Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 r. o zmianie ustawy w przedmiocie zaopatrzenia weteranów powstań narodowych z 1831 r., 1848 r. i 1863 r. oraz wdów po nich.

W ustawie z dnia 23 marca 1922 r. w przedmiocie zaopatrzenia weteranów powstań narodowych

z 1831 r., 1848 r. i 1863 r. oraz wdów po nich

(Dz. U. R. P. Nr 26, poz. 212), zmienionej rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 października 1927 r.

(Dz. U. R. P. Nr 88, poz. 791), wprowadza się zmiany następujące

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Zaopatrzenie weteranów składa się

a)

z pensji,

b)

z dodatku pielęgnacyjnego,

c)

z leczenia i opieki społecznej.

”

;

2)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

Miesięczna pensja weterana samotnego wynosi 125 zł, żonatego - 150 zł. Dodatek pielęgnacyjny

wynosi 75 zł miesięcznie.

”

;

3)

w art. 4 wyraz „uposażenia” zastępuje się wyrazem „pensji”;

4)

w art. 6 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Pensja wdowia wynosi 75 zł miesięcznie.

”

;

5)

w art. 10 w ust. 1 przepis, oznaczony lit. b), otrzymuje brzmienie

„

b)

gdy osoba, uprawniona do zaopatrzenia, zostanie prawomocnie skazana na karę dodatkową

utraty praw publicznych lub utratę obywatelskich praw honorowych.

”

Zaopatrzenie weteranów składa się

a)

z pensji,

b)

z dodatku pielęgnacyjnego,

c)

z leczenia i opieki społecznej.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrami Skarbu i Opieki Społecznej.

Miesięczna pensja weterana samotnego wynosi 125 zł, żonatego - 150 zł. Dodatek pielęgnacyjny

wynosi 75 zł miesięcznie.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje od dnia 1 stycznia

1938 r.