Ustawa z dnia 14 kwietnia 1937 r. o dobrach skonfiskowanych przez byłe rządy uczestnikom walk o niepodległość i będących w posiadaniu związków samorządowych.

(1)

Przepisy ustawy z dnia 18 marca 1932 r. o dobrach skonfiskowanych przez byłe rządy

zaborcze uczestnikom walk o niepodległość (Dz. U. R. P. Nr 24, poz. 189) ze zmianami,

wprowadzonymi do tej ustawy rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21

października 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr 91, poz. 771), mają odpowiednie zastosowanie

także do dóbr skonfiskowanych przez byłe rządy zaborcze uczestnikom walk o niepodległość

i będących w posiadaniu związków samorządowych, jeżeli ustawa niniejsza nie stanowi

inaczej.

(2)

Ustawę niniejszą stosuje się również, choćby dobra, wymienione w ustępie poprzedzającym,

były w posiadaniu i użytkowaniu innych osób na zasadzie umów wieczysto - czynszowych,

wieczysto - dzierżawnych, emfiteutycznych i tym podobnych.

(3)

Ustawa niniejsza w niczym nie ogranicza Kościoła Rzymskokatolickiego w jego prawach

do majątków skonfiskowanych Kościołowi przez b. rządy zaborcze i znajdujących się

w posiadaniu związków samorządowych.

Związek samorządowy nie jest obowiązany do wydania mienia, określonego w art. 1, jeżeli

osoba, której to mienie zostało skonfiskowane przez byłe rządy zaborcze, bądź jej

następcy prawni zawarli co do mienia skonfiskowanego układ z władzami zaborczymi.

(1)

Jeżeli przedmiot konfiskaty fest obecnie nieruchomością miejską, uprawnieni otrzymują

według wyboru związku samorządowego bądź nieruchomość, bądź jej wartość.

(2)

Jeżeli na gruncie skonfiskowanym wzniesiono po konfiskacie zabudowania, uprawnieni

nie otrzymują ich wartości.

Przewidziany w art. 2 ustawy z dnia 18 marca 1932 r. termin 9 marca 1932 r. zastępuje

się, o ile chodzi o dobra, określone w art. 1, terminem wejścia w życie ustawy niniejszej.

Przewidziane w art. 4 ustawy z dnia 18 marca 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr 24, poz. 189)

roszczenie osoby uprawnionej winno być w celu urzeczywistnienia jej prawa zgłoszone

w ciągu trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do związku samorządowego,

będącego w posiadaniu dóbr skonfiskowanych. Niedotrzymanie tego terminu pociąga za

sobą utratę uprawnień w stosunku do interesowanego związku samorządowego.

O przyznaniu dóbr uprawnionemu decyduje organ stanowiący związku samorządowego. Uchwała,

postanawiająca zwrot dóbr skonfiskowanych, wymaga zatwierdzenia Ministra Spraw Wewnętrznych

w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

W razie niepowzięcia uchwały, o której mowa w art. 6, lub niezatwierdzenia jej w ciągu

roku od daty zgłoszenia roszczenia, jak również w razie odmownej uchwały lub odmownej

decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych w całości lub w części, zgłaszający roszczenie

mocen jest podjąć na nowo zawieszone postępowanie i popierać je dalej, Wznowienie

powództwa winno jednak nastąpić pod skutkiem utraty uprawnienia w ciągu sześciu miesięcy

od daty powstania prawa do dalszego popierania powództwa.

Przewidziany w art. 9 ustawy z 18 marca 1932 r. podatek przypada na rzecz właściwego

związku samorządowego.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom: Spraw Wewnętrznych, Sprawiedliwości

i Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.