Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 r. o ulgach w spłacie zaległości udziałów w publicznych przedsiębiorstwach melioracyjnych.

Należności Skarbu Państwa od wojewódzkich związków samorządowych, powiatowych związków

samorządowych, gmin, gromad i spółek wodnych, powstałe z tytułu pokrycia udziału w

publicznych przedsiębiorstwach melioracyjnych, umarza się

1)

w całości, jeżeli należność powstała przed dniem 1 kwietnia 1925 r.,

2)

w 80%, jeżeli należność powstała w okresie od 1 kwietnia 1925 r. do 31 marca 1930 r.,

3)

w 60%, jeżeli należność powstała w okresie od 1 kwietnia 1930 r. do 31 marca 1937 r.

Rozkłada się spłatę należności, pozostałych po zastosowaniu przepisu art. 1 pkt 2)

i 3), na pięć lat bez oprocentowania; niewpłacenie w wyznaczonym terminie jednej raty

powoduje natychmiastową wymagalność wszystkich rat.

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrem Skarbu może udzielać

dalszych ulg w spłacie należności, wymienionych w art. 1 pkt 2) i 3), aż do całkowitego

ich umorzenia, w przypadkach, gdy zobowiązany nie osiągnął z melioracji korzyści,

współmiernych do obciążającej go części udziału oraz w przypadkach klęsk żywiołowych.

Uprawnienie to może Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrem

Skarbu przekazywać wojewodom.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych i Ministrowi

Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.