Ustawa z dnia 23 stycznia 1937 r. o zaopatrzeniu kandydatów na szeregowych Policji Państwowej.

(1)

Kandydaci na szeregowych, odbywający służbę przygotowawczą w Policji Państwowej w

charakterze pracowników kontraktowych na podstawie art. 138a rozporządzenia Prezvdenta

Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o Policji Państwowej (Dz. U. R. P. z 1931 r.

Nr 5, poz. 27), w brzmieniu, ustalonym dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

17 kwietnia 1936 r. (Dz. U. R. P. Nr 28, poz. 226), - nic podlegają obowiązkowi ubezpieczenia

na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych.

(2)

Kandydaci, wymienieni w ust. (1), ich żony i dzieci mają prawo do zaopatrzenia emerytalnego,

odszkodowań i pomocy lekarskiej, przewidzianych w obowiązujących przepisach dla szeregowych

Policji Państwowej na warunkach dla nich ustanowionych.

(3)

Podstawę wymiaru zaopatrzenia emerytalnego i odszkodowań, przewidzianych w ust. (2).

stanowi uposażenie służbowe, którego wysokość dla celów wymiaru określa się na 90

zł miesięcznie.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom: Spraw Wewnętrznych, Skarbu i Opieki

Społecznej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje od dnia 20 kwietnia

1936 r.