Ustawa z dnia 25 kwietnia 1938 r. o opłatach rejestracyjnych od przedsiębiorstw i zajęć.

Opłaty rejestracyjne pobiera się na rzecz związków samorządu terytorialnego, izb przemysłowo-handlowych,

izb rzemieślniczych oraz szkół zawodowych.

(1)

Opłaty uiszcza się przez nabywanie kart rejestracyjnych.

(2)

Kartę rejestracyjną należy nabyć

1)

na każdy należący do przedsiębiorstwa zarobkowego oddzielny zakład handlowy, przemysłowy

i górniczy oraz na każdy oddzielny skład;

2)

na każde przedsiębiorstwo zarobkowe, wykonywane bez utrzymywania oddzielnych zakładów;

3)

na każde zajęcie, wymienione w załączniku do art. 7, jeżeli te zakłady, składy, przedsiębiorstwa

i zajęcia są wykonywane bądź utrzymywane na obszarze Państwa.

(1)

Za oddzielny zakład handlowy uważa się stałe lub ruchome, zamknięte lub otwarte pomieszczenie

albo część takiego pomieszczenia, albo kilka bezpośrednio ze sobą połączonych lub

znajdujących się w obrębie jednego obejścia pomieszczeń, w których dokonywa się czynności

handlowych.

(2)

Za przedsiębiorstwo handlu obnośnego uważa się sprzedaż towarów ze skrzyni, kufra,

walizy, kosza i innych opakowań, przenoszonych z miejsca na miejsce przez sprzedawcę,

a za przedsiębiorstwo handlu rozwożnego - sprzedaż towarów z wozu, łodzi i innych

pomieszczeń, poruszanych siłą ludzką lub zwierzęcą.

(3)

Za przedsiębiorstwo handlu jarmarcznego uważa się sprzedaż towarów na jarmarkach i

targach, trwających ponad 3 dni, przez osoby, które nie posiadają stałego zakładu;

Stoiska, kiosku lub innego pomieszczenia na targach, jarmarkach i wystawach gospodarczych

- nie uważa się za oddzielny zakład.

(4)

Za oddzielny zakład handlowy w przedsiębiorstwie kolei żelaznych uważa się cały zespół

urządzeń na liniach kolejowych, objętych jedną koncesją.

(5)

Za oddzielny zakład przemysłowy (wytwórnię, pracownię, warsztat, zakład rzemieślniczy)

uważa się jedno lub kilka zamkniętych lub otwartych pomieszczeń, położonych w obrębie

jednego obejścia, bądź stanowiących jeden jednolity zespół gospodarczy i służących

do jednego rodzaju produkcji lub nawet do kilku rodzajów, jeśli stanowią one kolejne

stopnie obróbki 'bądź przeróbki tych samych materiałów i wytworów lub znajdują się

w związku. uzasadnionym potrzebami głównej produkcji.

(6)

Za oddzielny zakład górniczy uważa się zespół szybów, sztolni, wieź wiertniczych i

tym podobnych urządzeń, należących do jednego przedsiębiorstwa, a znajdujących się

w obrębie jednego terenu kopalnianego i służących do wydobywania tego samego produktu;

wydobywania ubocznych produktów kopalnianych przy prowadzeniu głównej eksploatacji

górniczej nie uważa się za oddzielny za/kład.

(7)

Za oddzielne przedsiębiorstwo uważa się każdy wyrąb lasu wraz z pierwiastkową obróbką

drewna, dokonywany w obrębie jednej lub kilku graniczących ze sobą parcel leśnych.

(8)

Za oddzielny skład uważa się jedno lub kilka bezpośrednio połączonych ze sobą zamkniętych

lub otwartych pomieszczeń poza obrębem zakładu, służących wyłącznie do przechowywania,

przesuszania, oczyszczania, sortowania, brakowania, przeładowywania lub pakowania

towarów, przeznaczonych do sprzedaży, jak również do przechowywania maszyn, narzędzi,

surowców i materiałów niezbędnych do produkcji, tudzież zapasów żywności lub odzieży

itp. produktów do zaopatrywania własnych robotników, o ile to zaopatrywanie nie jest

obliczone na zysk przedsiębiorcy i tym samym nie posiada charakteru zakładu handlowego.

Nie podlegają opłatom

1)

sprzedaż wytworów własnego lub dzierżawionego gospodarstwa rolnego, nie przerobionych

drogą produkcji przemysłowej, dokonywana bez utrzymywania w tym celu stałych zakładów

lub składów poza obrębem własnych lub dzierżawionych gruntów; gospodarstwem rolnym

w rozumieniu ustawy niniejszej jest również gospodarstwo leśne, ogrodowe, hodowlane,

łowieckie, pszczelarskie, rybne lub rybołówstwo na Wodach otwartych i zamkniętych

w rozumieniu ustaw o rybołówstwie. Podlega jednak opłatom

a)

sprzedaż wytworów gospodarstwa ogrodowego bądź hodowlanego, prowadzonego na obszarze

gminy miejskiej, jako wyłączny lub przeważający rodzaj gospodarstwa rolnego;

b)

dokonywanie wyrębów leśnych przez kupców;

2)

eksploatacja torfu, piasku, gliny, wapna, kamieni, kredy, fosforytów itp., prowadzona

w obrębie własnych lub dzierżawionych gruntów wyłącznie na potrzeby własnego gospodarstwa

lub przedsiębiorstwa oraz połączone z eksploatacją cegielnie, piece wapienne itp.

zakłady, znajdujące się w obrębie wyżej oznaczonych gruntów, zaspokajające również

tylko potrzeby własnego gospodarstwa lub przedsiębiorstwa;

3)

młyny i tartaki, znajdujące się w obrębie własnych lub dzierżawionych gruntów, a zaspokajające

wyłącznie potrzeby gospodarcze właścicieli lub dzierżawców tych gruntów;

4)

zakłady przemysłowe (art. 3 ust. (5)), prowadzone przez kupca rejestrowego wyłącznie

w celu zaspokajania własnych potrzeb innego (głównego) zakładu przemysłowego tegoż

kupca, na który nabyto kartę rejestracyjną, o ile zakłady te znajdują się w obrębie

jednej gminy.

Zwalnia się od opłat

1)

koleje żelazne, stanowiące własność lub będące w zarządzie przedsiębiorstwa „Polskie

Koleje Państwowe”;

2)

przedsiębiorstwo państwowe „Polska Poczta, Telegraf i Telefon”;

3)

wodociągi i kanalizacje, laboratoria do badania produktów, zakłady dezynfekcyjne,

oczyszczania miast, łaźnie, kąpieliska, rzeźnie, targowiska, elektrownie, gazownie,

telefony, lombardy, koleje żelazne, tramwaje i autobusy w granicach gmin miejskich

- prowadzone we własnym zarządzie i na własny rachunek przez Państwo, związki samorządu

terytorialnego lub szkoły akademickie;

4)

gminne kasy pożyczkowo-oszczędnościowe, pracownicze kasy ubezpieczeń oraz spółdzielnie

oszczędnościowo-pożyczkowe, będące instytucjami drobnego kredytu, które określi Minister

Spraw Wewnętrznych w drodze rozporządzenia;

5)

kasy pomocy członkom zrzeszeń pracowniczych, rzemieślniczych oraz wolnych zawodów

(emerytalne, pożyczkowo - oszczędnościowe, pogrzebowe itp.) oraz spółdzielnie, zrzeszające

wyłącznie pracowników najemnych, mające na celu zatrudnianie zarobkowe przez siebie

swoich członków i wykluczające inny dochód członków ze spółdzielni poza wynagrodzeniem

za własną pracę zarobkową;

6)

zakłady wychowawcze i poprawcze, przytułki i schroniska noclegowe i inne urządzenia

o celach opieki społecznej, ośrodki zdrowia, przychodnie, biblioteki, czytelnie, świetlice,

muzea, galerie i wystawy - prowadzone lub utrzymywane przez Państwo, związki samorządu

terytorialnego, szkoły akademickie, zakony i zgromadzenia zakonne prawnie uznanych

wyznań religijnych oraz instytucje społeczne, oświatowe i dobroczynne, działające

na podstawie prawa o stowarzyszeniach lub prawa przemysłowego, a także instytucje

kulturalne, oświatowe i naukowe, znajdujące się w rękach prywatnych, jeżeli nie są

obliczone na zysk;

7)

pomieszczenia i urządzenia sportowe, utrzymywane przez stowarzyszenia sportowe i przeznaczone

wyłącznie dla członków tych stowarzyszeń;

8)

zakłady naukowe;

9)

zakłady wytwórcze, przetwórcze i usługowe o charakterze rękodzielniczym, a w szczególności

przemysł ludowy i domowy, pracę chałupniczą i rzemiosło, wykonywane ubocznie przez

rolników lub pracowników rolnych bez sił pomocniczych - w zakresie, ustalonym przez

rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych, wydane w porozumieniu z właściwym ministrem;

10)

odnajmowanie pokojów umeblowanych i utrzymywanie stołowni, jeżeli ilość odnajmowanych

pokojów nie przewyższa trzech, a ilość stołowników - dziesięciu;

11)

przedsiębiorstwa żeglugi morskiej i powietrznej;

12)

spółdzielnie zdrowia, szpitale, odpowiadające warunkom, określonym w art. 3 lit. a) rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 roku

(Dz. U. R. P. Nr 38, poz. 382) i kliniki szkół akademickich.

(1)

Jeżeli przedsiębiorstwo przemysłowe oprócz zakładu przemysłowego prowadzi także zakład

handlowy celem sprzedaży w nim wyrobów własnej produkcji, to tego rodzaju zakład handlowy

uważa się za oddzielny w rozumieniu art. 2 ust. (2) pkt 1).

(2)

Sprzedaż produktów własnego wyrobu dokonywana w tym samym budynku, w którym mieści

się zakład przemysłowy, lub w obrębie kompleksu budynków, zajętych przez taki zakład,

nie stanowi oddzielnego zakładu.

(1)

Wykaz podlegających opłatom zajęć, podział miejscowości na klasy oraz ceny kart rejestracyjnych

zawiera załącznik do artykułu niniejszego.

(2)

Prawo określania poszczególnych rodzajów zakładów, jako handlowych lub przemysłowych,

służy Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

Na przedsiębiorstwa lub zajęcia, wykonywane w kilku miejscowościach, zaliczonych do

różnych klas, nabywa się karty rejestracyjne w cenie, odpowiadającej miejscowości,

zaliczonej do klasy najwyższej.

(1)

Karty rejestracyjne nabywa się na każdy rok kalendarzowy w miesiącu styczniu tegoż

roku.

(2)

Jeżeli wykonywanie przedsiębiorstwa lub zajęcia rozpoczęto albo też zakład lub skład

otworzono w ciągu roku kalendarzowego - kartę rejestracyjną należy nabyć przed rozpoczęciem

odpowiedniej działalności. Cena karty wynosi pełną, określoną w taryfie, kwotę, jeżeli

działalność rozpoczęto przed dniem 1 lipca oraz połowę tej kwoty, jeżeli działalność

rozpoczęto w dniu lub po dniu 1 lipca.

(3)

Na przedsiębiorstwa, wykonywane w miejscowościach klimatycznych i leczniczych sezonowo,

tj. nie dłużej niż przez 6 miesięcy w ciągu roku, można nabywać karty rejestracyjne

za cenę, wynoszącą połowę określonej w taryfie kwoty. W innych miejscowościach na

przedsiębiorstwa sezonowe można nabywać karty rejestracyjne za połowę ceny taryfowej

za zezwoleniem właściwego związku samorządu terytorialnego.

(1)

Karta rejestracyjna jest ważna na okres, na który została nabyta. Zmiana osoby, utrzymującej

zakład lub skład oraz zmiana miejsca wykonywania przedsiębiorstwa lub zajęcia nie

powoduje obowiązku ponownego nabycia karty, pod warunkiem zawiadomienia w ciągu miesiąca

o zaszłej zmianie właściwego związku samorządu terytorialnego, który uczyni na karcie

odpowiednią wzmiankę.

(2)

Karty rejestracyjne powinny być umieszczone na widocznym miejscu w zakładach lub w

składach, których dotyczą i stale tam się znajdować.

(3)

W razie zaginięcia karty rejestracyjnej związek samorządu terytorialnego po zbadaniu

sprawy wyda płatnikowi na jego prośbę zaświadczenie, że właściwa karta została nabyta.

(4)

Należność za kartę rejestracyjną, nie nabytą we właściwym czasie lub we właściwej

cenie, uważa cię za zaległość, podlegającą przymusowemu ściągnięciu w trybie administracyjnym.

Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu służy

prawo całkowitego lub częściowego zwalniania w drodze rozporządzeń od opłat poszczególnych

rodzajów zakładów, przedsiębiorstw, składów i zajęć, jak również przekazywania swych

uprawnień w tym zakresie związkom samorządu terytorialnego.

(1)

Pobór opłat i wydawanie kart rejestracyjnych należy do zarządów gminnych lub miejskich.

Właściwym jest zarząd tej gminy wiejskiej lub miejskiej, na której obszarze położone

są zakłady lub składy oraz wykonywane przedsiębiorstwa bez utrzymywania zakładów lub

składów albo zajęcia. Jeżeli jeden zakład jest położony na obszarze dwóch lub więcej

gmin, właściwość jednej z nich określa się według położenia głównych urządzeń zakładu.

(2)

Za miejsce wykonywania zajęcia oraz przedsiębiorstwa, nie utrzymującego zakładów lub

składów, uważa się miejsce zamieszkania lub siedzibę prawną osoby, wykonywającej zajęcie

lub przedsiębiorstwo. Za miejsce wykonywania samoistnych robót i dostaw, prowadzonych

na obszarze kilku związków samorządu terytorialnego, uważa się miejsce, w którym zawarto

umowę.

(3)

Spory o właściwość miejscową rozstrzyga na wniosek jednej' z interesowanych gmin najbliższa

wspólna władza nadzorcza.

(1)

Osoby, nabywające karty rejestracyjne, obowiązane są do składania związkom samorządu

terytorialnego dęklaracyj w dwóch egzemplarzach według wzoru ustalonego przez Ministra

Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Skarbu oraz Ministrem Przemysłu i Handlu.

(2)

Związki samorządu terytorialnego obowiązane są w ciągu 14 dni przesłać jeden egzemplarz

deklaracji miejscowemu urzędowi skarbowemu.

(1)

Urzędnicy związku samorządu terytorialnego, zaopatrzeni w odpowiednie upoważnienia,

mają prawo dokonywania oględzin wszelkich budynków, lokali, gruntów, przedsiębiorstw

handlowych i przemysłowych, pomieszczeń handlowych, przemysłowych, rzemieślniczych

itp.

(2)

Oględziny przedsiębiorstw, znajdujących się w obrębie stacyj kolejowych, urzędów pocztowych,

portów państwowych lub zabudowań wojskowych, można przeprowadzić jedynie za zezwoleniem

właściwej władzy kolejowej, pocztowej, portowej lub wojskowej.

Po upływie terminu, wyznaczonego do nabywania kart rejestracyjnych, związki samorządu

terytorialnego sprawdzają, czy wszystkie przedsiębiorstwa i zajęcia posiadają właściwe

karty rejestracyjne.

(1)

Oględziny lokalne należy zasadniczo przeprowadzać w dni powszednie podczas godzin

pracy, przy czym o ile możności w sposób nie tamujący ruchu przedsiębiorstwa.

(2)

Oględziny najeży przeprowadzać w obecności osoby, obowiązanej do wykupienia karty

rejestracyjnej, osoby ją zastępującej lub przez nią zatrudnionej, a w razie nieobecności

tych osób - przybranego świadka.

(1)

Do wymiaru i poboru opłat, środków prawnych i właściwości władz nadzorczych stosuje

się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowym uregulowaniu finansów komunalnych

(Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 62, poz. 454).

(2)

Przepis ustępu poprzedzającego stosuje się w zakresie środków prawnych również w przypadku,

przewidzianym w art. 22 ust. (2).

Wpływy z opłat rejestracyjnych dzieli się w sposób następujący

1)

związki samorządu terytorialnego otrzymują 50% wpływów;

2)

izby przemysłowo-handlowe i izby rzemieślnicze - 20% wpływów;

3)

szkoły zawodowe, mające prawo publiczności - 30% wpływów. Spis tych szkół ustala corocznie

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w porozumieniu z Ministrem Przemysłu

i Handlu do zasięgnięciu opinii właściwych terytorialnie izb przemysłowo-handlowych

i izb rzemieślniczych.

(1)

Wpływy z opłat, przypadające na rzecz izb przemysłowo-handlowych, izb rzemieślniczych

i szkół zawodowych (art. 18 ust. (1) pkt 2) i 3)) będą przekazywane przez związki

samorządu terytorialnego w ciągu dni 15 po upływie miesiąca, w którym zostały pobrane(2)

W przypadku niewykonania przez związek samorządu terytorialnego obowiązku, określonego

w ust. (1), odpowiednia kwota należności izby przemysłowo-handlowej, izby rzemieślniczej

lub szkół zawodowych będzie przekazana przez właściwą władzę skarbową z przypadających

na rzecz danego związku samorządu terytorialnego sum komunalnych..

Podział części opłat, przypadającej na rzecz związku samorządu terytorialnego, pomiędzy

poszczególne związki, dokonywany będzie według zasad, określonych w art. 8 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowym uregulowaniu finansów komunalnych

(Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 62, poz. 454).

(1)

Podziału części opłat, przypadającej na rzecz izb przemysłowo-handlowych i izb rzemieślniczych,

dokonywa Minister Przemysłu i Handlu.

(2)

Podziału części opłat, przypadającej na rzecz szkół zawodowych, dokonywa corocznie

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w porozumieniu z Ministrem Przemysłu

i Handlu.

(3)

Podziału sum, o których mowa w ust. (2), należy dokonać w ten sposób, ażeby wpływy,

zebrane w okręgu danego województwa, były w tymże okręgu użyte, z potrąceniem jednak

20% tych sum na pokrycie potrzeb wyższych uczelni zawodowych o charakterze społecznym,

oraz 30%, które Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego dzieli według

swego uznania pomiędzy szkoły zawodowe o charakterze społecznym.

(4)

Wpływy z odsetek, pobranych od zaległości w opłatach, przypadają w całości na rzecz

związków samorządu terytorialnego.

(1)

Kto prowadzi zakład lub przedsiębiorstwo, utrzymuje skład albo wykonywa zajęcie bez

karty rejestracyjnej lub na podstawie karty rejestracyjnej niższej ceny od tej, która

się ustawowo należy - podlega karze grzywny do wysokości pięciokrotnej należności

za kartę rejestracyjną lub dwukrotnej różnicy między ceną właściwej a ceną posiadanej

karty rejestracyjnej.

(2)

Związek samorządu terytorialnego, po stwierdzeniu okoliczności, uzasadniających wymiar

kary w myśl ust. (1), może zarządzić zamknięcie zakładu, jeżeli w ciągu miesiąca od

stwierdzenia powyższych okoliczności właściwa karta rejestracyjna nie zostanie nabyta.

Kto nie dopuszcza do przeprowadzenia oględzin lokalnych (art. 14) osoby do tego uprawnionej

lub stawia przeszkody w wykonywaniu tych czynności - podlega karze grzywny do dwóch

tysięcy złotychArt. 24. Orzecznictwo w sprawach, przewidzianych w art. 22 i 23, należy

do przełożonych właściwych związków samorządu terytorialnego,

Ilekroć w dotychczasowych przepisach prawnych jest mowa o podatku przemysłowym w postaci

świadectw przemysłowych, należy rozumieć przez to karty rejestracyjne, unormowane

w ustawie niniejszej.

Zwolnienia od podatków, przysługujące bankom i instytucjom kredytowym, jak również

kasom oszczędności i kasom pożyczkowo-oszczędnościowym z mocy szczególnych przepisów

- nie dotyczą opłat rejestracyjnych, pobieranych na podstawie ustawy niniejszej.

Ustawa niniejsza obowiązuje na całym obszarze Państwa. Na obszarze województwa śląskiego

stosuje się zamiast przepisów, wymienionych w art. 17 ustawy niniejszej, odpowiednie

przepisy ustawy śląskiej z dnia 14 kwietnia 1924 r. o tymczasowym uregulowaniu finansów

komunalnych w województwie śląskim.

Wprowadza się w ustawie z dnia 18 marca 1935 r. o pobieraniu odsetek od zaległości w podatkach państwowych

i innych daninach publicznych oraz w składkach i opłatach na rzecz prawnopublicznych

instytucyj ubezpieczeń

(Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 8, poz. 88) następujące zmiany

w art. 1 ust. (1) lit. f) po wyrazach: „samoistne daniny komunalne” skreśla się średnik i dodaje się wyrazy: „oraz opłaty rejestracyjne od przedsiębiorstw i zajęć.”.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu oraz Ministrem Przemysłu i Handlu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1940 roku.