Ustawa z dnia 23 stycznia 1937 r. o ochotniczych lotach ćwiczebnych.

(1)

Żołnierze-piloci rezerwy, którzy posiadają przydział do rezerwy lotnictwa wojska lub

marynarki wojennej, mogą - o ile nie przekroczyli 40 lat życia - odbywać poza okresem

obowiązkowych ćwiczeń rezerwy ochotnicze loty ćwiczebne w charakterze pilotów wojskowych.

(2)

Prawo, określone w ust. (1), nie służy tym żołnierzom-pilotom rezerwy, którzy z tytułu

swych zajęć zawodowych lub zarobkowych wykonywają czynności pilotów (cywilni ptiloci

komunikacyjni, piloci oblatujący aparaty lotnicze itp.).

Żołnierze-piloci rezerwy podlegają w czasie odbywania ochotniczych lotów ćwiczebnych

wojskowym przepisom służbowym i dyscyplinarnym oraz przepisom prawa karnego wojskowego

w tym samym zakresie, jak podczas odbywania obowiązkowych ćwiczeń rezerwy.

Za każdy dzień służby w czasie odbywania ochotniczych lotów ćwiczebnych żołnierze-piloci

rezerwy otrzymują wynagrodzenie w wysokości

1)

oficerowie 8 zł,

2)

podoficerowie 6 zł,

3)

starsi szeregowcy i szeregowcy 3 zł.

(1)

Prócz wynagrodzenia dziennego żołnierze-piloci rezerwy otrzymują za ochotnicze loty

ćwiczebne, wykonane w ilości i na warunkach, określonych przez Ministra Spraw Wojskowych

w drodze rozporządzenia - dodatek lotniczy, płatny półrocznie z dołu, w wysokości

oficerowie

podoficerowie, starsi szeregowcy i szeregowcy

półrocznie

piloci rez., zaliczeni do I kl. pilotów

250 zł

180 zł

piloci rez., zaliczeni do II kl. pilotów

200 zł

160 zł

piloci rez., zaliczeni do III kl. pilotów

170 zł

140 zł

piloci rez., przed zaliczeniem do III kl. pilotów.

150 zł

120 zł

(2)

Przy obliczaniu dodatku lotniczego półrocza liczy się następująco:półrocze I - czas od 1 maja do 31 października,

półrocze II - czas od 1 listopada jednego roku do 30 kwietnia roku następnego.

(3)

Sposób liczenia półroczy, określony w ust. (2), obowiązuje od dnia 1 listopada 1937 r.

(4)

Czas od 1 stycznia 1937 r. do 31 października 1937 r. uważany będzie za pierwsze półrocze r.

1937/38.

(1)

Wysokość dodatku lotniczego, określona w art. 4, obowiązuje od dnia 1 stycznia 1937 r.

(2)

Dodatek lotniczy za półrocze, rozpoczęte w dniu 1 lipca 1936 r., wypłacony będzie

w wysokości, jaką określały przepisy w dniu tym obowiązujące.

Żołnierze-piloci rezerwy podczas latania korzystają bezpłatnie z ekwipunku lotniczego,

stanowiącego własność Skarbu Państwa.

Szeregowcy i starsi szeregowcy, a w miarę możności także podoficerowie, piloci rezerwy

otrzymują w czasie odbywania ochotniczych lotów ćwiczebnych zakwaterowanie w formacji

lotniczej, w której odbywają loty.

Żołnierzom-pilotom rezerwy, zamieszkałym poza miejscem postoju formacji lotniczej,

w której mają odbywać lub odbywają ochotnicze loty ćwiczebne, służy prawo przejazdu

na koszt Skarbu Państwa koleją lub innym najtańszym środkiem lokomocji według zasad,

obowiązujących przy podróżach służbowych żołnierzy w czynnej służbie z miejsca zamieszkania

do miejsca postoju formacji lotniczej i z powrotem, najwyżej jednak 6 razy w ciągu

jednego półrocza (art. 4 ust. (2)).

(1)

Odbywanie ochotniczych lotów ćwiczebnych będzie uważane za równoznaczne z pełnieniem

służby wojskowej w rozumieniu przepisów, dotyczących zaopatrzenia inwalidzkiego.

(2)

Ponadto w razie śmierci żołnierza-pilota rezerwy, spowodowanej wypadkiem lotniczym

podczas odbywania ochotniczych lotów ćwiczebnych, rodzinie zmarłego służy prawo do

jednorazowego zasiłku pośmiertnego, który wynosi

a)

dla rodziny oficera - 1.500 zł,

b)

dla rodziny podoficera, starszego szeregowca i szeregowca - 1.000 zł.

(3)

Jeżeli zmarły nie pozostawi) rodziny, należy się osobom, które poniosły koszty pogrzebu,

zwrot udowodnionych wydatków do wysokości zasiłku pośmiertnego.

Z dniem wejścia w życie ustawy niniejszej tracą moc obowiązującą

1)

rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o ochotniczych lotach

ćwiczebnych (Dz. U. R. P. Nr 27, poz. 246),

2)

rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 października 1932 r. w sprawie

zmiany rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o ochotniczych

lotach ćwiczebnych (Dz. U. R. P. Nr 87, poz. 739).

Wykonanie ustawy mniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w tycie z dniem ogłoszenia.