Ustawa z dnia 29 marca 1938 r. o przejęciu przez Skarb Państwa wypłaty dodatku na mieszkanie dla nauczycieli publicznych szkół powszechnych.

(1)

Skarb Państwa przejmuje wypłatę dodatku na mieszkanie dla nauczycieli publicznych

szkół powszechnych, do której obowiązane są gminy w myśl przepisów art. 11 ust. (3) ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o zakładaniu i utrzymywaniu publicznych

szkół powszechnych

(Dz. U. R. P. Nr 18, poz. 143) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 3 grudnia 1930 r.

(Dz. U. R. P. Nr 86, poz. 662), w następujących terminach

od dnia 1 kwietnia 1938 r. - w gminach wiejskich,

od dnia 1 kwietnia 1939 r. - w miastach nie wydzielonych z powiatowych związków samorządowych,

od dnia 1 kwietnia 1940 r. - w miastach pozostałych.

(2)

W przypadku pozbawienia nauczyciela mieszkania, dostarczonego mu przed wejściem w

życie ustawy niniejszej w budynku szkolnym lub innym budynku, stanowiącym własność

gminy, obowiązek wypłaty dodatku na mieszkanie ciąży na gminie.

(1)

Skarb Państwa będzie wypłacał dodatki na mieszkanie nauczycielom, którym gminy dostarczą

mieszkań w nowowzniesionych budynkach szkolnych lub w innych nowowzniesionych budynkach,

stanowiących własność gminy, jeżeli budynki te oddano do użytku po dniu 1 kwietnia

1938 r. W tych przypadkach gminom służy prawo pobierania czynszu za udzielone mieszkanie

w wysokości, nie przekraczającej otrzymywanego przez nauczyciela dodatku na mieszkanie.

(2)

Nie stosuje się przepisu ust. (1) do kierowników (nauczycieli kierujących) publicznych

szkół powszechnych, którym dostarczono mieszkań w budynkach szkolnych.

Ustawa niniejsza nie obowiązuje na obszarze województwa śląskiego.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego oraz Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.