP1linattlJego,

e) datę dlecyzji.

(8) lJetY'źję tę barleży ogłosić obwin.iorn emu.

który stWiel'ldJża :pod!pisetrt, że decyzja ź,olstała

rI1 u ,ogłoszona.

§ 44. Wldrożenie POls'tęp,owania di)llscypli.

't1iaJmegu należy do kompe'ten<:;i ipt'zeło,żo:nych

dyS!c'YiP'linarnY'ch i nrustępuje

.

a) z własrnej inkjat)l1wy przełożoneg,o dys'Cyplinarnego;

b} na rozkaz t>rzełoźonego,

c) Iia ż9jdiaihie władt a.diminisŁracji Óigólnej,

dl) na żądanie władz sądiowych lub prokuratorskich.

§ 45, (1) Z własnej inicjatywy właściwy

ptżełóżOiny dyscypHIiarIiY wdraża p'OIs:h~p,oiWanie

d'YiSltyplin~rne, ~,i:ty dowie się o nr!łJl"U's'zeruu ohowia,z:ków, kt6re miał popełnić podiporźą:dikoiWfł­

ny mu służbo.WO oficer, 'szen~górwy, ttł'zę,dnik luh

niżs'zy fttrik'c1,Onardusz.

(2) Oficerowie, szere~owi, ur,żędrticy i niżsi

fUlnllmj,o,n ariusze, którzy dowiedzą się o popeł­

nielniu narus,z enia 'obowiązków, a któl"ZY nie są

przełożonymi obwinionego, powinni niez,W'ł;o:cz­

nie donieść o 'tym drogą słuiŻbową.

. (3) . Przepisy ust. (1) i (2) nie wykluczają

obowiązku doraźIlIego pr,z ywrócenia pOlrządlku W

sposób, przewidziany przelPfsami l$,łużboW'ymi,

jeżeli tego wymaga bezpieczeństwo publiczne,

spokój, dlobro 'służby lub powaga wła,dzy.

(4) O każ,dym przypadku doraźnego wkroczenia należy natychmias.t · donieść swemu bezpośredniemu przdOlŻonemu.

Poz. 353 - - - - - - - - - - - Dziennik Ustaw Nr 42

§ 46. Wyższy p'1"~e'łożony dy:s'cypHnal'1nY,

'który dlOIwie się o popeŁnieni~ narusz-enia obolWiązlków, może

a) 'zlecić właśchVle:mu ;przerłożonemu dys,c yplinrarnemu posądZ1onego wd1"o,żenie po'stępowania dyscyrplinaI1l1iego, które może być paprzedzone badaniem wstęp­

illym,

b)

wdrożyć pOIstępoIWanie . dyscyplinarne

i polecić przep'rolWrudzenie do'c hodzenia

dyscYlPlinrurnego właściwemu przeło'żo­

nemu .dyrs.cYlPlinarnemu, przeik'aJz·urjąc mU

wytdanie orzeczenia w ramach jego

Uiprarwnień lub zasltrze1gając sobie wydame 'd ecyzji na podstawie pr,z eprowa·dzonego dochodzenia dyscyplinarnego.

§ 47. ,wg:a.śdwy prze'łożony d!yscY'Pil inarny

rpowirnien bezz;włOlcznie wd'roiyć postępowanie

·d1yscwainarn.e na żądanie władz a!d!m;.n~sltrac.ji

ogóln~, jak również w kaŻidym przWClJdlku zarządzenia prze·z naczelnika władzy administra·cji olgólnej zawielszen~a wczynnośdach 'Służbo­

wyrch, 1'U,b w ra'zie olt;rzymania zawiadOIhienia

o zawies:z.e niu w ·czynnościa'ch służbowych, doIkonanym przez na'czle,l nika władzy administraoji

.ogóln ej. łt

§ 48. iW! razie 'diolPuszczenia się prze.z oficera lub ;sz.e regowego uchybienia w rza!kre8i~

(to chodzenia i ścigacia prz.estępslw, właściwy

przełożony ·dys'cvrplinarny ma . na żądanie władz

sądowych względnie

prokuratorskich bezzwłocznie wdrożyć przeciwko danemu oficerowi lub szeregowemu postępowanie dyscyplinarne.

§ 49. (1) KaiJd'y oficer, szete·gOlW'y, urzęd­

nilk i niższy f1Jnik'c~iOInadUlslz może pr.osić swego

przełożolllego o wdlrożenie przedwiko memu po-

!stępowania

d'yls'cwolina.rnego, .~dy .dlowie się

o struwianiu mu przez k,olg okio[wiek zaJrzutów,

zktprych pragnie się oczyścić.

. , (2) O os.tate1cznej de'cyzji naJeży proszącego

powiadomić.

!

.

§ 50. (1) Znrujdiujący się w pOls'tępoWlaJniu dysćyp,linamym l~b karno-są:dOiwym z OIslkClJrżenia

pUlbl~c:znego nie mo,że do czaslu ukoń· C'zenia postępowania być awansorwany, olcLzna'c.zony, Illlia~

nowanyoZltonkiem bądź zals!tępcą cz~onJka lub

powołClJnY n:arusesora komis~ic1JyscYIP1inairnej.

(2) POZQIstawan~e w ba:d!antiu ws·tępnyrn nie

pociąga za sobą ża:dJnych skutJków.

Ro z .d z i a ł VII.

Dochodzenie dyscyplinarne.

§ 51. (1) Dochbldlzenie dySlcyJplina:rne przepI1O'W1aJdza

· . .aJ} wł3!ściwy prz.ełożony d:yiSrcY'rP lina my,

b) oficer POllklji Państwowej w sto.pmu nie

niższym od obwinionego, wyznacz:o ny

przez wyższego przełożonego dys'cyplinCIJfIlle·go,

c} lkomiJs,ja dys!cyplinartna.

Str. 726

(2) Prowardlzący dochodzenie zbiera' wszelkie materiały, służące do wyjaśnienia sprawy.

Jest OIn Uip:rawniony do przesłUichirwania świad~

ków i bie'gł)nch. l\faprawo zwrócić się O wspMdziałanie w ,dochodzenia:ch diowładJz sąd'oW)"ch,

ad'ministl'lalcY1nych i inlllych. Przy przesłuchaniu

świrud[{ów należy tliprzedzać ich, że złożenie fał­

szywego zeznania jest prrzestęprshvem, zagrażo·

nym 'ka.rą, -prze'w.idlziam.ą vi' 'korderosie kal'lIli'9ffi.

(3) Przed zakończeniem oochodzenia naleiy

zaJznajomić obwinioneg,o z wynikami -clochodzenia i dać mu możność obrony. Obwiniony może

przeglądać aklta dochodzenia; j,eżeli pr.oWlaJdzą­

cy do·c hodzenie uzna to za nieszkodliwe dla celów dochodzenia.

(4) Dochodlzenied)"scY'!Pliname pOlWinno być

prowadzone w formie protokołów sądowych

i zalroOlńczone sprawo'Zldaniem.

(5) Sprawozdanie ma zawierać: imię, nazwisko, sItopień i stanow~lSik,o sł~bowe oficera, który prorwa~ił dochodlzenie, st.olpień i stanowisko

służbowe przełożonego, z polecenia którego dochodzenie prowa·dzono, oraz iIlllię, . 11:ruzwisiko,

stopień, stanowisko służbowe 1 inne dane dotyczące osoby obwinionego, przedmiot obwinienfa, wyniki dochodzenia dyscyplinarnego, dowody, obronę obwinionego, opinię prowadzące­

go dochodzenie, opinię bezpośrednh~go przeło­

żonego, opinię przełożonego. wyższego, w przypadku, gdy nie wydaje orze·czenia, wyjaśnienie,

czy obwiniony został zawieszony w czynnoś­

ciach służbowych, jako też, czy przeciw niemu

zostało wszczęte postępowanie karne za czyn,

będący przedmiotem sprawozdania dyscyplinarnegoiwnioseik prowadzącego dochodze..

nie oraz tych przełożonych, którzy nie wydają

orzeczenia.

§ 52. RrzełOlżony, Móry Wid!J,iożył postęjpo­

wanie ,dys'C)'ipHname, może dla: przepl'lolW'rudlzenia

czynnośd poza swoją siedlzibą służiholW'ą lubd!la

p'rzels~UJchailla świaJd!kórw, zamiesZ1kałych'-' lub

prz'eby.wając)"ch poza miejscoWoocią, ' w której

toczy siępOIs:i:ępotwallllie, -zrwrócić się do kie.r ownika iedTliols,tki polic~nei włą.śCiwerjze wZiglę­

du na mie1s,ce, w którym czynność ma być · do-

konana, w celu przeprowa·d!zenia tych c!z ynności lub przesłuchania świaJdków.

R oz.dzi a ł VIII.

.

.

Umorzenie postępowania dY$cyplinam~~o.

§ 53. (1) PosŁęp·OiWania. dyscyplinarnęgo

«l,i e wdll'llUŻa się, a wd/rlOŻOIIlie tlIIllarza się

aJ) jeżeli dochodzenie d')llSlcyplinrurne ujawilHo niewinność obwiniOl1lego lUib nie dosltarczytło materiału. dJowodowego, stwierdzającego . jego winę;

b) w razie wygaśnięcia'StoSlUlIllku 'słuibowe­

go obwinionego; prze,p1's ten nie dOlt~zy

osób wymienionych w § 14 ·ust. (2);

c) w razie choroby um)11Słowei orbwi,n.ionegoj

Dziennik Ustaw Nr 42 - - - - - - - - - - Poz. 353

~ w ,razie smlerci obwinionego;

jedna:k

może być przeIPfO'wllldlzone doikońca n3.

żądanie małżonka, krewnego wstępnego

lub zs'tęplIiego aLbo rodzeństwa zmarłego.

(2) W p,r zypa,dku umorzenia postępowania

d:YĘ1CypliJnarnego pfzełożony , dyscypHnaniy sporządz.a lIlia piśmie orze.clZenie i załącza je do akt

dochodzenia.

(3) Odpis orzeczenia o umorzeniu z przyczyn, wymieni,onych w 'Us1ł:. (1) pod lit. a). nale2.y dofę<:zyć obw1JI1ionemu.

R () z dz i a ł IX.

Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego.

§ 54. (1) W ' razie przekaza.ma. 's prawy sądo­

wi !k a.rnemu może na.s'tąpićzaJwieszenie postę­

powania ,d:yscwHn:amego. W; przytp,a;clIkll tym decyzję Q .zawies'zeni:u pos1tępowania d\y1s,cypHnarnego mogą wydać

a} Kome11ld!ant GłóW;ny w stosunku do

wszY1sikich

oficerów,

sze.r e,gowych,

urz·ędników i niŻlszych ftmkc,1onanus,z ów,

b) komendanci wojerwódiz'c y (\komendant

P. P. m. s,t. Wa'r szawy) w stosunku do

s,z eregowych or'az w stosunku db urtęd­

;ni,ków od X do XII grupy uposażenia

włącznie i niżs'zych funko jonariuszów.

'słu(żbowo im podp,o.rządl}wwanych.

(2) ~ razie zawieszenia po'stępowania dyscy;plinamego be~po,śre,dni przeł,ożony obwinionego ma w miarę potrzeby po.cZYlnić konieczne

kroki celem ~ebran,ia i zabe'z pieczenia dlowodów.

(3) De,c yzja o zUlw ies,z eniu postępo.wania

.dyscyplinarnego ma być sporządzona na piśmie

i podlana db wiadomoIŚci obwinionemu. który ma

stw1eT'dzić własnorę, cznym pod!p,iiS'e m. że decyzja

została mu ogłos;z, olIia. Decyz~ę tę należy dołą­

czyć do akt pOIstępowania dys'c yplinarnego.

. (4) Z chwilą polWIS,talIlia oko,li"cznbści, przewidzianych w § 53 ust. (1) pod lit. b) i d) ~ zawieszone postępowanie dyscyplinarrie podlega

. umorzeniu.

. '.

Rozdział

X.

Postępowanie w sprawach podlegających

, orzecznictwu karno-sądowemu.

§ 55. (1) W przypadku popełnienia przez

ofi,cel1a, sze'r egowego, urzędnika lub . niższego

funokcjonarius'z a p'rzestępsltwa, · podftega·jącego

ulka,r aniu sądowemu. orzeczenie kary , dyscyplinarnej, bez wyczekiwania prawomo,cnego zak0ńczenia sprawysądlowe1. mo'że naS'tąpić tylko wted,y, gdy naruszenie obowiązków zostało

dostate'c znie udowodnione i z powodu charakteru przewinienia. dyskwali<fikującego obwinionego do służby w Policii Państwowej , zachodizi

potrzeba orzeczenia jedynie kaTY zwolnienia lub

wydalenia ze służby bą,dź przeniesienia w stały

stan spoczynku ze zmniejszonym uposażeniem

emeryta1lnym względnie oclp'rawą.

(2) W! innych przypadkach moagą :zastQiSo!Wa·

nie ptzepisy § 54.

§ . 56 • . W przyp·aiClku pOIPełnienia! !p,r zez olice,r,a, szeregowe'go, urzędlnika lup niŻlszelgo funk ..

cjonariusza przestępsItwa, pQdIlegające,go ściga­

niu sądlo,wemu z oskarżenia prywlaltnego, gdy

sąd po:wstawił 'sprawę bez biegu clio czrusu zło­

żenia zaHczki przez oskarż)11ciela, właściwi

przełożeni poHcy~ni zarządzają dO(prowad!zenie

postępowa1nia d)riscYIPHnarnego ,dlo końca i IW zależności ,()Id d1o.wod!ów, zehranYlCh w d10c hod!ze ni u

dys1cYIPhnarnym, wy,da~ą orzec,z enie oulkaTaniu

lub umorzeniu sprawy.

'

§ 57. Umorzenie postępowania ,sądowego

w sprawie karn:ei, śdgalIlei z oskarżenia pryrw.atnego, nie POlW'O'du1e ulIllO'tzenia posil:ępowalIlia dy'scyplina,t nego.

§ 58. (1) Po prawomocnym rozslrzygniędu

przez sąd sprawy, w której pOlStępowanie dY'Slcyplinarne zosŁało zawieszone, należy je doprowadzić do końca •. niezależnie od tegoj czy sprawa

w są,d;zie zoS'tała zalkończona wyrokiem skazującym, unie'winnia.jącym, czy też Ulmorzona.

(2) Umorzenie postępowaniakarno-sądo­

wego na podstawie / amnestii bądź z innych

przyczyn lub uniewinnienie z powodu braku

dowodów winy nie może samo przez się stanowić podstawy do umorzenia postępowania dyscyplinarnego lub do wydania dyscyplinarnego

orzeczenia uniewinniającego.

§ 59. W, postępowaniuclyscypli,narnym w.

sprawie, za:kończonej wyroik iem sądowym. ustalenia faktów, aolk onane w cz,a'sie przewodu są­

dowego i ujęte w prdtokole rozprawy głównej,

są wiążące przy ustaJaniu pod:s:truwy faktY'cznej.

§ 60. (i) Oficer lub s,zeregowy, slk azany

prawomocnym wyrokiem sąJdiu karne,go. podlega w )11dia1leniu ze s'łużby bez wdrożenia postę;po­

waJnia dlyslcy\plinarnego i bez wYisłuchania opinii

komisji dys,cypilinarnej, jeże.Ii slkruzanie pociąga

za s·ohą utratęz'dolności do piastolWlaruaurzędu

publicznego.

(2) Przepis ust . .(1) ma również zastosowanie do urzędników i niższych f'Unkc1IOlIlar1Uszów.

R o z d z i a ł XI.

Zawieszenie w czynnościach służbowych.

§ 61. (1) Gdy namsiz enle obowiązków, popełnione przez oficera, szeregowe,go. urzędnika

lub niższe,go funlk c jonariu.sz,a. jes1t tego rodzaju,

że ws.kazane jest bezzwł,olczne usulnięcie go od

wykonYIwania cZylfillliQlści służbowych, na1s,tępuje

za.wieszenie w cZV'l1nościach służbowych. Zawieszenie może na:stąpić równocześnie z WldToże­

niem al bo też w cza1sie 'ttwaniJa pOIstępowania

dyscyplinarnego

,a) gdy przedwko oficerowi, szelie,g owemu,

urz.ędnikowi lub niższemufunk<:~, onariu-

rQ~.

lS3 - - - - - - - - - - D~ienn~ Ustaw NI' 42

wdrożono postępowanie karnosądowe 'z oskarżenia publicznego,

w przypa'dlku iruwneg'o odmówięni~ posłU~iZeństwa s,ł'1.t!Źbowego,

w prz)'lpąld'ku, gdy rodżali idoniosł6ŚĆ za-

szo,w i

b)

cJ.

.rzucanego obwin:iopemu naruszenia ohowią:z;ków jes't tego rocrz,aliu, że dalsze

pełnienie pa;ez niego czynn01Ści służbe>­

wych lJl:a:ra~ałQlby powagę Ul"zę:dq lub

groziło intęresowi służby.

(2) Zawięs~enie W .c:zytli1lością\ch 'sł~bąwyc.h

musi naJslM>lić, gdy władze są,dO!We zar~ą:d?:iły

tymczals owe a'res:z:tawanie o,bwmiOlnego.

§ ~2. (1) PraWiO z.awięl§lzanią ofi~ęr6w i ~zę­

'ręgo~h w cz,yn:nO!ŚI~iąclt sltltibawych pr:z;ydugUJje Ministrowi Spraw W e,wnętrzrrw~h i pr~ęłQ­

żony:m pc,l icyjnym w s'toipn~u o~i>cerów.

Zawie-

slZ·ęnię zą:r~ąd':wnę pr2;ę~ 9HcęfęW, PQ~ęgłY'ch

kgmenc;llęmJtowi WOrewQd!~kięmu,. :pQlWi'l1PQ być

~~twie!ldzopę prz:ez 'komęndąIJI~a wojęwód?l,ięgg.

(2) Ną;c~elnicy p'o'wiaboWY'ch i wojęwóql;z:­

kich włą,t1zadmini~in!'Q}i ogólnęj mąią prawo w

wyjątkpwych przYP!iJdk~..ch zawi~ri;~ąQw Q~YP11'Q!ściax;;h służ,hOlWY'Choficer9W i 'SlZęręgO,Wych,

pęłI\i~cych Sllużbę W pocllległyc;h im okręgach

adITI.iJ1i~Lra~yjnych.

(3)

Zawięs.l'l~mie Qfięę.r3

luib sz:aręgQwęgo

prze:z wfą'dlzę, wymiąnione w llIllt. f~J, mq.~e tle,.s:tąpić tyll"o w pr;liy:pa.:c1'kwc;:h I1.i;\Jgłych w n?;ie

uza:5laldnionychdlan)'lęh, ź,e ?ąJ.~~ę pęłnięnię Pl'i'-ę?

niego obowiązkóvv służbO/Wy'Ch może być s·zkodHwe dla Shłż by.

(4) Nac2;elnik włruQlzy administracji Qgólmlj

może zarzą;d?:ić z.awiaJsze.lllię beZiP o Śl'e dni o , ię~ęli

jeoo1iJ'k przełoŹ'ooy ' d!anego oficerą lub s?:ęregp­

lWegoznaj'dwie s:ię~a miejscu, :z:'<\rwieazenie p,owinno nalSt1:ąlPić za iego pośreodl11idwem, przy

czym polecenie zawiesze,ąia po.winnQ byg nieZJWłoczn~ę wylkonane. O dokonąnym ~~wi~sri!ęQ.h\

na:czeln~k władzyad\1llinistr\lleii ,ogólnej ~awją­

da.mia lD!iezw!ł>oc.,nie właściwego pr~ęlo,żg.pęgo

polieY'jn:e~o zawieszf»peg() oHęę;ra lUQ ~:z;eręgl}­

wego i przełożony ten oaQwią?iany ję§t n.ię­

zWfo,cznie spowodolWać wdrożenie Pl'~ęc.iwko

zawies:Z;Qnemu P9'!>'tępowąnia dyscY'P,linąmego.

(5) O utrzyma1n iu zawi~sl'l:ęnią w ę~a§lę PQstępowania dys'c yplinarnego Lub uchyleniu zawie szenia, za:rząpJzQnego przez sta,rosię, decyduje WłoaLŚdwy wojewoda, a zarządzonego przez

woi~word~ ~ Minister Spraw Wewn'(trznych.

(6) Oficerom i szeregowym, za!wieszonym

w czynn()ścia'ch~łutpowych, uposąże'l1lie

może

hy~ na cz,rus trwani~ 2;ą,wieszeola o'granlczonę do

POłOlWY. De,cy~1 a PQ,d tyrp, wz~,lę'cle'm na,le.ży: do

Komen.,diąnta

Głównę'gQ

a)

w

srtosuąku

do

w~zys{kich oficerów ora?; h) w s:tosun1ku. do szeregowyęh, P.ędących n;;t etacie Komęndy Głów­

n0j, a do k<HnendąiJ1.>l:ów wO'jewód:z:kich --.:.. w slosunku d.o s'?;ęręgOfwyc;h l będą.cych na etatach ~o­

mend wo~ewódzkich .

w wyniku postępowania dyscyuluJ,rany zo~t,ał zwolnieniem

lub wydide.niem ze \Słuźby, a S'Z01'agowy - de. .(7)

Jeżeli

pHnarne~o prf icer

gradae.ją, zwdnieniem lub wycraleniemzę służ­

by, to eZaJs zawieszenia 'VI słqżbie nie zalicza się

do służhy .czynnej (wy1Sł:ugi lat), a zalt rzymana

w tym c'zasi:e część lliPosażenia wypłacie (zwrot<myi) nie pod1ega .

(8) W przYPaid!kl~ umor,z enia ~ostępOJwania

dyscyplinarin ego, uniewinnienia oa.win.ie>nego,

lub nało.żenia niższego wymiaru kary, niż wy~

mienione w ust. (7), czas zawieszęlllja He~y się

de;> służhy c:z;yrmęj (wysługi lat), a część uposażenia, W1srt rzymana na cZaJszla:więsze'flIia, powinna być wypłacona.

(9) Przepisy paragrafu niniejsze,g o mają

również zastosowanie do urzędników i mżs:zycb

funkcjonariuszów.

§ 63. (1) OliCH, szerego:l"vy, urzędln~k lub

niŻiszy fu:nkejQnariUJ'4z, zawieszony w· qynnośeia'cb służbowy'ch, może do dni pięciu od dgfę'cZl~rua mu decY'~iji o zawieszeniu, złrg;żyć w Ql"Odze Slł'U2'bowej pwśbę do wyższego przełO!iQQe­

~o dyscypli:i1annego o uchylenie zaiWieszęnia,

~ podaniem porwodów, .clila którYlch zawieszenie

może być uchylone.

(2) Prośbę nc,vleży wnieŚć .d o Ministra Spraw

,Wewnętrznych wdlrodlzę slużbowej, jeżeli Mi-

:pisiter z~l"zą;d·ł.ił zawiels zeniie.

(,3.) Wlnie,~ienłe prosby o uchylle~ie zawieszePi~ nie ~strzymuje W)1konania zarządzenia o zawieszeniu.

H) Pęcy~ię o zawięs~eciu W · e,zYJlno~ciach

slu.?;bqłWY'c:h ~ :f-Hl!glanięm przyczYJtl Ząwię~2;ęniil

nąlę?;yc:lołąc.~yć dlo {tQichoÓ;zeinia., a odipis dorę­

e:?:yq ?;a,wies izooęll1'u.

§ (;4.

UJ W,S!t'Q'SunkllQq odll<Qmen.,qięrow~­

nycp' h:le1egowąllYl~h)9ficęrów, szęna~QfW)'<;h,

,,~r~Ef:gni:ków i niżs~ych fun;kqj<marius~ów p-fl!-WO

~ą'Wie:s?;g! nią

w CZYlnl1ośda;ch słu.tbowych prr-?<y-

sługu.ię pNęł>Q~O'nY1ll ~p'q,HGyjnYlm, !POSJa,d!alją,cym

w st()i~unku. d:o. ni<;:h włąJ~ę d'y:s>cyplinal'ną w

myśl roz;g.oq:ą;$ęnia ninięj.ll~ego, orą.z tym naqę~n~korń ~3.1~~ ą>cli:mini~tn~cji o~óI~~j, którym

wyz e·) wyrmenileni przełozenil POhCY:1Pl sil słl:lt­

bowo podiporzą.diko'\V'ani.

(.2) O dokon.any'm zł\wiEts:i\eniu należy niezwłoc'znie zawiaJdomić przetolżOlJl:ego tej jed'nQllJ\ik i pęlil;yjnęi, na którę.j eltacię gd/komenderowany fd:elęgO'W<łIn'Yl p6Z.0S'tc,\'ję.

§ ~~. (1) QficęifQlWię, nie będ~cy pr~ęłożo­

liYm\ poUcy:jnYlmi 9ąnę.j iedinQlllbki, kt9fz y W c;zą:­

Siię pr?i~fq'Wa,d'zl,\:n.łlł kQt1lltf'OIli s'ł~~bQlwęi 1\111 innę; ~wnnq~i ~'hl ~bQwęi, prl;ę1mnąią 'liię o po~

trzebię j!:awięll~~ia_ w C2;Yl1n pściij ch śłużQQwy;::h

Qficerl,\,!iI?;ęręgQ'Weg'Q,

~r;1:ę·d:lliki\

lub ni;i~zęao

fup~QiorHlri\Jsl~, mają nięzwloc~nię pon>~urnręć

się zę swe;>irn przęłożonYtl1, uprawniQnym go ?;<;lrzącl~enią. z~wieszęnia w czynno~ci~ch słuibQ­

wyęh celem spowodowania qęcyzji w tym kię­

run~u.

(2] Prze}.ożonv policyj'n y moie ofkęfowi,

delegowanemu do· praeprową'dię'nia kQiąłNli

słuiŻbowej lub w pewnej określonej spN\wie

Uzięqnik UIi,Ław Nr

:s::s;.w

jJ -

udzielić

'Orawa zawieszellia w czynnościa.ch

sh~il>Ofwy~h.

(3) Rozkaz taJki należy wydać delegowanę~

mu ofiwro.wi na piśmie.

(<t) Zawieuenie. dloliOnane l'lrzez delegowanego oHcęr:i.l. wymalg a ~atwierd!zenia przez teg.)

priełoŹ'onego dyS!cyip,liJnamego. k!tóry ?arzą,~ił

delegację·

bQWY'eh ulę WQ,l~Q o~~~~~ąó §tą,łegp ijlięi\'l~ą

aa'rnięą~k?niQ bę~ ;!;ęzWlQilęnia

iprilę'łoio'Pęgt> dY§cypli!tamęgg..

bę~'9Q'~redmę.glJ.

.

.. ł 67. Ząwie~l;QJlym W C;;~yp;pościilch I>wi.gq-

wvęh mQ~ę !<q.meng'ąnt Główny ząbrooić

s~~ia munę.ufP.

.

no-

§ (\13, (O O 'lrą~d'yIn ~9.Wie~~ęIliq w ę;tynno­

~~ł~hsłpil?(}wych g.{jcę,ra hth

l!lfZ ę4niką ,

jak

o ~;:uwtęS2:en!l\ s:~ęregowegQ i Jliż~l!;ęgo

{"n~<;IQlI1.ariw,:;l!;a, PQl~9!i'h~lj~cęJ~o Ill'i' etącię

Ko-

mendy Główne1j, naJety nat)"<ihntiast zgłosić K'O"

mełlldantorwi Głównemu, natolmiast odnośnie po~9~ąłyl(,:h li1 z:efB!łQfWy;ch Otn<t I1ii.szych fun~cjona­

Fi;~JÓw =-'" kOlD~tOiJll wą~ewód'z.4.im (komenda:n,towi F. P. m.st. Wal'f1~ąwy).

(2) W ltgłos7elliu o z~wieSize;fi,iu w czyrul,O-

śei~oh słu~l~ęh nalę~YIPPl;fać iPr~y~4tynę za-

więlizęma.

(3) PfZ~~y ;pąragrg.j,u nin.ie91S?:ego qdn'Cls~ą

się tęą d!) pr'jw&ldlkĆlW ~ąwie!l?ięn.i{J, dokani;llUegobB2pp~r:~d'fliiQprzez nFIJęzęlnik,.ą włą.dzy a,dm~lI1iistraICY'jnej 1ub też nil jego iądan,ie ,

S 69. (O Sprawy' gys~yp~m~fn ~ pr/;~iW'kQ

nwię'!!~gnytIl w C~YlJ1ltł9~cią.gh ~ł'l1~bQ'WYQh . rn~ją

być ~ał.Mwial(lę hB~ jił!kięjil~Qhvięik~włgki ł PQ~

wiJmy być yJwIhibQtlę P!€!-JpÓiIlięj w 9-iągu ~ mię~

si~CY gil cl\rw1ili ~awie§'·7;ęnią,

(~) Ze~wglęni~ tlą pf~ęgłyięnię teg9terroinu nwte ",b:ię}iq w wyjC\tkQwych pf~ypąd],(ąch

KOIlłęJlQant Główny ną. p r łlęd!itawi<:mYłPl\ pr2;ę2;

kgmęndąntA w<:tjęwócld~kięgg (komengantil p, P.

m, st, Wąp~~i,I,WY) JlQlętYQie »zaąadnigny

wniglięlł.

.

,

(J) Gdy sprawa ~Ql!tałil skięrowilua do są­

qU, ~ po~tępgwauię dy!\cYJlHmmu~ pr~ęc'iwk,o ~a..­

wię§~QnęHl1.t w c~ynHQ~CHHih l:lłl,łibQwyc.h ~o!\1Q~

lQ ;l;iłwię!>~gnę, te.rmin w§kll~ilny w u§t. (1) lic~y

~ię gd c;;hwiH upfilWOmQc.nhmill się wyroku !u\-

doweilo.

§ 70. (1) Gdy w toku postępowania dyscypUnamęgo

42 ----~.~-~

.. ~

- =.. -~

...~

- -. ----=-- PQ?;. Uł

.

zaz _

upos!l~enię pf;i\ysługiw!l9 będ~ię od dnia pierwszego najQliższego miesiąca kalendarzowęgg.

'(3) Kaid.a decy?:ją o u9hylęniu ?ąwleszenia

ma być sporządzona na pi~mie z pod~mięm u?;i,l~

sądnięnia i włączoną do ąkt ęochQęzęnia. popis

decyzji tęj ..,.- bę;?; qz~sąqIlienia - Ilalęży dorę­

q~yć 9fic.efowi, szereg!3weum, lU=?ęą.pi:kowi lub

nii~zęmq f»nkcjoIl~riqs;wwi, którego ona dotyC~Y·

I 66. Z~Wię!llQ'flęmu w §zynuQśQ\E\!ęh słw; ~

TQwuięt

z ..

ustaI\il Pł'~YclEyny. którą IIPQwodo-

w~łv n.WięsaQllie w e~ynńosciach liłułbowyeh,

, kęmęmłąnł w(;)jęwódzki (lłt'UllfmdanŁ P. P. Jll, ~t.

Wilrf>il3wy} luh Komęndant Główny, wojewoda

lub Mini~tęl' Spraw Wewnętrli':nych l1ęhy!f-t u~

wil~sJenię ~ \Juędu lub na wniose.k bnpośręd,­

ni~g(;) puełoioneg<:t.

(~) De.cyzja P uCftylęniu xawies:umia I)ęeia­

Jla. Ę~ sobl\uehvlfmie. t)gnmiQ~enia. UPQsa.ięni~,

nawet wtedy, gdy w da.nę,j dęcyzji nie l\ełynioHQ

o tym wzmianki.

W tym przypadku normlłlne

(4) Komendanci wojewódzcy (komendant

p, p, m, st. Wa:rs?ą.wy) o \l9hvleuiy. ~ą.wie~zenia

w ę?iYl.1pości/,\ch ~luię{)Wyqh. ggkOIlanęgo w

f)fzypadk,ąoh prz!ilwilbia.nych w § 68, ;l:gła!!l!iają

KQllUmdantowi QłÓwnemu.

(5) PQMdto ?:ąWię§~ęIlie W c~ylmo~ęiaQh

słJ.!.ibowych "~taję zchwU Q wydania (m:ęę~ęniil

dyscyplinarneg().

. R o z cl zj a ł Xli.

J.(.Qmisje dyscyplillilrne•

§ 71. Poza przypadkami określonymi w

§ 60, bez wysłuchania opinii wła$ciwej ~omisji

clyscyplinąrnęj nie mogą być orzeczone kary następujące

a} VI sŁosupkq do oHoerów - kara

nięni;:t lub wydalenia ze służby,

zwol-

b) w sŁesunku do szeregowych - kąrą degradacji, zwolnienia i wydalenia ze

służby,

e) w stosunku do 1,1rzę~ników i niższych

funkejonal'iuszów, pozostających w służ­

bie czynnej - kara obniżenia grupy uposażenia o jedną lub dwie z zawieszeniem

mo~pości awansu na przeęiąg 1 roku do

lat 3, kara pp;enięsienia w stały stąll

spoczynku ze zmniejszonym upoliaię­

niem emerytalnym, względnie odprawą

najwyżej do 50%, i karą wydąlen.ia 1;e

liłllżby,

d) w stosunku do urzędników i nia~~ych

funkcjonariuszów w stanie nieCll:yJlnYłll

i w stanie spoczynku --,-,... kara stalegl:) lup

czasQwego zmniejszenia uppsaienia najwyżej Q . 25 11/0 i kara utraty wszelkich •

praw, wypływających ze stgsunkJ.!. &łu~­

bowego do Państwa, w tej liczbie uposażenia ' i ząopatrzeniadla członków rod~iny.

•

§ 72~ Sprawę wSlłólną kilku opwinionyc.h

należy skierować na komisję dyscypliną.rllą do

wydania ląc~nęj opinii, jęśli1?y choG tylko jedneff\\J, z gbw~niQnyc4 tpiała być n9.łQ~Qnij karił. wyrnag~jhQij opitl ii komisji dyscyplinarnej.

i TJ. Pr?iełQ~ony dys9yplinarny, pr;zy l~tó­

rym jt;!§t u!!tąnowiona komisja dyscyplinąrnil,

może skięrQwa~ sprawę dQ komisji ~yscypljnąr­

nej, nawet wtedy, gdy nie przewiduje potrzeby

lH\łp~ęQi~ kcny, wymieniQpęj w § 71, jęś1i sprawa ję!!t ~ąwiła i :zdą.pięm jęgo, bęz w2H~lędu na

wY(lQkQśóewęntualnęj kary, ' po~ądane jest U7:y~k~flie gpinii Ę.Clmisji ~y~cypIiplu'nęj.

:;..

,--_

.- _.--. ..

Poz. 353 ---~------ Dziennik Ustaw Nr 42

§ 74. Właściwymi komisjami dyscyplinarnymi są

1) komisje dyscyplinarne, ustanowione przy

Komendancie Głównym

a) · dla wszystkich oficerów i urzędników

od IX grupy uposażenia W7,wyż,

b) dla szeregowych, urzędników do X grupy uposażenia i niższych funkcjonariuszów, będących na etacie Komendy

Głównej,

2) komisje dyscyplinarne przy komendantach wojewódzkich (komendancie P. P. m. st.

IWarszawy) dla szeregowych, urzędników od

XII do X grupy uposażenia włącznie i niższych

funkcjonariuszów, będących na etatach komend

wojewódzkich (komendy P. P. m. st. Warszawy).

§ 75. W przypadku wspólnej sprawy dyscyplinarnej oficera lub urzędnika od IX grupy

uposażenia wzwyż z szeregowym, urzędnikiem

od XII do X grupy uposażenia lub niższym funkcjonariuszem, dla całej sprąwy właściwą jest

komisja dyscyplinarna dla oficerów.

§ 76. W przypadku, gdy współobwiniony­

mi są szeregowi, urzędnicy od XII do X grupy

uposażenia włącznie i niżsi funkcjonariusze, pozostający na etacie Komendy Głównej wraz

z obwinionymi, będącymi na etacie innych ' jednostek policyjnych, sprawę należy przedłożyć

Komendantowi Głównemu, który zadecyduje co

do winy i kary, ewentualnie przed decyzją przekaże sprawę komisji dyscyplinarnej, ustanowionej przy nim.

§ 77. (1) W przypadku łącznego rozpatrywania spraw sżeregowych, urzędników od XII

do X grupy uposażenia włącznie i niższych funkcjonariuszów z różnych województw, o ile sprawa choćby tylko jednego z obwinionych ma być

zaopiniowana przez komisję dyscyplinarną, Komendant Główny wyznacza według swego uznania komisję dyscyplinarną przy nim lub przy

jednym z komendantów wojewódzkich i przekazuje jej całą sprawę do wydania opinii.

(2) Orzeczenie dyscyplinarne w tym przypadku wydaje Komendant Główny • .

,

'78. (1) Wł~ściwymi komisjami dyscyplinarnymi dla odkomenderowanych (delegowanych) są komisje dyscyplinarne przy tych jednostkach policyjnych, na których etacie znajdują

się obwinieni.

.

(2) W sprawach przeciwko odkomenoerowanym (delegowanym), rozpatrywanych przez

komisję dyscyplinarną, należy do akt sprawy

prócz opinii przełożonego tej jednostki, na której etacie znajduje się obwiniony, dołączyć opinię przełożonego jednostki, do której obwiniony

został odkomenderowany (delegowany).

§ 79. Właściwymi komisjami dyscyplinarnymi dla oficerów, szeregowych, urzędników

i niższych funkcjonariuszów w stanie nieczynpym i w stanie spoczynku są te komisie dyscy-

Str; 730 ..'

plinarne, które były dla nich właściwe przed

przeniesieniem w stan nieczynny lub w stan·

spoczynku.

§ 80. W szelkie spory kompetencyjne w

sprawie właściwości komisyj dyscyplinarnych"

rozstrzyga Komendant Główny.

§ 81. ,(l) KOilllESija d'y'scyplinarna d!1a oficerów !Składa się z dwóch OIfitcerów w s:tOIpniu nie'

niżs1zym Old inrslPektora, z których srtars~y sto- '

pniem, względnie stars'ZY latami s~u.żby, o ile są

w tym samym stopniu, pełni funkcje przewod~

niczącego, i urzędnika Ministerstwa Spraw :Wewnętrznych w stopniu nie niŹ'Szym od V grupy

uposażenia, jako członków, oraz dwóch oficerów w tym samym stopniu jak obwiniony, jako .

asesorów z prawem głosu.

.

(2) Członków komisji oraz potrzebną noŚ~

zastępców mianuje na okres roczny MitHstef

Spraw Wewnętrw')1Ich, asesorów zaś' powClłUrj~

KOimendlatl!t Główny dla kaŹldej sprawy odldiZieł~

nie.

.

(3) Kom~s~e diylSic ypliname dla szereg~h

sMa'd'a'ją S'ię z dlwóch ofi<:erów w 'St<>fPniu~ę

ruższY'In od komils3Jl'\za, z których starszy -sto:,

pniem względnie sbrszy lart:ami służby, o ile są

w tym 's amym sto!pniu, pełni fun!k<:je p«"Zew<dniczącego, i u.rzę.dlnika włard!zy a d:minirs,traoj i ogól·

nej w srŁopniu nie niższym od VII grupy :uposa,.

żenia, j.a ko członków, oraz diwoch szeregoWyCh

w tym samym stopniu jak obwiniony, fakoas~~

sorów z prawem głosu.

.

(4) CzłonJkó;w lkomiJS-ytj &ytscwJinarnych -dla

SlzeregC'WYIch Ola'z potrZ'ebną iI10ść zastępców ze

stanu ikor.puiSU PoHQji Państwowej mia.DJUÓe . ną

.okres mc:zny KomendJ8.nt Główny. Czł.onków

komisji z ra.xden~a włwdJzy CIlCiInmistracji ogÓtln~

miaIlltllją na okres rocmy: dlo kOlD1ismi dyscyplf·

narnej przy Komeodlamrc.iJe GtóviIlym - Minister

Spraw Wewnętrzn)1lCh ze stanu Ministerstwa

Spraw Wew:nętrznYlCh, dlo komis~i zaś przy komend!anta'Ch wojewódzkich - właściwi wojewodowiez et·altu MinistemŁwa Spraw W'ewnętrz.­

nych w podlległyclt urzędlach wojewódizJki~lt.. .

- (5) AJsesorów do ~omis-ytj d'yscyplinarnych'

dla szeregowych pO'WOihlją <Na każd0j ~·rawy

ock1Jzielnie: Komendant Główny';:" dIo komisji

db szere,g owych, będących na etacie KOI1llendy

Głównej, i komenrd'anci wojewódzcy do komisji dla szeregowych, będrą'Cych na eta.tach komend wojewód/zkich.

'(6) Jeżeli obwiDiem w.jed!neij SlPra'Wie, pod:fe'gającej rozpatrzeniu przez klQl1lU'Sję d'V$CWlinaI1Ilą,

są w różnych stopniach s'łużbOlW)"Cn,

wówc'z as na aJSesorów p()lW1()łuje się oficerów lub

szeregowych w sŁopniarch, rówtnych najls:ta-rszemu srŁcXJ>nriem obwinionemu~ 1'eżeli zaś w jednej

sprawie OIbwiIllieni są oficerowie Wraz z urzęd­

nikarmi Lub też szeregowi wraz z Ult'zędnilkami,

naleiy powołać na asesorów ·o ficerów 'W'Z'ględni.~

szerego'W)1'ch w stolPnia'ch rÓlWl1l-ych na;starszemu

ob~onemu.

Str~ '73~

Dziennik Ust,a w Nr 42

a} kierownik referatu administracyj., §82. (1) Komplet komisji dyscyplinarnej dla

nego,

ofi'C.erÓW i 1Jil'Izęmików od IX grupy uposażenia

wzwyż, sikładaJjoący się ·z 3 członków komisji,

b} referent dyscyplinarny.

a to: 2 ofi,cerów i 1 urzędnika Minisłe,rsŁtwa.

Spraw ,Wewnętrm1y:ch oraz 2 asesorów z pra§ 85. Z powodu innych przeSlzlkód nie mo'

wem głosu,_ w tym &aJIn)"lU stopniu {w tej grupie gą być mianowani członkami luib za:stęlPcami

uposafi'lliat} jak obwiniony, pmvołu;,e Komen- członków komisji dys'cyplinarne,j oHcerowie

.

aJ w stanie niec.zynnyttn,

d..'lnt Główny dla ikaŻidJe-j sprawy OIddzielnie.

bl przeciwko którym WI~oż,ono postępo­

" . ,(?) Funkcje alSesorów pełnią oHce.roIwie, jew.anie dyscyphname lU!b karno-'sądowe,

żeli ' obwiniony je'St oficerem, urzędnicy za:ś cl zawieszenI w czynnościach służbowych,

jeżeli obwiniony qe:sł tlirzędJnikiem.

d} wymienieni w § 8.

(3) W Sip'rawie prZle:ciw urzędnikowi mogą

być powołani na asesorów, jeżeli braknie urzęd­

§ 86. (1) ~ k()rn~i ·dy;sCypilinamej nie

ników, - oficerowie w stopniu służbowym, odmoże zaJSiadać w .charakterze człon:ka lub asep<>:'Y'iadającym grupie uposażenia obwinionego.

(4) Atsesorzy powinni być w ' miarę możnoś­ sora dla pewne:j określotlle~ spr1awy ten oficer,

,s zeregowy, urzędnik lub niższy funkcj,onariulS'z,

ci 'staJrsl latami służby o'dI obwinionego.

który

a} zgłosił o naruszeniu obowiązków, sta'. § 83. U} Komplelt kOlllliJSąi dyscyplinatmej

no'Wliący:ch przedJrniot tei spraJWY,

dla . s'ze.regowy:ch, 'llIrzę,dlników do X grupy upoh} prowadził dochodzenie dyscyplinarne,

sJI,żenia włącZltllie i niżs.zy:ch fun!k.ci-onaritlJSzów,

c) jest z obwinionym spokrewniony w linii

sJd'adaiący się z 3 czł,ón;ków komisji, a to: 2 oHprostej albo w linii bocznej do 4 stopnia,

cer·ów, t urzęcl:IUka wł:aJdzy ad'minisŁra<:ji o·gólalqo też spowinowacony ,d o ' 2 's topnia,

nej, oraz 2 aJsesorbw z prawem głosu, w tym sadJ

jest

świadkiem w sprawie,

.

mym stopmu (tej samej grupie 'llIposażenia) jaik

e)

jest

bezpośrednim przełożonym lub podobwiiIlliony, pO'Wołwją dla .każdej sprawy oddzielwładnym obwinionego.

nie Komendant Główny względnie komendanci

(2) . \VyZlIlaczony dlo kOlIlliPlebu 'dy:slCypIinarwojewódzcy (komend8.ll'Ł P. P. m. st. Warszawy).

, . (2) Funkcje asesorów w komisji dyscypli- nego oficer, s Zleregowy, urzędnik lub niższy

funkcjonariusz, jeśli zachodzi jedna z wyżej

narnej dla szeregowych, urzędników do X grupy u.posażooia włącznie i rJ~szych funkcjonariu- wymienionYICh pl'zes:zkód do brania przezeń

szów, pełnią szeregowi, jeżeli obwiniony jesl udziału w komlsqi ,d')"sC)'ipHnamei w charaikIterze

szeregowym, a ' urzędnicy lub niżsi funkcjonariu- c'złonka lt!ib aJSes,o ra, obowiązany jem () tym

sze, jeżeli obwiniony jest urzędnikiem lub niż­ zgło'sić be'zZJWłocwie przełożonemu, powołują:..

cemu komplet komisói dys'c yplinarnej.

szym ftmkcj-onariuszem.

(3) Wr ra:zie braku urzędników lub niż.~zych

. § 87. Mandat człon/ka Lub ZM,tępey człon"

~unJrojonariuszów powołan4 być mogą lako aseIka 'kOllll!isji dyscypliOOJrIlej wylgasa

sorowie szeregowi w stopniu, odpowiadającym

a} 'Wsk'll!teik odwołania p~zez przełożolIliego

grupie uposażenia obwinionego urzędnika lub

mianującego,

.

niższego funkcjonariusza.

b}

wskutek

rozwiązania

stosunku

słuibo(4) Asesorzy powinni być w miarę możnoś­

wego,

ai starsi latami służby mż obwiniony.

'c} ~dy 'Zlaqld'ą walf'Ulllki, wymienione w § 8,

§ 84. Nie mogą być mianowani członikami

d) z powodu śmierci,

.

łub · zaJStępc.ami członków komisji dys'c)'1Plinarnej

eJI w razie przeniesienia: .członka lub zaz tytułu za:JllllOWanego 's tanowiska ' s'łużbowego

stępICy członka komiJslji 'd lys.cwlinamej dla

sze.regowych, 1lIStano1wionelj przy Komen1\. do komisji dyscyplinarnej dla oficerów

dancie Głównym, z Komendy Głównej

i u.rzędników od IX grupy uposażenh

oraz w razie przenie'stenia członika lub

wzwyż i do komisji dla szeregowych,

ZlaJS!lępcy czł:onka kOlmis~i . d'ytSICy1pHnarill!l'zędn-ikbw 'GO X grupy upos'ażenia

nej, t15taiIliOlWioneq przy komen'dlancie wol niżs'Z)11Ch funkcj,o narius'zów, będących

j-e.wódzkim tkomendJam<:1e P. P . . m. st.

na etacie Komendy Głównej

tW'aTSzawy}, do innego wo;jewooztwa. ~

a) za:stępca Komendanta Głównego,

h) naczelnik wydziału osobowego w

§ 88. W przypadku zdlekompletOlwania koKomendzie Głównej, kierownik re-misji

dlyJsccyplinarnej, K-olmendaJnt GłÓW1lly stawia!

feratu osobowego, kierownik referatu dyscyplinarnego i referenci dy- wnios'e k MinJis-Łrowi Sprruw ,Wewnętrz:nych

a !komendlanci wOljewód!:z.cy (komendant P. P. m

scyplinarni i

.

'st'. Wall'Szawy) Komendantowi Głównemu B. do komisjI dyscyplinarnej dla szerego- o zamianowanie nowych członków lub zastęp­

W)'1Ch, urzędlników do X grupy uposaże~ ców członków komisji dyscyplinarnej.

nia włącznie i niższY1Ch funk'o jonariuszów

przy kometlldancie wo1ewódzkim ('ko§ 89. Na aseśo,rów do komiSlji dyscyplinar·meooancię P. ;p. m. sto ,Warszarwy)

iIliej nie mogą być powołani

'

Po•. )53 -----~---- Dzienn~k Ustaw NF 42

a) 'o ficerowie, '\vymienieni w §i§ 84, 85 i 86,

b) szeregQwi, tlrzęclłliC;y i niżsl funkcjonadUlSze, wymienieni w §§ 8, 9 i 17, '

c)~~am~ggwj, qn;~dPicy i niżsi flmkQjonafł1,\S'2:ę, pr~e~iwkQ którym ~'P'§-tdo WdT{)Ż;OO~

p~tęlPQWa,lłlie dY~lCypHnimlę

kamo ~ sądqwe,

ly,i?

dl sZę1ęgQwi, ul'4l!ędnic;;y i ni~'si funkcjonad1l!Sj!;e, iA-wie~~ęłli w c7iynno~c.i~ch służ­

bQWych,

e) szeregowi, ur.?lędniQY i nit$i f\łłlkęjonariwsze w sItanie nieez:ynnym.

R Q z dl z i ą. ł XIII.

,Przygotowanie rozprawy przed komł~ją dY$ey.

plinarną.

. .

§ 90. Hl Dłą. kąż-dęj ~pra.wy, skie.r Qwanej

(IQ T9Z1pakzęnia przeĘ kqJll.ii~lę dys'cyp~iflarną,

(lTzeło:żony d'Yl$lC}'1plin~:rny, przy Którym fest ustaP,Q>WiOIla. li:ollJiisją dyslCy:pUńama., wy-illalCza refel'eolta sprawy SipQśr9d ciloQlIlike.w ;kOJll~;lętu ~omi­

~ii ~Y'§':;:yp1inarilej, które1llU ·!pif'ze:kaz,ulje całkowi­

te akta ' do>oh()d~enia.

(2) Refelrent sp,rawy za,polz.naqe się zdochodzenięm, a gdy j6s1 z,dania, ' że zachodlzi 'Potrze·

biJ. uzulPełnię,nia dochodzepia, ppzedsilawia ()(ł:­

~orw:l€ldlfl.io uza'grucll1iOlp,y wruosęlk p,rzeł~'Żf)flemU

a~~wlmą.rnelllu, który wyznaq:ył g() na refecenta sprawy.

.

(J) O pr~ygP'tQ·WiElil1iu c!lłego ma.tę-rtfl,łu go

,r ozprawy, ręfęręnl wekl~ie teIll1lŻ przełożone­

mu. który zwołUJje kOiIIllP,l et komisji dY'scypli. Hąlnlę1.

(4) Referęnt 'mO-.?;e P9stilwić W!n4o§ęk mI- Wę"

~Wiilr.,iĘ!d:9 rozp.rawy świą,dków hlb r~e' cziQ~naw­

ców.

I

Sb. 732

(2) Obwiniony może najpóźniej na 10 dni

przed rozprawą dyscyplinarną przedstawić dro.

gą służbową przełożonemu, przy którym jest

ustanowiona komisją dyscyplinarna, umotywo"

waną prośbę o wyłączenie w jego sprawie nąj·

wyżej dwóch osób z wyznaczonego kOlllpletu

komisji dyscyplinarnej, ze względu na stosunąk

tych osób do sprawy lub do obwil1ionego.

'

(3) WłąściWy przełQtżo ny dJys'cypli,narny po

rozpą;trze'niu spor·arwy dl'le Y'd!u~ e, czy 'PFOś,bię ol)·

wini'oil1ego należy U'(::zyI'li ć zadośQ, czyte~ na,le;ży

ją zoSltawic; he:/; uwzględnienia.

(i!) Decyzję tę, która j-e st ostateczna, włą.­

Ś<;lWY .pne'łQtio<p.y ,c;lIysic wlin;:trpy przęsyła M pjśmi~ ko'm us-ji d1ys,cy.plinamej, wyznąc;za1ą~, w

zię prZych,Yil enia się do prośQy,innych człqnków

komplcl1,! ~a'ID:l~s.t Wyłączoil1y>Gh.

(5) Decyzja (),cllin·orwna ma zawierać krót1kie

w,ąs:~dlwi.ęnię. DelCYzóę tę pr~ewP'dn.icząQY komplę'hl k9mi sji Q.yscyplipąrnęj dołącza <:hl akt

or~ zawi~mia o mej QJl:;>win.iQnego na ro?:prawie.

(6) O zmiafia<;:h w skłatd:?:ie kOHlpletu kgfP..is~i 'dlyscYlf>lillair nej przewo,dnic;zącyzawlą.c;ta'miił

obwiJliooe'g ona NzpTawie.

ra-

§ 94. Czynności k,ap~elą~ryjnę dla Komlli'ii

d'Y's'cypIinąrnęi p:ro;wąQ'z.j r ęferell't c;łiys·cY'PH.nę.r~y

l\9me nc;l:y, lP-od'PorgdkQwanę'j przeło'żQinemu ,

pn:y 'ktĘ)rYlJl U!itąnowiona jest 'komisją dyscypli-

nąrnę..

R o z Q! z i a ł XlIV.

Rozprawa dYlicyplinarna.

§ OS. (1) Rozprawę dyscYlpliną<li:t).ą <;>twierą

PT?; ę wodnicząc;yw nieoQęcności obwinionego

i ęwęnt:u.alnych św~ądkó.w i \l'dJ;dę.lą glols u refę­

rentowi slPrawy, który kn>tkp refęlroi!e!l~n\Jwę,

oraz pcrzedJs tawia kOqlis,ji dane osobiste, krótki

przebieg słuŻ!QY obwipionego, jego kwąllfi;kac;je

słuŻ!bo,-we za . cały okres służby w poliJCji oraZ

GILa korni'slji ' d1Y'slCY'f)liJl~rne'j, us:t anowiooe1 przy dane

o j-e lg o karach i pochwała.ch.

.

nim, drra komisji zaślPf1Y kQ'ffięI)'~ąch woie{~) Nąstępnie wzywą się ob,williq~gQ, o ilę

WÓQ'~kłch .,..-- wl:a,~'Ciwyligmęndant WQ,j~ódzlld

tęp prL;ybył uą 1\QQ1isję, i w je'go ohe<;nOlki Q

,q'(ikO!ffi?llIdla'nt P. m, ~t. Wa:r!i'7;ąwY).

.

bywa

się rozprawa.

.

(~) Tęnnin 1"'QI~IPfąwy :t)a,lę~y wY?iuączyć w

(3) W dalszym ciągu swego re1eraJtu, refetę~ Sp'Qls'ób, y,by Qzłpl1kQwlę komisji rnieli czas

rent

przedstawia oipis czynu, Mó.ry slPoIWo/dował

pH:yg9ltQWąć ~ię dQ lilpcrąwy,

postępowanJIC

dys'cypHnarne, po czym następuje

(3) O tęrm·inię fO~l}1'~WY paldy zJ).IWia.domić

w mlarę potrzeby oQczytąnię protokołów doQbwiniQ~ęgQ (;() n~imll~ęj n~ 14 dni ~~ed roz'chodzenia, jak również innych ważnych daa spraprawą·

wy akt i dokumerutów.

(4) Po uk,ończeniu refe'r'olW.a nia sprawy

§ 92. Stawiennictw') obwinionego na rOlz fH'{l,Wę kQiJlUs-ji -dy~ęy()lj:n!ąrnęj W ~Ił~ię nie jest prze2 referenta, przewodniczą'ey wzYwa obwiQbowi~kow~ , j ę,dlnil,K przęłQiq.ny, P'f~y którym nionego do złożenia wyja~nień, po czym, ju,ż w

nieobelCm>śc,i obwinJ'olI1ego, ~'olffiis,j,a d:yslcypHnaTlw~ęd'qlę li~m~ja dypl(:)I1pIin iWłla, mQ'~ę z<:t;rii\-d:łiQ,

il,by Qlbwini<lolW ~tłl.wił ~ię Jl~ fo()~ij,Wę ()8Qbi· na p!l'zysiłępu'je dlo ohra!d nad treścią opinii.

.

(5) Komilsja dys;cyplinarna wydalje opinię

'de.

o winie obw-i.nionego OIraJZ IP'rQPQII1\łję wymiar ka§ 93, Hl RównP'Ciemili! ~ :ząwi~ę~ięw ry,dlyisc'YtPM!flJaiIl'l:e.j, opierą,ją;c się lI1ia f,ąilt,ta.eh i okoo terminie rq;zpra.wy d)l1s(,'Y1pliruarn~i zawiadlamia lie:?,no,ściae.h, ujawnionych w · pos1ępow.aniu dysię ()\}wiJn!9Jlęio f) !ikł~ie danego komplęłuko­ s~Yp'linafnym, Qirąz hio'rą<.: pod uwagę doniomisji dys'c yplinarne;.

słość nll.fuszeń abowią1:k6w, PQWShlłe z tego

8

91. (1) Teil'Blin l'Ol!!l!3fawy pl'ite,d! komisją

· 'dyscyplina.mą wyzna>cza: Komendąnt Główny­

r.

Str. 733

PQWod'1,l, s:~Iwdy, ja:k rÓ"'l1ież dotychcza!s owe zaqhowanię sl ię obwinionego w $ł~Ż!bie.

§ 96, (1) K<m1i's ja clys.cy;plina,m a rozpatruie

sprtllwę w nieobe,cnoś:ci obwinionego

a} jeżeli ohwiniony z:lożył pisemne oŚlwiad:­

czenie

dWldzesłużhcrwe'j. że nie zamieł'Za przybyć na rOlzplralWę,

b) jeteli obwiniony zd:ezerterolWia,ł i z tego

. powodu me można było d'olręczyć mu zawiwdom.ienia o rOIz:pra,w ie dyscyplinarnej,

e) w l-azie zastosowania do obwinionego

!przez władze sądowe tymcz<l'sowego

ares',ztU.

(2) Niemożność s,t wwienia się na Iko.niils'ję dysCY!pHnarmą z porwoo.uchoroby lub oz innych

pr~yczyn musi być ord!p,olwiedinio udowodniona.

Komislja dyscY'phnarna rozstrzyga więk's'zością

' głQ'~ów o tym, qy niestawienie s'ię uznaje za

w

usipr~wiedliwione.

Gdy komisja dys'cwlinarna U!Wlaża, że

niemolŻ:tl!ość sltClJwienia. się nie zo:stała dostatecznie udo!WOIdlniorna, przystę!P'llie do ro'zp:a:t l'zenia

sprawy, uzasadniając swoją decyzję w protokole.

(4) Gd'y kómils>ja dy:s'c yplinama uzna niemoż­

ność s,Ławienia się obwinionego za udolWodnioną, mo~e sprawę ,o :drolczyć.

-

§ 100. (1) Opinia 'kQmisjizarpa'd!ą na p'odstawie gbsow\lnia. DeqQiuje zwykła wię~szość

głosów.

.

.

(.2) Głosowanie OIdibyrwa się na.pr'z.óc! nad

kwęstią winy, pOItem zaś, gdy kwe,sltia, w~y ~o­

stanic zdeC)~dolWana, OIdbywa się glOlsowanie

nad kw es tią ka'ry.

(3) Komisja &'łosujc w ten spo'sóh, że pierwszy odid'<J.i1e głos aselS'o r mlodis'lY lalta;mi, s~użhy,

potem cln:,gi a,s esor, następnie człolllelk kQlffii'Sji

z korpusu P. p" po nim członclk ko.misji~urzęcl­

nik wła'dz alc1luinisŁracji ogólne,j, wre's!zcie ją'ko

ostatni oddaje głos przewodniczący kompletu.

(4) W pf'zy:padku podzielęnia się głoSQW

po!Cliczals gło'sowania nad kwestią kary W tęn

sposób, że ża-den z głosów co do kary nie ma za

s,olbą wymagą;nej większości, należy głosy najbardziej niek<?'rzy's lne clila obwinionego kolęjuQ

doliczać do głosów o,ddanych za karą bezpośre­

dnią niż,s'Z~ tak długo, aa okaż.e się be~względna

więksZOiśq głosów.

(3)

§ 97. ,(1) Komislj,a dlyscypilinar:na, dążąc do

zupełnego wyświetlenia i pl'Zygotowania sprawy do decyzji przełożonego dyscyplinarnego,

~orzysta ze wszystkich dostępnych jej środków

dowodowych i może w razie koniecznej potrzeby przesłuchiwać świadków i obwinionego,

p1'2eprQwadzać

konfrontacje oraz zasięgać

opinii biegłych.

§ HU. (1) Członek komiS/ii ,dlyslcypliIliaa-nęj

lubases'ol", który nie zgą:dz,a się z opi,rtiQ, 1ł<;:hwa­

loną więks~ością g'łOiÓW, mo'i,ęzgło:sić sW'O:lQ

odrębną opinię (votum separatum) ? uzasijq.-

nieniem.

.

(2) o,drębną opinię (vO"Łu;m sepa1ratum) na- '

leży &porząazić osohiś·cie i Q,hl, ać przewod'Iliczą­

C eI:Q1\ł l'O'?<praWY najQąle.j dO' dni pięciu

dni~

rozpraWy cel ę m dołączenia do aikt.

oq

§ 102. Członkowie i asesorzy komisji 4yscy.plinarneij są niezawiśli W wylkonywaniu swą­

ich funkcyj. !

§ 103, (1) Po rozprawie d1yslcYlPHnamej,

pr!zewodniczący komplę tu dyS'cyplinarnegO' prze-

(2) W zasadzie należy wzywać do komisji

dyscyplina.rnej hiegłych z korlPU'su P. P.

kazuje akta sprawy referentowi sprawY dla

opracowa':tia opinii komisji.

(2) Opinia komisji dyscYlPlinarnej powinna

§ 98. (1) W zwsad'zie fOizprawa dyscypliną,,­

na, pOiWinna odbywać się nięJJluerwanie aż do

powzięcia opinii, ln ie licząc przerw, trwających

nie dłużej niż 24 godziny.

(2) Odiroczęnię rozprawy mo'że nastąpić jedynie

a) gdy za'Ghp:dzi pokzęoa uzupełnienia docho,cllz enia,

. ę,) W przypa'd!ku iasłi,\.Pnięcia c;złoIlikak~iffi­

plehl kQmiSiji ,d'Y's:<:ypli~arnei juholb wi-

zawierać

niQnęgo.

(3) D nQwym te,r minie obwiniony ma być

zawia'do:miony r:.a:jpóźniej na 5 dni przed rozprą:wą·

§ 99. (1) W rązie o:droc.~enia ro2;,prawy,

sprawa dyscyplinarna ma być w dia,ls'zym ciągu

rozpatrywana przez ko'mislję dys'cy:p.linarną W

tym ~ąmym ~hłąld4ie, co poprzę,dnio"

.

(2) W razie niemQIŻnQści powołan,ia knmisji

dyscYJplinaTnej w tym samym skła'd'zie, kOlmisja

dysGyplinarna w nowym składzie roziPatruje całą -sprawę od: początku.

a) wymienienie składJu kQmilą,ji d'ylslc ypJinarnej, ,referenta s[p,r awy ora~ mieljlS'c.a i daty rozpatrzeni a s'prąwy,

b) imię i naz:wiSlk o ohwinicmęgQ, je,go ~tQ­

pień

dą.tę

słl,lż'\:)c:wy,

słąnoiWisiko

'S'łui;l;>owe,

i mięj'st::e llrq,d!zenią., s.ta.n, cywilny

i pr;;:ebieg sluź1;>y w P,()Ili~ji :P~ńfSitwowej

(datę ws:t!ll'Pienia d:Q PQUc;;lji, awiitnse, po·

chwały, odĘ n. aq eniiit , ka.rąJln:()Iś~ i kwalifiikącrię s,łruż1;>O',wę),

c)pp;ediwiot ohwini~ni~,

d) ocenę winy i wnioselk c'O<lQ wymiaru

kary " ·

e) u4a.s.~dnieni~ opinii,

f) ewentualnie odrębną opinię (votum separatum) członków lub asesorów wraz

z uzasadnieniem.

§, 104. Z przębic'gu rOlzprawy kOll1 i sii d.Y!iGY- ·

'PH~a.r.n(d refęrept dy;sG~p'Hn,;n;py ję:dnOlS!tk.i, przy

ktorej Ulsti;tnowiona Jęst komlsFld'ys'cyplma.rn~,

spo.rz.ą;dza PCi,<;ł TI<;tId;zorrell1 p.rzęwQdnicz~gegQ 1\0'misji protokół, ~tóry zawiera; daltę i mi.ejs'Ge

roz,prarwy, nazwiska ·człon:ków i aseso-rów kompletu komisijidyscyplina,melj, referenta ,s prawy,

protokolanta i obwinionego, krótki opis przebie,g u rozlPrruwy oraz sm-elszcz.e nie zeznań. Protokół rozprruwy po podjpisanm p,r~ez przewOldniczącego i protokolanta należy włączyć do akt

p'oLSltę(powaaUa d:yscYlPlinamego.

§ 105. (1) alPinia komis~i d)'lscypHllIamej, po

lPOld\pisaniu pt1Ze.z wszyLSitlkkh członków komiSlji

i aJSesloorów (także i tego·, który -z:łożył votum separatum), wraz z protokołem rozprawy ma być

przedlstawiona dlo dni c:z,terna!s:tu przełoż-onemu,

przy Mórym iest u's'ta'IJJowiooa komis,ja -clyslCypliIlIrurna.

.

Str. 734

Dziennik Ustaw Nr 42

,(2) Opinia :komisji dyscyplinamej nie krę­

puj-e przełożonego ·d'yislcypilin<łJrnego przy wydalWaniu orz eJC,Zenia.

§ 106. (1) Opinia komi'sji dyscyplinarnej

i protolkół rozprawy ko,roisj,i 'są t<łJjn:e i nie mogą

być oIkJruzcme luib W'~ndlall;eani obwinionym, ani ich

pełnomolCniJmm.

,(2) Również nie mo'że być podana dOI wia~OIIl1ośd ohwini'olnrym luh i:c h pełnomocnikom

treść opinii komisji dyscyplinarnej i protokołu

ł'ozprawy komisji.

§ 107. (11 Po rozp~a,wie ,d'y1s'cyplinaflneq każ­

'dy obwiniony ruezaJeżnieod wYljla1śnień, udzie-

lonych na rozprawie, może z.łolŹyć drogą służ­

bo'wą obronę na piśmie prze, !ożonemu, przy którym ust'Clillowiona jest odino,ś-na komi:~lia dyscyplinarna, w terl111inie do dni dz.ie,siędu ,o d dnia

rozprawy.

(2) Obrona ta możezawi!erać tylko krótkie

przedstawienie faktów, względnie od!parcie stawianych obwi,nionemu z,a'rzutów.

R Q Z d z i a ł XV.

Orzeczenie dyscyplinarne.

§ 108. Przełożony dyscyplinarny może wy'dać orzeczenie dyscyplinarne

al na podstawie badania WlS,tępnego (§ 43);

h) na podstawie dochodzenia dyscyplinarnego, jeżelli przelt.ożony uważa, że sprawa fest closla'Ł:e· cznie wyjaśniona bez razpraM-y d'yscY'P'lina:rne; i nie ma potrzeby

nakładania takiej kary, która nie może

być orze'c zona bez wysłuchania ,o pinii

komisji dyscyplinarnej;

,

c} na podsIŁawie dochO'dz,e nia dyscyplinarn.ego po wysł1uchaniu opinii komi:sji dyscyp1inarnej.

.

§ 109. Wi razie s!lwierdzenia przez przeło­

ba,dlania wS1tę:pnego,

przeprowad'z onelgo przy ustnym 'r apo'r cie kaTnym, Lub też w przypadku, gdy przełożony dys-cwlinarny na'O'cznie slwier,dził narus'z·e:n ie ohowiązków, nalleży wydać orzeczenie I) winie i kaue nie wcześniej, nit nazaryutr,z po raporcie karżooe, go winy na pO'dJs.fą,wie

nym lub po na oc zllym s'iwierdzeniu nar.uszellia - chyha że za'c hodzi konieczność natychmiastowego przywrócenia porządku.

§ 110. (1) W przypadku, gdy włlaśdwy przełożony dyscyplinarny uważa, że należy wymierzyć karę wyższą, aniżeli on w myśl puepi'Sów

ma prawo orzec, [pll'zedistawia akta S(pr,awy wyŻ7·

szemu przełożoll1lemu d)ns,cy!pio oarnemu ·W drodze s·łu,zbolWelj ~a:z ze spraowoZ)dlaniem. .

(2) ,WYższy przełożony d'ytscy:plinarny ·po

rozpatrzeniu sprawy, przes'łallleq mu pf\ze<z riiż~

szego prze.to,żortego dysc)'iplinarne'go, K1tóry

wSItrzymał się OId orze'c:zenia ka,r y, mOIże

a) wydać orzeczenie dyslcY1PJun<łJfne w grankach swoiei wł.adzy d)'lSlCypJinarnei,

b) z'wrócić sp.r,awę ni.Źis'zemu przełożone.mu

do wyldania orze·czenia IW granicach wła­

snej władzy dys:cyplh~amej, - joe'żeli je'St

zdania, że nie należy nałożyć ka·ry, prz,e ,-.

kralczające,j

kompetelllqję

właściwego

pr z ełoż,ollleg o ci ys,c yp,l ina:r ne go,

cJ przeds.tawić sprr-awę wraz ze sprruworoa- .

niem (ust. (1)) wyższemu przełożonemu

'dlYSICyp.liinarnemu, jeżeł.i sądzi, że kara,'

którą naJeży orzec, prze.kracza granice

t'aJkże i jego WiłClidzy d1yscwlinarne~.

(3) W przypadku sądJowe,go s'kazalnia orzeczenie wydaje Komendant Gł6wny.

§ 111. Wdlrodize dyscypliname,j mo,żna

orzec t}'l~ko jedną karę bez w~ględu na tOo, czy

prze,dlmiotem pOIstępowania dyscyplina:rne,go było ,jedno nall'uszenie obowiąz1ków, czy też więcej.

§ 112. (1) Karę tliP'o mnienia, nagany i skrócenia lub odmowy UIf}.0PU wypoczynkowego

przełożony ,d ys1cYlplinarny może wymie,rzyć także i przy ustnym raporcie karnym.

.

(2) Wymierz.e nie kary prźy ll'S,t nym raporcie lub na podstawie wyników baJCllarua wstęp­

nego i dochodzenia mus,i być po'bwierdlzone pisemnym orzeczeniem.

R Q Z .d, z i a ł XVI.

Wykonanie kary.

§. 113. (1) Wykonanie kary powinno na.stą­

w zwsa,d!zie natychmiwst po jei orzeczeniu.

(2) Instmkcję o wylkonywa:niu kar aresztu

dyscyplinarnego wycllaj!e Komendant Główny.

pić

§ 114. (1) Na prośbę ofioeera lub szeregowego, ukaraneg·o ares:z tem, należy przed rozpoc,zę­

ciem ka'ry aresztu podJdać ll'karalllego oględzi­

nom lekatrs'kim, celem stwierdzenia z·do,lności fizyczne'i do odbycia kary.

(2) Orzeic zenie lekaxisikie 'Ił tClikim przypadku na'leży dołączyć db alkłd:)'Iscyplinarnych.

§ 115. Kara a'res.ztu liczy się od chwili osadzenia w al'eis'zcie.

Str. 735

..

Dziennik Ustaw Nr 42 - - - - - - - - - - - Poz. 353

R o z dl z ia ł XVII.

Odroczenie wykonania kary.

.

§ 116. (1) Wykona:nie kta:ry ar~s'zb w stosunku do oficerów i szelr elg owych może być odr'Oczone, względnie kara rozpoczęta m~)że być

przerwana tyLko ·z ważnych pl"'zyc:z yn natury

służbowej, lub 'z powo'd'u choroby odbywającego

areszt, ',w)'1jątkowo zaś z przyczyn natury ' osobisItej.

(2) Prawo odma:cza!Itia kary służy Komendantowi Głównemu zwła:snei inic:jaŁywy lub na

pole'c enie Ministra Spraw WerwnęŁrznych.

R o z ,dl z i a ł XVIII.

Odstąpienie od wykonania kary.

. § ~ 117. Orzeczona l}ra'1"aJ aresztu w <SłŁosunku

clio oficerów i .Slzereg'olW)"ch nie podlegawy1konaniu, a w :ra'zie rOZjpoczęcia zostaje przerwruna

... . a} jeżeli nrusiąpiłol'ozwiązanie stosun!ku

b}

.

>słuŻlbowego,

jeżeli na podsftawie. wznowionego postę- .

porwrunia <lyscyplinamego 'została po-

przednia kara wydalenia lub zwolnienia

.. ze służby zniesiona i orzecz·ono karę

ICłiresz:Łu z równoczesną rehahilita:cją

'z częściową res:tyt'\lcją·

poprzednim postępowaniu fakty lub środki dowodowe, które mogą spowodować zmianę orzeczenia.

(2) O d!OiPu;s~czen~uwznorwienia w Sitosunku

do oficerów w P~zYP'atd'kach 'z woll nienia lub wyda,l enia decydlUlj'e Minister SpI'laJWWewnętrz­

nych, we wS'zystkich i,n nych IPrzyipaldJka:ch-KomendattlIŁ Główny; w Slto.slUIllku ,do s:ze:r egowych

a) będących na e'tacie Komendy Głórwne~, - Komendant Główny, ora'z bl będących na etatach

komend woiewódzkich - Kome'tlIclianJt Głórwny

lub z: jego Uipoważnie'oia komendanci wojewódzcy.

(3)WI prz'Y'prucliku zniesienia orz,ec.z,e nia ,dySlcYlPlinarnego na podsŁarwie w~owionego postępowania dyscyplinarne,go, skurtlki nowego

orzeczenia dyS'cYlPliname,go liczą się ocli dnia

'\\I-ycliania zniesiOiIlego orze,c'z enia dySlcYIPll inarnego; je:d:na:k slkutki nowego orzeczenia dlytslcyplinarnego, wydanego na niekorzyść ukaranego,

liczą się od dnia tego nowego orzeczenia.

§ 122. iW znowienie postępowania dyscyplinarnego może nastąpić na korzyść ukaranego

albo na jego niekorzyść.

§ 123. (i) Wwowienie na ' korizyść ukaraneigo nalSltępuje na jego p.rośbę, w ra!zie zaś jego

śmierci na prośbę jego m,rułżonika, Ikrewnego

wstępnego lub zstępnego albo roclizeńs,twa zmar~~

R oz ·dI z i a ł XIX.

, Kosztyp~zejazdów.

.

.

(2) W lP!"zYpadlkudopus.z:czenia wznowienia

PO'Sltępowania dyslcYIP,linaJl'1nego nak'orZ'yść uka-

rane,go, we ~znowiOlIlJY!ll pos,tęlpowamu nie moż­

na orzec kary surowszej od poprzednio orze'§ 118. (1) Kos,~ty' prz,e~a'zdlu na mZlP'rawę d'o

czonej.

miejsca urzę,dowania .k'OlmiSJji dJyscy:pliJnarnej

(3) Rrośbę o wznowienie postępowania dyi Z powwt!em ponosi oihwiniony z wła:snyrch funscwlina'

nnego może interesowany wnieść najdusz'ó w w przypaJdku ukarania d'yls'cYIP,l inarnego,

gdy natomiast zosbnie uniewinmiOll1lY ,r~~c,zywi­ później ,clio trzech miesięcy old 'c hwili powzięcia

ste kos'zŁy . podróży bez dici pokrywa SkarbI wialdJo.mości o przy,c zynie , która może poiSłUlŻyć

za pO'dsitaJwę do 'Wznowienia. Jeżeli przyczynę

Państwa.

(2) Kos,zŁy p~,zej'a:ZidluświaJdJków i rzeczo- wznowienia stanowi orzeczenię władzy sądo­

zna;wcow . na . rozprawę komisji dJySJcYIpHnarnej wej lub prokuratorskiej, termin trzymiesięczny

i z poWrotem pokrywa się z bUJdlżetu Policji Pań­ dla wniesienia prośby o wznowienie postępo­

stwowej, przy cz~ mają tu za:Sił;osowaJnie prze- wania dyscyplinarnego liczy się od dnia uprawomocnienia się tego orzeczenia.

pisy, zCl!wartte w ari. 588--591 k p. k

§ 119. KOISzty prZ'eia:Zldlu 'dlo areslZt'u celem .

§ 124. O id!QpuSlz,c:zenw lub' odmowie wmoodbycia kary i z arresZ'hl po odlsiedJzenm kaTY .wierna POIstępowarua &)"scypHnarnego decYlZję

pokrywa ukarany.

wycl!aje właściwy prze'łożony be;z WyiSłuchania

opinii Jwmisji <łIytscypIina'lmej.

§ 120. Koszty Sltawienru.cfwa ~o raportu w

związku ze sprawądY's:CWlinanną ponosi Skarb

§ 125. lWi przytptaId'ku dopug,zozenla wzno .. /

Państwa, o ile wez,Wlante nie tliaJSltąpiło na skUJ-'

wienia postępowania dyscyplinarnego - postę­

tek prośby interesowanego.

powanie to p_rzeprowadza ten przełożony dyscyplinarny, I{-łóry w myśl przepisów rozporzą­

dzenia niniejszego w chwili dopuszczenia wznoR o z ~h;.i a ł XX.

wienia ma wz~lędnie miał w stosunku do ukaranego władzę dyscyplinarną.

Wznowienie postępolYania dyscyplinarnego.

§ 121. (1) Wznowienie pOIStępOlWania dys.cyplinarnre:go, zak,Q,ńczonego orze;c:żeniein, mo.żliwe jest, gdy wyjdą na jaw nowe, ?ie znane w

§ 126• .Po przeprowaJazeniu wznowionego.

dys'c yplina:r nego orzeczenie wydaje

postępoiWall:1a

Poz. 353 ~-~--~---- Dziennik Ustaw Nr 42

al Mini9Łer Spraw Wewnętrznych w sto-

sunlku do oficer6w i urzędników bod IX

grupy llipos,aże.nia wzwyż, o ile poprzednio była orzeczona k,a ra zwolnienia

i wyda,l enia ze służby lub przeniesienia

w stały stan spoczynku ze zmniejszonym

t1polSażeniem eme,r ytalnym względnie odprawą lub obniżenia stopnia służbo­

wego,

b) Komendani! Główny w sto's tmku do oHcerów i urzędników od IX grupy uposażenia wzwyż we wszys'tJkich po, zostałych

przYlP<iJd:ka'ch, jalk roÓwnież w stosunku

dla WS'zYls,tlk ich szere'go'w ych, ul'zędników

od XII do X grupy upo'sażenia oraz n;jż­

s,zytCh funkcjonari,uszÓ'w.

§ 127. (1) Po przeprowadzeniu wznolw ione~o postępowania

dyscYlplinarnego - w sto,s unku -do oficer,a lub s,zere'&owego, który zoS'tał wyd<iJlony lub zwolniony w drodze dlys'cYlplinarnej,

może być wydane, po uprzednim wysłuchaniu

opinii właściwej komis,ji ' dysq;plinamej, jed'no

z nas,tępujących orzeczeń

a) utrzymanie w mocy poprzle dnio orze'c zonej kary,

hl złagodzenie kary.

cl uniewinnienie.

(i) W przypadku zupełne, go uniewinnienia

nalstępuje rehab1litacj,a z peł,ną restY'tu~.ją, w

przyipaldlk u zaś zamiany kary , wydialen~a lub

~wOllnienia na karę łagodniejszą niż poprzednia,

n,aJstępuje rehabilitacja z częściową re,s, tY'tucją.

(3) Rehabilitacja z pełną restytucją powocliuJje przywrócenie wszystkich :praw, utraconych

wslkwtek orzecżenia o zwolnieniu lub wyderleniu

że si łużby od dnia wydania tego orzeczenia.

(4) Rehabilibcja z częścio~vą restY'tulc'ją powoduje zmianę podstawy rozwiązania stosunku

' służbowe' go w tym 'k ierunku, że rozwIązanie tego sJtosun'ku, które liczyć należy od <lInia wiesion~go zwolnienia lub wycialenia ze służby, następ'u~ealbo w droldzle przeniesieJ;lia w stan spoczynku p'r'z y za,sltO's'o waniu przepisaw o zaopatrzeniul eme'rytalnym, albo z przyznaniem odprawy wed!~l1g norm, ustalonych w UJstępie ostatnim art. 95 l"ozporząd:zenia IPrezydenta Rzeczypo Sipn.Jlt ej z ,d nia 6 marca 1928 r. o Policji Pań­

stwowej (Dż. U. R. P. z 1931 r. iNi 5, poz. 27).

(5) W ;przypadku reha,b iilitacjiz pełną restytucją lUJb rehabilibc,ji- z cżęśdcwą restytucją

należy w ra'zie śmierci rehabilitowanego zwrócić czlonkom je,go rodziny, uprawnionym do

za:opaJtrzenia wdowiego i sierocego, wS1zystko

lo, co wskutek poprzedniegozwolnieuia względ­

nie wydalenia ze slnżby sŁra'cili z na,leżącego

,się ~m zaopatrzenia.

(6) Przepis tlist. (1) ma 'z,als1tosowanie do

urzędltl~ków i niższych fun'kcjonariuJs,z ów.

§ 128. Od orzeczenia dyscyplinarnego i od

orzeczenia, wydanego po !p'r zeprowadzeniu

Stt. 736

wznowionego postępowamia d'yscyplinamego,

oraz od: decyzji Ol odmowie wZiIliowienia postę­

powania dys<:Y'P'liliarnego nie ma odwołania.

R o z dl z i a ł XXI.

Nadzór sllUżbowy.

§ 129. (1) Ministro,w i Spraw We,wnętrznych

i KomendaJll'towi Głównemu przysługUlje pr-awo

llClJd:zOru służbowego nad s'P'01S:OIbem w~kQinywa­

nia włatdzy dyscYIPlinarne,j przez p~zeło'żon!ych

dYls,cYlP'Hnarnych, ws,zcz. ególnO'Śd eLla s't wierdzenia, czy wła,dlza .clJY'sicYlPlinalilla jest wykonywana

'z godnie z przepisami l'oizporzątdzenia niniejsze,go.

'f2} W wykonaniu tego p~awa na.J&oru - .

Minister Spraw Wewnęhz.uY'ch i Komendlant

Główny mOigą z urzędu, lub też na wniosek kome,tlIdantów wojewódzkich. (komendanta P. P.

m. st. Wlat1Slzawy) polecić podjęcie zaniechanego

(umo.rzone,go) posrf:ępowania dyscyplinarnego,

lub unieważnić orzeczenie dys'cy.p.linarne uniewinniające, a,l bo nakła'dające jedną z kar' porządkowy'Ch lub dyscYIPHna,mych

.

a) :jeżeli wys1zło na jaw ra'żące 1lJa~tUls,zenie

iStO'tl1ych przepisów rozporządzenia niniejs,z ego lub innych p'rz~pisówj

b) jężeli o'r zeczenie opi~ta 'Się na oczywi's tej pomylce j

c) jeżeli zaniechanie lub umorzenie postę­

powania dys,c yplinarnego albo też wydanie orzeczenia dyscyplinarne'g o było

oparte na rażą,co mylnej ocenie karalności 1ub nieka:ralności czynu.

'(3) p.oI-ecenie po,d'jęcia za,n iechanego lub

umorzonego po.stępowania dyscYlplinarnego, j,ak

również unieważnienie orzeczenia dyscyplinarnego, może nas:tąpić t)111ko w tym przypa'dlku,

gdy od chwili zaniechania lub wydania orzecze n~a nie upłynęło więcej niż jeden roik cżatgu.

(4) Z prawa unieważnienia orzeczenia dy's cyplip.arnego na nie'kol'zyść ukaranego można

korzystać tylko w ciągu je,d nego roku c,d dnia

wydania odnośnego orzleczenia.

(5) W razie. unieważnienia {)orzeczenia Minister Spraw Wewnętrznych, wz. ględlnie Komendanit Główny kieruje sprawę celem ponownego

ro,zpatrzenia i wydania orzec.ze,n ia dlo pnełOiżo­

'nego dys,cYlplina:rnego, któremu we'dłui& przepisów rozporządzenia niniejszego w 'Chwili unieważnienia 'o rzeczenia przyslhlltuje władza diyscyplinat111a w stosul1iku ,d o dane'g o oHcera, s~ere­

gowego, urzędnIka lub niż,szego funlkcjoo.a.rittsta.

R o z dl z i a ł XXII.

Ewidencja kar.

§ 130. (1) Wls zystkie /kary, o,rz.e'c zone oficerom i szeregowym, oraiz kM'Y d'ysic ypHnarne, wy-

Sit. n7

Dziertnik Uslaw Nr 42

mierzone urzędn ikom i lllzszym funkcjonariuszom, ultrzymujc się w stałej ewidenc1i pq:ez dokonywanie ()Jdpowierihićh z~pisóW 'Ii wykaz.ach

stanu służby, kO'lllroIach kar, kartorteikach itp.

Kar porządkowych, wymierzonych urzędnikom

i niższym funkcjonariuszom, nie Wlpisuje się tylko do wykaz.ów stanU służby.

'

§ 133.

Wykreślenia kar dokonywają prze-

łożeni t)llch

jednostek poiicy.jny:ch, w których

.

ptowMi~ooe są odno·śhe ew)idietitije.

§ 134. Sposób oigł~srZania kar, wymierzon)11ch oHcerOiffi, s'zeregolW)'llll, ui1'zędtlJ~kom i .niż­

s'iY'fft ftińJk'cjortathlisz'om, Uistal1t Kófttehd!1rt:Ł Gt6-

wl\y.

(2) W przypadku gdy szeregowy, urzędnik

lub nizs.zy funkojonarius'z byli zawies'z eni w

czynnościa'ch słwżhowych i w wyniku postępo­

wania ,dy,,:cyplinarnego szeregowy z.ostał uk'ara.ny degra,daclą, a urzędnik i niŻJszy fun'k cjonariusz jedną z kar dyscy;plinarnych, zawieszenie

powinno być wp1sa;ne do wy:k.ruzu stanu s'łużby

w ruhryce, doolyczącej przebiegu siłużby, niezaieżnie od umieSiZ'Czenia w rubryce; zawierają<:ej

kary dyscYiplinarne.

§i 135. Sżczegółowe !p['zeptsy, d{).ty(:z~te

bitwowo.sci w sprawath ,d yscWlinarnych, wyd'a;.

je Kome,'llrdanl Główrty.

.

(,3,) W; (}Ibu tych rUibry/kruch wpisuje się takż~

karę degradacji i obniżenie stopnia służbowego.

R ó z cUd a ł XX1IV.

(4) KaTy dyls!cwlinamc wykreś,la się z prowa:ctzo~ych ewide,n:cy;j po upływie~rzech lat oid

ich v\ryk:OIl1aniaj na wniosek beZIP<Q~rednich przełożdnych dys,cyprlinarnych, na pO'ds1tawie zarzą­

dlZe'Il!ia

,

a) Komendanta Główrtego -:- wszystkim

dficerom, urzędnikom OId IX grullY uposażenia wzwyż, oraz sżereg,owym, utzęd­

ni1wm od X do XII grhpy uiposażenia

i niższym funkćjonariusżom , pózosrtają­

cym

eŁade Komertdy Głównej,

na

b) kOline'11dam'tów wo,jewódzkich(komen ~

danta P. P. m. st. Wa:r szawy) - s.uregowym, urzędn ikom od X do XII grupy

UI1)o's~LŻeJ1ia i niższv:m fUnJkc:jona,rius';wm,

pozostającym na etacie komend wojewódzkich (komendiy P . P. m. st. Warszawy).

(5) Poza tym kary dysic Y'plinarne Wykreśla

się tctkże na. podstawie 'Ustaw amnesŁviiriyth

Wlszystkim bHcerom, sżetegowym, tirzędnikóm

i hiż<;zym funkcjon,a rius:z om n,a skutek zarżąd:ze­

nia Komeh<d:wfita Głównego.

(6) Za,wi~rs;zertia w c'Zyn'11lo'ścia'ch słuzbowyćh

oraz ka)r degra,ciaoji i 'ohniźeni.a 'SiŁoIpnia służbo­

wego nie wylkres-la się z rubryki wykazu stanu

słuzby, dotYCZącej przebiegu służby.

§ t31. W- prz'Y'P,adku(, gdy oficer, szeregówy, urzędnik lub niższy fUhJk'cjó'n arius,z zbrstał

ponownie ukar<'łlJ1y prżed li'staniem s,ktitków kary dyscYiP'lina.rnei; orzeczonej pdp rz ecllrti o , 9ki'es

wymagany do skreslertia kary w myśl § 130

uŚt. (4) liczy się od chi...,ili wykonania ostatnio

orzeczonej kary.

R o z d zi ał

XXIII.

Biurowość 'W' sprawach dystyplhlłd1ycb.

Przepisy przejściowe i ko,ńcowe.

§ 136. Sprawy dyscypJina1the WlSlZCZęt!

przed wejście:nl w życie roz'Porzą;dlzenia niniejszego prowadzi się aż do Ulkóń·c ;zertia wedlu'

przepisów d1ot)11chczaso'Wyrch.

§ 137. KaMy kto miruł st)11cźnośc służhbWi{

że s'Pr.awą dysc;npHM.l111ą jesl obowiązany do tathorW'ania 'IN laje,lliniey wsż)'lStkie~b<, co o t~f

sprawie jelSll mu wiruoome, i poża. prżełbibhyi1\

uie może nikOllllu udzie,lać żrudnych info,rmacyj.

§ 138. (1) Os.o.ba, dbl1'05Ząca o przewinieniu

dysqnplinarnym, powi:lma być traiktow:a:l1a w postęj:lM'V::ulItll tlys,cypHrta.rttytt1 nie jaJko strona, lecz

jako §,w ia,d ek.

(2) Nie ma ohowiązku zCllWia;(l!amiania donosz·ącego o s!po<s'obi~ żałatwierua Siprawy.

§ 139. Wykonanie tbź'pórź~ctzenia rumejsię Komendantowi Głównemu

~z. ego . porucza

Policji PafietrwtJiWej.

§ 140. (1) Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 1 października 1938 r.

(2) Z dniem tym tracą moc: Przepisy Dyscyplinarne ,dla Policji Państ\y'owei zdi1ia 19

wrześ,ni.a 1919 r. {Mónitor Polski Nr 215) oraz

rozdział VI rozporządzenia Mińjstra Spiliw W~­

wnętrżriych z dnia 16 maja 1936 f. owaruhkAth

służby przygotowawczej i żasadach odpowiedzialności służbowej ki1.11dydatow na sżetegó-

;lt~~o;Ż~~~:z~~stvóch:~akt:J1:tY;~a~~w~&z:,J

kontraktowych (Dz. U. R. P. Nr 52, poż. 376).

§ 132. WY'kreślenie w:s:z.ysfkich kar dyscyplinarnych następuje w przYlPa'dku awa'Il!SU st.

przO'downika na aspiranta niezależnie od warunków, wymienionych w §§ 130 i 131.

Minister Spraw WeWnętrznych

Sławoi Składkowski

•

Poz. 353 - - - - - - - - --'-',- - - Dziennik Ustaw Nr 42

St.. 120

ROZPORZĄUZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 21 kwietnia 1938 r.

O odpowi~dzia1ności dyscyplinarnej i postępowaniu dyscyplinarnym w

Na podstawie art. 112, 118, 138a ust. (2) oraz

art. 155 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypo-

.~oHte4 z dnia 6 maI1ca 1928 r. o P'OI1i.cji Pań­

stwowej (Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr 5, poz. 27),

w brzmieniu dekretu Prez)i1denta Rzeczypospolitej z dlnia 17 kwietnia 1936 r. w sprawie zmiany pr.zepisów o Policji Państwowej (Dz. U. R.

P. Nr 28, poz. 226), za.rz~dzam co następuje

R o z dl z i a ł I.

Przepisy ogólne.