Ustawa skarbowa z dnia 29 marca 1937 r. na okres od 1 kwietnia 1937 do 31 marca 1938 r.

Upoważnia się Rząd do czynienia

a)

wydatków administracji zwyczajnych do kwoty 2 268 123 899 zł, nadzwyczajnych do kwoty

41 029 280 zł,

b)

wydatków na dopłaty ze Skarbu do przedsiębiorstw i zakładów państwowych do kwoty 7 523 300

zł, razem do kwoty 2 316 676 479 zł, zgodnie z załączonym budżetem na okres od 1 kwietnia

1937 do 31 marca 1938 (rok budżetowy 1937/38).

Na pokrycie wymienionych w art. 1 wydatków służą dochody zwyczajne w kwocie 2 114 227 702

zł, nadzwyczajne w kwocie 202 520 000 zł, razem w kwocie 2 316 747 702 zł, a w szczególności

a)

dochody administracji w kwocie 1 589 040 902 zł,

b)

wpłaty do Skarbu przedsiębiorstw i zakładów państwowych w kwocie % 306 800 zł,

c)

wpłaty do Skarbu monopolów państwowych w kwocie 631 400 000 zł.

(1)

W planach finansowo-gospodarczych, objętych budżetem na rok 193738, ustala się

a)

dla przedsiębiorstw i zakładów państwowych rozchody zwyczajne w kwocie 183 364 360

zł, rozchody nadzwyczajne w kwocie 19 259 500 zł,

b)

dla monopolów państwowych rozchody zwyczajne w kwocie 416 055 800 zł,

c)

dla Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy rozchody zwyczajne w kwocie 124 886 000

zł.

(2)

Na pokrycie rozchodów zwyczajnych i nadzwyczajnych przedsiębiorstw, zakładów i monopolów

państwowych oraz Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy służą ich wpływy

zwyczajne i nadzwyczajne oraz dopłaty ze Skarbu, wymienione w art. 1.

Wydatki (art. 1 i 3) mogą być dokonywane, o ile ustawa niniejsza inaczej nie postanawia

(art. 6), tylko na te cele i w tych kwotach, które zostały ustalone w rubrykach budżetu.

(1)

Kredyty, przewidziane w budżecie na rok 1937/38 (art. 1), będą otwierane przez Ministra

Skarbu miesięcznie.

(2)

Przepis o miesięcznym otwieraniu kredytów przez Ministra Skarbu nie dotyczy w części

12 dz. 8 „Fundusz Obrotowy Reformy Rolnej” i w części 13 dz. 9 „Taksa administracyjna”

oraz dz. 12 „Fundusz opłat studenckich”.

(1)

Minister Skarbu ma prawo na wniosek właściwego ministra, względnie Marszałków Senatu

i Sejmu oraz Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

A. przenosić kredyty

a)

w obrębie każdego działu poszczególnych części budżetu zwyczajnego administracji między

paragrafami, obejmującymi wydatki, związane z normalnym tokiem administracji (bieżące

koszty utrzymania i funkcjonowania organów administracji),

b)

w obrębie każdej części budżetu administracji ze wszystkich paragrafów na wszystkie

paragrafy, obejmujące wydatki nie wymienione pod lit. a), a w części 6 budżetu również

na paragrafy 1 i 2 działu 2,

c)

w obrębie planów finansowo-gospodarczych przedsiębiorstw, zakładów i monopolów państwowych

oraz Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy między paragrafami, obejmującymi

rozchody zwyczajne;

B. I. w miarę uzyskania wystarczającego pokrycia zwiększać wydatki na spłatę długów

państwowych;

II.

w miarę uzyskiwania nadwyżek dochodów w części 11 dz. 4 rozdz. 4, w części 12 dz.

8, w części 13 dz. 9 i dz. 12 zwiększać odpowiednio wydatki

a)

w części 11 dz. 4 rozdz. 4 „Państwowy Fundusz Drogowy”,

b)

w części 12 dz. 8 „Fundusz Obrotowy Reformy Rolnej”,

c)

w części 13 dz. 9 „Taksa administracyjna”,

d)

w części 13 dz. 12 „Fundusz opłat studenckich”;

C. zwiększać rozchody w planach finansowo-gospodarczych przedsiębiorstw, zakładów

i monopolów państwowych oraz Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy, o ile

to zwiększenie nie spowoduje zmnieszenia wpłaty do Skarbu lub zwiększenia dopłaty

ze Skarbu na rzecz danego przedsiębiorstwa, zakładu i monopolu państwowego, względnie

Funduszu Kwaterunku Wojskowego lub Funduszu Pracy.

(2)

Przeniesienia kredytów, wymienione w punkcie A lit. a) i b), mogą być uskuteczniane

tylko za zgodą Prezesa Rady Ministrów. Przeniesienia te, jak również i przeniesienia,

wymienione w punkcie A. lit. c), nie mogą być dokonywane w celu zwiększenia wydatków

na płace, z wyjątkiem przeniesień na place dla personelu nauczycielskiego w części

13 dział 4 § 1 „Szkolnictwo ogólnokształcące”, dział 5 § 1 „Szkolnictwo zawodowe”,

dział 6 § 1 „Nauka i szkolnictwo akademickie”, dział 7 § 1 „Sztuka”.

(3)

O dokonaniu zmian, przewidzianych w artykule niniejszym, Minister Skarbu zawiadamia

natychmiast Najwyższą Izbę Kontroli.

(1)

Liczba funkcjonariuszów, zatrudnionych w administracji cywilnej nie może w obrębie

każdej części tak w liczbie ogólnej, jak i w poszczególnych grupach uposażenia przekraczać

ilości etatów osobowych, ustalonych w załączonym do ustawy skarbowej wykazie.

(2)

Obsadzanie etatów w poszczególnych grupach uposażenia ponad ilość, przewidzianą w

wykazie, może nastąpić tylko przy zmniejszeniu o tę samą ilość obsady etatów w grupach

wyższych.

(1)

Bezprocentowy kredyt, przysługujący Skarbowi Państwa w Banku Polskim na podstawie

art. 53 lit. f) statutu Banku Polskiego (Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 62, poz. 455)-

będzie stanowił w roku budżetowym 1937/38 fundusz obrotowy Skarbu Państwa.

(2)

Minister Skarbu ma prawo zarachować kwoty, podjęte z tego funduszu, na dochód części

8 budżetu, zwroty zaś do tego funduszu - jako wydatek w tej samej części.

(1)

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielania związkom samorządu terytorialnego i gospodarczego

z zapasów kasowych pożyczek na termin nie dłuższy niż 12 miesięcy.

(2)

Łączna kwota tych pożyczek nie może w ciągu roku budżetowego 1937/38 przekroczyć 20%

sumy udziałów w podatkach państwowych i dodatków do tych podatków, pobieranych przez

kasy państwowe na rzecz wszystkich związków samorządowych.

(3)

Poza przypadkami, przewidzianymi w ust. (1), nie mogą być dokonywane żadne wydatki

z zapasów kasowych lub lokat w bankach państwowych.

(1)

Kredyty, przewidziane w załączonym budżecie, są ważne do dnia 31 marca 1938 r.

(2)

Po tym terminie kredyty na wydatki w części 6 budżetu w paragrafach 1 i 2 działu 2,

w części 12 w dziale 8, w części 13 w działach 9, 10 i 12 oraz na cele budowlane,

jak również na cele Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy, mogą być użyte

w ciągu najpóźniej trzech miesięcy pod warunkami, ustalonymi przez Ministra Skarbu.

(3)

Ograniczenie, zawarte w ust. (1), nie dotyczy kredytów na odpisy i rozchodów na rachunek

zysku handlowego, przewidzianych lub ustalonych trybem art. 6 w planach finansowo-gospodarczych

przedsiębiorstw, zakładów i monopolów państwowych.

Przedłuża się do dnia 31 marca 1938 r. dla celów równowagi budżetowej moc obowiązującą

dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1935 r. o specjalnym podatku

od wynagrodzeń, wypłacanych z funduszów publicznych (Dz. U. R. P. Nr 82, poz. 503),

zmienionego ustawą z dnia 30 marca 1936 r. (Dz. U. R. P. Nr 23, poz. 187). Podatek

ten będzie pobierany od wynagrodzeń wypłacanych

a)

w czasie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 1938 r., bez względu na to, za jaki czas

wynagrodzenia te przypadają,

b)

za czas od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 1938 r., bez względu na czas wypłaty.

Na czas trwania ustawy niniejszej zawiesza się moc obowiązującą przepisu o upoważnieniu

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do przenoszenia kredytów w obrębie całej części 3

budżetu (art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 3 czerwca 1921 r. o Kontroli Państwowej-Dz.

U. R. P. Nr 51, poz. 314).

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1937 r.