Ustawa z dnia 3 marca 1937 r. o zmianie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o likwidacji mienia byłych rosyjskich osób prawnych.

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o likwidacji

mienia byłych rosyjskich osób prawnych (Dz. U. R. P. z 1933 r. Nr 34, poz. 293) wprowadza

się zmiany następujące

1)

w art. 10 dodaje się ustępy 4 i 5 o brzmieniu następującym

„

4.

Wezwanie do uzupełnienia dowodów oraz zawiadomienia o przyjęciu lub odrzuceniu zgłoszonego

roszczenia albo o uznaniu go za wygasłe doręcza się osobie interesowanej według ogólnych

zasad postępowania administracyjnego.

5.

Jeżeli z powodu nieobecności lub śmierci osoby interesowanej zastosowanie takiego

sposobu doręczenia natrafia na znaczne trudności, można dokonać doręczenia w trybie,

przewidzianym w art. 24 ust. 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22

marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. R. P. Nr 36, poz. 341). Doręczenie

takie jest skuteczne również w stosunku do następców prawnych zmarłego. Przepis ten

nie ma zastosowania do praw i roszczeń, ujawnionych hipotecznie albo zabezpieczonych

w drodze zastawu lub zakazu na nieruchomościach osoby prawnej.

”

;

2)

w art. 11 ust. 5 otrzymuje brzmienie następujące

„

5.

Odpowiedzialność Skarbu Państwa za pasywa likwidowanego mienia ogranicza się, w razie

przejęcia mienia w naturze, do jego wartości, ustalonej przez Komisję Szacunkową,

w razie zaś zbycia - do wysokości uzyskanej kwoty. Szacunek nieruchomości przeprowadzi

komisja, powołana do ustalania wartości majątku spółek akcyjnych, z uwzględnieniem

rynkowej wartości szacowanej nieruchomości; szacunku ruchomości dokona komisja, powołana

przez Komitet Likwidacyjny.

”

;

3)

art. 12 otrzymuje brzmienie następujące

„

1.

Likwidacja mienia osób prawnych, nieprzejętego na własność Skarbu Państwa w naturze,

nastąpi w drodze zbycia przez licytację albo z wolnej ręki.

2.

Uchwała Komitetu Likwidacyjnego o wszczęciu licytacji nieruchomości bądź ruchomości

podlega wykonaniu w drodze egzekucji sądowej według przepisów postępowania cywilnego,

przy czym za sumę oszacowania będzie przyjęta wartość, określona w sposób, przewidziany

w art. 11 ust. 5. Przy podziale osiągniętej ceny z nieruchomości stosuje się odpowiednio

przepisy art. 118 § 2 prawa upadłościowego.

3.

W razie sprzedaży z wolnej ręki prawo nabycia służyć będzie osobom fizycznym i prawnym,

w Państwie Polskim do działania uprawnionym. Pierwszeństwo w przypadkach, w których

Komitet uzna to za wskazane, posiadać będą osoby prawne polskie, utworzone przez dawnych

udziałowców, akcjonariuszów lub członków danej osoby prawnej.

4.

Sprzedaż majątku z wolnej ręki nie może nastąpić poniżej szacunku, ustalonego w sposób,

przewidziany w art. 11 ust. 5.

5.

W razie przekazania nabywcy w całości lub w części pasywów likwidowanego mienia, Komitet

ustali sposób zabezpieczenia wypłaty przekazanych należności.

”

;

4)

w art. 14 dodaje się ust. 5 o brzmieniu następującym

„

5.

Jeżeli różnica pomiędzy ogólną sumą funduszów, przeznaczoną na zaspokojenie wierzycieli,

a sumą zaliczek, których wypłata została zarządzona w toku postępowania likwidacyjnego,

nie przekracza 2% ogólnej sumy tych funduszów, a pozostające kwoty, które należałoby

jeszcze wypłacić poszczególnym wierzycielom, przedstawiają wartość stosunkowo nieznaczną,

Komitet Likwidacyjny może, jeżeli podział i wypłata tych kwot wymagałyby niewspółmiernych

kosztów, zaniechać ich wypłaty, a uzyskaną w ten sposób nadwyżkę przeznaczyć na zaspokojenie

kosztów, związanych z likwidacją mienia osób prawnych, których fundusze nie wystarczą

na pokrycie tych kosztów, sumę zaś pozostałą po zaspokojeniu takich kosztów - na rzecz

Skarbu Państwa.

”

;

5)

w art. 18 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie następujące

„

3.

Komitet Likwidacyjny zarządzi zbycie mienia, o którym mowa w ust. 1, w sposób, przewidziany

w art. 12 ust. 2, 3 i 5. Sumy, uzyskane ze sprzedaży, zostaną po potrąceniu ustalonych

przez Komitet kosztów likwidacji złożone do depozytu sądowego. W przypadkach, w których

zbycie mienia natrafia na nadmierne trudności, Komitet może zaniechać jego realizacji.

Uchwała Komitetu o złożeniu do depozytu lub o zaniechaniu realizacji mienia będzie

podana do wiadomości publicznej przez ogłoszenie w Monitorze Polskim. 0 odstąpieniu

od realizacji praw hipotekowanych należy uczynić wzmiankę we właściwych księgach hipotecznych.

4.

Sumy powyższe lub mienie, od którego realizacji Komitet odstąpił, przejdą po upływie

3 lat od daty ogłoszenia na własność Skarbu Państwa, jeżeli przed upływem tego terminu

osoby interesowane nie zgłoszą do nich roszczeń na mocy ogólnych przepisów prawnych,

które będą stosowane również przy zaspokojeniu roszczeń.

”

;

6)

w art. 18 dodaje się ust. 5 o brzmieniu następującym

„

5.

W przypadkach, w których w skład mienia likwidowanego na mocy art. 1 - 17 niniejszego

rozporządzenia wchodzą prawa i wierzytelności, wątpliwe co do istnienia lub możności

realizacji, albo których ściągnięcie byłoby połączone z nadmiernymi kosztami, Komitet

Likwidacyjny może wyłączyć je z masy likwidacyjnej, przy czym zostaną do nich odpowiednio

zastosowane przepisy ust. 1 - 4. W razie wątpliwości co do istnienia lub możności

realizacji tych praw i wierzytelności, może również Komitet Likwidacyjny umorzyć je

w całości lub części.

”

.

Upoważnia się Ministra Skarbu do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

jednolitego tekstu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r.

o likwidacji mienia byłych rosyjskich osób prawnych (Dz. U. R. P. Nr 38, poz. 377)

z uwzględnieniem zmian, wynikających z przepisów, wydanych do dnia ogłoszenia jednolitego

tekstu.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z właściwymi

ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.