Rozporządzenie Ministra Komunikacji z dnia 13 maja 1937 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych w sprawie przepisów szczegółowych o budowie państwowych budynków kolejowych i budynków kolei prywatnych użyteczności publicznej.

§ 2. Budynki na stacjach powinny być tak

rozmies.zczo'lle, aby nie utrudniały w przyszło­

ści rozwoju stacyj i ich urządzeń.

§ 3. W zależności od przeznaczenia bu§ 1. Przy projektowaniu budynków kole- dynku, należy przewidzieć łatwy dojazd do niejowych na terenie kolejowym, jak dwo·r ców, go i odpowiednią komunikację na terytorium

wars.ztatów, parowozowni, magazynów, nasta- przeznaczonym do zabudowania. Domy mieszwni, domów mieszkalnych dla pracowników ko- kalne, zwłas.zcza na większych stacjach, należy

lejowych i innych, należy stosować się do roz- umieszczać tak, aby połączenie ich z miastelD

nie prowadziło przez tory stacyjne.

porządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabu§ 4. Teren przezn.aczony pod hudynki podowaniu os,iedli (Dz. U. R. P. Nr 23, poz. 202),

zmienionego rozporządzeniem Prezydenta Rze- winien być uprzednio zbadany co do jakości

czypospolitej z dnia 3 grudnia 1930 r. (Dz. U. R. gruntu, obecności wody zaskórnej, odwodnienia

P. Nr 86, poz. 663). art. 11 rozporządzeniaPrezy­ oraz możności doprowadzenia wody i urządze­

denta Rzeczypospolitej z dnia 28 grudnia 1934 r . . nia kanalizacji.

(Dz. U. R. P. Nr 110, poz. 976) i ustawą z dnia

14 lipca 1936 r. (Dz. U. R. P. Nr 56, po'Z. 405),

§ 5. Stacyjne hudynki kolejowe, mające

i do przepisów miejscowych, wydanych na pod- związek z utrzymaniem ruchu, powinny posiastawie prawa budowlanego, oraz do szczegóło­ dać wewnątrz, lub przynajmniej w sąsiedztwie,

wych przepisów projektowania i budowy kolei, odpowiednie urządzenia przeciwogniowe. Pokrycie dachów wszystkich budynków kolejozatwierdzonych przez Ministra Komunikacji.

Po~. 346 --~----~-- D,Zieunik Ulitlłrw Nr 4S

wych powinno być wykonane

z

materiałów

ogniotrwałych.

§ .6. Architektura budynków powinna być

utrzymana w formach prQstyeh beł': ~będnych

wyskoków i ornamentacyj. Otwory okienne

i drzwiowe powinny być projektowane bę~

zbędnej różnorodności wymiarów i kształtu. Należy unikać skomplikowanych form dachów.

W budownictwie kolejowym należy dążyć

do ułatwienia i potanienia koniecznej periodycznej konserwacji budynków: dotyczy to

zwłaszcza tych ws'z ystkich budymków, które

służą do stałego użytku, jak dworce, parowozQwnie, magazyny itp. W tym celu elewacje tych budynków oraz inne zasadnicze ich

części, jak podłogi, ściany wewnętrzne itp. należy wykonywać z materiałów, nie wymagają­

cych stałej kon:sel'iWaoji i łatwych do naprawy

w razie uszkodzeń.

§ 7. Normy, wydane przez Polski Komi,t et Normalizacyjny 1 zatwJerdzone przez Ministra Komunikacji, powinny · być ściśle stosowane.

§ 8. Przy projektowaniu i wznoszeniu nowych budynków kolejowych nalety się stosować do przepisów obrony przeciwlotniczej.

§ 9. Naleiy przewid~ieć odpowiednie zadrzewienie terytorium stacyjnegO. Zadrzewienie

nie powinno utrudniać eksploatacji lub wpły­

wać szkodliwie na trwałość budynków i urzą­

d<1:eń stacyjnych.

ROZDZIAŁ ·II.

Dworce.

SIr. 880

aby załatwianie czynności biletowych, baita-to·

wych i innych zabierało podróżnym jak najmniej

czasu, połąc;i\enia zaś tych pomieszczeń ze sobą i z peronami były możliwie krótkie i nie

kr~yżuiące się, Poczekalnie powinny mieć łatwy

dostęp z peronów. Dostęp do lokali służbowych

dworca .powinien być dogodny i krótki. Ekspedycla bagażu powinna posiadać bez,pośrednie

połączenie z peronami. Kasy i ekspedycje bagażu należy projektować z prawej strony Q1d

wejścia na dworzec z zajazdu.

§ 12. Ilość przejść, przy których odbywa

kontrola biletów (przepustów biletowych),

powi;n na być dostosowana do natężenia ruchu

na dworcu, przy czym dążyć należy dlJ ograniczenią ilości tych przejść do niezbędnęgo mi~

nhnum.

.

SIę

§ 13. , Wielkość poczekalni należy obliczyć

z uwzględnieniem maks,y malnych wahań ruchu.

Jeżeli wzmożony ruch osobowy jest spodziewany tylko w miesiącach letni'ch, mogą być projektowane poczekalnie otwarte, dostosowan~

do potrzeb tego ruchu. Na stacjach większych

powinny być przewidziane, stosownie dó potrzeb, poczekalnie I i II klasy oraz oddzielnE'

poczekalnie III klasy, sale resburacyjne, po·

mieszczenia na bufety stacyjne i kuch~ie restauracyjne, fryzjernie, umywalnie i inne pomieszczenia, niezbędne do obsługi podróżnych.

§ 14. Na większych dworcach pomieszcza!lia i urz~dzerda ruchu podmiejskiego powinny

być w mIarę możności oddzielone

od pomieszczeń i urządzeń dla ruchu dalekobieżnego.

§ 15. Pomieszczenia służbowe w dworcach po.w inny być dobrze ze sobą połą.::zone

i zgrupcwane w jednym miejscu. Pomieszczenie

przeznaczone dla dyżurnego ruchu powinno posiadać bezpośrednie wyjście n .. peron. Na małych stacjach pomieszczenia służbowe powinny

być tak ro~rnie&ZCZOn0, aby dyżurny ru.c hu mógł

obsłużyć kasę biletową i ekspedycję bagażu.

Jeżeli w dworcu projektowane są mieszkania

słutbowe, to wejśGie do njch powinoQ być niezalężn~ od wejścia głównego i powinno znajdQ"

wać się od ~trony dQjazdu kołowego.

§ 10. Ilość i wielkość pomieszczeń dworca przeznaczonych dla podróżnych powinna odpowiadać rozmiarom ruchu

'osolbowelgo stacji,

ilość zaś i wielkość pomieszczeń słqtbowych­

zakresowi technicznych i ha.ndlowych czynności,

które mają się odbyw~ćna stacji. Przy planowaniu dworca. odpo,w iednio do potrzeb począt­

kowych, należy przewidzieć możność i sposób

jego rozszerzenia. Ilość, wielkość i umieszczenie lokali dla poczty, policji i innych urzędów,

które mają znajdować się w dworcu, o,kreślają

właściwe władze kolejowe

w porozumieniu

z władzami interesowanymi. Na stacjach, posiadających wodociąg, powinnl'

być

urządzonę

zdroje do pobierania wody w miejscach łatwo

dostępnych dla podróżnych. Wewnątrz dwor.

ców należy urządzić hydranty potarowe w

miejscach widocznych. W razie braku wodocią­

gu należy zaopatrzyć dWQrzec w its,$nicę lub

hydronetki.

Pomieszczenia kasowe nie powinny , mieć

pieców wspólnych z sąsiednimi pomieszczeniami niezabezpieczonymi.

§ 11. Układ pQmieszczeń i 1U"ząd~eń, pnę·

zn~czonych dla pooróiil!.YQh. powinien być taki,

Okienlka kasowe powitliJly być tak ur~ądl!:o­

ne, aby kAłier ftliAł dOJtodny wiclok n" miej,e.

§ t6~ Ilość okięnek kasowych orą!: wi'll.

kość pomie$~czeń na kasy powinny odpowia~

dać potrzebom najwięks~ego spod~iewanego rU '

chu. Pomies~czenia te powinny być należycie

zabezpieczone od ognia i włamania. Zewnętr.z­

nę

okna pOlllieszczeń kasowych powinny być

okratowane, drzwi zaś o,p ancerzone i opatrzone

odpowiednimi zamkami. .

",.'

Dziennik Ustaw Nr 45 - - - - - - - - - - Poz. 346

Str. 881

wypłaty

i mógł łatwo parazumiewać się z pu-

blicznością. W tym celu środkowa część okienka kasowego powinna być aszklona na adpa-

wiednią szerokość i wys,okość s.zybami przezroczystymi i mieć górne okienka atwierane na za-

wiasach lub obracane na asi oraz dolne okienko podnoszone do wydarwMlia pieniędzy i biletów na deskę parapeŁową z szufladką wysuwaną lub talerzem obracanym, przy czym deska

parapetowa powinna się znajdować na wysokości 1,10 m od poziomu podłogi.

Pozostałe części okien kasowych lUOgą

mieć szyby nieptzezroczyste.

Przed okienkami kasoWymi powinny być

ustawione bariery dla kierowania ruchu podr6znych i liniknięcia tłoku przy okienkach.

POiffii~szczenia. przeZfiaczone na . kasy . stacyjne

powhlhy być tak umieszczone, aby z zachowaniem warunków bezpieczenstwa od ogn,ia i kradzieży dostęp do nich publiczności był dogodny

i ni~zależny.

§ 17. W pomieszczeniach bagażowych podłoga powinna być jednolita i trwała. Ława bagażowa pow,i nna być okuta śztabami żelaznymi

i nie powinna być wyższa niż 0,6 m, licząc od

pozI~mu podłogi. Bag~z?wnia powiIin.a być za-

bezpIeczona od kraclzlezy.

§ 18. . W dworcach położonych na równym

terenie po,dłoga pomieszczeń parterowych dwor~

ca powinna być wykonana w poziomie peronu

i w połączeniu z nim nie powinna mieć progów

lub stopni. W dworcach murowanych podłogi

pomieszczeń przeznaczonych dla publiczności

powinny być wykona<ne z materiałów trwałych

i łatwych do utrzymania w czystości.

§ 19. Pomieszczenia nastawni w dworcach

powinny być wysunięte w stronę torów przynajmniej na 1,50 m poza lice frontu i posiadać okna

E trzech stron w części wysuniętej dla łatwej

obserwacji torów.

§ 20. Przy każdym dworcu osobowym po~

winny się znajdować ustępy dla podrożnych

z przedz.iałami dla kobiet ,i mężctyn. Dworce na

terytorium skanalizowanym powinny mieć we~

wnętrzne ustępy spłukiwane. Na stacjach nie~

skanalizowanych ustępy zewnętrzne powinny

być odsunięte od budynku dwotca najmniej

O 25 metrów.

§ 21. Każdy większy dworzec osobowy

powinien mieć zegar zewnętrzny, umieszczony

gd strony torów i widoczny dla podróżnych,

a w porze nocnej odpowiedąio oświetlany.

§ 22. Budynek dworca powinien posiadać

trzy napisy nazwy stacji od strony torów, je~

den na froncie i dwa z boków. Zewnątrz i wewnątrz dworca należy umieścić napisy orienta~

cyjne dla podróżnych, wskazujące przeznaczenie pomieszczeń.

Małe budynki dworców na mijankach mogą posiadać tylko jeden napis na froncie z nazwą stacji.

§ 23. Dworce powinny posiadać urządze­

nia potrzebne do należytego oświetlenia pomieszczeń wewnętrznych, peronów oraz nazw

stacji i napisów orientacyjnych.

R Q z d z i a ł III.

§ 24. Wysokość wieży ciśnień powinna

być określona na podstawie proje~tu wodocią­

gu stacyjnego, opracowanego według najwięk­

szego zapotrzebowania wody. Przy określeniu

wysokośc,i wieży ciśnień decyduje różnica poziomów dna zbiornika i sieci rozprowadzającej.

Wieża oiśnień ma na celu dostarczenie wody

przede wszystkim na potrzeby trakcji i urzą­

dzeń przeciwagniowych, następnie zaś na uży­

tek stacli i jej personelu. Wysokość wieży ciś­

nień nie powinna przewyższać 25 m, licząc od

główki szyny do dna zbiornika. Jeżeli wymaga~

ne jest większe ciśnienie, należy budować wyłącznie wodociągi pti.eliniatyćzne.

Wieże ciśnień mogą, być budowane ze

zbiornikami żelazobetonowymi lub żelaznymi.

§ 25. Pojemność żbiorników powinna być

taka, aby podczas największego przewidywa~

nego rozchodu wody zapas wody w zbiomikach

pokrywał całkowite zapotrzebowanie jej W cią­

gu przerwy pracy pomp.

§ 26.

Sciany zbiornika należy obliczyć w

zależności od przyjętej konstrukcji. W zbiornikach żelaznych do grubości ścian według obli~

czenia należy dodać około 3 mm na rdzewienie

żelaza.

§ 21. Zbiomik powinien być podzielony na

dwie części dla możności oczyszczenia go be~

przerwy w pracy wodociągu.

§ 28.

Pomieszczenie na zbiornik powinno

być dobrze wentylowane i posiadać okna, któtych łączna powierzchnia powinna wytrlosić co

najmniej 1112 część powierzchni podłogi. Zbiornik powinien być należycie zabezpieczony od

zamarzania w nim wody.

§ 29.

Obejście między zbiornikiem a §cia-

ną zewnętrzną

w wieży ciśnień powinno mieć

najmniej 0,60 m szeroko,ści. Sciana zewnętrzna

powinna posiadać okienka dla należytego

oswietlenia zbiornika i obejścia.

§ 30. Pod ztbiornikiem żelaznym w poziomie przynajmniej o 1,5 m niżej od dna zbiornika, powinien być zrobiony strop z odpowiednim

.• '....'i

Poz. 346 - - - - - - - - - - Dziennik Ustaw Nr 45

urządzen,iem do odprowadzenia skraplające; się

wody. Strop powinien posiadać izolację.

§ 31. W wieży ciśnień konstrukcje dachu

i zbiornika powinny być niezależne od siebie.

§ 32. Wieża ciśnień pow~nna być opatrzona piorunochronem.

R o z dz i a ł IV.

Str. 882

w parowozowni, oraz odstępy między

zderzakami a bramą i pomiędzy ~derza­

kami a ścianą zewnętrzną parowozowni

- do 1,0 m.

§ 37. Parowozownie typu schodkowego

powinny składać się z budynków długości na

dwa lub trzy staJllowiska parowozowe na każ­

dym torze i szerokości na trzy s,tanowiska.

§ 38. .N a wszystkich torach w budynku

parowozowni powinny być urządzone kanały

Parowozownie i urządzenia trakcyjne.

rewizyjne dla możności wejścia pod parowóz

oraz dokonania oględzin i naprawy uszkodzeń

§ 33. Budynek parowozowni powinien po-' powstałych w dolnych i wewnętrznych czę­

siadać urządzenia do ogrzewania zapewniające

ściach parowozu. Długość kanału rewizyjnego,

zachowanie temperatury co najmniej

2'>C, łącznie ze schodkami, powiri.na odpowiarlać dłu­

powinien być dobrze oświetlony w porze dzier;- gości parowozu z tendrem wraz ze zderzakami.

nej i: nocnej, posiadać odpowiednie urządzema Głębokość kanału rewizyjnego powinna wynodo odprowadzenia dymu z kominów parowozo- sić 1,2 m od poziomu główek szyn. Woda z kawych oraz na każdym stanowisku kanały re- nałów powinna być Ordprowadz'ona do kanaliwizyjne należycie odwodnione. Prócz tego bu- zacji z zastosowaniem w miarę potrzeby oddynek parowozowni powinien być za'opatrzo- tłuszczaczy.

ny w hydranty i urządzenia do mycia kotłów

gorącą wodą oraz potrzebną ilo,ść stołów ślu­

§ 39. W celu należytego oddymiania parowozów różnych typów, w budynkach parowosarskich do drobnej naprawy.

z'owoi i' warsztatów powinny być urządzone nad

Łączna powierzchnia otworów świetlnych

powinna wynosić co najmniej 1/10 część po- każdym stanowiskiem kaptury żelazne, zabezpieczone od dział.ania dymu, z rurami wyciągo­

wierzchni podłogi parowozowni.

wymi odpowiedniej średnicy, wyprowadzonymi

§ 34. W parowozowniach długość każde­ ponad dach na taką wysokość, aby dobry wygo stanowiska powinna być taka, aby w paro- ciąg dymu był zapewniony.

wozowniach prostokątnych odstęp pomiędzy

§ 40. Dla należytej wentylacji parowozozderzakami dwóch parowozów, stojących na

wni

i

odprowadzenia dymu, wydobywającego się

jednym torze, jako też . odstępy pomiędzy zderzakami parowozu, a bramą w ścianie czołowej z parowozów podczas ich wjazdu lub wyjazdu,

oraz pomiędzy zderzakami, a ścianą zewnętr~ną należy zaopatrzyć okna parowozowni w odpowiednią ilość nadślemion lub wietrzników (lufwynosił najmniej 1.5 m.

Długość stanowisk,

przeznaczonych na postój parowozów tendrza- cików) do otwierania w miarę potrze-by, w najków, może być zmniejszona odpowiednio do ich wyżej z~ś p')łożonej części dachu należy prze·

widzieć osobno odwietrz;niki stale działające.

wymiarów.

Sprawność wentylacji powinna odp'o wia§ 35. Odległość między osiami torów w dać co najmniej dwukrotnej na godzinę wymiaparowozowniach prostokątnych powinna wyno- nie powietrza w parowozowni.

sić najmniej 5,75 m, odległość zaś ścian bocznych od osi najbliższego loru najmniej 4,5 m.

§ 41. Bramy parowozowni powinny mlec

W parowozowniach wachlarzowych powyżej szerokość w świetle najmniej 3,8 m i wysokość

wskazane wymiary odległości między osiami najmniej 4,8 m oraz powinny być należycie

torów oraz odległości między ścianami boczny- usztywnione.

mi, a osią najbliższe go toru powinny być rozumiane jako średnie pomiędzy najmniejszymi od§ 42. Okna w parowozowni powinny być

ległościami u wrót i największymi u ścian zedobrze zab8zpieczone od działania rdzy l ga"

wnętrznych parowozowni.

.

zów gryzących.

Okna przy stołach ślusarskich powinny być

§ 36. W parowozowniach zwrotnych, po- opatrzone od wewnątrz do odpowiedniej wysodane w § 34 i 35 normy mogą być zmniejszone kości siatkami dla zabezpieczenia szyb od rozjak następuje

bIjania odpryskami rąbanego żela.za . Okna że­

1) odległo,ść między osiami dwóch torów lazne powinny być umocowane tak, aby nie

sąsiednich w parowozoWIli do 5,0 m, ulegały odkształceniom od zmian temperatury

tj. nie powirn ny być przytwierdzone nieruchomo

2) odległość ścian bocznych od osi najbliż­ do ramownic.

szego toru w parowozowni - do 3,5 m,

3) odstęp między zderzakami dwóch paro§ 43. Podłoga w budynku parow'o zowni

wo'zów, stojących na tym rsamym torze powinna być ułożona na wysokości główki szy-

+

Dziennik Ustaw Nr 45 - - - - - - - - - - - - Poz. 346

Str. 883

ny i mieć ściek do

kanałów odwadni'ających.

Najwłaściwszym materiałem na podłogę w tych

budynkach ' jest kostka dreWll1iana.

§ 44. Spód kanału rewizyjnego w budynku paro·wozown:i powinien mieć odpowiednie

spadki, tak w przekroju poprzecznym jak i podłużnym, i posiadaq rynnę odprowadzającą, połączoną z kalThalizacją.

§ 45. W parowozowniach i ' warsztatach

naprawy bieżącej, w konstrukcji dachowej nad

stanowiskami i do poziomu 5,8 m, licząc od poziomu główki szyn, nie powinno być używane

drzewo.

§ 46. Urządzenie do zewnętrroego czyszczenia parowozów wodą z olejem pod ciśnie­

niem, sposobem mechanicznym, powinno być

położone przy torze, posiadającym odwodnienie.

§ 47. Warsztat bieżącej naprawy parowozów pow~nien być tak umieszczony, aby parowóz, po dokonaniu oględzin, mógł być do niego

podstawiony na stanowisko postojowe lub do

naprawy bez ruchów wstecznych lub krzyżują­

cych się z ruchem parowozów, które wchodzą

do parowezoWlIli.

.

Budynek warsztatu powinien być takiej

wysokości, aby parowóz mógł być podniesiony

na dźwigach dla wyteczenia zestawów koło­

wych bez zdjęcia budki i komina.

Prócz tegO', w warsztatach bieżącej naprawy należy przewidzieć jedno stanowisko z zapadnią do wytaczania oddzielnych zestawów

kół .bez podnoszenia parewezu i tendra.

§ 48. Przy wars'z tacie bieżącej naprawy

powinna znajdować się kuźnia z piecem do cemen.towania, e pewierz.c hni liczącej pO' 25 m 2 na

jedne ognisko, z wentyla'cją, 'ebliczeną co najmniej na 5-cilYkrotną wymianę powietrza na gO'dzinę. Wysokość kuźni w świetle powinna wynosić najmniej 4,00 m.

Stosunek powierzchni ·okien do powierzchni

1 : IQ.

podłogi powinien W)'Inosić najmniej

§ 49. Warsztaty powinny posiadać urzą­

dzenia do ogrzewania, zapewniające zachowanie temperatury najmniej

8° C.

+

Stosunek powierzchni okien we wszelkich

pomieszcze niach warsztatowych do powierzchni

podłogi tychże po,w inien wynosić

co najmniej

1 : IQ.

Sprawność wentylacji powinna odpowiadać

co najmniej dwukrotnej wymianie powietrza na

godzinę.

§ 50. W obrębie parowozowni i warsztatów powinny być pobudowane ustępy zewnętrz­

ne w stosunku jeden otwór lila 25 pracowników,

wewnątrz zaś parowozowni

i warsztatów powinny być urządzone umywalnie z kurkami po

jednym na IQ pracowników i szatnie 'o powierzchni w stosunku 1,2.0 m 2 na oso:bę.

§ 51. T erylorium stacji parowozowej powinno być w miarę potrzeby ogrodzone i za..

mykane bramami.

ROZDZIAŁ V.

Pomosty ładunkowe, rampy i magazyny towarOwe.

§ 52. Przy określaniu powierzchni magazy,n ów towarowych, pomostów ładunkO'wych

i placów ładunkOtWych oraz długO'ści torów ła­

dunkowych należy kierować się danymi co de

oczekiwanego obrotu towarowego prejektowanej stacji, określając wielkość tych budowli

i urządzeń według wielkości innych składów,

będących w użyciu, przy czym należy przewidzieć możność ich późniejszego rezwoju.

§ 53. Długość magazynów i pomostów

przeładunkowych powinna być określona według ilości wagonów, które trzeba równecześnie ebsłużyć.

§ 54. Szerokość składów, pomostów ła­

dunkowych i ramp w zależności od ich długości

powinna odpowiada'ć wyni.aganej powierzchni.

Pomos,t y ładunkowe, położone między torami,

należy pr'ojeiktować talk, aby się mieściły w odstępie wielokrotnym ed normalnegO' odstępu

między terami.

.

§ 55. Odległeść między Środkami bram

magazynów tewarowych od strony torów należy

określać w zależności od długości wagonów towarowych, przyjmując średnio długość jednego

wa·g onu na 9 m.

§ 56. Szerokość bram w magazynach towarowych powinna wynosić najmniej 2,5 m, wysO'kość zaś najmniej 2,8 m. W mniejszych magazynach wymiary te mogą wynosić odpowiednio

2,00 i 2,5.0 m. Skrzydła bram powi,nny być przesuwane.

§ 57. Sciany zewnętrzne magazynów towarov.-ych murowanych powinny mieć cO' najmniej .0,27 m grubości (1 cegła).

§ 58. W magazynach towarowych okna

powinny być okratowane. Łączna powierzchnia

tych okien nie może być mniejsza niż 112.0 powierzchni podłegi.

§ 59. Podłoga magazynów tewarowych,

pomostów ładunkowych i ramp nie powinna się

wznosić wyżej niż na 1,10 m nad poziom górnej

krawędzi szyn. Krawędź pomostów i ramp powinna być oddalona od O'si toru o 1,65 m.

Poz. 346 - - - - - - - - - - Dzi.enmk Us:taw Nr 45

§ 60. W magazynach towarowych podło­

I!a powinna być trwała, odporna na jazdę wózków i nie krusząca się pod ich kołami. W miejscach, gdzie podłoga jest narażona na działanie

olejów, zabra:ilia się używać asfaltu.

§ 61.

Podłoga

w

składach

łatwopalnym lub wybuchowym

nieprzepuszczalna i wykonana

niezap.a lnych.

z materiałem

powinna być

z materiałów

§ 62. Okap w magazynach towarowych

powinien wystawać od lica budymku co fiajmniej na 1,Q m, odległosć zaś okapu od osi tor.,p

powinna wynosić co najmniej 2,20 m.

§ 63. W składach z materiałem łatwopal­

nym wybuchowym, nie zagłębionych w grunt,

konstrukcja dachu powinna .być lekka drewniaDa, pokrycie zaś ogniotrwałe.

§ 64. Stacje, na których odbywa sięwięk­

szy przewóz; bydła, powinny posiadać do prze~

ładowywania bydła rampy stałe, jeżeli zaś przewóz jest mniejszy - rampy ruchome.

I 65. Na staojach mas'Oo'Wego wyładutlku

bydła należy, oprócz specjalnych utt4dzeń wyładunkowych, przewidzieć również rampy przenośne do ładowania na piętra i urządzenia do

oczyl5zczańill,a w mia.rę potrzeby i odkazania

wagonów. Na stacjach, gdzie przewiduje śię wyładunek duży~h maszyn rolniczych, wOzów meblowych itp., powinny być urządzone czołowe

pomosty ładunkowe.

§ 66. Magazyrny towarowe, stosownie do

potrzeb, powinny być zaopatrzone w skutecznie działające urz4dzenia wentylacyjne.

§ 67. Magazyny towarowe, wznoSzone na

terenie, gdzie jest wodociąg, powinny byc zaopatrzone w hydranty pożarowe, a gdzie nie ma

wodociągu - w gaśnice, hydran.etki itp.

§ 68. Na magazynach z materiałem łatwo­

palnym powinien być umieszczony napis: "palić

nie wolno" i urządzony piorunochron, jeżeli nie

ma go obok, w wystarczającej odległości, na innym wyższym budynku.

ROZDZIAŁ VI.

Str. 88-4

mniejsza jak 8,0 m, na pozostałej zaś przęstrze­

ni nie mniejsza jak 3,0 m.

Dla urząd:!!enia peronu tniędzytorowego

o jednej krawędzi użytkowej rozstaw przyległych torów powinien wynosić najmniej 6,0 m

między osiami, dla urządze,nia zaś peronu mię­

dzytorowego o dwu krawędziach użytkowych

rozstaw ten powinien wynosić najmniej 9,0 in.

Szerokość peronów zewnętrznych powinna być

nie mniejsza jak 3,0 m, peronów zaś obniżonych

do poziomu główek szyn nie mniejsza jak 2,0 m.

§ 70. W razie potrzeby urzą;dzenia prócz

peronów osobowych. osobnych peronów bagażowych, rozstaw (oś od osi) torów przyległych

do peronów bagażowych powinien wynosić co

najmniej 7,0 m.

§ 71. Krawędzie peronów ośobowych powinny wznosić się nad górną krawędzią styny

na 38 cm lub 76 cm. Na kolejach ze słabym ruchem mogą być dozwolOfie perony niższe.

§ 72. Odległość krawędzi peronu od przyległego toru powinna wynosić: peronów wysokości do 0,38 m 1,52 m, peronów zaś wysokośoi 0,76 m 1,65 m.

§ 73. Tunele pod torami powinny być w

mitlrę rtlofności oświetlone ~órnym światłem

pomiędzy torami, Ił g,d~i~ zachodzi pottz~ba "'to i światłem t peronu.

§ 74. Szerokość tunelu powinna być dostosowana do potrzeb i wynosić co najmniej

3,00 m, wysokosć zaś najmnie1 2,40 m w świetle.

Schody do tuneli, podobnie jak i schody przejść

górą, nie powinny być węższe niż 2,50 m, sz'ero:kość (bl stol?ni schodów należy określać ze

wzoru b

2h ~ 60 cm, przyjmując wysokość

stop,ni od 14 do 16 cm. W odstępach najmrtiej

co 14 stopni powinny być urżądzone spoczynki.

+

§ 75. Odległość od osi najbliższego toru

do obudowania otworu schodów tuneli powinna

wynosić najmniej 3,0 m. Jeżeli obok schodów

wzdłuż peronu ma się przewozić bagaż, odległość powyżs2la powinna być przynajmniej t jednej strony schodów odpowiednio zwiększona.

Jeżeli schody !Są poło7one na końcu peronu i nie

przewiduje się przcwo7.U ba~ażu, odległość ta

może być z,mniejs,zona do 2,20 m.

§ 76. Słupy, latarnie itp. przedmioty, stojące na peronie, powi:"\':\y ~y~ tv.!dA!Otl~ do wysokości 3,05 in nad po.tiomeill gÓ1'hej kf3wędzi

szyn najmniej o 3.0 m od osi toru.

.

Perony, tunele, wiadukty.

§ 69. Szerokość użytkowa peronów głów­

nych (przylegających bezpośrednio do dworca)

. pOw1nn,a byĆ przed budynkiem osobowym nie

§ 17. Różpbttąclźe!1ie niniejsze wchodzi w

tycie z dniem 1 sierpnia 1937 r.

MiM's:ber Komunikac·fi: Ulrych

Warszawa, dnia 18 czerwca 1937 r.

Nr 45

TreiĆ.

ROZPORZĄDZENIA

Poz.

MINISTRóW

346-Komunikacji z dnia 13 maja 1937 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw

Wewnętrznych w sprawie przepisów szczegółowych o budowie pańslwowych budynków kolejowych i budynków kolei prywatnych użyteczności publicznej

879

347-Skarbu z dnia 5 czerwca 1937 r. o wypuszczeniu 3% bonów Skarbu Państwa

i o warunkach zamiany kupon ów od wypuszczonych w walutach obcych papierów

emisyjnych państwowych i samorządowych

• • • •

885

346

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KOMUNIKACJI

z dnia 13 maja 1937 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych w sprawie przepisów szczegóło­

wych o budowie państwowych budynków kolejowych i budynItów kolei prywatnych użytecz­

ności publicznej.

Na podstaJWie art. 329 ust. 1 i 2 rozporzą­

dzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli (Dz. U. R. P. Nr 23, poz. 202)

zarządzam co następuje

ROZDZIAŁ I.

Przepisy ogólne dotyczące budynków

kolejowych.

Jeżeli budynki kolejowe projektowane są VI

granicach miast i sfery ich interesów mies'z kaniowych, należy nadto zasięgnąć opinii właści­

wych władz miejskich, zgodnie z art. 356 wyżej

powołanego prawa budowlanego.