PL
Ustawa z dnia 24 marca 1937 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. o Najwyższym Trybunale Administracyjnym.
Table of Provisions (6)
Statutory Text (6 Articles)
W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. o Najwyższym
Trybunale Administracyjnym (Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 806) wprowadza się zmiany następujące
1)
w art. 18 ustęp (3) otrzymuje brzmienie
„
(3)
Pierwszego Prezesa zastępuje wyznaczony przez niego prezes lub sędzia; w razie przerwy
w urzędowaniu Pierwszego Prezesa. zastępcę wyznacza Prezes Rady Ministrów spośród
prezesów Trybunału.
”
;
2)
artykuł 92 otrzymuje brzmienie;
„
Art. 92.
(1)
Opłata od skargi do Trybunału wynosi
1)
przy wartości przedmiotu sporu do 1.000 zł - 40 zł,
2)
przy wartości przedmiotu sporu od 1.000 do 3.000 zł - 60 zł,
3)
przy wartości przedmiotu sporu od 3000 do 10.000 zł - 75 zł,
4)
przy wartości wyższej niż 10.000 zł - od pierwszych 10.000 zł - 75 zł, a od reszty
0,5%, przy czym rozpoczęty tysiąc liczy się za cały.
(2)
Od skarg o nieokreślonej wartości przedmiotu sporu opłatę oznacza Trybunał w kwocie
od 40 zł do 200 zł.
”
;
3)
artykuł 95 otrzymuje brzmienie
„
Art. 95.
(1)
W razie uwzględnienia skargi w całości albo w razie umorzenia postępowania z powodu
cofnięcia przez władzę administracyjną zaskarżonego orzeczenia lub zarządzenia Trybunał
zarządza zwrot wniesionej opłaty.
(2)
Mając na względzie okoliczności sprawy, Trybunał może w razie częściowego uwzględnienia
skargi zarządzić zwrot opłaty w całości lub w części, w razie zaś oddalenia skargi
- zwrot części opłaty, nie więcej jednakże, niż połowę.
”
;
4)
artykuł 101 otrzymuje brzmienie
„
Art. 101.
Przyznania prawa ubogich domagać się może osoba fizyczna lub prawna, która wykaże
swe zupełne ubóstwo na podstawie zaświadczenia władzy publicznej o jej stanie rodzinnym,
majątku i dochodach; od przewodniczącego izby zależy uznanie tego zaświadczenia za
dostateczny dowód zupełnego ubóstwa tej osoby.
”
.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Prezesowi Rady Ministrów wporozumieniu z właściwymi
ministrami.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1937 r.
(1)
Opłata od skargi do Trybunału wynosi
1)
przy wartości przedmiotu sporu do 1.000 zł - 40 zł,
2)
przy wartości przedmiotu sporu od 1.000 do 3.000 zł - 60 zł,
3)
przy wartości przedmiotu sporu od 3000 do 10.000 zł - 75 zł,
4)
przy wartości wyższej niż 10.000 zł - od pierwszych 10.000 zł - 75 zł, a od reszty
0,5%, przy czym rozpoczęty tysiąc liczy się za cały.
(2)
Od skarg o nieokreślonej wartości przedmiotu sporu opłatę oznacza Trybunał w kwocie
od 40 zł do 200 zł.
(1)
W razie uwzględnienia skargi w całości albo w razie umorzenia postępowania z powodu
cofnięcia przez władzę administracyjną zaskarżonego orzeczenia lub zarządzenia Trybunał
zarządza zwrot wniesionej opłaty.
(2)
Mając na względzie okoliczności sprawy, Trybunał może w razie częściowego uwzględnienia
skargi zarządzić zwrot opłaty w całości lub w części, w razie zaś oddalenia skargi
- zwrot części opłaty, nie więcej jednakże, niż połowę.
Przyznania prawa ubogich domagać się może osoba fizyczna lub prawna, która wykaże
swe zupełne ubóstwo na podstawie zaświadczenia władzy publicznej o jej stanie rodzinnym,
majątku i dochodach; od przewodniczącego izby zależy uznanie tego zaświadczenia za
dostateczny dowód zupełnego ubóstwa tej osoby.