Ustawa z dnia 11 stycznia 1938 r. o zmianie ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu społecznym.

W ustawie z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu społecznym

(Dz. U. R. P. Nr 51, poz. 396) w brzmieniu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r.

(Dz. U. R. P. Nr 95, poz. 855) wprowadza się zmiany następujące

1)

w art. 304 ust. (2) otrzymuje brzmienie następujące

„

(2)

Postanowienie powyższe dotyczy również, o ile szczególne przepisy ustawy niniejszej

nie stanowią inaczej, zobowiązań pracodawcy do bezpośredniej wypłaty przez pracodawcę

świadczeń na wypadek niezdolności do zarobkowania i śmierci pracownika.

”

,

2)

w art. 304 dodaje się ust. (6) w brzmieniu następującym

„

(6)

Statut prowizyjny dla robotników, zatrudnionych w państwowych żupach solnych w Małopolsce

i zaopatrzenia dla ich wdów i sierot, dołączony do zarządzenia Ministrów Przemysłu

i Handlu oraz Skarbu z dnia 1 marca 1924 r. (Monitor Polski Nr 95, poz. 266) - ma

nadal zastosowanie jedynie do robotników, wymienionych w art. 1 ust. (1) tego statutu,

a przyjętych do pracy w przedsiębiorstwie „Polski Monopol Solny” przed 1 kwietnia

1937 r.

”

,

3)

w art. 304 dodaje się ust. (7) w brzmieniu następującym

„

(7)

Robotnicy, wymienieni w ust. (6), nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia, określonego

w art. 1 pkt 2) lit. b).

”

Minister Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Skarbu ustali w drodze rozporządzeń

zasady przekazywania składek przez przedsiębiorstwo „Polski Monopol Solny” Zakładowi

Ubezpieczeń Społecznych (Funduszowi Ubezpieczenia Emerytalnego Robotników) za robotników,

wymienionych w art. 1 pkt 2), którzy przejdą po 31 marca 1937 r. z pracy w Monopolu

do zatrudnienia, uzasadniającego obowiązek powszechnego ubezpieczenia emerytalnego

robotników, nie uzyskawszy praw do prowizji oraz zasady zaliczania przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych okresów pracy w Monopolu do tygodni składkowych, przebytych w powszechnym

ubezpieczeniu emerytalnym robotników.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Opieki Społecznej w porozumieniu

z Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.