Ustawa z dnia 24 lutego 1937 r. o dotacjach na rzecz Funduszu Obrony Narodowej.

W ciągu lat 1937 - 1940 będzie przekazywana na rzecz Funduszu Obrony Narodowej, utworzonego

dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 9 kwietnia 1936 r. (Dz. U. R. P. Nr 28,

poz. 225), dotacja Skarbu Państwa do łącznej wysokości 1.000.000.000 zł.

Na pokrycie dotacji, ustalonej w art. 1, służą w miarę ich uzyskania

1)

wpływy z pożyczek i z kredytu, zaciągniętych na podstawie ustawy z dnia 12 stycznia

1937 r. o upoważnieniu Ministra Skarbu do zaciągnięcia pożyczek zagranicznych i kredytu

zagranicznego we frankach francuskich na cele obrony Państwa (Dz. U. R. P. Nr 3, poz.

22),

2)

wpływy ze źródeł, wymienionych w art. 3.

(1)

Upoważnia się Ministra Skarbu do zaciągnięcia w kraju lub za granicą w ciągu lat 1937

- 1940 pożyczek do łącznej wysokości 400.000.000 zł oraz kredytów do łącznej wysokości

100.000.000 zł na zakup towarów i wykonanie prac, instalacji oraz urządzeń.

(2)

Wysokość pożyczek i kredytu w poszczególnych latach kalendarzowych ustala Minister

Skarbu.

Warunki zaciągnięcia pożyczek i kredytu, wymienionych w art. 3, w szczególności terminy

i sposób spłaty oraz wysokość oprocentowania, ustala Minister Skarbu.

Upoważnia się Ministra Skarbu do emitowania obligacyj i wystawiania innych zobowiązań

Skarbu Państwa, jakie będą potrzebne w celu realizowania pożyczek i korzystania z

kredytów, przewidzianych w art. 3.

Sprawozdanie z wysokości wpływów, uzyskanych w ciągu poszczególnych lat z pożyczek

i kredytu, wymienionych w art. 2, oraz wyszczególnienie warunków pożyczek i kredytu,

wymienionych w art. 3, będzie dołączane w osobnych załącznikach do ogólnego zamknięcia

rachunków za odnośny okres budżetowy.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu w porozumienia z Ministrem

Spraw Wojskowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.