Ustawa z dnia 25 marca 1938 r. o wytwarzaniu i handlu dewocjonaliami i przedmiotami kultu religijnego.

(1)

Wytwarzaniem i handlem dewocjonaliami oraz przedmiotami kultu religij: chrześcijańskiej,

mojżeszowej i muzułmańskiej mogą się zajmować osoby fizyczne wyłącznie tej religii,

której dane wytwory dotyczą, jak również osoby prawne, w których zarząd, rada nadzorcza

oraz wszystkie inne władze sprawowane są przez osoby danej religii.

(2)

O zaliczeniu do religii decyduje stan, ujawniony w księgach stanu cywilnego.

Osoby wyłącznie odnośnej religii mogą być zatrudnione przy wytwarzaniu i handlu dewocjonaliami

oraz przedmiotami kultu religijnego. Zatrudnienie innych osób jest zabronione.

(1)

Do dewocjonaliów i przedmiotów kultu religijnego w rozumieniu niniejszej ustawy zalicza

się wytwory i przedmioty, używane przez świątynie, duchownych i wiernych przy wykonywaniu

praktyk religijnych.

(2)

Szczegółową listę dewocjonaliów i przedmiotów kultu religijnego ustali rozporządzenie

Ministra Przemysłu i Handlu w porozumieniu z Ministrem Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego.

Wytwórnie i zakłady sprzedaży dewocjonaliów oraz przedmiotów kultu religijnego, działające

na zasadach, sprzecznych z art. 1 i art. 2 niniejszej ustawy, ulegną likwidacji w

ciągu 2 lat od wejścia w życie niniejszej ustawy, o ile się nie dostosują do wymogów

art. 1 i art. 2.

Prowadzący przemysł z naruszeniem przepisów ustawy niniejszej, tudzież przepisów,

wydanych w wykonaniu tejże ustawy, o ile czyn nie jest zagrożony karą w powszechnych

ustawach karnych - podlegają karze aresztu do trzech miesięcy i grzywny do 3.000 zł

lub jednej z tych kar.

Przedmioty, pochodzące z wykroczeń z art. 6, ulegają konfiskacie.

Do orzekania w sprawach o wykroczenia, określonych w niniejszej ustawie, powołane

są władze administracji ogólnej.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Przemysłu i Handlu w porozumieniu

z zainteresowanymi ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.