Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 marca 1937 r. o służbie wojskowej oficerów.

Art. 3. Oficer jest żołnierzem - obywatelem, na którym spoczywa szczególny obowiązek

bronienia Ojczyzny i gO'towości oddania każdej

chwili życl~a w jej służbie. Powinien on służyć

za wzór miłO'ści Ojczyzny i hO'noru, pełnić zawsze wier!1ie, ideowo i sumiennie służbę dla

pa.ństwa, być sprawiedliwym ,i dbałym dowódcą, opiekunem i wychowawcą, posłusznym i odCZĘŚC L

danym podwładnym, szczerym i dobrym kolegą.

PRZOOISY WSPóLNE DLA OFICERóW

Art. 4. § 1. OHcerem może być niepO',s zlaWOJSKA I MARYNARKI WOJENNEJ.

kowany obywaJtel państwa polskiego, którego

wierność dla Rzeczypospolitej Polskiej nie uleRozdział I.

ga ' wątpliwości, a który posiada odpowiednie

Przepisy <l1!ólne.

kwalifikacje moralne i fachowe oraz odpowiada

Art. 1. Siły zbrojne Gioją na straży bez- wa:runkom określonym w niniejszym dekrecie.

pieczeństwa i praw zwierzchniczych Rzeczypo§ 2. Osoby nie będące obywatelami pań­

spolitej Polskiei. Wskrzeszone ni'ezłomną wolą stwa polskiego można wyjątkowo mianować ofiWodz,a Narodu, Pierwszego Marszałka Polski cerami w stopniach honorowych bądź też przyjJózefa Piłsudskiego, oraz wysiłkiem i ofiarą naj- mować do służby w wojsku i marynarce wojenlepszych synów Ojczyzny mają wcielać w życie nej w charakterze oficerów kontraktowych.

§ 3. Osoby. które uzyskały stopnie oficerJego wskazania i cnoty rycersk~e.

skie w sposób O'kreślony w § 2, nie nabywają

Art. 2. § 1. Oficerowie tworzą korpus przez . to obywatelstwa polskiego.

oficerski sił zbrojnych.

Art. 5. Zdolność fizyczną i psychiczną ofi§ 2. Korpus oficerski sił zbrojnych skła­

cerów

do pełnienia służby oceniają wojskowoda się z korpusów osobowych wojska i marylekarskie komisje rewizyjne. Zasady badania

narki wojennej.

§ 3. W skład

korpusów

osobowych . i oceny stopnia zdolności or~z tryb~ postępowa­

nia wo1skocv.ro-Iekarskich komisji rewizyjnych

wchodzą

a) w wojsku: korpus osobowy generałów, określa MiI11ister Spraw Wojskowych.

poszczególne korpusy osobowe oficerów

R O' z d z i a ł II.

bro'l1Jl-, korpus osobowy oficerów taboroStosunek

do

służby wo'j skowej, tytuły i stopnie

wych, korpus osobowy o,f icerów żan­

oficerów.

darmerii O'raz poszczególne korpusy osoArt.

6.

Ze

względu

na stosunek do służby

bowe oficerów służb;

b) w marynarce wojennej: poszczególne wojskowej ustanawia się następujący podział

korpusy O'sohO'we O'ficerów bronj i kor- oficerów

a) oficerowie służby stałej,

pus O'sobowy oficerów służb.

b) oficerowie stanu spo'czynku,

c) oHcerowie rezerwy,

§ 4. W skład korpusu O'ficerskiego wojd) of,ilc erowie pospolitego ruszenia,

ska i marynarki wojennej wchodzi również due) oficerowie na czas woiny,

chowieństwo wojskowe, które~o prawa i obof) oficerowie w stopniach honorowych,

wiązki okr~śli osobny dekret Prezydenta Rzeg) oficerowie Kontrakto,wi.

czypospolitej.

Na podstawie art. 63 ust. (1) ustawy konstytucyjnej i dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 9 maja 1936 r. o sprawowaniu

zwierzchnictwa na:d siłami zbrojnymi i organizacji naczelnych władz wojskowych w czasie

pokoju (Dz. U. R. P. Nr 38, poz. 286) posŁana­

wiam cO' następuje

Poz. 128 - - - - - - - - - - Dziennik Ustaw .Nr 20

Art. 7. § 1. Tytułem oficera jest jego stopień, przy czym oficerowie do stopnia pułkow­

nika włącznie, którzy uzyskali dyplom ukończe­

nia Wyższej Szkoły Wojennej, używają w tytule wyrazu "dyplomowany".

§ 2. Sposób używania przez oficerów posiadanych stopni naukowych lub szczególnych

tytułów związanych z wykonywaniem służby

woiskowej, jak również określania w tytule

przynależności do korpusu osobowego, ustali

Minister Spraw Wojskowych.

Art. 8. Ustanaw.Da się następujące stopnie

oficerskie oraz kolejno-ść w ich nadawaniu

w wojsku

w marynarce wojennej

oficerowie młodsi

podporucznik marynarki

podporucznik

porucznik marynarki

porucznik

oficerowie starsi

kapitan, rotmistrz

kapitan marynarki

oficerowie sztabowi

komandor-podporucznik.

komandor-porucznik

podpułkownik

komandor

pułkoWlIlik

major

generałowie

generał brygady

generał dywizji

generał broni

admirałowie

kontr-admirał

wice-admirał

admirał

marszałek Polski

Art. 9. § 1. Stopnie oficerskie nadaje się

przez miJanowaniez wyjątkiem stopni oficerów

kOl1ltraktowych.

§ 2. Mianowanie oficera nastąpić może

tylko na stopień bezpośrednio wyższy od stopnia posiadanego, z wyjątkiem mianowania na

stopień marszałka Polski.

§ 3. Ustanawia się w czasie pokoju jako

datę ogłoszenia mianowania na wyższe stopnie

oficerów służby stałej, z wyjątkiem oficerów

mianowanych w związku z przeniesieniem

w stan spoczynku, dzień 19 marca danego roku.

§ 4. Zarządzenie o mianowaniu oficerów

służby stałej zawiera datę mianowania.

Art. 10. § 1. Każdy oficer ma w swym

stopniu i korpusie osobowym starszeństwo

określone datą i kolejnością.

§ 2 . . Data stał'Szeństwa może być wcześ­

niej's za od daty mianowania.

§ 3. Datę starszeństwa można zmienić na

późniejszą jedynie w przypadku mianowania

oficera rezerwy oficerem służby stałej.

§ 4. Przy mianowaniu na każdy stopień

wydaie się oficerowi dokument zawierający stopień, na który mJanowanie nastąpiło, datę starszeństwa oraz kolejność w starszeństwie.

Art. 11. § 1. Oficerów służby stałej, stanu spoczynku, rezerwy; pospolitego ruszenia

oraz oficerów w stopniach honorowych mianuje na poszcze'!ólne stopnie do stopnia generała

broni (admirała)

Str. 216

a) w czasie pokoju - Prezydent Rzeczypospolitej, na wniosek Ministra Spraw

Wojskowych,

b) w czasie wojny - Naczelny Wódz.

§ 2. Oficera na stopień marszałka ,Polski

mianuje Prezydent Rzeczypospolitej za wyjąt­

kowe zasługi w obronie Ojczyzny.

§ 3. Oficerów na czas wojny mianuje Naczelny Wódz.

,

§ 4. Generalnemu loopektorowi Sił Zbrojnych służy prawo stawiania Ministrowi Spraw

Wojskowych wiążących postulatów co do

a) określania zasad w zakresie mianowan

na po,s zczególne stopnie;

b) mianowania poszczególnych oficerów na

stopień pułkownika (komandora] i stop~

nie wyższe.

Art. 12.

§ 1. Miano,w anie

oficerów

na

wyższe stopl1lie w czasie pokoju następuje z wy-

boru na podstawie posiadanych kwalifikacji

i w miarę wolnych stanowisk, jeżeli dekret niniejszy nie stanowi .inaczej, oraz na podstawie

warunków określonych niniejszym dekretem.

§ 2. Sposób i zakres oraz warunki mianowania oficerów na poszczególne stopnie

w czasie wojny, z wyjątkiem mianowama na

stopień marszałka Polski,

określi

Naczelny

Wódz.

,

§ 3. Kwalifikacje wymagane do mianowania na wyższe stopnie określają

. al w czasie pokoju - Minister Spraw Wojskowych,

bl w czas.ie wojny - Naczelny Wódz.

Art. 13. § 1. Oficerowie służby stałej korpusów osobowych broni, z wyjątkiem grup technicznych, do st-opnia majora (komandora-podporucznika) włącznie, jeżeli przez dwa lała

zajmowali stanowisko-, dla którego składami osobowymi przewidziany jest stopień wyższy niż

posiadany ostatnio przez danego oficera, oraz

odpowiadają warunkom wymaganym do mianowania, zostają bęzpośrednio przed przeniesieniem w stan spoczynku mianowani na wyższy

stop1:eń.

§ 2. Przepis § 1 nie dotyczy poruczników

i kapitanów (rotmistrzów) służby stałej przechodzących w stan spoczynku z powołaaliem do .

państwowej służby cywilnej, służby samorządo­

wej lub .w przedsiębiorstwach państwowych.

§ 3. Oficerowie służby , stałej nie objęci

mianowaniem określonym w § 1 a przechodzą­

cy w stan spoczynku mogą być wyjątkowo mianowani na wyższy stopień, jeżeli prócz warunków wymaganych do mianowania na podstawie

niniejszego dekretu odpowiadają warunkom dodatkowym, które określa Minister Spraw Wojsk'o wych.

§ 4. · Mianowanie of,icerów wymienionych

w § . 1 i 3 następuje niezależnie od istnienia

wolnych stanowisk.

Art. 14. § 1. Mianowanie

podporuczników służby stałej porucznikami odbywa się Wf:'-

Str. 211

Dziennik Ustaw Nr 20 ------~--- Poz. 128

dług stal"lSzeństwa po trzech latach służby, jeżeli dekret niniejszy nie stanowi inaczej.

§ 2. Przy mianowaniu określonym w § 1

mogą być pomin~ęci podporucznicy, którzy nie

odpowiadają wymaganym kwalifikacjom albo

byli karani w postępowaniu sądowym, honoro-

nie można zasadniczo mianować na

wyższy stopień do czasu prawomocnego ukoń­

norowe,

czenia postępowania.

§ 2. W przypadkach jednak o mniejszym

znaczeniu Minister Spraw Wojskowych w czasie pok01U a Naczelny Wódz w czasie wojny

wym lub dyscyplinarnym, przy czym powód po- może uznać, że wdrożenie postępowania karnomiIOięcia Wtinien im być podany do wiadomości.

sądowego bądź honorowego nie stanowi prze§ 3. Porucznicy służby stałej, którzy 'szkody do mianowania oficera.

ukończyli wyższą

szkołę

wojskową,

zostają

mianowani kapitanami (rotmistrzami) przy najb1Ji.ższych mianowaniach.

§ 4. Porucznicy !Służby stałej, którzy przesłużyli w .stopniu oficerskim co najmniej dziesięć lat na stalILowiskach liniowych, które określa Minister Spraw Wojskowych, a posiadają

stopień porucznika od lat piętnastu oraz dodatnie opinie, zostają mianowani kapitanami (rotmistrzami) przy najbliższych mianowaniach.

Art. 15. Oficera, który zmarł lub utracił

zdolność do służby wojskowej wśród okoLiczności świadczących o jego wyjątkowych zasłu­

gach, można mianować na wyższy stopień niezależnie od istnienia innych warunków, wyma-

. ganych do mianowania na wyższy stopień.

- Art. 16. § 1. Oficerem w stopniu podporucznika można mianować podoficera lub

szeregowca zmarłego wskutek przyczyn zwią­

zanych ze służbą wojskową wśród okoliczności

świadczących o jego wvjątkowych zasługach.

§ 2. Oficerem w stopniu podporucznika

jako oficera na czas wojny moŻilla mianować

podoficera lub szeregowca pos~adaiącego odpowiednie kwalifikacje moralne za czyn wyjątko­

wego męstwa na polu bitwy.

Art. 17. § 1. Mianowanie oficeretn na

czas woiny może nastąpić na jeden ze stopni

wymienionych w nin~ejszym dekrecie niezależ­

nie od s:tosunku do służby wojskowej, przy

czym warunki mianowarnia określa Naczelny

Wódz.

§ 2. Oficera na czas wojny, po zarządze­

niu częściowej lub ogólnej demobilizacji, Prezydent RzeczypospoHtej na wniosek Ministra

Spraw Wojskowych mianuje oficerem służby

stałej, przenosi do rezerwy lub pospolitego ruszenia albo zwalnia od powszechne,go obowiąz­

ku wojskowego, zależnie od przydatności służ­

bowej, albo też przenosi go w stan spoczynku,

jeżeli nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego.

. § 3. Mianowanie oficera na czas wo;ny

oficerem służby stałej następuje za jego zgodą.

Art. 18. § 1. Warunki mianowania oficerów w stopniach honorowych ustali Prezydent

Rzeczypospolitej.

§ 2. Warunki przyjmowania oficerów kontraktowych oraz ich obowiązki i prawa ustali

Minister Spraw Wojskowych.

Art. 19.

§ 1. Oficera, przeciwko któremu

lub ho-

wdrożono postępowanie kar,n,o-sądowe

Art. 20. § 1. Oficera pozbawia się stopnia

i skreśla z ewidencji oficerów z mocy samego

prawa w przypadkach

a) skazama prawomocnym wyrokiem sądu

wojskowego na karę dodatkową na czci

wydalenia z wojska lub marynarki wojennej albo wydalenia z korpusu oficerskiego;

b) skazania prawomocnym wyrokiem sądu

karnego powszechnego na karę pocią­

gającą za sobą, w myśl przepisów kodeksu karnego wojskowego, wydalenie

z wojska lub marynarki wojennej albo

z ko,rpusu oficerskiego;

c) samowolnego opuszczenia swej jednostki bądź stanowiska służbowego lub pozostawania poza nimi, albo nieuczynienia zadość powołaniu do służby wojskowej w terminie oznaczonym, jeżeli wdrożone z tego powodu postępowanie karno-sądowe zostało w myśl obowiązują­

cych przepisów wskutek nieobecności

oficera zawieszone;

d) zatwierdzenia przez Prezydenta Rzeczypospolitej prawomocnego . orzeczenia

oficerskiego sądu honorowego, orzekającego karę wykluczenia z korpusu oficerskiego;

ell utraty obywatelstwa polskiego.

§ 2. W razie ustania przyczyny, która

w myśl § 1 pkt a), b), c) i d) spowodowała pozbawienie stopnia i skreślenie z ewidencji, oficer odzyskuje utracony stopień z mocy samego prawa i zostaje wpisany do ewidencji oficerów, przy czym w przypadkach wymienionych

w§ 1 pkt a), bl i cJ odzyskanie stopnia następu­

je po uprzednim przeprowadzeniu postępowania

honorowego, jeżeli sprawa wchodzi w zakres

działania sądów honorowych.

§ 3. W razie ponownego nabycia obywatelstwa polskiego odzyskanie utraconego stopnia i wpisanie do ewidencji oficerów zależy od

decyzji Ministra Spraw W.ojskowych.

Art. 21. § 1. Oficera skreśla się z ewidencji oficerów w przypadkach

a) zwolnienia od powszechnego obowi·ązku

wojskowe!1o;

b) uznania za zmarłego albo zaginionego

na podstawie obowiązujących przepisów;

c) śmierci.

§ 2. W razie ustania przyczyny, która

w myśl § 1 lit. a) i bl spowodowała skreślenie,

oficera wpisuje się do ewidencji oficerów.

Str. 218

R o z d z ! a ł III.

Oficerowie służby stałej.

Art. 22. Oficera służby stałej, który odpowiada warunkom, ustalonym w niniejszym dekrecie, można mianować aż do najwyższego

stopnia.

Art. 23. Oficer służby stałej znajduje się

a) w stanie czynnym albo

b) w stanie nieczynnym.

Art. 24. § 1. Oficer służby stałej w stanie

czynnym otrzymuje przydział służbowy w wojsku lub marynarce wojennej jeżeli niniejszy dekret nie stanowi inaczej.

§ 2. Oficerów mianuje na stanowiska słuz­

bowe i zwalnia z nich

aj w czasie pokoju - Minister Spraw Wojskowych z wyjątkiem przypadków,

w których osobne przepisy zastrzegają

to prawo Prezydentowi Rzeczypospolitej;

b) w czasie wojny - Naczelny Wódz

albo upoważnione przez nich organa

i przełożeni wojskowi.

§ 3. Generalnemu Inspektorowi Sił Zbrojnych przysługuje prawo stawiania postulatów

w sprawie obsady stanowisk zastrzeżonych dekretem o sprawowaniu zwierzchnictwa nad siłami zbroinymi.

Art. 25. Oficer służby stałej w stanie

czynnym je,st corocznie opiniowany w sposób

i na zasadach określonych pl"zez Ministra Spraw

~ ojskowych.

Art. 26. § 1. W razie wydania opInn

stwierdzającej nieprzydatność oficera do służby

stałej przełożony wyda.jący tę opinię podaje jej

treść do wiadomości opiniowanemu oficerowi,

któremu służy w terminie siedmiu dni od dnia

zawiadomienia prawo wniesienia w drodze

służbowej do Ministra Spraw Wojskowych pi~

semnej prośby o zbadanie słuszności wydanej

opinii.

§ 2. Oficera służby stałej, który w ciągu

czterech następujących po sobie lat otrzymał

dwukrotnie od dwóch jednocześnie opiniują­

cych przełożonych opinię stwierdzającą jego

nieprzydatność do służby, zwalnia się ze służ­

by stałej.

Art. 27. § 1. Względem oficera .służby

stałej Minister Spraw Wojskowych może zarzą­

dzić na jego prośbę lub z urzędu postępowanie

rewizyjno-lekarskie w celu zbadania zdolności

do służby w stanie czynnym w przypadkach

a) uszkodzenia

zdrowia

powodującego

trwałą niezdolność do służby 'stałej;

b) niemożności pełnienia służby z powodu

złego stanu zdrowia przez więcej niż

sześć miesięcy w ciągu dwunastu mies,ięcy następujących po sobie albo przez

więcej

niż dziesięć miesięcy w ciągu

dwóch lat następujących po sobiej

c) stwierdzenia nieprzydatności d~ służby

,stałej z powodu obniżenia zdolności psychicznych lub fizycznych.

§ 2. Związek przyczynowy między uszkodzeniem zdrowia lub obniżeniem zdolności psychicznych bądź fizycznych a służbą wojskową

stwierdza Minister Spraw Wojskowych na podstawie orzeczenia wojskowo-lekarskiej komisji

rewizyjnej i przebiegu służby oficera.

Art. 28. § 1. Oficera służby stałej w stanie czynnym przenosi Minister Spraw Wojskowych albo upoważnione przez niego organa

w stan nie czynny w przypadkach

a) przyjęcia mandatu do izb ustawodawczych - na czaiS piastowania mandatu;

b) przyjęcia urzędu ministra lub podsekretarza stanu (równorzędnego) z wyjąt­

kiem urzędu ministra lub wiceministra

spraw wojskowych - na czas do trzech

lati

c) powołania na stanowisko w państwowej

słuzbie cywilnej, służbie samorządowej

lub w przedsiębiorstwach państwowych

- na czas do trzech lat;

d) dostania się do niewoli lub zaginięcia na

terenie działań wojennych.

§ 2. Oficera służby stałej w stanie czynnym może Minister Spraw Wojskowych albo

upoważnione przez niego organa i władze przenieść na prośbę oficera w stan nieczynny do lat

trzech z przyczyn osobistych oraz z powodu

czasowej niezdolności do służby w stanie czynnym, sltwierdzonej przez wojskowo-lekarską komisję rewizyjną.

§ 3. Uposażenie oficerów przeniesionych

w stan nieczynny oraz zaliczanie czalsu przebywania w stanie nieczynnym do wysługi emerytalnej określają osobne przepisy.

§ 4. Czas pozostawania w stanie nie czynnym z przyczyn osobistych Minister Spraw

Wojskowych może w wyjątkowych przypadkach zaliczyć do służby czynnej.

Art. 29. § 1. Oficer służby stałej w stanie nie czynnym wraca do służby w stanie czynnym bez osobnego powołania

.

a) po upływie czasu, na jaki został przeniesiony w stan nie czynny, z wyjątkiem

przypadku pozostawania w n:iewoli lub

zaginięcia na terenie działań wojennych

b) po zarządzeniu mobilizacji, z wyjątkiem

przypadków

- piastowania mandatu do izb ustawodawczych,

pełnienia urzędu ministra lub podsekretarza stanu (równorzędnego),

- przeniesienia w stan nieczynny

wskutek czasowej niezdolności do

służby.

§ . 2.W przypadkach przeniesienia oficera

w stan nieczynny na własną prośbę powołanie

do służby w stanie czynnym może nastąpić

z urzędu lub na prośbę przed upływem okresu

czasu, na jak:i nastąpiło przeniesienie.

"

Str. 219

Dziennik Ustaw Nr 20 - - - - - - - - - - Poz. 128

Art. 30. § 1. Oficera służby stałej, który

nabył

prawo do zaopatrzenia emerytalnego,

przenosi Minister Spraw Wojskowych w stan

spoczynku w przypadkach

1) osiągnięcia przez oHcera wieku

a) w korpusie generałów: '

- generała brygady (kO'ntr-admirała) 58 lat

- generała dywizji (wice-admirała) 60 lat

- generała brO'ni (admirała)

62 lat

b) w korpusach osobowych O'ficerów broni,

z wyjątkiem grup technicznych tych korpusów

- porucznika (pO'rucznika marynarki) 36 lat

- kapitana (rotmistrza, kapitana ma,rynarki)

42 lat

- majora (komandO'ra-podporucznika) 48 lat

- podpułkownika (komandora-po50 lat

rucznika)

- pułkownika (komandora)

52 lat

c) w korpusach osobowych oficerów taborowych i żandarmerii oraz w korpusach osobowych oficerów służb i w grupach technicznych korpusów osobowych oficerów

broni

- porucznika i kapitana (porucznika marynarki, kapitana marynarki) 48 lat

- majora (komandora-podporucznika) 52 lat

- podpułkownika (komandora-pO'rucz54 lat

nika)

- pułkownika (komandora)

56 lat

2) otrzymania dwukrotnie od dwóch jednocześnie opiniujących przełO'żonych w ciągu czterech następujących po sobie lat opinii stwierdzaiącej nieprzydatność O'ficera do służby stałej;

3) ponownego przyjęcia mandatu do nowowybranych izb ustawodawczych po co najmniej

dziesięcioletnim

piastowaniu tego mandatu

w następujących po sobie kadencjach;

4) pełnienia nadal po upływie trzech lat,

na które ,nastąpiło przeniesienie w stan nieczynny, urzędu ministra lub podsekretarza stanu (równorzędnego) albo pozostawania nadal

w cywilnej służbie państwowej, służbie samorządowej lub wprzedsiębiO'rstwach państwO'­

wych.

§ 2. Oficera służby stałej, który nabył

prawo do zaopatrzenia emerytalnego, może Minister Spraw WojskO'wych przenieść w stan

spoczynku

a) w razie uzyskania pełnego wymiaru zaopatrzenia emerytalnego,

bl w razie wydania przez wojskowo-lekarską komisję rewizyjną orzeczenia stwierdzającego niezdolność do · służby stałej,

c) na prośbę oficera - z chwilą nabycia

prawa do zaopatrzenia emerytalnego.

Art. 31. § 1. Oficera służby stałej, który

nie nabył prawa do zaopatrzenia emerytalnego,

przenosi Prezydent Rzeczypospolitej na wniosek Ministra Spraw Wojskowych do rezerwy

lub. pospolitego ruszenia w przypadkach określonych wart. 30§ 1.

§ 2. Oficera służby stałej, który nie nabył

prawa do zaopatrzenia emerytalnego, ,może Prezydent Rzeczypospolitej, na wniosek Ministra

Spraw Wojskowych, przenieść do rezerwy lub

pospoHtego ruszenia

a) w razie wydania przez wojskowo-lekarską komisję rewizyjną orzeczenia stwierdzającego niezdolność do służby stałej,

przy czym w razie stwierdzenia trwałej

niezdolności do służby wojskowej nastę­

puje zwolnienie 'od powszechnego obowiązku wojskowego,

b) na prośbę oficera.

Art. 32. IPrezydent Rzeczypospolitej może na wniosek Ministra Spraw Wojskowych zatrzymać oficera w służbie stałej po osiągnię­

ciu przez niego granicy wieku.

Art. 33.

W stosunku do oficerów zajmu-

jących stanowiska, których obsada jest zastrzeżona dekretem o sprawowaniu zwierzchnictwa

nad siłami zbrojnymi Generalnemu Inspektorowi Sil Zbrojnych, obowiązuje Ministra Spraw

Wojsko·wych poprzednie uzgadnianie z Generalnym Inspekto'r em Sił Zbrojnych w przypadkach

a) przeniesienia w stan spoczynku, do rezerwy i pospolitego ruszenia na podstawie art. 30 i 31,

b) zatrzymania w służbie stałej na podstawie art. 32.

Art. 34. § 1. Poruczników i kapitanów

(rotmistrzów) podlegających zwolnieniu z powodu osiągnięcia granicy wieku, określonej wart.

30 § 1 pkt 1 lit. bl, powołuje się za ich zgodą

z chwilą zwolnienia ze służby stałej do państ­

wowej służby cywilnej, służby samorządowej

lub w przedsiębiorstwach państwowych na stałe stanowiska, do których przywiązane jest uposażenie nie niższe od uposażenia zasadniczego

tej grupy, która jest najbliższą uposażenia zasadniczego w miejlscowościach poza stolicą, pobieranego ostatnio w służbie wojskowej.

§ 2. W celu przygotowania do objęcia

stanowisk określonych w § 1 oficerów iych

przydziela się w ostatnim roku ich służby na

praktykę w odpowiednich działach państwowej

służby cywilnej, służby samorządowej lub

w przedsiębiorstwach państwowych na czas nie

dłuższy niż sześć miesięcy.

§ 3. W przypadku określonym w § 1 oficer zostaje przeniesiony w stan spoczynku, do

rezerwy lub pospolitego ruszenia, zależnie od

nabytych praw, zachowując prawa dotyczące

zaliczalności lat służby wojskowej do wysługi

emerytalnej.

§ 4. W razie nienadawania się do danego

działu państwowej służby cywilnej, służby samorz ą dowej lub w przedsiębiorstwach państ­

wowych zostaje oficer przedstawiony na wniosek instytucji, w której odbywa praktykę, komisji wyznaczonej przez Prezesa Rady Ministrów a złożonej z przedstawicieli: Prezesa Rady Ministrów jako przewodniczącego, Ministra

Poz. 128 - - - - - - - - - - Dziennik Ustaw Nr 20

Spraw WojlskO'wych oraz instytucji, w której

oficer odbywa praktykę, jako członków w celu

stwierdzenia, czy oficer w ogóle nie nadaje się

do służby, czy też nie nadaje się do służby tylko w danej instytucji. W zależności od O'rzeczenia komisji przenosi się O'ficera na praktykę do

innego działu służby państwowej, samorządowej

lub w przedsiębiorstwach państwowych albo

w stan spoczynku, do rezerwy lub pospolitego

ruszenia, zależnie od nabytych praw emerytalnych.

§ 5. Prezes Rady Ministrów na wniosek

Ministra Spraw Wojskowych określa corocznie

w poszczególnych działach cywilnej służby pań­

stwowej, służby samorządowej oraz w przedsiębiorstwach państwowych ilość odpowiednich

stanowisk, na które mają być powołani oficerowie w ogólnej ilości O'kołO' 1 %, nie mniej jednak niż 0,75 % stanu liczebnego wszystkich oficerów ustalonegO' składami osobO'wymi.

o

R o z d z i a ł IV.

Oficerowie stanu spoczynku, rezerwy i pospolitego ruszenia.

Art. 35.

§ 1.

Oficera stanu spoczynku

może Minister Spraw Wojskowych powoływać

na ćwiczenia wojskowe.

§ 2. Powołanie na ćwiczenia może nastą­

pić do czasu osiągnięcia wieku

aj przez oficerów młodszych

i starszych

50 lat,

b) przez oficerów sztabowych

56 lat,

62 lat.

c) przez generałów (admirałów)

§ 3. Rodzaj i czas trwania ćwiczeń ustali

Minister Spraw Wojskowych, przy czym jednak

czas trwania ćwiczeń nie może przekraczać w

ciągu dwóch następujących po sobie lat czterech tygodni.

§ 4. Po odbyciu ćwiczeń O'ficer jest każdO'­

razowo opiniowany.

Art. 36.

Oficera stanu spoczynku można

mianować na wyższy · stopień, przy czym warunki mianowania tych oficerów określa Minister

Spraw Wojskowych.

Art. 37. Oficera stanu spoczynku może

Minister Spraw Wojskowych powołać do służ­

by czynnej jako oficera służby stałej

1) na prośbę oficera jeżeli oficer nie

przekroczył granicy wieku ustalonej wart. 30

i w miarę wolnych stanowisk w składach osobowych oraz zO'stał uznany przez woj skowo-lekarską komisję rewizyjną za' zdolnego do służby

stałej i

2) z urzędu

a) w przypadku potrzeby zwiększenia stanów liczebnych w korpusach osobowych

oficerów oraz

b) w razie zarządzenia mobiJizacji.

Art. 38. § 1. Oficera rezerwy, któ~y odpowiada warunkom określonym w niniejszym dekrecie, można mianować w czasie pokoju zasadniczo do stopnia kapitana (rotmistrza).

§ 2.

Str. 220

Kapitana rezerwy (rotmistrza), któ-

ry w czasie minionych działań wojennych wykazał odpowiednie przygotowanie i zdolności dowodzenia lub kierownicze, można mianować w

czasie pokoju do stopnia majora (kO'mandorapO'dporucznika) .

Art. 39.

§ 1.

Oficer rezerwy PO'wołany w

myśl obowiązujących p'rzepisówna ćwiczenia

jest każdorazowo opiniowany.

§ 2. W razie wydania opinii stwierdzają­

cej nieprzydatnO'ść oficera rezerwy do służby

wojskowej przełożony wydający tę opinię podaje jej treść do wiadomości opiniowanemu oficerowi, któremu służy w terminie siedmiu dni od

dnia zawiadomienia prawo wniesienia w drodze

służbowej do Ministra Spraw Wojskowych pi~

semnej prośby o zbadanie słuszności wydan~j

opinii.

§ 3. W razie otrzymania przez oficera rezerwy dwukrotnej opinii stwierdzającej jego nieprzydatność do służby wojskowej na stanowisku

oficerskim Prezydent Rzeczypospolitej możz,

na wniosek Ministra Spraw Wojskowych, pozbawić go stopnia oficerskiego z jednoczesnym

.zaliczeniem do stanu szeregowców lub zwolnieniem od powszechnego obowiązku wojskowego

w zależności od przyczyny, która spowodowała

wydanie O'pinii niedostatecznej .

Art. 40. Szczególne obowiązki i prawa oficerów rezerwy i pospolitego ruszenia w zakresie pełnienia służby w rezerwie lub pospolitym

ruszeniu, powołania do służby czynnej i jej peł­

nienia określają osobne przepisy.

Art. 41. § 1. Oficera rezerwy może Minister Spraw Wojskowych mianować oficerem

służby stałej na jego prośbę, jeżeli oficer ma O'dpO'wiednie kwalifikacje oraz odpowiada warunkom określonym w niniejszym dekrecie.

§ 2. Oficera rezerwy, który przed przeniesieniem do rezerwy był O'ficerem służby stałej,

Minister Spraw Wojskowych może na jeg() prośbę mianować z powrO'tem oficeremsłużbysta­

łej, jeżeli oficer

a) nie przekroczył wieku określonegO' wart.

30 § 1 pkt l)i

b) został uznany przez wojskowo-lekarską

komisję rewizyjną za zdolnego do służ­

by stałej i

c) wykazał odpowiednie kwalifikacje po

odbyciu próbnej służby określonej przez

Ministra Spraw Wojskowych.

R o z d z i a ł V.

Uposażenie i zaopatrzenie emerytalne oficerów.

Art. 42. Uposażenie i zaopatrzenie emerytalne oficerów służby stałej normują, zgodnie

z zasadami określonymi w niniejszym dekrecie,

O'sobne przepisy.

Art. 43. § 1. Oficer służby stałej ma być

tak uposażony, aby mógł sumiennie pełnić powierzone mu obowiązki, . wyłącznie się im . poświęcając.

Str. 221

Dziennik Ustaw Nr 20 - - - - - - - - - - Poz. 128

§ 2. N a uposażenie oficera służby stałej

w stanie czynnym składają się

1) uposażenie zasadnicze w wysokości zależnej od posiadanego stopnia, stanu rodzinnego

i warunków miejscowych;

2) dodatek służbowy w wysokości zależnej

od zakresu pracy i ponoszonej odpowiedzialności;

3) inne dodatki, uzasadnione szczególnymi

właściwościami służby;

4) umund~rowanie i oporządzenie albo odpowiedni dodatek pieniężny, który określają

przepisy o uposażeniu;

5) świadczenia obejmujące

a) usługi ordynansa osobistego lub odpowiedni ekwiwalent pieniężny,

b) przydział kwatery, w ramach określo­

nych przez Ministra Spraw Wojskowych,

c) , pomoc lekarską w postaci bezpłatnego

leczenia oficerów i ich rodzin, w ramach określonych przez Ministra Spraw

Wojskowych,

d) ulgi przy przejazdach państwowymi lub

zarządzanymi przez państwo środkami

komunikacyjnymi dla oficera i jego rodziny, w ramach określonych przez Ministra Komunikacji w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wojskowych.

Art. 44. § 1. Oficer służby stałej nabywa

prawo do pełnego uposażenia emerytalnego po

trzydziestu latach służby zaliczalnej do wysługi

emerytalnej.

§ 2. Warunki zaliczania czasu służby do

wysługi emerytalnej jak również inne przepisy

dotyczące zaopatrzenia emerytalnego oficerów

służby stałej i ich rodzin określi ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym wojska i marynarki wojennej.

Art. 45. Oficer służby stałej przeniesiony

do rezerwy lub pospolitego ruszenia otrzymuje

odprawę na zasadach określonych w osobnych

przepisach.

Art. 46. Oficer stanu spoczynku ma prawo

aj do pomocy lekarskiej obejmującej bezpłatne leczenie w wojskowych zakładach

leczniczych, w ramach określonych przez

.

Ministra Spraw Wojskowych;

ponadto Ot: i jego rodzina

b) do ulg przy przejazdach państwowymi

lub zarządzanymi przez państwo . środ­

kami komunikacyjnymi w ramach określonych przez Ministra Komunikacji w

porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych.

Art. 47. , Uposażeriie oficerów stanu spoczynku. rezerwy i pospolitego ruszenia w przypadku pełnienia czynnej służby wojskowej oraz

oficerów na czas wojny - normują osobne przepisy.

R o z d z i a ł VI.

Szczególne . obowiązki i uprawnienia służbowe

oficerów.

Art. 48. § 1. Oficer obowiązany jest zachować w tajemnicy wszystkie sprawy, o których powziął wiadomość pośrednio lub bezpośrednio w związku z wykonywaną służbą, jeżeli

sprawy te uznano za tajne albo gdy utrzymania

ich w tajemnicy wymaga dobro publiczne lub

inne względy służbowe.

§ 2. Obowiązek zachowania tajemnicy trwa

zarówno w czasie pełnienia służby czynnej, jak

i po przeniesieniu w stan nieczynny bądź w stan

spoczynku albo do rezerwy lub pospolitego ruszenia ofraz po rozwiązaniu stosunku służbo­

wego.

§ 3. Od obowiązku zachowania tajemnicy

może oficera zwolnić przełożony o uprawnieniach co najmniej dowódcy okręgu korpusu.

Art. 49. § 1. Oficer pełniący służbę czynną jest obowiązany do noszenia w służbie przepisowego munduru wojskowego oraz uzbrojenia.

§ 2. Przepisy o umundurowaniu i uzbrojeniu oraz o noszeniu munduru określa Minister

Spraw Wojskowych.

Art. 50. Oficerowie ponoszą odpowiedział­

nosc dyscyplinarną na zasadach, które określa

.osobny dekret Prezydenta Rzeczypospolitej.

Art.51. Oficerowie podlegają właściwości

oficerskich sądów honorowych z powodu czynów

naruszających honor lub godność oficera niezależnie od czasu i okoliczności, w jakich te czyny popełnili, na zasadach, które określa osobny

dekret Prezydenta Rzeczypospolitej.

Art. 52. § 1. Na zawarcie związku mał­

żeńskiego oficer służby stałej oraz oficer rezerwy powołany do służby czynnej w celu mianowania oficerem służby stałej obowiązani są otrzymać zezwolenie właściwego przełożonego.

§ 2. Warunki otrzymania zezwolenia na

zawarcie małżeństwa określa Minister Spraw

Wojskowych.

Art. 53. W razie zawarcia małżeństwa bez

zezwolenia można przenieść oficera w stan spoczynku, do rezerwy lub pospolitego ruszenia, zależnie od nabytych praw emerytalnych,

przy

czym zwolnienie winno nastąpić w terminie do

sześciu miesięcy od dnia

- uprawomocnienia się wyroku albo

- postanowienia przez sąd wojskowy lub

prokuratora wojskowego o umorzeniu

dochodzeń karnych, albo

odmówienia ścigania karnego przez prokuratora, albo

.

ukarania dyscyplinarnego.

Art. 54. Wyjazd oficera zagranicę w sprawach osobistych może nastąpić za zezwoleniem

Ministra Spraw Wojskowych lub upoważnio­

nych przez niego władz i organów.

Art. 55. § 1. Oficerom pełniącym służbę

czynną nie wolno należeć do stowarzyszeń politycznych ani brać udziału w życiu politycznym.

Str. 222

Poz. 128 - - - - - - - - - - Dziennik Ustaw Nr 20

§ 2. Należenie tych oficerów do związków

i stowarzyszeń nie mających charakteru politycznego reguluje Minister Spraw Wojskowych.

Art. 56. § 1. Oficer pełniący służbę

czynną nie może brać udziału w handlu i przemyśle, ani wykonywać zawodu cywilnego, ani

l>odejmować się pracy za wynagrodzeniem.

§ 2. Minister Spraw Wojskowych może

wyjątkowo zezwolić oficerowi na wykonywanie

czynności wymienionych w § 1 w przypadkach

a) konieczności nadzoru albo zarządzania

przedsiębiorstwem handlowym lub przemysłowym stanowiącym własność oficera lub jego rodziny,

b) konieczności wykonywania zawodu cywilnego lub podejmowania się prac

o charakterze przejściowym dla pogłę­

bienia wiedzy fachowej oficera albo

z ważnych względów państwowych lub

społecznych,

"c) przeniesienia oficera służby stałej w stan

nieczynny.

"

§ 3. Minister Spraw Wojskowych może

wyznaczyć oficera do rady nadzorczej, administracyjnej lub · rewizyjnej przedsiębiorstwa, w

celu wykonywania czynności związanych z potrzebami woj ska albo użycia oficera ze względu

na interes obrony państwa, przy czym oficer nie

może otrzymywać wynagrodzenia od przedsię­

biorstwa.

§ 4. Działalność oficerów w dziedzinie nauki, sztuki i literatury tudzież w prasie określa

Minister Spraw Wojskowych.

§ 5. Minister Spraw Wojskowych może

przelać przysługujące mu uprawnienia co do

udzielania zezwoleń na podległe mu organa

i władze.

Art. 57. Oficer służby stąłej w stanie

czynnym może w czasie pokoju otrzymać urlop

a) wypoczynkowy,

b) leczniczy,

c) ze względów służbowych,

d) okolicznościowy.

Art. 58. § 1. Oficerowi służy prawo do

korzystania corocznie z urlopu Wypoczynkowego. Czas trwania urlopu wypoczynkowego w granicach do sześciu tygodni w ciągu roku kalendarzowego ustali Minister Spraw Wojskowych w

zależności od czasu służby, stopnia lub stanowiska zajmowanego przez oficera.

§ 2. W wyjątkowych przypadkach, jeżeli

tego wymagają ważne względy służbowe, może

przełożony nie udzielić oficerowi urlopu bądź

wydane zarządzenie o udzieleniu urlopu cofnąć.

Minister Spraw Wojskowych określi uprawnie"nia przełożonych w sprawie wstrzymywania

urlopów wypoczynkowych.

§ 3. Oficer może otrzymać raz w ciągu

swej służby urlop wypoczynkowy w podwójnym

wymiarze. Warunki udzielenia tego urlopu określa Minister Spraw Wojskowych.

§ 4. Czas trwania urlopu leczniczego nie

może przekraczać sześciu miesięcy w ciągu roku

kalendarzowego. Oficer, który po upływie tego

czasu nie może ze względu na stan zdrowia po-

wrócić do służby,

zostaje przedstawiony wojskowo-lekarskiej komisji rewizyjnej.

§ 5. Czas trwania urlopów ze względów

służbowych i okolicznościowego ustali Minister

Spraw Wojskowych.

Art. 59. Uprawnienia poszczególnych przełożonych w zakresie udzielania urlopów określa

Minister Spraw Wojskowych.

Art. 60: Przepisy o urlopach w czasie wojny określa N aczelny Wódz.

Art. 61. Oficer może otrzymywać ordery,

odznaczenia i odznaki polskie. Warunki otrzymywania ich jak również uprawnienia oficera

stąd wynikające określają osobne przepisy.

Art. 62. Oficer może przyj ąć obcy stopień

oficerski oraz odznaczenia cudzoziemskie za zezwoleniem Prezydenta Rzeczypospolitej, a zagraniczne odznaki wojskowe za zezwoleniem

Ministra Spraw Wojskowych lub uprawnionych

przez niego organów.

Art. 63. Obowiązki i uprawnienia służbo­

we oficerów nieuregulowane ustawowo określa­

ją rozkazy, regulaminy i instrukcje wydawane

przez Ministra Spraw Wojskowych.

CZĘ ŚC

II.

PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DLA OFICERóW,

WOJSKA.

Rozdział

I.

Korpusy osobowe.

Art. 64. § 1. W skład korpusów osobowych wojska wchodzą

a) korpus osobowy generałów,

b} korpusy osobowe oficerów broni

l} korpus oficerów piechoty,

2} korpus oficerów kawalerii,

3) korpus oficerów artylerii,

4) korpus oficerów lotnictwa,

S} korpus oficerów broni pancernych.

6} korpus oficerów saperów,

7) korpus oficerów łącznościj

c) korpusy osobowe oficerów

8) korpus oficerów taborowych,

9) korpus oficerów żandarmeriij

d) korpusy osobowe oficerów służb

10) korpus oficerów administracji,

11) korpus oficerów audytorów,

12) korpus oficerów geografów,

13) korpus oficerów intendentów,

14) korpus oficerów kontrolerów,

15) korpus oficerów uzbrojenia,

16) korpus oficerów weterynarii,

17) korpus oficerów zdrowia.

§ 2. Korpusy osobowe mogą się dzielić na

grupy. Korpusy osobowe oficerów broni można

dzielić na grupy: liniową, techniczną i inne, zależnie od potrzeb tych korpusów.

§ 3. Zasady organizacji korpusów osobowych i ich podział na grupy określa Minister

Spraw Wojskowych.

§ 4. Prezydent Rzeczypospolitej może w

razie potrzeby zarządzić, na wniosek Ministra

Dziennik Ustaw Nr 20 ------------------- Poz. 128

Str. 223

------------------------------

Spraw Wojskowych, utworzenie nowych korpusów osobowych albo zniesienie istniejących.

Art. 65. § 1. Oficer mianowany generałem przechodzi automatycznie do korpusu osobowego generałów.

§ 2. Minister Spraw Wojskowych może

przenieść oficera na jego prośbę z jednego korpusu osobowego do drugiego lub z jednej grupy

do drugiej albo z wojska do marynarki wojennej, jeżeli oficer ma odpowiednie kwalifikacje,

oraz z urzędu w przypadkach

a) zniesienia lub zmniejszenia składów osobowych korpusu osobowego bądź grupy,

do których oficer należy albo

b) utworzenia nowego korpusu osobowego

lub grupy bądź potrzeby uzupełnienia

istniejących.

§ 3.

Przeniesienie oficera wymienione w

§ 2 może nastąpić niezależnie od warunków

określonych w pkt a) i b), jeżeli oficer ma

szczególne kwalifikacje wymagane do pełnienia

służby w danym korpusie osobowym lub grupie.

§ 4. Tryb i zasady postępowania w przypadkach przeniesienia określa Minister Spraw

Wojskowych.

R o z d z i a ł II.

Zasady mianowania oficerów.

Art. 66. § 1. Podporucznikiem służby

stałej w poszczególnych korpusach osobowych

można

mianować w czasie pokoj u żołnierza,

który

a) posiada wykształcenie w zakresie szkoły

średniej

ogólnokształcącej

lub innej

uprawniającej do studiów w szkołach

wyższych i ukończył szkołę kształcącą

na oficerów służby stałej albo

b) prżesłużył co najmniej dwa lata ponad

okres służby obowiązkowej jako podoficer w formacjach broni lub formacji żan­

dannerii, nie przekroczył 29 lat życia,

ma wykształcenie, które określa Minister

Spraw Wojskowych oraz ukończył szkołę kształcącą na oficerów służby stałej.

§ 2. Podporucznikiem służby stałej w korpusach osobowych lub grupach wymagających

specjalnej wiedzy fachowej można mianować

żołnierza, który

a) ukończył szkołę kształcącą na oficerów

służby ' stałej i uzyskał dyplom ukończe­

nia odpowiedniego działu szkoły akademickiej albo

b) jest podchorążym rezerwy i uzyskał dypJ.om ukończenia szkoły akademickiej

wymaganej do pełnienia służby w danym

korpusie osobowym lub grupie oraz odbył praktykę i odpowiada innym warunkom określonym przez Ministra Spraw

Wojskowych.

§ 3. Oficerem służby stałej można mianować oficera rezerwy, który

1) nie przekroczył wieku oraz posiada stopień, które określa Minister Spraw Wojskowych;

2) posiada odpowiednie kwalifikacje służ­

bowej

3) ma zdolności fizyczne i psychiczne do

służby stałej;

4) odpowiada innym warunkom określo­

nym przez Ministra Spraw Wojskowych, a ponadto

5) posiada jeden z niżej wymienionych warunków

a) uzyskał dyplom szkoły akademickiej.

której ukończenie jest wymagane do

pełnienia . służby w danym korpusie osobowym lub grupie i odbył praktykę, której warunki określą osobne przepisy albo

b) został mianowany podporucznikiem rezerwy po pierwszym ćwiczeniu w rezerwie, a następnie ukończył szkołę kształ­

cącą na oficerów służby stałej, albo

c) wykazał w czasie działań wojennych odpowiednie przygotowanie i zdolności dowodzenia lub kierownicze.

§ 4. Minister Spraw Wojskowych określa

szkoły średnie i akademickie dające podstawę

do mianowania podporucznikami służby stałej

. w poszczególnych korpusach osobowych lub grupach oraz szkoły wojskowe kształcące na oficerów służby stałej i czas trwania nauki w tych

szkołach.

§ 5. Przepisów artykułu niniejszego nie

stosuje się w przypadkach określonych wart.

41 § 2.

Art. 67. § 1. Mianowanie oficera służby

stałej w czasie pokoju na ~yższy stopień nie

może nastąpić wsześniej niż po przesłużeniu w

stopniu

a) w korpusie generałów

generała brygady

- 3 lat,

generała dywizji

- 3 lat,

b) w korpusach osobowych oficerów broni

z wyjątkiem grup technicznych tych korpusów

podporucznika

- 3 lat.

porucznika

- 4 lat,

kapitana (rotmistrza)

- 4 lat.

majora

- 3 lat,

podpułkownika

- 3 lat,

pułkownika

- 3 lat,

c) w korpusach osobowych oficerów taborowych i żandarmerii oraz w korpusach

osobowych oficerów służb i w grupach

technicznych korpusów osobowych oficerów broni

podporucznika

- 3 lat,

porucznika

- 5 lat,

kapitana

- 6 lat,

majora

- 5 lat,

podpułkownika

- 5 lat,

pułkownika

- 5 lat.

§ 2.

Mianowanie na stopień marszałka

Polski może nastąpić niezależnie od czasu służ­

by w poprzednio posiadanym stopniu.

§ 3. Oficerów, którzy ukończyli wyższą

szkołę wojskową oraz tych, z wyjątkiem poruczników, którzy posiadają dyplom ukończenia

szkoły akademickiej wymaganej do pełnienia

służby w danym korpusie osobowym lub grupie,

Str. 224

Poz. 128 - - - - - - - - - - Dziennik Ustaw Nr 20

§ 4. Minister Spraw Wojis kowych określa

można mianować po przesłużeniu w każdym

stopniu czasu o jeden rok krótszego od poda- szkoły (kursy) kształcące na oficerów rezerwy

i czas trwania nauki w tych szkołach (kursach).

nego w § 1.

§ 4. Poruczników, którzy posiadają dyArt. 70. Warunki mianowania na stopień

plom ukończenia szkoły akademickiej, można podporucznika służby stałej i rezerwy w czasie

wojny określi Naczelny Wódz.

mianować na wyższy stopień po przesłużeniu

w tym stopniu czasu o dwa lata krótszego od

podanego w § l, jeżeli ukończenie tej szkoły jest

Z Ę Ś C III.

wymagane do pełnienia służby w danym korpusie osobowym lub grupie.

PRZEPISY SZCZEGóŁOWE DLA OFICERóW

§ 5. Warunki zaliczania czasu służby na '

MARYNARKI WOJENNEJ.

poczet okresów wymienionych w § 1 jak również warunki uznania ukończenia szkoły akadeRozdział 1.

mickiej za uzasadniające skrócenie tych okresów f§ 3 i 4) określa Minister Spraw WojskoKorpusy osobowe.

wych.

Art. 71. § 1. W skład korpusów osoboArt. 68. § 1. Mianowanie na stopień porucznika i następne może nastąpić, jeżeli oficer wych marynarki wojennej wchodzą

a) korpusy osobowe oficerów broni

pełnił co najmniej przez dwa lata służbę na jed1) korpus oficerów morskich,

~ym ze stanowisk, które określi Minister Spraw

·2)

korpus morskich oficerów techniczWojskowych.

nych;

§ 2. Dla oficerów dyplomowanych czas

b) korpus . osobowy oficerów służb maryustalony w § 1 może być skrócony do jednego

narki.

roku na stanowiskach, które określi Minister

§ 2. Korpusy osobowe mogą się dzielić na

Spraw Wojskowych.

.§ 3. Do mianowania na stopień ma i ora w grupy.

§ 3. Zasady organizacji korpusów osobokorpusach osobowych, określonych przez Ministra Spraw Wojskowych, z wyjątkiem oficerów, wych i ich podział na grupy określa Minister

którzy ukończyli wyższą szkołę wojskową. wy- Spraw Wojskowych.

§ 4. Prezydent Rzeczypospolitej może w

magane jest ponadto ukończenie przeszkolenia

w zakresie, który ustala Minister Sp'r aw Woj- razie potrzeby zarządzić, na wniosek Ministra

Spraw Wojskowych, utworzenie nowych korpuskowych.

sów osobowych albo zniesienie istniejących.

Art. 69. ,§ 1. Podporucznikiem rezerwy

Art. 72. § 1. Minister Spraw Wojskowych

można mianować w poszczególnych korpusach

.osobowych w czasie pokoju żołnierza, który po- może przenieść oficera na jego prośbę z jedsiada wykształcenie w zakresie uprawniającym nego korpusu osobowego marynarki wojennej do

do skróconej czynnej służby wojskowej według drugiego lub z jednej grupy do dru~iej albo

z marynarki wojennej do wojska, jeżeli oficer

obowiązujących w tej mierze przepisów oraz

ma odpowiednie kwalifikacje, oraz z urzędu w

ukończył szkołę (kurs) kształcącą na oficerów

przypadkach

rezerwy i odbył ustaloną przez Ministra Spraw

a) zniesienia lub zmniejszenia składów oso- /

Wojskowych ilość ćwiczeń wojskowych.

bowych korpusu osobowego bądź grupy,

§ 2. ,Podporucznikiem rezerwy w korpudo których oficer należy albo

sach osobowych lub w grupach wymagających

b)

utworzenia

nowego korpusu osobowego

specjalnej wiedzy fachowej można mianować w

bądź grupy lub potrzeby uzupełnienia

czasie pokoju żołnierza, który uzyskał dyplom

istniej ących.

ukończenia odpowiedniego działu szkoły akade§ 2. Przeniesienie oficera, wymienione

mickiej oraz ukończył szkołę (kJlrs) kształcącą

na oficerów rezerwy i odbył ustaloną przez Mi- w § 1, może nastąpić niezależnie od warunków

nistra Spraw Wojskowych ilość ćwiczeń woj- określonych w pkt al i bl, jeżeli oficer ma

szczególne kwalifikacje wymagane do pełnienia

skowych.

służby w danym korpusie osobowym lub grupie.

§ 3. Mianowanie' porucznikiem rezerwy

§ 3. Tryb i zasady postępowania w przyi kapitanem rezerwy (rotmistrzem) nie może napadkach

przeniesienia określa Minister Spraw

stąpić wcześniej niż po odbyciu przez oficera

w posiadanym stopniu dwóch ćwiczeń wojsko- Wojskowych.

wych, w czasie których oficer uzyskał odpowiedR o z d z i a ł II.

nie kwalifikacje. Poruczników rezerwy korpusów osobowych lub grup, w których do pełnienia

Zasady mianowania oficerów.

służby wymagane jest posiadanie dyplomu ukoń­

Art. 73. § 1. Podporucznikiem marynarKi

czenia szkoły akademickiej, można mianować na

służby stałej można mianować w czasie pokoju

stopień kapitana po odbyciu jednego ćwiczenia

wojskowego. Do mianowania na stopień kapita- żołnierza, który

1) posiada wykształcenie w zakresie szkona rezerwy (rotmistrza) wymagane jest ponadto

odbycie kursu lub złożenie egzaminu, które okre- ły średniej ogólnokształcącej lub innej uprawniającej do studiów w szkołach wyillzych i ukońśla Minister Spraw Wojskowych.

c

Dziennik Ustaw Nr 20 - - - - - - - - - - Poz. 128

Str. 225

czył szkołę kształcącą na oficerów służby stalej

marynarki wojennej albo

2) jest oficerem lub podchorążym rezerwy,

nie przekroczył wieku i odbył praktykę, które

określa Minister Spraw Wojskowych, ma zdolności fizyczne i psychiczne do służby stalej,

a ponadto

a) uzyskał dyplom szkoły akademickiej,

której ukończenie jest wymagane do

pełnienia służby w danym korpusie osobowym albo

b) jako oficer rezerwy wykazał w czasie

działań wojennych odpowiednie przygotowanie i zdolności dowodzenia lub kierownicze.

§ 2. Minister Spraw Wojskowych określa

szkoły średnie i akademickie dające podstawę

do mianowania podporucznikami marynarki

służby stałej w poszczególnych korpusach osobowych lub grupach oraz szkoły wojskowe

kształcące na oficerów służby stałej i czas trwania nauki w tych szkołach.

Art. 74. § 1. Mianowanie oficera służby

w czasie pokoju na wyższy stopień nie

nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu

w stopniu

a) w korpusach osobowych broni

podporucznika marynarki

- 3 lat,

porucznika marynarki

- 4 lat,

kapitana marynarki

- 4 lat,

komandora-podporucznika

- 3 lat,

komandora-porucznika

- 3 lat,

komandora

- 3 lat,

kontr-admirała i wiceadmirała

- 3 lat,

b) w korpusie osobowym służb marynarki

podporucznika marynarki

- 3 lat,

porucznika marynarki

- 5 lat,

kapitana marynarki

- 6 lat,

komandora-podporucznika

- 5 lat,

komandora-porucznika

- 5 lat,

komandora

- 5 lat,

kontr-admirała i wiceadmirała

- 3 lat.

§ 2. Oficerów, którzy ukończyli wyższą

szkołę wojskową lub wydział administracyjny

szkoły kształcącej na oficerów służby stałej marynarki wojennej, oraz tych z wyjątkiem poruczników marynarki, którzy uzyskali dyplom

ukończenia szkoły akademickiej wymaganej do

pełnienia służby w danym korpusie osobowym

lub grupie, można mianować na wyższy stopień

po przesłużeniu w każdym stopniu czasu o rok

krótszego od określonego w § 1.

stałej

może

§ 3.

Poruczników marynarki, którzy po-

siadają dyplom ukończenia szkoły akademickiej,

można mianować na wyższy stopień po przesłu­

żeniu w tym stopniu czasu o dwa lata krótszego

od określonego w § 1, jeżeli ukończenie tej szkoły jest wymagane do pełnienia służby w danym

korpusie osobowym lub irupie.

§ 4. Warunki zaliczania czasu służby na

poczet okresów wymienionych w § 1 jak również

warunki uznania ukończenia szkoły akademickiej za uzasadniające skrócenie tych okresów

(§ 2 i 3) określa Minister Spraw Wojskowych.

Art. 75. § 1. Mianowanie na stopień porucznika marynarki i następne może nastąpić,

jeżeli w okresie czasu wymienionym wart. 74

§ 1

a) oficer korpusu morskiego i morskiego

korpusu technicznego przeznaczony do

służby na okrętach morskich pełnił '

służbę na okręcie morskim lub w morskim sztabie pływa jącym przez czas i na

warunkach, które określi Minister Spraw

Wojskowych;

b) oficer korpusu morskiego i morskiego

korpusu technicznego nie przeznaczony

do służby na okrętach morskich oraz

oficer innych korpusów osobowych peł­

nił służbę co najmniej przez dwa lata na

jednym ze stanowisk, które określi Minister Spraw Wojskowych.

§ 2. Do mianowania na stopień kom~ndo­

ra-podporucznika w korpusie oficerów morskich

wymagane jest ponadto ukończenie przeszkolenia, którego zakres ustala Minister Spraw Wojskowych.

Art. 76.§ 1. Podporucznikiem marynarki

rezerwy można mianować w czasie pokoju żoł­

nierza, który

1) w korpusie oficerów morskich ukończył

państwową szkołę morską w dziale nawigacyjnym oraz !Szkołę kształcącą na oficerów

rezerwy marynarki wojennej, a ponadto odbył

ustaloną przez Ministra Spraw

Wojskowych

ilość ćwiczeń wojskowych;

2) w korpusie morskich oficerów technicznych

a) ukończył państwową szkołę morską w

dziale mechanicznym oraz szkołę kształ­

cącą na oficerów rezerwy marynarki

wojennej albo

b) uzyskał dyplom szkoły akademickiej,

której ukończenie Minister Spraw Wojskowych uzna za potrzebne do pełnienia

służby w tym korpusie osobowym, ukoń­

czył szkołę kształcącą na oficerów rezerwy marynarki wojennej i odbył ustaloną przez Ministra Spraw Wojskowych

ilość ćwiczeń wojskowych.

§ 2. Mianowanie porucznikiem marynarki

rezerwy i kapitanem marynarki rezerwy nie może nastąpić wcześniej niż po odbyciu przez oficera w posiadanym stopniu dwóch ćwiczeń wojskowych, w czasie których oficer uzyskał odpowiednie kwalifikacje. Do mianowania na stopied

kapitana marynarki rezerwy wymagane jest ponadto odbycie kursu lub złożenie egzaminu,

które określi Minister Spraw Wojskowych.

§ 3. Minister Spraw Wojskowych określa

szkoły (kursy) kształcące na oficerów rezerwy

marynarki wojennej oraz czas trwania nauki

W tych szkołach (kursach).

Art. 77. Warunki mianowania na stopień

podporucznika marynarki służby stałej i rezerwy w czasie wojny określi Naczelny Wódz.

CZĘŚĆ

stanie spoczynku", to wyrazy te dotyczą: a) i b)

oficerów służby stałej i oficerów stanu spoczynku, c) oficerów służby stałej w stanie czynnym,

d) oficerów służby stałej w stanie nieczynnym,

e) oficerów stanu spoczynku.

R o z d z i a ł II.

Przepisy końcowe.

IV.

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE.

Rozdział

I.

Przepisy przejściowe.

Art. 78. Do czasu wydania dekretów Prezydenta Rzeczypospolitej przewidzianych wart.

50 i 51 obowiązują

1) rozporządzenie Prezydenta Rzeczyp~­

spolitej z dnia 22 sierpnia 1925 r. w sprawIe

wojskowych przepisów dyscyplinarnych (Dz. U.

R. P. Nr 91, poz. 638) i

2) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 8 sierpnia 1927 r. w sprawie statutu oficerskich sądów honorowych (Dz. U. R.

P. Nr 93, poz. 834).

Art. 79. Jeżeli w dotychczasowych przepisach są użyte wyrazy: a) "żołnierze zawodowi",

b) "oficerowie zawodowi", c) "oficerowie zawodowi stanu czynnego", . d) "oficerowie zawodowi

stanu nieczynnego", e) "oficerowie zawodowi w

Tłoczono

Str. 226

z polecenia Ministra

Art. 80. Wykonanie niniejszego dekretu

osobno dla wojska a osobno dla marynarki wojennej porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych.

Art. 81. § 1. Dekret niniejszy wchodzi w

dniem ogłoszenia.

§ 2. Z dniem wejścia w życie niniejszego

dekretu traci moc obowiązującą

1) ustawa z dnia 23 marca 1922 r. o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów wojska polskiego (Dz. U. R. P. Nr 32, poz. 256) j

2) ustawa z dnia 20 czerwca 1924 r. podstawowych obowiązkach i prawach oficerów polskiej marynarki wojennej (Dz. U. R. P. Nr 64,

poz. 626) z pozostawieniem korpusu rzecznobrzegowego do czasu stopniowego zlikwidowania gOi

3) wszelkie przepisy dotyczące przedmiotów

unormowanych dekretem niniejszym.

życie z

°

Prezydent Rzeczypospolitej. l. Mościcki

Minister Spraw Wojskowych: Kasprz)'cki

Sprawiedliwości

w Drukarni Państwowej w Warszawie.

89934

Cena 40 gr.

Prenumerata Dz. U. R. P. wynosi w kraju 8 zł kwartalnie (32 zł rocznie). Władze, urzędy i instytucje państwo­

we oraz władze samorządu terytorialnego opłacają 6 zł kwartalnie (24 zł rocznie)._ Do prenumeraty zagranicznej dolicza SIę 4 zł kwartalnie (16 zł rocznie) tytułem porta pocztowego. Prenumeratę wpłacać należy z góry

przed początkiem każdego kwartału , półrocza lub roku.

Zamówienia na prenumeratę jak również na numery pojedyncze wykonywa się jedynie p o wpłaceniu należności.

Reklamacje z powodu nieotrzymania poszczególnych numerów wnosi ć należy do wł aś ciwych urzędów pocztowych niezwłocznie po otrzymaniu następnego kole jnego numeru. Reklam a cj i spó ź nion y ch lub wniesionych niewł a ściwie nie uwzględnia si ę .

Wszelkie wpłaty Da Dz. U. R. P. wnosić należy za pośrednictwem P.K.O. na konto czekowe Dz. U.taw 30-130.

DZIE'NNIK USTAW

Warszawa, dnia 18 marca 1937 r.

Nr 20

Treśc;=

DEKRET PREZYDENTA

Poz.

RZECZYPOSPOLITE~

128-z dnia 12 marca 1937' r. o służbie wojskowej oficerów

•

215

128

DEKRET PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

Z dnia 12 marca 1937 r.

o służbie wojskowej oficerów.