Ustawa z dnia 14 kwietnia 1937 r. o układach zbiorowych pracy.

(1)

Układ zbiorowy pracy

1)

ustala warunki, jakim powinny odpowiadać indywidualne umowy o pracę lub umowy o naukę

uczniów przemysłowych,

2)

określa związane z pracą wzajemne zobowiązania stron.

(2)

Postanowienia układu zbiorowego pracy nie mogą uchybiać przepisom prawa, w szczególności

przepisom o ochronie pracy.

(3)

Do układu zbiorowego pracy mają zastosowanie przepisy prawa cywilnego, dotyczące umów,

w szczególności art. 445 kodeksu zobowiązań, chyba że ustawa niniejsza stanowi inaczej.

(4)

Postanowienia umowne, wyłączające stosowanie przepisów ustawy niniejszej, są nieważne.

(1)

Pracownikami w rozumieniu ustawy niniejszej są osoby, zatrudnione na podstawie umów

o pracę lub umów o naukę zawodową, pracodawcami zaś - osoby zarówno fizyczne, jak

i prawne, zatrudniające tych pracowników.

(2)

Ustawa niniejsza nie dotyczy następujących kategorii pracowników

1)

osób, zatrudnionych w urzędach państwowych,

2)

pracowników, zatrudnionych w administracji Lasów Państwowych, w zakładach, funduszach

i przedsiębiorstwach państwowych, w których stosunek pracy regulują przepisy, oparte

na ustawach szczególnych; dotyczy to również przedsiębiorstw państwowych: „Polska

Poczta, Telegraf i Telefon” i „Polskie Koleje Państwowe”,

3)

pracowników związków samorządu terytorialnego oraz ich zakładów i przedsiębiorstw,

z wyjątkiem pracowników kontraktowych, zatrudnionych w zakładach i przedsiębiorstwach

związków samorządowych,

4)

uczniów, pracujących w warsztatach szkolnych oraz terminatorów w zakładach rzemieślniczych.

(3)

Ustawa niniejsza nic dotyczy robotników, zatrudnionych w gospodarstwach rolnych, leśnych

i ogrodowych oraz w przedsiębiorstwach z nimi związanych, które nie posiadają przeważającego

charakteru przemysłowego lub handlowego, a znajdują się poza obszarami gmin miejskich.

(4)

Minister Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu określa w

drodze rozporządzeń, od jakiego terminu oraz w jakim zakresie przepisy ustawy niniejszej

stosują się do układów zbiorowych pracy członków załóg polskich statków handlowych

morskich oraz robotników portowych w portach morskich. Do czasu wydania tych rozporządzeń

pozostają w mocy przepisy dotychczasowe.

(5)

Minister Opieki Społecznej i Minister Skarbu określają w drodze rozporządzenia, od

jakiego terminu oraz w jakim zakresie przepisy ustawy niniejszej stosują się do układów

zbiorowych pracy w zakładach pracy monopolów, pozostających w zarządzie państwowym.

(1)

Uczestnikiem układu zbiorowego pracy jest ten, kto go zawarł lub do niego przystąpił.

(2)

Układ zbiorowy pracy zawrzeć mogą ze strony pracodawców poszczególni pracodawcy lub

zrzeszenie (stowarzyszenie) pracodawców, nic wyłączając cechów i związków rzemieślniczych,

ze strony zaś pracowników - związki zawodowe pracownicze (stowarzyszenia) lub zrzeszenia

(zespoły) takich związków (stowarzyszeń).

Osoby fizyczne i prawne, uprawnione w myśl przepisów ustawy niniejszej do zawierania

układów zbiorowych pracy, mogą przystępować do każdego układu, za zgodą jego uczestników,

należących do strony przeciwnej w rozumieniu art. 3 ust. (2).

(1)

Układ zbiorowy pracy wiąże uczestników układu zbiorowego pracy oraz członków związków

(zrzeszeń, stowarzyszeń), będących uczestnikami układu.

(2)

Ponadto układ zbiorowy pracy, zarejestrowany w myśl ustawy niniejszej, wiąże pracodawcę

również w stosunku do jego pozostałych pracowników (niezrzeszonych), należących do

gałęzi pracy, objętych układem; pracownicy ci przyjmują na siebie obowiązki, wynikające

z układu zbiorowego pracy dla pracowników zrzeszonych.

(1)

Przejście zakładu pracy, w którym obowiązuje układ zbiorowy pracy, na inną osobę powoduje

skutki, przewidziane w tym przypadku przez prawo cywilne dla stosunków, wynikających

z umów o pracę.

(2)

W przypadku połączenia się dwóch lub więcej związków zawodowych pracowniczych (stowarzyszeń)

lub zrzeszeń takich związków (stowarzyszeń), spośród których jeden jest uczestnikiem

układu zbiorowego pracy, postanowienia układu pozostają w mocy, a prawa i obowiązki

uczestnika przechodzą na związek (stowarzyszenie, zrzeszenie), powstały w wyniku tego

połączenia. Rozporządzenie Ministra Opieki Społecznej określi warunki i tryb stosowania

przepisu powyższego.

(1)

Zarejestrowany układ zbiorowy pracy wiąże od terminu w nim oznaczonego, a w braku

takiego oznaczenia od dnia następującego po dacie podpisania układu.

(2)

Postanowienia układu zbiorowego pracy korzystniejsze dla pracowników niż postanowienia

indywidualnych umów o pracę, zastępują z mocy prawa odnośne postanowienia tych umów;

jednak postanowienia indywidualnych umów o pracę, korzystniejsze dla pracowników niż

postanowienia układu zbiorowego pracy, pozostają w mocy.

(3)

Postanowienia układu zbiorowego pracy mają zastosowanie do indywidualnych umów o pracę,

z zastrzeżeniem przepisu ust. (2) i jeżeli w samym układzie inaczej nie postanowiono

1)

co do stosunków pracy, powstałych poprzednio - od chwili wejścia w życie układu zbiorowego

pracy (ust. (1)),

2)

co do stosunków pracy, powstałych w czasie obowiązywania układu zbiorowego pracy -

od chwili ich powstania.

(4)

Zasady, według których w myśl ust. (2) i (3) postanowienia umów indywidualnych zastępuje

się postanowieniami układu zbiorowego pracy, stosuje się również w przypadku, gdy

warunki umów indywidualnych są ustalone w orzeczeniach instytucji rozjemczych, działających

na mocy szczególnych przepisów prawa.

(1)

Zmiany umowy indywidualnej o pracę, wprowadzone do tej umowy przez układ zbiorowy

pracy, mogą być po wygaśnięciu układu uchylone i brzmienie pierwotne umowy indywidualnej

o pracę przywrócone, jednakże z zachowaniem terminów wypowiedzenia ustawowych, umownych

lub zwyczajowych. Wypowiedzenie tych zmian umowy indywidualnej o pracę może być dokonane

z zachowaniem określonego wyżej trybu nawet na termin wygaśnięcia układu zbiorowego

pracy.

(2)

Przepis ust. (1) dotyczy również umów indywidualnych o pracę, zawartych na czas oznaczony

lub na czas wykonania oznaczonej pracy, przy czym w stosunku do tych umów obowiązuje

termin wypowiedzenia, przewidziany dla umów indywidualnych o pracę, zawartych na czas

nieoznaczony.

(1)

Postanowienia zarejestrowanego układu zbiorowego pracy, uzasadniające potrzebę zmiany

regulaminu pracy, obowiązującego w poszczególnym zakładzie pracy, uzyskują moc wiążącą

po zatwierdzeniu tej zmiany przez właściwego inspektora pracy.

(2)

Odmowa zatwierdzenia zmiany regulaminu pracy ulega zaskarżeniu na zasadach ogólnych.

Pracodawca, związany wobec tych samych pracowników kilkoma układami zbiorowymi pracy,

powinien stosować układ dla pracowników najkorzystniejszy.

(1)

W układzie zbiorowym pracy należy ustalić zakres jego mocy wiążącej, a w szczególności

oznaczyć działy pracy i kategorie pracowników, których dotyczy, określić obszar jego

mocy wiążącej oraz wskazać siedziby wszystkich uczestników układu.

(2)

Układ zbiorowy pracy powinien być pod nieważnością zawarty na piśmie.

(3)

Przystąpienie do układu nowych uczestników, przedłużenie okresu jego mocy wiążącej,

wprowadzenie do niego zmian, wypowiedzenie układu zbiorowego, zapowiedzenie wygaśnięcia

oraz zgodne rozwiązanie układu wymaga pod nieważnością formy piśmiennej.

(1)

Układ zbiorowy pracy powinien być zarejestrowany przez właściwego inspektora pracy.

(2)

Ponadto ujawnieniu w rejestrze podlega przystąpienie nowych uczestników do układu,

przedłużenie okresu jego mocy wiążącej, zmiana treści układu lub zmiana uczestników

oraz częściowe lub całkowite rozwiązanie układu.

(3)

Obowiązek zgłoszenia wszelkich wpisów do rejestru ciąży na wszystkich uczestnikach

układu, jednak wykonanie tego obowiązku może być w samym układzie powierzone jednemu

z uczestników. W przypadku niewykonania tego obowiązku w ciągu dni 14 od daty zajścia

okoliczności, podlegającej wpisowi do rejestru, na każdego uczestnika, winnego tego

zaniedbania, może być przez inspektora pracy nałożona kara porządkowa w wysokości

od 20 do 200 zł. Kara ta może być ponawiana. Jeżeli jeden z uczestników zgłosił wpis

- uważa się obowiązek zgłoszenia za dopełniony w stosunku do wszystkich uczestników

układu.

(4)

Rejestry układów zbiorowych pracy są dostępne dla wszystkich. Wyciągi z rejestru wydaje

się na żądanie zainteresowanych. Pierwszy wyciąg z rejestru wydaje się bezpłatnie

poszczególnemu pracodawcy, który we własnym imieniu układ podpisał (art. 3) lub do

układu zbiorowego pracy przystąpił (art. 4), oraz związkowi pracowników, który układ

zbiorowy pracy podpisał lub do niego przystąpił. Wyciągi następne oraz odpisy układów

zbiorowych pracy wydaje się za pobraniem opłaty stemplowej według następujących stawek

1)

za stronę wyciągu lub odpisu, sporządzonego w urzędzie inspekcji pracy - 40 gr,

2)

za stronę wyciągu lub odpisu, sporządzonego nieurzędowo, poświadczonego przez inspektora

pracy - 20 gr.

(5)

Przepisy szczegółowe o prowadzeniu rejestrów układów zbiorowych pracy oraz o trybie

postępowania inspektora pracy, przewidzianym w art. 13, określa w drodze rozporządzenia

Minister Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

(1)

Wpis do rejestru uważa się za dokonany, jeżeli w terminie dni czternastu od daty wniesienia

podania do właściwego inspektora pracy o dokonanie wpisu inspektor pracy nie zawiadomi

uczestników układu, że wpis zawiesza.

(2)

Jeżeli postanowienia układu zbiorowego pracy są sprzeczne z ustawą, porządkiem publicznym

lub dobrymi obyczajami, inspektor pracy zawiesza z urzędu wpisanie układu do rejestru

i wzywa uczestników układu zbiorowego pracy do poczynienia w nim odpowiednich zmian.

(3)

Jeżeli wadliwość, wskazana w ust. (2), dotyczy tylko niektórych postanowień, inspektor

pracy może dokonać wpisu układu zbiorowego pracy do rejestru bez postanowień wadliwych,

chyba że przypuszczać należy, iż bez tych postanowień strony nie byłyby układu zawarły.

(4)

Uczestnik układu zbiorowego pracy, który żąda wpisania układu do rejestru w pełnym

brzmieniu niezmienionym, może zwrócić się do inspektora pracy z żądaniem skierowania

sprawy do sądu pracy lub do sądu okręgowego (art. 26 ust. (2)), właściwego z uwagi

na siedzibę urzędu inspekcji pracy. Akta sprawy powinny być przekazane przez inspektora

pracy sądowi w ciągu dni siedmiu.

(5)

Sąd pracy (sąd okręgowy) orzeka w postępowaniu niespornym po zapoznaniu się z uzasadnieniem

inspektora pracy, który odmówił wpisu układu do rejestru, oraz po wysłuchaniu uczestników

układu i w ciągu siedmiu dni od daty przekazania mu sprawy wydaje ostateczną decyzję.

Niestawiennictwo stron wezwanych nie wstrzymuje wydania decyzji.

(6)

Przepisy ust. (1) - (5) stosuje się również przy zgłaszaniu do rejestru wszelkich

zmian i uzupełnień, wprowadzanych do układów zbiorowych pracy.

(1)

Układ zbiorowy pracy, zawarty na czas nieoznaczony, lub poszczególne postanowienia

takiego układu, dotyczące pracowników fizycznych, mogą być wypowiedziane przez każdego

z jego uczestników w terminie co najmniej jednomiesięcznym, dotyczące zaś pracowników

umysłowych - w terminie co najmniej trzymiesięcznym.

(2)

Układ zbiorowy pracy, zawarty na czas oznaczony, którego wygaśnięcie nie zostało zapowiedziane

przez żadnego z uczestników na jeden miesiąc przed upływem jego terminu, uważany jest

za przedłużony na czas nieoznaczony, chyba że strony postanowiły inaczej.

(1)

Wypowiedzenie (art. 14 ust. (1)) lub zapowiedzenie wygaśnięcia (art. 14 ust. (2))

układu zbiorowego pracy przez wszystkich uczestników, stanowiących jedną stronę, powoduje

po upływie okresu wypowiedzenia lub zapowiedzenia całkowite rozwiązanie układu.

(2)

Wypowiedzenie lub zapowiedzenie wygaśnięcia układu zbiorowego pracy przez jednego

z uczestników danej strony zwalnia od wykonywania układu zbiorowego pracy tylko tego

uczestnika.

(1)

Zwolnienie członków związku (zrzeszenia, stowarzyszenia) od wykonywania układu zbiorowego

pracy następuje od dnia, w którym układ przestaje obowiązywać związek.

(2)

W przypadku rozwiązania pracowniczego związku zawodowego (stowarzyszenia) przed upływem

terminu mocy wiążącej układu zbiorowego pracy, układ ten obowiązuje nadal

1)

jeżeli układ był zawarty na czas oznaczony - aż do upływu terminu,

2)

jeżeli układ był zawarty na czas nieoznaczony - aż do upływu okresu wypowiedzenia

przez uczestników ze strony pracodawców.

(3)

Wypowiedzenie układu zbiorowego pracy w przypadku, oznaczonym w ust. (2) pkt 2), powinno

być wpisane do rejestru.

(4)

Rozporządzenie Ministra Opieki Społecznej, wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw

Wewnętrznych, ustali tryb zawiadamiania uczestników układu zbiorowego pracy przez

inspektora pracy, rejestrującego układ o rozwiązaniu związku.

(1)

Wypowiedzenie lub zapowiedzenie wygaśnięcia układu zbiorowego pracy będzie uważane

za dokonane nazajutrz po dniu, w którym inspektor pracy, rejestrujący układ zbiorowy

pracy, otrzyma dowód wysłania do wszystkich uczestników pism, zawierających wypowiedzenie

lub zapowiedzenie.

(2)

W razie wypowiedzenia lub zapowiedzenia wygaśnięcia układu zbiorowego pracy przez

jednego z uczestników, każdy z pozostałych może w ciągu siedmiu dni od daty złożenia

wypowiedzenia lub zapowiedzenia inspektorowi pracy (ust. (1)) przyłączyć się do pierwszego

wypowiedzenia lub zapowiedzenia na ten sam termin.

(1)

W razie wystąpienia pracodawcy ze zrzeszenia (stowarzyszenia), które zawarło układ

zbiorowy pracy, układ ten wiąże pracodawcę tak długo, jak długo jest nim związane

zrzeszenie (stowarzyszenie) pracodawców, do którego pracodawca uprzednio należał.

(2)

W razie rozwiązania zrzeszenia (stowarzyszenia) pracodawców, będącego uczestnikiem

układu, poszczególni pracodawcy, członkowie rozwiązanego zrzeszenia, stają się samodzielnymi

uczestnikami układu.

Układ zbiorowy pracy może być rozwiązany za zgodą wszystkich uczestników przed terminem

i bez zachowania obowiązującego okresu wypowiedzenia lub zapowiedzenia jego wygaśnięcia.

(1)

W stosunku do układu zbiorowego pracy, zawartego na czas oznaczony, rozjemca (art.

25) może na wniosek jednego z zainteresowanych, po wysłuchaniu uczestników układu,

orzec zwolnienie go od uczestnictwa w układzie przed upływem jego terminu, jeżeli

według zasad dobrej wiary i po rozważeniu interesów stron uzna to za niezbędne

1)

z powodu wyraźnego uchybienia postanowieniom układu przez któregokolwiek z jego uczestników,

stanowiących stronę przeciwną,

2)

z powodu znacznej zmiany ogólnych warunków gospodarczych od daty zawarcia układu,

czego strony nie mogły przewidzieć,

(2)

Odpis tego orzeczenia powinien być z urzędu przesłany inspektorowi pracy, który układ

zarejestrował, celem ujawnienia w rejestrze.

(1)

Jeżeli układ zbiorowy pracy posiada gospodarczo przeważające znaczenie w gałęzi pracy,

objętej układem, na obszarze, dla którego układ ten został zawarty, Minister Opieki

Społecznej może na wniosek jednego z uczestników układu, albo na wniosek zainteresowanego

związku lub zrzeszenia (stowarzyszenia), po uprzednim podaniu tego do wiadomości zainteresowanym,

nadać mu w całości lub w części w drodze zarządzenia moc powszechnie obowiązującą

na całym, objętym przez układ, obszarze, lub na jego części, na której układ uzyskał

przeważające znaczenie.

(2)

Jeżeli chodzi o nadanie mocy powszechnie obowiązującej układowi zbiorowemu, który

ma objąć przemysły: węglowy, naftowy i rafinerie naftowe, włókienniczy, hutniczy i

kopalnictwo rudy, zarządzenie o nadaniu mocy powszechnie obowiązującej wydaje Minister

Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

(3)

Układowi zbiorowemu pracy, który ma objąć zakłady i wytwórnie, podlegające władzom

wojskowym, nadaje moc powszechnie obowiązującą Minister Opieki Społecznej w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wojskowych.

(4)

Zarządzenie o nadaniu układowi zbiorowemu pracy mocy powszechnie obowiązującej zobowiązuje

od daty jego wejścia w życie wszystkich pracodawców i pracowników do stosowania układu

zbiorowego pracy do umów o pracę w gałęziach pracy i na obszarach, objętych układem.

(5)

Szczegółowe przepisy o trybie postępowania przy nadawaniu mocy powszechnie obowiązującej

układowi zbiorowemu pracy zostaną określone w drodze rozporządzenia z uwzględnieniem

osobnych postanowień, dotyczących zakładów rzemieślniczych.

(1)

Moc powszechnie obowiązująca układu zbiorowego pracy lub poszczególnych jego postanowień,

nadana w sposób przewidziany w art. 21, ustaje

1)

przy układzie zbiorowym pracy na czas oznaczony - wraz z upływem terminu, na jaki

był zawarty,

2)

przy układzie zbiorowym pracy na czas nieoznaczony - w razie wypowiedzenia przez wszystkich

uczestników jednej ze stron.

(2)

Ponadto moc powszechnie obowiązująca układu zbiorowego pracy ustaje

1)

w przypadku, przewidzianym w art. 19,

2)

w razie zwolnienia wszystkich uczestników jednej ze stron w trybie art. 20 od uczestnictwa

w układzie zbiorowym pracy,

3)

w razie nadania przez Ministra Opieki Społecznej mocy powszechnie obowiązującej późniejszemu

układowi zbiorowemu pracy na obszarze i w zakresie obowiązywania poprzedniego układu

zbiorowego pracy.

(3)

Minister Opieki Społecznej wydaje zbiór układów zbiorowych pracy i orzeczeń rozjemczych

z mocą powszechnie obowiązującą oraz związanych z tymi aktami zarządzeń i obwieszczeń;

szczegółowy wykaz aktów prawnych, podlegających ogłoszeniu w tym zbiorze, ustali rozporządzenie

Ministra Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.

Pracodawca lub pracownik, związany układem, jest odpowiedzialny tylko osobiście za

szkodę, powstałą z niewykonania obowiązku, wynikającego dla niego, jako pracodawcy

lub pracownika, z układu zbiorowego pracy.

W razie niewykonania warunków umów indywidualnych, do których stosują się postanowienia

układu zbiorowego pracy, w sporze sądowym pełnomocnikiem pracownika - członka związku

(stowarzyszenia) zawodowego - może być przedstawiciel związku (stowarzyszenia), upoważniony

przez związek (stowarzyszenie) do występowania przed sądem.

(1)

Rozjemcą w rozumieniu art. 20 jest sąd polubowny, ustanowiony przez uczestników układu

zbiorowego pracy, lub organ, przewidziany w przepisach prawnych do rozstrzygania sporów,

wynikających w związku z układami zbiorowymi pracy.

(2)

Jeżeli ani przepisy prawne, ani postanowienia układu zbiorowego pracy nie przewidują

rozjemcy szczególnego, uprawnienia, przewidziane w art. 20, wykonywa osobna komisja

pod przewodnictwem inspektora pracy i z udziałem przedstawicieli stron, która rozstrzyga

ostatecznie. Szczegółowe przepisy o składzie i trybie postępowania tej komisji wydaje

w drodze rozporządzenia Minister Opieki Społecznej.

(1)

Układ zbiorowy pracy może poddać pod rozstrzygnięcie sądu polubownego lub instytucji

rozjemczej, powołanej przez układ, zarówno spory o wykonanie układu między jego uczestnikami,

jak i spory ze stosunku pracy o wykonanie postanowień układu między poszczególnymi

pracodawcami i pracownikami; w przypadkach tych stosuje się art. 37 prawa o sądach

pracy.

(2)

Spory między uczestnikami układu zbiorowego pracy o wykonanie układu, nie poddane

pod rozstrzygnięcie polubowne w trybie, określonym w ust. (1), rozstrzygają sądy pracy,

na zasadach, przewidzianych w prawie o sądach pracy, jednak bez względu na wartość

przedmiotu sporu; właściwość sądu pracy określa siedziba inspektora pracy, który układ

zarejestrował.

(1)

W przypadkach, przewidzianych w art. 13 ust. (4), sąd pracy orzeka w komplecie, składającym

się z przewodniczącego i dwóch' ławników (art. 14 prawa o sądach pracy),

(2)

W miejscowościach, w których nie ma sądu pracy, orzeka w tych sprawach właściwy sąd

okręgowy w składzie 3 sędziów; jeżeli jednak w okręgu tego sądu okręgowego znajduje

się sąd pracy -orzeka sąd okręgowy w składzie jednego sędziego i 2 ławników - pracodawcy

i pracownika (art. 14 prawa o sądach pracy).

Do czasu wydania przepisów, normujących zawieranie układów zbiorowych pracy dla robotników

rolnych, wyłączenie, zawarte w art. 2 ust. (3) ustawy niniejszej, obejmuje

1)

na obszarze województw: warszawskiego, łódzkiego, lubelskiego, kieleckiego, białostockiego,

wileńskiego, nowogródzkiego, poleskiego, wołyńskiego, krakowskiego, lwowskiego, stanisławowskiego,

tarnopolskiego i cieszyńskiej części województwa śląskiego - robotników rolnych, których

dotyczy ustawa z dnia 1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych pomiędzy

pracodawcami a pracownikami rolnymi (Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr 90, poz. 706) w brzmieniu

obowiązującym,

2)

na obszarze województw poznańskiego i pomorskiego - robotników rolnych, których dotyczy

rozporządzenie z dnia 15 czerwca 1919 r. o urządzeniu inspektoratu pracy w rolnictwie

i o załatwianiu zatargów pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi (Tygodnik Urzędowy

Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z r. 1919 Nr 31, poz. 98).

Umowy zbiorowe pracy, zawarte na podstawie rozporządzenia z dnia 23 grudnia 1918 r.

(Dz. Ust. Rzeszy, str. 1456), qraz rozporządzenia Ministra Opieki Społecznej o nadaniu

mocy powszechnie obowiązującej umowom zbiorowym pracy, wydane na podstawie tegoż rozporządzenia,

tudzież orzeczenia komisji rozjemczych, przewidzianych w rozporządzeniu z dnia 23

grudnia 1918 r. (Dz. U. Rzeszy, str. 1456), lub też powołanych w myśl art. 9 ustawy

z dnia 1 sierpnia 1919 r. (Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr 90, poz. 706) i ustawy z dnia

23 stycznia 1920 r. (Dz. U. R. P. Nr 8, poz. 53) do ustalania warunków pracy i płacy

dla dozorców domowych, zachowują moc obowiązującą i pociągają skutki prawne, przewidziane

w odpowiednich przepisach, aż do czasu ich wygaśnięcia.

(1)

Z dniem wejścia w życie ustawy niniejszej tracą moc wszelkie przepisy, dotyczące spraw,

unormowanych ustawą niniejszą. W szczególności trąci moc rozdział I rozporządzenia

z dnia 23 grudnia 1918 r. o umowach zbiorowych, wydziałach robotniczych i pracowniczych

oraz o rozjemstwie w zatargach pracy (Dz. U. Rzeszy, str. 1456) z zastrzeżeniem, zawartym

w ust. (2).

(2)

Przepisy rozporządzenia, wymienionego w ust. (1), zachowują moc na obszarze województw

poznańskiego, pomorskiego i górnośląskiej części województwa śląskiego w zakresie

umów zbiorowych, normujących warunki pracy robotników rolnych w rozumieniu art. 2,

ust. (3).

(3)

Przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 1920 r. o rozszerzeniu działania przepisów ustawy

z dnia 1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych pomiędzy pracodawcami

a pracownikami rolnymi na zatargi zbiorowe między właścicielami nieruchomości miejskich

a dozorcami domowymi (Dz. U. R. P. Nr 8, poz. 53) - nie mają zastosowania w zakresie

umów zbiorowych pracy pomiędzy właścicielami nieruchomości miejskich a dozorcami domowymi;

w tym zakresie stosuje się przepisy ustawy niniejszej.

(4)

W art. 142 pkt 12) ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. o opłatach stemplowych (Dz. U. R.

P. z r. 1935 Nr 64, poz. 404) po wyrazach: „tyczących się umów zbiorowych” dodaję

się wyrazy: „lub układów zbiorowych pracy”.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Opieki Społecznej w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości oraz Ministrem Przemysłu i Handlu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1937 r., na obszarze zaś województwa

śląskiego - z chwilą wyrażenia zgody przez sejm śląski.