Ustawa z dnia 7 kwietnia 1938 r. o mieniu byłych niemieckich osób prawnych prawa publicznego, których obszar działania został przecięty granicą państwową.

(1)

Znajdujące się w Polsce mienie byłych niemieckich osób prawnych prawa publicznego,

których obszar działania został przecięty granicą państwową, uznaje się za własność

polskich osób prawnych prawa publicznego, pełniących obowiązki publicznoprawne poprzednich

właścicieli, jeżeli nie rozporządzono tym mieniem inaczej na podstawie umów międzynarodowych.

(2)

W braku takich polskich osób prawnych prawa publicznego mienie to uznaje się za własność

Państwa.

(1)

Do mienia, określonego w art. 1, zalicza się także udziały w spółkach prawa cywilnego

lub handlowego z kapitałem, wniesionym w całości lub w części przez osoby prawne prawa

publicznego, których obszar działania został przecięty granicą państwową.

(2)

Przez mienie, określone w art. 1, rozumie się również wszelkie wierzytelności do dłużników,

których miejsce zamieszkania albo siedziba znajduje się w Polsce.

Właściwi ministrowie w porozumieniu z Ministrem Skarbu ustalą w drodze zarządzeń mienie,

o którym mowa w art. 1, oraz podmioty prawne, których własność to mienie stanowi.

(1)

Przepisanie tytułu własności nieruchomości oraz praw rzeczowych, ciążących na tych

nieruchomościach, na rzecz podmiotów prawnych, określonych w art. 1, następuje na

wniosek lub z urzędu na podstawie niniejszej ustawy oraz zarządzeń, wydanych w myśl

art. 3.

(2)

Jeżeli na hipotekę, dług gruntowy lub rentowy wystawiony był list hipoteczny, gruntowy

lub rentowy, sąd zamieści w księdze wieczystej wzmiankę o unieważnieniu listu i wystawi

zamiast niego nowy list na rzecz podmiotu prawnego, uprawnionego na podstawie niniejszej

ustawy oraz zarządzenia, wydanego w myśl art. 3.

(3)

W postępowaniu, mającym na celu wykonanie przepisów ust. (1) i ust. (2), interesowane

podmioty prawne wolne są od wszelkich opłat sądowych.

(1)

Akty prawne, odnoszące się do mienia, o którym mowa w art. 1 i 2, dokonane z naruszeniem

praw, określonych w art. 1 i 2, są nieważne z wyjątkiem przypadków przepisania w księgach

wieczystych tytułu własności na nowonabywców bez sprzeciwu polskich osób prawnych

prawa publicznego.

(2)

Spłaty długów zabezpieczonych hipotecznie - co do których nie zgłoszono sprzeciwu

- dokonane w dobrej wierze do rąk poprzednio uprawnionego wierzyciela przed wejściem

w życie niniejszej ustawy - zwalniają dłużnika od zobowiązań w granicach dokonanych

spłat.

(3)

Przepis ust. (2) stosuje się odpowiednio do wszelkich innych wierzytelności.

Osoby, dotknięte zmianami wpisów w księgach wieczystych oraz skutkami zastosowania

przepisów art. 5 - nie mogą rościć z tego tytułu żadnych pretensyj do polskich osób

prawnych prawa publicznego i do Skarbu Państwa Polskiego.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom; Spraw Wewnętrznych, Skarbu i Sprawiedliwości

w porozumieniu z innymi właściwymi ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.