Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 r. o zmianie ustawy o wykupie gruntów, podlegających ustawie w przedmiocie ochrony drobnych dzierżawców rolnych.

Wprowadza się w ustawie z dnia 18 marca 1932 r. o wykupie gruntów, podlegających ustawie w przedmiocie

ochrony drobnych dzierżawców rolnych

(Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 1, poz. 2) zmiany następujące

1)

w art. 1 dodaje się nowe ustępy drugi i trzeci w brzmieniu

„

(2)

Uprawnienia, określone w ustawie niniejszej, nadaje się także tyra wszystkim dzierżawcom

i poddzierżawcom, którzy po 27 sierpnia 1924 r., a przed 1 lipca 1932 r. wydzierżawili

grunty z nieruchomości ziemskich o obszarze ponad 60 ha użytków rolnych, położonych

w okręgach przemysłowych i podmiejskich, oznaczonych w rozporządzeniach Rady Ministrów,

wydanych na podstawie art. 4 cz. 1 pkt a) ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej

(Dz. U. R. P. z 1926 r. Nr 1, poz. 1) w granicach tych okręgów według stanu w dniu 1 marca 1938 r., jeżeli poza tym zachodzą

warunki, przewidziane w wymienionych w ust. (1) przepisach o ochronie drobnych dzierżawców

rolnych i jeżeli grunty znajdują się jeszcze w posiadaniu osób, uprawnionych do wykupu.

(3)

Właścicielowi, któremu po zastosowaniu ustawy niniejszej pozostawałby obszar mniejszy,

niż podstawowa norma władania, przewidziana w art. 4 cz. 1 pkt a) ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej, służy prawo wyłączenia od wykupu gruntów, objętych dzierżawami, wymienionymi w ust.

(2), według jego wyboru, w części niezbędnej dla pozostawienia mu podstawowej normy

władania lub uzupełnienia do tej normy gruntów, nie podlegających wykupowi na podstawie

ustawy niniejszej. Przy stosowaniu przepisu niniejszego nie uwzględnia się zmniejszenia

obszaru nieruchomości, dokonanego po dniu 1 marca 1938 r. w drodze zbycia gruntów,

nie podlegających wykupowi na podstawie ustawy niniejszej.

”

;

dotychczasowy ustęp drugi oznacza się jako ustęp czwarty;

2)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

(1)

Przepisy art. 4 ust. (1) stosuje się również w przypadkach, dotyczących wykupu gruntów

na obszarze górnośląskiej części województwa śląskiego przez dzierżawców i poddzierżawców,

wymienionych w art. 1 ust. (1) i (2), a na pozostałym obszarze Państwa - przez dzierżawców

i poddzierżawców, wymienionych w art. 1 ust. (2). Przepisy art. 4 ust. (1) mają też

zastosowanie, gdy grunty

1)

stanowią własność zakładów górniczych i uznane zostaną przez władze górnicze za niezbędne

dla potrzeb zakładu górniczego, którego własność stanowią, a mianowicie dla samych

robót górniczych, dla zakładania budowli i urządzeń, przewidzianych w art. 75 i 76 prawa górniczego

(Dz. U. R. P. z 1930 r. Nr 85, poz. 654). dla związanego z warunkami wydobycia planowego rabowania (zawalania) powierzchni

(art. 81 ust. (1) prawa górniczego), jako też dla innych potrzeb racjonalnej eksploatacji zakładu górniczego;

2)

znajdują się w posiadaniu zakładów przemysłowych w rozumieniu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 czerwca 1927 r. o prawie przemysłowym

(Dz. U. R. P. Nr 53, poz. 468) i uznane zostaną przez właściwą władzę przemysłową za niezbędne do racjonalnego prowadzenia

danego zakładu.

(2)

Przepisy ust. (1) stosuje się również w przypadkach, gdy dzierżawca posiada na dzierżawionych

gruntach własne budynki, przy czym dzierżawcy służy prawo do otrzymania od właściciela,

prócz odprawy, odszkodowania za budynki w wysokości określonej, w braku porozumienia

między stronami, przez władzę według rzeczywistej wartości w dniu oszacowania.

”

;

3)

w art. 14 ust. (2) otrzymuje brzmienie

„

(2)

Prawo składania podań wygasa z dniem 1 października 1938 r.

”

;

4)

po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu

„

Art. 16a.

(1)

Nadpłacone przez dzierżawców gruntów, podlegających przepisom o ochronie drobnych

dzierżawców rolnych, nadwyżki czynszu dzierżawnego ponad normę, ustaloną w art. 6 ustawy z dnia 31 lipca 1924 r.

(Dz. U. R. P. Nr 75, poz. 741) za okres czasu po dniu 28 sierpnia 1924 r. ulegają zaliczeniu i potrąceniu z ceny

wykupu, ustalonej w trybie postępowania przymusowego. W razie uznania, iż dzierżawcy

nie służy prawo nabycia dzierżawionych gruntów z przyczyn, przewidzianych w art. 4,

bądź w art. 4a, nadwyżki ulegają zwrotowi na rzecz dzierżawcy do wysokości, odpowiadającej

cenie wykupu.

(2)

Przepisy ust. (1) stosuje się tylko w tych przypadkach, gdy nadwyżki zostały nadpłacone

właścicielowi, od którego grunt ulega wykupowi.

(3)

Wysokość nadpłaconego czynszu ustala na wniosek dzierżawcy władza, orzekająca o wykupie

(art. 7) w orzeczeniu, kończącym postępowanie przymusowe (art. 18), przy czym w ciągu

30 dni od otrzymania odpisu tego orzeczenia strony mogą wystąpić do właściwego sądu

celem ostatecznego rozstrzygnięcia sporu co do wysokości nadpłaconego czynszu.

”

;

5)

w art. 26 skreśla się wyrazy

„

i obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej z wyjątkiem górnośląskiej części województwa

śląskiego

”

.

Przepisy art. 16a ustawy z dnia 18 marca 1932 r. o wykupie gruntów, podlegających ustawie w

przedmiocie ochrony drobnych dzierżawców rolnych w brzmieniu art. 1 pkt 4) ustawy niniejszej - stosuje się w sprawach, w których przed

wejściem w życie ustawy niniejszej postępowanie przymusowe nie zostało jeszcze zakończone

prawomocnym orzeczeniem starosty lub wydaniem orzeczenia przez wojewódzką komisję

ziemską.

Rozciąga się na obszar górnośląskiej części województwa śląskiego moc obowiązującą

ustawy z dnia 18 marca 1932 r. o wykupie gruntów, podlegających ustawie w przedmiocie

ochrony drobnych dzierżawców rolnych

(Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 1, poz. 2) ze zmianami, wprowadzonymi w art. 1 ustawy niniejszej.

Upoważnia się Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw

Rzeczypospolitej Polskiej w drodze obwieszczenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 18 marca 1932 r. o wykupie gruntów, podlegających ustawie w przedmiocie

ochrony drobnych dzierżawców rolnych

(Dz. U. R. P. Nr 30, poz. 307) z uwzględnieniem zmian, wprowadzonych do dnia ogłoszenia jednolitego tekstu.

(1)

Przepisy art. 4 ust. (1) stosuje się również w przypadkach, dotyczących wykupu gruntów

na obszarze górnośląskiej części województwa śląskiego przez dzierżawców i poddzierżawców,

wymienionych w art. 1 ust. (1) i (2), a na pozostałym obszarze Państwa - przez dzierżawców

i poddzierżawców, wymienionych w art. 1 ust. (2). Przepisy art. 4 ust. (1) mają też

zastosowanie, gdy grunty

1)

stanowią własność zakładów górniczych i uznane zostaną przez władze górnicze za niezbędne

dla potrzeb zakładu górniczego, którego własność stanowią, a mianowicie dla samych

robót górniczych, dla zakładania budowli i urządzeń, przewidzianych w art. 75 i 76 prawa górniczego

(Dz. U. R. P. z 1930 r. Nr 85, poz. 654). dla związanego z warunkami wydobycia planowego rabowania (zawalania) powierzchni

(art. 81 ust. (1) prawa górniczego), jako też dla innych potrzeb racjonalnej eksploatacji zakładu górniczego;

2)

znajdują się w posiadaniu zakładów przemysłowych w rozumieniu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 czerwca 1927 r. o prawie przemysłowym

(Dz. U. R. P. Nr 53, poz. 468) i uznane zostaną przez właściwą władzę przemysłową za niezbędne do racjonalnego prowadzenia

danego zakładu.

(2)

Przepisy ust. (1) stosuje się również w przypadkach, gdy dzierżawca posiada na dzierżawionych

gruntach własne budynki, przy czym dzierżawcy służy prawo do otrzymania od właściciela,

prócz odprawy, odszkodowania za budynki w wysokości określonej, w braku porozumienia

między stronami, przez władzę według rzeczywistej wartości w dniu oszacowania.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu

z Ministrami Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

(1)

Nadpłacone przez dzierżawców gruntów, podlegających przepisom o ochronie drobnych

dzierżawców rolnych, nadwyżki czynszu dzierżawnego ponad normę, ustaloną w art. 6 ustawy z dnia 31 lipca 1924 r.

(Dz. U. R. P. Nr 75, poz. 741) za okres czasu po dniu 28 sierpnia 1924 r. ulegają zaliczeniu i potrąceniu z ceny

wykupu, ustalonej w trybie postępowania przymusowego. W razie uznania, iż dzierżawcy

nie służy prawo nabycia dzierżawionych gruntów z przyczyn, przewidzianych w art. 4,

bądź w art. 4a, nadwyżki ulegają zwrotowi na rzecz dzierżawcy do wysokości, odpowiadającej

cenie wykupu.

(2)

Przepisy ust. (1) stosuje się tylko w tych przypadkach, gdy nadwyżki zostały nadpłacone

właścicielowi, od którego grunt ulega wykupowi.

(3)

Wysokość nadpłaconego czynszu ustala na wniosek dzierżawcy władza, orzekająca o wykupie

(art. 7) w orzeczeniu, kończącym postępowanie przymusowe (art. 18), przy czym w ciągu

30 dni od otrzymania odpisu tego orzeczenia strony mogą wystąpić do właściwego sądu

celem ostatecznego rozstrzygnięcia sporu co do wysokości nadpłaconego czynszu.