Legislator Case Law & Legislation
DU_1936_537 PL

Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 września 1936 r. - Kodeks wojskowego postępowania karnego.

287 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (287)

Art. 114 Art. 115 Art. 117 Art. 118 Art. 134 Art. 135 Art. 137 Art. 141 Art. 143 Art. 144 Art. 145 Art. 146 Art. 147 Art. 148 Art. 149 Art. 150 Art. 151 Art. 152 Art. 153 Art. 154 Art. 155 Art. 156 Art. 157 Art. 158 Art. 159 Art. 160 Art. 161 Art. 162 Art. 163 Art. 164 Art. 165 Art. 166 Art. 169 Art. 170 Art. 171 Art. 172 Art. 173 Art. 174 Art. 175 Art. 176 Art. 177 Art. 178 Art. 179 Art. 180 Art. 181 Art. 182 Art. 183 Art. 184 Art. 185 Art. 186 Art. 187 Art. 189 Art. 190 Art. 191 Art. 192 Art. 193 Art. 195 Art. 196 Art. 197 Art. 198 Art. 199 Art. 200 Art. 201 Art. 202 Art. 203 Art. 204 Art. 205 Art. 206 Art. 207 Art. 210 Art. 211 Art. 212 Art. 213 Art. 214 Art. 215 Art. 216 Art. 217 Art. 218 Art. 224 Art. 225 Art. 226 Art. 227 Art. 228 Art. 229 Art. 230 Art. 231 Art. 232 Art. 234 Art. 235 Art. 236 Art. 237 Art. 238 Art. 239 Art. 240 Art. 241 Art. 242 Art. 243 Art. 244 Art. 245 Art. 246 Art. 247 Art. 249 Art. 250 Art. 251 Art. 252 Art. 253 Art. 254 Art. 255 Art. 256 Art. 257 Art. 259 Art. 260 Art. 261 Art. 263 Art. 264 Art. 265 Art. 266 Art. 267 Art. 268 Art. 269 Art. 273 Art. 274 Art. 275 Art. 276 Art. 277 Art. 278 Art. 279 Art. 280 Art. 281 Art. 282 Art. 283 Art. 284 Art. 285 Art. 286 Art. 287 Art. 288 Art. 289 Art. 290 Art. 291 Art. 292 Art. 294 Art. 295 Art. 296 Art. 297 Art. 298 Art. 299 Art. 300 Art. 301 Art. 302 Art. 303 Art. 304 Art. 305 Art. 306 Art. 307 Art. 308 Art. 309 Art. 310 Art. 311 Art. 312 Art. 313 Art. 314 Art. 315 Art. 316 Art. 317 Art. 320 Art. 321 Art. 326 Art. 327 Art. 329 Art. 342 Art. 344 Art. 345 Art. 346 Art. 348 Art. 349 Art. 350 Art. 353 Art. 361 Art. 362 Art. 363 Art. 364 Art. 365 Art. 366 Art. 370 Art. 371 Art. 372 Art. 373 Art. 374 Art. 375 Art. 376 Art. 377 Art. 378 Art. 379 Art. 380 Art. 382 Art. 383 Art. 386 Art. 387 Art. 389 Art. 391 Art. 392 Art. 393 Art. 394 Art. 395 Art. 397 Art. 398 Art. 399 Art. 400 Art. 401 Art. 402 Art. 403 Art. 405 Art. 416 Art. 417 Art. 418 Art. 424 Art. 425 Art. 426 Art. 427 Art. 428 Art. 429 Art. 430 Art. 431 Art. 432 Art. 433 Art. 434 Art. 435 Art. 438 Art. 440 Art. 442 Art. 445 Art. 446 Art. 456 Art. 457 Art. 458 Art. 460 Art. 461 Art. 462 Art. 463 Art. 464 Art. 465 Art. 474 Art. 477 Art. 478 Art. 479 Art. 480 Art. 481 Art. 482 Art. 483 Art. 484 Art. 485 Art. 486 Art. 487 Art. 488 Art. 494 Art. 495 Art. 496 Art. 497 Art. 499 Art. 506 Art. 507 Art. 509 Art. 510 Art. 515 Art. 519 Art. 521 Art. 522 Art. 523 Art. 524 Art. 526 Art. 527 Art. 528 Art. 529 Art. 530 Art. 531 Art. 532 Art. 538 Art. 539 Art. 540 Art. 541 Art. 542 Art. 543 Art. 551 Art. 552 Art. 553 Art. 555 Wstęp

Statutory Text (287 Articles)

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 114. § 1. Asystentom można powierzać

czasowo pełnienie czynności wojskowego sędziego

śledczego lub wojskowego podprokuratora okręgo­

wego oraz pełnienie w poszczególnych sprawach

czynności obrońcy z urzędu.

§ 2. Pełnienie czynności wojskowego sędziego

śledczego powierza asystentom szd wojskowego są­

du okręgowego a czynnoś ci wojskowego podprokuratora okręgowego - wojskowy prokurator okrę­

gowy.

D Z lAŁ VIII.

Selire!ariaty sądów i prokuratur wojskowych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 115. Celem załatwiania spraw kancelaryjnych istnieje w każd ym ~ądzie wojskowym i prokuraturze wojskowej sekretariat.

Art. p6. Sekretariaty sądów i prokuratur wojskowych składa,ją się z kierownika sekretariatu i potrzebnej ilości innych pracowników kancelaryjnych.

D ZIAŁ IX.

Przepisy końcowe.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 117. Wykonanie d ekr e tu nini ejszego porucza się Ministrowi Sp raw Wojskowych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 118. Dekret niniejszy wchodzi w

z dniem l stycznia 1937 r.

życie

Prezydent Rzeczyposnolitej: 1. M oścźcki

Prezes Rady Ministrów: Sławoj Składkowski

Minister Spraw Wojskowych: f{asprzycki

537.

DEKRET PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 29 września 1936 r.

Kodeks wojskowego postępowania karnego.

Na podsta wie art. 55 ust. {1j ustawy 1wnstytllcyjnej i art. 1 pkt aj u s taw y z dnia 2 lipca 1936 r.

() Uipo,~ażnielliu Prezyd i::: nta Rz:eczY'PospoJitej do wydawama dekretów (D z. U. R. P. Nr 51, poz. 363)

postanawiam co nas tępuje

CZĘść PiERWSZA.

PRZEPISY OGóLNE.

Art. 1. Postępowanie karne w sprawach o pr.zesit(,p.st:wa, należące d'o właściwoś'c i sądów wojsko·

1229

wych, odbywa się wedŁug prz1epLsó,w kodeksu ninie:,·

szego.

Art. 2. § 1. Z pominięci'em post'ępowania kar·

nego można wymierzyć, zamiast .kary grożącej za dane 1H'z,eslępstwo, karę dyscy:plinarną .wed,~·e wo'js1k ow ych przepisÓlwdyscyp:linarnyc:h, ,jeżeli 'Przestępstwo

nada.j'e się do ukara,nia dyscyplinarnego w myś,l prze.p Łsów ;kodeksu karnego wojskowego. Powołanym do

wymierz enia J<.ary dyscypliJnCł. rnej jes't zarówno prze łożonydyscypihnarny jak i zwierz·c hnik sądowo­

karny.

§ 2. Wymierz enie kary dyscyphnal'llej za przestęp'stwo śdgane na wniosek pok rzywdzonego, na

wnioselk ~'ego władzy prz.ełożo,nej hlJb z oskarżenia

prywatne'go, może nastąp i,ć tY'l:ko za z,godą stawiającego ww;osek lub oskarżyciela prywatnego.

. § 3. J eżCIli za prz'2 stępsbwo nastąjpiło ukaranie

dyscyplinarne mimo braku zgody określonej w § 2

albo miJffio bralm waT'unków do dY'scy!plinarne go ukarania, 0lkreś,lon yd1 w kodeksie karnym wojskowym,

należy WSz.cząć postępow anie :k arne, o ile ściganie

nie Ulle,gło przedawnieniu. \"1 pr.2ypad'ku tal\.im, w raz ie sądowego skazania, sąd, wymierzaj ąc karę pozba,w ie nia wo,1ności, zalicza pr'Zy tym w','koluaną karę

ci yscypIinarną aresztu.

Art. 3. § 1. PoS'tę'powani'e karn e wszczyna si ę

na żądanie uprawn ionego oskarżyciela ;publicznego

oraz, w przypadkach w kodeksie niniejszym wskazanych, na żOidanie z,w ierzchnika sa~dowo-'karnego.

§ 2. Oskarż yciel tplllbtliczny hrb zwi,erz,crunik są­

dowo-karny powinien wy:jed 'nać z,ez.w olenie na ściga­

ni.e okre śilo,nej oso,by,jeŻJeli ta'k ie'g o 'z'ezwo,l enia wymaiga szczegóJny prz,epis prawa.

Art. 4.

Nie Wiszcz-y!il'a się po stępnwa:llia,

a wszczęte umarza się w 'razie ŚiJl1ierci oskarżonego,

przed?wnienia, 'llkaraniady,scyplinar.ne.g o w myśl

art. 2 § 1, 2 lub innej oko,lkzności w ylączającej ści­

ganie.

Art. 5. Sąd moż,e za zlg ocią oskarżyciela puhlicz,nego umorzyć postępowan i e 'w s'Prawieo przestępstwo pospolite, jeżeli najwyższa kara grożąca

oskarż-:memu nie prze1kracza 'jedne.go rokupozbawienia wolności i musialaby z mocy ;prawa ulec pochłonięciu przez karę, ,i'uż pra'w cmocnie orz,eczoną.

Art. 6. § 1. W ra'zi'e nieohecności lub nienję­

cia o,s karżone'go a]:bo jego ,choroby ,psychicznej, po'

stępowanie zawiesza , się na czas trwania przeszik ody.

Do'wody należy zebrać i zabezpieczyć.

§ 2. W,ła.dzą właściwą do zawie sz enia 'pO !'i tę'Po­

wania jest wład z a, uprawniona do umorzenia p os t;;powania.

O wszcz· ęcin tudzież n ukol1czeniu po ··

l{ar,nego prze'ciwko żolIlierzom w cZylI llej s'łużbie wojskowej, osobom podlegającym pu blicznej władzy dyscypli,oarnej, oraz wY'c howańco,m

zakładów naukowych zawiadamia się włtl.~c iwą wl aArt. 7.

c;[ę.powania

c.lz·ę.

Art. 8. Sąd w01's ko'w y ro'zstrzyga samodzj.elni',e wszelkie zagadnienia 'p rawne, W"y'll1 ika,jące w toiku

postępowania i nie iest związany or'zecz emiem81T1cgo

sądu Lub urzędu.

Dl.;ennik Ustaw , P oz. 537.

Art. 9. § l.Włactze p,d ishvo w e vml,s kowe i c ywilne oraz wł adz e samo'l"ząda,vle są ObOvliązane do

udzielania pomocy sądom i plOkur"lturoITl wojskowym

§ 2. \v'; szczegó1rlOścl żandarmeria ; policja paasiwowa wyko'ny,v a w z2Kresie ści,g a ma przestępstw

po,l ecenia sądu i pro'kuratC'ra wOjSkOW8g0,

\\!szyslikie władze i oi'ial11 a, powoła­

Art. W.

Nr 76.

§ 4. J.eże,Ji w myśI powyższych zasad do wydar.ia wyro'xl1 : orzekającego karę łączną, bytby 'vv1:aśc ; wy s;d ;uż nie istnre, jący w jego mie'jsce wstę­

puje sąd . który przejął po nim sprawy.

Art. 17.

§ 1. Jeżeli ta sama osoba popełniła

p''.:'z8slęps,w, pod ie gającY'ch częściowo sądowi

wo ,s)<.c'v.remu częśc.owo zaś powszechn~mu, każdy

z wtaśc lwych sądów r ozpozna~e sprawę, do, niego na-

kilka

ne de' :1(1z; ału w ricchodzer- iu i ściganiu p!' zestęps tw

leżqcą,

przed są,Q'ami wojs k owymi, mają o,bGvvi, ązck uwzg'l ęd­

niania 7Qrówno c ,kc,:icznoś'ci 'P rZ em '.F\'\r,\R,jących za

, oSkai'Ż(I , ,' Y'ill jak i przeciw niemu.

§ 2. W pr?ypadku zibie:&u prawomo,enych wyroków ~ ądu wojskowego i powszechnego, o ,karze łącz­

nej orzeka ten z tych sądów, który wymierzył karę

ArL U.

Sądy wCJ;:skowc o rz ekają na mocy

iJrzcko>llo.rI1.:a. opartego '~la swohodnej o cenie dowodów,

nie istnietjący, o ka'rze lączne'j orzeka sąd, który przej ął po ni'l11 sprawy.

§ 3. Jcie:ii ze wz;gl<;,clu na swój o,~raniczony zakres w'.i'm:crz.a nia kar sąd, wymicnio-ny w § 2, nie

mó,gi:by orzec kary łącznc,j, wówcza's o karze tej orze-

Art. 12. S:\r1y w01s1: o\vc wyda ;ą wyrok~ w imi.enIU Rzecz}~poGpi)J ;~tc; Pobki '~l i.

sur ow szą. J.e~e.Ji karę suro,wszą wymi e rzył SW! już

ka sąd wyższego rz·ędu .

KSIĘGA

T

l,

R o z d z i a ł II,

SADY WOJSKO\)7E.

Wyłąc~-:enie sędziego,

asesora i protokolanta.

'N ,a1"'t

Art. 18. § 1. Sędzia wojskowy nie mo-ż,e brać

prowadzeniu f'prawy

a) ; eżeli Jpl'awa dotyczy gobez'pO'średnio;

b) jel.eli j'es: ma,łżonkiern oskarżyciela, po'krzywdzonego lub oskarżo.,1cgOj

el jeż.eJ i j,el-:t krcwlnym lub powi.no,watym w linii prcstej b ez ograDlf;-zcnia, " w linii

bocznej aż do st o pnia między dzi ~'ćmi rodZ Cllstwa - os6b, wymienionych pod lit. bl.

albo jeż ej i jest związany z jedną z tych osób

z tytułu przysposobienia, opieki lub kura 'eli;

d) jcżcii "rt--;~j ,;amej sprawie był ~Uib ma być

sl'uchany ja.k o ś'wiadek lu:b biegły a1bo jeżelE był świadkiem czynu. o który sp:rawa

się toczy;

e} jeże' , współdziałał w tej sarlcj sprawie jako

'z'w ier'Zchnik sądo'wo-tkamy, oskarżyciel public:my, obroT!ca albo pełnomocnik osk<trżycieIa, albo też jeżeli doniósł O przestęp­

stwie;

f) jdeli w te.j s~..me'i s-prawi,e pwwadził śledz­

ważne

g)jcżdi w ni~:szei inslanc,ji brał udział w rwy-

Rozdział

L

ltdziału VI

Z.."l{TCS d:dała::l.iCi sądów wojskowych.

Art. 13. § 1. Sąd wojskowy z urz~clu rozstrzyga o swoi ej wla;;ciwo'ści rZeczowej.

§ 2,. U;~::ając swo,j~ llicw-i a śc~wość s~d woj'sko'\vy prZ e.lCl2.U;;e sprawI;( : ' l'lllU nale::.y,

Art 1.4.

§ 1. O r z'3czel". irc wydane 'Przez sąd

os oby, która Vl dane~ sprawie

" ,"" o .~·" , ,,ir"; " V'J ~ ·,. ;i:""1 wo';s"ovrycb

j-e,s l

wo'k~-kowy wz'gJę d c m

n ;e

ro-d l~6 "

zJmo~y ·~~~:".i~F·}~;.~.;.:;;';,';~ ,:,';:r:~

'I

".

","

•

OrzIQc:.: r;r:t'C1 1/.ry'u axJ:2 prz(!z S ;~O \v(}p;:l{Q-wy

l1liż:ne go rz: ::"u Z cbra:q przepisć'w O wbsciwoś ci

TZ'eCZ'()\\;:ej, ,jl2St 'Z rn n c y s.:r.u:";'.g o p r En.\T3 nile v{:~in'e.

§ 2.

§ 3. Qr z2c;: c niy~ s2;chl

Ył/ o,;d;:o we'Qc

wyższe' go

rzę:du, wydz,:Je Vi zcJkr8'~;i(~ dz idan ia sąd!.! ,;',ro-js);)we,~o Illi:ższego rZ'idLl, ni;.~ j,a;t z te,g o ,powodu nieważne.

t

Art 15.

§ 1.

\.V p rzYP2.J!ka,eh: wskazanych

14 , n ~ e 'w~, i:'LOŚf: st'N:Cl.' dza postanov"i. erllp.n1 sąd

bC'ZJp c: śr e d:r;, i o wyi,sz'Y· nad sądem, ktÓ'ry wydał nie-

on',eczonie,

§ 2. .) ;::żcl; (l rz,7C"!.C:iiic 'wychł sąG \'Jojenny,

stwierdza 1,~'ZWaŻllG1ć Nu,jwyż s?y Sąt1 \:vo jskcrwy.

§ 3, On8cze,n j,c o Illęważnośc:i wyca,je sąd

z własne? jin1c-jat'iwy Ib b '1'3.w!nios,,,,j, stron.

Ar~. 16,

§ L ,Je żC'li przeclw.k o tc,j samej oso,b ie

z pOWG-clu kr:i;·;u ·Drzcstf;'ij S~ V.· ;;,:t·'~:, adły ,prawomocne

l' 1

•

•

,.,

'

.1

.

' l

1

w·y·ro..:~l (;E.az·u~'ące ilV ro·. t.ny·Ci l ~;(.~ac[). \V O"I ~ (,(>WV'C:1, a w

pi ervł .~~z.e] 'l n ~l'ta'!lcJi rG.z:~G:i!!a\lv aly :~praviy s ądy tego

t·,;~ ~·d. u, !!U: !·~)·41 C Z (.i,S t <2 n z ·tych sądó\v, który

wyd al ()'f:t9.!t'i1i "'''yro'k ska zują'ey, wydaje wy rok, orze-

'S21fllegn

kaj ący karę łilc;zr: ćl.

§ ~ . Je Ż e,li. w :ril?rwsz c j in stancji rozrpoznawały

sf'rawy sądy v.lc ·~ shc we róźnego T 7· ędu , natenczas

z pomiędzy ty:;}: s ącló,w o- ,k arze fą,c:z; ne,j o-rzc-ka t en

sqd wyż<;z q~ o r::: ęciu, kt6ry c·dat'ni wydał wyj~o!k skazujący,

§ 3. \7n;,:;;lcowy sąd ok: ~'g owy i sąd wojenny

za sądy rówilcgo ;·zędu.

nakży 'Uwc,.'i: <: .-

hv ~' ;

dan:u zaskarżo,;:e 6 o orzeczenia;

'Vo.r razie uchflcn;''l wyroku ieżeli brał

tldz~ał w jego wydaniu,

§ 2, Powody wyłączenia ~rwają nawet :po usta-

h)

niu łub un:eważnieniu uzas<łdniająccgo 1'0 ,nalżeń­

stw'a, P1"zyspo's ooienió., o'pie1k i lub 'kurdcli,

§ 3,Przepis:J § 1 ELf), h) ni~ sŁosli'ie ~ię w woj<;1.wwych sądacn rejono·.... yeh, a przepisu § 1 lit. f)

w sąd ach woje!lUych.

Art 19. § 1. Przepis art. 18 § l, 2 stosuje się

o-c1pow'iednio również do ase·s orów i protokolanta.

§ 4. Ponadto nie n:.o,.i e być asesorem ten, tkto

ze nvierz'clmikiem sądow 'J -karnym, oskarżyci~lem,

sędzią wojskowym, lub protokolantem pozostaje

'w jzdn)lm ze sto-sunków okreś'!onych wart. 18 ~ 1

lil. ,:1. a protokolantem - ten, kto w tym stosunku

pozo,~ta:j'c ze zwi8rzc.b!li 1ldemsądowo-lkarnv'm, o-skarżycielem, s"dzią wojskowym lub asesorem.

DzienniJ{ Ustaw. Poz. 537 ,

Nr 76.

.-.. _----- --- --_....----------------- ----_._ - - - - - -----. _ ----_.--- - _. _._--_..._-- --------._--- --_ . ...--._--_._--- ...

Art, 20. § 1. O przyczyn:e wvłącz:cnia, osoba.

której wyłą'czcni:e dotyczy, za. w jadam :;} właściwy

sąd i wstrzyun uie S ię od udz;ab w 3prawie, z wyjąt­

kIem czynności n',e cierpiących zwłoki.

§ 2. Róv.nniei ·k~żd::l :!':C s'trc!:J m o'że z?,\v':sdoroić sąd o przyczyn1G, v";rląsz2 ~ąsei sędz.ie;lo ', vc,; skowego, ;:scsora lub protokolanta.

dzież zarządzen i a

§ 1. O v.,rył.ąc'zcrrlu sędzje :~ o 1ub asesora rozslrz y;ga są,d , w któi'y.l11 sp rawa s:ę l~)c!:y, a gdy

chodzi o sęd7.iego 'Ii" wojskowym S2,dz ie r e jo:,owymwOiskowy sąd okręgo wy. i!.dy zaś chodzi o s ęd ~~ieg,)

lub asesora w sądzie wo,j,ennym _ . zwi,;:rzchni:\: są­

gOV"l~('. sęC1Zie~0 tc:;.goz S2~;d~~( cu.l:o Z·"ViOC1C · SH~ do ln:nego sądu o l:rZ '? :p;'-(iv,ac1z~:nie GcipCVi~cd}j.i,-:h cZy ;.:.f1nści;

;~w iadk a lub ,h;(~~lc~o rrl<JLna pr z c :;;t...l.Chd(; T"od pezy-

Art, '21.

dowo,-,karn y,

§ 2. O ~N·yłącz r.~· n!u. protl}l\. o~;'~.tl"t2!. rozs~!zyg~ sę­

dzia woj,s'] w'vy, stvją'cy n a ez·d e . sądu, \',,- którym

S'Prc_wa się toczy.

Art . 22..

zło'żył.

Art 27. jeżtzli zachnch.i potEeba s pra'\'vch enia. okoLczi1nści f.D.:17, tvC"z~. vc h celetT'. viv,J2.D.ia pcs't af ~....J

''' V'' .1..\_,

' ''I1':Cl

.....

strony, j:cże-l1 zncho(ł.;'::1. n:ko iic z.n{j .ś s~, fi"iO·.~~ąc G WyV~70 -

\;'l;ll i(: ~;,~ k

s·1.rc.·ny o wv 1 ąc.zcn ie

W mYśl] arL 22 na,k:~; y v~, ·)ip~l: ,Je) ,,::cL', do l\tórc.go

na, kży OSO-Da

o:bj"ta WEj OG:J om .

§ 2. \XfniiJ8c!" o w,/k\u:c:uie Hl():}::" być LtGzYnlO ~y pisemnip. lub podany ustnie dn p ~1.(j].;ołu,

.

§ 3,Na rozpr aiw icgtó'N,nej '1'/,ni0;,e k ma być

uczynio·n y nai~,ó źnjc'i przed c,Jcz~)-tf.1ni",,:'J. ,i ,kh~ os,1.:ar:~enia, a na rc'ZpravI': t:: n:w ;, zvjil1,~i ----- ;;);-~ed z,to:';·c n;{.m

ustnego sprawo~:d<t,n; a , Po tv::n tc:':·m i'l :\; v!i,io ~ el( może być cczynio lly tyWw w p'I'zy'p adku, !~.dy u'zasadniające f;o okolicznnści wr;i~dn ie j nie is:.nl2.ly lub niz:~

/.:)

,. . .

1

~o'7pr~',\,,'1

"'~d

-vo,-"v.

D"

, ....

•0 . "I '"""t!

"o~

.~

~ rv,I'Y

;""' :.

~.'. ~ OŻ'-' Je e

4

.1.

-

Ar1.28.

§ 1. S ą'd 'i,i~ :mi!. chowiązkn uza':'3.unia-

!Ira l-~o,s~a .~1ol;tv ie·~1 .ia.

a) zarządz a j ,;'::E.'go przc p~o'\.radz8n ie

lt"tb v,·-e~ V/3. r: je l:o-,~c~~ de, s ąd li ~

b)

u'~\v:z!~~.1t-} d~l 1 3. j ą ce·Ro

V.li:'~ GS("'~~

dowo,dn

s: r :}ll"'r{ • .ktć .I'e-

IDU ~ię inDa s·t~c n3 nie sp ·::-,z·cc:i\~' ·i ła.

§ 2. Inne orzecz '~n i". 5,';d pc'w-'l,n;'-:n uzas:ldnla ć,

z wyjąfkiem p'r:~<,r;::' 2 d k ó\'oj- , IV f.ii,rych p .rz e pi.;' szczególny v,ryra:~nie go od te go zVIi :J.ln;<t.

Art. 29.

łać wątpl iw ość co do j";ilo bez'slr onno,.ścL

§ 1. .

"(''',

ił:'

:liJ <..

s;· ęg·ą,

J:Jiezo 1c ~ż'rde o,d przy..:; z y;), 1/;r'i~IH~cnio'"

nych wart. 18 i 19, sąd ;ub \',':l2.dz.a, wtaśc :.vva VI myśl

art. 21, wyłącza st;dzieLZo w,";s kowe.go, <:Jcsora lub

protokol anta na wlasL8 i:o Sio ;; ;'.(~al'l ;2" hb DCt wiliosek

Art . 23.,

za'p ad:tja !Je~~ wys łuchauia 0's1:2.1'ptJ.b ·l icz!18g0 , chvba że 1« 3.ek(S .n i!1ie~szy inaczc,i stanowi 1!1.b oskai'życ iel publiczny wnios~k :-wój

:~y ciela

Jeżeli

prz epis ;;ZC Z~ ?ÓhiY ni,c stanowi

inaczei, ol'l:ecze'uia i zarządz8,n! ~1! :r.;:padk na r oz'prawie. o'znaj'wiD. si~ prze z O'.l~foś:,;en;.e w,Lne; iil ne orze~

(;lenia i za rz ąc12.e. nia oznaimia si ę bądź przez ogłosze ...

nie us t. ' ..? ~ bąd :~ p .~zez d or·~(: ze!1 h~ odpis11.

'IN

Art. SU, § 1. OczywllSl,e ormył:ki' p isarskie

orzecz eni u lllh z c !"ząJz':: llilj pro,s'lnie się,

)'

"

\

.

""

.' o:",tanO

":~VH?nlC sprO-S· :O"il3.,rna 'D('·.j,u'..su.~ e SIę

§ '1.'~ . 1

"ł.i. tle n sanl s'pO'sób, r;at: ak t 1.d (::1~:~i:~~ ·y s,pr o\s t ovJaniu.

§ 3, Na ,posbnov-:ienic zarządza;ące sJ)rostowa-

nie służy zażal eni e .

Rozdział

wąt;p:Ii ''\T18 ll~·e był -y

:. ! t r ;),t1ie Z l:! .:-~ ne.

" 4' . \~"SOD;:;

'"

" .

. .J ą :':Z'l?ill<l

"1

'

l3

. 'lOO

i' C. 'v'y'

z ą,c.ana, 111a SH~

oświadczyć na dotyc ząc y W!11csc,k_

Art.31.

r,ośslą

IV,

§ 1. S .?chia wC'l ske wy, kieruią o: y czyn-

sąd U·, .v;f

".r"l":/'df\.jf

·\~vsz.e 1,;(t8

z.a rząd "t.p" llla,

nie-

zi;.~, .jnc df) nt!·z:T". ·. "nh podcla" tej cZYI111(1'śc i po:wagi,

Art . 24..

ti 1 . ~ ~d V,! u'ls1.;O\v·y '=;:'ry"'cl~" ic o~zc<.:ze ~ i ia

v. 'Postaci wi'r Gków~uh ~)G ~;l2.;low';eJi, Orz <::: ,~zcllie.,

nazyvia wy .. Jkiem,

~tó;'c go . przq;',ii> " ::Czci;ó]n: lli e

Jest P<JSl c 'l0'N.(::I'c m.

!':!

\, .. 1

"

,

.,

:" ~ ,. \'1 _cwc::i;arh" n;c. ·wYIT'ago.]ący~cti orzeczema sądu wydaJ,e 'ZI.l":" F:z;-.;:ri' " SędZ ;l: '.i'/'ij':,k0'\VY s,o-

Sf)okoju i porzitcib.L

' § 2~ -)s() l:v~ ~ K ·tó r ~. ru:~rH·~?;t_ ~"'!oVl~_gęł spc!l{ó'! lu.b

~\Ot"Zą~l~?;l;..~ sC!ct(. ~; ;;\ \J\,~c,j ~;"k(~I;"l}" : 1:. 1{:~r 1).~ąc-I ·;:'·~"tll""lno8t: ·j · ą są­

d o'V\~·ą ~ u:p·c.rnklH. i up r . ;~cdza '.i sl.;~uVl\.ach

,.v'łó..śc ~ \\i · eg:) Z 3.Ci~O\/l; ł.}l la sl:}-.

~

jący Da

c.zele 5ądu ~ ~przc~·.;uJnl.~~?,ąl:y! sęlJ.zj~ '!'"lCllj-slko ...

wy ,,?a.ją..':x 'pd.~:~;i..~ ,~yr,\~.~.~~i .: ;~~~:~'~yO :r! ; c :~,ći::'~'~:o ,ora.,z

sędz1a " "C':S,h0\N 'j

j

.. .. '.• T l'; '·f'" J

c .. ,." ..,,;, c.~ ~·" ,l.O~v l·~ "ądo,w",.

e.źeili §~;~~~f~{~; ~~~:.~~ ~~~LL~'~( b~~ ~;:::l Gl !:;-)':'~~<' l:'(,'~~~!::i: d;će ni~

Art. 25. W'Fu,l-: v sądzie });erws?;,d

. mo~'e zapaść ty.H;o ;13 r nzpr:.twi<~ skns::•.('; j.

J~..:.-!,. 26.

ł'ozprawie !lub

1nsiancji

§ 1. PO·f. :" llowll:r!;a sc~[;rJ. 7.apad c,!ą na

poza rozprawą,

§ 2, Pc,, 1. Cino·,v·ICl";a n 'l ozpmw'k z.1JpadJją !pC'

wysłu;:;haniu 0,:.,.(,: c: n vch str on.

~

~'

""\

j.

T""'.1.

:.

ros ~ an(l',I"'Wl';a

1

•

poza rozp ra'N'l zap':t Ctają po

wysłuchan.iu us1neg~) lub cciczyiar:iu P:', , ':',mcga w nio-sku oskarżyc iela p~,h1iC'Zr:.2g0 . .Fos1. anov.-icnia WO),

5kowego sęd zie.go ś]e-dc.ze:go, '·I,Teojs,k o·'\:\I--2 gO' s[~.d u r'e jonowego oraz sądu wo;ennego poza rozprawą tu-

f;

caJszego nie-

ęd zi aS v:\ ~{~~;:~/;-, ~~r~';i'~~r~ ~~;; ~zt~~~~:,;,(t ~~! ~ ~~:~~v :'~ ~~~~~;~

za.rządzIe 'U:;l\C.;\·~ Cl-· 2 v./~.nn(;g Q z rrU(:!lSca. ~jG,k o'nywa"{.i.la

czynr' o:3ci, o i;l (~ kod e J.~s i:;,n~cj~~zy rnie s ićwu'wi inaczej.

Art, 32, § 1. J~Z;: l: -POdCZ.flS [1o~c0:1ywani a czynnośd sąd ()W(~.j cioPU,: ;zczlln o się ci ~ Ż' SZ 2,gO naruszenia

powagi :>ądu l<Jb pl'rZ~d);:H .:;zymlO~(:j sądowej albo

ubii;~e:1i a ::; ądov"j , innc:j -..vt,d::y bb O:,;()b OIH biorą­

CyTTI 1.~Jział w sprav,,"i e , sęd zia "v·'·)~,s1:C'VlYt kieruj"ąc.y

cźynn0śc:-ą sąL10\v"t, może U;'. ~H "'; wln n:::go

a)

ź0bicrza , poz()si:2.'iąc~~go w czy'nnei służbie

WQ,j'skov,'c j --- :karą ll crządkową aresztu ci\}

trzech d n:;

b) i:nm, o'sobę-- -karą j:8rqd1~ową aresztu do

,trzE' ch dni j;;b grzywną do- 300 :d .

§ 2. Do osób poo;r~awio:lych wolnG ,:' c1 stosuje

się w miei,s'c e ka~'Y por7.:ądi·: o'\-\.';ci are~ztu ,ka rę PQrzą,d­

kawą odoscbr.ionego 'zam~a1 i.;:cia: wz,;~lędem. oskar·

Dziennik Us taw. P oz. 537.

żoneg:o __ do siedmiu dni, względem innych osób do trzech dni .

§ 3. J eżeli czynu, wymienionego w ~ 1, dopu śc ił s i ę żołnierz w cz ynn ej ·sluż.bie wojskowej, 'Posi adający s!op:ell wojskowy wyższy, n iż sędzi a w oiskoo

wy lderujący czyr.nością sądową, karę porządkową

<l res:du (odosobnionego zamknięcia) wymierza na

wniosek sędziego wojskowego 'zwierzchnik sądowo~

karny , któ rego \.... ł a:lciwość uzasadni ona jest ze

wzgl ęd u ·113 miel's ce popc.lnicnia czynu.

..

§ 4. W r azie nicściągaJno,śc i grz)'wny Zamle'illa

się ją na ka rę porządkową areszt.u (odosobnionego

zamknięcia) do trzech dni.

§ 2. ,Przep isy, odno sz ące si'ę do rprokurat ora

wojskowedo, slosuj ą ,gi ę od'powic-dnio do oficera są­

dowe go, j:żeli przepis szczególny nie slanowi inaczej.

§ 3. O skarżyciele m publicznym w s~dach ~o"

1cnnych jesl oficer wyznaczony przez zWlerz,chnlka

sądow o · karnego.

Art. 38. O ska rżyc i e l ,p ubliczny w sądach wojskowych obowiązany jest - w granic.ac~ przysług1:l­

jących mu nprawnieri - <lo wnoszenia ł ipop~e.ra m a

o skar żenia w sprawach · o ,p rT-c s,t ę.ps twa sC lgane

z urzędu.

Art. 39; § 1. Prze,stępslwa, których śctg,~ni e

jes

t

zależne

od wn iosku pokrzywdzone~o lub Jego

Art. 33. § 1. J eżeli czynu, wymienionego

wart. 32 § 1, dopuszczono się podczas rozprawy , ka- władzy przełożo-nej, staj ą się z c hw ilą złożenia wniora p orząd..k.owa areszt u [odosobnioneJ!o zamknięcia) ' sIm przestępstw ami ściganymi z urzędu.

§ 2. W sp rawach o przestępstw a, których ści­

n:;oże być wymierzona na czas do dni siedmiu, a ~

stosunku d o Qskarionych aresztowanych - do dm ganie jest zależne od skargi oskarżyciela prywalneczlernasfu, zas kara porządkowa grzyw.n y - do wy- go, osk arżyciel publiczny ohe.~muie oS'karżenie równocześnie z wszczęciem po stę,powania na' podstawt(!

sokości 500 zł, przy czym prawo n.:l.klad ania tych kar

skargi.

.

przysługuje sądowi; jeżeli jednak winn ym jest żoł­

nierz w czynnej s ł użbie w ojskowe j, posiadający taki

Art. 40. § L Oskarżyciel !publ iczny w s ądzie

s topień wo;skowy, że w stosunku do 'Ilie~o s'kład s ą­

wojskowym, c o do którego- zachodzi iedna z. okodu ~lj.C byłby właści.wy do orzekania w sprawie kar- licz ności , wsk azanych 'Wart. 18 § 1 lit. a), bl, el lub

nej, prawo nal ożenia kary przys ł u.,guje 'Przewodni - u), albo który w&półdziałał w sp rawie ja)ko zwierzch·

c zącemu r o'zprawy, jeżeli p osiada sto-pień w ojskowy

nik sądow o -karny, sęd'z i a , asesor lub obrońca, porówny IlIb wyższy niż len żołnierz , w innych zaś przy- winien się wyłączyć i zawiadomić o ty.m s wego bezp adl.:ac h J{a r ę wymierza na Wlniooelk przewodniczące­ p oś redniego prze ł ożonel1o.

go rozpra wy zwierzchnik sądo wo-karn y w sprawie ,

§ 2. O przyczynie, wyłączające; oskarżycie'a

będącej przedmiote m rozprawy.

pub1ic7.ne~o , Ikażda ze str on m oże zawiadomić je)!!>

§ 2. \II r a'Zie ni'CSciągalności grzyw,ny zamienia bezposredniego przełożonego, !który, skoro -s twier·

si ę ją na ,karę porządkową aresz·tu (odosobnionego

<hi ~e p l"Zyczyna ·t aka zachodzi, wyzna-cza innego

zam'knięcia) d a siedm:.\l d.ni.

oskarżyciel a publicznego.

§ 3. C zynnos ć dokon ana przez o ska rżycie1a Pll Art. 34. § 1. O ukaranie osoby, 11ie podlegają­

cej vAaśc;,w ości sądów wo jskowych, sąd w oojskowy blic7~nego , k tór y 'POowi,nien s ię był wyłączyć, nie jest

zw raca się 'CIo s ądu grodzkiego m iejsca zamieszkania z te go powodu niewa,żna.

lub pobyt u dane j osoby; sąd grodzki ma postąpić lak,

Art. 41. § 1. O sk arżycieI publiczny m oic już

j:!khy czynu dopuszczono- się p rzed tym sądem.

w to'ku dochodzenia lub śledzłwa zł ożyć wniosel{

§ 2. Prze'pisu § 1 nie s Ł osuje się do obrońców o zabezpieczenie ,grQżących oskarżonemu kary piei pełnomocników siron.

ni ężnej lub przepadk.u spos obami , ws kazanymi w kQie P ostęllQWan ra cywHnego dla zaobez.pieczenia

Art. 35. Kar .p orzą d kow ych , 'WYffiie-nionych de-ks

powód zt wa.

w art. 32 i 33, nic s/osuie się d o sędzió w waj.s-kowych

§ 2. 'Prz-e pis ,§ 1 stosuje !>ię odpOowiednio do za :. asesorów należącyc h do s'kładu sądzą-cego j' do

bezpi eczenia na m ieniu osób, odpowiedzia lnyoh maoskarżyciela publicznego w są d zie wcY,.sk owym, a kajątkowo za o skarżo n c~ o.

ry aresztu -- z wy jątkie m kary, pl'zli:widziane.i w ~rl.

§ 3. W spr aw ie zabezpie cze nia rozstrzyga s ą.d

32 § 4. i art. 33 § 2 - do obro6cy ,l ub .pełnomocn l'ka

woj.<;kowy,

do klórl<!go właściwo ści sprawa należy.

strony.

§ 4. Na to. post anowienie -s łu ży zaiale-nic .

Art. 36. § 1. Ukaranie i'zsl 'lla·!yclIlUi<ls !. wy.konalne i 11ie ll ch y!a oclpowiedzia lno:O:ci karnej i dyscy'

Rozcl-zlał U.

v\illarn ej.

Pokrzywdzony.

§ 2. G" yw" y "Op l yw"i, '" ,ue, Skod", p ,,;&lw.1.

Art. 42. Za p n,kr,zywdzonego uwaLa' silt IJ su b~,

K S l li G A II.

której dohro IPra wn e zosta ło ,be z-po ś r e dni o naru!>zone

lub 7a.'frożone.

STRONY, ORRO NCY I PEI.NOMOCN ICY.

R oz d z i, .a ł

I.

Oskarżyciel publicwy.

Art 37. § 1. O s karż ycie·l em 'Pu'hlic-:.nYIH w są ­

(!:tch wojsko,wyd! jest p rokma lor wojsk ow y- ~ w woj~, I,:owyC' h sqd a ch rejonowych OfiC'i:i sąd ow y, jei~li

J,ofolw ra,!)f woj s!·wwy Sdill ni~ dziala.

Art. 4 3. § l . .J (:!:l:t:'Ji lHJ1kl'<'.ywd-w llY u il:.' uk o "l '

o.y ł Jat 17 lub jes t ubezwłasnowolnio,ny, ,prawa jeg ....

..... ykonywają: ojcil:'c, matka, opi ek u n lu b osoba, P,J t.!

Jd ór cj ~ta lą pizl:zą pok rzywdzon y pozosŁaie.

§ 2. Jeż:di p o,krzywdzonym jest nie p e łnol e tni

od ,la t 17 do 2 1, to prawa jego- Ila równi,.. nim modą

'wykc-nywcć o3'Joby, wym~enionl: w ~ 1, o ile 1lie-p;ł .

uoletni l(,ln u si ę ni l: sprzeciwi.

Nr 76.

Dzi elI nik Ustaw.

Art. 44. J eże li po kr zywdzoną jes l osuba prawn a , lo :prawa os o,by lcj wyk o ny wa je j u s tawowy

przechla wi c icI.

Art. 45. \Y/ ra'zl e s m wrc i pokrzywdzoneg·!)

prawa jego wykonują: mał żone k, rodzi ce, d z i'c·:;i

i wnuki.

Art. 46. Po'luzywd zo n y oraz inn e osoby , wymienione w a rt. 43 do 45, 111 Ggą wyk o nywać s we pr a wa osobiście alb o pr zez p ełno mo cnika , będącego

CJbrOJlcą w ojs k o.wyro.

R o z cl z i a ł

§ 1. Pokrzywdzony przcslęp:>twem,

ściganym z o ska r że nia prywalnega, nale żą c ym d o

właściwo·ści s ądów wojskowych, ma celem sp ow od o",ania ścigania wni e ść s ka r gę do zwierzchnika s ąd u ­

'w o-karn e;g o , d o os·karżyci e la pub.Jicz nego w sądzie

wojskowym, .do sądu w O;Sk ow 2g0 , do 'Przełożonej

władzy wo-js:kowej podejrzanego, do ż andarmer i i lub

do policji. pań stw owe j.

jakie

ja k iej p odstaw ie.

§ 3. Oskarżyciel o wi pryw a tnemu przys ługują

'llprawnienia strony, jeże'li k odeks nini e jszy ni c stan owi inacz e j.

Art. 48. Jeżeli postęp o wanie wszczęto wskutekskangi', wniesione? przez jednego lub :k ilku pokrzywdzonych, inne osoby pokrzywdzone tym samym czynem mogą się do 1:eg. :J postępo 'wania przyłączyć aż do rozpo'częcia rozprawy g· łównej.

Art. 49. J eże:li śmie rć pokr.zywdzonego nastą­

piła po- wniesieniu przezeń skar'gi, to- prawa pokrzyw.dzoneg·o :służą osobom, wymieni onym wart. 45, o ile

przystąpią do sprawy w 't er:m inie zawitym trzymi e sięcznym od da'ty śmierci p o!krzywdzonego,

Art. 50. § 1. Od s tąpienie oskarżyciela prywatr.cgo od skargi przed rozpoczęci em rozprawy głów­

!lej powoduje umorzenie postępowania.

§ 2. Odstąpienie oskarżyciela prywatnego od

skargi' 'po' roz.poc.zęciu r ozprawy ,g'łównej, a przed

przystąpieni'em sądu do narady nad wyro·k iem, powoduje umorzenie postępowania tylko wtedy, gdy

nastą:pi,ło za zgodą oskarżonego.

§ 3. W przypadku wskazanym w ~ 2 ni e nastąpi jednak umorzenie postępowania, ieżeIi oskar' życiel publiczny w sądzie wojskowym z'e w zględu

na interes publiczny ,oskarżenie nada'l po'p ie ra.

Rozdział

IV.

Oskarżon!y .

Art. 51. § 1. Ten, przeciw:k o któremu toczy

dochodzenie, nazywa się pode,jrzanym, a· ten,

przeciwko· 'kit.ó remu wszczęto postępowanie sądo­

we - ,oskarżonym.

§ 2. Gdy kodeks nini eiszy używa w znaczeniu

ogó,lnym wyrazu oskarżony, sLosuje się odnośne prze ·

pisy także do po'd ejrlanego.

Art. 52. Oskar żo ny może żądać ju ż p odczas

śledztwa albo dochodzenia, prowadzonego przez prokuratora wo·jsko'w ego lub na jeg o .z lecenie, aby mu

się

przestępslwo

mu za.rz uco no i na

Art. 53. O ska r żo ny m oż c nIC odpowiadać n a

za daw ane mu pytania.

Art. 54. C o do ,ka żdego oska r ża n ego zbiera si"

dane, dotyczące jego tożsam o ści, stopnia w ojsko w e go, w iek u, wyznania, s to sunk ów rodzinnych i mająl­

kowyc h, przebiegu służby i kwa,l ifikacji sł u ż,bowYC:1,

oraz w zmi a nek o nim w rejestrach }<arnych i w ewidencji kar, prowadzonej przez władze woj sk owe .

Art. 55.

§ 1. Oskarżony, pozostający n a wol-

no śc i , jest obowią za ny stawić się na ka żd e wezwanie

s ądu w ojskowe go lub .p row ad z ącego do chod ze ni e

p rokuratora w o jskowe go i 'zawiadomić s ąd, wzg l ę d­

nie pr okuratora, o każde j zmianie miejs ca zamicsz]{ania.

§ 2. W ra zie nieusprawi ecHiwionego nie s tawi en nictwa oskarżDnego można' ,go· spro wadzić :pr zymuso w o.

R o z ci z i a ł

§ 2. Prze'p isy art. 43 do 46 stosuje się odpo,wiccl-

nio.

12.33

537.

':"Y J a~!lI()[10 ,

III.

Oskarżyciel prywatny.

Art. 47.

P OL

V.

Obrońcy.

Art. 56. § 1. Oskarżony ma pra wo kor zy~; t a ć

z pomocy 'jednego obrońcy woj skoweg o .

§ 2. Kilk u oskarżonych w sprawie m ':Jźc korzyz p om ocy jedne go ohrollcy wo; s-k oweg o, gdy

obrona jednego z nich ni e jes t w spr.ze.cznnści z obroną drugieg o.

s tać

Art. 57. Jeżeli oskarżony jes t niepełnoletni

lub ubezwła,sno'w o,ln io ny, prawo w Y'brania dl ari

cbrollcy wojskowe go służy r ównież iego o,jcu, matce,

opiekunowi i osobie, pad której stałą pi ec zą pozost a je .

Art. 58. Obrońcami wo j,skowY'mi mo gą ;być nie

pozostający w czynnej służbie wojsko'wei

a) oficer.awie au·dyŁorowi·e oraz generalawie,

przeniesieni z korpusu oficerów audytorów

d o korpusu generałów;

b) adwokaci wpisani w P o!.sc e na l is tę adwokatów;

ej profeso r owie lub docenci prawa polskiej

szkoły akademickiej państwowej lub prz e z

Pańslwo uznanej; jeż e li zostaną na. swą prośbę wpisani na' listę obroń­

ców wojskowych.

Art. 59. O wpisaniu na listę obroI'iców w o jsk owych rozstrzy,g a na pods t awi.e swobodnej oc e ny

Minister Spraw Wojs,kowych, uwzg'lędniając zachodzącą 'potrzebę od:powie dniej iJo ści obnHlców woj skowych w danej miejscowości oraz osobiste kwalifikacj'e pro'sz ące\go. Odmowa Wipisu nie wymaga uzasadnienia.

Art. 60. § 1. Minister Spraw W o,jsk owych zarządza wykreślenie obroI'icy 'z listy obroI'iców wojsk owy.: h

a) na prośbęohroI'icy woj,sl{Qweg o;

bl w raz ie utracenia przez obroI'icę wojskowego warunków, wymienionych wart. 58.

§ 2. Minist e r Spraw Wojskowych może zarzą­

C! ZlC wykr e ślenie obroI'icy z hsty obroIlCów w o jskowy ch

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

aj w przypadku .c za.sowe,,go zawieszenia obroń­

cy wO~ls:kowe'i~o w wykonywaniu adwokatury;

bl w przypadku ukarania obrońcy wojskowego pr'z yna jmni'cj ,dwukrotnie karą porządko­

wą za wykroczenie porządkowe w sądzie

wojis kowym;

cj ze względu na podniesione przeciw obrońcy

wojskowemu poważne, dyskwalifikujące go

zarzuty.

Art. 61. § 1. Przed wszystkimi sądami wojskowymi w pierws zej instan.cji, nawet w tok u śl edztwa

oraz w toku dochodzenia prowadzonego bezpośre­

dnio przez prokuratora wojsk0wego, oskarżony musi

mieć obrońcę

a) jeżeli nie ukończył lat 17;

b) jeżeli jest głuchy lub ni emy;

cl jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co

do jego poczytalności.

§ 2. Oskarżony o zbrodnię musi mieć obrońcę

na rozprawie głównej.

Art. 62. § 1. Sędzia wojskowy, stojący na czele sądu, wyznacza oskarżonemu obrońcę z urzędu

a) w przypadkach, wskazanych wart. 61, jeżeli

oskarżony nie ma obrońcy wojskowego

z wyboru;

bl na prośbę oskarżon e go, który z powodu

ubóstwa nie może pon ieść kosztów obrony,

jeżeli udział obrońcy jest w danej sprawie

wskazany;

c) na prośbę o skarżonego, gdy na miejscu nie

ma obrońcy wojskowe go gotowego podjąć

się obrony, jeżeli udział obrońcy jest w danej sprawie wskazany.

§ 2. \Y/yznacz enie obrońcy z urzędu do rozprawy rewizyjnej zależy od uznania sędziego wojskowego, stojącego na czele sądu odwoławczego.

Art. 63. § 1. Do obrony z urzędu wyznacza

zasadniczo obrońcę wojskowego, zamieszkałego

w miejscowości, w której odbywa się rozprawa albo

toczy się dochodzenie lub śledztwo.

§ 2. Obrońca wojskowy, wyznaczony do obrony

z urzędu, nie moż e bez ważnych powodów odmówić

przyjęcia obrony w miejs cu swego zamieszkania.

O ważności powodów odmow y decyduje ostatecznie

sędzia wojskowy, stojący na czele sądu.

się

Art. 66. § 1. Nie może pełnić czynności obroń­

cy wojskowego z wyboru

aj kto był lub ma być słuchany w danej sprawie jako świadek lub biegły;

b) małżon ek zwierzchnika sądowo-karnego,

oskarżyciela, sędziego wojskowego, asesora

lub pokrzywdzonego;

c) kto ze zwierzchnikiem sądowo - karnym,

oskarżycielem, sędzią wojskowym, asesorem lub pokrzywdzonym jest spokrewniony

lub spowinowacony w linii prostej bez ogranIcze nia albo w linii bocznej aż do stopnia

między dziećmi rodzeństwa;

d) kto pozostaje względem jednej z osób wymienionych pód b) w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli;

e) adwokat, który został czasowo zawieszony

w wykonywaniu adwokatury.

§ 2. Powody wyłączenia od czynności obrońcy

trwają nawet po ustaniu lub unieważnieniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.

Art. 67. Nie mogą być wyznaczeni do obrony

z urzędu

a) osoba, co do której zachodzą przeszkody

wymienione wart. 66;

b) ofice r, pełniący czynną służbę wojskową

i posiadający stopień wojskowy wyższy, niż

przewodniczący rozprawy, lub będący przełożonym któregokolwiek z członków składu

sądzącego;

c) oficer, będący p o dwładnym oskarżonego;

d) w sprawie o przestępstwo przeciw karnoś­

ci - podwładny oficera, przeciw któremu to

przestę pstwo spełniono.

Art. 68, Obrońca, wyznaczony do obrony

z urzędu w sądzie I instancji, nie jest obowiązany,

z wyjątkiem przypadku ponownego wyznaczenia, do,

udziału w rozprawie rewizyjnej; jest jednak obowią­

zany współdziałać przy zakładaniu rewizji lub wnoszeniu odpowiedzi rewizyjnej,

Art. 69. Do czasu doręczenia oskarżonemu

odpisu aktu osk a rżenia obrońca może porozumiewać

sie( z oskarż o n ym aresztowanym tylko za zgodą i w

ob e cności sędziego wojsk owego lub oskarżyciela publicznego; po doręczeniu odpisu aktu oskarżenia wolno mu porozumiewać się z nim sam na sam.

Art. 64. § 1. Gdyby powierzenie obrony

z urzędu obrolicy w ojskowemu nat r afiało na szczególne trudności, wy znacz a siG do ob rony z urzędu sę­

dziego w o jsk owe go , a systenta lub oficera, odby wają­

cego wojskową aplikację sąd o wą .

§ 2. Jeżeli w y znaczenie s;:; dziego woj:;kowego,

asystenta lub oficera, odbywając e~:o wojskową. aplikację sądową, do obrony z ur z ę du jest utrudnion<:!;

sęd z ia wojskowy, st ojący na czele sądu, zwraca się

do zwierzchnika sąd o wo-karnego o wyznac ze nie d o

obrony z urzędu innego oficera, pozostającego

w czynnej służbie wojskowej.

Art. 70. § 1. Pełnomocnictwo, udzielone obroń­

cy wojskowemu, upoważni a do prowadzenia sprawy

we wszystki,ch instancjach, jeżeli nie zawiera pod

ty m względem wyraźnego ograniczenia.

§ 2. Mo że być ono udzielone na piśmie lub

uslnie wobec sądu.

Pr zy wyznaczaniu obrońcy z urzędu

Art. 71. Ka ż da osoba, wezwana przez sąd

wojs kowy na świadka , pówinna stawić się w miejscu,

Art. 65,

n a Je ż y stosować odpowieJnio p rz epis art. 56.

KSIĘGA

III.

DOWODY.

Rozd z : ał

I.

Świadkowie.

Nr 76.

dniu i godz.inie, w skazanych w wezwaniu i pozosta(;

aż do zwolnienia.

Art. 72. Swiadka, który nie może stawić się

z povvo du chorohy lub kalectwa, można przesłuchać

w jego mi eszkaniu .

Art. 73. Y/I razie polrzeby p rze słuchania Prezydenta Rzeczypo spolitej, Generalnego Insp e ktora

Sił Zbrojnych , l'hczelnego Wodza luh Marszalka Polski, sąd zwro.c a się d o n i e$~o pisenw ic o wyzn acze ni,.

miej>.ca i czas u pr zes łucbania .

Art. 74. Przesluch anie osób, ], orzystającydl

z przywi leju zakraio wośc i, f}Llbywa się z zachowa11iem ustavy, umów lub w;lalonych zwycza jów między­

nc.roc1owych .

Art. 'j/j,

1235

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Nie wolno prz es łuchiwać jako św i ad-

ka

al dllchow negn co do [aktów, o kt órych dowiedział się na spowie2zi;

hl oororicy oskali;one go co do hktów, o których się od niBgo dowiedział p~'zy uclzielan ill

porady prawnej lub prowadzeniu sprawy.

Art. '16 . J eżeliśw .iilclck oc1m a 'lVia zeznań z powodu taj emnicy zawodow~i. v. sąd nie uzna za możli­

we go zwolnić, przeduchanie odbywa się przy

drzwiach zamknię tych.

Art. 77. § L Żołnierzy i urzędników publicz nych, chocia żby ju ż ni c poz:osta'v:.tli w czynnej służ­

bie, wojno słuchać jako swiadl,ów co do okolicznosci,

na które rozciąga si ę ich obowiąz ek zachowania tajemnicy urzedowej, jedynie ~a zezwoleniem ich obecnej lub os tatnio prz eł.::' ;!:onej ,·vJa d zy s łl1żb()w~j.

§ 2. Zezwolenia wolno odmówić jedynie wle dy,

gdyby zrażenie z<2znania wyrząd z ić mogło poważną

szkodę Państwu.

§ 3. Sąd może zwrócić

sic: o z\"olnienie ż·::>łnic­

rza lub unędnika publicznego z o bowiązku zachowania tajemnicy do wład zy naC/:eJn2j odnośnego działu

zarządu pallslwowego .

Art. 78. § L Mają prawo odmówić zeznali

a) małżonek oskarżonego;

bl krewny i powinowaty oskarżoneóo w linii

pr os tej;

.

c) krewny oskarżonego w linii bocznej aż do

slopnia między dziećmi r'Jdzeńdwa;

d) brat i siostra małżonk". oskarżonego;

e) osoba związana z oskarżonym z tytułu przysposobienia.

~ 2. Prawo odmowy zeznali hwa nawet po 11stanln lub unieważnieniu małżeństwa lub przysposobien1a.

§ 3. O prawie odmowy zeznań należy osoby te

b

uprzedzić .

Art. 79. Jeżeli osoba, wymieniona wart. 73,

złożyła. zeznanie, a nas:ępnie przed złożeniem zeznar ia na przewodzie fądowym w pier",:,szej instancji

o .~:wiadczy, ,';e chce z p rawa odmowy Skorzystać, poprzednie jej zez:1anie nie może słu żyć za dowód i nie

może być odczytane ani odtworzone.

Art. 80, § L Świadek m D pra wo nic odpowiadać na pytan ia co do okoliczności, klórych ujawnie-

nie mogłoby narazić na odpowiedzialność za przejego samego lub osobę, pozostającą z nim

w sto o.unku, wskazanym wart. 78.

§ 2. O prawie

należy świadka uprzedzić,

stępstwo

tym

Art. 81. Świadka, po uprzedzeniu go o odpowiedzialności za ll1eprawdziwe zezna'nia, należy zapytać o imię, nazwisko, stopień wojskowy, wiek, wyznanie, zajęcie, przynależność służbową, miejsce zamie szka nia i stosunek do stron.

Art. 82. § 1. Po ohzymaniu danych, wskazanych wart. 81, nakiy odebrać od świadka przysięgę,

jeżeli kodeb nini('iszy nie stanowi inaczej; przej

odebraniem przy s ięgi należy go pouczyć o znaczeniu

tego a ktu

§ 2. Świadkom, klórzy w danej sprawie zeznawali już pod przysięgą, przypomina się przy ponownym przesluchanill poprze dnio złożoną przysięgę,

chyba że sąd uzna za koni e czne ponowne zaprzysiężel1le.

Art. 83. § 1. Swiadek składa przysięgę wedlug roty następu j ącej

" Przy s i ęgam P anu Bogu \Vszechmogącemu

i \Y/sz echw iedzącemu, że b~dę mówił szC';;crą prawdę, nicze.go nie ukrywając z tego, co

mi jest wiC'.dome. Tak mi, Panie Boże, dopomóż" .

§ 2. Osoby, wyz nając e reJif~ i ę chrześcijańską ,

przysięgają przed lu zyże m .

§ 3. Osoby, wyznające re::1i gi ę mojżeszową, trzymają prawą rękę na torze - 2 ks. Mojżesza 20 rozdz.

7 wiersz.

Art. 84, § 1. Swiade1c składa przysięgę poza sęd z ią lub odczytując 11a głos jej rotę,

przy czym wszyscy, nie wyłącz a i ąc sądu, stoją.

§ 2. Niemi piśmienni sJdadają przysięgę przez

podpisan ie roty. Niemi niepi ś mienni przysięgają przy

pomocy tlumacza, czyniąc znaki.

wlarznjąc

Art. 85, § 1. Nie sklad"ją przysięgi

a) nic letni co lat czternastu;

bl osoby, które z powodu choroby psychicznej

lub innego zakłócenia czynności psychiczny ch nie zdają sobie sprawy ze znaczenia

przysięgi;

cl podejrzani o udział w czynie, będącym przedmiotem postępowania, lub o działall'ość

przestępną, pozostającą w ścisłym związku

z działaniem oskarżon ego ..

§ 2. Duchowni llznanych prawnie wyznań nie

składają przysięgi.

Art. 86. § 1. Ś'.viadkowie, niewvmienieni v..'

art. 83 § 2, 3, składają w miejsce przysięgi zapewnienie, że zeznają prawdę niczego nie ukrywając, wcd;,~

formy i trybu, zawartych w przepisach obowiązują­

cych w sądownictwie powszechnym.

§ 2. Przepi r.y, dotyczące przysięgi i jej skutków prawnych, stosuje się odpowiednio.

Art. 87. § 1. Przesłuchanie co do samej sprawy zaczyna się od wezwania świadka, aby opowie dział wszystk~ co mu wiadomo VI' sprawie, po czym

sąd, a następme strony mogą zadawać mu p~7tania,

§ 2. Świadkowi okazuje się

dotyczące jego zeznaó.

Nr 76 ..

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

§ 2. Na postanowienie odmowne

dowody rzeczowc,

Art. 88. Jeżeli między zeznaniami świadków

zajdą sprzeczności, sąd może zarządzić stawicnie ich

~:o bie do oczu.

Art. 89. § 1. W razie nie usprawiedliwion ego

ni es tawiennictwa świadka, podlegającego sądownic­

twu wojskowemu, sącl wojskowy może zarządzi'

przymusowe sprowadzenie świadka. Niezależnie od

tego należy świadka, będącego żołnierzem, pociągnąć

do odpowiedzialności sądowej lub dyscyplinarn e j za

niewykonanie rozkazu, jeżeli świadek otrzyniał od

~wego przełożonego rozkaz stawienia się przed są­

dem.

§ 2. O przymusowe sprowadzenie i -- w razie

potrzeby - o ukaranie świadka, nie podlegającego

sądownictwu wojskowemu, który nie stawił się bez

usprawiedliwienia, zwraca się sąd wojskowy do sądu

grodzkiego miejsca zamieszkania lub pobytu świad­

ka, który ma postąpić tak, jakby świadek nie stawił

się przed tym sądem . W przypadkach nie cierpią­

cych zw łoki może sąd wois.kowy zarządzić przymusowe sprowadzenie świadka przez policję paóslwową lub żandarmerię.

Art. 90. § 1. W razie odmowy złożenia zeznarl lub przysięgi przez świadka, podlegającego są­

downictwu wojskowemu, sąd może zarządzić niezwłoczne aresztowanie świadka na czas, nie przekraczający jednego miesiąca. Areszt uchyla się, jeżeli świadek złoży zeznania, przysięgę lub jeżelj

spr awę w danej instancji ukol1czono.

§ 2. W razie odmowy złożenia zeznaó lub przysięgi przez świadka, nie podlegającego sądownictwu

wojskowemu, sąd wojskowy może zarządzić areszlowa nie, przewidziane w § 1, a niezależnie od tego mo;:8 zwrócić się o ukaranie świadka do sądu grodzkiego miejsca zamieszkania lub pobytu świadka, który

ma postąpić tak, jakby świadek odmówił złożenia

zeznali lub przysięgi przed tym sądem.

Art. 91. § 1. Jeżeli rozprawę przerwano lub

odroczono z powodu niestawiennictwa albo odmowy

zloże nia zeznaó lub przysięgi wszyscy, których

nieusprawiedliwione niestawiennictwo lub odmowa

stały się powodem przerwy lub odroczenia rozprawy,

ponoszą odpowiedzialność solidarną za zwrot zwią­

zanychz tym kosztów, O ile sąd nie postanowi inaczej.

§ 2. Na osoby, podlegające sądownictwu wojskowemu, obowiązek zwrotu kosztów, wymienionych

w § 1, nakłada sąd wojskowy; co do innych osób sąd

wojskowy zwraca się do sądu grodzkiego miejsca

za mieszkania lub pobytu tej osoby o nałożenie obowiązł,u zwrotu tych koszlów. Sąd grodzki ma postą­

pić lak, jakby nieusprawiedliwione nies~aw}ennictwo

lub odmowa złożenia zeznali albo przysIęgI zdarzyły

się w tym sądzie.

Art. 92. Na poslanowienia, wydane w myśl

art. 89 (1. 0 91, służy zażalenie.

Art. 93. § 1. Sąd wojskowy zwalnia świadka

od kary i zwrotu kosztów, jeżeli świadek w ciągu

dwóch tygodni od dnia niestawiennictwa udowodni,

że niestawiennictwo jego było usprawiedliwione.

służy

zaża­

lenie.

R oz dział

II.

Oględziny, biegli i tłumacze.

Art. 94.

§ 1. W razie po tr zeby sąd dokonywa

oględzin miejsca, rzeczy lub ciała .

.'

.

§ 2. Oględzin , połączonych z obnazel1lem cIała, dokonywa s ię w miarę możności za po ś r ednictwem

osób lej samej płci . Sędzia może b yć przy lym obecny tylko w razie polrz:cby.

§ 3. Oględzin zwłok dokonywa się ZCl.wsze przez

lekarza, w fuiarę możności przez lckarzawojsko wego.

Art. 95. § 1. W przypadkach, wym<,.\~a iących

specjalnych, sąd wzywa biegłych .

§ 2. Jako biegłych nal eży w miarę możności

wzywać żołnierzy w czynnej s łużbie wojskowej, Jdórzy posiadają potrzebne wiaclamo ś ci specjalne.

wiadomości

§ 1. Do pclnicnia czynno śc i biegłego

oraz każdy, kto uprawia zawód stwierdzający jego wiedzę w dan e j dziedzinie.

§ 2. Okoliczność, że ktoś jest świadkiem w danej sprawie, nie wyłącza przesłuchania go jako bi e-

Art. 96.

obowiązany jest biegły sądowy

głego.

Art. 97. § 1. Nie mogą być biegłymi osoby,

któlych w myśl art. 75 nie wolno przesłuchiwać jako ~wiadków lub które w myśl art. 78 mają prawo

odmówić zeznaó.

§ 2. Jeżeli zachodzą ważne powody, osłabiają­

ce zaufanie do danego biegłego, sąd wzywa w jego

miejsce innego.

.

Art. 98. § 1. Jeżeli zachodzi podejrzenie zadania gwałto'i\'nej śmierci, zarządza się otwarcie

zwłok przez lekarza.

§ 2. Do otwarcia zwłok należy, w miarę moż­

ności, prócz biegłego zawezwać również lekarza, który ostatnio udzielał pomocy zmarłemu.

Art. 99, § 1. Jeżeli zachodzi podzjrzenic

śmierci z otrucia, należy przez chemika lub odpowiedni urząd albo zakład dokonać zbadania wnętrzności

l

innydl przedmiotów, mogących mieć związek

z otruciem.

§ 2. Do badania należy w razie potrzeby zawezwać również lekarza ,

Art. 100. § 1. J eże li zachodzi potrzeba zbadania stanu umysłowego oskarżonego, sąd wzywa

przynajmniej dwóch lekarzy, w miarę możno ści

psychiatrów.

. § 2. Biegli mogą żądać oddania oskarżonego pod

obserwację w zakładzie le-::zniczym.

§ 3. Potrzebę, czas trwania oraz miej sce obserwacji określa sąd. Obserwacja powinna trwać nie

dłużej, niż $ześć tygodni . . \// przypadkach wyją!1\O­

wych sąd może na wnio sek bicl~łych przedłt,,~yć ten

tel min na czas ściśle okre~lony.

§ 4. Na postanowien ie, nakazują-::c ob serwac j ę

w zakładzie leczniczym, s łuży za.żalenie,

Nr 76.

- -----

- --

--- ----- - - -- -

hl przesłuchania osoby, nic mówiąc ~j ję7.yki~11l

zrozum i a ł ym dla sądu ;

cI przekl <!du pisma, spo r ządzonego w obcym

§ 5. ,Jeż eli karaln\)śĆ czyIlu uskarżolH':: I!O zależy

od ustal enia stallI! ulllysloweao p)krzywdznnego, lu

przepis § 1 stosuje się równicż do po krzywdzonego,

A rt. 10 1. § 1. .leżeli zachodzi potrzeba wyjaśnienia okolicznosci, które; ocena wymaga znajomości szluki dowodzenia lub wyższej sztuki wojennej

albo pewnej szczególnej umiejętności wojskowej, sąd

zwraca się o opinię do komi$ji wojskowo-naukowej,

§ 2. Or~aniza cię oraz tryb postępowania komisji wojsl<owo-naukow e j określa rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych.

Art. 102. B iegly sl-.:lada sądowi ustnie lub pisemr.ie dok ładne sprawozdanie ze swoich spostrzeżeri oraz opartą na nich opini~.

Art. 103. § J, Biegły składa przysięgę wed ł ug

roty następującej

"Przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu

i Wszechwie d zącemu, że powie rzone mi

obowiązki b i egłego wykonam z ca ł ą sumie:1noscią i bezstrol"!nością Tak m i, Pa nie Boże,

języku.

§ 2, Tł umacz składa przysięgę według roty następującej

" P rzysię~am Panu Bogu Wszechmogącem'l

Wszechwiedzącemu, że powierzone m i

obowiązki tłumacza wykonam z całą Sllmiennośc i tt. Tak mi, Pan ie B oże, dopomóż"'.

i

§ 3. Do tłu m aczów stosuje

przepisy, dotyczące biegłych.

a w poszczególnych sprawach

na nią .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 134. § 1. Biegli mogą za zgodą sądu przeakta sprawy w calosci lub w części oraz zadawać oskarżonemu i świadkom pytania, potrzebne

do ustalenia opinii.

§ 2. Biegłym należy okazać dowody rzeczowe

dotyczące splaw, w których mają wydać opinię,

~Iądać

Art. 105. Sąd kieruje badaniem dokonywanym

przez b iegłych, a jeżeli warunki badan ia tego wymagają, może wyznaczyć bie,!!lym termin do złożenia

ooin i; oraz wydać im za pokwitowaniem przedmiou legające badaniu.

.

ty,

Art. 106. Jeżeli przedmiot badania m oże ulce

zniszczeniu lub zmianie przy badaniu, należy w miarę

możr.ości

pozoslawić

część

lego przedmiotu

w przechowaniu sądowym,

Art. 107. Jeżeli opinia bieg,łych jest nle)asna

lub sp rzeczna, sąd m oże l.a r ządzić ponowne przesłu­

chanie tych samych b iegłych lub wezwać innych .

Art. 108. Zamiast wzywania bieg ł ych lub n ieod ich wezwania sąd może zasięgnąć opinii

odpowiedmego urzędu lub zakładu.

zalcżnie

Art. 109. § 1. W sprawach o pod rab ian ie p olsk ich pieniędzy i znaków obiegowych sąd zasięga

opinii urzędu lub zakładu , powołanego do drukowania banknotów lub b icia monel.

§ 2, W sprawach o podrab ianie p i eniędzy i znaków ob iegowych obcych sąd, w r azie potrzeby, zasięga za pośr ednict wem Ministra Spraw Wojsko wych opinii właściwego urzędu lub zak ł adu zagranicznego.

Art. 110. § 1. Sąd wzywa odpowiedniego lIu macza , jeżeli zachodzi p otrz e ba

aj przesłuchania głuchego lub niem ego, z którym sąd nie może por ozumie:: się bezpo średnio;

odpowiednio

jątkowych.

Roz d zia ł

dopomóż",

objęciu stanowiska,

się

Art. 11L § L Przepisy art. 71, 8 t. 83 § 2, 3,

arL 84 § 1, art. 86, 87 i art. 89 do 93 stosuje się odpowiednio do bi eg ł ych i tłumaczów.

§ 2. Przym usowe sprowadze nie b iegłyc h i tłu­

maczó w należy stoso wac tylko w przypadkach wyIII.

Rewizja i zatrzymanie rze czy.

§ 2. Biegły sądowy sklada przysięgę tyiko przy

powołuje się

1237

Dziennik Ustaw. Po z, 537.

Art. 112. § 1. U osób podle1!ających sądownic ­

twu wojskowemu, podejrzanych o popel nienie p rze'

stępstwa, wolno dokonywa c rewizji osobistej lub domowej celem ich ujęcia, wykryc ia dowodów winy al·

bo przedmiotów, uzyskanych przez przestępstwo lub

u l egających przepadkowi .

§ 2. U innych osób' lub w innych miejscach wolno dokonywać rewizji tyllw w tedy, jeżeli zachodzi

uzasadnione przypuszczenie, że się tam znajdują;

osob 3. podejrzana o przes t ę pstwo podlegająca są­

downictwu wojs kowe m u, a lb o przedmioty, stanowią­

ce dowćd p rzcstępstwa, uzyskane przez przes t ęp­

stwo takiej osoby lub ulegające przepadkowi.

§ 3. Ograniczenia wymien:one w § 2 nie mają

zaslosawania w obrę b ie wspólnych kwater wojskowych i innych pomieszczeń wojska lub marynarki

woje nnej a lbo leż w miejscu, w którym przest(( pstwo

p opełniono lub podejrzanego ujęto, alb o w którym

podej rzany schronił się wskutek pośc i gu.

Art. 113, Rewizji osob istej należy dokonyw mia r ę możnośc i za pośrednic t wem osoby tej

same j płci,

wać

Art. 114. § 1. Rewizji domowej w porze noc nej wolno dokonywać ty lko

aj w pr zy padkach n ie cierpiącyc h zwłoki, jeże­

li c hodzi o p rzestępstwo, za które ustawa

p rze pisu je ka r ę pozbaw ie n ia wolności co

n ajmniej do szcśc i~ mies i ęcYi

bJ w lokalach, otwarlych w lej p orze dla Pllb liczno.sci;

cJ w lokalach, k (órz służą za miejsce schadzek

przestępców al b o do p rzec howywania rzeczy p och odz ą cych z przestępstwa, albo do

zawodowego uprawiania nierządu lub gier

h azardowych.

§, 2. ~a porę il~cną ~~aża. się czas od godziny

dwudzlestel p ierwsze) do sJOdme),

§ 3. R e~ i zję 1"0Zp~czętą za dnia można prowa dzić nadal mimo nastama p ory n ocnej.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Art. 115. § 1. Rewizji w pomieszczeniu urzę­

du państwowego lub samorządowego albo przedsię­

biorstwa pallstwowego dokonywa się po zawiadomieniu przełożonego urzędu lub przedsiębiorstwa albo

jego zastępcy.

§ 2. Rewizji w pomieszczeniu, zajętym przez

wojsko lub marynarkę wojenną, dokonywa się w

obecności przełożonego danej jednostki wojskowej

(formacji, zakładu, urzędu) lub wyznaczonego przezeń zastępcy, a w przypadkach nagłych w obecności

organu inspekcyjnego (dyźurnego).

Art. 116. Rewizji w biurze lub mieszkaniu

osób, korzystających z przywileju zakrajowości, wolno dokonywać tylko za zgodą właściwego przedstawiciela dyplomatycznego.

Art. 117. § 1. Osobę, u której rewizja ma się

odbyć, zawiadamia się o celu rewizji i wzywa się do

obecności przy niej.

§ 2. Jeżeli gospodarza lokalu nie ma na miejscu,

wzywa się do obecności przy rewizji przynajmniej

jednego dorosłego domownika lub sąsiada.

Art. 118. § 1. Jeżeli przeprowadzający rewinie jest sędzią, powinien okazać osobie, u której

rewizja ma się odbyć, polecenie sądowe.

§ 2. W przypadkach nie cierpiących zwłoki.

jeżeli polecenie sądowe nie mogło być wydane przed

rewizją, należy zwrócić się do sądu o zatwierdzenie

rewizji i doręczyć je w ciągu czterdziestu ośmiu gudzin po odbyciu rewizji osobie, u klórej ją przeprDwadzono.

zję

Art. 119.

Przedmioty zabrane

należy spisać, a na 7.ąciJ.nie osoby,

brano, wydać jej pokwilowan:e.

przy

rCW1ZJI

od której je ode-

Art. 120. § 1. Przedmioty, mogące służyć do

ustalenia isloty czynu luL do wykrycia sprawcy, należy, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu dokładne­

go opisu, wziąć 'v przechowanie sądowe albo oddać

na przecl1C'wanie właścicielowi lub innej osobie godnej zaufania z obowiązldem przedstawienia ich na

każde żądanie Sądli i z zakazem ich zbycia 1l1b przeks:dak enia.

§ 2. Dowody ]'zcczowe naldy odpowiednio za··

hczpieczyć i w rni,H~ możności opieczętować.

mająca tl siebie

przedmioty, stanowiące dowód przestępstwa, uzyskane przez przesf.ępsl\vo lub ulegające przepadkowi,

odmawia ich wY(lania, można zarządzić ich odebra-

Arf. 121.

§ 1. .Idcli m;oba,

nIe.

§ 2. Jeżeli przedmioty odebrał nie sędzia, to

odbi2rający powinien niezwlocznie zwrócić się ch są­

du o zatwierdzenie odebrania.

Art. 122. § 1. Osobę, podlegającą sądownic­

twu wojskowemu, która odmówiła wydania rzeczy

następnie t! niej znalezionych, sąd skazuje na areszt

do dwóch tYi~odni.

§ 2. Jeżeli osoba, podlegająca sądownictwu

wojskowemu, której udowodniono , że posiada 11 siebie przcdn .oty vvymienione wart. 121, odmówiła ich

wyclania, a drogq rewizji nie można ich odoaleź .." l"

sąd wtljskuwy może zarządzi0 niezwłoczne areszto-

Nr 76.

wanie tej osoby na czas do dwóch tygodni, a w razie

ponownej odmowy - na czas do jednego miesiąca.

Areszt uchyla się, jeżeli przedmioty wydJ.no, odnaleziono je, albo jeżeli sprawę w danej instancji ukoń­

czono.

§ 3. Jeżeli warunki, wymienione w § 1 lub § 2,

istnieją co do osoby, nie podlegającej sądownictwu

wojskowemu, wówczas sąd WJjskowy zwraca się do

sądu grodzkiego miejsca zamieszkania lub pobytu danej osoby o ukaranie jej; sąd grodzki ma postąpić tak,

jakby odmówienie wydania nastąpiło wobec tegl)

sądu.

§ 4. Przc:pi5'u artykułu nint<?jszego nie stosuje

się do tego, kto bądź sU.m jesl podejrzany o dane

przestępstwo, bądź może

zW01nić

się

od składania

zeznań.

§ 5. Na postanowienia sądu, wydane na zasadzie artykulu niniejszego, służy zażalenie.

Art. 123. § 1. Jeżeli jednostka wojskowa (formacja, zakład, urz-?,d) albo też urząd, zakład lub

przedsiębiorslwo pal'ls\woW'"' od których sąd zażą­

dał przedmiotu l\lb dokllITlE:ntu, odmawiają ich wydania, sąd mcże zwrócić się do v.rladzy naczelnej odnosnego działu zarz~dll palistwowego o polecenie

wydania przedmiotu lub dokumentu.

§ 2. \Vydania wolno odmówić jedynie wtedy.

gdyby vvydauie lub ujav.rnicnie wyrządzić: mogh, p~­

ważllą szlwJe Paóstwll.

~rt. 124. § 1. .~~)reSpDll(lellClę i inl' c p": piery,

znaleZIOne przy reWIZ)l , można prze!Zliłdać b,~z z~,) "

dy m:oby, li k iórcj je zlnkzio;lO.

.

§ 2. Jeżeli II osoby niepodejrzanej o popełnie­

nie p,·zeslępslwa (art. 112 § 2) dokonywa rewizji

nic sędzia i ni2 prokurator wojskowy, a zachodzi

polrzeba przejrzenia lakiej korespondencji lub papierów mimo spn:eciwu osoby, II której je z!laleziono, należy nic przegIqdając opieczętować je i przesiać do sądu lub do prokuratora wojs·l<owegu. Osoba, od klórej papiery odebrano, może je opi,:cz<;!rJ

wać własną pieczęcią.

.

A:rt.

1~5. Do obecności przy rozpieczętowaniu

przejrzenIU l<orespondencji i papierów wzywa się

w miarę możności osobę, od której je odebrano .

1

Art. 126. § L Urzędy poczlowe, telegraficzne

i kolejowe są obowiązane, slowwnie do pcstanowienia sądll, wydawać sądowi lub prokuratorowi wojskowemu

l,orespondencję

i

przesyłki,

wysyłane

prze? oskarżonego lub do niego adresowane.

§ 2. Na postanowienie sądl1 służy zażalenie.

Ad. 127. W przypadkach nic cierpiących zwło­

ki prokurator wojskowy może żądać wstrzyman(Cl

wydania adresatowi lub nadawcy wskazanych w

art. 126 korespondencji i przesyłek aż do czasu uzyskania polecenia sądu, nie dłużej jednak nlż trzy dni.

Art. 128. Jeżeli potrzeba zatrzymania korespondencji pocztowej lub telegraficznej, albo przesyłek kolejowych lub pocztowych wyniknie VI toku

dochodzenia, należy złol.yć odpowiedni wniosek są­

dowi wojskowemu, który po rozpo:r.naniu poszlak

wydaje postanowienie.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Nr 76.

----------------------------------------Art. 129. Korespondencję i przesyłki

wydaje

się tylko sądowi

lub prokuratornwi wojskowemu

i tylko sąd lub prokurator wojskowy mają prawo je

otwierać. Przepis art. 125 należy tu stosować.

Art. 130.

Przedmioty uzyskane

za pnmo~ą

przestępstwa, jeżeli nie są niezbędne d? ustalema

istoty przestępstwa albo do

zwraca się pokrzywdzonemu.

wykrycIa sprawcy,

1239

----------------------------------------Art. 134. § 1. Tymczasowe aresztowanie może

nastąpić

tylko na mocy postanowienia sądu wojskowego, wydanego na wniosek prokuratora wojskowego.

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie słu­

ży zażalenie.

§ 3. Jeżeli sędzia wojskowy nie zgadza się z

wnioskiem prokuratora wojskowego o tymczasowe

aresztowanie, przedstawia sprawę wojskowemu są­

dowi okręgowemu do rozstrzygnięcia.

Art. 131. § 1. Jeżeli zachodzi wątpliwość co do

osoby lub praw właściciela przedmiotów, odebranych

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 135. Tymczasowe aresztowanie może naod oskarżonego, oddaje się je aż do. czasu prawomo~­

stąpić wtedy tylko

nego rozstrzygnię.cia spra;-vy karn~J na przechowall1~

sądowe lub osobIe godnej zaufa.ma, pod warunkaml,

a) gdy zachodzi uzasadniona obawa, że oskarwskazanymi wart. 120 § 1.

żony będzie się ukrywał, albo

§ 2. Jeżeli do czasu prawomocnego rozstrzybJ gdy zachodzi uzasadniona obawa, że oskargnięcia sprawy karnej nie zgłosi się nikt z wykazażony będzie nakłaniał świadków do fałszy­

niem niewątpliwych praw właściciela, wówczas nawych zeznań lub w inny sposób starał się

leży odebrane przedmioty oddać sądowi powszecho usunięcie dowodów przestępstwa, albo

nemu, który ma pnsląpić w ten sposób, jak gdyby

cJ gdy wzgląd na dyscyplinę wojskową wymaprzedmioty pochodziły z postępowania karnego, któga tymczasowego aresztowania oskarżone­

re toczyło się przed nim.

go, będącego żołnierzem w czynnej służbie

§ 3. W przypadku, wymienionym w § l, przed- •

wojskowej, albo

mioty, ulegające szybkiemu zepsuciu i zniszczeniu,

d) gdy oskarżony nie ma w kraju ani stałego

sprzedaje się z przetargu publicznego przez zarząd

miejsca pobytu, ani określonego źródła

gminy lub policję pańslwo'wą a osiągnięte pieniądze

utrzymania lub gdy nie można ustalić jego

składa się do sądu powszechnego na rzecz osoby,

tnżsamości, albo

która wykaże prawa własności do tych przedmiotów,

e) gdy oskarżony jest przestępcą nałogowym,

przysługujące jej przed sprzedażą .

zawodowym lub recyd y wistą.

KSIĘGA

IV.

śRODKI ZAPOBIEGAWCZE.

Rozdział

1.

Zawieszenie w czynnościach służbowych.

Art. 132. § 1. Zwierzchnik sqdowo - karny moz powodu wszczęcia lub prowadzenia d oc hodze nia albo poslępowania sądowego, zawiesić w czyn·

nościach służbowych poJejrzanego lub osk::użoneg ćl,

będącego żołnierzem w czynnej służbiewojskQwej.

§ 2. To samo uprawni enie służ y z wierzchniko-wi sądowo-karnemu w slosunl,u d o osó b, ldóre na

zusadzie stosunku publicznoprawn ego ,] uh umownego pełnią s łu ż bę w poszczególnych u zia łJch administracji wojskowej.

że

R o z d z i a ł II.

Zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie.

Art 133. § 1. Schwytanego n~ gorącym u czynku, lub bezp oś rednio pOlem w czasie po·ścigu, l{ażdy

ma prawo za trzyma ć, j ;;ż eli zachodzi obawa ucieczki

schwytanego lllb j eżeli nie można ust a lić jego tożsa­

mości.

§ 2, Schwytanego, podlegającego właściwości

sądów woj skowych, należy nat-ychmiasl oddać w rę­

ce żandarmerii lub innej władzy w ojsk owej, prokuratora wojskowego lub sądu wojskowego, a gdy ich

ni e ma na mie jscu - w ręce policji państwowej.

§ 3. Inną osobę , niż wymienioną w § 2, naleiy natychmiast od dać w ręc e policji paIlslwowej,

prokuratora przy s ądzie powszechnym lub sądu

grodzkiego,

Art 136. § L Je żel i zach o dzą warunki, niezbędn e do wydania pos tanowienia o tymczasowym

aresztowani!!; a y-wloka mogłaby spowodować ucieczkę podejrzanego lub z~tlarcie >~laJów przestępstwa,

albo też spowodować uszczerbek. dla dyscypliny wojskowej, przysługuje prawo zatrzymania podejrzanego podlegającego właściwości sądów wojskowych

a) jego pnelożollclllll wOjSkOWl>nlU i miejscowej władzy garnizonowej;

b) żan darm e rii;

el zwier zchni kowi sądowo -karn e mu;

dj prokura torowi wojskowemu;

ej sę dzi emu vvojskowemu.

§ 2. Gdy zwłoka groz i n iebezpieczcTlshvem a

nie mo ina uzy skać wkroczenia władz lub organów,

wymienionych w § l, prawo zatrzymania podejrz anego, podlegają cego właściwo śc i sądów w ojskowy ch,

s łuży również prokuratorowi przy sądzie powszechnym i organom policji pal1 3lwowe j.

§ 3. Za trzymanie oficera "IN przypadkl1 , wymie nionvm w § 2, ma być zaniechan e, jeżeli n a w ezwanie {,daje się on dobrowolnie do władzy wojskowej,

wymienionej w § 1, lub -- jeżeli nie ma jej w dan e j

miejscowości do miej scowej komendy policji pa ri ·

stwowej.

§ 4. W, przypadkach, wymienionych w § 2, 3,

jeżeli zatrzymanego natychmiast s ię nie zwalnia, należy oddać go niez wlocznie wład zy wojskowej, wymienionej w § 1.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 137. § L Zatrzymanego, podlegającego

wluściwości sądów wojskowych, należy niezwłoczn ie

dostawić do prokuratora woj skowego lflb oddać go

do jego rozporządzenia.

D zicnnik Ustaw. Poz. 537.

.- - - - - - --

§ 2. ProklIrator wojskowy p{)willien nielwf(Jczpn:eslllchilĆ oskarżonc~o

;.:apolll<lniu si" ;.

zebranymi poszlakami bądź zar;.:ądzić wypuszc1. cllic

go na wolność, bi\di lI,;ys\;:ać poslanowienie sądu o

tymczasowym aresztowaniu.

§ 3. Postanowie nie o aresztowaniu należy doręczyć podejrzanemu najpóźniej w ciągu '18 godz:in

od chwili zatrzymania go prze,; władzę.

IHC

i

]1 :)

Art. 138, § t. Aresztowanego tymczasowo nanatychmiast wypuścić na wolność, jeżeli ustaną

przyczyny, dla których aresztowanie nastąpiło.

§ 2. W toku dochod:.:enia i śledztwa wypuszczenie na wotność przez sędziego wojskowego nastąpić może tylko za zgodą prolmratora wojskowl,:;RO. W razie bra ku zgody - sędzia wojskowy przedstawia sprawę wojskowelIlll sądowi okręgowemu do

leży

!"Ozstrzy~Jl ięcia.

§ 3. W toku dochodzenia zarządzenie wyposz czenia na wolność może wydać takl.e prokurator

wojskowy.

Ad. 139. § 1. W czasie mobilizacji uchyla się

przed mobi lizacją tymcLasowe aresztowanie oskarżonego, pozostającego w czynnej s ł nż­

bie wojskowej lub powołan·zgo do pełnienia tej s lll ż­

by, jeże l i ze względu na okoliczności czynu nie należy oczekiwać skazania na karę śmierci lub karę

wi ęzienia wyżej dwu lat. Uchylenie ly.m czasowe~o

aresztowania postanawia sąd na wniosek prokuralora wojsko wego.

§ 2. P rzepisu § l nie stosu je się, jeżeli tymczasowe aresztowanie pozostaje w związku ze zbr0dnią

s tan u, p l·lestępslwem przeciw interesolIl zewnę tr z­

nym P allstwa i slosunkom międzynarod ·::n\'ym, lub

zbrodnią albo wys t ępkiem przeciwko bez piecz ellstwu Państwa.

zarząd:wne

Art_ 140. § I . T ymczasowe nresztowanie po'

dejrzanego w loku dochodzcnia m ·:Jże trwać najwyżej dwa miesiące, Należy lo lIw idocz nić w PQsianowieniu sądu.

§ 2. Na uzasadniony wniosek prokuratora wojskowego sąd może przedłużyć tymC:7.asowe areszto wanie jeszcze najwyżej O miesiąc. Dalszego przed ł u­

żenia udzielić nie można.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 141. § 1. Tymczasowe aresztowanie w 10-

1m s ledztwa łącznie z dochodzeniem,

może trwać

n ajwyżej sześć miesięcy.

§ 2. Dalszego przedłużenia tymc zasowegn aresztowania sąd m oże udzielić wtedy tylko

aj gdy zachodzi konieczność dokonania czvnności śledczyc h poza granicami Polski, albo

hJ gdy ze względu na szcze~ólne okoliczności

sprawy sąd uzna, że śl2dz~wa w terminie

wskazanym w § 1 nie można bylo ulH"Iliczyć.

Nr 76•

.i.!o, b~d<l<;eg() żołnicrzelll w czynncj li łui.bie wojsl,oWl!j, pod lizczo.::gólny do;.:Ór pr;.:cło%: o!lc j wladzy w ujl:. kowej.

§ 2. W postanDwicniu sąd określa czas t rwania

dozoru oraz cel !ego środka zapobiEgawczego.

§ 3. Oddany pod dozór jesŁ obowiązany stosować się do wszelkich ogranicze ń jego swobody, ublwiającyc h wykonywan ie (bzom, określonych przez

sąd lub przez przełożoną władzę·

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 143. § 1. O sk arż onemu, który nic jest żoł­

nie r zem w czynnej służbie wojskowej, sąd może na

wniosek prokuratora wojskowego z akaza ć wydalania

s i ę z miejsca zamieszkania albo oddać go pod dozór

policji paiJstwowej, wójLa lub sołt ysa, albo pod dozór

innej wlaclzy, klóra te;:!o się podejmie, jeżeli śr od­

ki Le są w d,,-nym przypadku wystarczające.

§ 2. \V razie zakazu wydalania się nie wolno

oskarżonemu opuszczać miejsca zamieszkania b ~z

zezwolenia sądu a w toku dochod zenia - bez zezwolenia p rokuratora wojskowego.

§ 3. Oddany pod dozói ma nadto obowiązek

zgłaszania się do władzy dozorującej w odst ępa ch

czasu,

oJ.:reślonych w poslanowieniu sądu, ldóry

prócz tego zobowi ą zać może oskarżonego do innych

cg ralliczet't jego swobody, uła twia jących wykonywanie dozoru .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 144. J cżeli oskari.ony nic stosuje się do

wydanych na zasad:.:ie art. 142 lub 143,

sąd władny jest na wniosek pr ok urato ra wojskowego zarządzić tymczasowe aresztowanie oska rż onego .

zarządzcri

R o z d z i a I IV.

Listy gończe i żelazne.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 145. § 1. J eżeli miejsce p oby tu oskarżo­

nego nie jest znane, sąd z własnej inicjatywy lub na

wniosek prokuratora w ojskow·zgo zarządz a poszukiwanie oskartoncgo p rzez władze i organa wojskowe

lub policję pallstwową·

§ 2. W toku dochodzenia zarządzenia takie wydaje prokurator wojskowy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 146. Jeżeli o skarżony zbiegi lub ukrywa

a w toku dochodzenia prokurator wojskowy , może zal"lądzić r ozes łanie listów goiJczych za

oskarżonym, o ile zilpadb postanowienie sądu o aresztowaniu.

się, sąd,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 147. W listach gOllczych wymienia się

aj wladzę, która jc ro zsyła,

bl imię i nazwisko a w miarę możności - dokładny rysopis oskarżo n ego z dołączenie;n

jego podobizny, o raz szczegó ł y niezbędne do

ust alenia jego tożsamoś<;i,

cj stopieri

wojskowy i przydzia ł

s łużbowy

oskarżonego,

R o z d z i a I ITT.

Szczególny dozór przeło żcnej władzy woiskowe j,

zakaz wydalania się, dozór poli cji.

§ 1. Uznając potrzebę 7aslosow"lIi"

s ąd wo j.~k(, wy

może na

wniosek prokura tora ·.\Iojs!(()we~o oddać oskarżone-

Art. 142.

ś r odka zapobic1awczc~o,

d) zarzucane mu przes tę pstwo,

cI osta tnie Z!lane miejsce zamieszkania (przed

wcieleniem do for mac ji wojskowe j) i gmill ~,

do której oskarżony należy,

f} poslanowienie o lymczR50wym aresztowaniu,

gl wezwanie knżdl!.!!o, kto zna miejsce pob ytu

oskarżonego, do zawiadomienia o nim Ilaj-

Dziennik~ Ustaw.

Nr 76.

bliższej władzy wojskowej,

sądu,

żandar­

merii lub policji państwowej i do zatrzymania oskarżonego w miarę możności.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 148. § 1. Listy gończe należy rozesł,ać j~l~

najśpieszniej władzom wojskowym, w szczegolnoscl

~andarmerii, ponadto zaś policji pallstwowej i urzę­

dom gmin w okolicy, w której oskarżony przypuszczalnie się ukrywa; w razie potrzeby należy spowodować dals:ze rozpowszechnienie listów gOliczych,

a w szczególności także obwieszczenie ich w dzien-

nikach oraz plakatowanie.

§ 2. Sposób rozpowszechniania listów goń­

czych, wybór pism, w których m~ją być ogłoszone,

oraz miejscowości, w których mają być plakatowane, zależy od uznania władzy, która rozsyła listy

gończe.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 149. Listy gończe należy niezwłocznie odwołać, gdy ustaną przyczyny, które spowodowały

ich rozesłanie.

§ 1. Jeżeli oskarżony przebywający

za granicą złoży oświadczenie, że stawi się do sądu

wojskowego w oznaczonym terminie pod warunkiem

odpowiadania z wolnej stopy, Minister Spraw Wojskowych może mu wydać list żelazny.

§ 2. Wydanie listu żelaznego można uzależnić

od złożenia kaucji w gotówce lub papierach wartościowych albo poręczenia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 151. § 1. List żelazny zapewnia oskarżo­

nemu pozostawanie na wolności aż do zapadnięcia

wyroku w sądzie pierwszej instancji, jeżeli oskar~ony

a) sŁawi się w oznaczonym przez sąd terminie;

b) nie będzie się wydalał bez pozwolenia sądu

z obranego lub wyznaczonego mu miejsca

pobytu w kraju;

c} nie będzie nakłaniał świadków do fałszy­

wych zeznaI'l lub siarał się w inny sposób

usuwać dowodów przestępstwa.

§ 2. Niedohzymanie warunków, wymienionych

w § l, powoduje . aresztowanie oskarżonego oraz

przepadek kaucji lub ściągnięcie sumy poręczenia,

jeżeli je złożono.

KSIĘGA

V.

PRZEPISY PORZĄDKOWE.

Rozdział

l.

Doręczanie wezwań i innych pism.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 152. Wezwanie i inne pismo, wysyłane

przez sąd woj;skowy, pow.inno być opatrzone podpisem sędziego, a wysyłane przez prokuratora wojskowego - podpisem prokuratora.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 153. W wezwaniu należy wskazać

a} imię, nazwisko, stopień wojskowy i przynależność służbową w2zwanego, a co do

osób nie pełniących czynnej służby wojskowej - imię, nazwisko i adres wezwanego;

b) w jakim charakterze i w jakiej sprawie się

go wzywaj

Poz. 537.

1241

c) mIeJsce, dzień i godzinę stawiennictwa;

d} nazwę i dokładny adres wzywającego sądu

lub prokuratora wojskowego;

e) skutki niestawiennictwa.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 154. § 1. Pisma doręcza się w listach z

pokwitowaniem zwrotnym przez pocztę albo przez

funkcj'Onariuszów sądowych lub prokuratorskich

a osobom, pozostającym w zakładzie karnym --- także przez funkcjonariuszów t e goż zakładu.

. § 2. Adresat może odebrać pismo bezpośrednio

w sekretariacie sądu lub prokuratury.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 155. Pisma adresowane do miejscowości,

w których nie ma urzędu pocztowego ani nie jest

zorganizowane stałe doręczanie korespondencji, doręcza się za pośrednictwem zarządu gminy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 156. :Żandarmeria i policja państwowa

doręcza pisma, jeżeli doręczenie pozostaje w związ­

ku z czynnością, zleconą żandarmerii lub policji

państwowej

przez

sąd

wojskowy

lub prokuratora

wojskowego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 157. Do doręczeri pism przez pocztę, zarząd gminy lub policję państwową, stosuje się przepisy, obowiązujące w sądownictwie powszechnym,

jeżeli nie wydano przepisów szczególnych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 158. § 1. Wezwania i inne pisma, przeznaczone dla żołnierzy w czynnej służbie wojskowej,

przesyła się ich przełożonej władzy wojskowej celem doręczenia lub zarządzenia stawienia się sŁo­

sownie do wezwania.

§ 2. Wezwania i inne pisma, przeznaczone dla

osób uwięzionych, przesyła się w tym celu przełożo­

nej władzy więziennej.

§ 3. Wezwania i inne pisma, przeznaczone dla

osób, nie wymienionych w § 1, 2, przesyła się bezpośrednio tym osobom, jeżeli przepis szczególny nie

stanowi inaczej.

§ 4. O wezwaniu osoby, będącej w służbie kolei

albo żeglugi wodnej lub powietrznej, zawiadamia

się jednocześnie bezpośrednią

zwierzchność osoby

wezwanej.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 159. Żołnierzom w czynnej służbie wojskowej oraz osobom uwięzionym doręcza się pisma

do rąk własnych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 160. § 1. Innym osobom, niż wymienionym wart. 159, doręcza się pisma w miarę możności

do rąk własnych.

§ 2. Jeżeli z powodu nieobecności takiej osoby

nie można doręczyć jej pisma do rąk własnych, doręcza się pismo dorosłemu domownikowi, a w jego

braku - sąsiadowi lub dozorcy domu.

§ 3. Jeżeli się nikt nie znajdzie, ktoby pismo

chciał przyjąć, zostawia się je w miejscowym urzę­

dzie gminy lub w urzędzie pocztowym.

§ 4. W razie doręczenia pisma sąsiadowi lub

dozorcy domu, albo pozostawienia go w urzędzie

gminy lub pocztowym,

przybija się na drzwiach

mieszkania adresata zawiadomienie, komu pismo doręczono.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 161. Pismo, przeznaczone dla korporacji,

stowarzyszenia, zakładu lub związku, albo

spółki,

.._--------

- - -- - --

dla obrońcy lub pełnomocnika strony, można w razie nieobecności VI lokalu biurowym osoby, upoważ­

nion ej do przyjmowania pism, don:!czyć także zas tęp­

czo do rąk każdej osob y, zatrudnionej w biurze ,' a

w braku takich osób - doz orcy domu , gdzi e biuro

się znajduje.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 162. § 1. Jeżeli oskarży ciel prywatny, nie

pozostaj ący

Nr 76 .

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

- - _ ._ -_._ - --

w czynnej służbie wojskowej, któremu

doręczono wezwanie na rozprawę główną, zmienił

następnie

miejsce zamieszkania i nie za wia domił

o tym sądu, to wezwania i inne pisma, wysłane mu

pod ostatnim znanym adresem, uważa się za dorę­

czone.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do oskarżyciela prywatnego, pozostającego w czynnej służ­

bie wojskowej, który po doręczeniu wezwania na

rozprawę główną zbiegł .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 163. § 1. Odbierający p ismo stwie rd za jego doręczenie podpisem włas norę c znym ze w skazaniem daty doręczenia; jeżeli odbierający pismo jest

niepiśmienny lub odmawia podpisu, to dorę cz ający

sam oznacza datę doręczenia oraz przyczynę braku

podpisu.

§ 2. Dowód doręczenia prz esyła się władzy

wysyłającej pismo.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 164. § L Jeśli ze względu na brak czasu

lub z innych przyczyn doręczenie wezwania w sposób, przewidziany w kodeksie niniejszym, byłoby

szczególnie utrudnione, można wzywać świadków

lub biegłych telegraficz nie, telefonicznie lub w inny

sposób, najodpowiedniejszy ze względu na okoliczności; żołnierzy w służbie czynnej wzywa się tą drogą przez ich przełożoną władz ę.

§ 2. Niestawiennictwo osób, wezwanych w

myśl § l, poci ąga za s obą ustawowe skutki niestawiennict w o tyle tylko, o ile sąd nie będzie miał wąt­

pliwości, że wezv, anie doszło zawczasu do wiadomości wezwanego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 165. Niezachowanie przepisów art. 154 do

164 nie powoduje nieważności doręczenia, jeśli osoba, dla której wezwanie lub inne pismo było przeznaczone, oświadczy,

że wezwanie to lub pismo

otrzymała.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 166. Przymusowe sprowadzenie żołnierzy

w czynnej służbie wojskowej przeprowadzają orga. na wojskowe, innych za~ os~b - policja p.ańst.wo~a.,

a w przypadkach nie cIerpIących zwłokI rowmez

zezwolenia przeglądać w kancelarii , sąd Ll lub prokuratury a kta sprawy i robić z nich notatki.

§ 2. Zezw o.Ienia udziela sędzia wojskowy, prowadzący spraw ę, a w toku dochodzenia prokurator wojskowy. Po ukończeniu postępowania zezwolenia udziela sędzia wojskowy, stojący na czele są­

du, a co do akt dochodzenia - prokurator wojskowy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 169. § 1. Strony, ich obrońcy, pełnomocni­

cy i ustawowi przedstawicie le mogą za zezwoleniem

władz, wymienionych wart. 168 § 2, robić z akt

sprawy odpisy oraz otrzymywać w ra zie uzasadnion e j po trzeby odpisy uwierzyt elnio ne.

§ 2. W sprawach o prze stępstwa wymienione

wart. 139 § 2 można robić odpisy z akt sprawy lub

otrzymywać odpis y uwierzytelnione tylko za zezwoleniem Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 170. § 1. Sprawę należności i wysokośc

za wydanie uwierzyt elnionych odpisów z akt

sprawy określa rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych.

§ 2. Oskarżonemu służy prawo otrzymania

bezpłatnie jednego odpisu każdego dotyczącego go

orzeczenia lub zarządzenia.

opłat

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 171. Nie można o dmówić zezwolenia na

przejrzenie akt sprawy i robienie notatek oskarżo­

nemu lub jego obrońcy po dor ęc zeniu oskarżonemu

odpisu aktu oskarżenia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 172.

Prokurator wojskowy

ma prawo

prz eglądać "kta, robić notatki i odpisy w każdym

czasie oraz żądać przesłania mu akt, jeżeli to nie

tamuje bi egu postępowania .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 173. § L Przesłanie akt innym władzom,

prócz sądowych i prokuratorskich, zależy od uznania sędziego wojskowego, prowadzącego sprawę,

a W toku dochodzenia - od uznania prokuratora

wojskowego. Po ukończeniu postępowania przesła­

nie akt może zarządzić także sędzia wo,jskowy, stojący na czele sądu, a co do akt dochodzeniaprokurator wojskowy.

.

§ 2. Przesłanie innym władzom, prócz sądo­

wych i prokuratorskich, akt sprawy o przestępstwa,

wymienione wart. 139 § 2, zależy od uznania Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

żandarmeria.

Art. 167. § 1. Osoba, mająca przymusowo sprooka zuie wezwanemu nakaz dostawienia i wzywa 'go, aby' się z nią udał na miejsce

wskazane w nakazie.

§ 2.W nakazie dostawienia należy wymienić

szczegóły, wskazane wart. 153.

§ 3. W razie oporu sprowadzający ma prawo

R o z d z i a ł III.

wadzić wezwanego

użyć siły.

R o z d z i a ł II.

Przeglądanie akt oraz sporządzanie i otrzymywanie

odpisów.

Art. 168. § 1. Strony, ich obroń'cy, pełnomoc­

nicy i ustawowi przedstawiciele mogą po otrzymaniu

Terminy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 174. Do biegu terminu nie wlicza się dnia,

od którego przepis prawa liczy dany termin.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 175. Koniec terminu, któryby miał upły­

nąć w niedziel t: albo w inny dziel! uznany za święto

powszechne lub narodowe, przypada na następny

dzień nieświąteczny.

jeżeli

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 176. § 1. Termin uważa się za zachowany,

przed jego upływem pismo zostało nadane w

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

u~zędzie pocztowym lub telegraficznym, a przez żoł­

ll1e~za. w czynne j służbie wojskowej lub przez osobę

UWięZIOną złożone u przełożonej władzy wojskowej

względnie w komendzie (zarządzie) zakładu karnego.

. . § 2. W przypadku, gdy kodeks zezwala na zło­

zenIe ustnego wniosku lub oświadczenia do protokołu wobec 1Nładzy przełożonej, termin uważa się za

zachowany, jeśli przed jego upływem taki wniosek

lub oświadczenie złożono.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 177. § 1. Zawite są tylko terminy, które

ustawa wyraźnie za takie uznaje.

§ 2. Czynność, spełniona po upływie terminu

zawitego, jest nieważna.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 178. § 1. Jeżeli uchybienie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych,

strona mo·że w siedmiodniowym terminie zawitym

od daty ustania przeszkody zgłosić wniosek o przywrócenie terminu.

§ 2. Jednocześnie należy dopełnić czynności,

która miała być w terminie wykonana.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 179. § 1. O przywróceniu terminu, dotyrozstrzyga na posiedzeniu poza rozprawą sąd, w którym środek odwoławczy należało złożyć, a jeżeli środek odwoław­

czy należało złożyć nie w sądzie - sąd powpłany do

rozstrzygnięcia

środka

odwoławczego;

w innych

przypadkach rozstrzyga sąd, w którym sprawa się

toczy.

§ 2. Na postanowienie odmowne służy zaża­

lenie.

czącego środka odwoławczego,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 180. Wniosek o przywrócenie terminu nie

zaskarżonego

orzeczenia,

lecz władza, która wydała orzeczenie, sąd właściwy

do rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu,

lub sąd odwoławczy moż e wstrzymać wykonanie.

Odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.

wsŁrzymuje wykonania

R o z d z i a ł IV.

Protokoły.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 181.

§ 1. Z przebiegu czynności w toku

postępowania karnego spisuje się protokoły.

§ 2. Spisania protokołu wymaga w szczególności

a} przesłuchanie oskarżonego, świadka lub biegłego w toku śledztwa lub dochodzenia prowadzonego bezpośrednio przez prokuratora

wojskowego;

b) rewizja i odebranie rzeczy;

c) oględziny sądowe;

d) posiedzenie niejawne ;

e) rozprawa główna i rewizyjna;

f} narada sądu co do winy i kary.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 182. § 1. Protokół sporządza się równi et

jcżeli st;ona zgłasza ustnie wniosek, nic wymagają­

cy podpISU ohrOlicy wojskowego, a w szczególności­

w razie zapowiedzenia lub wywodu środka odwo-

1243

ławczego, odpowiedzi reWIZyjne), wniosku o przywrócenie terminu lub wskazania dowodów. albo w

razie złożenia ustnego doniesienia lub ska~gi o popełnieniu przestępstwa.

§ 2. Szerego.w cy i podo.ficerowie pozostający

w czynnej służbie wojskowe j mogą wnioski i oświad­

czenia, wymienione w § 1, przedstawić ustnie do

protokołu wobec przełożonej władzy wojskowej. Protokół należy bezzwłocznie przesł ać sądowi.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 183. Z przebiegu posiedzenia niejawnego

może być sporządzony wspólny protokół dla wszyst-

kich spraw w tym dniu rozpoznawanych.

zawartych w takim protokole postanowieI1

się do akt sprawy.

Odpisy

załącza

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 184. § 1. Czynności protokolanta może

wykonać: sędz ia wojskowy,

który nie wykonywa

czynności protokołowan ej , asyst ent sądu wojskowego, oficer odbywający wojskową aplikację sądową,

albo funkcjonariusz sekretariatu sądowego.

§ 2. Jeżeli zachodzi potrzeba spisania protokołu przez prokuratora wojskowego, czynności protokolanta może wykonać: prokurator wojskowy, który

nie wykonywa czynności protokołowane;, asystent

prokuratury wojskowej, oficer odbywający aplikację

w prokuraturze wojsk owej, albo funkcjonariusz sekretariatu prokuratury.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 185. § 1. W razie niemożności spisania

protokołu przez osoby,

wymienione wart. 184,

można przybrać jako protokolanta oficera, podoficera lub każdą inną osobę wiarogodną.

§ 2. W przypadkach, w których kodeks niniejszy przewiduje złożenie ustnego wniosku lub

oświadczenia do protok ołu wobec przełożonej wła­

dzy wojskowej

protokół taki spis?6 może tylko

oficer.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 186. § 1. Protokolant składa przysięgę

roty następującej

"Przysięgam Panu Bogu Wszechmogą­

cemu i W szechwiedzącem1.l, że powierzone

mi obowią:z:ki protokolanta wykonam z c ałą

sumiennością. Tak mi, Panie Boże, dopo. .

moz.

§ 2. Przepisy art. 82 § 1 zdanie drugie, art. 83

§ 2, 3, art. 84 § 1 i art. 86 stosuje się odpowiednio.

według

,ł

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 187. § 1. Do protokołu wciąga się

a) dokładne o,z na!c zenie miejsca i czasu. dokonanej czynnośd,

b} imiona i nazwiska, stopień wojskowy i przydział służbowy osób biorących w niej

udział,

c} przebieg całej czynności,

d} wnioski i oświadczenia stron,

e) z,apadłe postanowienia i zarządzenia.

§ 2. Osoby, bi'orące lldzi,ał w czynności m06ą

żądać wcilągnięcia do protokołu wszystkieóo 'co d~tyczy ich praw lub interesów.

h

,

.Art. ~88 .. Zezn~nia i oświadczenia osoby przedo protokołu z możliwą do-

słuchIwane) wCIąga Się

kładnością·

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Nr 76.

-----------~~----------~--

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 189. Protokół stanowi wyłączny dowód

zachowania form postępowania, chyba że udowodniono f,a ,łsz lub omyłkę.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 190. § L Protokół rozprawy oraz posiedzenia niejawnego podpilSuje przewodniczący i protokolant; w postępowaniu wojennym protokół rozprawy podpisuje kierownik rozprawy i protokolant.

§ 2. Każdy inny protokół podpisują wszystkie

osoby biorące udział w danej czynności. Przed podpisaniem protokołu należy go odczytać i zaznaczyć

to w protokO'le.

§ 3. Osoba, mająca podpisać protokół, może

zgłosić zarzuty co do jego treści;. Zarzuty takie wpisuje się do pro,tokołu.

§ 4. O odmowie podpisania protokołu przez

osobę,

mającą go podpisać,

czyni się wzmiankę

w protokole.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 191.

Wszelkiego rodzaju poprawki i uzu-

pełnienia należy umieścić w końcu protokołu przed

podpisaniem lub w osobno podpiisanym dopisku.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 192. § 1. Dopóki sąd, w którym protokół

rozprawy sporządzono, nie przesłał akt do sądu

wyższej instancji, strony mają prawo żądać sprostowania lub uzupełnieni,a protokołu, wskazując na nieścisłości lub opus'Zczenia.

§ 2. Ządanie sprostowania lub uzupełnienia

protokołu załatwia przewodniczący po wysłuchaniu

protokolanta, a w r,a,zle potrzeby i asesorów.

Oświadczenie protokolanta i asesorów należy dołą­

czyć do akt sprawy.

KSIĘGA

POSTĘPOWANIE

VI.

PRZYGOTOWAWCZE.

R! o z dz i a ł

I.

Dochodzenie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 193. § 1. Każdy ma prawo, a każdy urząd

i przełożony wojskowy w zakresie swe.go dzi,abnia

ma obowiązek, dowiedziawszy się o popełnieniu

przestępstwa, należącego do właścirwości sądów

wojskowych a ściganego z urzędu, zawiadomić o tym

prokuratora

wojskowego,

oficera

sądowego,

zwier7,.oChnika sądowo-karnego, przełożoną władzę

wojskową podejrzanego, wladzę garnizonową lub

żanda.rmerię, a jeżeli takie zawiadomienie jest

utrudnione - poHcję, wójta lub sołtysa.

§ 2. Zołnierze w czynnej służbie wojskowej zawiadamilają o przestępstwach zasadniczo w drodze

służbowej.

przed sądem wojskowym o przestępstwie i o przedsięwziętych czynnościach.

§ 2. Jeżeli jednak okoliczności przypadku wymagają

a) przeprowadzenia szczególnie dokładnego dochodzenia;

b) przeprowadzenia dochodzenia poza obrębem

jednostki wojskowej

(formacji, zakładu,

urzędu);

c) zastosowania szczególnych środków celem

zebranica dowodów winy lub poszlak, albo

wykrycia lub zabezpie,czenia osoby podejrzanego;

d) wezwania pomocy służbowej cywilnych organów bezpieczellslwa publicznego; przełożona władza wojskowa zarządza jedynie konieczne zabezpieczenie śladów i dowodów przestęp­

stwa, poruczając bezzwłocznie żanda,rmerii przeprowadzenie dalszego dochodzenia. Zandarmeria zawiadamia niezwłocznie właściwego prokuratora wojskowego o przestępstwie i o przedsięwziętych czynnościach.

§ 3. Obowiązki wymienione w § 1 ciążą róworaz na żanda'rmerii,

znajdujących się na,jbliżej miejsca popełnienia przestępstwa lub pobytu podejrzanego jeżeli przeło­

żona władza wojskowa podejrzanego nie może

wkroczyć na czas.

§ 4. Jeżeli wkroczenie władz wojskowych, wymienionych w § 1 i 3, nie może na czas nastąpić,

wówczas policja państwowa lub organa sądownic­

twa powszechnego przedsiębiorą wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć ślady i dowody przestęp­

stwa, a o przedsięwzitętych czynnościa·ch zawi,ard amiają na:tychmiast prokuratora w01jskowego.

§ 5. Jeżeli o przestępstwie, wymienionym

w § l, dowie się najpierw wójt lub sołtys - zawiadomi natychmiast żandarmerię albo najbliższe dowództwo wojskowe lub policję państwową, a do czasu ich wkroczenia przedsvębierze wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć ślady i dowody przestęp­

stwa.

nież na wbdzy garnizonowej

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 195. § 1. Władze i organa wojskowe motoku dochodzenia zwracać się do władz cywilnych, a w szczególnośd do prokuratorów, o dokonanie czynności urzędowych, które mają na celu zabezpieczyć ślady i dowody przestępstwa, jeżeli

c. zynności te wchodzą w zakres działania danych

władz cywilnych i są dopuszczaLne wedle obowiązu­

jących je przepisów.

§ 2. O dokonanie czynności wymienionych

w § 1 należy się zwr,acać do władz cywilnych tylko

wówczas, jeżeli dana czynność nie może być bez

większych trudności dokDnana przez władze lub organa wojskowe.

gą w

W razie popełnienia w budynku zalub marynarkę wojenną albo

w obrębie jednostki wojskowej (formacji, zakładu,

urzędu) przestępstwa ścilganego z urz·ędu, nie należącego do właściwości sądów wojskowych, przedsię­

bierze właściwa władza wojskowa albo żandarmeria

wszystko co potrzeba, aby z.abezpieczyć ślady i dowody przestępstwa oraz zawiadamia właściwego

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 196.

Art. 194. § L Przełożona wł,adza wojskowa

dowiedziawszy się o przestępstwie, ściganym z urzę­

du a należącym do właściwości sądów wojskowych,

przedsiębierze wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć jego ślady i dowody, korzystając w razie potrzeby z pomo,cy żandarmerii, oraz zawiadamia natychmiast

wła'ścnwego oskarżyciela

publicznego

jętym przez wo.j,s ko

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

oska'rżycieIa publicznego lub policję państwową

przestępstwie i

o

o przedsięwziętych czynnoś c.ira ch.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 197. Jeżeli prokurator wojskowy otrz,y ma zawiadomienie lub w inny sposób dowie się o popełnieniu przes,tępstw a, ściganego z urzędu a należącego do właściwości sądów wojskowych, albo też

jeżeli prokur,aJtor wojskowy otrzyma skargę wniesilo ną w myśl a rt. 47, przeprowadza w miarę potrzeby

dochodzenie bezpośrednio albo też zleca przeprowa dzenie dochodzenia żandarmeri~.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 198. § 1. Dochodzenie ma na celu wyja ś ­

nienie, czy isto tnie popełniono przestępstwo, kogo

można o nie podejrzewać i czy jest dostateczna podst'a wa, by oskarżyciel mógł żądać wszczęc.i\a postę­

powania sądowego.

§ 2. Dochodzenie polega

aj na rozpytywaniu podejrzanych i osób, które

mogą coś wiedzieć o przestępstwie lub jego

sprawcy,

bl na zbieraniu niezbędnych informacji co do

osoby podejrzanego, a zwłaszcza co do pobudek jego działania, stosunku do pokrzywdzonego, stopnia rozwoju umysłowego, charakteru, dotychczasowego życia i zachowanila się po spełnieniu przestępstwa,

cl na dokonywaniu wywiadów i innych czynności, wynikających z istoty dochodzenia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 199. § 1. W toku dochodzenia pwkuraltor

wojskowy i żandarmeria mogą zwracać się do władz

i organów wojskowych i cywilnych o udzielenie potrzebnych wyjaśnień ,j wiadomości oraz o spełnienie

posz.c zególnych czynności, wynikających z istoty

dochodzenia.

§ 2. Prokurator wojskowy i żandarmeria, prowadząc dochodzenie, ma,ją prawo wzywać osoby do

stawienia się, z oznajmi,eniem skutków, przewidzianych wart. 89.

§ 3. Wniosek o przymusowe sprowadzenie

oraz o ukaranie za nilestawiennictwo stawia w są­

dzie, wymienionym wart. 89 § 1 lub § 2, prokurait or

wojskowy lub żandarmeria. Sprowadzenie nie stawającego może zarządzić także prokurator wojskowy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 200. § L Z przebiegu czynności, dokonywanych w toku dochodzenia przez prokuratora wojskowego, spisuje się protokoły, stosując odpowiednio pr,z episy art. 181 do 191; z przebiegu czynności,

dokonywanych w t oku dochodzenila przez inne wła­

dze lub organa, sporządza !$ię zapiski.

§ ' 2. Zapiski z przesłuchania pode,j rzanego

i świadków, sporządzone przez żandaiflnerię w toku

dochodzenia zleconego przez prokuratora wojskowego, mają b yć odczytane osobie przesłuchanej

i przez nią podpisane. Przepis art. 190 § 3, 4, należy tu stosować.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 201. § L Jeże,l'i 'p rokurator wojs!ko-wy

, uzna, że okolicznoś'ci 'Pl'zy>toczone w za'w i adomieniu

lUlb w skardzeoskarżycie<la prywatnego a,1bo wyni. ki dochodzenia wymagają wszczę'Cia postępowania

1245

sądowego, tD wno-si o prze,p rowadz'e nie śledztwa lub

składa sądowi woj;s lwwemu akt o5rk arże nia .

§ 2. !Do aktu ,oska rżenia ,klib wniosku o :przeprowadz,enie ś:1edztwa dołącza się akta docJlOd'zenia, za-

piski i inne załączniki sprawy,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 202. § L Jeż eli prokurator wojskowy

uzna, ż'e olkolliczności ip rzytoczone w za w iadomi,e niu

lub w ,ska rdz'<! o-ska rżyóe'la [prywatnego nic dalją pods,tawy do w:szczęcia pos t ępowania kur,ne'g o, albo te ż

że wyniki d o-chcdzenia nie dają podsta,w y do wsz czę­

cia post ęp ow ania s ądo w ego lub da.lszcgoprowadzenia d ochodze nia, t o odmawia śógania lub u marz a

do,c hodzenie.

§ 2. JeżeJi ze wz,~lędu na okolicznoś·ci pf'~y ­

toczone w za:wiadomieniu :lu.b w skard'ze oskarżyclC­

la' prywatn'c ,g o albo ze względu na wyniki dochodzenia przestępstwo nadaje się do uk a rania dysc yph narnego, prokurator wojslkowy odma,w ia ś;cigania Lub

umarza dochodzeni'e i przedlsta,w ia ~wjerzchnikowi

s~dowo-karnemu odpowi'ec1ni wniosek o u kar anie

dyscY\)JJinarne.

§ 3. O odmowie ścigania lub umorzeniu dochodzenia zawiadamia się oskarżyciela prywatnego,

pokrzywdzonego o.raz osobę, którą prz es łuchano jako

podejrzaną albo co do której wydano nakaz aresztowania ,

§ 4. Odmowa ści gania lub umorzenie dochodzenia nie wyklucza skierowania sprawy do przełożone­

go dyscyplinarnego sprawcy, jeżeli czyn może być

uważany za przewinienie dyscyplinarne i jeżeli nie

nastąpiło jeszcze przedawnienie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 203. § 1. Na pos t anowienie o odmowie

o umol<z e niu dochodzenia służy oskarży.cielowi prywalfnemu i pokrzywdzonemu zażalenie.

§ 2. Zażallenie w sprawa'c h należących do wła­

ściwości wojsk owych sądów rejonowych rozstrzyga

ostatecznie pr.zełO'żony wojsko,w y sąd okręg owy,

et w spra;'\vach nale. żą'cych do właści, waści wo'jskowych sądów o,krę:gowych - N a'jwyż.szy Sąd Wojskowy.

§ 3. W razie uw:z g'lędn i;e nia zażailenia zwierzchnik sądowo-karny oraz prokurator wojskowy ma

spowodo,wać wszczę' cie lu:b dalsze prowadzenie pościgania, lub

stępowania.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 204. § 1. W razie odmówie n ia ścigania

lub umorzenia dochodzeni a proku ra tor wojsko,wy zarządza co potrz,e ha w przedmiocie dowodów rzeczowych.

§ 2. Na zarządze nia te słu ży zażalenie w trybie art. 2.03 § 2.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 205. § 1. W razie umorzenia ,dochodzeni'a

wojskowy sąd okr ęgowy w przypadkach prawem

przewidzianych, na wnio's ek pr'okuraŁora woj'sko-wego, wyda na posiedzeniu niejawnym, po uprzednim

wysłuchaniu podejr,z anego lub jego obrońcy przez

wyznaczone go w tym celu sę d ziego, po's t anowienie

co do zastosowania wzgl ędem p ode jrzanego środków

wychowawczych lub zabezpieczających . .

§ 2. Na postanowi,e nie powyższe służy' zaża­

lenie,

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 206. § 1. Dochodzenie umorzone mo'że być

na nowo podjęte w razie ujawnienia nowych oko-

przepisy przewidziane dla protokołów sądowych,

można jako protokolanta przybrać funkcjonariusza

liozności.

władzy dokonywającej czynności.

Łączny czas pozbawienia podejr:zaneig o

wolności nie może w tym przypadku przekraczać

łuje się do obecności dwóch pełnoletnich okolicznych

§ 2.

okresów, wskazanych wart. 140.

Rozdział

II.

Czynności sądowe w toku dochodzenia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 207. § L

Jeżeli w

toku dochodzenia za-

chodzi potrzeba

a) przedsięwzięcia czynności ustalającej ślady

przestępstwa, a należy przypuszczać, że na

rozprawie głównej ślady nie dałyby się odtworzyć bez odczytania protokołu te1 czyn-

Jeżeli protokalanta nie przybrano, powo-

§ 2.

mieszkańców nieskazitelnej opinii, umiejących czytać

i pisać, którzy podpisem stwierdzają zgodność protokołu z przebiegiem czynności. O tym obowiązku należy ich pouczyć. Nieusprawiedliwiona odmowa

udziału w czynności ulega ukar.aniu przez sąd grodzki, tak jak niestawiennictwo świadka w przypadku

przewidzianym wart. 89 § 2.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 210. Czynności dokonane w myśl art. 208

majlą moc czynności sądowych a protokoły sporzą­

dzone z zachowaniem przepisu art. 209-moc protokołów sądowych.

no'ści;

h) przes:łuchania pod przysięgą świadka, którego zeznanie ma doniosłe znaczenie, a za<:hodzi obawa, że świadek bez przysięgi nie

powie prawdy;

c) przesłuchania świadka, którego zeznanie ma

doniosłe zna'czenie, a

zachadzi obawa, żz

świadek nie stawi się na razprawę główną

z powodu przeszkód, nie dających się usuną\.'; lub zbyt trudnych do usunięcia albo

z powodu znacznej odległości miejsca pobytu;

d) zbadania slanu umysławega padejrzanega;

to na wniosek prowadzącego dochodzenie czynności

tych dokonywa wojskowy sąd rejonowy lub wojskowy sędzia śledczy; czynności wymienionych pod a),

b} lub c) poz.a siedzibą sądu wojskowego dokonać

może na wniosek prowadzącego dochodzenie także

sąd grodzki lub sędzia śledczy.

§ 2. Jednocześnie z ustaleniem śladów przestępstwa należy dokonać i innych czynności SIadowych, których równoczesne przeprowadzenie Jest

możliwe.

§ 3. W przypadkach nie cierpiących zwłoki

woiskowy sędzia śledczy, wojskowy sąd rejonow~,

sędzia śledczy lub sąd grodzki dokonywa czynnoścI,

wskazanych w § 1 lit. a) lub c) także z urzędu.

Art. 208.

§ 1. Jeżeli sędziego wojskowe'go

lub sędziego sądu powszechnego nie ma na miejscu

a zwłoka groziłaby zanikiem śladów lub dowodów

przestępstwa, to prakurator wojskowy albo żandar­

meria, a w braku ich na miejscu-prokurator sądu powszechnego a Ibo policja państwowa dokonywa w zastępstwie sędziego czynności, wskazanych w ~.rt.

207 § 1, lit. a) lub c), sf:osującodpowiednio przepISy

przewid:ziane dla czynności sądowych. Świadka, ~,eże1i

z.achodzi obawa, że nie stawi się na rozprawę główną

z powodu przeszkód nie dających się usunąć lUib ,zbyt

trudnych do usunięcia, mażna pr.zesłuchać pod przysię,gą.

Rozdział

III.

śledztwo.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 211. Śledztwo prowadzi się tylko w Siprawach należących do właściwości wojskowych są·

dów okręgowych i sądów wojennych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 212. § 1. śledztwo prowadzi bądź wojskowy sędzia śledczy, któremu dana sprawa przypadnie

w drodze przyjętego w wojskowym sądzie okręgo­

wym podziału czynności, bądź sędzia, którego sze~

wOlj,s kowego sądu okręgowego wyznaczy dla danej

sprawy.

§ 2. Prowadzenie śledztwa poza siedzibą wOljskowe.go sądu okręgowego szef tegoż sądu może zlecić wojskowemu sądowi rejonowemu. Sędzia, prowadzący śledztwo w wojskowym sądzie rejonowym, posiada wszelkie uprawnienia wojskowego. sędziego

śledczego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 213. Zadaniem śledztwa' jest

al wykrycie sprawców przestępstwa,

bl wszechstronne wyjaśnienie

,okoliczności

sprawy celem ustalenia, czy należy przeprowadzić rozprawę główną, czy też umorzyć postępowanie sądowe,

cl ustalenie okoliczności, wskazanych wart.

198 § 2 lit. b l,

d} utrwa1enie dla sądu wyrokującego dowo dów, które inaczej mogłyby za,ginąć.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 214. § 1. Śledztwo prowadzi się

a) na wnłosek prokuratora wOijskowego, je,żeli

tego wymagają zawiłe okoHczności sprawy,

lub inne ważne względy;

b) w przypadkach wymienionych wart. 240,

294 i 379 § 1.

§ 2. Na postanowienie wojskowego sędziego

śledczego o wszczęciu śledztwa służy oskarżonemu

zażalenie.

Z przebie,g u tych czynności sporządza się

prolokoły, w których za:z nacza się, dlaczego wykonano je w za:stępstwie sędzie.go.

Zażalenie nie s.łuży, jeżeli przedmiotem

jest przestępstwo wymieni,one wart. 139

§ 2,albo gdy wszczęcie śledztwa nas, tępuie w przypadkach wymienionych w § 1 lit. b).

Art. 209. § 1. W przypadku wskazanym w

art. 208, zachowując przy sporz<łdzeniu protokołów

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 215. Jeżeli wojskowy sędzia śledczy nie

zgadza się z wnioskiem prokura tara wajskowega

§ 2.

§ 3.

śledztwa

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 53?

o wszczęcie śledztwa, to przedstawia sprawę wojskowemu sądowi ,okręgowemu do rozstrzygnięcia, przedsiębierze jednak czynności nie cierpiące zwłoki.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 216. Oskarżonego, sprowadzonego do wo1skowe,go sędziego śledcz.ego, sędzia jestohowiązany

natychmiast przesłuchać i najdalej w terminie dwudziestu C'zterechgodzin od chwili sprowad,z enia wydać na wniosek prokuraiora wojskowego posłano­

wienie o jego tymczasowym aresztowaniu, albo też

natychmiast przedstawić sprawę wojskowemu sądowi

okręgowemu do rozstrzygnięcia w myśl art. 134 § 3.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 217. § 1. W toku śledztwa przesłuchuje

się świadka pod przysięgą wtedy tylko, gdy zachodzi

uzasadnione przypuszczenie, że świadek bez przysięgi nie powie prawdy lub też że nie stawi się na rozprawę głÓW,1ą z powodu przeszkód, nie dających si~

usunąć lub zbyt trudnych do usunięcia, albo z powodu

znacznej odległości miejsca pobytu.

§ 2. Przepis § 1 stosuje SJ:ę odpowiednio do

biegłego i tłumacza.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 218. § 1. Wojskowy sędzia śledczy przedsiębierze wszeikic czynności z własnej inicjatywy,

lecz strony mają prawo składania mu wniosków.

1247

§ 2. O umorzeniu śledztwa wojskowy sędzia

zawiadamia oskarżonego, oskarżyciela prywatnego i pokrzywdzonego.

§ 3. Umorzenie śledztwa nie wyklucza ski,e rowania sprawy d o p r zełożoneg o dyscyplinarnego

sprawcy, jeżeli czyn może być uważany za przewinienie dys,cypiinarne i jeżeli ni e nastąpiło jeszcze

przedawnienie.

śledczy

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 224.

śledztwa

służy

§ 1. Na postanowienie o umorzeniu

oskarżycielowi prywatnemu i po-

krzywdzonemu zaż.alenie.

§ 2. Co do zażalenia stosuje się przepis art. 203

§ 2, 3.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 225. § 1. Wojskowy sęd z ia śledczy uważając, że śledztwo dostarczyło ju ż podstaw do sporządzenia aktu oskarżenia, przesłuchuje w razie potrzeby raz jeszcze oskarżonego i z.a znajamia goz treścią zebranych dow odów , po czym, ieżeli wobec wyjaśnieli oskarżonego nie zajdzie potrzeba uzupełnie­

nia śledztwa, wydaje poslanowienie, mocą którego

zamyka śledztwo.

§ 2. Po zamknięciu śledztwa wojskowy sędzia

śledczy przesyła akta ś ledztwa niezwłocznie prokuratorowi wojskowemu.

§ 2. Na postanowienie oddalające wniosek słu­

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 226. § 1. Jeżeli ze wz g lędu na wyniki

śledztwa przestępslwo nadaje si ę do ukarania dy-

. § 3. Wniosek prokuratora wojskowego o uchyleOle lt;b złagodzenie środka zapobi~egawczego jest

dla wOjskowego sędziego śledczego wiążący.

scyplinarnego, prokurator woj s kowy przedstawia

zwierzchnikowi sądowo-karnemu wn.i!osek o dyscyplinarne ukaranie oskarżonego.

§ 2. W przypadku dyscyplinarnego ukarania

następuje umorzenie śledztwa

przez wojskow ':, go

sędziego śledczego. Przepis art. 223 § 2 na leży tu

ży zażalenie.

Art. 219. Jeżeli w toku śledz.Łwa ujawni się

nie objęte wnioskiem o wszczęcie

śledztwa, albo jeżeli ujawni się udział w przestęp­

stwie osoby nilC objętej wnioskiem prokur'ltora wojskowego, wojskowy sędzia śledczy zawiadamia o tym

prokuratora wojskowego, przedsiębiorąc jednak nie-

przestępstwo

zbędne czynności.

. Art. 220. Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania

czynności śledczej poza siedzibą danego sądu wojskoweg.o lu.b prze~łuchania os oby przebywającej poza tą sledzlbą, WOjskowy sędzia śledczy może zwrócić się o dokonanie tej czynności do sądu powszechnego, jeżeli na miejscu nie ma sądu wojskowego.

Art. 221.. Jeżeli okoliczności sprawy tego wymagają, wojskowy sędzia śledczy może wzywać do

siebie osoby przebywające poza obszarem działania

danego sądu wo,j skowego oraz dokonywać czynności

poza tym obsz·ClJrem.

Art. 222. Uznawszy, że nie ma widoków, aby

dalsze prowadzenie śledztwa mogło dostarczyć podstaw do rozprawy głównej, albo stwierdziwszy, że

zachodzi okoHczność wyłączająca ściganie, wojskowy. sędzia śledczy zawiadamia o tym prokuratora

wOJsko~ego, przesyłając. mu akta.

Art. 223. § 1. Wojskowy sędzia śledczy Ulmrza śledztwo, jeżeli prokurator wojskowy lego żąda

lub na lo się zgadza.

stosować.

§ 3. Co do zażalenia stosuje się przepis art. 224.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 227. § 1. Umarzając ś ledztwo, wojskowy

wydaje postanowie nie co do dowodów rzeczowych.

§ 2. Na postanowienie lo służy zażaleni!e.

sędzia śledczy

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 228. § 1. W razie umorzenia ś ledzl w :t

wojskowy sędzia śledczy, w przypadkach praw e m

przewidzianych, na wniosek prokuratora wojskowe go, po wysłuchaniu oska,rżonego lub jego obrOl1c Y,

przesyła sprawę wojskowemu sądowi okręgowemu

celem powzięcia na posiedzeniu niejawnym postanowienia co do zastosowania względem oskarżonego

środków wychowawczych lub zabezpi'eczających.

§ 2. Na postanowienie to służy zażalenie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 229. Na czynności wojskowego sędziego

śledczego służy zażalenie osobom, których prawa

zosŁały przez te czynności obrażone.

R o z d z i a ł IV.

Przepisy wspólne dla dochodzenia i śledztwa.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 230. § 1. Prokura LDr wojskowy ma pra·

wo b yć obecny przy wszys tkich czynnościach dokonywanych w loku dochodzenia lub śledztwa.

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Rozdział

§ 2. Inne osoby mogą być obecne przy cz.ynnościach

w t oku dochodzenia lub śledztwa, gdy kodeks ninie jszy wyr aźnie tak slanowi, lub gdy to uzna

za potrzebne prokurator wojskowy lub wojskowy sę­

dzia śledczy.

§ 3, Zwierzchnik sądowo-karny nie może być

obecny przy czynnościach dokonywanych w toku

dochodzenia lub śledztwa,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 231. VI! sprawach o przestępstwa, których

ściganie przed sądami wojskowymi jest zależne od

skargi oskar życiela prywatnego, wszczęcie dochodzenia lub śledztwa nastąpić może dopiero wówcz.as,

gdy osk.arżyc.ilel prywatny wniósł skargę w myśl

art. 47.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 232. § 1, Jeżeli zaidzie potrzeba dokonania czynności, której wedle wszelkiego prawdopodobieństwa nie będzie można powtórzyć na rozprawie głównej, należy w miarę możności o terminie

czynności

zawiadomić

prokuratora wojskowego,

oskarżyciela prywatnego oraz oskarżonego lub jego

o?rOIicę. OskaJrżonego

aresztowanego sprowadza

SIę . wtedy tylko, gdy prowadzący dochodzenile lub

WOjskowy sędzia śledczy uzna to za niezbędne.

§ 2, Strony, o ile się stawią, mają prawo być

obecne przy tej czynności i zadawać pytania świad­

kom i biegłym. Niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynności.

§ 3. Stronę, które,i nie zawiadomiono zawczasu

o terminie czynności, n~leży zawiadomić o jej dokonaniu.

§ 4. Przepis § 1, 2, 3, należy stosować równ~eż

przy czynnościach sądowych w toku dochodzenia.

Arf. 233. Zarówno w dochodzeniu jak i w śledz~

twie szkodę wynikłą z przestępstwa i inne okolicznościI, ważne ze względu na następstwa prywatnoprawne, należy badać tylko o tyle, o ile ustalenie

h Jest konieczne dla należytego zastosowania przeplSOW karnych.

ic

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 234. § 1. Jeżeli zwierzchnik sądowo­

kamy jest niewłaściwym albo jeżeli niewłaściwość

jego okaże się w toku dochodzenia, albo też jeżeli

oskarżony przed złożeniem sądowi wojskowemu aktu

oskarżenia przejdzie pod właśówość innego zwierzch~

nika sądowo-karnego, wówczas prokurator wojskowy

odstępuje sprawę władzy właściwej,

§ 2. Jeżeli okoliczności, wymienione w § 1, nastąpiły w toku śledztwa, odstępuje sprawę wojskowy sędzia śledczy na wniosek prokuratora wojskowego.

§ 3. O odsŁąpieniitt zawiadamia się podejrzane-

go, jeżeli z ostał już przesłuchany, oskarżonego,

oskarżyciela prywatnego i pokrzywdzonego.

V.

Akt oskarżenia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 235. § 1. Jeżeli nie nastąpi ukal'aJlie dy·

scyplinarne, prokurato,r wojskowy jest obo·wiązany

w terminie dwóch tygodni, a jeżeli oskarżony jest

aresztowany w terminie siedmiu dni, od daty otrzymanila akt śledztwa, sŁosownie do art. 222 lub 225

§ 2, bądź złożyć sądowi wojskowemu akt oskarżeni&,

bądź przesłać wojskowemu sędziemu śledczemu

wniosek o umorzeni!e lub uzupełnienie śledztwa.

§ 2. Jeżeli wojskowy sędzia śledczy nie zgadza

się z wnioskiem prokur.alora wojskowego o uzupeł­

nienie śledztwa, to przedstawia sprawę wojskowemu

sądowi okręgowemu do ro:zs.trzy,gnięcia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 236. Akt oskadenia powinien podawat

aj imię, naz.wisk,o, stopień wojskowy, przynale.żność służbową i macier.zystą oskarżonego

oraz inne szczegóły niezbędne do ustalenia

jego tożsamości, tudzież posiadane przez niego ordery i odznaczenia,

bJ dokładne określenie zarzuconego czynu ze

wskazaniem czasu, miejsca i innych okoliczności jego popełnienia,

c) wskazanie przepisu ustawy karnej, pod któ·

ry zarzucony czyn podpada,

d) wskazanie, czy oskarżony pozostaje na

wolności,

e)

uzasadnienie oskarżenia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 237. § 1. Do !aktu oskarżenia dołącza s,ię

wykaz osób, których wezwania prokurator wojskowy żąda, ze wskazaniem ich adresów. Zarazem wskazuje się inne dowody, których przeprowadzenie na

rozprawie głównej prokurator wojskowy uważa za

niezbędne.

§ 2. Wraz z aktem oskarżenia przesyła się są­

dowi wojskowemu akta śledztwa, dochodzenia, zapiski oraz inne załączniki sprawy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 238. JeżeH prokurator wojskowy upatruje

potrzebę zastosowania względem oskarżonego środ­

ka zapobiegawczego> albo zmiany środka już zas,toso-

wanego, to wniosek w tej sprawie dołącza się do aktu oskarżenia.

KSIĘGA VII.

POSTĘPOWANIE

PRZED SĄDEM PIERWSZEJ

INSTANCJI.

DZIAŁ 1.

§ 4, Zwierzchnik sądowo-karny przed wojskowym sądem rejonowym, któremu sprawę odstąpio~ Postępowanie przed wojskowym sądem okręgowym.

no, nie może odmów;iić ścigania z tego powodu, iż

uwa,ża sprawę za należącą do właściwości wojskoRozdział L

wego sądu okręgowego.

Przygotowanie do rozprawy głównej.

§ 5, Postanowienia i zarządz.enia oraz czynności, przed~ięwzięte przed. odstąpieniem sprawy przez '

władzę i1!ewłaściwą, nie są z tego powodu nieważ­

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 239. § 1. Jeżeli akt oskarżenia nile odpone ; mogą one być powtórzone lub uzupełnione przez wiada warunkom formalnym, przepisanym wart. 236

władzę właśc.itwą, zależnie od jej oceny.

i 237, sędzia woiskowy, mający pełnić czynności

76.

-Nr

---------...... . ...

. ~

~_

_-- ~-

.- _ ._ ~~~ . - .~ ..

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

_--_.__ . ._--_

przewodniczącego, zwraca go prokuratorowi wojskowemu w celu uzupełni e nia braków.

§ 2. Braki nal e ży u z up e łni ć w t e rminie siedmito dniowym.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 240. S ę d z ia wojskowy, maj ący pełnić czynności przew o dn i cząc ego , wnosi sprawę na p osiedzenie niejawne, j eżeli uważa, że zachodzi konieczność

przeprowaclze nila lub uzupełnienia śl e dztwa, przedsięwz.ięcia poszczególny ch c z ynności śl e dczych, za.łatw ienia waiosku zgł osz one go w my śl art. 238, albo

też wydania innego postanowienia sądu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 241. § 1. Je że li nie zachodzi już potrzeba

dokc-uania. czynności w ymie ni onych w a.rt. 239 i 240,

sęd zia woj skow y ma,j ąc y p eł ni ć c zynności przewodnicząceg o za r ząd za doręc,: c n ie o s karżonemu odpisu a ktu osk ar że n ia wra z z li s l ą osób, które ma się

wezwa. ć d o s ądu i w ykaze m d ow odów, wskazanych

przez prokurato ra w ojskowego.

§ 2. Oskarżony o p rzes t ę p st wo wymlellIone

wart. 139 § 2 ob owiązan y jest z wrócić s ądowi doręczony mu odpis aktu. o sk a rże n ia najpóźniej przed

udaniem się sądu na n ar ad ę n a d w y rokiem. O lllewykonaniu tego ob c- wi ąz,ku czyni SIę wzmiankę

w aktach sprawy .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 242. § 1. Do r ęc za jąc oskarżonemu odpis

aktu oskarż·cnia należy p o uczyć go o przysługują­

cym mu prawie przybrania sobie obrorlcy wojskowego lub wyznac zenia mu obrońcy z urzędu.

§ 2. Prośbę o wyznaczeni:e obrońcy z urzędu

w przypadkach, gdy obrona nie jest obowiązkowa,

ma oskarżony prz e dstawić w terminie zawitym

dwóch dni po p ou czeniu, wymienionym w § 1.

§ 3. Osk a rż one go o p rz estępstwo wymienione

w ,a,rt. 139 § 2 nal eż y przy clo.ręczaniu odpisu aktu

oskarżenia pouczyć również o obowiązku zwrotu

odpils u sądo·wi.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 243. § 1. Okoliczności, które wyszły na

jaw lub zaszły po do.ręczeniu os k a rżonemu odpisu

aktu oskarżenia, mają wpływ na właściwość osobową zwierzchnika sądowo-karnego tylko wtedy, jeżeli

z powodu nich zamiast wojskowego sądu rejonowego jest .rz.e~zo.wo. w!aściwy woj~ k owy sąd okręgowy,

albo tez lezeh me lest uzasadm ona właściwość są­

dów. wojskowych. \(/ _obu przypadkach przed rozpoczęCIem rozpra w y głowneJ ma prokurator wojskowy

cof?ąć akt olsk a rż e nia , p~ czym sąd w ojskowy n~

wlllo,s ek prokuratora WOjsko we go odstępuje sprawę

władzy wł aściwej.

§

2. O odst ąpieniu sprawy zawiadamia sie

oskarżonego, oskar ży ciela prywat nego i pokr zywdzo~

nego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 244. § 1. Oskarżony ma prawo wnosić,

w siedmiodniowym terminie od daty doręczenia odpisu aktu oskarżenia, o wezwani1e innych osób oraz

sprowadzenie innych dowodów, prócz wskazanych

w wykazie załączonym do aktu oskarżenia, o czym

należy go pouczyć pr zy doręc z aniu odpisu a ktu

oskarżenia .

§ 2. Wskazu j ąc .now e osoby lub inne dowody,

oskarżony powinien podać okoliczności, które w ten

sDosób chce stwierdzić.

1249

.. _- ----~ -- ~ - - --- -- --_. _-~ ~- -- .. ~ - --- ~_ .. ~~-~

. -- ~ -- - ----

§ 3. Szeregowcy i podoficerow~e w czynnej

służbie wojskowej mogą wniosek, wymieniony w § 1,

przedstawić ustnie do protokołu wobec przełożonej

władzy wojskowej. Protokół należy bezzwłQcznie

przesłać sądowi.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 245. Wezwanie świadków i biegłych oraz

sprowadzenie dowodów, wskazanych przez stronę,

za rządz a sędzia wojskowy, mający pełn ić czynności

przewo d nic z ąc e go, a wyk a z ich d oręcza się niezwłocz~

nie st ronie prze ciwnej.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 246. Jeżeli sędzia wojskowy, mający peł­

cz ynnoscl przewodniczącego, uzna wniosek

oskarż o nego, wymie niony wart 244, za nieuzasadniony, uw ażając, że ok o liczno ś,c .i, których s twierdzenie

wnios e k ob e jmuje, ni~~ mogą mi e ć wpływu na treść

wyroku - z ał a twi a wniosek odmownic.

mc

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 247. Nie z ale żnic od żądani a stron sędzia

wojsk owy, mający pełnić czynności pr z ewodnic z ą­

cego , ma prawo wzywać świadków i biegłych oraz

sprowadzać inne dowody.

Art 248. Sędzia wojskowy, mający pełnić czynwyzn a cza termin rozprawy głównej i zarządza wysłani e we z wań z uwzg!ęd­

n i8 ni~m czasu potrzebn e go stronom na przygotowanie si ę do rozprawy.

no ś ci przewodn iczącego,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 249. § 1. Oskarżony jest obowiązany sła­

w:ii: s i ę na rozprawę główną osobiście.

§ 2. W sprawach, dotyczących tylko wydania

wyroku o karze łącznej, tudzież w sprawach o wykroczenia, jeżeli oskarżony zo s tał już przesłuchany

przez sąd lub prokuratora wojskowego, osobist.~

stawiennictwo oskarżonego jest obowiązkowe tylko

wtedy, jeżeli sędzia wojskowy, mający pełnić czynności przewodniczącego , w y raźnie uzna je za niezbędne, co należy zaznaczyć w wezwaniu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 250. § 1. Pomi:ę dzy doręczeniem oskarwezwania do rozpr aw y a terminem rozprawy powinno upłynąć przynajmniej 7 dni.

§ 2. Oskarżonemu aresztowanemu mICJsce

i czas rozprawy należy podać do wiadomości najpóźniej na 3 dni przed rozprawą .

§ 3. Za zgodą oskarżonego mogą być terminy

wymienione w § l, 2 skrócone.

§ 4. W razie niez ach owania terminów, wymienionych w § 1, 2 , bez zgody oskarż one g o, może on

do chwili rozpoczęcia postępowania dowodowego

żądać odroczenia rozprawy.

żonemu

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 251. Jeżeli strona ma obrońcę, pełnomoc­

nika lub przedstawiciela ustawowego, należy ich

również zawiadomić () termini:e.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 252. Prokuratora wojskowego zawiadamia się o terminie przez doręczenie mu listy wyznaczonych spraw.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 253. § 1. Jeżeli prokurator wojskowy

przed rozpoczęciem rozprawy głównej odstępuje od

odskarżenia, sąd umarza postępowanie.

-----------------

~ 2

-------- -

? umorze niu z~wiadamia się oskarżonego,

oskar~y~H~1a~ prywatnego 1 p okrzywdzonego.

. § !. Na postanowienie o umorzeniu postęp 0waru a służy osk arżycielowi prywatnemu i pokrzywd~onemu zażal enie. Co d o zażalenia obowiązuje przepIS ar t. 203 § 2, 3.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 254. Oddaleniie jakiegokolwiek wniosku

przed ro'zp rawą gł ówną nie tamuje podniesienia tego wniosku na r ozprawie, choćby się nie ujawniły

nowe ok oliczno ś ci.

Rozdział

II.

Ogólny porządek rozprawy głównej.

kieruje rozprawą

~ cz~wa nad je j prawidłowym tokiem bacząc, aby,

leżell szcze gólne wz gl ę dy nie stoją temu na przesz kod~ie, dowody na poparcie oskarżenia były przedstaWlOne przed dowodami służącymi do obrony.

.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 256. § 1. Oskarżonemu, świadkom i bieg ł ym zar ówno a sesorowie ja k strony zadają pytania

b ezp ośre dni o, j eż eli przewodniczący

nie zarządzi

inaczej.

§ 2. Przewo dni:c zący uchyla

uznaje za nieS'toso v.r.ne .

pytania,

które

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 257. § 1. P rz ewodniczący daje stronom

m?żnoś ć w yp owiedzenia się co do wszystkich przedmIotów podlegaj ą cych rozstrzygnięciu.

§ 2. Jeże li w jakiejkolwiek kwestii

jedna ze

stron zabiera gl os, prawo głosu służy również in~

nym stronom i w każdym razi:e oskarż-onemu lub jego ohrońcy słu ży gło,s ostatni.

:Art. 258. Przewodniczący rozstrzyga ostateczme o przychylnym załatwieniu każdego wniosku

s~rony, je że!i inna. strona się nie sprzeciwia, w przeCiwnym razIe mu sI zapaść postanowienie sądu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 259. Przewodnilczący może wydać zarzą­

dzenia celem uniemo ż l iwienia oskarżonemu wydalania się z sądu przed ukończeniem rozprawy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 260. § L Jeżeli oskarżony, pomimo upomnie?ia prze z przewodniczącego (art. 31 § 2), zachowUJe S I ę nad al w sposób zakłócający porządek rozprawy lub ubhżający powadze sądu, przewodniczący

może wydal i ć go czasOwo z sali sądowej .

§ 2. P o powrocie oskarżonego do sali, przewodniczący. zawi~c1amia go o wszystkim, co się od byw,ało w leg<? meobecności, i daje mu możność złoże­

ma w t el mlerze wyjaśnień.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 261. Jeżeli obrońca lub pełnomocnik stron.y, mimo upomni!enia przez przewodniczącego (a'r t.

31 § 2) zachowu je się n adal w sposób zakłócający porząd ek rozp rawy luh ubliż.a.jący powadze sądu, przewo dniczący odbiera mu głos, a sąd może usunąć go

od udziału w sprawie.

A rt. 262. § 1. Je że li usunięto obrońcę, przena wniosek oskarżonego, -- a jeżeli

wodni c z ący

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

obrona jest z mocy prawa niezbędna, to z urzędu wyznacza mu now ego obrońcę ·

§ 2. Jeżeli wyznaczony obrońca nie może objąć

niezwłocznie obrony, należy rozprawę przerwać lub

odroczyć.

§ 3. W przypadku przerwy lub odroczeniia rozprawy sąd wojskowy moż e nałożyć na usuniętego

obrońcę obowiązek zwrotu. związanych z tym kosztów, stosując prz.e pis art. 91.

§ 4. Przepis § 3 stosuje się także wtedy, gdy

rozprawę przerwano lub odroczono wskutek nieusprawiedliwionego ni,estawiennicŁwa lub wydalenia

się obrońcy. W przypadkach tych s,tosuje się również

p,r zepis art. 93.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 263. Sąd może wydalić z sali publiczność

z powodu jej niewłaściwego zachowania się.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 264. § 1. Przy we.jściu sądu na salę

wszys'c y obecni stoją, dopóki sąd nie zajmie swych

miejsc.

§ 2. Wstaje Tównież każda osoba, do której sąd

się zwraca lub która do sądu przemawia, jeżeli przewodnkzący jej od tego nie zwolni..

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 265. Od zarz.ądzeń

prz. ewodniczącego

w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej nie maodrwołania, w stosunku do innych osób

służy odwołanie do sądu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 266. § 1.

Rozprawa

odbywa się

ustnie

i jawnie. Wyjątki od tej zasady są dopuszczalne tyl-

ko z mocy wyraźnego przepisu.

§ 2. Na rozprawie nie może

zwierzchn.ik sądowo-karny.

być

obecny

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 267. § 1. Sąd zarządza prowadzenie przy

drzwiach zamkniętych całej rozpra,wy lub jej części,

jeżeli j.awność postępowan.i.a mogłaby obra'żać dobre

obyczaje, spowodować zaburzenie spokoju publi cznego lub ujawnić okoliczności, których zachowanie

w tajemnicy jest ni'ezbędne ze względu na bezpieczeństwo Państwa lub dobro służby.

§ 2. Na wniJosek stron.y sąd zarządza prowadzenie rozprawy przy drzwiach zamkniętych również

i wtedy, ,jeżeli jawność mogłaby uiemnie wpłynąć na

ochronę czci lub dobrej sławy pokrzywdzonego.

§ 3. Na zgodny wniosek stron sąd może zarzą­

dzić prowadzenie rozprawy przy drzwiach zamknię­

tych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 268. § 1. Podcz,a s rozpoznawania sprawy

przy drzwi'a ch z,amkni.ętych, prócz osób bi!orących

udział w sprawie, mogą być obecne po dwie osoby

wskazane przez prokuraJtora wojskowego i oskarżo­

nego.

§ 2. Jeżeli jest kilku oskarżonych, każdy z nich

mOże żądać pozostawienia na s,ałi jednej osoby.

§ 3. Mimo niejawności postępowania mogą być

obecni .na sal~): przełożony. wojsko~ oskarżonego

oraz ohcerow~e auayŁorowle, pozo s tający w czynnej

służbie wojskowej.

§ 4. Ponadto sąd może, bez wysłuchania stron,

zezwolić poszcze~ólnym osobom na obecność przy

rozprawie.

Dziennik UsŁaw. Poz. 537.

Nr 76.

-

- . - - - --

- - - - . -- - . -

___ _

o • ___ • • • • • _

u .. . . _

• • "_

._

- - -- ---- -- - -- - -----

_

§ 5. W razie prowadzenia rozprawy przy

drzwiach za mlm ięŁych ze względu na bezpieczeńslwo

Państwa lub dobro służby, sąd może odmówić żąda­

niu zgłoszonemu na zasadzie ę 1. lub 2, oraz ni~ .ze

zwolić na obecność osób wymIemonych w § 3, )ezeh

uzna to za potrzebne celem ścisłego zachowania tajemnicy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 269. § 1. Ogłoszenie wyroku odbywa się

jawnie.

. .

§ 2. W sprawach o przestępstwa wymIenIOne

wart. 139 § 2, sąd może zarządzić ogłoszenie wyroku przy drzwiach .zamkI~jęty~h, jeżeli u~na to celem

ścisłego zachowama ta)emmcy za mezbęelne ze

względu na bezpieczeńslwo Państwa.

1251

---

osobę,

co do której nie zachodzą przy czyny \\Tyłą­

czenia, nie może nastąpić b ez z wł oki .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 273. § 1. Przewodni cz ąc y odbiera przysięgę od asesorów oraz od prz,ybr any ch VI miarę potrzeby zastępców, zwracając się do nich słowami

"Przysięgacie panowie Panu Bogu \X1szechmogącemu i Wszechwiedzącemu, ź e wypełnicie

wiernie obowiązki asesora i oddacie glosy swe

z całą sumiennością i b e zstronno j c i ą" po czym asesorowie składają pr zysięgę , lwżdy z osobna, słowami

"Przysięgam, tak mi, Panie Boże , dopomóż".

§ 2. Jeżeli asesorowie zos lali wyzna czeni do

kilku rozpraw, wyznaczonych n a te n sam dzień,

wówczas przy rozprawach późni e js zy ch przewodniczący nie odbiera przysięgi ponownie, lecz jedynie

przypomina asesorom już złożoną przys i ęgę.

Art. 270. § 1. Podczas jawnej rozprawy,

oprócz osób bio r ąr.:: y ch udział w sprawie, mogą być

obecne tylko osoby pełnoletnie, nieuzbrojone.

§ 2. Przepis § 1 co do m.brojenia nie dotyczy

osób, obowiązanych do noszenia broni.

§ 3. Wyjąw s zy osoby biorące udział w sprawie,

nie mogą być obecni na ro zprawie przeciw. ofice~o­

wi żołnierze w czynnej służbie wojskowej, mc pOSIadający stopnia oficerskiego.

§ 4. Świadek, który nie ukończył lat siedemnastu, może być obecny na sali sądowej wtedy tylko, gdy obecność jego jest dla sądu niezbędna.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 274. § 1. Po zaprzysi ę żeniu asesorów lub

po przypomnieniu im złożonej p rzysięgi, przewodniczący sprawdza, czy wezwani świadkowie i biegli są

obecni.

§ 2. W razie niestawiennictwa świadka lub

biegłego sąd, jeżeli uzna jego przesłuch a nie za niezbędne, a zarządzenia zastosowane w celu spowodowania jego stawiennictwa pozostaną bez skutku,

przerywa lub odracza rozprawę.

R o z d z i a ł III.

sądowego przewodniczący zarządza u sun i ęcie świad­

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 275.

Rozpoczęcie rozprawy głównej.

Art. 271. § 1. Jeżeli nie sŁawił się oskarżony,

któreóo stawiennictwo jest obowiązkowe, sędzia

wojsk~wy, mający pełnić czynności przewodniczące­

go, bądź zarządza jego natychmiastowe sprowadzenie, bądź odkłada rozprawę·

§ 2. Jeżeli oskarżony stawił się lub go sprowadzono - sędzia wojskowy, mający pełnić czynności przewodniczącego, sprawdza czy sąd jest należycie obsadzony oraz czy między członkami sądu,

oskarżycielem i protokolantem oraz W stosunku do

oskarżonego nie zachódzi jeden z powodów wyłączenia.

§ 3. W razie niemożności niezwłocznego zastą­

pienia wyłączonego członka sądu, . o~ka:życiela lub

protokolanta inną osobą, co do kLore) me zachodzą

przyczyny wył'ączenia, lub w razie niemożności niezwłocznego dokonania właściwej obsady sądu, sę­

dzia wojskowy, mający pełnić czynności przewodniczącego, odkłada rozprawę·

Art. 272.

§ 1.

Rozprawę główną

rozpoczyna

Przewodniczący

sprawdza

tożsamość

oskarżone.go, zapytuje go o .stosu~ki osoobi~te, po

czym poucza go o prawie wyłączema członkow są­

du, oskarżyciela lub protokolanta; oskarżony w sprawie tej ma złożyć oświadczenie.

§ 3.W razie wyłączenia członka sądu, oskarżyciela lub proLokolanta sąd przerywa lub odracza

rozprawę, jeżeli zastąpienie wyłączonego przez inną

Przed rozpoczę ci em przewodu

ków do osobnego pokoju.

§ 2. Biegli pozostają Tła sali, j e żeli sąd uzna to

za potrzebne.

§ 3. Oskarżyciel prywatny pozostaje na sali,

choćby miał składać zeznania jako świadek.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 276. Sąd uwzględni zgłos z ony na rozpra·

wie wniosek o przesłuchanie świadków i biegłych

oraz o przeprowadzenie innych dowodów wtedy tylko, jeżeli okoliczności, na których stwierdzenie dowód wskazano, mogą mieć wpływ na treść wyroku.

R o z d z i a ł IV.

Przewód sądowy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 277. Przewód sądowy rozpoczyna się od

odczytania aktu oskarżenia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 278.

Następnie przewodniczący

zapytuje

akt osk~r~en.ia, c.zy

przyznaje się do zarzucon~go mu czynu l Jakle wYJaśnienia chce złożyć sądOWI.

oskarżonego, czy

wywołanie sprawy.

§ 2.

§ 1.

zrozumiał

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 279. Po wysłuchaniu oskarżonego przewodniczący zarządza postępowanie dowodowe oraz

poucza oskarżonegQ, że wolno mu czynić uwagi

i składać wyjaśnienia co do każdego dowodu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 280. Jeżeli oskarżony przyznał się do winy a jego wyjaśnienia nie budzą pod tym względem

żadnych wątpliwości, sąd może za zgodą stron nie

_ _ _ _ _

. _ ._ _ _

_

• • •

•_

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

__ _

O

•

•

_ _ _ __

~_.

przeprowadzać postępowani a dowodowego lub przeprowadzić je tylko czę ś ciow o.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 281. § 1. Oskarżony ma. prawo być obecny przy wszystlkich czynności ach postępowania dowodowego.

§ 2. TYII,ko 'wyoąlkowo, Ij-eż·elli należy się obawiać, że ohecność os,karżonego mo. gła1by oddziały­

wać krępująco na wyjaśnien-iu. j,n-negoosk ar żoneg o

dbo na zez nania świadka lub biegł..zgo, przewodni, czący może zarzą,dzić, aby na 'c zas prze s łuchania le j

osoby os'karżony wyd.arlil się z sa'E sądowej. Przepis

art. 260 § 2 na,leży tu stosować.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 282.

Jeżeli oskarżony pozostający na wol-

nośc i wydalił się samowoinie przed ukończeniem roz-

prawy, albo jeżeli oskarżony został wydalony w myśl

ad. 260, sąd może dokończyć rozprawę w jego nieobecllosci, o ile go już przesłuchał i nie uznaje dalszej

jego obecno~ci za niezbędną.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 283. Ka ;~dego ś,wiadka wzywa się na sal~

o~. obno i przE·słuchll je się w nieobecności tych świad­

ków, którzy i'e szcze nie zezna'\vaH.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 284. § 1. Prz.ewodniczący odbiera od

świa:dka pl'zY'sięgę, chyba że s't rony zwolnią świad­

ka od przysięgi, a sąd nie uważa jelj za potrzebną.

§ 2. Przepis § 1 stosuje ,się odpowiednio do biegłego i tłumacza.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 285. § 1. Wo,l no odczytywać na: rozprawie protokoły sądow e go przesłuchania świadków,

s porządzone wdochod.zeniu (art. 2:7, 207 do 210),

w §j;edztwi,e Il ub na r o.z,prawie, jeżeli świadkowi nie

<l1lOŹna. było doręc zyć wezwania, a,lbo ;eż.eli świadek

ni e s law-ił się na rozprawę z po.wodu przesz·kód ni e

clającychsię usunąć IUib zbyt trudnych do usunięcia,

a lb o z powodu znacznej odległości miej.sca pobytu,

bądź też stawi,w szy się zeznał inaczej niż w postę­

pow aniu poprzednim, albo odmówił zeznań, albo

oświadczył, że pewnych szczc' gółów nie pall1lię·ta.

§ 2. Pud- warunkami wskazanymi w § 1 wolno

odczytywać na rozprawie również proŁo, koły sądo­

wego pr zesł ucha.nia świadków, sporządz.one w innej

sp rawie w loku dochodzenia (art. 27, 207 do 210),

ś ledztwa -lub na rozprawie.

§ 3. W Io Ino odczytywać na rozprawie protokoły

sądowego przesłuchania

oskarżonego, sporządzone

w ślledztwie lub na roz'p rawi'e, ieś!li os~alfŻony bądź

zeznał inaczej niż w postępowaniu poprzed nim,

bądź odmówił ze. znań, bądź oświadczył, że pewnych

szc' zegółów nie pamięta, !bądź t.e· ż ież c, li oskarżony,

k-tór e,g o ,s tawiennictwo nie jest obowiązkowe, nie

slawil się osobi'ście na roz;praw·ę.

§ 4. Poza tym wolno odczytywać za z,godą stron

wszelkie protokoły sądo'wego przesłcchania świad­

ków' biegłych i oskarżonych .

§ 5. Sąd może za zgodą stron z.aniechać odczytywania p r ot.okołów i zaliczyć je w poczet dowodów

ujawnionych na rozprawie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 286. § 1. Wolno odczytywać na rozprawie protokoły przesłuchania ś wiadków, sporząJzo­

li C pr ze z prokuralor'l woj.s kllwego w loku Jllcho·d ze-

_

_____ _

~~ _ _ _ _ _ ~ _

_

__ W'

••

__ _

~ __

_ _ .~ _

Nr 76.

_ __ _ _ __

fila (ad. 200 § l), ,jeż e li ś w i adek na rozprawie z. eznał

inaczej niż w dochodzeniu, a1'bo odmówił zeznali, albo też oświadczył, . że ,pewnych szczegółów nie parnię ta, albo też j'eże'li zha danie świadka w dam'ej sprawiie na rozprav'lie jest niemożlliwez powodu jego

śmierci lub chor oby umysłowe'i, J.n:b szcz.ególnie

utrudnione z po-wo·du n iewyśJedzenia jego miejsca

pobytu a1:bo ,przebywania pozal ·g ranicami Pa6stwa.

§ 2. Wolno odczylywać na rozprawie prolo-koły

przesłuchania 'Pc-d'cjrzanc'go, ,sporządz one przez pro-

kuratora wojskowego w t o ku doch odz e nia (arŁ. 200

§ 1), jeżeH oskarżony na roz,p rawie zeznał inaic zej niż

w dochodzeniu, bądź też odmówił zeznaJl, lub oświad­

czył' że pewnych sz czegółów niepamięla, albo też

jeżeli oskarżony, którego sl'awieunidwo

ni e jest

obowiązkowe, ni e .sta wił 5 ię osobiście na rozpra,wę·

§ 3, Przepis art. 285 § 5 stosuje -się ,o-clpowiednio.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 287. § 1. W war:unikac:h IPrz.e ip isa1nych

wart. 28<6 § l, 2 woano odczytywać na rozprawie

zapiski z prz;es łuchania podejrzanelg o łu!b świalc1ka,

sporządzone prz,ez ża, ndannerię w sposób określony

wad. 200 § 2.

§ 2 .. Przepis art, 285 § 5 sto.suje się odpowiednio·.

§ 3. Poza przyprudkamiprzewidzianvmi w § 1,

zapisków -dochodzenia o.dc'zytywać mie wolno, jeżeh

szcze,g ólny ;przelp is nie ,s Ianowi inac·z eij.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 288. § 1. W .olno odczylywać na rozprawie protokołyo-g-lędzin sądowych i rewizvi tudzież

złożo·ne wobec sądu opinie biegłych.

§ 2 . W-oilno odczylywać ma. rozprawie or~zecze­

n ia poprzednio pr'zeciw ·oskarżonc'lllu zapa.d le, zaświadczenia I,ekarskie, których anten tyczno śc i i ire~ci żadna ze stron nie :kweslionuje, zawiadomienia

o przestępstwie, oraz inn e zło'żonedo akt doku1menty urzędowe lub prywatne.

§ 3. Pr1zepis art. 285 § 5 slo-s,uje si'ę o'dpowiednio.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 289.

Złożone w

tOik u rozprawy dokumen-

ty, jeżeli' mają z·nacz en ic db s prawy, sąd okaz:uje

stronom, dołącz a do akt i odczyl·uje w ·całości lub

częś cio'wo,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 290. Dowody rzcczowc, jeżeli temu nie

na przesZkodz i.e rozmiary luib właściwości

przedmiotu, wnosi się na salę i okalZnje sądowi i strono'm.

sla1ją

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 291. Po przeprowadzeniu każdego dowodu strony mają prawo· zabie rać głos w celu z-łożelli,a

wyjaśnieI1.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 292. § L Jeżeli zachodzi potrzeba. dokox:ania oględzin na miejscu, sąd dokonywa ich w całym składzie lub też przerywa roz'prawę i po;)eca dokonanie nględzin wyznaczonemu w tylmce1u sędzie­

mu wojskowemu.

§ 2. Prze.pi s ad. 23.2 § 1, 2, 3, J1all~ży tu slosować .

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Nr 76.

Art 293. § 1. Jeżeli zac h odzi .po lr zeba

a j przesłuchania świad ka na okoliczności, k l6 rych slwie i"dzen ie sąd u z naje za ni ez b ędne

i który nie może się stawić n a rozprawę lub

też którego stawiennictwo jest utrudnion e

z powodow, wymienionych wart. 285 § 1; .

bl dostarczenia innego środka dowodowego n a

oko liczn ośc i, których stwierdzenie posiada

istolne znaczenie dla sprawy, a prz eprowadzenie tego dowodu na rozprawie jest niemożliwe lub połączone ze szczególnymi hudno ś ciami; sąd prz erywa lub odracza rozprawę·

§ 2 . Przeprowa d ze nie d owodu następuje poza

roz,prawą przez sędziego wojskoweg.:), należącego do

składu sądu, łub w drodze pomocy sądowej.

§ 3. Przepis arl. 232, § 1, 2, 3, należy tu slosować.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 294. § 1. Je że li zachodzi potrzeba zebrania ma:leriału d owodowego ze względu na nowy cZyi)

zarzucony na rozprawi e oskarżoi1emu, lub uzupei nienia materiału dowo dowego ze względu na now e

okoliczności wyszłe na jaw w t ok u rozp rawy, albo

też potrzeba d ok ładni ejszego przygotowania rozprawy, a z ebranie lub uzupełnienie mat e riału dowodowego w toku rozprawy byłoby p oł ąc zone ze szczególnymi L'udnościami - sąd odracza roz.prawę celem

przeprowadzeni a lub u z up ełnien ia ś l e dztwa.

§ 2. Po zamlmięciu ś ledztw a prokurator wojs~owy wnosi nowy akt oskarżenia, j eże li śle dztwa

nie umorzono.

§ 1. Pr zewo dniczący moż e przerwać

dla wypoczynku, bez z włoczneg o

sprowadzenia d owodów lub z innych ważnych przyczyn.

§ 2. Prze,wa rozprawy może trwać najwyżej

trzyd zie śc i dni.

§ 3. Jeżeli przewodniczący, zarządzając prz ~­

rwę, oznaczy jednocze śn i e czas i mi ejs ce, w których

odbędzie się dalszy ciąg rozpr awy, wówczas osoby

obecne na prze r wanej rozprawie obowiązane są stawić się w nowym t e rmini e b ez osobnego w ezwania .

Przepis art. 89 i 91 stosuje się tu odpowiednio.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 296. § 1. Rozprawę pl· zerwaną prowadzi

się po przerwie w dalszym ciągu.

§ 2. J ednakże należ y ją przeprowadzić od początku

al

jeżeli sąd

z własnz j inicjatywy lub na wniosek stron uzna ta za potrzebne;

b) jeż e li zmienił się sk ład sądu.

§ L Odroczenie rozpoczętej rozprawy może nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu.

§ 2. W razie odroczenia rozprawy prowadzi si~

ją w nowym terminie od początku.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 298. § L Po za k oń cz e niu postępowani a

d ow odowego przewodnic zą c y zapytuje strony, czy

nie życzą sobie uzupełnienia przewodu sądowego,

a w razie odpowiedzi odmownej ogłasza, że przewód

sądowy jest zamknięty.

1253

§ 2. Przewód sądowy można wznowić tylko na

mocy postanowienia sądu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 299. § 1. Jeżeli na podstawie okolicznokLóre wyszły na jaw w toku rozprawy, oskarży­

ciel zarzucił oskarżonemu inny czyn prócz tego, który akt o~,karżenia wskazuje, sąd może przystąpić do

nć<.tychmiastowego rozpoznania nowego oskarż ·znia

tylko za zgodą prokuratora wojskowego i oskarSCI,

żo nego.

§ 2. W razie odroczenia rozprawy z powodów,

podanych w § 1, prokurator wojskowy wnosi nowy

akt oskarżenia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 300. § L Jeżeli prokurator w toku rozprawy dojdzie do przekonania, że sprawa nie należy

do ·właśclwości sądów wojsk owyc h, stawia wniosek

o odstąpienie sprawy władzy właściwej.

§ 2. Przed załatwieniem wniosku należy zażą­

dać oświadczenia się oskarżonego.

R o z ci z i a ł V.

Glasy stron.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 301. Po zamknięciu przewodu sądowego

przewodniczący udziela głosu stronom, które przemaw iają

w następującym porządku: p':okurator wojskowy, obrorica i oskarżony.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 302. Oskarżone mu, z którym sąd porozumiewaJ się przez tłumacza , należy przed udzieleniem

głosu przellumaczyć z głosów stron przynajmni~j

os taleczne

wnioski

prokuratora

wojskowego

i obrOlicy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 303. Jeżeli prokurator wojskowy ponownie zabiera glos, należy w ko12jn05ci przemówień

udzielić obro11cy i oskarżonemu głosu ostatniego.

R o z d z i a l VI.

Wyrokowanie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 304. § 1. Po wysłucha :liu głosów stron

sąd przystępuje ni e zwłocznie do narady nad wyrokiem.

§ 2. Narada sądu jest tajna . Prócz osób należ3,­

cych ao składu sądzącego może być przy niej obec1IY tylko protokolant.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 305. Podstawę orzeczenia stanowi cało­

kształt okoliczności ujawnionych w tokuprzewoelu

sądowego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 306. § 1. Narada i glosowanie odbywają

z osobna co do winy, co do kary, środków wycbowawczych i zabezpieczających oraz innych kw ~­

stii, wymagających rozstrzygnięcia przez sąd .

się

§ 2. Narada i głosowanie co do winy obejmuie

:ównież. o:koli;czności, k~óre w.edług ustawy wyłącz~­

lą, zmnIejszają lub ZWiększają przestępność czynu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 307.

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Po omÓlwieniu sprawy, przewodni-

czący zbiera .gło,sy asesorów, począwszy od niższyc!l

slo'pni'e m wZlgiI.ędni,e starszeństwem ilurb l ok atą. Przewodniczącygtosuje o,s't alui.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 308. § 1. Orzecz'e nie z.apada bezw.z,g:lę:dną

większością gło.sów.

§ 2. Jeżeli przy rozstrzyganiu innego pytania,

prócz pytania co. do winy, ,z dania talk się podzielą,

że żadne z nich nie uzyska hezwzlg;lędnei większości,

zdanie najmnie,j przychy'l ne dla os!karżonego. przyłą­

cza się do zdania najbardziej doń z:bliżonego.

§ 3. Sędiziia łub asesor, który głosowa,ł 'Za uniewinnieniem, może się wstrzymać od głosowania co

do kary, ale wtedy głos jego przyłą'c.za się do zdania najprzychy:lniejsz'e go dla oskarżone.go.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 309. § 1. Jeż,eli przy naradzie ujawni si~

potrz1e ha. uzupełnienia mat'erŁalu dowodowe'go, sąd

może wznowić przewód sądowy, prz,erwać lub odro,czyć rozprawę i zarządzić zebranie materiału dowodowe,g o,cho6by s'irony t.e,go, nie żądały.

§ 2. Jeżelli: na podstawie okoł'iczności, które

wyszły na jaw w toku rozprawy, sąd stwierdził moż­

liwość zakwalifikowania czynu, zarzucanego oskarżonemu, pod surowszy przepis ikarny, to w,z nawia

przewód są:dowy i uprzedza o tym strony.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 310. § 1. Jeżeli. ;prokurator odstąpił od

oskarżenia, zanim sąd przyst.ąpił do narady nad wyrokiem, sąd wydaj'e wyro,k umar,za,jący po,stępowa­

nie. W sprawach o przestępstwa pos,p oHte odstąpie­

nie prokuratora od oskarżenia ni,e wiąże sądu, jeżeli

na odstąp i enie to nie wyra'zit z'g ody pokrzywdzony,

który jest w sprawie znany.

§ 2. W pr.z ypadka,Cih, w kt,órych wed!le przepisów ko'd eksu Ikarnego lub kodek,s u karnego wojskowe'go, sąd może sprawcę od kary uwolnić, a postę­

powanie karne nie zostało umorzone, sąd wydaje wyrok umarzający postępowanie .

§ 3. Jeżeli sąd wojskowy przychyla się do zapatrywania oskarżycie1a, sŁa:wiającego wniosek wymieniony 'w ad. 3.00, a1bo też sam dochodzi do pr,Z2konania, że sprawa nie należy do wła'ściwoś'Ci sądów

wo'jslkowy.ch, wówczas orze,k a wyrokiem swoją niewłaściwo,ść.

§ 4. W O'jskowy sąd okręgowy nie mo·że uznać

się niewlaściwym z tego powodu, te sprawa należy

do rze'c zowej wła:ściwości wojskowego, ,sądu rejono-

wego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 311. W sprawie zawiłe,j sąd mo'że odroczyć

ogloszenie wymku najwyżej na trzy dni. Dziel'! i godzinę o,głoszenia wyroku należy niezwlocznie obwieścić w sali rozpra,w .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 312. § 1. Wyrok pO'W1l11en zawierać

aj oznac'z enie j.ego wydania w imieniu Rzeczypospolitej Po.Iskie,j,

b) sentencję wyroku.

§ 2. Jeżeli strona w terminie z. apowi'2działa

rewizję od wyroku, lub gdy s, ąd wyrokiem orzekł

niewłaściwość swo' ją lub sądów wo';skowych, wyr,ok

powinien zawierać ponadto uzasadnienie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 313.

Każda

sentencja wyroku powinna

zawi e rać

aj oznalc zenie sądu, który go wy,dał,

b) i:mię, nazwisko j, sklpień wo,jskowy przewodniczącego, ases ':Hów, prokuratora i protokolanta,

cJ datę i miejsce rozpo'znania: sprawy i wydania wyroku,

d) imię i nazwisko ,st,opi,eń wojskowy, przynależność służbową i macierzystą oraz inne

dane, ustala.ją,ce 10,żsamość os,karżo,nego, tudzież posiadane przez niego or/dery i odznacz,z nia,

e) dokładne określenie zarzucaneiRo oskarżo­

nemu czynu, z pod.aniem czasu 1, miejsca jego popełnienia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 314. § 1. Sentencja vvyroku slkaz,u,jącego

powinna zawierać zaJmias't oiko.lic.zności, wymienionych wart. 313 lit. e), ustalenie czynu przypisanego

oskarżonemu, a ponadto

a) wskazanie Iz astos,awa·n ego pr'zepi.su karnego,

b) karę, na jaką oskanżonego skazano.

§ 2. Jeżeli oskarżonego skazano na grzywnę,

sentencja wyroku skazujące,go powinna również 'z awierać oznaczenie !kary pozbawienia WOlIności, która ma zast~pić ,grzywnę w razie i,,::!'j nieś·:::iągalno'ści

lub w razie gdyby ściągnięci e jej narażało skazanego

na ruinę majątko'wą.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 315. Prócz danych, w s,k aza'n ych wart.

313 i 314, sentencja wyr oku zawiera w miarę potrzeby O.fZ',zczenieco do środków wychowawczych i zabe'z'pieczających, warunkowe go zawieszenia wykor,ania ka'r y, uwolnienia od kary, umorzenia po'stępo­

wania i innych kwestii rozstrzygniętych przez sąd.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 316.

§ 1. Uzasadnienie wyroku powinno

zawierać

dokładne us'l alenie jego pods tawy fa1ktycznej przez w,s kazanie, jaki e fakty sąd uznał

za udowodnione lub ni 'z udowod.n ione, na jakich w kj m ie rze oparł się dowo'd ach i d'iac'zega. nie uznał dowodów przeciwnyc:h,

b) wY'J asmenie podstawy prawne,j wyroku

z przytoczeniem zastosowanych przepisów

prawa.

§ 2 . Uzasadnienie wyro,k u skazującego powinno ponadto zawierać przyto,czenie okoliczności, ldóre sąd miał na wzg'l,ędzie przy wymiarze kary i slo,s owaniu środków wycho,w awczych lub zabezpiecza,ją­

cych.

a)

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 317.

§ 1. Wyrok (art. 312 ~ 1) ogłasza

przewodniczący w ,ob ec ności całeg o. składu sądzące­

go, a obecni, nie wyłączaąąc sądu, wysłuchu:ją go

stojąc.

§ 2. Wyrok olgłas'za 'się ni,ezwłocznie po ukoń­

cz·eniu narady nad wyrokiem, jeżi eli w myśl art. 311

nie odrO'czona. oglo,s zeuia wyro.ku.

§ 3. Po o!głoszeniu wyroku przewodniczący

przytacza zaraz ustnie najważniejsze iego powody.

Art. 318, Jeżeli orzeczono' karę śmi,erci, wówczas skład sądzący bezpośrednio po, o'głoszeniu wy-

Nr 76.

rok u i jego pow·:;dów odbyw2. In ta,j nym p os iedz e niu

Pl zy ucl z!::le pr u-Kurdo r a wo:"j;ow.z·g o n aradę, ceiem

r o:z :,vażeni il, czy skazany za :;illgJj"z na ułaska wi enie

1 jwk a k ar a b jłabv odno w icdni a w raz i'2 uła.s k awic­

t:ia, Prot o,kół nar ~ dy doł ącza się do akt sp r awy.

, Art. 319. 'Ii! razie sk a z a nia os ka rżon e go p'n ostającego na wolności, s ą d m oże na wnios ek prokuratora wojskowego postanowić tymcza sowe aresztowanie oskarżonego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 320.

§ L W raz ie wydania w y r oku unie-

winn i ające go lub um a rzaj ąceg o pG st ę,p o wanie co do

oskarżoneg o areszlc,w anego, przewodniczący za rzą ­

dza natychmia STowe w ypusz czen ie go na wolność .

§ 2. Je że li jednak prokurator w ojsk ow y z ap owiedz iał r e wiz j ę, sąd m oże na jego. wnio sek u tay !llać

1255

Dzien nik Ust a w. Poz. 537.

nadal tymczasowe a n::szlowanie .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 321. § 1. Po ogłoszeniu vvyroku i jego powodów prz e wodniczący wskazu;e st r onom sp os ób

i termin założenia r e wizj i, przysłu g u ją c ej p rzeci-w'

wyrokowi.

§ 2. Zapowied zcnie rewizj i prze z s trO !lę ob ecną przy o głosze niu wy rok u wc iąg a s ię do pr o lo k ołu

ro zpra w y.

§ 3. J eżell oskarżony nie je .;i ob ecny p rzy 0g\Oszenill w y ro ku , prz c vvo Linrc zącv .1iwŻe zarz;lclzić

sprowadzenie go Jo o.('.1ns l~cnia ~lbo posta 'lOwi6, że

wyrok b ę d zie oskc:rżon c m:. t o :w a jmi (Hlji proto!coJar ·

I1Je prze,z s~clz i ego woiskowegu . Y// takim przypadku t e r,111m (1.0 zap owiedzeni a rc\\':zji rrzez oskarż;) ­

ncg,) lI czy S i ę nd oznajm i;;::n ia oskar7.one mll wvrokn .

i zab;;::zpiecza j ą cy ch, orz"ka S4 cl I instancji, właściwy

do rozpoz n ania danej sp rawy karnej.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 326. § L Orzeczenia, przewidziane

wart. 61, 62, 69 § 2, art. 70, 71, 73 § 1,2, art. 76, 79,

80 § 1, art. 82 § 1, art. 83 § l, i wart. 84 § 1 kodeksu karnego, sąd z a mieszcza w wyroku.

§ 2. Urzzczenia, przewidziane wart. 69 § 2,

a rt. 79 i 82 § 1 kodeksu karnego, sąd zamieszcza

w p ostan owie niu, jeżeli nie uczyniono te go w wyroku, W przypadk ach, przewidzianych wart. 79 i 82

§ 1 k od eks u k a rn eg o, sąd stosuje przepisy art. 205

i 228 kodeksu niniejszego .

§ 3. Orzeczeni a, przewidziane wart. 73 § 3,

art. 75, 79, 8U § 2, arl. 81, 82 ~ 2, art. 83 § 2, art. 84

§ 2 i wart. 85 ]w d e ksu karn ego - wyda je w formie

postanowienia sąd wojskowy pierwszej instancji, a

j eż e ii sąd ten już n ie is tni2je - sąd w ojsl;,o wy, który przejął jego. ·s prawy. Przed wydanie m postano WiC i], przewidzianych \\<- art. 3 1, 82 § 2, art. 83 § 2

i wart. 84 § 2 kod eksu karnego, są d zbiera wiadom o:; ~i od z ar ządów danych zak ład ów zabezpie czają­

cych co do stanu zdrowia i za·c h owan ia się skazanego.

§ 4. f·Ta p M.la n owjcni :.l, wymi8n ione w § 2, 3,

słu ;;.y z ażal en1e ,

DZTAl. n.

Post~P{; \f.rani,,~

przed wDl~k owym s4dem rejon n.wyru.

P ()dptS ~lIC go prze wodn ic zący i pr o lokola nL.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 327. P1ZCp; Sy .lrt. 241 do 326 s to 5u je się

odpowied n io w pO S lf~pow:mi u przed w0jskowyrn są­

dem r e jonowym ze zmianomi i u:mpcł nie niami , wskazanymi w d zial e niniejszym .

. . § 2. V!yrok IlU byc; sporz i~dLolly najdnlcj ch

3 dm, a w przy p a dkach, wskazanych VI arL 312 §"'>

w ciągu tygodn ia cel jego ogłoszenia.

/-ut 328. \\! p os tę p owalliu prz c l l w cjsk o'N ym

s ądem rcjol1C1 wynl wys t:ucza , .i cŻeJ i ak t oska.r ż enia

,

.

Art

"'''2

..:J

. ; , § 1.

' na plSiTIW;

' .'

wyro l{ sporZqCl za s"c;

" VI

.. Art. 323. § 1. ,T ",że li sl r on a za p r)wi c d ::iał~i r ('WIZJę ~)d wyroku , cl oręcul się jej odpis wy ~·o ku.

§ 2. Jcż e h rewizi ę zap.owiec~ i. i at obrr)J'l ca, odpi3

wyr oku d o ręcza s i ę \1br:JIic:y.

§ 3 . \Y/ s p rawach o prze s tę p stwa, wymienione

\1/ art. 139 § 2, oska rżony lub jego obrońca obuwiqzany jest zw;,ócić sącowi don;czony mu odpis w yro ·

ku przed jeg o u prawomocnieniem s i ę, O obowiązk:l

ty m nale ży 'Jskarżone'; ;) pO li CZyĆ. O n iewv'konanill

ll::g o obowiązku c zyni' się "wz mi ankę w' a ldach

zawi"ra oznac%cnic oskarżo n ego j zarzllcc.1H!1~ n

cz '{ !Hi.

mu

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 329. !:l 1. ' Y/ojskowy 5iFt rej()!1owy VI raz ie

potrzeby dokonania pl'Z(?(I r o zprawą czynności nie

c i erp i ąc\:j z'v'.'ŁoLi , dot onyw a je j prze z wojskowego

sG dzi2go rej onowego l ub w drod ze pom ocy s orl Gwej.

§ 2. o r z)" dokonaniu te j c7.yn n o!;c i należy sto~;c \v ać prz\-:pi s ar t. 232 § 1, 2, 3.

Art. :BO.

§ 1

Pom i<;c1zy d o r~czcni~!l11 oskar-

sprawy.

żOl1cm. u l.VCzv.!,:>.nia do ro z pra\'/ y:?,łówiic j a !crm in e m

rozp rawy powinno uplynqś C , ) najmni~i3 JnL

Art 324. § 1. Po ·' ;Jlrawomo;:llic~11L1 S!'2 Vj v r ol.;, u są d wyd aj e p o sLan()wi.~:n ie co óo dowud "w rzr.:-

wi"cln io .

czowych, Idóry.:: h pr.:epad ~nl n ie o rzeczo no \y yrokiem.

§ 2. Na po s tan <rvie llie lo sh; ży zażalenie.

R o z d z i a ł VII.

Stosowani.e środków wycllOwawczy(~h i z abezp iecza jących.

§ J. Prz " p is <HL 250 § 2, 3, ·1 stoSl'i,_~ Się o dp v ·

Art 331. \ Y;'oiskowy sW l rejcn e w y m c- że 5tosOwać przepi,; ar t. 293 § 1 Lt. 1,) r ó w n:ei w ówcz as, gdy

ś Vłiaclek przebrwa n a Ob3Zc:rZC d ziaia l1ia inne0~

w:)jskowq~o sądu rejono\\e~~o.

:nz.

Art.

Przep isu ar.t. 31 t w p od ę p owaniu

przed wojshl\"'-y m sądem l'ej ono \vym nic st os uje się.

A rL. :p~

~"

C' 1

S,'

r · " o f'leer ~;q(Iowy

1

",ezell

w tokll rozl

C

·

.

J

.

,

;1 ,"-". ) (lr.! ,S ..QpIC.!11e sp ra wy v!ois k.0w em U są dOW I o~';rę?:owCrfll1, jak ,) rzc:czowo wlaścif.

325. Poza przypad!( ~m l i, v, sk az<J. 'lY!111

wart. 205, o z a s to sowani u śr od ków wychowawczych

Art

'"

H ' !" OOAC'

l)r u~\''r.\' "·"'a'vl'·,

.. .'

,. . . .

Thic nnik Usl~w, Poz. 537.

c

. , ', ',

c: :,,_,

,. ; , .

,,/ :-j

;-:! I

C;j ;n

i~':/ :,'

j'

1'\ r :--: 'y:"

,~

y

t!o -

"'!:l V~':- ~:l:':( : i-

V';U\ '~i

b e ;;::,:'/'/ l:l CZiJ i c

J..;.1 \ "-'yr:,

Szc rcg ow cy i poc!oficcrov/ ic, pozos lający

si u ż bi c wojsKowej, mogą wnieść zażalenie

P !7 cc!:' Ł,~ 'wj a j ąc je u:;;tnic do prolokołu wobec przeło­

;:on cj \vladzy wojskowej. Prolokół należy niezwło­

czn ie przesłać sądJwi,

§ 2,

w

O:yllllC j

: Ui:';_--tLUfO\-vi cl;~r0("

ods

P'~~~; ~~~p!Jv/ 2.ni 12

S ' :{

Nr 76.

C~ ~'

r---~;Ol1.~J·"'-,'ly nic Hl'-:Iże uzna.ć

nj:~:\·/l~·i~:' ;. :\i./ ' ) - _,·i~ IN s~)r ~-t ',v i c: J..;::_01-~;' z·~)s[:.ll~t nltl od-

~

}::-.tku s~\d'J vv'i :: zC:c:::o\vo

vv IE~ ;~ci\vc ITi.U

przez

sąd okręlcwy,

i\.:tt 3:~,,'f

§ 1.

-j es!. )d:-:;~ ni ;j \ ~~. ,-; na!cży

Jeżeli \vD~~;k\)~.v:l sąd f2jonOVJY

or;-'.'2C k2. I f!c pozb?\.'Nlenia v~101'':I :~: \' j :.::~~ .::;,=~ \',i -;'c ~ 'J~: e

posta,

:; '.'/ " .~-n u p r n !( LI·, 2

/ ;~'

J') ,

li,:../~· ;

.~' ''''.//-r:_-:1

..

c l .• (

".'

Art 339. § 1. S",chia wojskowy, stojący na

czc:le sąd '1, odmawia przyjęcia zażalznia, złożone,go

po l zrmir;ie lub przsz o sob ę nieuprawnioną ,

§ 2, Na zarządzenie to służy zażalenie.

p'J~'Nodu}c

~· :-" ~~ C:.'I ,-r--:i1.

~: ;:ll~'~\'.~i ~!11i~I'r~~ ~ ~~~i,~;,:~ ;c:~~~? ,~~ ;~:; ~

Art. 340, Jeżeli sąd, któremu złożono zażale­

nie, uzna je za słuszne, to sam się do niego przychyla,

'N przeciv.rnym razie przedstawia je do rozstrzygnię­

cia sądowi odwoławczemu.

Art 341. Zażalenie samo przez się me wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia, lecz

sąd , który wydał postanowienie, lub sąd odwoławczy

może wstrzymać wykonanie, Odmowa wstrzymania

nie vv'ymaga uzasadnienia.

' .," , ~·Z( ::.'2 ;_~.).

\~l

l' ~·~<"~iry?_dl.~ u ,

:':~!cnc:\'/y P.1C2:·8

,-1

L

".Jyr~11 C!110n,;7F1

,~'

-~

Z~1VjSZC

r ' J::::Do;:r~ :J. n i a n':)VJC-

, :'. . .. )

~~ ~-1fj :~? r ;:~

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 342. Sąd odwoławczy rozpoznaje zażale­

me rla rQsiedz2niu niejawnym,

Jcżeli

A,rL 343. Przepisy art. 336 do 342 stosuje się

o dpowiednio do zażal.:::ń na zarządzenia sędziego

woiskGwe~o, stojącego na czele sądu, tudzież do zażaleJ1 na postanQwienia i zarządzenia innych władz.

R o z ci z i a ł II.

Rewizja.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 344. § L Rewizje można zakładać od wyroków sądów wojskowych, wydanych w pierwszej

instancji, jeżeli kodeks niniejszy nie stanowi inaczej.

§ 2. Rewizji nie można zakładać od wyroków

wojskowych sądów rejonowych, orzekających swą

niewłaściwość z tego powodu, że właściwym w sprawie jest wojskowy sąd okręgowy,

A VET.

":;7 Dr Z 27J1S 'pr a Vla

~ H-~

Z ~~, 1T1 Y1-.~,~ ~:~ c C

;i,: . ~'. ;' ~-~,')n 2 ~~~ ~~ , CJ:~ "!(2r-

.

j

..

n'

"~

~ ....;

t ~y'l ~.~ G "l/i

..

"

HiS (,:l. ,n C i L

\:·.r ~~ j'~2. :':O:~1~

i\rL ?~ J'/" § 'J. 'TC'~- !l-~: -n rlo Z ,?:~J. ]e r: ia V/VnOSl 51Cdr::,rn C ~1 1 ! ;,--,':,t / ";,! \,., .; :"~,/ ,

;~ /

'Ti~:"';-! ;-l L·~> ' ! !'.C7 T/ S:C2 cd L~~lty C) 1,"_

: tos --:cr:,i a po:~ tr\ i-i r./\r,/ : (? ''\ l :'. :"! (:-:.':: r.:1: f :I .-: C

c: n l (~ :'__',d;-:~ ;' rJ r-,: ') s l. (tri ~_j v'; i Ci;: i)

CZ

~.;

-;

l ~)

-\

od c1 :.

et Q r t; c 7.~ r'!_ i a.

l c s ł:1 ~,t: r: c (; re ~':. ::: ~: 0\.'./ a n 'j c ~11 Q~ ,.... ..i :-.'[ ~: \ ~:~ d ~ ~ j L.i. :,', p i- Z~ ' ,\' y T: i C!.': a l e ż n i e

~>: i::,) .? '; e n : (~: n (1

3

f1' ( , r- I C

\

r

p1:' iJ ',v ~ naL ~~Zllj~~ d:) r~----

fi

l

0(:1 1:': ~' :; c 1,,1: Ci 1\'/ i (" . 1 : , ;'_~ :,' -~~; !rlD \ "J ,

J\ ;0;'"

,~" ", ,;

:...'

1.

,l~ ,:,~ ,;: ,'J : \~~ :,; ~ c

'\:", , ':..~ ~~ ~

-I,

r-y \',-~l' ( i,( \ [ ~,~: ~~ :::j ',,c..:.; :~G:~~ c; r o:::; L, ' 1; U 1.....; lC::11C .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 345. § 1. Zamierzający zafOzyć reWIZJę

powinien pod ulratą tego prawa zapowiedzieć rewizję VI terminie zawitym trzech dni, liczonym od daty

o!~łoszenia wyroku i złożyć wywód rewizji w terminie zawitym siedmiu dni, liczonym od daty doręcze­

nia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem,

§ 2, Znpowiedzenie i wywód H~WIZJl składa się

w s2,dzic , l<.tóry wydał zaskarżony wyrok, na piśmie

lub ust n ie do protokolu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 346. PrG'kurator wojskowy (oEcer sądo ­

wy) m::Jże założyć rewizję na korzyść lub na niekorzyść oskarżonego.

§ 1. Oskarżyciel prywatny może zatylko na niekorzyść o~,!karżonego,

§ 2, IJ! razie śmierci oskarżyciela prywatnego

przed u.plywem terminu do zapowiedzenia rewizji,

prawo do jej zapowiedzenia służy je.go :małżonkowi,

dz iec iom, rodzicom i wnukom w terminie zawi!tym

c!'vóch tyglJdni od dnia śmiercioskarży.:::iela,

§ 3, \Y/ ra'zie śmierci oskarżyci'ela prywatnei~!)

po zapowiedzeniu przezeń rewizji Iecz przed upły~

Art 347.

hżyć r C'v'/ izię

Nr 76.

Dziellnik U;; [ ilW.

fArt 351 ~ § 1. 'fen, L-to zai o~~'t.-l rcv\ri'z -ję. r~1 ():;:(2

C()f-;_ :~:~ć ,

wem lermi:nu do, je j wywodu, prawo zł-o,żcnia wywo du rewizji służy osob om, wymi e nionym w § 2, w te r minie zawi' Łym je dne go m ;·esiąca od dnia śmierci

ją ró v/Di~:L

os kar życ iela.

zało ·~(. ().ną p~·Z ;.' ;_

§ 2. ej ~ 1·~ · a r:2G .ir:r J1.l_ '~).,~: ..~

s·;.A/ ;~ ~ ~ '; ( >.~, >.,;

j{:drl al-:. o.., ~~ ~l r ż·:.:. ~ y-1. il \"/)' 1_1 : ._ ':; " : 1 -"; ".i ',./ : : ~- ,~ . ".." ; .i :::. .l .

§ 3. l~~ (;: \/.j lzja ZCl.l:"zo;1 ~.. i' l ,s.~ ;. 'i ~: '~' ' t' . ~ ... ;.- iOl :!

].~ o.rz y ~~ ć: c:s !\:,:r j>~) i1 C ~~ ':-), n l c ;-l~ ();~ ':'~ ,.} t: c u

~ a L (; /.. z ~l () d y os k ~l r :? o n~~g o_

(

§ 1. O skarżony może założyć r '2 wi zj,~

lyl1w na swojąkorzyśćj obrOllca tylko na. k orzyś-

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 348.

(l~1\ a,-żon c go.

§ 2. W raz ie nicpdno l'2 hlO'śc i lub b czwłas r. D ­

"volno~cioskarżon ego, rewizję na kor zy ść o'3karż ,)·­

r;c,go mo że z a łożyć G'prócze's karź o neg o)' i j e·.go- o·b rOllcy ojciec oskarżonego, jego· matka, małżon ek , op icLun lub kura l'or.

§ 3.W przypadkach, wymie nionych wa r t. 62

f.I 1 Ht. h), c) wyzna'c za sięo.skarżon 'zffiu na ie~~ o pi' O d:ę , z:głos z oną w 't erminie do zap ow iecbcnia r ewizji ,

obroJlcę z u rzędu c elem 'Złożen i a w ywod u r e wi zji .

Termin powyższy jest zawit y.

Aort . 355..

§ 1, I1.:,:;d ~~ ·l2.'.;i (.~

:','- C: \Y~~~ Jt lJ"l d .~~~l ~ ~ ano--

vv' ić t '/ ~! ': o Z C:'l- ;':, tl t y

aJ o!JYri·o,y r~" 'J"" t'-~ S l l

p :J .:; t·,~·;) ,-o: Y /"~: : 1 °1 ~ .: _1

~~;.:;J·:)V\,o'!,f~( ·I;

~~{:;.~~t~~l\~t ~)~~:~~~~ę,:~ '~~ ~:~ ~;; ":';::>;~~~~2\' ~ ~;i:_~\ ;~ :. P,::~/;

bl

zn:::. ..::': 11..2 j n \'2V../.3 p (:>1 lIl: ::r.i_l ':: ~ '. ~:' I-: ć: tv . . .v ~ ; '. 'oJ :" 1.. : D d o ol~,=,E,::::-:noś·:.:·~ sp ·J.-a \!~Ty _

c)

l~ u

r.\,

Hl ·; i zna

§ .~ . ~~ z~t:l{re~s ·t: .~ za).:: z u~l..óv,:r! 1G' }~~,~~.~~~;::h

l al: >2! ' i'~t (j r '2 lJ y i y l U :) JL '~i,~J, y LI { ...... 1';; :::1)0zn a n '2 \ ,\T dr'oclz: ZJ.ż~~~cnia,

pounDSiC 1

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 349. § 1. Wła śc iw o,ś ć sądów wo;:;kowy·::h ,

przyjęta przez sąd w oj sko,wy, moż e b y ć z aska r ż onCl

rewizją przez pr o,k uratora w 'Jj,s kowego (ofic era S ól dowego) i prz'c z os·k2.rżon eg'J.

§ 2. Wyro,k i: sądów w o.:skowych, or zekając e

11iewłaściwość, mogą być 'zaskarżo'Ile re\vi zją prz ez

prokur at ora wojsko,w eg o (ofi c e ra sąd ,yw ,.?~o), osk arżo nego i oskarżyciel a prywatn e go.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 350. § l.W r a zie zapowi ec1 zeni~ reWI ZJI

lub złożen ia jej: wywod u po t erminie a lbo p rze z o so by ni.euprawnio.n e , sędzia wo,js knwy, sto ią:; y na cz':;: k sądu pierwszej instancji , o,c[:.maw ia przyjęcia rCV/l zji i za,wiadamia o tym zakładającego n:~l,vj z ję.

§ 2. Na zarząd zen ie ,to służy zaża]cnie.

Ad. 351.

O przYJęciu r e wi.zji sąd zawiadamia

shony.

L~l' ~_-. e, ś2 v,;~r ;~:n ,i;~~i~; su~~.~7\.l;:,~.!_~

oJ ch

(

;-1

oraz z:Jr z p ty CZ ;n1.10;1 2 "

l.!Z a S.'j

~

oskarżonego pouczyć.

§ 2'. Od'po,wiedź rewizyjn'ą s k łada s ię w sądzie,

który wydał zas,ka rż on y wyr oje, na pi ś mie lub us tn ie

do protokołu .

§ 3. W odp owiedzi r e w izyj nej n a 1 e ży wypowi e dzieć się co do pocb ics:oay:::h VI rewi zi i za cz ul ów

oraz przyto czy ć oko lic zn c.ś ci, m ::;ąc c ls to lnczi1.1CZC;nie dla ich OC'2ny.

§ 4. Str ony mają pr a wo p~-ze .Q,la,dać w l e.:-m; n i·c,

wskazanym w § 1, akta sprawy wra z z ws zc lk; m i

pismami, odnoszącym i się d o zglosz ':;: n ia

wyw od u

rewizji.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 353. § 1. Po wnies;cniu oJp Gwi ,:d zi rewizyinej lub zrzeczeniu się prawa GG 1?1 'N'1; '2sl enia albo po b ez skutec znym l1 plyw;2 sied m iodn: ,] we go ter n;.inu (art . 352 § 1) s ąd 1~rzcsyL1 ni::';: wh'::::~ ;l; e aklCl

~;praw y sqdDwi oc1wola w c z'':n1u.

§ 2. W razie śm: e l".: i ():.;k'X:-;:,. ) i1 ·:; "~ '. ) :p :· :~ :,· d 11" 2'.; L:rl1/J"

Tz en ie p os tępowania p os' ta n3.wi a są J I i::s tan--::ji na

wn ios ek pr okuratora w oj.SkOW2i~ O (of!:2ra Są Ch W 2 go), o czym zawiadamia st rony.

:~:_·~· ~I~ Z'~L·;.:~.~ :_','~L;l\~

2

'.;:',:1.,1:.:::.b

,: ...

- ..

..

-

I

Y

-

et :,1 '~ Ć.

l\..riL 357 ~ § 1. S~_ro: ~? r,:If:< I',~ "\\T :i· C~ \ ',.ri

~·~ ;. r~~: ~-:c ::\. C

l y11;; o 11 {; !1'y'}:,--,i e n~-:l , . :; ~J : ' '.~. i',: ; : ~ . . : ;~: ; p ~~:' \, ,' 80

f; 2. I) r :~cp .l's ~ ; ;

'~-; '. ,. ":<':z· r i-O .o ·: <·:-l ~ ''- ~.~ ':;Y: ':: \\' (: '1 skov/e1 () {,,:>i i l:::cr a .:3 !~~ ci '.1'\\1._\; c-] ~

. ~ i ? -:-~ '.~ i:::c': :_~ .:~:) 3" 1; ·t':": l:i .:;

l '

1:G;. korzyść; os l-~z~ ~· ;~"~T21 '::? D.

t

§ 3. S~ r n:l~ n i,c }:l '-)i~

Z-~ (~ ·~, ~ ·.~1 ! ~/ ',: r~,::.~. \I,~

"L.: ~.',

je ~~\~ fCl~!~~; l:'I![t~;~~ 'i:ij };;:':~l,;;,~.": J~)~\!/ .':() 1;~~l;-~ ;~ ';d D '; )~

l

!

'p rz'yp.:lcU,;ovv, v/ yrl1 !eD ic nyc ~~ ~. '.i

Art. 352. § 1. N a założoną rew Iz Ję moż e slrona przeciwna wnieść odpowi e dź r ,ewizvj·ną w t e rminie zawitym siedmiodniowym o d dnia otrzymania za wiadomienia w m yś l art. 351. O prawie ty m nale ży

s lani s ITI ak l ó\v s.prowy ~ad(j,\vi Cl d\VU~ ; v./C 7.(:lJ 1 Ul

.&\.rt . 356.. § l, I( '(.:'"\vizja m 'J'. ~ (: dOt T; 2Z y Ć c a I o::-~ c i

"v;yr oku i,ub ic~o cz ~ ,ś ,=:i,

.3'10 i 37 :.~ l i t. e l

et.

h.b tJ,

§ l. l~~:".:'.:vi~:.i:.; ~: >~ c.: ~::r::'::v,,< . .

'_ . '" .'. , T':·~· >.: ~>

d r) 3'~r 9t '-~,,~~5 1 ~) ') () ~o;; : ~ }~ -" ,~ i o ~~ ~~ ' J ;; l b )

~:· Ob1ii~ l.e 'AT rn~:~,;l ,:..1' \: , ? ::_

o'-: '

/-, :. Ł:}.\\. _', >-f , :·i.\~ ·~ ;~'. ~:.~ y >: ~'.:~1

\XI O ;sl~ DVlJr b:,:::;: r ~~2 r>:' o~~ ( o .-"':.:-: :_~ .

§ ~) . C:!'." :~'. ~.: :.

p r :.-: .~ :.1 'Ii"! :_I' :: .J ~~

l>Ta;··.;·.,

~ cl \:/ J:. ;: ;:-;.-: \: y r: :'; i' ~ ~ : , ~ '.: ~: ..- '-, Lt .-: t

.I\-,rL : ,5:3 ,

r

D_:s Ortl ć:ll. . ~~ /1·1

,

,.

•

1

'

,

' ..

\vy ~ n~ ~:- " ':~:; ~/ i.: ;. ~

lą c y::i'

],; '.

.

~: C~: :;': ~ ·.:C ';;:~<

c y, ;~:::~":~" : ': :: L':: :-,:~~,~' ," : ~,- ''-! ~. ~~

I' ~

I ir, !:: lE:nc; _i; S·I,.-·.'::-td hO:j Li ~ ~;

.-" ''' :- ~ . ( j

\~ '

•

•

o

..

.;'1,: ::.-

~' ) <: ::Ot> :<"; C:~

. ,

. ~ .: ;:, _.

' "

'0';

.

'. v ,~) 7 ': ; :.!. ',,\; )':"i;' ? C /

~·~ ;.~. d

··:':i ·

p od p ··.c

J,-:J..:.::li ro -Ll'z c ~J.'l 7.·b~.u:l~;_ri.1 2. t a:\ ~ ·:h c·j·: O:1C~·:~~o ­

~ci Ok::t 2.c ::~ : ~~ \,. ." '!, n ";~_ ~~ pcs; c o:-{:: ':: ~! l:l ~Oj .:':-~ :: V.: · :-~ :': ,~~~} [f ~b r o:·~··

§

.r

"',i " ·

f 1 · '-

~:Zć~~~l ~~z:;\;:·i:.r;';::!i

\'.

r

,...

~_. z ;~· ,Jd::l ~o; 1 2

t -/ ~:h < ~ '~ :-:)·>·:;~ ;; o :: ·::i .-;: ~'! -

j \"ft ~:· 6 n,

~~ 1. F:I): p·":~J l .. ~ ~ -~ ;·~~ .:·'.o~ \-\J t ',' l ·, \.i ł · :,·,'... ·-: ~~~ : tJ y :'-~: ~ i.~ \.<,:,: ; : ;!.t~ ':: v "y j ' :o \o: .;t'., ) ~ " I_ I !_' : ) '

.. : " ~ ~~::;d n ;'.,:-

j:~ V -) n y ~ o,;

; 1. ' ;~; .; ~ ~~

L"U /. p r~T \\ '; ~~ J ",; ·. /·... 1Z

y': ~'1 ,.:' i,

§ 2, .e·~) r U L~r<~ ~!' r' .:-::·<ll -! " ~..:"'..~ ';;: :i (J ';:" ,..~:, ~:-: -y

\XJ G'] sL 0\'1 y V.. y c1 rqc~ {} r z (~ ':':Z:: ni\;, L ~Ć) ,:' '/ 'r l

J

l

Si..~(1

Dzi2n n:1, Ustaw. Po z, 537.

aj ,oddaia rew izi~' , _l lbo

b) uchy:la jąc zasLariony wyrok\\' cał oś ci hl1J

VI części, bąJ:~ ·wyd"'.jc T'.OWC orz':!~zcni 2

bądź też prz<:kazuie SP 1ą vVę ck POl1'.)NllCg rJ

fuzpozna!1ia sąd~w;, Lt órcgo wyrok UC:ly1if,

aibo inn e mu sądmNl r6w:-101''z. dnemu, aib 0

też

e)

m :naje wyrok z4ska~"żo'1y zn. nicważny

i przd:az u1 c sr:;ravvę komu nalcż'!.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 361. § l. Naiwylszy Sąd Wojskowy r-ozpo,z naje rewiz j ę na ip·Q's icdzc!u;, ni.ejawaym

aj jeżeli chodzi o zarzut y z art. 370 lit. b) do

e) oraz w przy,p adka ch wskazanych w ~Ht.

373 liL e ) lub

w przypadkach tych Najwyższy Sąd WojsKowy orzeka 'Pos tanowiC' ~

lliemj

b) i·eżeli ·chodzi o zarzuty z art. 355 ~ 1 lit. c);

W tym przypadku Najwyż, sz y Sąd \X!o;skowy

vrzeka wyrokiem.

§ 2. Na wniosek s~;dzi eg() spr,,,,v0zdawcy moż­

na rozpoznać na. r:;osiedzeniu n i e j a T,Al11 ym rewizję

a) jeżeli chodzi o inne, niż wym.ienionc w § l,

zarzuty z art. 355 § 1 lit. a) , bL z wy j ątkiem

zarzutu z art. 370 lit. a);

b)w przypadkach wskazanych wart 373 lit. a)

do d) i liLg) oraz wart. 376; ;jeżeli na ,posiedzeniu sądu uzyskano jedD omyśl !lo ~;ć

W sprawie orzeczenia; w przypadkach tych Najwyż ­

szy Sąd Wojsl.;:ovvyorzeka vvyrokicm.

n;

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 362.

§ 1. Na po:,i edzeni l.l niei aw!lYnl m<l jq

być rozpoznane "vszys tkic Z il..TZ utY [art . 35') ~ 1) Ori\~

uchyib ienia (art. 373 i 376) do, tyczące .t egQ sarr.'2g,j

wyroik u, j-ei2ii w m yśl art. 361 jest lo dopuszczalne .

§ 2. RozpoZJ1:itjąc łq cznie zar zdv i 1J cny bic n ;a

należy orzec wyrokiem, j"żz!i: cho ,~bv tylk o ;Sd C"l

z podniesionych z.arzutów lub stwierdzonych u:hybi eń wymagał w myśl art. 361 tej formy orz e czc!1ia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 363. § 1. P oza przypadkami wymien io ny mi wart. 361 Najwyższy Sąd Wojskowy ro zpoznaje

rewizję na rozprawie rewizyjnej .

§ 2. W razie wyznacz enia rozpraw y rewizyjnej wszystkie zarzuty (art. 355 § 1) oraz uchybienia

(ad. 373 i 376). ,1otyczące tego SaHle~G wyroku, r0Zpoznaje Najwyższy Sąd WojskO\vy łącznie na rozprawie, choćby w myśl art. 3S8 i 361 dopuszczalnym

było ich rozpoznanie na posiedzrmiu niejawnym.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 364. § 1. O terminie rozprawy rewizyjnej

zavviadamia sic strony.

§ 2. O sl~arżonego aresztowanego nie sprowadza się na rozprawę.

§ 3. Na rozprawie rewizyjl'ej może stronę zastępować_ tylko o br ońca wojskowy

§ 4. Niestawiennictwo stron ni~ tamuje rozpoznania sprawy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 365. § 1. P.ozprawp' rewizyj:1ą roz;::oczy:,a

ustne spra ,vozdanie sędziegG ~ pra V/OZdCl.WCy.

§ 2. W c;prawozdaniu pr:redstawia się przebie .~;,

dotychczasowego podępovv'ania \arnego, podniesione: przeciw wyrokowi zarzu ty, istotną tr ~ść ",;nie sionej W terminiz odpowiedzi rewizyjnej oraz okolicz-

ności,

Nr 76.

klóre Na jwyższy

Sąd

Wojskowy

pOWJnlen

rozw ażyć z urzf~du .

§ 3.

Po zf.J żpniu spn\vvczdania sędzi a sprawo-

z dAwca wskazuje pyL..,nia , nasuwając ;; się

do

roz -

slrzYiZnięciu, n ie wypnwi r. dając jec["aL SW8g 0 zdania

VI tej spraW ie.

§ 4. Czf onl,owj<;; si:lclu oraz strony mogą wnosić

o u,:Upclnicilie sp r"w oi:d«l1 ia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 366. fi 1. Po %amL nięciu sprawozdania

przcwodaiczar;v udziel a (>los u sLronO;,L

' J<ora

l'

§ 2. Pi c rws z\! gto:.; ~;jL\ży SlrQ111C,

za ł'

ozyfa

n:\'1izję, os ta tni _.~ oskar)onemu lu'o jego ol)l:o~c y ..

§ 3. YV'ywody ,;[((";11 nieobe cnyc h odczyt UJe SIę ·

•

-

J

"

'1

Art 367. § 1. Po w,duchanit, ghSÓ'N strOI: Najwy;:szy Sąd Wojskowy odbywa niezwłocznie l1 c. rarlę

nad wvrok izm.

§ 2. Narada sędzićw w c'jsKowych jest tc::. jna.

Prócz sęcLzió\·v, biorąc yc h ud zi ał w n ar adzie, może

być przy fjuradz ic i gloS()\'IUllill obecny tylko prolokolan t.

§ 3. l~ło ,,"ow''- !lii.! odbywa się w tym porządlw,

ze sędzia :;p r~.v/ ozdawca gło:;uje pierwszy, przewodniczący zaś, jeżeli ni e jc~t sam równocześnie spraWOZd2WCą -

o s l atni; POZ::t lym gło oują kolejno młod­

si przed starszymi stopniem.

§ 4. Frzepisy o glos owClniu na rozp rawie głów­

nej s tosuje sj~ odpo,vicclll i u.

Art. :~68. § 1. P o ul(()!1cz<:11iu narady, je że li n\e

zaclwdzi potrzeb" w znowienia r ozp r awy, Najwyż ­

szy Sąd \XI ojsk~)v/ywyt1 aje wyrek,

§ 2. Co do ogloszeJli::t wyroku należy stosować

nrzc:p:sy cu-l. 269 i 3 ~. 7 § l, 3, a co do jego pisemnego

spvrz<!dzenia ___ przepis art. 322 § 1.

o

.Art. 369, Jeżeli wyrok wydany przez Najwyższy

Sąd \'V'ojsJwwy, o.lbo wyrok wojskowego sądu okrę­

gowego, ldóry wskutek orzeczenia Najwyższego Są ­

du \Y/ojskowc go stał się prav,rolDocnym, opievva na

wówczas Najwyższy Sąd \'V'ojskowy

bezpośrednio po ogłoszeniu wyrobI odbywa na t ajnYI;l posiedzeniu przy ud ziale prokuratora Najwyż­

szep o Sach \X!O; " k;)TNC iJ O naradę, celem rozważenia,

cz y= skaz"any zas'ługuje ;~a ulaskawienie i jaka kara

bylabv oclno""iednia w r azie l1b:skawienia. Pr o-tGkół

narady do'łącza si~ do ald sprawy.

karę śmierci,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 370. Wyrok nale ż y uchylić, jeżeli rewizja

słuszn ie zarzuca

a) że sąd wydał wyrok uniewinniający pomimo is.tnienia w czynie oskarżonego znamion

p1"Zesh~pstwa,

iub umarzający postępowa­

nie pomimo braku warunków clO umorzenia;

b) że s~d był nienależycie obsadzony lub którykolwiek z jego członków nie był obecny

na całej rozprawie;

c) ze rozprawi:. odbył a się bez ohecno~:::i oskarż onego, p0za przyp~dkami,

w których to

z mocy prawa je s t dopuszczalne;

d) że QÓtkarżoGy ni e miał obr011cY w przypad.

ka;::h wskazanych w <',d. 61;

c) że nie sporządzono protokołu rozprawy;

f) że wyrok nie zawiera ustalenia czynu, przypisanego oskarżonemu.

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 371. Uchylając wyrok z powodów wska7anych wart. 370 Najwyższy Sąd Wojskowy przekazuje sprawę do ponowneg,o rozpoIznania.

jętych za podstawę wyroku, uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania; na niekorzyść oskarżonego może Najwyższy Sąd Wojskowy

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 372. Poza przypadkami, wymienionymi

wart. 370, Najwyższy Sąd Wojskowy uchyla wyrok

z powodu wskazanego wart. 355 § 1 lit. a) wtedy

tylko, gdy uzna, że uchybienie mogło mieć wpływ na

treść wyroku.

założono

postąpić

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 373. Niezależnie od zarzutów przytoczonych w rewizji należy wyrok uchylić

a) jeżeli w czynie oskarżonego nie ma znamion

przestępstwa;

b) jeżeli w wyroku sądu I instancji przyjęto na

niekorzyść oskarżonego błędną kwalifikację

czynu;

,

c) jeżeli sąd na niekorzyść oskarżonego zastosował doń karę nieprzepisaną w ustawie za

dane przestępstwo, albo też - orzekając

ponownie - zwiększył oskarżonemu karę

wbrew przepisom p r awa;

d) jeżeli zachodzi na niekorzyść oskarżonego

znaczna niewspółmierność kary w stosunku

do okoliczności sprawy;

e) jeżeli wyrok zapadł Z obrazą art. 14, jeżeli

w składzie sądu uczestniczyła osoba nie

uprawniona do wydawania wyroków, albo

jeżeli orzekał sędzia lub asesor, który z mocy art. 18 lub 19 ulegał wyłączeniu;

f) jeżeli rozpoznano sprawę bez skargi albo

bez wniosku pokrzywdzonego w przypadkach, gdy ustawa takiego wniosku wymagaj

g) jeżeli zachodzą przyczyny powodujące umorzenie postępowania w myśl art. 4.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 374. § 1. Najwyższy Sąd Wojskowy, uchylając wyrok z powodów wskazanych

a) wart. 373 lit. a), fl lub gl, sam wydaje wyrok uniewinniający lub umarza postępowa­

niej

bl wart. 373 lit. b), c) lub d) albo sam wydaje

wyrok, albo przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

§ 2. W przypadkach wskazanych wart. 373

lit. e) Najwyższy Sąd Wojskowy uznaje wyrok zaskarżony za nieważny i p,r zekazuje sprawę komu należy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 375. Najwyższy Sąd Wojskowy uchyla

wyrok na korzyść współoskarżonych, choćby co do

nich nie założono rewizji, jeżeli go uchylił na rzecz

współoskarżonego, co do którego rewizja była zało­

żona, a te same względy przemawiają za uchyleniem

wyroku na rzecz tamtych, albo jeżeli co do tych

współo skarżonych zachodzą

przyczyny uchylenia

wyroku w~kazane wart. 373 .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 376. § 1. Najwyższy Sąd Wojskowy, ",ozpoznając rewizję, może , jeżeli

wątpliwości

poweźmie

poważne

co do prawdziwości okoliczności przy-

w ten sposób tylko wówczas, gdy rewizję

na niekorzyść oskarżonego.

§ 2. W przypadkach wskazanych w § 1 zdanie pierwsze, sąd, któremu sprawę przekazano, nie

może orzec kary surowszej, niż ta, na którą oskarżonego poprzednio skazano.

§ 3. Za zgodą prokuratora Najwyższego Sądu

Wojskowego może Najwyższy Sąd Wojskowy w przypadkach, wskazanych w § 1 zdanie pierwsze, uchylić zaskarżony wyrok i wydać nowy wyrok, w którym uniewinnia oskarżonego, umarza postępowanie,

lub stosuje do niego łagodniejszy przepis karny.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 377. § 1. Najwyższy Sąd Wojskowy nie

granic rewizji z wyjątkiem przypadków, w kodeksie niniej szym wskazanych.

§ 2. Najwyższy Sąd Wojskowy, wydając nowe

orzeczenie, może zmniejszyć lub zwiększyć karę

orzeczoną w uchylonym wyroku, bez względu na to,

czy rewizję wniesiono na korzyść lub na niekorzyść

może przekroczyć

oskarżonego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 378. Wykładnia ustawy zawada w orzeczeniu Najwyższego Sądu Wojskowego wiąż.e w danej sprawie sąd, któremu sprawę przekazano.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 379. § 1. Sąd wojskowy, któremu po uchylen iu wyroku przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, ponawia postępowanie sądowe poczynając

od wyznaczenia rozprawy, jeżeli z orzeczenia Najwyższego Sądu Wojskowego nie wynika, że należy

przeprowadzić lub uzupełnić uprzednio śledztwo

w kierunkach wskazanych przez Najwyższy Sąd

Wojskowy, albo jeżeli okoliczności sprawy nie wskazują, że należy postąpić w myśl art. 240.

§ 2. Sąd pierwszej instancji może przy ponownym rozpoznaniu sprawy, jeżeli kodeks nini e jszy nie

stanowi inaczej, zmniejszyć lub zwiększyć karę orzeczoną w uchylonym wyroku, bez względu na lO, na

czyje żądanie wyrok uchylono .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 380. O orzeczeniu Najwyższego Sądu Wojskowego zawiadamia strony wojskowy . sąd okrę ,go­

wy; wojskowego prokuratora okręgowego zawiadamia się przez doręczenie mu odpisu orzeczenia.

Alt. 381. § 1. Przepisy rozdziału niniejszego

stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed wojskowymi sądami okręgowymi przy rozpoznawani',!

rewizji, założonych od wyroków wojskowych sądów

rejonowych, z następującymi zmianami

a) zbadanie okoliczności faktycznych, mają­

cych istotne znaczenie dla rozpoznania rewizji (art. 359) może przeprowadzić również

wojskowy sąd okręgowy przez delegowanego sędziego (art. 293);

bl przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania następuje do wojskowego sądu rejonowego, którego wyrok uchylono lub do innego wojskowego sądu rejonowego w tym

samym okręgu;

Dziennik Ustaw. Poz:. 537.

ej o orzeczeniu woiskowe~o sądu okręgowego

zawiadamia strony wojskowy sąd rejonowy;

oficera sądowego zawiadamia się przez doręczenie mu odpisu orzeczenia.

§ 2. Jeżeli wyrok woj8kowe~o sądu re jonowesto zapadł z obrazą przepisów o w ł aściwości rzeczo wej tego sądu, albowiem w sprawie właśc i wym jest

wojskowy sąd okręgowy, rozpatrujący rewizję, ­

wojskowy sąd okręgowy, uwając zaskarżony wyrok

za nicważny, przekazuje sprawę wojskowemu prolwralorowi okręgowemu, który następnie powoduje postępowanie w wojskowym -s ądzie okręgowym.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 382. Prokurator Najwyższego Sądu Wojskowego może na polec~nie Ministra Spraw Wojskowych za ł ożyć rewi zję 0(1 każdego prawomocnego

orzeczenia wojskowego sądu rejonowego lub wojskowego sądu okręgowego w ce lu ustalenia należy­

tej wykładni ustawy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 383. § 1. Najwyższy Sąd Wojsk owy rozpoznaje rewizje, założone w myśl art. 382, na posiedzeniu niejawnym.

§ 2. Uwzględniając reWlZlę prokurato ra, zało­

żoną w myśl art. 382, Najwyższy Sąd Wojskowy

uchyla zaskarżone orzeczenie lub uznaje je za nieważne w przypadkach wskazanych wart. 373 lit. aj,

cJ, e}, fj lub g), przy czym Najwyższy Sąd Wojskowy postępuje stosownie do art. 374j w innych za ś

p rzypadkach ustala uchybienie, a zaskarżone orzeczenie może uchylić tylk o wówczas, gdy w zak resie

orZf:czenia o winil:! i karze uchylenie jest dla oskarżonego bez znaczenia lub korzystne.

§ 3. W przypadkach objętych § 2 sąd, któremu

sprawę przekazano, nie może orzec kary surowsz·:!j

lliż ta, na którą oskarżone.go poprzednio skazano.

K S I Ę G A IX.

POSTĘPO W ANIE

SZCZEGOLNE.

Rozdzia ł

L

Postępowanie doraźne .

Art. 384, Postępowaniu -doraźnemu w sądach

w ojskowych poddać można przestępstwa wojskowe,

wymienione wart. 34 do 37, 39 do 41, 46 do 48, 51,

55 , 60, 64, 70 {jeżeli dopuszczo no się wobec warty

wojskowej przestępstwa określonegv wart. 55) i 101

kodeksu karnego wo·j skowego, a popełnione po agło­

l--zcniu zarządzenia o poddaniu ich postępowaniu doraźnemu.

Art. 385, Postępowaniu doraźnemu w sądach

wojskowych podd""ć można ponadto

a j przestęps'{wa, które w myśl 'obowiązuiący~h

przepisów mogą być poddane pos!ępowamn

doraźnemu w sądach powszechnychj

hl przestęp!>twa, uznane za szcze~ó!nie ni~ ­

bezpieczne dla obrony Państwa, jeżeli za

popełnienie ich zosta ł y poddane wlasciwo -

•

ści sądów

Nr 76.

wojskowych osoby ,p odl ega'jąct

zreszłą wlasciwosci sądów powszechnyt::1;-

popdnione po oglo:;zt:niu zarządzenia o poddaniu

;ch postępowaniu doraźnemu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 386. § 1. P.oddanie posł~powanitl doraź­

r,emu przestępstw wymi'cnionych wart. 334 i 385 ,

należących do własciwości wojsko wych sądów okr~­

gowych, zarządza Minislcr Spraw \Xloiskowych, 1l:J.leżących zaś do właśc iwuśc i sądów w ojcn nych Naczelny Wódz.

§ 2. Zarządzenie powinno być o;;! lns'z-:1Jlc w jcdr:ostk,,\ch woiskowych (formacjach, zakładach, urz,,da ch), ·a jdeli odnosi się ono' również do osób cywilnych, poddanych sądownictwu wv ;skow.:!mu, pawiu·

DO być publicznie ogl ·: nzo·nc, z zagrożeni::::m, że

l,a.żdy, kto po có/oszcniu zarzą:lz .:!ni:l do-plIsci si~

tych przestępstw~ ·będ' zic s.'.l.dzony w postęp'Jwan:lt

dorażnym i ukarany śmiercią przn rozsłrzelanit!.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 387. § L Postępowanie dorażne w sądach

v.ojskowych za przestępstwa , wymienione w arl. )'31

i 385, może być s tosowane do wszystkich osób, k tóre za te przestępstwa 'P·:ldb?, ają sądownictwu wojskowemu lub zostaly h~mu sądownidwll poddane.

§ 2. Postępowani':! doraźne stostl.ic się wyłącz­

nie do przestępstw podlegających temu postępowa­

niu, z pominięciem innych przestępstw zarzuconych

(tska rż onemu.

§ 3. Postępowaniu doraźnemu pod'!'e~ają prócz

spra wców lakże podżc'ga'cze i pomacnicy przestęp­

siwa lak dokonanego, jak i usiłowane~.:).

Art, 388. § 1. Wszczęcie postępowania doraź ­

nego zarządza zwierzc'h nik sądowo-karny pisemnym

rozkazem, skierowanym do wojs:kowego prokuratora o:kręgo wego. W r ozkazi ·z tym nal ·zży wymienić

oskarżonego oraz zarzucany mu czyn, zawierający

cechy przestępstwa, podlegającego postępowaniu

dorażnemu.

§ 2. Zwierzchnik sądowo -.karny powinien zarzą­

dzać wszczęcie postępowania doraźnego tylko co d")

osób, Ik tórych wina według wszełkie~o prawdopodo·

bieńsiwa da się bez z.włoki udowod.nić.

§ 3. Dochodzenie potrzebne do powzięcia decyzji o wszczęciu postępowania doraźne.!ł"o nie moż

trwać dłużej niż 14 dni, licząc od dni·a: uięcia oskarżonego. Rozkaz wymieniony w § 1 musi -być wydany na·jdale.j w terminie 48 god.zin po ukończeniu

dochodz~nia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 389. Poslępowanie doraźne iest nie dopuszcza.lne

aj przeciw osobom, które w chwili popełnie­

nia pr'zestępstwa nie ukończyły 17 'l at;

bj p~zeciw obłożnie 'c horym i :kobietom brz emiennym;

cj ,jeżeli prze'ciw oskarżonemu o ten sam czyn

wszczęto 1UŻ śledztwo;

d} ieżeli przeciw oskarźonemu toczy się postę­

powanie o ten sam czyn na. skutek wznowienia postępowa nia lub podjęcia na now')

umorzonych dachodzel'ij

ej w razie nic'zachowania lub niemożności zachowania jednego z terminów, ·okrdlonyó

wart. 388 i 391,

76.

_.. ,...Nr

.....

_._. _----~".-

Dziennik Ustaw. Poz. 537,

-.._... _............................. ......... - - - -

.. _.,-~.......- .......

. Art. 390. § 1. PosŁę:powanie doraźne odbywa

się bez śledztwa.

§ 2. Sąd zarządza na, wniosek wO~lskowego pro-

kuratoraokrę, g 'owe!g ·o tymczasowe are:szt?wanie oso·by zaŁrzyma'nej pod zarzutem p'opełl11ema prz'estęp­

stwa, podle'gającego postępowaniu doraźnemu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 391. § 1. WS'zczęc.ie pos'lę,powania doraź­

nego powoduj!e wojskowy prokurator okręgowy przez

natychmiastowe doręczenie wo'isko'We:m~ Sąd~Wl

okręgowemu rozkazu, o,trzymanego w my.sl. art. .)88

od zwierzchnika są:dowo-karneg,o. W termInIe 24 godzin .po otrzymaniu teig o roz:ka~u z:b ie:'a się sąd i w~

p oc'zyn a rozprawę, do ktore) nalezy sprowadzlc

a)

1261

przestępstwo nie podlega postępowan iu do-

ra:-:nemuj

postę; powani.e doraźne w danej sprawie jest

niedopusz'c zulne j

c) wina o ska rżonego nie zosiała ustalona jed-

b)

nomyślnie j

d) wąipliwo'ści cO' do poczytwlności oskarżone­

,go nie mo,g ły być usu.nięte w toku przewodu

sądowe g o.

§ 2. Postanowienie sądu ogłasza; się 'oskarżone­

mu, po czym przewodn iczący przedstawia je

zwierzchnikmvi sądowo-kGrnerGu, który wydaje zarUi:dzenia co do wszczęcia posiępowania zv,ryc.zaj1'<ego i zasto,s owania środka zapobie,g awczego.

oskarż'onego'.

§ 2. Czas trwa'nia postępowania doraźne-go

prz.eciw o,skarżonemu, licz'ącod rozpoczę·cia rozprawy aż do wY'dania wyro,a:u, wy nosić może na-jwyżzj

72 godziny.

Rozip rawa odbywa się w siedzibie

wojskowego sądu okręgowe,go lub na zar'ządzenie

zwierz!chnika sądowo-karn e'i~O' w innej mi,ejscowości.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 393. Jeżeili oskarżony nie ma obrońcy

wojskowego z wyboru, wyznacza mu się obrońcę

z · urzędu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 394. Wojskowy prokurator o,kręgowy ma

obowiązek postarać się o dowody potrzebne do. rozprawy a w s'zczególności spowo.do,wać w razie poirzeby zawezwanie lub sprowadzenie 'Pokrzywdzonych, świadków i biegłych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 395. Rozprawa w postępowaniu doraź­

nym od:bywa si-ę wed-l,e 'z asad po'slępowania w wojskowym sądzie okręgowym, ze zmianami, wska,z,a.!llYmi w ro'z dzia'l e niniejszym.

Art. 396,

§ 1.

Prz ewód

sądowy

roz poczyna

się odczytaniem r,oz-ka:zu, wydane,g o prz'c'z z.wi'e rzchnika są,d,owo--lkarnego w myśl art. 388 ~ 1.

§ 2, Po odczytaniu rozkazu zwierzchnika są­

dowo-karne,go pro,kuraŁor wojskowy przed:.;tawia

czyny, zarzucane oskarżonemu, a po ipl'z!e prowadze··

~)il1 postępowania dowodowe'go prz,e dst,awia jego wyniki i stawia wnioski. Następni.e przewodniczący

~Idziela' głosu ,oskarżonemu i jego' obrońcy.

Jeżeli

prokurator ponownie zabiera. głos, należy obrońcy

i oskarżonemu 11dzielić ,głorsu ost.atniego,.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 397.

§ 1.

Po wysłuchaniu głosów stroll

pI zewodniczący zarzą,dza odprowad.ze.;l.~e

oskarżo-ne­

go, po< czym !S ąd udaje się niezwloc,znie na naradę.

§ 2, Je:żeli oskar;:on ego uznano i,ednomyślnic

winnym czynu stanowiącego' prze slępstwo, objętego

postę:powań.i'em doraźnym, sąd woj,s kowy orz eka

w wyroku karę śmierci.

§ 3. Prze'ciwoskarżonym, ldórzy w czasie popełnienia czynu nie UkO I1cZyIi jeszcze 20 ro,k u życia,

można zamiast kary śmierci orzec karę więzienia

na czas nie krótszy od lat 10 lub d ożywotnio.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 398. § 1. Sąd wydaj'c posianowi"2nie

o przekazaniu sprawy do postępowania zwyc.z a.jne-

~o. ieżeJi

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 399. W yroki i po's tanowi enia sądu, wydane w pos tępowaniu doraźnym, maią być u.zasadniane na piśmie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 400. § 1. Wywk staje się prawomocnym

po z,a twierdz'e niu go przez zwierz'chnika sądowo-kar­

negoj w tym celu przewodniczą;;y ma przedłożyć

zwierzchnikowi sądowo-k a rnemu wyrok wraz z aktami sprawy zaraz po jego wydaniu.

§ 2. Jeże:li zwierz,chnik sądowo-karny odmawia

'z atwierdzenia wyraku, powinien odmowę swą uzasadnić p isemnie, oraz wyd a ć z.arządzenia co< d ,)

wszcz ęcia postępowania zwyczajnego' i z.a stosowa n i.l

środka zapobiegawczego,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 401. § 1. Wyrok ogłasza się oskarżonemu

natychmiast po zatwierdzeniu.

§ 2. Przeciw wyrokom oraz postanowieniom

sądu, wydanym w stosunku do oskarżonego, nie przysługują w postępowaniu do,raźnym środki odwoła w cze.

§ 3. Je ż'cli orzeczono wyroki'2<m karę śmierci,

wo,jskowy prokurator o,krę'gowy zawiadamia o wyroku niezwłocznie Ministra Spraw Wojskowych

przez Nac.ze'l ne,go Prokuratora W'o!j,dwwego, celem

uzyskania .decyzryi Prezydenta' Rzeczypospo'litr?j

w kwestii sk orzys tania z prawa łaski.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 402. Uchylenie sądownictwa doraźnego

nash;puje prz'e z władz.ę, która zarządziła' p oddani e

poszczególnych przestępstw postępowaniu doraź ne­

mu. Z chwi,lą uchylenia sądownidwa doraźn ego spra wy l1ieukoń,czone przekazuj'e się do' postępowania

zwyczainclg o.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 403. Do postępowan.ia do raźOlc ,~o w są ­

dach wojennych stosuj,e się odpowiednio p r'ze pi,; y

art. 384 do 40.0, art. 40,1 !-ł 1, 2 oraz art. 402, ze zmia·

nami, uzasadni onym i odmienną ()rganiza,eją sądów

woiennych, a w szczególności

aj postanowienia odnoszące się do wojskowe ·

go prokuratora okręgowe~o stosuje się d tl

ofic.era, którego wyznacz a wmyśl a rt 41 ~)

z'\vi'E~rzchni,k sądowo-karny;

b) zwi'crz,chni,lwwi sądo,w o-karncmn pr7.ys łll ­

gują uprawni e nia z art. 411;

c) stosuje się prz episy arL 419 i 422j

d) wyro,k

prz e d stawi a

d ozalw i'c rdzcllia

zwier7.chni,kowi sąd.ow o-k a rnemu przewodniczą.cy w obecn ości kierownika rozprawYt

e) zamiast przekazania sprawy do, postępo­

W2.mu zwyczajnego następu:e przekazanie

sprawy do p()lsl~~ powania w'oicnue:go

f) postanowienie co do przeka zania s'p rawy

do pos : ępa.wania wo'ienn'e'~o przedstawia

zwierzchn0kowi sądowo- katnemu pr'z e wodn i czący w ohecności kierovinika rozprawy.

§ 1. Naczelny Wódz może zarządzić ,

Art. 4U4.

'że na orbszarze

ohjętym ~tancrm woleanyrm. w c za sie

istn;'c;lia IC20 stanu, tudzież na okupowanych ohszarach p,:u1stv/a ni,cpr'zyjilcie!sbe10 dozwobne jest prowadzenie spraw V," sądach wojennych Vi trybie pos~ ępowa nia cl oraź.,-,c']O przy z:!C'h ow a niu tr.~r;,,;nów

diuż;3ZyC!~1f n :~ ż (l,k r e ,ś l o n c ";~V art. 3(~8 § 3 i art. 3'!) 1.

§ 2. Pr a.wo :0 prz'ls~ulJ,U: (~ w czns~cv,'o~ ;' -f również M in is trowi Sp ra 'w i~:?o,isko wychf) de chodzi o są­

dy wo ]sk rywe, w których W l'n:y' sI art. 4C3 Fi 2 wprowadZO l lO poslępowani'e wo-j,e nne.

Rozdział

II.

Posfępow:a.nie wojcrhc.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 405. § 1. Postępowanie wc,'enne, określo,­

ne' w r ozdziale niniejszym, stosuje s:,ę do wszystkich

.spraw, toczących s ię w sąd:o.ch wo': cnnych.

§ 2, Prezydent R zeczyp ospo,Uc:j mo'że drn~ą

zarządzen ia na wniosek jI;l ir. :slra S;.lraw 'Y/l o'~iskowych

wprowad zi ć na czas wo'j,ny 'pos1:ępmvani e woc;enne

również i w innych sądach wojskGvil veb , na eab"l obszarze, Pallstwa !ub na 1c10 cześ.:::i. "\(lp;rJw,:dzonc

postępow anie wO'JennB możo:~ P r ez ycL!Ylt Rzeczyposp olitej j(!szc ze przed. zakollczeniem wojny uchylić

d rogą zarządzenia.

Zart:a rJ7 I?n!<l F~r 87.".rr1 p nta 'RZf>C7'vp0spn 1i lej

o głas;a się ' w Dzienniku Ustc.,w Rzeczypospolitej

P olskiej.

~

Nr 76.

l.h:ie nnik Ustaw, Paz. 537.

3.

Art. 41:;;(- ,

,~,

t:0stcnowaniu wn1ennv m stosuje

w woisk<?wych s<l d:'1ch

Okr ~0,f)Yv )'cb< ze Z;c:J ,;:'. l i a m.•, wskazanynu w rozdzlale

ninie jszym.,

się p r zep isy, abo v,'; :; .!Ui~~:e

Zwierzr:hDik s~Fbwo-bHn y

'v" sąd ach \\T(;; (:~nj1"ych zD.r:-:r,d :0 8. wszczęcie postęp <rwa A rt, LWi,

§ 1.

nia w§i~~ : ;;?' ~~~'(>'7cbr:::k ~:,~.-L';".~). k3 my odmawi a ści­

gania, i e~:di U:~ , t :" '.i.:,~ '11 ,~ r:-la pcc:sbw do Wszcz?,c1a

~i~~' l~D;'~Yi2~~;'~n\~T'~r;~(~~,;J~;'~f~) ~.~; ~1;i~r~~(i~,~~.;~l zd~

wszczecia p~:dY" C,w ,1 ~1ja s ądowego lub cblszego prowad ze~ia doch~;dzcnia,

§ 3. Na zi:1rzadzc nia z § ? ,du;~y O's10r7ycidowi prywatEemu' i pokrzywdzoner.1·u z;:l, źDl?nie,

które rozstrzY?:l ostatecznie przełożony zwierzchnika sądowo-k arnego,

§ 4. Termin. do zażalenia wynosi 24 godziny

i jest zawHy.

§ 5. W razie uwzględnienia zaża1enia zwierz:hnik sądowo-karny ma spowodować w s zczęci e lub

d alsze prowadzenie postępowania.

§ 1. Je żeli zwie rzchnik sądowo-kar­

ny uważa, że okoHczności, przytoczone w zawiadoArt. 408.

mieniu lub w skardze oskarżyciela prywatnego, albo

wyniki dochodzenia, przeprowadzonego przez wła­

che i organa wymienione wart. 194, nie są lub nie

był y b y wystarcza ; ąq podstawą do wniesienia aktu

oskarżen i a.

wyznacza jednego z sędziów wojskowych dotyc zą cego sądu wojennego do przeprowadzenia śledztwa.

§ 2. VI yznaczony do przeprowadzenia śledz­

tw a ma wszelkie uprawni:c nia wojskowego sędziego

śledcz8go,

Art. 40'). 'Vi śledztw ie llalcży Ullikać wszelkiej

r03V/! :, j ;:i'c.ś ci j spi syw ani.=; prolokołów pr zes łuchania

śWl:!di:ow jest tyllw wówczas l;oclieczne, gdy zeznanie n1a don.icsie z. .a {:1 c !.: (~.!1ic dla ;:;pr<:1wy

a zach odzi

obaw:,. , ż e :~W i2,d8k nie slawi si 0 aa rozprawę gł ówną

z powo du IFZ8szkód, nie dających s i ę usunąć lub

zby t tn:cdny ch da usunięcia, aibo td z powo du

z.~ a8zTu.::j l)d ~_ ;.;~71o.sci

Irj(!~{-;c;:;.

p Db y i-u;

IJClZa ty'm wy-

starczy sp o r ządz enie zapisku, któ ry świa.dkow i po,vini'2:J być c dr./:ytany i prze z niegc· podpisany. Prz.e pis art lSD § 3, <1 należy tu ,s tosov.rać .

Art. 4W.

§ 1. Up ,'awnieniil', przysługujące

w loku śled z twa w oj::;kuwemu prokuratorowi okrę­

gow ,~m. u l prz ysługują zwierzchnikowi sądowo - karncn~u .

§ 2. Korzysi 2,ją C z tycJ-. nprawnień zwierzchnik

sądGwo-karny wydaj", zarząclz :: nia sęc\z;:::lEU wojsko wc~rc:.u, ·wyzlv. cz;m :: f~u

do pr.ow& dz er: ia ,ś le.dztwa,

k to,"Y na zar ząClzema te wydOl'; \? p:>s tc:.nowwma.

§ 3. Postanowienia, wyr.-iie nione w § 2, wychod2.ą nn. zewnątrz

jako postanowienia sądu.

Ad. 411. § 1. Postanowienia , do których wydar:.i;a povlOłany jest w wojskowych sądach okręgo­

w ych p " za rO::~)l<.lwą główną sąd wojskowy, wydaje

zwicrzclFliJ, sądowo - karny.

§ 2. Post ro.nowi e nia, w ym;enione w § l, 'w ychodzą na zewnątrz jako postanow!8nia ~ ,du.

Art 4t.2.

no,vi

t r i :'i czejt

w();~;~,:: owc:;> ,

§~, Jeżeli lwdd:'s ni n:ejszy,ie st<,ZCi ;:~_~crd n lHl pas t3 ·.~:o,,;,v· ie nia

sędziego

wyz n;:<c!.o:ne go

do

przeorowadzenj;a

t:_ ~.d;~~. VT '~ ! o r :q.z 1'11 ;.Jn.'~ ~. a , n(p"'licn:;1 ~~:ądu woj~~nnego

ro .:::sLrz ,} (~ ~t zv"l}<~ rzch~.lik SŚdoviO- kc~ri.~I. J~

§ 2 . T"!1"min do zażal en ia

wynosi

24 godziny

i jest zWl'Vlly.

§ 3. Na zarządzeni e zwierzchnika sądowo-kar­

nqio "i e ma Z<l i' :'!.c?lia w po <; l ęnnwanlu wo-jennym,

j :,:;::,~ !~ r:',~:c~ ); :;: ;' ;::~ ~Na,rl,~ w. rozdz:,a le niniejszym wy...

l' a :Ul1? )l;e stanowlą Inacze) ,

A,-!t. 413. § 1. TJpnwn;onym do umorz(mia

Jcchtwa jest zwie r zch nik sądowo-karnv.

§ 2. Na zarządzenie to służy osh:arżycielowi

prywatnemu i pokrzywdzonemu zażalenie, które

rC:3strzyga ostatecznie przełożony zwierzchnika sądowo-karnego,

'

§ 3. Przepis art. 407 § 4, 5 należy tu stosować.

Art. 414, § 1. Zwi erz chnik sądowo-karny rozstrzyga, czy akt oskarżenia ma być złożony sądowi

woje.nnemu.

§ 2. Zwierzdmik sądowo-karny może odr ()(:zyć

:lłożenie sądowi wojen-.emu akb:. oskar::fTia dl' chmobilizacji.

Att. 4'-5. f;: 1. Z'NiErzchnik sądowo-kamy zarządza złożenie ~c;d.)wj \Iojennemu aktu usb'.rżl'nia

pu;emnym rozka2"~m , wysto!;owany.m, d ,< j~(h12g0

z podległych sobiie ofi,:erów au::lytor?'N,. ktorcgo w/

znaczył w danej ~pl'awie do P ełlll:i: 111 a czy.nnosc~

oskarżyciela publicznego. W~ul,aczonym moze byc

również oficer, ktMy prov,radzlł ,,1edztwo.

§ 2. \f/ razie nlcm·ażno.ścl "'vvyznacz8nia oficera

audytora może być do p e łnienia. cZY1~ności oskarży ..

ciela pub!ilCznego wyznaczony of1cer mnegc korpusu

osobowego.

§ 3. Oficerowi. wyznaczonemu do pełnienia

c:ynności oskarżyciela publicznego w s ądz ~e V"oi8nnym. przysłu gują w zakresie popierania aktu oskarżenia uprawnienia prokuratora wojskowego,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 416. VI postępowaniu wojennym wysta,r eza. jeżeli akt osko,rżenia z2.wiera oznaczenie osoby

oska'fŻonego i zarzucanego mu czynu.

7,arządzcniem

złożenia sądowi \,,-ojennemu aktu o~,karżcnia wyzna-

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 417.

§ 1. Równocze ,śnie z

cza zwierzchnik sądowo-karny i~dne~1o z sędziów wojskowych sądu wojennego na kierownika r:,z~r2'''''Y_

§ 2. leżeli celem należytej obsady sądu potrzebny jest w składzi~ sądzącym udział dru~'l:go

sędzLego 'vojskowego wyz ~~ _tcza tego sędziego

zwierz(;hnik sąć ' , wo-karny. z:.:,rządzając Z:11'"Ze11;,

który z wyznaczonych sędziów wojskowych lWI. peł­

nić czynności kierownika rozprawy.

§ 3. Na kierownika rozprawy m.·oże być wyjąt­

kowo tyl!w wyznaczony sędzia 'wojskowy., który

prowadził d~d:ltwo, jeżeli wyzna':ZŁ' nil::: innego sę ­

dziego wojskowego nie ies t możE'w:.

§ 1. SędzŁI;D.1 l1 wojskowcm11. wymar;zc;!emu na

kierownika rozpraw y, przY3ługują p Ol? rozprawą

wszelkie uprawnienia, ;akie w postępowaniu przed

wojskowym sądem okręg')wym prz1sfuRUią sędzie­

mu wojskowemu, mają cemu pebić czynn06ci przewodniczącego.

1263

Dziennik Ustaw. Pot. 537.

Nr 76.

vi

A r t. 419. § L

po,; ~ ępow,Utiu wo jznnyn n:",

SbSLl ; (~ 'i ;': o ~;;-ani c :;'e r; co do obr0ńcóvt, wymieniol1ycl~

wart 67 li :" I))' c) lub d].

§ 2. Do abym!'y z l:rzędu MoŻn .", wyznaczy';'

rów::1ie,: :J&O!:H: o wykszialceah prawaiczym, nie pu"

~iadającą slopnia ofice,ske~~o.

~; 3, OkOlicą Z ""yuon! mo ,~e być rf.'''.... nież oso

ba o w yksz t a łceniu praw nicz ym. nie wpisima n~ hS I;~

':ibl"ońcG w W()j s~.cwych. jeżeli zwie .. zC!'lnik sąoa W,)

karny w Jru.zi n'l to sw ą zgodę.

Art. 4:'0. Pomi:( ~cizy doręczeniem. oskarżone ,

mu wezw;,.nia. do rozprawy główne,j a termint:;ill rOt '

prawy po·,,,inllo Upłynąć przyr.aimniej tu.y d'1i, i~ź~j ,

oskarżonv nie zgodził się wyraźnie na CZ(lS krótszy ,

Art. 421,. § 1. Uprawnienie; przewodnicząc i;., g'o,

przewidziane w postępowaniu przed w~iskow,ym są­

dem okręQ, owym, służą w postępowa,mu WO'jClll,ym

przewodni,czą cem u oraz kierownikov,--l rozprawy wedle zasad, określonych IN § 2, 3.

§ 2. Do zakresu działania przew1Jdniczącegc

należy

a) utrzymanie podczas rozprawy powaili, spokoju i norZ'l,dku;

bl oŁwarc(e , zalTlknięcie

przerwa rozprawi

oraz prz.ewodn sąQcrwego

c) zarqJzcllie odczyhlnia aldu oSJ,arże r, ia;

głosu

oskarżycielowi,

obrO'(tcy

i oskarżonc.nu celem vvygłos zenia wywodu

d) udzielanie

k oń cDwe !~o;

ej zarządzenie, na v:niosek kierownika rozpri.;"

wy. narady sądu;

f) nrządzenie o(loszenia p!"ze7, kierowt'ika

rozprawy. wydany:h podczas rozprawy

O!'Z 2cze n

l zt:~rządZ 8n .

§ 3. Uprawnienia nie wymienione w § 2 słu'

żą ki.erownikowi rozprawy.

Art. 4.22. § L Rozprawa główna odbywa się

pr zy drzwiarh zan:knię T'jch, j~;:eli zwicrzclmik są­

doy,,(,-kamy nic zarządził, że rozprawa :ma się odbyć

jawme.

§ 2, \ Xl razie zarządzenia jav/llośd można zarządzić prowadzenie rozpla';;'y lub jej L:zęści w my~l

art. 267 pr7,y dnwiach zamkniętycn tylko po uzyskan;'ll na to zgody zwierzchnika 54dowo-karnego.

§ 3. \X'olno odczytywać na rozprawie zapiski

,1,ochodzenia ora;:: zap~~ki z przcsłuc:luuia świadków.

sporządzone w śledztwie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 418. § 1. Zamiast doręc~~,:nia oskarżone­

mu odpisu aktu oskarżenia zawi adamia go ~ędzia

wojskewy, mający pełnić czynności kiercn"nika roz~

prav'IY, o złożeniu sądowi wojennemu ",ktu oskarże­

nia oraz o dowodach, ldóre mają być: ne. rozprawie

przeprowadzoll~. Za,rc1Zcm zawiadamia r,(' o WyZll?cze"in rozprawy głÓWDloj, p our.za o prawach co do

Art, 423. § 1. Wyrok s !.~u wojennego o~łasza

prz'ybrania lub wyz~aczenia obro:1cy oraz o prawi'f! oskarżonemu kkrownik f'nprawy na 7.arządzenie

wskazania nowyr.h dowodów w myśl :lrt. 244, ią,ll.O przev/ ,; dnicząC'.!go zara<. po jeg o wydaniu, !, i·~ yta·

też o terminie oIr:eślonyrrl \'1 § 2.

. c:z ając Z,H<l~ em ustnie nC!.jwa;;'niejsze powody wy§ ~~. Prośbę o Wf.ln~l czenie obroiJcy z urzędu ro~{u.

w przypadkach, gdy obroda nj~ iest obowi::r '.kowa,

§ 2. Przepisu art. 311 w postępowaniu wojenoraz wniosek co .10 nO'\vych GOW(,GÓW ma oskarż ony nym ni,c stosuje ,< ę.

przedstawić r:ajpóźnicj w dniu nast ęp")jącym p::> za§ 3. W t errninie 5 dni od ogłoszenia wyroku

wiadomieniu go o zlożeniu sądowi wojennemu aktu kierownik rozp:'awy sporządza wyrok U i: piśmie

oskarżeni' a.

wraz z tlzasadn.ieniem,

§ 3. Prośbę o wyznaczenie obrońcy z urzędu,

§ 4. Sentencja wyroI".! -powinna podawać rówgdy obrona nie jest obowiązkowa, llwzględnia się nież imię, aazwiEko i I>top':zń wojskowy kierowni.ka

roz,prawy.

tylko w miarę możności,.

§ 5. Wyrok podpis1.~ją: przewodniczący,

rownik rozprawy i. protokolant.

kie-

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 424. § L Wyrok sądu wojennego staje się

prawomocnym po zatwierdzeniu go przez zwierzchnika sądowo-karnego.

§ 2. \Y/yrok sądu wojennego, orzekający karę

śmierci" staje się prawomocnym po za twierdzeniu go

przez Naczelncgo Wodza, a w obszane war?wnym

lub rejonie umocnionym, zamkniętym przez 11lCPrzyjaciela - po zatwierdzeniu go przez najwyższego

dowódcę w obszarze warownym lub rejonie umocnionym.

§ 3. Wyrok sądu wojskowego, w którym wprowadzono postępowa.nie wojenne (art. 405 § 2), orzekający karę śmierci, staje się prawomocnym po ~a­

twierdzeniu go przez Ministra Spraw Wojskowych.

§ 4. Celem zatwierdzenia wyroku przedstawia

kierownik rozprawy zwierzchnikowi sądowo-karne­

mu wyrok oraz akta sprawy.

§ 5. Przepisu § 2, 3, 4 nie stosuje się do wyroków, orzekających karę śmie.rci w postępowaniu doraźnym. Do tych \vyroków stosuje się przepisy § 1

oraz art. 403 lit. d).

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 425. § 1. Przed powzięciem decyzii co do

zatwierdzenia wyroku skazującego zwierzchnik są­

dowo-karny zarządza prot.okolarne przesłuchani e

skazanego na. c,koliczllOŚć, jakie zanuty podnosi

przeciw wyrokowi i czym je uzasadnia. Skazany

może korzystać przy tym z pomocy obrońcy .

§ 2. ProŁokolame przesłuchanie skazanego

przeprowadza wyznaczony oficer, w miarę możności

oficer audytor.

§ 3. Protokół przesłuchania dołącza się do akt

sprawy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 426. § L Zwierzchnik sądowo-karny może zarządzić w razie potrzeby sprawdzenie okoliczności podanych przez skazanego.

§ 2. Akta dochodzenia dołącza się do akt

sprawy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 427. Jeżeli zwierz,chnik sądowo-karny

ma do rozporządzenia sędziego wojskowego, który

nie brał udziału w rozprawie głównej, powinien ponadto przed powzięciem decyz,ii co do zatwierdzenia

wyroku zażądać od niego opicij prawnej o wyroku

i dołączyć ją do akt sprawy.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 428. W sposób wskazany wart. 425 do

427 należy postqpić przed skierow3.nlem wyroku

śmierci do zatwierdzenia; zwierzchnik sądowo-kar­

ny powinien p07.:a tym wypowiedzieć swą opinię co

do ułaskawienia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 429. § L Zaf.wierclzenie wyroku następu­

je przez umieszczf~nie na nim klauzuli zatwierdzającej. ,

,

§ 2. Zatwierdzenie wyroku nie wyklucza moż­

liwości zastosow2nia prawa ła.ski, jeżeli prawo takie

zalwierdzającemu przysługuje.

§ 3.

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

1264

O

zatwierdzeniu

wyroku

zawiadamia

lub

o,s.karżGnego kierowllik rozprawy bezpośrednio,

przez jego przel o żoDą władzę.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 430. § L Jeżeli zwierzchnik sądowo:kar­

ny odmawia zatwierdzenia wyroku,. przedst~w~a go

Naczelnemu \Vodzowi wraz z aktami sprawy l pisemnym uzasadnieniem odi~owy celem powzięcia de ..

cyzj i w sprawie zaiwierdzcma wyroku.

.

...

§ 2. N aczclny W óclz, po wysłuchant;u opmll

szefa sądownictwa wojennego przy Naczelnym D?wódziwie, zatwierdza lub uchyla wyrok w formie

za,r zadzenia.

. § 3. Uchylając wyrok wskazuje zarazem Naczelny \V ódz na Le uchybienia, które spowodowały

uchylenie wyroku.

§ 4. Uchylając wyrok może Naczelny Wódz

przenieść sprawę' do właściwości iml;ego zwierzchnika sądowo-karnego przed sądem wOJennym.

§ 5. Przepisy § 2, 3, 4 odnoszą się 'rówui.eż d.o

przypadków, w których Na,cz,elnemu Wodzowl1, Ministr owi Spraw Wojskowych lub najwy,ższ.emu dowódcy w obszarze warownym albo w re/ome umocnionym przedłożono wyrok śmierci w myśl art. 424

§ 2, 3.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 431. W razie uchylenia wyroku należy

przeprowadzić nową rozprawę ~łówn~, jeż:li z z~­

rządzenia o uchyleniu wyroku me wym~~, z~ nalezy

uprzednio przeprowadzić lub uzupełmc: sledzlwo

w kierunkach, wskazanych w zarządzenIU.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 432. § 1. Do spraw karnych, prowadzonych w pierwsze j instancji w postępowa~iu zwyczajnym, w razie przekazania ich sądom WOjennym lub

w razie v/prowadzenia w danym sądzie. po~tępowa­

nia wojennego w myśl art. 405 § 2, stosuJe Się w dalszym ciągu postępowanie wojenne.

§ 2, Wyroki sądu pierwszej instancj,i, które już

zapadły, lecz nie stały się jeszcze prawomocne ani

nie zosłały przedłożone sądowi odwoławczemu

wskutek założenia rewizji, stają się prawomocne

z chwilą zatwierdzenia ich w myśl art. 424, bez

względu na to, czy przeciw nim założono rewizję.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 433. § 1. Sprawy kame, prowadzone

w postępowan iu wcjcnnym, w razi2 przekazania ich

sądowi wojskowemu, w którym obowiązuje {lostępo­

wanie zwyczajne, dbo w razie uchylenia w danym

sądzie postępow an ia wojenncpo, wprowadzonego

w myśl art. 405 § 2 - przechodzą do postępowania

zwyczajnego.

§ 2. Jeżeli w sprawie wymienionej w § 1 zapadł już wyrok, który nie, został jeszcze zatwierdzony przez zwierzchnika sądowo-karnego, n;;,leży zawiadomić osk'arżonego, że wyrok: jako niezatwierdzony, nie staJ się prawomocny, oraz że przeciw wy.

rokowi temu przysługuje stron0m prawo założenia

rewizji. Termin do zapowiedzenia rewizji liczy s ię,

od daty powyższego zawiadomi.e nia,

R o z d z i a ł III.

Wznowienie postępowania.

§ 1. Wznowienie postępowania, zasądu wojskowego, może nastąpić na niekorzyść oskarżonego tyl ..

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 434.

kończonego wyrokiem prawomocnym

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

ko wtedy, gdy wyjdzie na jaw, że wyrok wydano

P9 d wpływem fałszywego zeznania świadka, biegłe­

go lub tłumacza, sfałszowania dokumentu lub dowodu rzeczowego, albo przekupstwa.

§ 2. Popełnienie przestępstwa, dającego podst~wę do wznowi'enia postępowania w myśl § 1, poWInno być ustalone wyrokiem prawomocnym, chyba

że wyrok nie może zapaść z powodu ustawowych

okoliczności, wyłączających wyrokowanie co do tego przestępstwa lub zawieszających postępowanie

na czas nie ograniczony.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 435. Wznowienie postępowania, zakoń­

czonego wyrokiem prawomocnym, może nastąpić na

korzyść oskarżonego

z przyczyn, wskazanych w

art. 434 § 1, o,r az t akże wtedy, gdy po skazaniu

ujawnią się nowe fakty lub dowody, nieznane przedtem ani stronie, która złożyła wniosek o wznowienie, ani sądowi, stwierdzające, że skazany jest niewinny lub że go skazano za przestępstwo cięższe,

niż to, które popełnił.

. Art. 436. § 1. \Y/niosek O wznowienie postępo­

wama na korzyść oskarżonego mogą złożyć: oskarżony, obrońca, oskarżyciel publiczny w sądzie wojskowym, oraz małżonek oskarżonego, je 6 0 krewni

w linii prostej i jego bra,cia i siostry.

'"

§ 2. Wznowienie postępowania na korzyść

<;>s~ar~onego jest. dopuszczalne bez wzrZlędu na jego

smlerc, wykoname kary lub przedawnienie.

. Art. 4.37. § 1: Wnilo sck o wznowienie postępo­

wama na niekorzysć oskarżonego może złożyć tylko

o s karżycieL

§ 2. Oskarżyciel prywatny, który odstąpił od

oskarżenia', nie może żądać wznowienia postępo­

wania.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 438. Wniosek o wznowienie postępowa­

nia n~. n!ekorzyś~ oskarżonego, nie pochodzący od

oskarzyc1ela pubhcznego, powinien być podpisany

przcz obrońcę wojskowego.

. ~rt. 439. O :wznowieniu postępowania orzeka

Na,jwyzszy S~d WOjskowy; w razie potrzeby Najwyż­

szy Sąd WOjskowy może przed wydaniem orzeczenia zar.ządzić sprawd~en~e okoliczności, wskazanych

we wmosku o wznOWleme postępowania.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 440. § 1. W razie uwzględnienia wniosku

o wznowienie postępowania Najwyższy Sąd Wojskowy uchyla wyrok i przekazuje sprawę da ponownego rozpoznania sądowi. który wydał uchylony wyrok, lub innemu rzeczowo właściwemu sądowi wojskowemu.

§ 2. Jeżeli wła ś ciwość sądów wojskowych co

do danego przest ę pstwa wzglęchm osk a rżonego już

~lstała, wówczas Najwyższy Sąd Wojskowy uchylaJąc ~yrok przekazuje sprawę do ponown ego rozpoznama właściwemu sądowi powszechnemu.

. § 3. Uchylając wyrok co do skazanego , odbywaląccg?

karę pozba\vicnia wolności, N,tiwyższy

Są? WOJs~owy pos tanaw!.a zarazem, czy skazany ma

hyc zwo!JlIony, czy też tymczasowo are sztowany.

Art, 441.

wznowienia

niejawnym.

Wszystkie poslanowienia dotyczące

na posiedzcl1lu

postępowania zapadają

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 442. Postępowanie wznowione toczy się

wedlug zasad ogólnych z następującymi wyjątkami

al jeżeli sprawę wznowiono na korzyść oskarżoncgo,

sąd

przy ponownym rozpoznaniu

sprawy nie może orzec kary surowszej niż

ta, na którą oskarżonego poprzednio prawomocnie ska,z ano;

b) jeżeli po s tępowanie wznowione na korzyść

oskarżonego toczy się po jego śmierci lub

jeżeli oskarżony jest umysłowo chory, sąd

wyznacza do obrony jego praw obrońcę

z urzędu, o ile wnioskodawca sam nie ustanowił obrońcy.

Ąrt. 443. § 1. Wznowienie umorz.onego postę­

powama sądowego w sprawie, w której nie zapadł

wYTok, następuje tylko na wniosek prokuratora wojskowego na mocy postanowieniawoiskowego sądu

o~ręgowego, jeżeli przedawnienie ścigania jeszcze

me zaszło, a prokurator wojskowy przytoczy nowe

pop.rze?,nio mu ni~znal?e fakty lub dowody, rokuiąc~

moznosc wykazama Wllly oskarżonego.

§ 2. W sądach wojennych wznowieni,e umorzon~go postępowania sądowego w sprawie, w której

me zapadł wyrok, zarządza zwierzchnik sądowo­

karny.

Rozdział

IV .

Postępowanie w sprawach karno-administracyjnych.

. Art. 444. § 1. Osoba podlegająca sądowniclwu

WOJskowemu, której wymierzono karę w trybie pos~ępowania karno-administracyjnego,

może zwróc i ć

Si ę , w terminie zawitym siedmiodniowym od daty

ogło,szenia orzeczenia, do władzy administracyjnej

z żądaniem skierowania sprawy na drogę postępo­

wania sądowego; termin siedmiodniowy liczy się od

daty doręczenia, jeżeli orzeczenie na,leżało doręczyć.

§ 2. Jeżeli osoba, której karę wymierzono, jcst

niepeł.noletnia

lub ubezwłasnowolniona,

żądanie

w terminic, biegnącym dla tej osoby, może złożyć

także ojciec, matka, małżonek, opi2kun lub kurator.

§ 3. W razie odmowy przyjęcia żądania, wymienionego w . § l, 2, można w ciągu trzech dni od

zawiadomienia o odmowie złożyć żądanie skierowania sprawy do właśdwego sądu wojskowego celem

rozpatrzenia powodów odmowy. Ządanie to można

złożyć wprost do sądu.

§ 4. O przywróceniu terminu, wymienionego

w § 1, 2, orzeka wła;ściwy sąd woJskowy.

.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 445. § 1. W razie złożenia żądania, wy-

mie~i~nego ~ ~rŁ .. 444 § 1, 2,

orz.ecz~nie

władzy

admmlstracyjnej me ulega wykonamu, Jeżeli przepis

szczególny nie stanowi inaczej.

§ 2. Władza administracyjna" jeżeli nie cofnie

swcgo orzeczenia, przesyła akta sądowi wojskow em u.

. § 3. Orz e czcn!c władzy administracyjnej zastę­

pUJe w post~powamll sądowym akt oskarżenia.

Dzie!lnik Ustaw. Poz. 537.

--------~--------.------~---------

Nr 76.

----------------------------------

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 446. Sprawę rozpoznaje właściwy wojskowy sąd okręgowy lub sąd wojenny.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 456. Koszty obrońcy z wyboru i

mocnika ponosi strona, która go ustanowiła.

Art. 447. Sędzia wojskowy, stojący na czele

sądu, zwraca akta władzy administracyjne'j celem

wydania stosownyc~l zarządzeń, jeśli żądanie skierowtlJnia sprawy na dro g~ postępowania sądowego posŁawiła osoba nieuprawniona, lub też jeżeli przy

zgłosze niu tego ż ąd ania nie zachowano terminu,

okrcśionego VI art. 441 § 1.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 457. Należno ś ci żołnierzy w czynnej służ­

bie woj skowej, wzywanych w charakterze oskarżo­

nych, świadków, bi egłych lub tłumaczów w wojskowym postępowaniu karnym, albo też powołanych

do współdziałania w tym postępowaniu, okre.ślają

przepisy, wydane przez .Ministra Spraw WOJskowych.

J eżP'li strona wskutek odmówienia

przez wLdz~ 2,ch-ninisir a cyjną prz)~ęcia żądania, wy-

Art. 448.

fuien ;nnego 'N art. 44<1 § 1, 2, zażąda od sądu rozpożuani a pDV/OUÓW odmowy, tub też j eżeli równocz('Ś­

nie ze złożeniem spóźni01l2f{O żądania skierowania

sprawy na l~rogę po ,~ tępewania sądowego zgłosi

wniosek o przywrócenie terminu, sędz ia wojskowy,

mający p e łn ;. ć czynności przewodnic zącego, kieruje

"pra\\' ę nD posiedzenie niejawne sądu, a w postępo­

waniu woj~nnym _ . do zwierz chnika sądowo-karne­

go, celem roz s trzygnięcia.

Art. 449. Sąd woj skowy rozpoznaje spra-""p; na

rozprawie według przepis.:)v", obowiązujących w postępowa,niu przed wojgkowym

sądem okręgowym.

w?~l ę cU1ie w postępowaniu woiennym, ze zmi:anami

wskazanymi w rozdziale niniejszym.

Art. 450. Do czasu rozpocz~cia postępowania

dowodoweg() oskarżony mo ż e cofnąć żądanie skierowani a. sprawy na drogę postępow:mia SądOW2:~O.

\Y.! tym przyp~c1ku orzec.'1:enie władzy admbisŁracyj­

nej staje się p rawomocne.

Art. 451. Sąd po~tanawia wedlu ó swe60 uzn a nia, których świadków i biegłych p!ze;łuch:: TJ. ': i roz-

prawie, pod przysi"gą lub bez zapf7.;'siqżenia , a któbędą 0dczytane. ~ędzi& wojskowy,

maj ącv pełnić c7ynIlości przewodnicząc ego, ,noże

zanitdzić jeszcze przed rozrrawą potrzebne 'orzesłuc 1 ·, ania.

-

tych zCi:nania

.Art. 451 . \'V' 01. no odczytywać na rf'lzpra"i" ie za piski dochodz2ni'l i inne części

adminislr&cyjncgc.

akt

posh,pow,mia

Art. 153. Sąd nie jest związany ~,\'-ymiaem kary,. oznaczonym w llrzeczeniu 1.d?1zy ad'illnistracY1nej.

Ad. 45·1. Zafoż'mie rewizii nil' wstrzymuje

wykonania kary, z wyjątkirem kary pozkwienia

wolno ś ci.

KSIĘ· GA

X.

KOSZTY SĄDOWE .

Art. 455. Koszty postępowania karneg0 w sprawach należących do wła ściwośc i sądów wojskowych

ponosi Skarb Państwa.

pełno~

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 458. Świadkowie, biegli lub tłumacze, nie

b(~dący żolnierzami

w czynne; służbie wojskowej,

ma ; ą w wojskowym postępowaniu karnym prawo do

nal eżności w wysok o ś ci i wedle zasad, obowiązują­

cych w poslępowaniu

wszechnymi.

karnym

przed

sądami

po-

Ad. 459. Jeżeli świadek lub biegły niesłusz­

rue odmawia zło:~ellja zeznali, opinii Inb przysięgi,

nie ma prawa do żadnych n a l eżności.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 460. § 1. Świadkowi,e, biegli i tłumacze

p01>\rinni zaż'i dać wynagrodzenia riiezwłocżnie po

wykonaniu swego obowiązku, a jeżeli byli wezwani

Ila rozprawę, to najpóźniej nazajutrz po jej zamknię­

ciu.

§ 2. Osoby, które nie zgł o siły żądania w termiJme p o wyższym, tra c ą prawo do wynagrodzenia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 461.. 7:ołn; c rzo.m w czynn(:; służbie wojskowej nic prz y sług nje prawo do żadl1e~o wyha~ro­

c1zenia za pd nicnic czynllośd obrońcy. Inne ich nn.le .:r.ości oknóślc\.ją pr:~e pisy wymienione wart. 457,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 462. § 1. Obrońcy z urzędu, nie pozostającemu w cL:ynaej służbie wojskowej, zwraca się naJ

żądanie l~onieczne, rzeczywiście poniesione, wydaŁ­

Id w gotówce.

§ 2. Żądanie powinno być żgłoszone w termin ie. ok'cślonym wart. 460, pod rygorel'l1 utraty

prawo..

KS IĘ GA

Xl.

ODSZKODOWAN;E ZA NIESł.USlNE SKAZANlf

LUB OSKARżENIE.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 463. Uprawni enie do ods.::kodowania od

Skarbu Pmlstwa za niesłuszne ska zanie przez sąd

wojskowy przy.,;!u.p,uje w tych p rzypadkach i w lych

~ra r;.ic'·t ch. w których uprawnl(!nia takie prze widują

przepisy obowiązujące \v sądach powszechnych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 464. Powołanym do p rzyznania 0dszko~

dO'\vnnia za nie słuszne skazanie jf~s t ;\faj,,!yższy Sąd

\'v oiskowy. jeże li w1a~c iwość s:)ów wojskowych

w spra'wie o d o tyczą c e prz estępstwo nadal jest uzasadn :ona, jei',eE zaś w!aściwo ś ć sądu wojsk('we~o co

. do d :lr.e~o przestępstwa już ustała -'- wb.sciwy sąd

pow~, zechny.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 465. § L Żądanie odszkodowania zgl\Jliić

można w terminie zawitym trzech miesięcy od dnia

prav.,om o cności orz.e czenia, dając.eg0 podstawę do

odszkodow'lnia.

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

§ 2. Jeżeii osoba upravmiona do żądania odszkodowania zmarła w ciągu terminu, wskazanego

w § l, lub - zgłosiwszy żądanie w tym terminie zmarła przed pr awomoc nym ukOl1czcniem postępo­

wania o odszkodowanie, to małżone1l., dzieci i rodzice zmarłego żądać mogą odszkodowania w przyslugujących im granicach w terminie zawitym trzech

miesięcy od śmie rci upmwnionego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 474. Przv odtwarZ2.niu przepadłego aktu

można prze siucha ć 'sędziów, prokurato r ów. ob r oń ­

ców i inne osoby, które uczestni c zyły w post,;;powamu.

Art. 466. Ządanie zgłosić należy w sądzie, wymienionym wart. 464.

Ar!. 475. P rzy wyd awani u przestępców stosuje się p rze pi sy ro zcJzi::. łu niui C! jszsgo, j cżdi umowa

międzynarodowa nie shlnowi inaczej.

Art. 467. § 1. Najwyższy S; ~d Wojskowy orzeka o ods zkodowan iu na posiedzeniu niejawnym

w formie postanowienia, po sprawdzenie w razie potrzeby okoliczności faktycznych. Przepis art. 232

§ l, 2, 3, stosuje się odpowiednio.

§ 2. Po uk ońc z eniu dochodzenia na.! e ży d ać

uprawnionemu możność oś'wia dczcilia si?, na p i śmie

lub do protokołu.

Roszczenia o odszkodowanie, należ­

ne oskarżonemu według przepi sóv.... o bowiązujących

W sąd a ch powszechnych, od oskarżycida prywatnego lub pokrzywdzone go za doznaną krzywdę materialną lub moralną wskutek fałszyw ego oskarżenia

lub używania nieuczci wych środków w celu uzyskania wyroku skazującego - może oskarżony dochodzić drogą powództwa prz e d sądem powszechnym.

Art. 468.

KSIĘGA XIII.

WYDA\(1 ANIE PRZEST1~PCÓ\\'! .

ArL 476. § 1. Z wnioskiem o wyd8.nie osoby,

przebywa;3.c e i za gr anicą , s,ld v/oi~LGwy zwraca się

do M.inist'r; Śpraw \V 0j;kO'..~ych In 'zez Naczelnego

Prokuratora \j.;; ojskowego .

§ 2. Do wniosku eależy dołączyć

aj jeżeli chodzi o o sobę , przeciwko której wydany jest już prawomocny wyrok skazują­

cy - odpis wyroku z za św iadczeniem prawom o cnościj

bJ w inny ch przYIJ:1dkach - odpis postanowienia o tymczasowym areszt owaniu oraz

opis prz estęps twa z przedstawieniem okoliczności faktycz nych i przytoczeniem .odpowiednich przepisów karnycll.

§ 3. Nadto należy w miMę możności dołączyć

fotografię i iYl!le dane , poz walające ustalić toż sa­

moś ć osoby, któ~ e j wydania się żąda, oraz podać je j

przynależność państwo wą.

KSIĘGA XII.

POSTĘPOWANIE

W PRZYPADKU ZAGINIĘCIA

L UB ZNISZCZENIA AKT.

Art. 469.

Jeżeli poszczególny dokument lub

całe akta sprawy, będącej w toku, zaginęły lub uległy

zniszczeniu, to akt prz epadły zast ę puj e się zaświad­

czonym odpisem.

. Art. ~70. Sąd wojskowy wz)'\va: osoby p osi adaJące ~dpIs przepadłego aktu do złożenia go sądowi,

a w raZIe potrzeby z,:rzą.dza jego odebranie. P rzepisy

art..t 12 do 125. stosuJe. SIę odpowiednio. Na żądanie

O?PIS zwraca SIę strome po sporządzeniu z niego odpISU.

Art. 471. Jeżeli nie ma zaświadczonego odpisu,

sąd wojskowy wzywa strony do złożenia w ter~ini e

oznaczonym wniosków co do treści przepadłego aktu oraz co do sposobów jego odtworzenia.

Art. 472. Wraz z wnioskami

wskazanymi

wart. 471 strony ' składają sądowi posiadane na poparcie wniosku dowody. jako to: odpisy prywatne,

wezwania sądowe, natatki prokuratorów, obrońców

i innych uczestników procesu.

Art. 473. § 1. Po upływie terminu, wyznaczonego w myśl art. 471, sąd wojskowy na posiedzeniu

niejawnym postanawia. czy i w jaki sposób należy

odtworzyć akt przepad ły.

§ 2. Na to postanowienie służy zażalenie.

§ 4. Czas trw ania. aresztu tymczasowego, przepisany wart. 140 i 141, liczy się od chwili przejęcia

are sztowanego przez wład ze polskie na obszarze Pań­

stwa.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 477. W przypadkach n agłych sąd lub prokurator woj's kowy może z·wrócić się be zpoś rednio do

wla sciVlej w ła dzy zagraniczn ej z wniosk;em o tym-,

czasowe aresztowanie osoby, której wydani a się żą­

daj powini~n jednak zawiadomić o tym jednocześnie

Ministra Spraw Wojskovri' ch przez Nacz elnego Prokuratora Wojskowego z dołączeniem wniosku o wydanie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 478. § 1. Jeżeli chodzi o przestępstwo zagrożone k a,rą śmierci, a pa,i 'tstwo oDce wyd a ło przestępcę z zastrzeżeniem , że wzgl (~dem wydan ego nie

bedzie zastosowana kara śmierci, s ą d w r azie skazani~ wymi.e rza zamiast kary śmierci ka.rę więzienia

dożyw o tni ego .

§ 2. Jeż e li zaś z tym samym zc: strzeżeniem pań­

stwo obce wydało osobę, skazaną p r awom oc nie na

karę śmierci, wojskowy sąd okr ęgowy na posiedzeniu

niejawnym poweźmie poslanowienie, zmieniające karę w myśl § 1.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 479. § 1. Jeżeli osoba wyd ana była oskarżona o kilka przestępsiw, a państwo obce wydało ją

z zastrzeżeniem ścigania tylko za niektóre z tych

przest ęps tw, to postępowanie karne może obejmować tylko te przest ę pstwa, a co do innych p owinn o

być zawieszone.

§ 2. Jeżeli przeciw takiej osobie zapadł już wyrok prawomocny, obejmuj ący kilka przestępstw,

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

wówczas sąd, który wydat wyrok, uchyli wyrokiem

orzeczenie o karze i 'wymierzy karę tylko za przestępstwa, objęte zezwoleniem na wydanie.

§ 3. Postępowanie, zawieszone w myśl § 1, może

być podjęte, jeżeli oskarżony z własnej -"" iny nie opuści granic P olsk i w terminie dwóch miesięcy, lub jeśli , opuściwszy je, powrócił. T ermin liczy się od daty

prawomocnego u kOl1cz enia postępowania w sprawie

o przestęps two , objęte zezwoleniem na wydanie,

a w razie skazania - od odbycia kary. W przypadku, przewidzianym w § 2, sąd ograniczy się do wydania orzeczenia o karze.

§ 4. Wyd a jąc orzeczenie o karze , sąd nic może

orzec kary surowszej, od wymierzonej oskaifŻonemu

poprzednio za dane przestępstwo.

CZĘść DRUGA.

POSTĘPOWANIE WYKONAWCZE.

DZIAŁ

L

Wykonywanie li:ar.

Rozd ział

L

Przepisy ogólne.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 480. § 1. Jeżeli kodeks niniejszy nie stanowi inaczej, kary, orZCGzo.ne przez sądy lub władze

<-tclminisi:racy:ne co do żołnierzy, pozostających w

czynne; służbi e wo;skowcj, wykonywają władze wojsJ~owe bez względu na to, kiedy przestępstwo popeł­

nIono lub karę orzeczono.

§ 2. Kary, orzeczone przez sądy wojskowe co

do innych osób, pocllega,jących właściwości sądów

wojskowych, z wyjątkiem kary śmierci wykonywają władze cywilne.

'

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 481. § 1. Wykonanie kary pozbawienia

prócz kary aresztu wojskowego, oraz wyk onanie kary grzywny przechodzi na władze cywilne \'.j przypadkach rozwiązania stosunku służby czynnej, z wyjątkiem przeniesienia w stan nieczynny.

§ 2. Minister Spraw Wojskowych może zezwolić na prośbę skazanego na wykonanie kary pozbawi.enia wolności w wojskowym zakładzie ka1rnym co

do ż o łnierza w rezerwie, pospolitym ruszeniu lub

w stanie spoczynku.

wolności,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 482. Wyrok wykonywa się

nalychmiast po uprawomocnieniu się.

zasadniczo

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 483. § 1. Prócz przypadków, w ' których

kodeks niniejszy przewiduje odroczenie i przerwę

wykonania kary, może Najwyższy Sąd Wojskowy

w związku z założeniem rewizji od prawomocnego

wyroku s ądu wojskowego lub w związku z wnioskiem o wznowienie postępowania karnego na korzyść skazanego posIanowić

wstrzymanie wykonalIia kary do czasu rozpoznania rewizji lub wniosku

(I w znQwienie.

Nr 76.

§ 2. Z chwilą uchylenia

wyroku z powodu

wymi enionej w § l, lub wniosIm o wznowienie postępowania karnego, wykonanie kary ustaje a skazanego należy zwolnić, jeżeli

sąd nie zarządził tymczasowego aresztowania.

§ 3. W związku z wnioskiem o wznowienie postępowania karnego na korzyść

skazanego może

również zw ierzchnik sadowo-karny zarządzić tymczasowe wstrzymanie ';ykonania kary aż do wydania postanowienia w tej sprawie w myśl § 1 przez

Najwyższy Sąd Wojskowy.

uwzględnienia rewizji,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 484. § 1. Wykonanie lwr, orzec~onych

przez wojskowy sąd rejonowy, lub przez w~Jskowy

sąd okręgowy jako odwoławczy, zarządza ohcer są­

dowy.

§ 2. \V'ykonanie kar, orzeczonych przez sąd

wojenny, zarządza zwierzchnik sądowo-karny.

§ 3. Wykonanie innych kar zarządza wojskowy

prokurator okręgowy.

§ 4. Jeżeli sąd, który orzekł karę, już nie istnieje, wykonanie kary zarządza prokurator wojskowy przy tym sądzie wojskowym lub zwierzchnik

sądowo-karny przed tym sądem wojennym, który

przejął sprawy tego sądu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 485. § 1. Odpis wyroku przesyła sąd natychmiast po jego uprawomocnieniu się, z oznacz,:niem dnia prawomocno ś ci wyroku, władzy, do ktorej należy zarządzenie wykonania kary.

§ 2. O wykonanie kar, orzeczonych przez sąd

powszechny lub przez władze administracyjne, zwr~­

cają się władze powołane do zarządzenia wykonania

tych kar do wojskowego prokuratora nkręgowego,

stosując odpowiednio przepis § 1.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 486. § 1. Celem wykonania kary wojsko~y

prokurator okręgowy daje zlecenia władzom Wię­

ziennym, bezpieczeństwa i innym. Je~eli s.kazanx

ma przynależność służbową do jednostki WOJskowe)

(formacji, zakładu, urzędu), załogującej na obszarze

działania innego wojskowego sądu okręgowego (~ądu

admiralskiego) lub też przebywa na obszarze dZiała­

nia innego wojskowego sądu okręgowego (sądu admiralskie!1o) wojskowy prokurator okręgowy

zwraca się do wojskowego prokuratora okręgowego,

urzędującego na obszarze działania danego sądu,

c wydani e odpowiednich zlecell.

§ 2. Wydając władzom więziennym polecenie

wykonaDla kary, wojskowy prokurator okręgowy

przesyła im odpis wyroku.

§ 3. Oficer sądowy przy wykonaniu kary stosuje odpowiednio przepis § 1, 2.

§ 4. Przepis § 1, 2 stosuje się odpowied';lio przy

wykon ywaniu kar orzeczonych przez sąd WOJenny.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 487. § 1. Koszty wykonania kary przez

władze wojskowe, prócz kosztów łVykonania kary

grzywny, ponosi Skarb Państwa.

§ 2. Koszty wykonania kary grzywny ponosi

skazany, a w razie ich nieściągalności - Skarb Palislwa.

~r 76.

DzienniK Ustaw. Poz. 537.

...

'--_.~-._ -'- "'_

i269

~. '--- --'---"'-'-" -- '- "-" -"-'---_

....

-

§ 3. Koszty wykonania kary grzywny obejmują

wynagrodzenie urzędnika egzekucyjnego za wszystkie jego czynności pod ług taksy oraz koszty ogło­

szeń, przejazdów i przesyłek pieniężnych.

§ 2. Wykonanie kary śmierci na kobietach

hrzemiennych odracza się do upł y wu trzech miesi ę­

cy po ro z wiązan iu, jeżeli dzi ecko pozostaje przy

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 488. Wszelkie wątpliwości co do wykonania kary, a w szczególności co do jej obliczenia, r oz strzyga sąd lub władza admi~listracyjna, które w

pierwszej instancji karę orzekły.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 494. § 1. Karę śmie rci wykonywa się zasadnic zo nazajutrz r an o po dniu, w ldórym zawiadomiono skazanego o decyzji Prezydenta RzeczypospolItej, że nic skorzys ta ł z prawa ła s ki. O d ecyz ji zawiadamia skazanego s ę dzia 'w ojskowy stojący na czele sądu w obecności prokuratora wojskowego i protokol anta.

Art. 489. § 1. Jeżeli miejsce pobytu skaza nego jest nieznane, władza wojskowa, powołana do

wykonania wyroku, zarządza poszukiwanie skazanego przez władze i organa wojskowe lub policję

państwową· .

§ 2. Rozesłanie listów gończych za skazanym,

l{Łóry się ukrywa, zarządza władza wykonywająca

wyrok.

§ 3. W razie ucieczki z wojskowego zakładu

karnego listy gOllcze może rozesłać również komendant zakładu.

Art. 490. Minister Spraw Woj sko,w ych mo że

:za rządzić prowadzenie w woisku rej estracji skazanych i w ydać przepisy () sposobie prowadzenia t ej re-

j;;stracji.

R o z d z i a ł II.

Wykonywanie kary śmierci.

Art. 491. § L Karę śmierci wykonywa się

przez rozslrz e lanie.

§ 2. Wykonanie l, ary ś mierci może nastąpić dopiero po decyzji Prezydent a Rzeczypospolitej, że nie

korzysta z prawa ła ski.

§ 3. Jeżeli przeciwko wyrok owi woiskl)wc!~-J

<;ądu okręgowego, orzek ającemu k arę śmier ci, nie założono rewizji,

woj skowy sąd okręgowy przesyła

niezwłocznie ak ta sprawy Ministrowi Spraw \Vojsko wych przez Naczelnego Prokura1.ora Wojsk:l\vego

celem uzys kania decyzji Prezyd en la Rzeczypo s po litej w kweslii skorzyslania z prawa laski.

§ 4. \Y./ spos ób wskazany w § 3 postępuje równi.eż Najwyższy Sąd Wojskowy, jeżeli wyrok, wydany przez Na jw yższy Sąd W ojskowy,

a lbo wyrok

wojskowego s ądu okr ęgowcQ. o, który wskulek orzec;r.enia Najwyższego Sądu \Vo jskowego s Łał się prawomocny, opiewa na karę śmi erci.

Art. 492. § 1. Karę ś mierci wykonywa się niepubli.cznie.

§ 2. Przy wykon ywaniu kary śmierci powinien

być obecny prokurator w o jskowy, . proto~ol~n~, lekarz, kom endan t więzienia oraz D Ile moznOSCl ducbowny wyznania, do którego należy sk azallY· Poza

tym może być obecny obrorlca, któr e go o terminie

~~ lr ace nia należy zawiadomić.

§ 3. Z przebiegu wykonania kary śmierci sporządza się protokół.

Art. 493. § 1. Wykonanie kary śmierc i na chorych obłożnie i na chorych umysłowo odra cza się do

czasu ich wyzdrowienia.

życiu.

§ 2. Skazanemu zapewnia się udzielenie pociechy religijnej przez duchownego jego wyznania. Ponadto najeży zezwolić na widz enie się ze skazanym

członkom jego rodziny oraz tym osobom, z którymi

chciałby się widzieć skazany przed wykonaniem wyroku .

§ 3. Kary śmierci nie wykonywa się w niedzielę lub świ ęto , ani też w taki dzieli, który jest dniem

świątecznym

wedle wyznania skazanego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 495. § 1. ~, postępowan i u wojennym nie

stosuje si~ przepisu art. 491 § 2. \~'yrok śmi e r ci wydany w tym post ępo'Naniu w ykonuje się po uprawomocni eniu się wyroku; prośba o ułaskawienie nie

wstrzymuje wy1wn ania wyroku.

§ 2. W po s lęp owaniu doraź nym przed WO JS K Owym sądem okręgowym lub sądem wojen nym mc

slosuje się przepisu art. 494 § 1 i 3. Wyrok śmier ci

wykonywa się po upływie odp o·w iedniego czasu pozostawionego skazanem u na przygo towani e się na

śmierć, z reguł y do dwóch po d zin po zawiadomieniu

skazan ego o decy zji Prezydenta I<zeczypo's-p olitej,

wzg lę dnie po ogłoszeniu za lwif:rdzonego wyroku są­

du wojennego.

R o z d z i a ł III.

Wykonywanie kar pozbawienia wolności.

A.

Pr zepisy ogólne,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 496. § 1. Km'y pozbawienia wolno ś ci wykonywają władze wo: skow e w wo;skowych zakła­

dach karnych, prz ewidzietnych' organiz acją wojskil,

jeżeli

kodeks niniej szy nie stanowi inaczej.

W czasie wojny i mobilizacji wykonanie

przez władze woj skowe kar pozbawienia w oln ośc i

na stąpić może równi eż w wi(~zien!ach powszechnych,

oddanych do dyspozycji Mini s lr a SprC1w \V o js kowych.

§ 2.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 497. § L Uprawnienia i o bowią zki oJh\'wających kary pozbawienia wo l ności, jeżeli nie ~ą

unorm owane w kod eksie ninie jszym, ·oraz przepis\'

porządkowc, obowi ązujące w zakładach prz ez naCzt;nych do odbywania Lych kar, łącznie z kćlHlflli po.

rządkowymi z pow odu naru szenia tych prz e pisów,

określa

wojskowy r e gu lam in 'wię z ienny,

wydany

przez Ministra Spraw Wojskowych.

-

. . ...

"-'-"- _.' - _._ .. _.

§ 2. Regulamin ten okr eśli ró w ni eż warun k i

bron i przcz warlow .,i ków w stosunku do

osób, umieszczonych w wo jskow ych za k ład ach karnych.

"

użycia

Art. 493. § 1. Skazanemu are sztcwa nemu zalicza się na poczct k a ry czas pozbawi en ia w oln o ści

p~ o g ło s zen iu w y roku ~ c;. du I ins tan c ji, j eże li skazany nie z alożył r ewizji od wy rok u lub ją c ob ął, albo ież e li zało;-:ona przez niego rewizja zosta ł a w całości lub częścio w o llvlZgl ę dni ona .

§ 2. Na poc ze t kary zalicza si.,; skaza nemu

aresztowa nemu !· Ó v.rn i c ż CZ 3S od p r a w o mo c no ś ci wyroku aż do zar zą dz en ia wy k ona nia k :< ry.

.

§ 3. Na p oczet kary po zbawie nia \v0\ności,

orzeczone j po w znDwicniu posl ęp owan ia k arr;ego

lub po uchyle niu w y rolm w nast ęp s t w' i e rewiz ji od

p.rawomo cneg o orzecze nia sąd u wo i sko w ~go , za licza

SIę cz a S '.

1

"k: n j ?' W O.llO

, .S.

hary POZ)

c~ w

Cl GU' \,:;yi.C .j

przez

skazan ego na p ods la'wie w yroku uch v lo E8:~o .

§ 4. Na pocze t huy łą cz nej zali::za si ę czas kc,ry pozbawisn;a woln o ści, od b yie; prze z skaza vcpo

przed wymi s rzeniem k&ry ł ąc z ne j za pr zeslępsl\<\io

obj ę t e k a rą ł ą czną .

.

', ' § 5. Zaliczenie w przyp adk a ch, w~'m i en;o nych

W § 3 i 4, na s tępuje wedle n orm, okr c ś [orlvc h pay

wymierzeniu kctry łącznej w art. 31 § 3 kc d ~l,su ka::Degó i wart. 30 kodeksu karnego wojslwwcg o.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 499. Prokuratorzy w ojskowi wyhonywają

nadzór nad le J1cdnością i p ra wicHowym wyko ny vv"aniem kar pozbawienia wolności (nadzór penitencjarny).

Art. 5:00.

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

1270

-~------ - --'-- - ' ----- ---- - -- - '- - '-.- --' -'-"'-' --- "

§ L Zakł a dy, p rzeznac zone do w y-

Art. SlJ2. § 1. Pr z yj ęci do wOJ·skoweóo zakładu

p C' d ic2aj ą re w izi i osobi ste j. "'Pieniądze,

k o s zto wn ości j inne prz e uni oty, które s ą zbędne lub

niep o żąd a II e po dczr,s poby tu w zakładzie,

odbiera

si~ na przcd:ow a nie .

§ 2. S posób prz :; p row ,~ c:z ,:tnia rewizji, sp isywan ia c db ie rcw ych rzeczy i p!'z2:-:howyw ania ich, określa wo j:okowy re gulamin w i ęzie n ny .

k arne.~o

A ri.. ~{j 3. Ptzy j ~ty d o wn ;sk·.) v.' e go n.kładu karn ego pawLCl :e n być w .::i ąg u 24 godzin p oddany bada.

n lU l ehct n kiemu .

Art 50!1. VII ra :>: it:: ś'·f1ie rci pr zyl~ tcgo do wojskowc\,:o zaldZ1d u kari)c ,,~ r, E:lIe :~y na t ychmiast wezwać lc1,clrza cek.m st w is n l;~c;(;a ~mi~ rci i j2j pr7.yc zyny. S t w ierd ,:8nle t o n a s t ępuje w os obnym proto:zolc, kt óry komcnc;;jnt zakh::l\.1 na jda lej do 24 goc1zi n "'J"ysyta d o v.! Gi s kcn·J ?:~ o pro;.-;: u rai;orCl okr C' żowe­

;:(0, O,:"Ip' S z a ś c:o M ill i ~; t(;rshNa Sp ra w W'ojslwwych.

B ez zC2;vlOlcnia " l'l:'3h~we l~ o p w k ur at ora okręgowe­

go ni e v,.'alno po g cz e ba ć uuarleg o.

A rt. 505. § L Do osób przyjętych do wojskosiC( p r óc z kar , przewid z,: anyc.b dla nich rrz~?z "r:v'ojsk o\vs prz episy dys cyplin J.rne, l, :ny 1-l c J.7. <~dk cnv '~ ' pr :~e vli d zia~ " w wOiskowe [~ o z:,: ld ,l. du ];:::1.1":;2ŹO stecl.: >

wyn! r e~;:.l l :~.!11i p. i {2: \Iv .i •.? z ;. e nnym ~

-

Z ;:~. :~ (!. lc:n i a Vv't1 0SZ0~lC p rzez cdhY'.v 2..j ąc y(;h

karę p o :: hćl w 1211 'J wo boś :;j na dcq. zje i jJo si: ąpie­

Ilia l( c ~l~; llc~ ;:-l n ti). "\~v o ~ ~!1,~f) ·v·.rc~~n z ~lI,=J {.~d u k.a.r nego roz-

§ 2.

pa t ru je osl a l zczn :e wojsl<ow'{ pailm rdo r okn,go'wy,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 506.

5 1. R ecydyw l.<;t r'n.v, prze stępc6w na-

konywania kar pozbawienia w o lno ści , sl uż ą równi e ż łOg O W:TC h i z8.vJo dow ych er a :!: t ".kic} !, któ rzy popeł­

do pomieszcz en ia w nich osób z alrzvm a n" ch i tym- nl U I; (?' C .~ tl~ps. l"'..'lo z e s,2.cz (.' ? ól nl s r; ;.skich pobudelc

czasowo aresz to wanych, podlegających "':lnś ciwości· albo ht ó::zy ,vp ły\.v~:.tn s"V'Jo irn ra ogliby oudziaływać

d em or aliz u ': ąco , n;e w oino O S<l, C!L: 2Ć w c ciach w spćl­

sądów wojskow ych, oraz in nych oS6b, do bórv ch

zastosowano are szt na p od s b wie k ad ok w nini e j- nych z osob",!l1 i, ni e n ale i ącymi cia t ych k ategorii.

szego.

.

§ 2. M, in is te r S praw W!o:s k ow yc h w porozu-

mieni u z r,'li nistre m S pr ,c wi e d l : w o ści moi:e zai'z ą clzić,

ż~w w ojs k mvych .z,:Jd ach ch k a rr..ycl, b ę d ą pOn1ieszczone bkż s ua!)'l ? a~1"z y m ane lu'0 tyrr,s za s'Two

aresz tow flnc , nic 1)odl e g::l ; ące właśc i w oś ci sądó"j

wojskowych.

§ 3. 'I/./ przypac1 kacll nie c ierpiących zwłolci zarząd ze nie z § 2 rnoź e 'w y dn ć w a r u~ l·:ow'J t d: że wojskowy nr ol~u T a ~ 0. r ol::.!·C[ ( c" V"/, cl ~l C ?: rl SU u zys~{a nia de-

cyz ji Ministra S p raw \Xlo jslcO\v ych.

. Art. SD!. § L P r7:r:ęcic do wojs k owego zakbdil karnego m oż e nasc a,p ić tylk o na nod31awie pisemne-g o naka zu, wydanego przez prokuratora wojskowego lub sąd.

§ 2. W razie dostawienia zatrzvm ane'1 o lub

tymczasowo aresztowanego do wo jsko \vego z akładu

karnego przez inną władzę, należy dost awionego

przyjąć, oddając go jednak bezzwłocznie do rozporządzenia wojsl<owego prokuratora okręgowego lub

oficera sądowego, celem wydania nakazu przyjęcia

w myśl § 1 lub zwolnienia.

§ 2. O ficeró',y i pc t! o fic e r óV>1 nie wolnI) osadzać

wspólni e, a ni V,rq::óhl' e z oSGb a mi innych kaiegorii.

§ 3. Osób, cdbp'Jioić\cych kary ar,,'sztu, twierdz y 1Gb are sz tu vIC jsk ow 'c ;: 'J ur a ,: z3. trzymanych

i. tym(zasow o ar csztow::t :1'1Ch , nic VJo1n(} osadzać

w spóbi z z o db-yw :! ; ącym i k? rę więzi e n ia .

§ 4. SL\z;mych tyl1, o za prz f~s l ępstwa wojskovv c ni c v\'oln o oS f~ dz ~ć . . V:::;: óh1 ie ze skaza.ny!ni za

P"': <o ~,.l (': L:sl w a p ospolite , p o·p e łnione z nisk~ch po·

bu dek.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 507. § 1. Przy w yznae:::ani u poszczególnym

osobom mi e js c w celach w spÓlnych n ależy w ,aiarę

mC;;J:Ju ś ci u w z ,1 1ędnlać ich wiek, rodz a j przestępstwa

! k ;u y, s topie ll. w ojskowy oraz po zi om moraJny i umysł o wy .

§ 2. Ukaranych po raz pierwszy należy w miarę możnoś ci um ie szczać wspóinie w celach, oddziel-

nie od ukaranych ponownie.

Art. 50S. § 1. Umi eszczenie w celi jednoosobowej lub wspólnej zależy, w granicach obo~iązujących

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz, 537.

priepiJSów, od decyzji kornendanta wojskowego zakładu karnego, powziętej na podstawie akt ukaranego, po uwzględnieniu charakteru przesIępst wa

oraz cech osobistych ukaranego.

§ 2. W szczególności umieszczeni2 w celi iednoosobowej może nastąpić wówczas, gdy odosobnienie jest wskazane ze względu na osob ·~ ukaranego, bezpieczeństwo, porządek lub wJ:lyw na innych odbYWD.jących karę. a przede wszystkim w :;Ło­

sunku do osób niebezpiecznych, zdradzających chęć

ucieczki lub wyjątkowO' zdemoralizowanych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 509. § 1. Umiesz'2zenie w cel i jednoosobowej nie jest dopuszczalne, jeżeli według opinii JeJ~arskiej może być

0110 niebezpieczr:e

dla stanu

zdrowia odbywającego karę·

§ 2. Osadzeni w celach jednoosobowych ukgają si.ałej obserwacji wh\dz wojskowegO' zakladu karnego.

B.

Kara więzie!1ia.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 510. Karę więzjenia wykonywa się w przeznacz2:1ycil do tego celu wojskowyr:h zak:adac~l karnych.

Art. 5U. § 1. Żołnierze, orlbyvv'ljący karę wię­

zienia, mają być poddani in Lensywr.emu szh:'Jlenb

wojskowemu -ił kierunku wyrohieniCt \, nich poczuci~ dvscypliny wojsko-,vej,

pogłębienia

znajomości

służby i obowiązkó',v 'lolnierza oraz rozwinięcia i :J.1

sprawnoJci fizycznr;j.

§ 2. Jako f,rodki wyc!lOwaWC7.0-poprawcze s~o­

suje si~ do orlbywających karę więz'ienia również

działal!l'1ść

u\turalno-oświatową,

pole E;ającą

na

zwall.; ,J~~L1 analfabetyzmu ,

rozszerzaniu boryzonf:..!

l:mysło\'lcgc więźniów i rozwijaniu.

ich poczucia

obywatelskiego, ora.?: olpieb~ duchowną mającą podnieść ich poziom etyczny.

1271

§ 4. Korespondencja Wlęzmow, wysyłana i odbierana, podlega kontroli władz, wymienionych W

§ 3.

C.

Kara aresztu.

Art . .514. § 1. Skaza!li na karę aresztu odbywają karę

w wojslwwych zakładach karnych w pomieszczeniach, specjalnie VI tym celu wyodrębnio­

ny(:h.

§ 2. Jeżeli miejscowe warunki na to nic pozwalają~ nal z ż·v ~ -:h lJsiLdzi0 Zd~·<:'~ilic7.f) ",v~1')0lniB "\\' celach, odd3 ie lnic od osób, odbywających in:-lc kary.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 515. § 1. Do odbywających karę aresztu

stosuje się odpowiednio p,r zepi3y art, 511, 512 § 1,

3 i art. 513.

§ 2. Wojskowy regulamin ·więzienny określi, Ja.

kie dalsze uprawl.if!lli<" prócz; tych, z których mogą

k~rzystać odbywaj:',cy karę więzienia,

przysługują

Odbywającym karę aresztu i w jakich warunkach,

Ar!' 51u. § 1. S!',aza:Ol na karl~ aresltu domo·

wego odbyw 'l ją ją wedle prz~pisów, obuwiązujqcych

w sądownictwie powszechnym..

§ 2. '/ładza z :·i. r2.ądzająca vJykonanie kary moźe zlecić r "dzól. na..J jej wyk')nC1Tlicm r6wniei organom w<ljs1, l)WCj słu%by 0ZZp :eczeiishva.

D. Kar" twierd.?:y.

Art. 5i7, Skazani na ~wrę tv,!erdzy odhYW8ją

lu·, r~ w p 'Jmieszczedach, wyzn".cLonych specjalnie

2.0 odbywania tej kary.

.. Art. 51[;:. § 1. qd1bywaj ą cy kaq twi~rdzy p~d­

legają

szkoh.!dlU W8:~KOW·2mn w obręJ:"e pom:e"v których odhywC':ją k~rę, bądź t8Ż - oddzie lnie od żołnierzy r.ie odbywających kary - poza

tym obrębem.

SZCZf'I'i,

AT1. 512. § 1. Odbywających karę więzienia

można za : ąć onpowiednią pracą na potrzcoy .1.dmini.stracji wojskowego zakładu karnego lub na inne

potrzeby adminisha(:ji wojskowej.

..

§ 2, Do prac na potrzeby administracji -Nolskowej IT' oźna wyjątkowo użyW a Ć wię j;nióvv także poza

obT'ęb~m wojskowych zakładów karn/ch, jeżeli nie

ma. onawy udeczki.

§ 3. O ni?zdolnofci wię~nia do pracy lub pewnego rodzaju pracy d'2Gydu jc komendant wojskowegO' zakładu karnego na porłslawie opinii lekarza.

Art. 513. § 1. Więźniom wolno na pods E awi~

zezwolenia, w granicach, 2: akr8Ślonych woisk0wym

re1uLminem więziennym, przyjmować odwiE:dzinv

oraz otrzymywać żywn:Jść i inne przedmioty tudziei

prowadzi6 korespondencję,

.

§ 2. Praw ~ymienior..ych w § 1 można Wlęznla

pozbawić czasowo w drodze kary porządkowej.

§ 3. Zezwoleń wymienionych w § 1 llJziela Iwmendant wojskowego zakładu karnego, jeżeli zaś

przeciw więźniov/i toczy się po s tępow a n1e karne

właściwe władze sądowe lub prokuratorskie.

§ 2. Wojskowy regulamin więzienny określi,

w jakich wanmka.:::h i w jakim rozmiarze może być

zezwolnne odbywają::yn! karę twierdzy czasowe

cpuszczenie pomieszczeń, w których odbywają kary,

oraz unormllje inne ttp~·awni(.nia, z których mogą

kOLysta05 oclbywajil,cy h:arę twierdzy.

§ 3. De odbywających karę twierdzy stosuje się

odpo\'ieelnio przepis art. 513,

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 519. \'II przypadku przejścia wykonania

kary twierdzy na wlarb~ cywilne, wykonywają ją

te wbdze weJług przepisów o ·wykonywaniu kary

aresztu w więzieniach powszechnych.

E. Areszt wojskowy.

. A~t. 520: § L A:-eszt, wojsko,wy zwykły odbyPodczas odbywania tego aresztu nie wolno oficero'Ni

opuszczać mieszkania (l<.abiny), ani pn,:yjmowo.ć

wiedzin.

waJą ofrcerowle 'd swoIm m;eszkamu (kabinie).

oc-

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

§ 2. Inne osoby odbywają

areszt

wojskowy

zwykły pod zamknięciem w pomieszczeniach, wyzna-

czonych do odbywania kary aresztu wojskowego.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 521. § 1. Areszt wojskowy obostrzony odbywają oficerowie pod zamknięciem w odosobnieniu,

w przeznaczonej do tego celu izbie (kabinie).

§ 2. Inne osoby odbywają areszt wojskowy obostrzony pod zamknięciem w ten sposób, że skazany

otrzymuje twarde łoże oraz, jako pożywienie, chleb

i wodę. Obostrzenia te odpadają czwartego, ósmego i dwunastego dnia, następnie zaś co trzeci dzień .

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 522. Jeżeli stan zdrowia skazanego nie

pozwala na odbywanie kary aresztu wojskowego

obostrzonego, stosuje się areszt wojskowy zwykły.

Czas trwania wymierzonej kary nie ulega wskutek

tego przedłużeniu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 523. Minister Spraw Wojslwwych - a na

obszarze objętym stanem wojennym Naczelny Wódz,

określą sposób odbywania kary aresztu wojskowego w czasie wojny.

F. Odroczenia i przerwa wykonania kar

pozbawienia wolności.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 524.

§ 1. Wykonanie

kary pozbawienia

wolności w przypadku choroby umysłowej lub cięż­

kiej choroby fizycznej skazanego, pozostającego na

wolności, odracza się do czasu wyzdrowienia.

§ 2. Za ciężką chorobę fizyczną należy uznać

w szczególności taki stan cielesny skazanego, przy

którym wykonywanie kary pozbawienia wolności

mogłoby bezpośrednio zagrażać jego życiu, albo nie

dałoby się pogod:7.ić z urządzeniami istniejącymi w

wojskowym zakładzie karnym.

Art 525.

Wykonanie kary pozbawienia woln.ości może być odroczone

a) jeżeli wzgl~dy służbowe tego wymagają,

albo

b) na prośbę skazanego jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla

skazanego lub jego rodziny skutki zbyt

ciężkie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 526. § 1. Wykonanie kary pozbavvienia

przypadku choroby umysłowej skazanego przerywa się do czasu wyzdrowienia.

§ 2. Jeżeli sIan zdrowia skazanego albo bardzo poważne wzg~ędy materi-tlne lub rod?inne lego

wymagają. albo też jeżeli zachodzą inne bardzo wazne powody, można udzielić pr'lerwy w wykonaniu

kary pozbawienia wolności. P:zerwę mOr:na każdej

chwili odwołać.

wolności w

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 527. § 1. Odroczenia lub przerwy wykonania l(ary pozbawienia wolności, nie przenoszącej jednego roku, na okres nie dłuższy, niż osiem lygodni,

oraL odroczenia lub przerwy w przYPHdkachlvvmienitJnych wart. 524 i 526 § 1 udziela zwierzchnik są­

dcrwo -karny.

Nr 76.

§ 2. Minister Spraw Wojskowych udzielać moźe odroczenia lub przerwy wykonania kary po~ba­

wienia wolności z przyczyn wymienionych w art. 525

i 526 § 2 na czas do jednego roku .

§ 3. Udzielenie odroczenia wykonania kary w

przypadku wymienionym wart. 525 lit. b) lub przerwy w przypadku wymienionym wart. 526 § 2 można

uzależnić od zobowiązania się skazanego do pobylu

w oznaczonej miej s cowości lub od innych warunków.

§ 4. W czasie wojny udzielać mogą zwierzchnicy sądowo-karni odroczenia i przerwy wykonania

wszelkich kar pozbawienia wolności, bez względu na

ograniczenia wymienione w § 1.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 528. § 1. W czasie mobilizacji, jeżeli skazany przed jej zarządzeniem na karę więzienia nie

wyżej dwu lat lub na innego rodzaju karę pozbawienia wolności pozostaje w czynnej służbie wojskowej lub został powołany do pełnienia tej służby, zarządza się odroczenie lub przerwę wykonania kary

do czasu zwolnienia z czynnej służby wojskowej.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do skazanych

za przestępstwa, wymienione wart. 139 § 2.

§ 3. Odroczenia lub przerwy wykonania kary w

przypadku wymienionym w § 1 udziela władza zarządzająca wykonanie kary.

Jeżeli jednak skazany

znajduje się w zamknięciu poza okręgiem władzy,

która zarządziła wykonanie kary, przerwę wykonania bHy zarządza ta władza. której skazany podlega pod względem penitencjarnym.

G.

Warunkowe zwolnienie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 529. § 1. Warunkowe zwolnienie może na-

stąpić na prośbę lub z urzędu nawet bez zgody ska-

zanego.

§ 2. Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych określi osoby uprawnione, prócz skazanego, do

zgłaszania prośby o warunkowe zwolnienie, władze

właściwe do przyjmowania tych próśb oraz tryb postępowania w Łych sprawach.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 530. § 1. \fI arunkowe zw()lnienie zarządza

Minister Spraw Wojskowych, a co do osób, skazanych przez sądy wojenne, Naczelny Wódz. Uprawnienie to może Minister Spraw Wojskowych bądź

Naczelny Wódz przekazać w całości lub częściowo

zwierzchnikom sądowo-karnym.

§ 2. W razie przekazania zwierzchnikom są­

dowo-karnym uprawnień co do warunkowego 7.wolnienia, wydają oni zarządzenia w tych sprawach po

wysłuchaniu wniosku wojskowej!o prokura lora okrę­

gowego bądź sędziego wojskowego, stojącego na czele sądu wojennego.

§ 3. Zarządzenie w sprawie warullkowe~o zwoI~

nienia nie ulega zaskarżeniu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 531. \V razie odmowy wan1ll1zowego zwolnienia, uprawniony może 7głosić ponowną prośbę

() warunl(Qwe zwolnienie nie wcześniej niż po upły·

Nr 76.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

wie 6 miesięcy od daty odmownego załatwienia poprzedniej prośby.

§ 3. Na postanowienie to służy zażalenie w trybie art. 203 § 2.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 532. § 1. Odwołanie wa runkowego zwolnienia zarządza ta władza, która zarządziła warunkowe zwolnienie.

§ 2. Odwołanie warunkowe go zwolnienia naslę­

puje po wysłuchaniu wniosku wojskowego prokuratora okrę g owego bądź sędziego w ojskowego, stoją­

cego. na czele sądu wojennego.

§ 3. Zarządzenie w spraw ie o dwolania warunkowego zwolnienia nie ulega zas k a rże niu.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 538. Od wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności skazany może się uwolnić w każ­

dym czasie przez złożenie kwoty pieniężnej, pozos tającej jeszcze do uiszczenia.

prośbę skażanego zwierzchnik

odroczyć ściągnięcie grzywny

albo rozłożyć ją na raty na czas, nieprzekraczający

jednego roku,

jeżeli natychmiastowe

ściągnięcie

grzywny pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny skutki zbyt ciężkie.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 539.

sądowo-karny

Na

może

H. iW ykonanie kary warunkowo zawieszonej.

Art. 533. § 1. Orzeczenia w sprawie wykonania kary warunkowo zawieszone j wydaje sąd wojskowy, który w pierwszej instancji rozpoznawał

sprawę, a jeżeli ten sąd już nie istnie je sąd wojskowy, który przejął sprawy tego sądu.

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie słu­

ży zażal e nie.

Art. 534. W razie po stanowi enia przez sąd, że

kara warunkowo zawieszona ma być wykonana, wła­

dze do tego powołane zarząd z ają wykonanie kary.

Rozdział

IV.

Wykonywanie kar grzywny.

Art. 535. O ściągnięcie grzywny, której skazany w oznaczonym terminie dobrowolnie nie zapła­

cił, zwracają się wladze,

powołane do zarządzenia

wykonania kary, do właściwego komornika lub do

innej wład z y, która wedle prz episów obowiązują­

cych w s ądownidwie powszechnym powołana jest

do przymusowego ściągania grzywien i kar pienięż­

nych.

Art. 536. § 1. W razie niemożności ściągnięcia

w całości lub w części grzywny z majątku skazanego, zawiadamia o tym komornik lub władza, powołana do ściągnięcia grzywny, wła dzę wojskową, która się zwróciła o jej ściągnięcie.

§ 2. W przypadku wymienionym w § 1 władza

powołana do zarządzenia wykonania kary, jeżeli nie

uważa prowadzenia dalszej egzekucii za celowe, zarządz a wykonanie zastępcz e i kary pozbawienia wolności, wymierzonej przez sąd na wypadek nieściągal­

ności grzywny.

Art. 537. § 1. W razie gdyby ścią gn i ęcie grzywny narażało skazanego na ru inę m aj ą tkową . może on

zwrócić się do władzy,

powołanej do zarządzenia

wykonania kary, o zarząd ze nie wyk ,mania kary zastępczej pozbawienia wolności

w miejsce grzywny

lub jej części.

§ 2. Władza wymieniona w § 1 wydaje w tym

przedmiocie postanowienie po przepr owadzeniu potrzebnych sprawdzeń.

Ro z dzi ał

V.

Wykonanie l[ar dodatkowych.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 540. Kary dodatkowe wydalenia z wojska lub z marynarki wo jennej, degradacji lub wydalenia z korpusu oficerski ego uważa się za wykonane

z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 541. § 1. Wysoko ś ć kosztów ogłoszenia

wyr oku w pismach, które w edle wyroku ma ponieść

skazany, ustala sąd, który rozpoznawał sprawę w

pierwszej instancji.

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie słu­

ży zażalenie.

§ 3. Ściągnięcie kosz tów ogłoszenia wyroku w

pismach na s tępuje wedle przep isów o ściągnięciu

grzywny.

Rozdział

VI.

Przywrócenie utraconych praw i zatarcie skazania.

.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 542. § 1. Prośby skazanych o przywrócc- ' .

Ule utraconych praw oraz zdolności do uzyskania

utrac onych praw tudzież wnioski ska~anycl{ o za tarcie sk azania rozpozn a je ten wojskowy sąd · okrę­

gowy, który wydał wyrok w pierwszej instancji lub

w którego okręgu wojskowy sąd rejonowy wydał

wyrok.

§ 2. Jeżeli orzekało kilka sądów wojskowych

albo sąd wojskowy i sąd powszechny, właściwy!U jest

ten sąd, w którym lub w które go okręgu zapadł wyrok ostatni.

§ 3. W przypadkach skazania przez sądy wojenne, rozpoznaje prośby (wnioski) o przywrócenie

praw, zdolności do uzyskania utraconych praw lub

o ;:atarcie skazania ten wojskowy sąd okręgowy,

który p rzejął sprawy sądu w ojennego.

'

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 543. § 1. Wojskowy sąd okręgowy rozpoznaje prośby (wnioski) o przywrócenie praw lub

o zatarcie skazania na posiedzeniu niejawnym.

§ 2. Na postanowienie to służy zażaicnie.

§ 3. Pr.z,cd wydanie.m postanowienia nalez)'

przeprowadzlc dochodzclllc w celu zebran ia informacyj o zachowaniu się skazanego po wyroku.

Dziennik Ustaw. Poz. 537.

Att. 514. O przywróceniu praw lub o zatarciu

SkaZa!l ;:l zawiadamia woi skow y prokura tor obęgo­

wy niezwłocznie władzę, pr o wadzącą rejestry karne.

D Z I A Ł II.

Wyko:1ywanie środków 'wyr~h{Jwawczych i zabezpicczaj"wych.

Art 545, O wykonanie orzeczonych przez sąd

wojsKowy ~:odków wych';wa \vczych i zabezpic;czających z:ovracoj~ się władze woiskowe, powołane do

L"Tządzenia

wykorL :t:.iia kary, do wlaściwy~h władz

cywilnych.

D Z I A ł,

Nr 76.

§ 3. \'li przypadku wymienionym w § 2 Naczelny Prokurator \VOjsk0WY, uznając po rozpatrzeniu

spr,nvy, że prośba o ułaskawienie na uwzględnienie

nie zasługuje, pozostawia ją bez dalszego biegu, jeżeli Prezydent Rzeczypospolitej nie postanowił inaczej.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 551. Opinie i postanowienia sądu, przewidziane wart. 547, 549 § 1 i art. 550 § l, w)idaje wojskowy sąd okręgowy na posiedzeniu niejawnym.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 552. Posta nowienia przewidziane

w

art. 549 ; 550 § 1 ozna jmia się skazanemu jedynie z

powołanie!11 s i ę na wniesioną prośbę, bez podawania

powodów.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 553. § 1. Prez'y dcnt Rzeczypospc:litej mo-

III.

że 'v czasi e wojny upoważnić Naczelnego Wodza do

Ułaskawienia.

Art 546. § 1. Jeżeli Minister Spraw Wojskowych w poszczególnym przypadku 1":e zaruldzi inacLcj, p r ośb~" o ukskawienie 0s.:Jb ~kazanych przez są­

d,' wOlskowe prze s yła się do ;)pinii wojskowemu ~ą"

d~wi okręgowemu, który wydał wyrok w pierwszej

instancji, lub w którego okręgu wojskowy sąd rejonowy wydał wyrok.

~ 2. W przyp ~1dkach skazania prz?z sąd wo;en!ty p r zesyła się prośby o ałaska "i'\iienie d o "ąciu "'·'0jlnnego. który wydał wyr'1k, a jeże;i tcn s ąd :LI?:.l:k

istnieje - do sądu, który przejął spr:1wy sądu wo)ennc'~o.

Art. 54,'1 ••Lże~: sąd uzna , że skazanI' zasługuie

na ułaskawienie. albo też jezeli Naczelny Proiwralor

Wo:skowy zażądał prz ,~dstav,'ienia sobie akt sprawy celem rozważenia kwestii ułaskawienia, sąd prze-

d3.rOWywa n ia i łagodz e nia w drodze laski Kar, wymic l'zc.rr'Jch w postępowaniu wojennym i doraźnym.

§ 2. Upr ważnienie takie może Naczelny Wódz

w całości lub w cz~ści przekazać

zwierzchnikom

S;;\dow0-ka!'Jlym .

§ 3. \ <1 przypadkach przcw i. dzianych w § 1 i 2

szef sądu woienn.E:go ski erowu'e pro~bę 9 ułaskawie­

nie wraz z aktami i swo j ą opinią do Nac7.elnego Wo-

dza bb żw i erzchnika sądowo-karnego

nego do stosowania prawa łaski.

upoważnio­

Art. 55"1.. Zwierzc hn ik Sąd!""l o-karny, któremu

przysługu j.:: prawo "l ar owYNClni a lub łaQodzenia kar

w dr~)clze ła s ki.

może, Zai VJlei dzając wyrok albo

ud zie:ai:J.c odroczenia lub przerwy wył. Jnania kary

p 'zb ::: '-'1ie'1;a wolności w myśl art. 527 § 4, postanow i ć, że skazane m:l b~dzie złagodzona

lub nawet

daro\v::na kara w drodze łaski w razie dzielnego za-

chO"Nani<l. się na polu walki.

sy1a Naczelnemu Prokuratorowi Woiskowemu proś­

b,; o ułaskawienie wraz z aktami sprawy i swoją

CZĘ5C

op i nią.

Art 548. Prośba o ułaskawienie me w~trzy­

muie wyl<onania kary.

Art. 549.

§ 1. Uznaiąc,

że

szczeIJólnie ważne

wtPl~dv przemawiają

za uwzględnieniem

prośby

() Il ł.., sk a";'icn ie. 1'ad.

przesyłaiąc akta ł.J a czelnemu

Prókllrałorowi Wr;iskow<>.mu, mcż~ Z8ra ,~ em wstrzy -

. mać wykonanie Lnv lub zarzc, dzić. ) ei . przer~ę :-aż do czaSu rozsŁrzygnięci<1 kwestll u;askawH::nln.

§ 2. Uprawnienie określone w §1 urzysłu~t1ie

r6wnież N'l czclnerrm Prokuratorowi Wo jskowemu.

Art. 55~1. § 1. Jeżeli sąd uzna, że skazcr.ny na

ułaskawienie nie zasługuje,

wydc'ielmot)iWOwane

pasfanowienieo pozosta.wieniu pro.;),y o uła~: kaw;e­

nie bez dalszego bieąu, przesyło:tją( ocl~is postanrl wienia NaClelne!11U Prokurat:Jrowi \.vojsJwwemu.

§ 2. l\limo postanowienia wymlE"lioIlq~.O w § 1

r ;aczelny Pfokurator 'ł/ojskowy może z<J.żądal~

przedstD.wicnia sobie prośby o ułaskawienie wru7,

z aktami spra'tly celem rozważenia kwestii ulaska,

wieoia.

}

TRZECIA

PRZEPISY KONCOWE.

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Art. 555. \Xlykonanie kodeksu woiskowel!O po·

karnego porucza się Ministrowi Spraw

\YJ ojskowy ch.

stępowania

A1':t. 556. De1<ret J:1lillCJ ;;ZY wchodzi w

dniem 1 stycwia 1937 r.

życic 2

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes R a dy Ministrów: Sławoj Shladkowski

Minister Spraw \'Vejskowych: Kusprzycki

Dz.U. 1936 nr 76 poz. 537 notInForce

Dziennik Ustaw. Poz. 536 i 537,

Nr 76.

urzędowania i biurowość prokuratorów wojskowych

oficerów sądowych.

D Z lAŁ VII.

Asyst2nci.

Art" 113. Oficerowie audylorowic, przydzieleni .do sądów lub prokuratur wojsko wych 'prze? ol.r:-:ymaniem pie rwsz ego mianowania nasędz ! e go lub pro

kuratora wojskowe go , pełnią służbę jako aSY'sten~L

Służ,ba ta ma n a celu wszechstronne przyg otowa me

ich na stanowiska sę,dziowskie i prokuratorskie.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →