Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 września 1936 r. - Kodeks wojskowego postępowania karnego.
Table of Provisions (287)
Statutory Text (287 Articles)
Art. 114. § 1. Asystentom można powierzać
czasowo pełnienie czynności wojskowego sędziego
śledczego lub wojskowego podprokuratora okręgo
wego oraz pełnienie w poszczególnych sprawach
czynności obrońcy z urzędu.
§ 2. Pełnienie czynności wojskowego sędziego
śledczego powierza asystentom szd wojskowego są
du okręgowego a czynnoś ci wojskowego podprokuratora okręgowego - wojskowy prokurator okrę
gowy.
D Z lAŁ VIII.
Selire!ariaty sądów i prokuratur wojskowych.
Art. 115. Celem załatwiania spraw kancelaryjnych istnieje w każd ym ~ądzie wojskowym i prokuraturze wojskowej sekretariat.
Art. p6. Sekretariaty sądów i prokuratur wojskowych składa,ją się z kierownika sekretariatu i potrzebnej ilości innych pracowników kancelaryjnych.
D ZIAŁ IX.
Przepisy końcowe.
Art. 117. Wykonanie d ekr e tu nini ejszego porucza się Ministrowi Sp raw Wojskowych.
Art. 118. Dekret niniejszy wchodzi w
z dniem l stycznia 1937 r.
życie
Prezydent Rzeczyposnolitej: 1. M oścźcki
Prezes Rady Ministrów: Sławoj Składkowski
Minister Spraw Wojskowych: f{asprzycki
537.
DEKRET PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ
z dnia 29 września 1936 r.
Kodeks wojskowego postępowania karnego.
Na podsta wie art. 55 ust. {1j ustawy 1wnstytllcyjnej i art. 1 pkt aj u s taw y z dnia 2 lipca 1936 r.
() Uipo,~ażnielliu Prezyd i::: nta Rz:eczY'PospoJitej do wydawama dekretów (D z. U. R. P. Nr 51, poz. 363)
postanawiam co nas tępuje
CZĘść PiERWSZA.
PRZEPISY OGóLNE.
Art. 1. Postępowanie karne w sprawach o pr.zesit(,p.st:wa, należące d'o właściwoś'c i sądów wojsko·
1229
wych, odbywa się wedŁug prz1epLsó,w kodeksu ninie:,·
szego.
Art. 2. § 1. Z pominięci'em post'ępowania kar·
nego można wymierzyć, zamiast .kary grożącej za dane 1H'z,eslępstwo, karę dyscy:plinarną .wed,~·e wo'js1k ow ych przepisÓlwdyscyp:linarnyc:h, ,jeżeli 'Przestępstwo
nada.j'e się do ukara,nia dyscyplinarnego w myś,l prze.p Łsów ;kodeksu karnego wojskowego. Powołanym do
wymierz enia J<.ary dyscypliJnCł. rnej jes't zarówno prze łożonydyscypihnarny jak i zwierz·c hnik sądowo
karny.
§ 2. Wymierz enie kary dyscyphnal'llej za przestęp'stwo śdgane na wniosek pok rzywdzonego, na
wnioselk ~'ego władzy prz.ełożo,nej hlJb z oskarżenia
prywatne'go, może nastąp i,ć tY'l:ko za z,godą stawiającego ww;osek lub oskarżyciela prywatnego.
. § 3. J eżCIli za prz'2 stępsbwo nastąjpiło ukaranie
dyscyplinarne mimo braku zgody określonej w § 2
albo miJffio bralm waT'unków do dY'scy!plinarne go ukarania, 0lkreś,lon yd1 w kodeksie karnym wojskowym,
należy WSz.cząć postępow anie :k arne, o ile ściganie
nie Ulle,gło przedawnieniu. \"1 pr.2ypad'ku tal\.im, w raz ie sądowego skazania, sąd, wymierzaj ąc karę pozba,w ie nia wo,1ności, zalicza pr'Zy tym w','koluaną karę
ci yscypIinarną aresztu.
Art. 3. § 1. PoS'tę'powani'e karn e wszczyna si ę
na żądanie uprawn ionego oskarżyciela ;publicznego
oraz, w przypadkach w kodeksie niniejszym wskazanych, na żOidanie z,w ierzchnika sa~dowo-'karnego.
§ 2. Oskarż yciel tplllbtliczny hrb zwi,erz,crunik są
dowo-karny powinien wy:jed 'nać z,ez.w olenie na ściga
ni.e okre śilo,nej oso,by,jeŻJeli ta'k ie'g o 'z'ezwo,l enia wymaiga szczegóJny prz,epis prawa.
Art. 4.
Nie Wiszcz-y!il'a się po stępnwa:llia,
a wszczęte umarza się w 'razie ŚiJl1ierci oskarżonego,
przed?wnienia, 'llkaraniady,scyplinar.ne.g o w myśl
art. 2 § 1, 2 lub innej oko,lkzności w ylączającej ści
ganie.
Art. 5. Sąd moż,e za zlg ocią oskarżyciela puhlicz,nego umorzyć postępowan i e 'w s'Prawieo przestępstwo pospolite, jeżeli najwyższa kara grożąca
oskarż-:memu nie prze1kracza 'jedne.go rokupozbawienia wolności i musialaby z mocy ;prawa ulec pochłonięciu przez karę, ,i'uż pra'w cmocnie orz,eczoną.
Art. 6. § 1. W ra'zi'e nieohecności lub nienję
cia o,s karżone'go a]:bo jego ,choroby ,psychicznej, po'
stępowanie zawiesza , się na czas trwania przeszik ody.
Do'wody należy zebrać i zabezpieczyć.
§ 2. W,ła.dzą właściwą do zawie sz enia 'pO !'i tę'Po
wania jest wład z a, uprawniona do umorzenia p os t;;powania.
O wszcz· ęcin tudzież n ukol1czeniu po ··
l{ar,nego prze'ciwko żolIlierzom w cZylI llej s'łużbie wojskowej, osobom podlegającym pu blicznej władzy dyscypli,oarnej, oraz wY'c howańco,m
zakładów naukowych zawiadamia się włtl.~c iwą wl aArt. 7.
c;[ę.powania
c.lz·ę.
Art. 8. Sąd w01's ko'w y ro'zstrzyga samodzj.elni',e wszelkie zagadnienia 'p rawne, W"y'll1 ika,jące w toiku
postępowania i nie iest związany or'zecz emiem81T1cgo
sądu Lub urzędu.
Dl.;ennik Ustaw , P oz. 537.
Art. 9. § l.Włactze p,d ishvo w e vml,s kowe i c ywilne oraz wł adz e samo'l"ząda,vle są ObOvliązane do
udzielania pomocy sądom i plOkur"lturoITl wojskowym
§ 2. \v'; szczegó1rlOścl żandarmeria ; policja paasiwowa wyko'ny,v a w z2Kresie ści,g a ma przestępstw
po,l ecenia sądu i pro'kuratC'ra wOjSkOW8g0,
\\!szyslikie władze i oi'ial11 a, powoła
Art. W.
Nr 76.
§ 4. J.eże,Ji w myśI powyższych zasad do wydar.ia wyro'xl1 : orzekającego karę łączną, bytby 'vv1:aśc ; wy s;d ;uż nie istnre, jący w jego mie'jsce wstę
puje sąd . który przejął po nim sprawy.
Art. 17.
§ 1. Jeżeli ta sama osoba popełniła
p''.:'z8slęps,w, pod ie gającY'ch częściowo sądowi
wo ,s)<.c'v.remu częśc.owo zaś powszechn~mu, każdy
z wtaśc lwych sądów r ozpozna~e sprawę, do, niego na-
kilka
ne de' :1(1z; ału w ricchodzer- iu i ściganiu p!' zestęps tw
leżqcą,
przed są,Q'ami wojs k owymi, mają o,bGvvi, ązck uwzg'l ęd
niania 7Qrówno c ,kc,:icznoś'ci 'P rZ em '.F\'\r,\R,jących za
, oSkai'Ż(I , ,' Y'ill jak i przeciw niemu.
§ 2. W pr?ypadku zibie:&u prawomo,enych wyroków ~ ądu wojskowego i powszechnego, o ,karze łącz
nej orzeka ten z tych sądów, który wymierzył karę
ArL U.
Sądy wCJ;:skowc o rz ekają na mocy
iJrzcko>llo.rI1.:a. opartego '~la swohodnej o cenie dowodów,
nie istnietjący, o ka'rze lączne'j orzeka sąd, który przej ął po ni'l11 sprawy.
§ 3. Jcie:ii ze wz;gl<;,clu na swój o,~raniczony zakres w'.i'm:crz.a nia kar sąd, wymicnio-ny w § 2, nie
mó,gi:by orzec kary łącznc,j, wówcza's o karze tej orze-
Art. 12. S:\r1y w01s1: o\vc wyda ;ą wyrok~ w imi.enIU Rzecz}~poGpi)J ;~tc; Pobki '~l i.
sur ow szą. J.e~e.Ji karę suro,wszą wymi e rzył SW! już
ka sąd wyższego rz·ędu .
KSIĘGA
T
l,
R o z d z i a ł II,
SADY WOJSKO\)7E.
Wyłąc~-:enie sędziego,
asesora i protokolanta.
'N ,a1"'t
Art. 18. § 1. Sędzia wojskowy nie mo-ż,e brać
prowadzeniu f'prawy
a) ; eżeli Jpl'awa dotyczy gobez'pO'średnio;
b) jel.eli j'es: ma,łżonkiern oskarżyciela, po'krzywdzonego lub oskarżo.,1cgOj
el jeż.eJ i j,el-:t krcwlnym lub powi.no,watym w linii prcstej b ez ograDlf;-zcnia, " w linii
bocznej aż do st o pnia między dzi ~'ćmi rodZ Cllstwa - os6b, wymienionych pod lit. bl.
albo jeż ej i jest związany z jedną z tych osób
z tytułu przysposobienia, opieki lub kura 'eli;
d) jcżcii "rt--;~j ,;amej sprawie był ~Uib ma być
sl'uchany ja.k o ś'wiadek lu:b biegły a1bo jeżelE był świadkiem czynu. o który sp:rawa
się toczy;
e} jeże' , współdziałał w tej sarlcj sprawie jako
'z'w ier'Zchnik sądo'wo-tkamy, oskarżyciel public:my, obroT!ca albo pełnomocnik osk<trżycieIa, albo też jeżeli doniósł O przestęp
stwie;
f) jdeli w te.j s~..me'i s-prawi,e pwwadził śledz
ważne
g)jcżdi w ni~:szei inslanc,ji brał udział w rwy-
Rozdział
L
ltdziału VI
Z.."l{TCS d:dała::l.iCi sądów wojskowych.
Art. 13. § 1. Sąd wojskowy z urz~clu rozstrzyga o swoi ej wla;;ciwo'ści rZeczowej.
§ 2,. U;~::ając swo,j~ llicw-i a śc~wość s~d woj'sko'\vy prZ e.lCl2.U;;e sprawI;( : ' l'lllU nale::.y,
Art 1.4.
§ 1. O r z'3czel". irc wydane 'Przez sąd
os oby, która Vl dane~ sprawie
" ,"" o .~·" , ,,ir"; " V'J ~ ·,. ;i:""1 wo';s"ovrycb
j-e,s l
wo'k~-kowy wz'gJę d c m
n ;e
ro-d l~6 "
zJmo~y ·~~~:".i~F·}~;.~.;.:;;';,';~ ,:,';:r:~
'I
".
","
•
OrzIQc:.: r;r:t'C1 1/.ry'u axJ:2 prz(!z S ;~O \v(}p;:l{Q-wy
l1liż:ne go rz: ::"u Z cbra:q przepisć'w O wbsciwoś ci
TZ'eCZ'()\\;:ej, ,jl2St 'Z rn n c y s.:r.u:";'.g o p r En.\T3 nile v{:~in'e.
§ 2.
§ 3. Qr z2c;: c niy~ s2;chl
Ył/ o,;d;:o we'Qc
wyższe' go
rzę:du, wydz,:Je Vi zcJkr8'~;i(~ dz idan ia sąd!.! ,;',ro-js);)we,~o Illi:ższego rZ'idLl, ni;.~ j,a;t z te,g o ,powodu nieważne.
t
Art 15.
§ 1.
\.V p rzYP2.J!ka,eh: wskazanych
14 , n ~ e 'w~, i:'LOŚf: st'N:Cl.' dza postanov"i. erllp.n1 sąd
bC'ZJp c: śr e d:r;, i o wyi,sz'Y· nad sądem, ktÓ'ry wydał nie-
on',eczonie,
§ 2. .) ;::żcl; (l rz,7C"!.C:iiic 'wychł sąG \'Jojenny,
stwierdza 1,~'ZWaŻllG1ć Nu,jwyż s?y Sąt1 \:vo jskcrwy.
§ 3, On8cze,n j,c o Illęważnośc:i wyca,je sąd
z własne? jin1c-jat'iwy Ib b '1'3.w!nios,,,,j, stron.
Ar~. 16,
§ L ,Je żC'li przeclw.k o tc,j samej oso,b ie
z pOWG-clu kr:i;·;u ·Drzcstf;'ij S~ V.· ;;,:t·'~:, adły ,prawomocne
l' 1
•
•
,.,
'
.1
.
' l
1
w·y·ro..:~l (;E.az·u~'ące ilV ro·. t.ny·Ci l ~;(.~ac[). \V O"I ~ (,(>WV'C:1, a w
pi ervł .~~z.e] 'l n ~l'ta'!lcJi rG.z:~G:i!!a\lv aly :~praviy s ądy tego
t·,;~ ~·d. u, !!U: !·~)·41 C Z (.i,S t <2 n z ·tych sądó\v, który
wyd al ()'f:t9.!t'i1i "'''yro'k ska zują'ey, wydaje wy rok, orze-
'S21fllegn
kaj ący karę łilc;zr: ćl.
§ ~ . Je Ż e,li. w :ril?rwsz c j in stancji rozrpoznawały
sf'rawy sądy v.lc ·~ shc we róźnego T 7· ędu , natenczas
z pomiędzy ty:;}: s ącló,w o- ,k arze fą,c:z; ne,j o-rzc-ka t en
sqd wyż<;z q~ o r::: ęciu, kt6ry c·dat'ni wydał wyj~o!k skazujący,
§ 3. \7n;,:;;lcowy sąd ok: ~'g owy i sąd wojenny
za sądy rówilcgo ;·zędu.
nakży 'Uwc,.'i: <: .-
hv ~' ;
dan:u zaskarżo,;:e 6 o orzeczenia;
'Vo.r razie uchflcn;''l wyroku ieżeli brał
tldz~ał w jego wydaniu,
§ 2, Powody wyłączenia ~rwają nawet :po usta-
h)
niu łub un:eważnieniu uzas<łdniająccgo 1'0 ,nalżeń
stw'a, P1"zyspo's ooienió., o'pie1k i lub 'kurdcli,
§ 3,Przepis:J § 1 ELf), h) ni~ sŁosli'ie ~ię w woj<;1.wwych sądacn rejono·.... yeh, a przepisu § 1 lit. f)
w sąd ach woje!lUych.
Art 19. § 1. Przepis art. 18 § l, 2 stosuje się
o-c1pow'iednio również do ase·s orów i protokolanta.
§ 4. Ponadto nie n:.o,.i e być asesorem ten, tkto
ze nvierz'clmikiem sądow 'J -karnym, oskarżyci~lem,
sędzią wojskowym, lub protokolantem pozostaje
'w jzdn)lm ze sto-sunków okreś'!onych wart. 18 ~ 1
lil. ,:1. a protokolantem - ten, kto w tym stosunku
pozo,~ta:j'c ze zwi8rzc.b!li 1ldemsądowo-lkarnv'm, o-skarżycielem, s"dzią wojskowym lub asesorem.
DzienniJ{ Ustaw. Poz. 537 ,
Nr 76.
.-.. _----- --- --_....----------------- ----_._ - - - - - -----. _ ----_.--- - _. _._--_..._-- --------._--- --_ . ...--._--_._--- ...
Art, 20. § 1. O przyczyn:e wvłącz:cnia, osoba.
której wyłą'czcni:e dotyczy, za. w jadam :;} właściwy
sąd i wstrzyun uie S ię od udz;ab w 3prawie, z wyjąt
kIem czynności n',e cierpiących zwłoki.
§ 2. Róv.nniei ·k~żd::l :!':C s'trc!:J m o'że z?,\v':sdoroić sąd o przyczyn1G, v";rląsz2 ~ąsei sędz.ie;lo ', vc,; skowego, ;:scsora lub protokolanta.
dzież zarządzen i a
§ 1. O v.,rył.ąc'zcrrlu sędzje :~ o 1ub asesora rozslrz y;ga są,d , w któi'y.l11 sp rawa s:ę l~)c!:y, a gdy
chodzi o sęd7.iego 'Ii" wojskowym S2,dz ie r e jo:,owymwOiskowy sąd okręgo wy. i!.dy zaś chodzi o s ęd ~~ieg,)
lub asesora w sądzie wo,j,ennym _ . zwi,;:rzchni:\: są
gOV"l~('. sęC1Zie~0 tc:;.goz S2~;d~~( cu.l:o Z·"ViOC1C · SH~ do ln:nego sądu o l:rZ '? :p;'-(iv,ac1z~:nie GcipCVi~cd}j.i,-:h cZy ;.:.f1nści;
;~w iadk a lub ,h;(~~lc~o rrl<JLna pr z c :;;t...l.Chd(; T"od pezy-
Art, '21.
dowo,-,karn y,
§ 2. O ~N·yłącz r.~· n!u. protl}l\. o~;'~.tl"t2!. rozs~!zyg~ sę
dzia woj,s'] w'vy, stvją'cy n a ez·d e . sądu, \',,- którym
S'Prc_wa się toczy.
Art . 22..
zło'żył.
Art 27. jeżtzli zachnch.i potEeba s pra'\'vch enia. okoLczi1nści f.D.:17, tvC"z~. vc h celetT'. viv,J2.D.ia pcs't af ~....J
''' V'' .1..\_,
' ''I1':Cl
.....
strony, j:cże-l1 zncho(ł.;'::1. n:ko iic z.n{j .ś s~, fi"iO·.~~ąc G WyV~70 -
\;'l;ll i(: ~;,~ k
s·1.rc.·ny o wv 1 ąc.zcn ie
W mYśl] arL 22 na,k:~; y v~, ·)ip~l: ,Je) ,,::cL', do l\tórc.go
na, kży OSO-Da
o:bj"ta WEj OG:J om .
§ 2. \XfniiJ8c!" o w,/k\u:c:uie Hl():}::" być LtGzYnlO ~y pisemnip. lub podany ustnie dn p ~1.(j].;ołu,
.
§ 3,Na rozpr aiw icgtó'N,nej '1'/,ni0;,e k ma być
uczynio·n y nai~,ó źnjc'i przed c,Jcz~)-tf.1ni",,:'J. ,i ,kh~ os,1.:ar:~enia, a na rc'ZpravI': t:: n:w ;, zvjil1,~i ----- ;;);-~ed z,to:';·c n;{.m
ustnego sprawo~:d<t,n; a , Po tv::n tc:':·m i'l :\; v!i,io ~ el( może być cczynio lly tyWw w p'I'zy'p adku, !~.dy u'zasadniające f;o okolicznnści wr;i~dn ie j nie is:.nl2.ly lub niz:~
/.:)
,. . .
1
~o'7pr~',\,,'1
"'~d
-vo,-"v.
D"
, ....
•0 . "I '"""t!
"o~
.~
~ rv,I'Y
;""' :.
~.'. ~ OŻ'-' Je e
4
.1.
-
Ar1.28.
§ 1. S ą'd 'i,i~ :mi!. chowiązkn uza':'3.unia-
!Ira l-~o,s~a .~1ol;tv ie·~1 .ia.
a) zarządz a j ,;'::E.'go przc p~o'\.radz8n ie
lt"tb v,·-e~ V/3. r: je l:o-,~c~~ de, s ąd li ~
b)
u'~\v:z!~~.1t-} d~l 1 3. j ą ce·Ro
V.li:'~ GS("'~~
dowo,dn
s: r :}ll"'r{ • .ktć .I'e-
IDU ~ię inDa s·t~c n3 nie sp ·::-,z·cc:i\~' ·i ła.
§ 2. Inne orzecz '~n i". 5,';d pc'w-'l,n;'-:n uzas:ldnla ć,
z wyjąfkiem p'r:~<,r;::' 2 d k ó\'oj- , IV f.ii,rych p .rz e pi.;' szczególny v,ryra:~nie go od te go zVIi :J.ln;<t.
Art. 29.
łać wątpl iw ość co do j";ilo bez'slr onno,.ścL
§ 1. .
"(''',
ił:'
:liJ <..
s;· ęg·ą,
J:Jiezo 1c ~ż'rde o,d przy..:; z y;), 1/;r'i~IH~cnio'"
nych wart. 18 i 19, sąd ;ub \',':l2.dz.a, wtaśc :.vva VI myśl
art. 21, wyłącza st;dzieLZo w,";s kowe.go, <:Jcsora lub
protokol anta na wlasL8 i:o Sio ;; ;'.(~al'l ;2" hb DCt wiliosek
Art . 23.,
za'p ad:tja !Je~~ wys łuchauia 0's1:2.1'ptJ.b ·l icz!18g0 , chvba że 1« 3.ek(S .n i!1ie~szy inaczc,i stanowi 1!1.b oskai'życ iel publiczny wnios~k :-wój
:~y ciela
Jeżeli
prz epis ;;ZC Z~ ?ÓhiY ni,c stanowi
inaczei, ol'l:ecze'uia i zarządz8,n! ~1! :r.;:padk na r oz'prawie. o'znaj'wiD. si~ prze z O'.l~foś:,;en;.e w,Lne; iil ne orze~
(;lenia i za rz ąc12.e. nia oznaimia si ę bądź przez ogłosze ...
nie us t. ' ..? ~ bąd :~ p .~zez d or·~(: ze!1 h~ odpis11.
'IN
Art. SU, § 1. OczywllSl,e ormył:ki' p isarskie
orzecz eni u lllh z c !"ząJz':: llilj pro,s'lnie się,
)'
"
\
.
""
.' o:",tanO
":~VH?nlC sprO-S· :O"il3.,rna 'D('·.j,u'..su.~ e SIę
§ '1.'~ . 1
"ł.i. tle n sanl s'pO'sób, r;at: ak t 1.d (::1~:~i:~~ ·y s,pr o\s t ovJaniu.
§ 3, Na ,posbnov-:ienic zarządza;ące sJ)rostowa-
nie służy zażal eni e .
Rozdział
wąt;p:Ii ''\T18 ll~·e był -y
:. ! t r ;),t1ie Z l:! .:-~ ne.
" 4' . \~"SOD;:;
'"
" .
. .J ą :':Z'l?ill<l
"1
'
l3
. 'lOO
i' C. 'v'y'
z ą,c.ana, 111a SH~
oświadczyć na dotyc ząc y W!11csc,k_
Art.31.
r,ośslą
IV,
§ 1. S .?chia wC'l ske wy, kieruią o: y czyn-
sąd U·, .v;f
".r"l":/'df\.jf
·\~vsz.e 1,;(t8
z.a rząd "t.p" llla,
nie-
zi;.~, .jnc df) nt!·z:T". ·. "nh podcla" tej cZYI111(1'śc i po:wagi,
Art . 24..
ti 1 . ~ ~d V,! u'ls1.;O\v·y '=;:'ry"'cl~" ic o~zc<.:ze ~ i ia
v. 'Postaci wi'r Gków~uh ~)G ~;l2.;low';eJi, Orz <::: ,~zcllie.,
nazyvia wy .. Jkiem,
~tó;'c go . przq;',ii> " ::Czci;ó]n: lli e
Jest P<JSl c 'l0'N.(::I'c m.
!':!
\, .. 1
"
,
.,
:" ~ ,. \'1 _cwc::i;arh" n;c. ·wYIT'ago.]ący~cti orzeczema sądu wydaJ,e 'ZI.l":" F:z;-.;:ri' " SędZ ;l: '.i'/'ij':,k0'\VY s,o-
Sf)okoju i porzitcib.L
' § 2~ -)s() l:v~ ~ K ·tó r ~. ru:~rH·~?;t_ ~"'!oVl~_gęł spc!l{ó'! lu.b
~\Ot"Zą~l~?;l;..~ sC!ct(. ~; ;;\ \J\,~c,j ~;"k(~I;"l}" : 1:. 1{:~r 1).~ąc-I ·;:'·~"tll""lno8t: ·j · ą są
d o'V\~·ą ~ u:p·c.rnklH. i up r . ;~cdza '.i sl.;~uVl\.ach
,.v'łó..śc ~ \\i · eg:) Z 3.Ci~O\/l; ł.}l la sl:}-.
~
jący Da
c.zele 5ądu ~ ~przc~·.;uJnl.~~?,ąl:y! sęlJ.zj~ '!'"lCllj-slko ...
wy ,,?a.ją..':x 'pd.~:~;i..~ ,~yr,\~.~.~~i .: ;~~~:~'~yO :r! ; c :~,ći::'~'~:o ,ora.,z
sędz1a " "C':S,h0\N 'j
j
.. .. '.• T l'; '·f'" J
c .. ,." ..,,;, c.~ ~·" ,l.O~v l·~ "ądo,w",.
e.źeili §~;~~~f~{~; ~~~:.~~ ~~~LL~'~( b~~ ~;:::l Gl !:;-)':'~~<' l:'(,'~~~!::i: d;će ni~
Art. 25. W'Fu,l-: v sądzie });erws?;,d
. mo~'e zapaść ty.H;o ;13 r nzpr:.twi<~ skns::•.('; j.
J~..:.-!,. 26.
ł'ozprawie !lub
1nsiancji
§ 1. PO·f. :" llowll:r!;a sc~[;rJ. 7.apad c,!ą na
poza rozprawą,
§ 2, Pc,, 1. Cino·,v·ICl";a n 'l ozpmw'k z.1JpadJją !pC'
wysłu;:;haniu 0,:.,.(,: c: n vch str on.
~
~'
""\
j.
T""'.1.
:.
ros ~ an(l',I"'Wl';a
1
•
poza rozp ra'N'l zap':t Ctają po
wysłuchan.iu us1neg~) lub cciczyiar:iu P:', , ':',mcga w nio-sku oskarżyc iela p~,h1iC'Zr:.2g0 . .Fos1. anov.-icnia WO),
5kowego sęd zie.go ś]e-dc.ze:go, '·I,Teojs,k o·'\:\I--2 gO' s[~.d u r'e jonowego oraz sądu wo;ennego poza rozprawą tu-
f;
caJszego nie-
ęd zi aS v:\ ~{~~;:~/;-, ~~r~';i'~~r~ ~~;; ~zt~~~~:,;,(t ~~! ~ ~~:~~v :'~ ~~~~~;~
za.rządzIe 'U:;l\C.;\·~ Cl-· 2 v./~.nn(;g Q z rrU(:!lSca. ~jG,k o'nywa"{.i.la
czynr' o:3ci, o i;l (~ kod e J.~s i:;,n~cj~~zy rnie s ićwu'wi inaczej.
Art, 32, § 1. J~Z;: l: -POdCZ.flS [1o~c0:1ywani a czynnośd sąd ()W(~.j cioPU,: ;zczlln o się ci ~ Ż' SZ 2,gO naruszenia
powagi :>ądu l<Jb pl'rZ~d);:H .:;zymlO~(:j sądowej albo
ubii;~e:1i a ::; ądov"j , innc:j -..vt,d::y bb O:,;()b OIH biorą
CyTTI 1.~Jział w sprav,,"i e , sęd zia "v·'·)~,s1:C'VlYt kieruj"ąc.y
cźynn0śc:-ą sąL10\v"t, może U;'. ~H "'; wln n:::go
a)
ź0bicrza , poz()si:2.'iąc~~go w czy'nnei służbie
WQ,j'skov,'c j --- :karą ll crządkową aresztu ci\}
trzech d n:;
b) i:nm, o'sobę-- -karą j:8rqd1~ową aresztu do
,trzE' ch dni j;;b grzywną do- 300 :d .
§ 2. Do osób poo;r~awio:lych wolnG ,:' c1 stosuje
się w miei,s'c e ka~'Y por7.:ądi·: o'\-\.';ci are~ztu ,ka rę PQrzą,d
kawą odoscbr.ionego 'zam~a1 i.;:cia: wz,;~lędem. oskar·
Dziennik Us taw. P oz. 537.
żoneg:o __ do siedmiu dni, względem innych osób do trzech dni .
§ 3. J eżeli czynu, wymienionego w ~ 1, dopu śc ił s i ę żołnierz w cz ynn ej ·sluż.bie wojskowej, 'Posi adający s!op:ell wojskowy wyższy, n iż sędzi a w oiskoo
wy lderujący czyr.nością sądową, karę porządkową
<l res:du (odosobnionego zamknięcia) wymierza na
wniosek sędziego wojskowego 'zwierzchnik sądowo~
karny , któ rego \.... ł a:lciwość uzasadni ona jest ze
wzgl ęd u ·113 miel's ce popc.lnicnia czynu.
..
§ 4. W r azie nicściągaJno,śc i grz)'wny Zamle'illa
się ją na ka rę porządkową areszt.u (odosobnionego
zamknięcia) do trzech dni.
§ 2. ,Przep isy, odno sz ące si'ę do rprokurat ora
wojskowedo, slosuj ą ,gi ę od'powic-dnio do oficera są
dowe go, j:żeli przepis szczególny nie slanowi inaczej.
§ 3. O skarżyciele m publicznym w s~dach ~o"
1cnnych jesl oficer wyznaczony przez zWlerz,chnlka
sądow o · karnego.
Art. 38. O ska rżyc i e l ,p ubliczny w sądach wojskowych obowiązany jest - w granic.ac~ przysług1:l
jących mu nprawnieri - <lo wnoszenia ł ipop~e.ra m a
o skar żenia w sprawach · o ,p rT-c s,t ę.ps twa sC lgane
z urzędu.
Art. 39; § 1. Prze,stępslwa, których śctg,~ni e
jes
t
zależne
od wn iosku pokrzywdzone~o lub Jego
Art. 33. § 1. J eżeli czynu, wymienionego
wart. 32 § 1, dopuszczono się podczas rozprawy , ka- władzy przełożo-nej, staj ą się z c hw ilą złożenia wniora p orząd..k.owa areszt u [odosobnioneJ!o zamknięcia) ' sIm przestępstw ami ściganymi z urzędu.
§ 2. W sp rawach o przestępstw a, których ści
n:;oże być wymierzona na czas do dni siedmiu, a ~
stosunku d o Qskarionych aresztowanych - do dm ganie jest zależne od skargi oskarżyciela prywalneczlernasfu, zas kara porządkowa grzyw.n y - do wy- go, osk arżyciel publiczny ohe.~muie oS'karżenie równocześnie z wszczęciem po stę,powania na' podstawt(!
sokości 500 zł, przy czym prawo n.:l.klad ania tych kar
skargi.
.
przysługuje sądowi; jeżeli jednak winn ym jest żoł
nierz w czynnej s ł użbie w ojskowe j, posiadający taki
Art. 40. § L Oskarżyciel !publ iczny w s ądzie
s topień wo;skowy, że w stosunku do 'Ilie~o s'kład s ą
wojskowym, c o do którego- zachodzi iedna z. okodu ~lj.C byłby właści.wy do orzekania w sprawie kar- licz ności , wsk azanych 'Wart. 18 § 1 lit. a), bl, el lub
nej, prawo nal ożenia kary przys ł u.,guje 'Przewodni - u), albo który w&półdziałał w sp rawie ja)ko zwierzch·
c zącemu r o'zprawy, jeżeli p osiada sto-pień w ojskowy
nik sądow o -karny, sęd'z i a , asesor lub obrońca, porówny IlIb wyższy niż len żołnierz , w innych zaś przy- winien się wyłączyć i zawiadomić o ty.m s wego bezp adl.:ac h J{a r ę wymierza na Wlniooelk przewodniczące p oś redniego prze ł ożonel1o.
go rozpra wy zwierzchnik sądo wo-karn y w sprawie ,
§ 2. O przyczynie, wyłączające; oskarżycie'a
będącej przedmiote m rozprawy.
pub1ic7.ne~o , Ikażda ze str on m oże zawiadomić je)!!>
§ 2. \II r a'Zie ni'CSciągalności grzyw,ny zamienia bezposredniego przełożonego, !który, skoro -s twier·
si ę ją na ,karę porządkową aresz·tu (odosobnionego
<hi ~e p l"Zyczyna ·t aka zachodzi, wyzna-cza innego
zam'knięcia) d a siedm:.\l d.ni.
oskarżyciel a publicznego.
§ 3. C zynnos ć dokon ana przez o ska rżycie1a Pll Art. 34. § 1. O ukaranie osoby, 11ie podlegają
cej vAaśc;,w ości sądów wo jskowych, sąd w oojskowy blic7~nego , k tór y 'POowi,nien s ię był wyłączyć, nie jest
zw raca się 'CIo s ądu grodzkiego m iejsca zamieszkania z te go powodu niewa,żna.
lub pobyt u dane j osoby; sąd grodzki ma postąpić lak,
Art. 41. § 1. O sk arżycieI publiczny m oic już
j:!khy czynu dopuszczono- się p rzed tym sądem.
w to'ku dochodzenia lub śledzłwa zł ożyć wniosel{
§ 2. Prze'pisu § 1 nie s Ł osuje się do obrońców o zabezpieczenie ,grQżących oskarżonemu kary piei pełnomocników siron.
ni ężnej lub przepadk.u spos obami , ws kazanymi w kQie P ostęllQWan ra cywHnego dla zaobez.pieczenia
Art. 35. Kar .p orzą d kow ych , 'WYffiie-nionych de-ks
powód zt wa.
w art. 32 i 33, nic s/osuie się d o sędzió w waj.s-kowych
§ 2. 'Prz-e pis ,§ 1 stosuje !>ię odpOowiednio do za :. asesorów należącyc h do s'kładu sądzą-cego j' do
bezpi eczenia na m ieniu osób, odpowiedzia lnyoh maoskarżyciela publicznego w są d zie wcY,.sk owym, a kajątkowo za o skarżo n c~ o.
ry aresztu -- z wy jątkie m kary, pl'zli:widziane.i w ~rl.
§ 3. W spr aw ie zabezpie cze nia rozstrzyga s ą.d
32 § 4. i art. 33 § 2 - do obro6cy ,l ub .pełnomocn l'ka
woj.<;kowy,
do klórl<!go właściwo ści sprawa należy.
strony.
§ 4. Na to. post anowienie -s łu ży zaiale-nic .
Art. 36. § 1. Ukaranie i'zsl 'lla·!yclIlUi<ls !. wy.konalne i 11ie ll ch y!a oclpowiedzia lno:O:ci karnej i dyscy'
Rozcl-zlał U.
v\illarn ej.
Pokrzywdzony.
§ 2. G" yw" y "Op l yw"i, '" ,ue, Skod", p ,,;&lw.1.
Art. 42. Za p n,kr,zywdzonego uwaLa' silt IJ su b~,
K S l li G A II.
której dohro IPra wn e zosta ło ,be z-po ś r e dni o naru!>zone
lub 7a.'frożone.
STRONY, ORRO NCY I PEI.NOMOCN ICY.
R oz d z i, .a ł
I.
Oskarżyciel publicwy.
Art 37. § 1. O s karż ycie·l em 'Pu'hlic-:.nYIH w są
(!:tch wojsko,wyd! jest p rokma lor wojsk ow y- ~ w woj~, I,:owyC' h sqd a ch rejonowych OfiC'i:i sąd ow y, jei~li
J,ofolw ra,!)f woj s!·wwy Sdill ni~ dziala.
Art. 4 3. § l . .J (:!:l:t:'Ji lHJ1kl'<'.ywd-w llY u il:.' uk o "l '
o.y ł Jat 17 lub jes t ubezwłasnowolnio,ny, ,prawa jeg ....
..... ykonywają: ojcil:'c, matka, opi ek u n lu b osoba, P,J t.!
Jd ór cj ~ta lą pizl:zą pok rzywdzon y pozosŁaie.
§ 2. Jeż:di p o,krzywdzonym jest nie p e łnol e tni
od ,la t 17 do 2 1, to prawa jego- Ila równi,.. nim modą
'wykc-nywcć o3'Joby, wym~enionl: w ~ 1, o ile 1lie-p;ł .
uoletni l(,ln u si ę ni l: sprzeciwi.
Nr 76.
Dzi elI nik Ustaw.
Art. 44. J eże li po kr zywdzoną jes l osuba prawn a , lo :prawa os o,by lcj wyk o ny wa je j u s tawowy
przechla wi c icI.
Art. 45. \Y/ ra'zl e s m wrc i pokrzywdzoneg·!)
prawa jego wykonują: mał żone k, rodzi ce, d z i'c·:;i
i wnuki.
Art. 46. Po'luzywd zo n y oraz inn e osoby , wymienione w a rt. 43 do 45, 111 Ggą wyk o nywać s we pr a wa osobiście alb o pr zez p ełno mo cnika , będącego
CJbrOJlcą w ojs k o.wyro.
R o z cl z i a ł
§ 1. Pokrzywdzony przcslęp:>twem,
ściganym z o ska r że nia prywalnega, nale żą c ym d o
właściwo·ści s ądów wojskowych, ma celem sp ow od o",ania ścigania wni e ść s ka r gę do zwierzchnika s ąd u
'w o-karn e;g o , d o os·karżyci e la pub.Jicz nego w sądzie
wojskowym, .do sądu w O;Sk ow 2g0 , do 'Przełożonej
władzy wo-js:kowej podejrzanego, do ż andarmer i i lub
do policji. pań stw owe j.
jakie
ja k iej p odstaw ie.
§ 3. Oskarżyciel o wi pryw a tnemu przys ługują
'llprawnienia strony, jeże'li k odeks nini e jszy ni c stan owi inacz e j.
Art. 48. Jeżeli postęp o wanie wszczęto wskutekskangi', wniesione? przez jednego lub :k ilku pokrzywdzonych, inne osoby pokrzywdzone tym samym czynem mogą się do 1:eg. :J postępo 'wania przyłączyć aż do rozpo'częcia rozprawy g· łównej.
Art. 49. J eże:li śmie rć pokr.zywdzonego nastą
piła po- wniesieniu przezeń skar'gi, to- prawa pokrzyw.dzoneg·o :służą osobom, wymieni onym wart. 45, o ile
przystąpią do sprawy w 't er:m inie zawitym trzymi e sięcznym od da'ty śmierci p o!krzywdzonego,
Art. 50. § 1. Od s tąpienie oskarżyciela prywatr.cgo od skargi przed rozpoczęci em rozprawy głów
!lej powoduje umorzenie postępowania.
§ 2. Odstąpienie oskarżyciela prywatnego od
skargi' 'po' roz.poc.zęciu r ozprawy ,g'łównej, a przed
przystąpieni'em sądu do narady nad wyro·k iem, powoduje umorzenie postępowania tylko wtedy, gdy
nastą:pi,ło za zgodą oskarżonego.
§ 3. W przypadku wskazanym w ~ 2 ni e nastąpi jednak umorzenie postępowania, ieżeIi oskar' życiel publiczny w sądzie wojskowym z'e w zględu
na interes publiczny ,oskarżenie nada'l po'p ie ra.
Rozdział
IV.
Oskarżon!y .
Art. 51. § 1. Ten, przeciw:k o któremu toczy
dochodzenie, nazywa się pode,jrzanym, a· ten,
przeciwko· 'kit.ó remu wszczęto postępowanie sądo
we - ,oskarżonym.
§ 2. Gdy kodeks nini eiszy używa w znaczeniu
ogó,lnym wyrazu oskarżony, sLosuje się odnośne prze ·
pisy także do po'd ejrlanego.
Art. 52. Oskar żo ny może żądać ju ż p odczas
śledztwa albo dochodzenia, prowadzonego przez prokuratora wo·jsko'w ego lub na jeg o .z lecenie, aby mu
się
przestępslwo
mu za.rz uco no i na
Art. 53. O ska r żo ny m oż c nIC odpowiadać n a
za daw ane mu pytania.
Art. 54. C o do ,ka żdego oska r ża n ego zbiera si"
dane, dotyczące jego tożsam o ści, stopnia w ojsko w e go, w iek u, wyznania, s to sunk ów rodzinnych i mająl
kowyc h, przebiegu służby i kwa,l ifikacji sł u ż,bowYC:1,
oraz w zmi a nek o nim w rejestrach }<arnych i w ewidencji kar, prowadzonej przez władze woj sk owe .
Art. 55.
§ 1. Oskarżony, pozostający n a wol-
no śc i , jest obowią za ny stawić się na ka żd e wezwanie
s ądu w ojskowe go lub .p row ad z ącego do chod ze ni e
p rokuratora w o jskowe go i 'zawiadomić s ąd, wzg l ę d
nie pr okuratora, o każde j zmianie miejs ca zamicsz]{ania.
§ 2. W ra zie nieusprawi ecHiwionego nie s tawi en nictwa oskarżDnego można' ,go· spro wadzić :pr zymuso w o.
R o z ci z i a ł
§ 2. Prze'p isy art. 43 do 46 stosuje się odpo,wiccl-
nio.
12.33
537.
':"Y J a~!lI()[10 ,
III.
Oskarżyciel prywatny.
Art. 47.
P OL
V.
Obrońcy.
Art. 56. § 1. Oskarżony ma pra wo kor zy~; t a ć
z pomocy 'jednego obrońcy woj skoweg o .
§ 2. Kilk u oskarżonych w sprawie m ':Jźc korzyz p om ocy jedne go ohrollcy wo; s-k oweg o, gdy
obrona jednego z nich ni e jes t w spr.ze.cznnści z obroną drugieg o.
s tać
Art. 57. Jeżeli oskarżony jes t niepełnoletni
lub ubezwła,sno'w o,ln io ny, prawo w Y'brania dl ari
cbrollcy wojskowe go służy r ównież iego o,jcu, matce,
opiekunowi i osobie, pad której stałą pi ec zą pozost a je .
Art. 58. Obrońcami wo j,skowY'mi mo gą ;być nie
pozostający w czynnej służbie wojsko'wei
a) oficer.awie au·dyŁorowi·e oraz generalawie,
przeniesieni z korpusu oficerów audytorów
d o korpusu generałów;
b) adwokaci wpisani w P o!.sc e na l is tę adwokatów;
ej profeso r owie lub docenci prawa polskiej
szkoły akademickiej państwowej lub prz e z
Pańslwo uznanej; jeż e li zostaną na. swą prośbę wpisani na' listę obroń
ców wojskowych.
Art. 59. O wpisaniu na listę obroI'iców w o jsk owych rozstrzy,g a na pods t awi.e swobodnej oc e ny
Minister Spraw Wojs,kowych, uwzg'lędniając zachodzącą 'potrzebę od:powie dniej iJo ści obnHlców woj skowych w danej miejscowości oraz osobiste kwalifikacj'e pro'sz ące\go. Odmowa Wipisu nie wymaga uzasadnienia.
Art. 60. § 1. Minister Spraw W o,jsk owych zarządza wykreślenie obroI'icy 'z listy obroI'iców wojsk owy.: h
a) na prośbęohroI'icy woj,sl{Qweg o;
bl w raz ie utracenia przez obroI'icę wojskowego warunków, wymienionych wart. 58.
§ 2. Minist e r Spraw Wojskowych może zarzą
C! ZlC wykr e ślenie obroI'icy z hsty obroIlCów w o jskowy ch
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
aj w przypadku .c za.sowe,,go zawieszenia obroń
cy wO~ls:kowe'i~o w wykonywaniu adwokatury;
bl w przypadku ukarania obrońcy wojskowego pr'z yna jmni'cj ,dwukrotnie karą porządko
wą za wykroczenie porządkowe w sądzie
wojis kowym;
cj ze względu na podniesione przeciw obrońcy
wojskowemu poważne, dyskwalifikujące go
zarzuty.
Art. 61. § 1. Przed wszystkimi sądami wojskowymi w pierws zej instan.cji, nawet w tok u śl edztwa
oraz w toku dochodzenia prowadzonego bezpośre
dnio przez prokuratora wojsk0wego, oskarżony musi
mieć obrońcę
a) jeżeli nie ukończył lat 17;
b) jeżeli jest głuchy lub ni emy;
cl jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co
do jego poczytalności.
§ 2. Oskarżony o zbrodnię musi mieć obrońcę
na rozprawie głównej.
Art. 62. § 1. Sędzia wojskowy, stojący na czele sądu, wyznacza oskarżonemu obrońcę z urzędu
a) w przypadkach, wskazanych wart. 61, jeżeli
oskarżony nie ma obrońcy wojskowego
z wyboru;
bl na prośbę oskarżon e go, który z powodu
ubóstwa nie może pon ieść kosztów obrony,
jeżeli udział obrońcy jest w danej sprawie
wskazany;
c) na prośbę o skarżonego, gdy na miejscu nie
ma obrońcy wojskowe go gotowego podjąć
się obrony, jeżeli udział obrońcy jest w danej sprawie wskazany.
§ 2. \Y/yznacz enie obrońcy z urzędu do rozprawy rewizyjnej zależy od uznania sędziego wojskowego, stojącego na czele sądu odwoławczego.
Art. 63. § 1. Do obrony z urzędu wyznacza
zasadniczo obrońcę wojskowego, zamieszkałego
w miejscowości, w której odbywa się rozprawa albo
toczy się dochodzenie lub śledztwo.
§ 2. Obrońca wojskowy, wyznaczony do obrony
z urzędu, nie moż e bez ważnych powodów odmówić
przyjęcia obrony w miejs cu swego zamieszkania.
O ważności powodów odmow y decyduje ostatecznie
sędzia wojskowy, stojący na czele sądu.
się
Art. 66. § 1. Nie może pełnić czynności obroń
cy wojskowego z wyboru
aj kto był lub ma być słuchany w danej sprawie jako świadek lub biegły;
b) małżon ek zwierzchnika sądowo-karnego,
oskarżyciela, sędziego wojskowego, asesora
lub pokrzywdzonego;
c) kto ze zwierzchnikiem sądowo - karnym,
oskarżycielem, sędzią wojskowym, asesorem lub pokrzywdzonym jest spokrewniony
lub spowinowacony w linii prostej bez ogranIcze nia albo w linii bocznej aż do stopnia
między dziećmi rodzeństwa;
d) kto pozostaje względem jednej z osób wymienionych pód b) w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli;
e) adwokat, który został czasowo zawieszony
w wykonywaniu adwokatury.
§ 2. Powody wyłączenia od czynności obrońcy
trwają nawet po ustaniu lub unieważnieniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.
Art. 67. Nie mogą być wyznaczeni do obrony
z urzędu
a) osoba, co do której zachodzą przeszkody
wymienione wart. 66;
b) ofice r, pełniący czynną służbę wojskową
i posiadający stopień wojskowy wyższy, niż
przewodniczący rozprawy, lub będący przełożonym któregokolwiek z członków składu
sądzącego;
c) oficer, będący p o dwładnym oskarżonego;
d) w sprawie o przestępstwo przeciw karnoś
ci - podwładny oficera, przeciw któremu to
przestę pstwo spełniono.
Art. 68, Obrońca, wyznaczony do obrony
z urzędu w sądzie I instancji, nie jest obowiązany,
z wyjątkiem przypadku ponownego wyznaczenia, do,
udziału w rozprawie rewizyjnej; jest jednak obowią
zany współdziałać przy zakładaniu rewizji lub wnoszeniu odpowiedzi rewizyjnej,
Art. 69. Do czasu doręczenia oskarżonemu
odpisu aktu osk a rżenia obrońca może porozumiewać
sie( z oskarż o n ym aresztowanym tylko za zgodą i w
ob e cności sędziego wojsk owego lub oskarżyciela publicznego; po doręczeniu odpisu aktu oskarżenia wolno mu porozumiewać się z nim sam na sam.
Art. 64. § 1. Gdyby powierzenie obrony
z urzędu obrolicy w ojskowemu nat r afiało na szczególne trudności, wy znacz a siG do ob rony z urzędu sę
dziego w o jsk owe go , a systenta lub oficera, odby wają
cego wojskową aplikację sąd o wą .
§ 2. Jeżeli w y znaczenie s;:; dziego woj:;kowego,
asystenta lub oficera, odbywając e~:o wojskową. aplikację sądową, do obrony z ur z ę du jest utrudnion<:!;
sęd z ia wojskowy, st ojący na czele sądu, zwraca się
do zwierzchnika sąd o wo-karnego o wyznac ze nie d o
obrony z urzędu innego oficera, pozostającego
w czynnej służbie wojskowej.
Art. 70. § 1. Pełnomocnictwo, udzielone obroń
cy wojskowemu, upoważni a do prowadzenia sprawy
we wszystki,ch instancjach, jeżeli nie zawiera pod
ty m względem wyraźnego ograniczenia.
§ 2. Mo że być ono udzielone na piśmie lub
uslnie wobec sądu.
Pr zy wyznaczaniu obrońcy z urzędu
Art. 71. Ka ż da osoba, wezwana przez sąd
wojs kowy na świadka , pówinna stawić się w miejscu,
Art. 65,
n a Je ż y stosować odpowieJnio p rz epis art. 56.
KSIĘGA
III.
DOWODY.
Rozd z : ał
I.
Świadkowie.
Nr 76.
dniu i godz.inie, w skazanych w wezwaniu i pozosta(;
aż do zwolnienia.
Art. 72. Swiadka, który nie może stawić się
z povvo du chorohy lub kalectwa, można przesłuchać
w jego mi eszkaniu .
Art. 73. Y/I razie polrzeby p rze słuchania Prezydenta Rzeczypo spolitej, Generalnego Insp e ktora
Sił Zbrojnych , l'hczelnego Wodza luh Marszalka Polski, sąd zwro.c a się d o n i e$~o pisenw ic o wyzn acze ni,.
miej>.ca i czas u pr zes łucbania .
Art. 74. Przesluch anie osób, ], orzystającydl
z przywi leju zakraio wośc i, f}Llbywa się z zachowa11iem ustavy, umów lub w;lalonych zwycza jów między
nc.roc1owych .
Art. 'j/j,
1235
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Nie wolno prz es łuchiwać jako św i ad-
ka
al dllchow negn co do [aktów, o kt órych dowiedział się na spowie2zi;
hl oororicy oskali;one go co do hktów, o których się od niBgo dowiedział p~'zy uclzielan ill
porady prawnej lub prowadzeniu sprawy.
Art. '16 . J eżeliśw .iilclck oc1m a 'lVia zeznań z powodu taj emnicy zawodow~i. v. sąd nie uzna za możli
we go zwolnić, przeduchanie odbywa się przy
drzwiach zamknię tych.
Art. 77. § L Żołnierzy i urzędników publicz nych, chocia żby ju ż ni c poz:osta'v:.tli w czynnej służ
bie, wojno słuchać jako swiadl,ów co do okolicznosci,
na które rozciąga si ę ich obowiąz ek zachowania tajemnicy urzedowej, jedynie ~a zezwoleniem ich obecnej lub os tatnio prz eł.::' ;!:onej ,·vJa d zy s łl1żb()w~j.
§ 2. Zezwolenia wolno odmówić jedynie wle dy,
gdyby zrażenie z<2znania wyrząd z ić mogło poważną
szkodę Państwu.
§ 3. Sąd może zwrócić
sic: o z\"olnienie ż·::>łnic
rza lub unędnika publicznego z o bowiązku zachowania tajemnicy do wład zy naC/:eJn2j odnośnego działu
zarządu pallslwowego .
Art. 78. § L Mają prawo odmówić zeznali
a) małżonek oskarżonego;
bl krewny i powinowaty oskarżoneóo w linii
pr os tej;
.
c) krewny oskarżonego w linii bocznej aż do
slopnia między dziećmi r'Jdzeńdwa;
d) brat i siostra małżonk". oskarżonego;
e) osoba związana z oskarżonym z tytułu przysposobienia.
~ 2. Prawo odmowy zeznali hwa nawet po 11stanln lub unieważnieniu małżeństwa lub przysposobien1a.
§ 3. O prawie odmowy zeznań należy osoby te
b
uprzedzić .
Art. 79. Jeżeli osoba, wymieniona wart. 73,
złożyła. zeznanie, a nas:ępnie przed złożeniem zeznar ia na przewodzie fądowym w pier",:,szej instancji
o .~:wiadczy, ,';e chce z p rawa odmowy Skorzystać, poprzednie jej zez:1anie nie może słu żyć za dowód i nie
może być odczytane ani odtworzone.
Art. 80, § L Świadek m D pra wo nic odpowiadać na pytan ia co do okoliczności, klórych ujawnie-
nie mogłoby narazić na odpowiedzialność za przejego samego lub osobę, pozostającą z nim
w sto o.unku, wskazanym wart. 78.
§ 2. O prawie
należy świadka uprzedzić,
stępstwo
tym
Art. 81. Świadka, po uprzedzeniu go o odpowiedzialności za ll1eprawdziwe zezna'nia, należy zapytać o imię, nazwisko, stopień wojskowy, wiek, wyznanie, zajęcie, przynależność służbową, miejsce zamie szka nia i stosunek do stron.
Art. 82. § 1. Po ohzymaniu danych, wskazanych wart. 81, nakiy odebrać od świadka przysięgę,
jeżeli kodeb nini('iszy nie stanowi inaczej; przej
odebraniem przy s ięgi należy go pouczyć o znaczeniu
tego a ktu
§ 2. Świadkom, klórzy w danej sprawie zeznawali już pod przysięgą, przypomina się przy ponownym przesluchanill poprze dnio złożoną przysięgę,
chyba że sąd uzna za koni e czne ponowne zaprzysiężel1le.
Art. 83. § 1. Swiadek składa przysięgę wedlug roty następu j ącej
" Przy s i ęgam P anu Bogu \Vszechmogącemu
i \Y/sz echw iedzącemu, że b~dę mówił szC';;crą prawdę, nicze.go nie ukrywając z tego, co
mi jest wiC'.dome. Tak mi, Panie Boże, dopomóż" .
§ 2. Osoby, wyz nając e reJif~ i ę chrześcijańską ,
przysięgają przed lu zyże m .
§ 3. Osoby, wyznające re::1i gi ę mojżeszową, trzymają prawą rękę na torze - 2 ks. Mojżesza 20 rozdz.
7 wiersz.
Art. 84, § 1. Swiade1c składa przysięgę poza sęd z ią lub odczytując 11a głos jej rotę,
przy czym wszyscy, nie wyłącz a i ąc sądu, stoją.
§ 2. Niemi piśmienni sJdadają przysięgę przez
podpisan ie roty. Niemi niepi ś mienni przysięgają przy
pomocy tlumacza, czyniąc znaki.
wlarznjąc
Art. 85, § 1. Nie sklad"ją przysięgi
a) nic letni co lat czternastu;
bl osoby, które z powodu choroby psychicznej
lub innego zakłócenia czynności psychiczny ch nie zdają sobie sprawy ze znaczenia
przysięgi;
cl podejrzani o udział w czynie, będącym przedmiotem postępowania, lub o działall'ość
przestępną, pozostającą w ścisłym związku
z działaniem oskarżon ego ..
§ 2. Duchowni llznanych prawnie wyznań nie
składają przysięgi.
Art. 86. § 1. Ś'.viadkowie, niewvmienieni v..'
art. 83 § 2, 3, składają w miejsce przysięgi zapewnienie, że zeznają prawdę niczego nie ukrywając, wcd;,~
formy i trybu, zawartych w przepisach obowiązują
cych w sądownictwie powszechnym.
§ 2. Przepi r.y, dotyczące przysięgi i jej skutków prawnych, stosuje się odpowiednio.
Art. 87. § 1. Przesłuchanie co do samej sprawy zaczyna się od wezwania świadka, aby opowie dział wszystk~ co mu wiadomo VI' sprawie, po czym
sąd, a następme strony mogą zadawać mu p~7tania,
§ 2. Świadkowi okazuje się
dotyczące jego zeznaó.
Nr 76 ..
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
§ 2. Na postanowienie odmowne
dowody rzeczowc,
Art. 88. Jeżeli między zeznaniami świadków
zajdą sprzeczności, sąd może zarządzić stawicnie ich
~:o bie do oczu.
Art. 89. § 1. W razie nie usprawiedliwion ego
ni es tawiennictwa świadka, podlegającego sądownic
twu wojskowemu, sącl wojskowy może zarządzi'
przymusowe sprowadzenie świadka. Niezależnie od
tego należy świadka, będącego żołnierzem, pociągnąć
do odpowiedzialności sądowej lub dyscyplinarn e j za
niewykonanie rozkazu, jeżeli świadek otrzyniał od
~wego przełożonego rozkaz stawienia się przed są
dem.
§ 2. O przymusowe sprowadzenie i -- w razie
potrzeby - o ukaranie świadka, nie podlegającego
sądownictwu wojskowemu, który nie stawił się bez
usprawiedliwienia, zwraca się sąd wojskowy do sądu
grodzkiego miejsca zamieszkania lub pobytu świad
ka, który ma postąpić tak, jakby świadek nie stawił
się przed tym sądem . W przypadkach nie cierpią
cych zw łoki może sąd wois.kowy zarządzić przymusowe sprowadzenie świadka przez policję paóslwową lub żandarmerię.
Art. 90. § 1. W razie odmowy złożenia zeznarl lub przysięgi przez świadka, podlegającego są
downictwu wojskowemu, sąd może zarządzić niezwłoczne aresztowanie świadka na czas, nie przekraczający jednego miesiąca. Areszt uchyla się, jeżeli świadek złoży zeznania, przysięgę lub jeżelj
spr awę w danej instancji ukol1czono.
§ 2. W razie odmowy złożenia zeznaó lub przysięgi przez świadka, nie podlegającego sądownictwu
wojskowemu, sąd wojskowy może zarządzić areszlowa nie, przewidziane w § 1, a niezależnie od tego mo;:8 zwrócić się o ukaranie świadka do sądu grodzkiego miejsca zamieszkania lub pobytu świadka, który
ma postąpić tak, jakby świadek odmówił złożenia
zeznali lub przysięgi przed tym sądem.
Art. 91. § 1. Jeżeli rozprawę przerwano lub
odroczono z powodu niestawiennictwa albo odmowy
zloże nia zeznaó lub przysięgi wszyscy, których
nieusprawiedliwione niestawiennictwo lub odmowa
stały się powodem przerwy lub odroczenia rozprawy,
ponoszą odpowiedzialność solidarną za zwrot zwią
zanychz tym kosztów, O ile sąd nie postanowi inaczej.
§ 2. Na osoby, podlegające sądownictwu wojskowemu, obowiązek zwrotu kosztów, wymienionych
w § 1, nakłada sąd wojskowy; co do innych osób sąd
wojskowy zwraca się do sądu grodzkiego miejsca
za mieszkania lub pobytu tej osoby o nałożenie obowiązł,u zwrotu tych koszlów. Sąd grodzki ma postą
pić lak, jakby nieusprawiedliwione nies~aw}ennictwo
lub odmowa złożenia zeznali albo przysIęgI zdarzyły
się w tym sądzie.
Art. 92. Na poslanowienia, wydane w myśl
art. 89 (1. 0 91, służy zażalenie.
Art. 93. § 1. Sąd wojskowy zwalnia świadka
od kary i zwrotu kosztów, jeżeli świadek w ciągu
dwóch tygodni od dnia niestawiennictwa udowodni,
że niestawiennictwo jego było usprawiedliwione.
służy
zaża
lenie.
R oz dział
II.
Oględziny, biegli i tłumacze.
Art. 94.
§ 1. W razie po tr zeby sąd dokonywa
oględzin miejsca, rzeczy lub ciała .
.'
.
§ 2. Oględzin , połączonych z obnazel1lem cIała, dokonywa s ię w miarę możności za po ś r ednictwem
osób lej samej płci . Sędzia może b yć przy lym obecny tylko w razie polrz:cby.
§ 3. Oględzin zwłok dokonywa się ZCl.wsze przez
lekarza, w fuiarę możności przez lckarzawojsko wego.
Art. 95. § 1. W przypadkach, wym<,.\~a iących
specjalnych, sąd wzywa biegłych .
§ 2. Jako biegłych nal eży w miarę możności
wzywać żołnierzy w czynnej s łużbie wojskowej, Jdórzy posiadają potrzebne wiaclamo ś ci specjalne.
wiadomości
§ 1. Do pclnicnia czynno śc i biegłego
oraz każdy, kto uprawia zawód stwierdzający jego wiedzę w dan e j dziedzinie.
§ 2. Okoliczność, że ktoś jest świadkiem w danej sprawie, nie wyłącza przesłuchania go jako bi e-
Art. 96.
obowiązany jest biegły sądowy
głego.
Art. 97. § 1. Nie mogą być biegłymi osoby,
któlych w myśl art. 75 nie wolno przesłuchiwać jako ~wiadków lub które w myśl art. 78 mają prawo
odmówić zeznaó.
§ 2. Jeżeli zachodzą ważne powody, osłabiają
ce zaufanie do danego biegłego, sąd wzywa w jego
miejsce innego.
.
Art. 98. § 1. Jeżeli zachodzi podejrzenie zadania gwałto'i\'nej śmierci, zarządza się otwarcie
zwłok przez lekarza.
§ 2. Do otwarcia zwłok należy, w miarę moż
ności, prócz biegłego zawezwać również lekarza, który ostatnio udzielał pomocy zmarłemu.
Art. 99, § 1. Jeżeli zachodzi podzjrzenic
śmierci z otrucia, należy przez chemika lub odpowiedni urząd albo zakład dokonać zbadania wnętrzności
l
innydl przedmiotów, mogących mieć związek
z otruciem.
§ 2. Do badania należy w razie potrzeby zawezwać również lekarza ,
Art. 100. § 1. J eże li zachodzi potrzeba zbadania stanu umysłowego oskarżonego, sąd wzywa
przynajmniej dwóch lekarzy, w miarę możno ści
psychiatrów.
. § 2. Biegli mogą żądać oddania oskarżonego pod
obserwację w zakładzie le-::zniczym.
§ 3. Potrzebę, czas trwania oraz miej sce obserwacji określa sąd. Obserwacja powinna trwać nie
dłużej, niż $ześć tygodni . . \// przypadkach wyją!1\O
wych sąd może na wnio sek bicl~łych przedłt,,~yć ten
tel min na czas ściśle okre~lony.
§ 4. Na postanowien ie, nakazują-::c ob serwac j ę
w zakładzie leczniczym, s łuży za.żalenie,
Nr 76.
- -----
- --
--- ----- - - -- -
hl przesłuchania osoby, nic mówiąc ~j ję7.yki~11l
zrozum i a ł ym dla sądu ;
cI przekl <!du pisma, spo r ządzonego w obcym
§ 5. ,Jeż eli karaln\)śĆ czyIlu uskarżolH':: I!O zależy
od ustal enia stallI! ulllysloweao p)krzywdznnego, lu
przepis § 1 stosuje się równicż do po krzywdzonego,
A rt. 10 1. § 1. .leżeli zachodzi potrzeba wyjaśnienia okolicznosci, które; ocena wymaga znajomości szluki dowodzenia lub wyższej sztuki wojennej
albo pewnej szczególnej umiejętności wojskowej, sąd
zwraca się o opinię do komi$ji wojskowo-naukowej,
§ 2. Or~aniza cię oraz tryb postępowania komisji wojsl<owo-naukow e j określa rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych.
Art. 102. B iegly sl-.:lada sądowi ustnie lub pisemr.ie dok ładne sprawozdanie ze swoich spostrzeżeri oraz opartą na nich opini~.
Art. 103. § J, Biegły składa przysięgę wed ł ug
roty następującej
"Przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu
i Wszechwie d zącemu, że powie rzone mi
obowiązki b i egłego wykonam z ca ł ą sumie:1noscią i bezstrol"!nością Tak m i, Pa nie Boże,
języku.
§ 2, Tł umacz składa przysięgę według roty następującej
" P rzysię~am Panu Bogu Wszechmogącem'l
Wszechwiedzącemu, że powierzone m i
obowiązki tłumacza wykonam z całą Sllmiennośc i tt. Tak mi, Pan ie B oże, dopomóż"'.
i
§ 3. Do tłu m aczów stosuje
przepisy, dotyczące biegłych.
a w poszczególnych sprawach
na nią .
Art. 134. § 1. Biegli mogą za zgodą sądu przeakta sprawy w calosci lub w części oraz zadawać oskarżonemu i świadkom pytania, potrzebne
do ustalenia opinii.
§ 2. Biegłym należy okazać dowody rzeczowe
dotyczące splaw, w których mają wydać opinię,
~Iądać
Art. 105. Sąd kieruje badaniem dokonywanym
przez b iegłych, a jeżeli warunki badan ia tego wymagają, może wyznaczyć bie,!!lym termin do złożenia
ooin i; oraz wydać im za pokwitowaniem przedmiou legające badaniu.
.
ty,
Art. 106. Jeżeli przedmiot badania m oże ulce
zniszczeniu lub zmianie przy badaniu, należy w miarę
możr.ości
pozoslawić
część
lego przedmiotu
w przechowaniu sądowym,
Art. 107. Jeżeli opinia bieg,łych jest nle)asna
lub sp rzeczna, sąd m oże l.a r ządzić ponowne przesłu
chanie tych samych b iegłych lub wezwać innych .
Art. 108. Zamiast wzywania bieg ł ych lub n ieod ich wezwania sąd może zasięgnąć opinii
odpowiedmego urzędu lub zakładu.
zalcżnie
Art. 109. § 1. W sprawach o pod rab ian ie p olsk ich pieniędzy i znaków obiegowych sąd zasięga
opinii urzędu lub zakładu , powołanego do drukowania banknotów lub b icia monel.
§ 2, W sprawach o podrab ianie p i eniędzy i znaków ob iegowych obcych sąd, w r azie potrzeby, zasięga za pośr ednict wem Ministra Spraw Wojsko wych opinii właściwego urzędu lub zak ł adu zagranicznego.
Art. 110. § 1. Sąd wzywa odpowiedniego lIu macza , jeżeli zachodzi p otrz e ba
aj przesłuchania głuchego lub niem ego, z którym sąd nie może por ozumie:: się bezpo średnio;
odpowiednio
jątkowych.
Roz d zia ł
dopomóż",
objęciu stanowiska,
się
Art. 11L § L Przepisy art. 71, 8 t. 83 § 2, 3,
arL 84 § 1, art. 86, 87 i art. 89 do 93 stosuje się odpowiednio do bi eg ł ych i tłumaczów.
§ 2. Przym usowe sprowadze nie b iegłyc h i tłu
maczó w należy stoso wac tylko w przypadkach wyIII.
Rewizja i zatrzymanie rze czy.
§ 2. Biegły sądowy sklada przysięgę tyiko przy
powołuje się
1237
Dziennik Ustaw. Po z, 537.
Art. 112. § 1. U osób podle1!ających sądownic
twu wojskowemu, podejrzanych o popel nienie p rze'
stępstwa, wolno dokonywa c rewizji osobistej lub domowej celem ich ujęcia, wykryc ia dowodów winy al·
bo przedmiotów, uzyskanych przez przestępstwo lub
u l egających przepadkowi .
§ 2. U innych osób' lub w innych miejscach wolno dokonywać rewizji tyllw w tedy, jeżeli zachodzi
uzasadnione przypuszczenie, że się tam znajdują;
osob 3. podejrzana o przes t ę pstwo podlegająca są
downictwu wojs kowe m u, a lb o przedmioty, stanowią
ce dowćd p rzcstępstwa, uzyskane przez przes t ęp
stwo takiej osoby lub ulegające przepadkowi.
§ 3. Ograniczenia wymien:one w § 2 nie mają
zaslosawania w obrę b ie wspólnych kwater wojskowych i innych pomieszczeń wojska lub marynarki
woje nnej a lbo leż w miejscu, w którym przest(( pstwo
p opełniono lub podejrzanego ujęto, alb o w którym
podej rzany schronił się wskutek pośc i gu.
Art. 113, Rewizji osob istej należy dokonyw mia r ę możnośc i za pośrednic t wem osoby tej
same j płci,
wać
Art. 114. § 1. Rewizji domowej w porze noc nej wolno dokonywać ty lko
aj w pr zy padkach n ie cierpiącyc h zwłoki, jeże
li c hodzi o p rzestępstwo, za które ustawa
p rze pisu je ka r ę pozbaw ie n ia wolności co
n ajmniej do szcśc i~ mies i ęcYi
bJ w lokalach, otwarlych w lej p orze dla Pllb liczno.sci;
cJ w lokalach, k (órz służą za miejsce schadzek
przestępców al b o do p rzec howywania rzeczy p och odz ą cych z przestępstwa, albo do
zawodowego uprawiania nierządu lub gier
h azardowych.
§, 2. ~a porę il~cną ~~aża. się czas od godziny
dwudzlestel p ierwsze) do sJOdme),
§ 3. R e~ i zję 1"0Zp~czętą za dnia można prowa dzić nadal mimo nastama p ory n ocnej.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Art. 115. § 1. Rewizji w pomieszczeniu urzę
du państwowego lub samorządowego albo przedsię
biorstwa pallstwowego dokonywa się po zawiadomieniu przełożonego urzędu lub przedsiębiorstwa albo
jego zastępcy.
§ 2. Rewizji w pomieszczeniu, zajętym przez
wojsko lub marynarkę wojenną, dokonywa się w
obecności przełożonego danej jednostki wojskowej
(formacji, zakładu, urzędu) lub wyznaczonego przezeń zastępcy, a w przypadkach nagłych w obecności
organu inspekcyjnego (dyźurnego).
Art. 116. Rewizji w biurze lub mieszkaniu
osób, korzystających z przywileju zakrajowości, wolno dokonywać tylko za zgodą właściwego przedstawiciela dyplomatycznego.
Art. 117. § 1. Osobę, u której rewizja ma się
odbyć, zawiadamia się o celu rewizji i wzywa się do
obecności przy niej.
§ 2. Jeżeli gospodarza lokalu nie ma na miejscu,
wzywa się do obecności przy rewizji przynajmniej
jednego dorosłego domownika lub sąsiada.
Art. 118. § 1. Jeżeli przeprowadzający rewinie jest sędzią, powinien okazać osobie, u której
rewizja ma się odbyć, polecenie sądowe.
§ 2. W przypadkach nie cierpiących zwłoki.
jeżeli polecenie sądowe nie mogło być wydane przed
rewizją, należy zwrócić się do sądu o zatwierdzenie
rewizji i doręczyć je w ciągu czterdziestu ośmiu gudzin po odbyciu rewizji osobie, u klórej ją przeprDwadzono.
zję
Art. 119.
Przedmioty zabrane
należy spisać, a na 7.ąciJ.nie osoby,
brano, wydać jej pokwilowan:e.
przy
rCW1ZJI
od której je ode-
Art. 120. § 1. Przedmioty, mogące służyć do
ustalenia isloty czynu luL do wykrycia sprawcy, należy, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu dokładne
go opisu, wziąć 'v przechowanie sądowe albo oddać
na przecl1C'wanie właścicielowi lub innej osobie godnej zaufania z obowiązldem przedstawienia ich na
każde żądanie Sądli i z zakazem ich zbycia 1l1b przeks:dak enia.
§ 2. Dowody ]'zcczowe naldy odpowiednio za··
hczpieczyć i w rni,H~ możności opieczętować.
mająca tl siebie
przedmioty, stanowiące dowód przestępstwa, uzyskane przez przesf.ępsl\vo lub ulegające przepadkowi,
odmawia ich wY(lania, można zarządzić ich odebra-
Arf. 121.
§ 1. .Idcli m;oba,
nIe.
§ 2. Jeżeli przedmioty odebrał nie sędzia, to
odbi2rający powinien niezwlocznie zwrócić się ch są
du o zatwierdzenie odebrania.
Art. 122. § 1. Osobę, podlegającą sądownic
twu wojskowemu, która odmówiła wydania rzeczy
następnie t! niej znalezionych, sąd skazuje na areszt
do dwóch tYi~odni.
§ 2. Jeżeli osoba, podlegająca sądownictwu
wojskowemu, której udowodniono , że posiada 11 siebie przcdn .oty vvymienione wart. 121, odmówiła ich
wyclania, a drogq rewizji nie można ich odoaleź .." l"
sąd wtljskuwy może zarządzi0 niezwłoczne areszto-
Nr 76.
wanie tej osoby na czas do dwóch tygodni, a w razie
ponownej odmowy - na czas do jednego miesiąca.
Areszt uchyla się, jeżeli przedmioty wydJ.no, odnaleziono je, albo jeżeli sprawę w danej instancji ukoń
czono.
§ 3. Jeżeli warunki, wymienione w § 1 lub § 2,
istnieją co do osoby, nie podlegającej sądownictwu
wojskowemu, wówczas sąd WJjskowy zwraca się do
sądu grodzkiego miejsca zamieszkania lub pobytu danej osoby o ukaranie jej; sąd grodzki ma postąpić tak,
jakby odmówienie wydania nastąpiło wobec tegl)
sądu.
§ 4. Przc:pi5'u artykułu nint<?jszego nie stosuje
się do tego, kto bądź sU.m jesl podejrzany o dane
przestępstwo, bądź może
zW01nić
się
od składania
zeznań.
§ 5. Na postanowienia sądu, wydane na zasadzie artykulu niniejszego, służy zażalenie.
Art. 123. § 1. Jeżeli jednostka wojskowa (formacja, zakład, urz-?,d) albo też urząd, zakład lub
przedsiębiorslwo pal'ls\woW'"' od których sąd zażą
dał przedmiotu l\lb dokllITlE:ntu, odmawiają ich wydania, sąd mcże zwrócić się do v.rladzy naczelnej odnosnego działu zarz~dll palistwowego o polecenie
wydania przedmiotu lub dokumentu.
§ 2. \Vydania wolno odmówić jedynie wtedy.
gdyby vvydauie lub ujav.rnicnie wyrządzić: mogh, p~
ważllą szlwJe Paóstwll.
~rt. 124. § 1. .~~)reSpDll(lellClę i inl' c p": piery,
znaleZIOne przy reWIZ)l , można prze!Zliłdać b,~z z~,) "
dy m:oby, li k iórcj je zlnkzio;lO.
.
§ 2. Jeżeli II osoby niepodejrzanej o popełnie
nie p,·zeslępslwa (art. 112 § 2) dokonywa rewizji
nic sędzia i ni2 prokurator wojskowy, a zachodzi
polrzeba przejrzenia lakiej korespondencji lub papierów mimo spn:eciwu osoby, II której je z!laleziono, należy nic przegIqdając opieczętować je i przesiać do sądu lub do prokuratora wojs·l<owegu. Osoba, od klórej papiery odebrano, może je opi,:cz<;!rJ
wać własną pieczęcią.
.
A:rt.
1~5. Do obecności przy rozpieczętowaniu
przejrzenIU l<orespondencji i papierów wzywa się
w miarę możności osobę, od której je odebrano .
1
Art. 126. § L Urzędy poczlowe, telegraficzne
i kolejowe są obowiązane, slowwnie do pcstanowienia sądll, wydawać sądowi lub prokuratorowi wojskowemu
l,orespondencję
i
przesyłki,
wysyłane
prze? oskarżonego lub do niego adresowane.
§ 2. Na postanowienie sądl1 służy zażalenie.
Ad. 127. W przypadkach nic cierpiących zwło
ki prokurator wojskowy może żądać wstrzyman(Cl
wydania adresatowi lub nadawcy wskazanych w
art. 126 korespondencji i przesyłek aż do czasu uzyskania polecenia sądu, nie dłużej jednak nlż trzy dni.
Art. 128. Jeżeli potrzeba zatrzymania korespondencji pocztowej lub telegraficznej, albo przesyłek kolejowych lub pocztowych wyniknie VI toku
dochodzenia, należy złol.yć odpowiedni wniosek są
dowi wojskowemu, który po rozpo:r.naniu poszlak
wydaje postanowienie.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Nr 76.
----------------------------------------Art. 129. Korespondencję i przesyłki
wydaje
się tylko sądowi
lub prokuratornwi wojskowemu
i tylko sąd lub prokurator wojskowy mają prawo je
otwierać. Przepis art. 125 należy tu stosować.
Art. 130.
Przedmioty uzyskane
za pnmo~ą
przestępstwa, jeżeli nie są niezbędne d? ustalema
istoty przestępstwa albo do
zwraca się pokrzywdzonemu.
wykrycIa sprawcy,
1239
----------------------------------------Art. 134. § 1. Tymczasowe aresztowanie może
nastąpić
tylko na mocy postanowienia sądu wojskowego, wydanego na wniosek prokuratora wojskowego.
§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie słu
ży zażalenie.
§ 3. Jeżeli sędzia wojskowy nie zgadza się z
wnioskiem prokuratora wojskowego o tymczasowe
aresztowanie, przedstawia sprawę wojskowemu są
dowi okręgowemu do rozstrzygnięcia.
Art. 131. § 1. Jeżeli zachodzi wątpliwość co do
osoby lub praw właściciela przedmiotów, odebranych
Art. 135. Tymczasowe aresztowanie może naod oskarżonego, oddaje się je aż do. czasu prawomo~
stąpić wtedy tylko
nego rozstrzygnię.cia spra;-vy karn~J na przechowall1~
sądowe lub osobIe godnej zaufa.ma, pod warunkaml,
a) gdy zachodzi uzasadniona obawa, że oskarwskazanymi wart. 120 § 1.
żony będzie się ukrywał, albo
§ 2. Jeżeli do czasu prawomocnego rozstrzybJ gdy zachodzi uzasadniona obawa, że oskargnięcia sprawy karnej nie zgłosi się nikt z wykazażony będzie nakłaniał świadków do fałszy
niem niewątpliwych praw właściciela, wówczas nawych zeznań lub w inny sposób starał się
leży odebrane przedmioty oddać sądowi powszecho usunięcie dowodów przestępstwa, albo
nemu, który ma pnsląpić w ten sposób, jak gdyby
cJ gdy wzgląd na dyscyplinę wojskową wymaprzedmioty pochodziły z postępowania karnego, któga tymczasowego aresztowania oskarżone
re toczyło się przed nim.
go, będącego żołnierzem w czynnej służbie
§ 3. W przypadku, wymienionym w § l, przed- •
wojskowej, albo
mioty, ulegające szybkiemu zepsuciu i zniszczeniu,
d) gdy oskarżony nie ma w kraju ani stałego
sprzedaje się z przetargu publicznego przez zarząd
miejsca pobytu, ani określonego źródła
gminy lub policję pańslwo'wą a osiągnięte pieniądze
utrzymania lub gdy nie można ustalić jego
składa się do sądu powszechnego na rzecz osoby,
tnżsamości, albo
która wykaże prawa własności do tych przedmiotów,
e) gdy oskarżony jest przestępcą nałogowym,
przysługujące jej przed sprzedażą .
zawodowym lub recyd y wistą.
KSIĘGA
IV.
śRODKI ZAPOBIEGAWCZE.
Rozdział
1.
Zawieszenie w czynnościach służbowych.
Art. 132. § 1. Zwierzchnik sqdowo - karny moz powodu wszczęcia lub prowadzenia d oc hodze nia albo poslępowania sądowego, zawiesić w czyn·
nościach służbowych poJejrzanego lub osk::użoneg ćl,
będącego żołnierzem w czynnej służbiewojskQwej.
§ 2. To samo uprawni enie służ y z wierzchniko-wi sądowo-karnemu w slosunl,u d o osó b, ldóre na
zusadzie stosunku publicznoprawn ego ,] uh umownego pełnią s łu ż bę w poszczególnych u zia łJch administracji wojskowej.
że
R o z d z i a ł II.
Zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie.
Art 133. § 1. Schwytanego n~ gorącym u czynku, lub bezp oś rednio pOlem w czasie po·ścigu, l{ażdy
ma prawo za trzyma ć, j ;;ż eli zachodzi obawa ucieczki
schwytanego lllb j eżeli nie można ust a lić jego tożsa
mości.
§ 2, Schwytanego, podlegającego właściwości
sądów woj skowych, należy nat-ychmiasl oddać w rę
ce żandarmerii lub innej władzy w ojsk owej, prokuratora wojskowego lub sądu wojskowego, a gdy ich
ni e ma na mie jscu - w ręce policji państwowej.
§ 3. Inną osobę , niż wymienioną w § 2, naleiy natychmiast od dać w ręc e policji paIlslwowej,
prokuratora przy s ądzie powszechnym lub sądu
grodzkiego,
Art 136. § L Je żel i zach o dzą warunki, niezbędn e do wydania pos tanowienia o tymczasowym
aresztowani!!; a y-wloka mogłaby spowodować ucieczkę podejrzanego lub z~tlarcie >~laJów przestępstwa,
albo też spowodować uszczerbek. dla dyscypliny wojskowej, przysługuje prawo zatrzymania podejrzanego podlegającego właściwości sądów wojskowych
a) jego pnelożollclllll wOjSkOWl>nlU i miejscowej władzy garnizonowej;
b) żan darm e rii;
el zwier zchni kowi sądowo -karn e mu;
dj prokura torowi wojskowemu;
ej sę dzi emu vvojskowemu.
§ 2. Gdy zwłoka groz i n iebezpieczcTlshvem a
nie mo ina uzy skać wkroczenia władz lub organów,
wymienionych w § l, prawo zatrzymania podejrz anego, podlegają cego właściwo śc i sądów w ojskowy ch,
s łuży również prokuratorowi przy sądzie powszechnym i organom policji pal1 3lwowe j.
§ 3. Za trzymanie oficera "IN przypadkl1 , wymie nionvm w § 2, ma być zaniechan e, jeżeli n a w ezwanie {,daje się on dobrowolnie do władzy wojskowej,
wymienionej w § 1, lub -- jeżeli nie ma jej w dan e j
miejscowości do miej scowej komendy policji pa ri ·
stwowej.
§ 4. W, przypadkach, wymienionych w § 2, 3,
jeżeli zatrzymanego natychmiast s ię nie zwalnia, należy oddać go niez wlocznie wład zy wojskowej, wymienionej w § 1.
Art. 137. § L Zatrzymanego, podlegającego
wluściwości sądów wojskowych, należy niezwłoczn ie
dostawić do prokuratora woj skowego lflb oddać go
do jego rozporządzenia.
D zicnnik Ustaw. Poz. 537.
.- - - - - - --
§ 2. ProklIrator wojskowy p{)willien nielwf(Jczpn:eslllchilĆ oskarżonc~o
;.:apolll<lniu si" ;.
zebranymi poszlakami bądź zar;.:ądzić wypuszc1. cllic
go na wolność, bi\di lI,;ys\;:ać poslanowienie sądu o
tymczasowym aresztowaniu.
§ 3. Postanowie nie o aresztowaniu należy doręczyć podejrzanemu najpóźniej w ciągu '18 godz:in
od chwili zatrzymania go prze,; władzę.
IHC
i
]1 :)
Art. 138, § t. Aresztowanego tymczasowo nanatychmiast wypuścić na wolność, jeżeli ustaną
przyczyny, dla których aresztowanie nastąpiło.
§ 2. W toku dochod:.:enia i śledztwa wypuszczenie na wotność przez sędziego wojskowego nastąpić może tylko za zgodą prolmratora wojskowl,:;RO. W razie bra ku zgody - sędzia wojskowy przedstawia sprawę wojskowelIlll sądowi okręgowemu do
leży
!"Ozstrzy~Jl ięcia.
§ 3. W toku dochodzenia zarządzenie wyposz czenia na wolność może wydać takl.e prokurator
wojskowy.
Ad. 139. § 1. W czasie mobilizacji uchyla się
przed mobi lizacją tymcLasowe aresztowanie oskarżonego, pozostającego w czynnej s ł nż
bie wojskowej lub powołan·zgo do pełnienia tej s lll ż
by, jeże l i ze względu na okoliczności czynu nie należy oczekiwać skazania na karę śmierci lub karę
wi ęzienia wyżej dwu lat. Uchylenie ly.m czasowe~o
aresztowania postanawia sąd na wniosek prokuralora wojsko wego.
§ 2. P rzepisu § l nie stosu je się, jeżeli tymczasowe aresztowanie pozostaje w związku ze zbr0dnią
s tan u, p l·lestępslwem przeciw interesolIl zewnę tr z
nym P allstwa i slosunkom międzynarod ·::n\'ym, lub
zbrodnią albo wys t ępkiem przeciwko bez piecz ellstwu Państwa.
zarząd:wne
Art_ 140. § I . T ymczasowe nresztowanie po'
dejrzanego w loku dochodzcnia m ·:Jże trwać najwyżej dwa miesiące, Należy lo lIw idocz nić w PQsianowieniu sądu.
§ 2. Na uzasadniony wniosek prokuratora wojskowego sąd może przedłużyć tymC:7.asowe areszto wanie jeszcze najwyżej O miesiąc. Dalszego przed ł u
żenia udzielić nie można.
Art. 141. § 1. Tymczasowe aresztowanie w 10-
1m s ledztwa łącznie z dochodzeniem,
może trwać
n ajwyżej sześć miesięcy.
§ 2. Dalszego przedłużenia tymc zasowegn aresztowania sąd m oże udzielić wtedy tylko
aj gdy zachodzi konieczność dokonania czvnności śledczyc h poza granicami Polski, albo
hJ gdy ze względu na szcze~ólne okoliczności
sprawy sąd uzna, że śl2dz~wa w terminie
wskazanym w § 1 nie można bylo ulH"Iliczyć.
Nr 76•
.i.!o, b~d<l<;eg() żołnicrzelll w czynncj li łui.bie wojsl,oWl!j, pod lizczo.::gólny do;.:Ór pr;.:cło%: o!lc j wladzy w ujl:. kowej.
§ 2. W postanDwicniu sąd określa czas t rwania
dozoru oraz cel !ego środka zapobiEgawczego.
§ 3. Oddany pod dozór jesŁ obowiązany stosować się do wszelkich ogranicze ń jego swobody, ublwiającyc h wykonywan ie (bzom, określonych przez
sąd lub przez przełożoną władzę·
Art. 143. § 1. O sk arż onemu, który nic jest żoł
nie r zem w czynnej służbie wojskowej, sąd może na
wniosek prokuratora wojskowego z akaza ć wydalania
s i ę z miejsca zamieszkania albo oddać go pod dozór
policji paiJstwowej, wójLa lub sołt ysa, albo pod dozór
innej wlaclzy, klóra te;:!o się podejmie, jeżeli śr od
ki Le są w d,,-nym przypadku wystarczające.
§ 2. \V razie zakazu wydalania się nie wolno
oskarżonemu opuszczać miejsca zamieszkania b ~z
zezwolenia sądu a w toku dochod zenia - bez zezwolenia p rokuratora wojskowego.
§ 3. Oddany pod dozói ma nadto obowiązek
zgłaszania się do władzy dozorującej w odst ępa ch
czasu,
oJ.:reślonych w poslanowieniu sądu, ldóry
prócz tego zobowi ą zać może oskarżonego do innych
cg ralliczet't jego swobody, uła twia jących wykonywanie dozoru .
Art. 144. J cżeli oskari.ony nic stosuje się do
wydanych na zasad:.:ie art. 142 lub 143,
sąd władny jest na wniosek pr ok urato ra wojskowego zarządzić tymczasowe aresztowanie oska rż onego .
zarządzcri
R o z d z i a I IV.
Listy gończe i żelazne.
Art. 145. § 1. J eżeli miejsce p oby tu oskarżo
nego nie jest znane, sąd z własnej inicjatywy lub na
wniosek prokuratora w ojskow·zgo zarządz a poszukiwanie oskartoncgo p rzez władze i organa wojskowe
lub policję pallstwową·
§ 2. W toku dochodzenia zarządzenia takie wydaje prokurator wojskowy.
Art. 146. Jeżeli o skarżony zbiegi lub ukrywa
a w toku dochodzenia prokurator wojskowy , może zal"lądzić r ozes łanie listów goiJczych za
oskarżonym, o ile zilpadb postanowienie sądu o aresztowaniu.
się, sąd,
Art. 147. W listach gOllczych wymienia się
aj wladzę, która jc ro zsyła,
bl imię i nazwisko a w miarę możności - dokładny rysopis oskarżo n ego z dołączenie;n
jego podobizny, o raz szczegó ł y niezbędne do
ust alenia jego tożsamoś<;i,
cj stopieri
wojskowy i przydzia ł
s łużbowy
oskarżonego,
R o z d z i a I ITT.
Szczególny dozór przeło żcnej władzy woiskowe j,
zakaz wydalania się, dozór poli cji.
§ 1. Uznając potrzebę 7aslosow"lIi"
s ąd wo j.~k(, wy
może na
wniosek prokura tora ·.\Iojs!(()we~o oddać oskarżone-
Art. 142.
ś r odka zapobic1awczc~o,
d) zarzucane mu przes tę pstwo,
cI osta tnie Z!lane miejsce zamieszkania (przed
wcieleniem do for mac ji wojskowe j) i gmill ~,
do której oskarżony należy,
f} poslanowienie o lymczR50wym aresztowaniu,
gl wezwanie knżdl!.!!o, kto zna miejsce pob ytu
oskarżonego, do zawiadomienia o nim Ilaj-
Dziennik~ Ustaw.
Nr 76.
bliższej władzy wojskowej,
sądu,
żandar
merii lub policji państwowej i do zatrzymania oskarżonego w miarę możności.
Art. 148. § 1. Listy gończe należy rozesł,ać j~l~
najśpieszniej władzom wojskowym, w szczegolnoscl
~andarmerii, ponadto zaś policji pallstwowej i urzę
dom gmin w okolicy, w której oskarżony przypuszczalnie się ukrywa; w razie potrzeby należy spowodować dals:ze rozpowszechnienie listów gOliczych,
a w szczególności także obwieszczenie ich w dzien-
nikach oraz plakatowanie.
§ 2. Sposób rozpowszechniania listów goń
czych, wybór pism, w których m~ją być ogłoszone,
oraz miejscowości, w których mają być plakatowane, zależy od uznania władzy, która rozsyła listy
gończe.
Art. 149. Listy gończe należy niezwłocznie odwołać, gdy ustaną przyczyny, które spowodowały
ich rozesłanie.
§ 1. Jeżeli oskarżony przebywający
za granicą złoży oświadczenie, że stawi się do sądu
wojskowego w oznaczonym terminie pod warunkiem
odpowiadania z wolnej stopy, Minister Spraw Wojskowych może mu wydać list żelazny.
§ 2. Wydanie listu żelaznego można uzależnić
od złożenia kaucji w gotówce lub papierach wartościowych albo poręczenia.
Art. 150.
Art. 151. § 1. List żelazny zapewnia oskarżo
nemu pozostawanie na wolności aż do zapadnięcia
wyroku w sądzie pierwszej instancji, jeżeli oskar~ony
a) sŁawi się w oznaczonym przez sąd terminie;
b) nie będzie się wydalał bez pozwolenia sądu
z obranego lub wyznaczonego mu miejsca
pobytu w kraju;
c} nie będzie nakłaniał świadków do fałszy
wych zeznaI'l lub siarał się w inny sposób
usuwać dowodów przestępstwa.
§ 2. Niedohzymanie warunków, wymienionych
w § l, powoduje . aresztowanie oskarżonego oraz
przepadek kaucji lub ściągnięcie sumy poręczenia,
jeżeli je złożono.
KSIĘGA
V.
PRZEPISY PORZĄDKOWE.
Rozdział
l.
Doręczanie wezwań i innych pism.
Art. 152. Wezwanie i inne pismo, wysyłane
przez sąd woj;skowy, pow.inno być opatrzone podpisem sędziego, a wysyłane przez prokuratora wojskowego - podpisem prokuratora.
Art. 153. W wezwaniu należy wskazać
a} imię, nazwisko, stopień wojskowy i przynależność służbową w2zwanego, a co do
osób nie pełniących czynnej służby wojskowej - imię, nazwisko i adres wezwanego;
b) w jakim charakterze i w jakiej sprawie się
go wzywaj
Poz. 537.
1241
c) mIeJsce, dzień i godzinę stawiennictwa;
d} nazwę i dokładny adres wzywającego sądu
lub prokuratora wojskowego;
e) skutki niestawiennictwa.
Art. 154. § 1. Pisma doręcza się w listach z
pokwitowaniem zwrotnym przez pocztę albo przez
funkcj'Onariuszów sądowych lub prokuratorskich
a osobom, pozostającym w zakładzie karnym --- także przez funkcjonariuszów t e goż zakładu.
. § 2. Adresat może odebrać pismo bezpośrednio
w sekretariacie sądu lub prokuratury.
Art. 155. Pisma adresowane do miejscowości,
w których nie ma urzędu pocztowego ani nie jest
zorganizowane stałe doręczanie korespondencji, doręcza się za pośrednictwem zarządu gminy.
Art. 156. :Żandarmeria i policja państwowa
doręcza pisma, jeżeli doręczenie pozostaje w związ
ku z czynnością, zleconą żandarmerii lub policji
państwowej
przez
sąd
wojskowy
lub prokuratora
wojskowego.
Art. 157. Do doręczeri pism przez pocztę, zarząd gminy lub policję państwową, stosuje się przepisy, obowiązujące w sądownictwie powszechnym,
jeżeli nie wydano przepisów szczególnych.
Art. 158. § 1. Wezwania i inne pisma, przeznaczone dla żołnierzy w czynnej służbie wojskowej,
przesyła się ich przełożonej władzy wojskowej celem doręczenia lub zarządzenia stawienia się sŁo
sownie do wezwania.
§ 2. Wezwania i inne pisma, przeznaczone dla
osób uwięzionych, przesyła się w tym celu przełożo
nej władzy więziennej.
§ 3. Wezwania i inne pisma, przeznaczone dla
osób, nie wymienionych w § 1, 2, przesyła się bezpośrednio tym osobom, jeżeli przepis szczególny nie
stanowi inaczej.
§ 4. O wezwaniu osoby, będącej w służbie kolei
albo żeglugi wodnej lub powietrznej, zawiadamia
się jednocześnie bezpośrednią
zwierzchność osoby
wezwanej.
Art. 159. Żołnierzom w czynnej służbie wojskowej oraz osobom uwięzionym doręcza się pisma
do rąk własnych.
Art. 160. § 1. Innym osobom, niż wymienionym wart. 159, doręcza się pisma w miarę możności
do rąk własnych.
§ 2. Jeżeli z powodu nieobecności takiej osoby
nie można doręczyć jej pisma do rąk własnych, doręcza się pismo dorosłemu domownikowi, a w jego
braku - sąsiadowi lub dozorcy domu.
§ 3. Jeżeli się nikt nie znajdzie, ktoby pismo
chciał przyjąć, zostawia się je w miejscowym urzę
dzie gminy lub w urzędzie pocztowym.
§ 4. W razie doręczenia pisma sąsiadowi lub
dozorcy domu, albo pozostawienia go w urzędzie
gminy lub pocztowym,
przybija się na drzwiach
mieszkania adresata zawiadomienie, komu pismo doręczono.
Art. 161. Pismo, przeznaczone dla korporacji,
stowarzyszenia, zakładu lub związku, albo
spółki,
.._--------
- - -- - --
dla obrońcy lub pełnomocnika strony, można w razie nieobecności VI lokalu biurowym osoby, upoważ
nion ej do przyjmowania pism, don:!czyć także zas tęp
czo do rąk każdej osob y, zatrudnionej w biurze ,' a
w braku takich osób - doz orcy domu , gdzi e biuro
się znajduje.
Art. 162. § 1. Jeżeli oskarży ciel prywatny, nie
pozostaj ący
Nr 76 .
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
- - _ ._ -_._ - --
w czynnej służbie wojskowej, któremu
doręczono wezwanie na rozprawę główną, zmienił
następnie
miejsce zamieszkania i nie za wia domił
o tym sądu, to wezwania i inne pisma, wysłane mu
pod ostatnim znanym adresem, uważa się za dorę
czone.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do oskarżyciela prywatnego, pozostającego w czynnej służ
bie wojskowej, który po doręczeniu wezwania na
rozprawę główną zbiegł .
Art. 163. § 1. Odbierający p ismo stwie rd za jego doręczenie podpisem włas norę c znym ze w skazaniem daty doręczenia; jeżeli odbierający pismo jest
niepiśmienny lub odmawia podpisu, to dorę cz ający
sam oznacza datę doręczenia oraz przyczynę braku
podpisu.
§ 2. Dowód doręczenia prz esyła się władzy
wysyłającej pismo.
Art. 164. § L Jeśli ze względu na brak czasu
lub z innych przyczyn doręczenie wezwania w sposób, przewidziany w kodeksie niniejszym, byłoby
szczególnie utrudnione, można wzywać świadków
lub biegłych telegraficz nie, telefonicznie lub w inny
sposób, najodpowiedniejszy ze względu na okoliczności; żołnierzy w służbie czynnej wzywa się tą drogą przez ich przełożoną władz ę.
§ 2. Niestawiennictwo osób, wezwanych w
myśl § l, poci ąga za s obą ustawowe skutki niestawiennict w o tyle tylko, o ile sąd nie będzie miał wąt
pliwości, że wezv, anie doszło zawczasu do wiadomości wezwanego.
Art. 165. Niezachowanie przepisów art. 154 do
164 nie powoduje nieważności doręczenia, jeśli osoba, dla której wezwanie lub inne pismo było przeznaczone, oświadczy,
że wezwanie to lub pismo
otrzymała.
Art. 166. Przymusowe sprowadzenie żołnierzy
w czynnej służbie wojskowej przeprowadzają orga. na wojskowe, innych za~ os~b - policja p.ańst.wo~a.,
a w przypadkach nie cIerpIących zwłokI rowmez
zezwolenia przeglądać w kancelarii , sąd Ll lub prokuratury a kta sprawy i robić z nich notatki.
§ 2. Zezw o.Ienia udziela sędzia wojskowy, prowadzący spraw ę, a w toku dochodzenia prokurator wojskowy. Po ukończeniu postępowania zezwolenia udziela sędzia wojskowy, stojący na czele są
du, a co do akt dochodzenia - prokurator wojskowy.
Art. 169. § 1. Strony, ich obrońcy, pełnomocni
cy i ustawowi przedstawicie le mogą za zezwoleniem
władz, wymienionych wart. 168 § 2, robić z akt
sprawy odpisy oraz otrzymywać w ra zie uzasadnion e j po trzeby odpisy uwierzyt elnio ne.
§ 2. W sprawach o prze stępstwa wymienione
wart. 139 § 2 można robić odpisy z akt sprawy lub
otrzymywać odpis y uwierzytelnione tylko za zezwoleniem Naczelnego Prokuratora Wojskowego.
Art. 170. § 1. Sprawę należności i wysokośc
za wydanie uwierzyt elnionych odpisów z akt
sprawy określa rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych.
§ 2. Oskarżonemu służy prawo otrzymania
bezpłatnie jednego odpisu każdego dotyczącego go
orzeczenia lub zarządzenia.
opłat
Art. 171. Nie można o dmówić zezwolenia na
przejrzenie akt sprawy i robienie notatek oskarżo
nemu lub jego obrońcy po dor ęc zeniu oskarżonemu
odpisu aktu oskarżenia.
Art. 172.
Prokurator wojskowy
ma prawo
prz eglądać "kta, robić notatki i odpisy w każdym
czasie oraz żądać przesłania mu akt, jeżeli to nie
tamuje bi egu postępowania .
Art. 173. § L Przesłanie akt innym władzom,
prócz sądowych i prokuratorskich, zależy od uznania sędziego wojskowego, prowadzącego sprawę,
a W toku dochodzenia - od uznania prokuratora
wojskowego. Po ukończeniu postępowania przesła
nie akt może zarządzić także sędzia wo,jskowy, stojący na czele sądu, a co do akt dochodzeniaprokurator wojskowy.
.
§ 2. Przesłanie innym władzom, prócz sądo
wych i prokuratorskich, akt sprawy o przestępstwa,
wymienione wart. 139 § 2, zależy od uznania Naczelnego Prokuratora Wojskowego.
żandarmeria.
Art. 167. § 1. Osoba, mająca przymusowo sprooka zuie wezwanemu nakaz dostawienia i wzywa 'go, aby' się z nią udał na miejsce
wskazane w nakazie.
§ 2.W nakazie dostawienia należy wymienić
szczegóły, wskazane wart. 153.
§ 3. W razie oporu sprowadzający ma prawo
R o z d z i a ł III.
wadzić wezwanego
użyć siły.
R o z d z i a ł II.
Przeglądanie akt oraz sporządzanie i otrzymywanie
odpisów.
Art. 168. § 1. Strony, ich obroń'cy, pełnomoc
nicy i ustawowi przedstawiciele mogą po otrzymaniu
Terminy.
Art. 174. Do biegu terminu nie wlicza się dnia,
od którego przepis prawa liczy dany termin.
Art. 175. Koniec terminu, któryby miał upły
nąć w niedziel t: albo w inny dziel! uznany za święto
powszechne lub narodowe, przypada na następny
dzień nieświąteczny.
jeżeli
Art. 176. § 1. Termin uważa się za zachowany,
przed jego upływem pismo zostało nadane w
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
u~zędzie pocztowym lub telegraficznym, a przez żoł
ll1e~za. w czynne j służbie wojskowej lub przez osobę
UWięZIOną złożone u przełożonej władzy wojskowej
względnie w komendzie (zarządzie) zakładu karnego.
. . § 2. W przypadku, gdy kodeks zezwala na zło
zenIe ustnego wniosku lub oświadczenia do protokołu wobec 1Nładzy przełożonej, termin uważa się za
zachowany, jeśli przed jego upływem taki wniosek
lub oświadczenie złożono.
Art. 177. § 1. Zawite są tylko terminy, które
ustawa wyraźnie za takie uznaje.
§ 2. Czynność, spełniona po upływie terminu
zawitego, jest nieważna.
Art. 178. § 1. Jeżeli uchybienie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych,
strona mo·że w siedmiodniowym terminie zawitym
od daty ustania przeszkody zgłosić wniosek o przywrócenie terminu.
§ 2. Jednocześnie należy dopełnić czynności,
która miała być w terminie wykonana.
Art. 179. § 1. O przywróceniu terminu, dotyrozstrzyga na posiedzeniu poza rozprawą sąd, w którym środek odwoławczy należało złożyć, a jeżeli środek odwoław
czy należało złożyć nie w sądzie - sąd powpłany do
rozstrzygnięcia
środka
odwoławczego;
w innych
przypadkach rozstrzyga sąd, w którym sprawa się
toczy.
§ 2. Na postanowienie odmowne służy zaża
lenie.
czącego środka odwoławczego,
Art. 180. Wniosek o przywrócenie terminu nie
zaskarżonego
orzeczenia,
lecz władza, która wydała orzeczenie, sąd właściwy
do rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu,
lub sąd odwoławczy moż e wstrzymać wykonanie.
Odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.
wsŁrzymuje wykonania
R o z d z i a ł IV.
Protokoły.
Art. 181.
§ 1. Z przebiegu czynności w toku
postępowania karnego spisuje się protokoły.
§ 2. Spisania protokołu wymaga w szczególności
a} przesłuchanie oskarżonego, świadka lub biegłego w toku śledztwa lub dochodzenia prowadzonego bezpośrednio przez prokuratora
wojskowego;
b) rewizja i odebranie rzeczy;
c) oględziny sądowe;
d) posiedzenie niejawne ;
e) rozprawa główna i rewizyjna;
f} narada sądu co do winy i kary.
Art. 182. § 1. Protokół sporządza się równi et
jcżeli st;ona zgłasza ustnie wniosek, nic wymagają
cy podpISU ohrOlicy wojskowego, a w szczególności
w razie zapowiedzenia lub wywodu środka odwo-
1243
ławczego, odpowiedzi reWIZyjne), wniosku o przywrócenie terminu lub wskazania dowodów. albo w
razie złożenia ustnego doniesienia lub ska~gi o popełnieniu przestępstwa.
§ 2. Szerego.w cy i podo.ficerowie pozostający
w czynnej służbie wojskowe j mogą wnioski i oświad
czenia, wymienione w § 1, przedstawić ustnie do
protokołu wobec przełożonej władzy wojskowej. Protokół należy bezzwłocznie przesł ać sądowi.
Art. 183. Z przebiegu posiedzenia niejawnego
może być sporządzony wspólny protokół dla wszyst-
kich spraw w tym dniu rozpoznawanych.
zawartych w takim protokole postanowieI1
się do akt sprawy.
Odpisy
załącza
Art. 184. § 1. Czynności protokolanta może
wykonać: sędz ia wojskowy,
który nie wykonywa
czynności protokołowan ej , asyst ent sądu wojskowego, oficer odbywający wojskową aplikację sądową,
albo funkcjonariusz sekretariatu sądowego.
§ 2. Jeżeli zachodzi potrzeba spisania protokołu przez prokuratora wojskowego, czynności protokolanta może wykonać: prokurator wojskowy, który
nie wykonywa czynności protokołowane;, asystent
prokuratury wojskowej, oficer odbywający aplikację
w prokuraturze wojsk owej, albo funkcjonariusz sekretariatu prokuratury.
Art. 185. § 1. W razie niemożności spisania
protokołu przez osoby,
wymienione wart. 184,
można przybrać jako protokolanta oficera, podoficera lub każdą inną osobę wiarogodną.
§ 2. W przypadkach, w których kodeks niniejszy przewiduje złożenie ustnego wniosku lub
oświadczenia do protok ołu wobec przełożonej wła
dzy wojskowej
protokół taki spis?6 może tylko
oficer.
Art. 186. § 1. Protokolant składa przysięgę
roty następującej
"Przysięgam Panu Bogu Wszechmogą
cemu i W szechwiedzącem1.l, że powierzone
mi obowią:z:ki protokolanta wykonam z c ałą
sumiennością. Tak mi, Panie Boże, dopo. .
moz.
§ 2. Przepisy art. 82 § 1 zdanie drugie, art. 83
§ 2, 3, art. 84 § 1 i art. 86 stosuje się odpowiednio.
według
,ł
Art. 187. § 1. Do protokołu wciąga się
a) dokładne o,z na!c zenie miejsca i czasu. dokonanej czynnośd,
b} imiona i nazwiska, stopień wojskowy i przydział służbowy osób biorących w niej
udział,
c} przebieg całej czynności,
d} wnioski i oświadczenia stron,
e) z,apadłe postanowienia i zarządzenia.
§ 2. Osoby, bi'orące lldzi,ał w czynności m06ą
żądać wcilągnięcia do protokołu wszystkieóo 'co d~tyczy ich praw lub interesów.
h
,
.Art. ~88 .. Zezn~nia i oświadczenia osoby przedo protokołu z możliwą do-
słuchIwane) wCIąga Się
kładnością·
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Nr 76.
-----------~~----------~--
Art. 189. Protokół stanowi wyłączny dowód
zachowania form postępowania, chyba że udowodniono f,a ,łsz lub omyłkę.
Art. 190. § L Protokół rozprawy oraz posiedzenia niejawnego podpilSuje przewodniczący i protokolant; w postępowaniu wojennym protokół rozprawy podpisuje kierownik rozprawy i protokolant.
§ 2. Każdy inny protokół podpisują wszystkie
osoby biorące udział w danej czynności. Przed podpisaniem protokołu należy go odczytać i zaznaczyć
to w protokO'le.
§ 3. Osoba, mająca podpisać protokół, może
zgłosić zarzuty co do jego treści;. Zarzuty takie wpisuje się do pro,tokołu.
§ 4. O odmowie podpisania protokołu przez
osobę,
mającą go podpisać,
czyni się wzmiankę
w protokole.
Art. 191.
Wszelkiego rodzaju poprawki i uzu-
pełnienia należy umieścić w końcu protokołu przed
podpisaniem lub w osobno podpiisanym dopisku.
Art. 192. § 1. Dopóki sąd, w którym protokół
rozprawy sporządzono, nie przesłał akt do sądu
wyższej instancji, strony mają prawo żądać sprostowania lub uzupełnieni,a protokołu, wskazując na nieścisłości lub opus'Zczenia.
§ 2. Ządanie sprostowania lub uzupełnienia
protokołu załatwia przewodniczący po wysłuchaniu
protokolanta, a w r,a,zle potrzeby i asesorów.
Oświadczenie protokolanta i asesorów należy dołą
czyć do akt sprawy.
KSIĘGA
POSTĘPOWANIE
VI.
PRZYGOTOWAWCZE.
R! o z dz i a ł
I.
Dochodzenie.
Art. 193. § 1. Każdy ma prawo, a każdy urząd
i przełożony wojskowy w zakresie swe.go dzi,abnia
ma obowiązek, dowiedziawszy się o popełnieniu
przestępstwa, należącego do właścirwości sądów
wojskowych a ściganego z urzędu, zawiadomić o tym
prokuratora
wojskowego,
oficera
sądowego,
zwier7,.oChnika sądowo-karnego, przełożoną władzę
wojskową podejrzanego, wladzę garnizonową lub
żanda.rmerię, a jeżeli takie zawiadomienie jest
utrudnione - poHcję, wójta lub sołtysa.
§ 2. Zołnierze w czynnej służbie wojskowej zawiadamilają o przestępstwach zasadniczo w drodze
służbowej.
przed sądem wojskowym o przestępstwie i o przedsięwziętych czynnościach.
§ 2. Jeżeli jednak okoliczności przypadku wymagają
a) przeprowadzenia szczególnie dokładnego dochodzenia;
b) przeprowadzenia dochodzenia poza obrębem
jednostki wojskowej
(formacji, zakładu,
urzędu);
c) zastosowania szczególnych środków celem
zebranica dowodów winy lub poszlak, albo
wykrycia lub zabezpie,czenia osoby podejrzanego;
d) wezwania pomocy służbowej cywilnych organów bezpieczellslwa publicznego; przełożona władza wojskowa zarządza jedynie konieczne zabezpieczenie śladów i dowodów przestęp
stwa, poruczając bezzwłocznie żanda,rmerii przeprowadzenie dalszego dochodzenia. Zandarmeria zawiadamia niezwłocznie właściwego prokuratora wojskowego o przestępstwie i o przedsięwziętych czynnościach.
§ 3. Obowiązki wymienione w § 1 ciążą róworaz na żanda'rmerii,
znajdujących się na,jbliżej miejsca popełnienia przestępstwa lub pobytu podejrzanego jeżeli przeło
żona władza wojskowa podejrzanego nie może
wkroczyć na czas.
§ 4. Jeżeli wkroczenie władz wojskowych, wymienionych w § 1 i 3, nie może na czas nastąpić,
wówczas policja państwowa lub organa sądownic
twa powszechnego przedsiębiorą wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć ślady i dowody przestęp
stwa, a o przedsięwzitętych czynnościa·ch zawi,ard amiają na:tychmiast prokuratora w01jskowego.
§ 5. Jeżeli o przestępstwie, wymienionym
w § l, dowie się najpierw wójt lub sołtys - zawiadomi natychmiast żandarmerię albo najbliższe dowództwo wojskowe lub policję państwową, a do czasu ich wkroczenia przedsvębierze wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć ślady i dowody przestęp
stwa.
nież na wbdzy garnizonowej
Art. 195. § 1. Władze i organa wojskowe motoku dochodzenia zwracać się do władz cywilnych, a w szczególnośd do prokuratorów, o dokonanie czynności urzędowych, które mają na celu zabezpieczyć ślady i dowody przestępstwa, jeżeli
c. zynności te wchodzą w zakres działania danych
władz cywilnych i są dopuszczaLne wedle obowiązu
jących je przepisów.
§ 2. O dokonanie czynności wymienionych
w § 1 należy się zwr,acać do władz cywilnych tylko
wówczas, jeżeli dana czynność nie może być bez
większych trudności dokDnana przez władze lub organa wojskowe.
gą w
W razie popełnienia w budynku zalub marynarkę wojenną albo
w obrębie jednostki wojskowej (formacji, zakładu,
urzędu) przestępstwa ścilganego z urz·ędu, nie należącego do właściwości sądów wojskowych, przedsię
bierze właściwa władza wojskowa albo żandarmeria
wszystko co potrzeba, aby z.abezpieczyć ślady i dowody przestępstwa oraz zawiadamia właściwego
Art. 196.
Art. 194. § L Przełożona wł,adza wojskowa
dowiedziawszy się o przestępstwie, ściganym z urzę
du a należącym do właściwości sądów wojskowych,
przedsiębierze wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć jego ślady i dowody, korzystając w razie potrzeby z pomo,cy żandarmerii, oraz zawiadamia natychmiast
wła'ścnwego oskarżyciela
publicznego
jętym przez wo.j,s ko
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
oska'rżycieIa publicznego lub policję państwową
przestępstwie i
o
o przedsięwziętych czynnoś c.ira ch.
Art. 197. Jeżeli prokurator wojskowy otrz,y ma zawiadomienie lub w inny sposób dowie się o popełnieniu przes,tępstw a, ściganego z urzędu a należącego do właściwości sądów wojskowych, albo też
jeżeli prokur,aJtor wojskowy otrzyma skargę wniesilo ną w myśl a rt. 47, przeprowadza w miarę potrzeby
dochodzenie bezpośrednio albo też zleca przeprowa dzenie dochodzenia żandarmeri~.
Art. 198. § 1. Dochodzenie ma na celu wyja ś
nienie, czy isto tnie popełniono przestępstwo, kogo
można o nie podejrzewać i czy jest dostateczna podst'a wa, by oskarżyciel mógł żądać wszczęc.i\a postę
powania sądowego.
§ 2. Dochodzenie polega
aj na rozpytywaniu podejrzanych i osób, które
mogą coś wiedzieć o przestępstwie lub jego
sprawcy,
bl na zbieraniu niezbędnych informacji co do
osoby podejrzanego, a zwłaszcza co do pobudek jego działania, stosunku do pokrzywdzonego, stopnia rozwoju umysłowego, charakteru, dotychczasowego życia i zachowanila się po spełnieniu przestępstwa,
cl na dokonywaniu wywiadów i innych czynności, wynikających z istoty dochodzenia.
Art. 199. § 1. W toku dochodzenia pwkuraltor
wojskowy i żandarmeria mogą zwracać się do władz
i organów wojskowych i cywilnych o udzielenie potrzebnych wyjaśnień ,j wiadomości oraz o spełnienie
posz.c zególnych czynności, wynikających z istoty
dochodzenia.
§ 2. Prokurator wojskowy i żandarmeria, prowadząc dochodzenie, ma,ją prawo wzywać osoby do
stawienia się, z oznajmi,eniem skutków, przewidzianych wart. 89.
§ 3. Wniosek o przymusowe sprowadzenie
oraz o ukaranie za nilestawiennictwo stawia w są
dzie, wymienionym wart. 89 § 1 lub § 2, prokurait or
wojskowy lub żandarmeria. Sprowadzenie nie stawającego może zarządzić także prokurator wojskowy.
Art. 200. § L Z przebiegu czynności, dokonywanych w toku dochodzenia przez prokuratora wojskowego, spisuje się protokoły, stosując odpowiednio pr,z episy art. 181 do 191; z przebiegu czynności,
dokonywanych w t oku dochodzenila przez inne wła
dze lub organa, sporządza !$ię zapiski.
§ ' 2. Zapiski z przesłuchania pode,j rzanego
i świadków, sporządzone przez żandaiflnerię w toku
dochodzenia zleconego przez prokuratora wojskowego, mają b yć odczytane osobie przesłuchanej
i przez nią podpisane. Przepis art. 190 § 3, 4, należy tu stosować.
Art. 201. § L Jeże,l'i 'p rokurator wojs!ko-wy
, uzna, że okolicznoś'ci 'Pl'zy>toczone w za'w i adomieniu
lUlb w skardzeoskarżycie<la prywatnego a,1bo wyni. ki dochodzenia wymagają wszczę'Cia postępowania
1245
sądowego, tD wno-si o prze,p rowadz'e nie śledztwa lub
składa sądowi woj;s lwwemu akt o5rk arże nia .
§ 2. !Do aktu ,oska rżenia ,klib wniosku o :przeprowadz,enie ś:1edztwa dołącza się akta docJlOd'zenia, za-
piski i inne załączniki sprawy,
Art. 202. § L Jeż eli prokurator wojskowy
uzna, ż'e olkolliczności ip rzytoczone w za w iadomi,e niu
lub w ,ska rdz'<! o-ska rżyóe'la [prywatnego nic dalją pods,tawy do w:szczęcia pos t ępowania kur,ne'g o, albo te ż
że wyniki d o-chcdzenia nie dają podsta,w y do wsz czę
cia post ęp ow ania s ądo w ego lub da.lszcgoprowadzenia d ochodze nia, t o odmawia śógania lub u marz a
do,c hodzenie.
§ 2. JeżeJi ze wz,~lędu na okolicznoś·ci pf'~y
toczone w za:wiadomieniu :lu.b w skard'ze oskarżyclC
la' prywatn'c ,g o albo ze względu na wyniki dochodzenia przestępstwo nadaje się do uk a rania dysc yph narnego, prokurator wojslkowy odma,w ia ś;cigania Lub
umarza dochodzeni'e i przedlsta,w ia ~wjerzchnikowi
s~dowo-karnemu odpowi'ec1ni wniosek o u kar anie
dyscY\)JJinarne.
§ 3. O odmowie ścigania lub umorzeniu dochodzenia zawiadamia się oskarżyciela prywatnego,
pokrzywdzonego o.raz osobę, którą prz es łuchano jako
podejrzaną albo co do której wydano nakaz aresztowania ,
§ 4. Odmowa ści gania lub umorzenie dochodzenia nie wyklucza skierowania sprawy do przełożone
go dyscyplinarnego sprawcy, jeżeli czyn może być
uważany za przewinienie dyscyplinarne i jeżeli nie
nastąpiło jeszcze przedawnienie.
Art. 203. § 1. Na pos t anowienie o odmowie
o umol<z e niu dochodzenia służy oskarży.cielowi prywalfnemu i pokrzywdzonemu zażalenie.
§ 2. Zażallenie w sprawa'c h należących do wła
ściwości wojsk owych sądów rejonowych rozstrzyga
ostatecznie pr.zełO'żony wojsko,w y sąd okręg owy,
et w spra;'\vach nale. żą'cych do właści, waści wo'jskowych sądów o,krę:gowych - N a'jwyż.szy Sąd Wojskowy.
§ 3. W razie uw:z g'lędn i;e nia zażailenia zwierzchnik sądowo-karny oraz prokurator wojskowy ma
spowodo,wać wszczę' cie lu:b dalsze prowadzenie pościgania, lub
stępowania.
Art. 204. § 1. W razie odmówie n ia ścigania
lub umorzenia dochodzeni a proku ra tor wojsko,wy zarządza co potrz,e ha w przedmiocie dowodów rzeczowych.
§ 2. Na zarządze nia te słu ży zażalenie w trybie art. 2.03 § 2.
Art. 205. § 1. W razie umorzenia ,dochodzeni'a
wojskowy sąd okr ęgowy w przypadkach prawem
przewidzianych, na wnio's ek pr'okuraŁora woj'sko-wego, wyda na posiedzeniu niejawnym, po uprzednim
wysłuchaniu podejr,z anego lub jego obrońcy przez
wyznaczone go w tym celu sę d ziego, po's t anowienie
co do zastosowania wzgl ędem p ode jrzanego środków
wychowawczych lub zabezpieczających . .
§ 2. Na postanowi,e nie powyższe służy' zaża
lenie,
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Art. 206. § 1. Dochodzenie umorzone mo'że być
na nowo podjęte w razie ujawnienia nowych oko-
przepisy przewidziane dla protokołów sądowych,
można jako protokolanta przybrać funkcjonariusza
liozności.
władzy dokonywającej czynności.
Łączny czas pozbawienia podejr:zaneig o
wolności nie może w tym przypadku przekraczać
łuje się do obecności dwóch pełnoletnich okolicznych
§ 2.
okresów, wskazanych wart. 140.
Rozdział
II.
Czynności sądowe w toku dochodzenia.
Art. 207. § L
Jeżeli w
toku dochodzenia za-
chodzi potrzeba
a) przedsięwzięcia czynności ustalającej ślady
przestępstwa, a należy przypuszczać, że na
rozprawie głównej ślady nie dałyby się odtworzyć bez odczytania protokołu te1 czyn-
Jeżeli protokalanta nie przybrano, powo-
§ 2.
mieszkańców nieskazitelnej opinii, umiejących czytać
i pisać, którzy podpisem stwierdzają zgodność protokołu z przebiegiem czynności. O tym obowiązku należy ich pouczyć. Nieusprawiedliwiona odmowa
udziału w czynności ulega ukar.aniu przez sąd grodzki, tak jak niestawiennictwo świadka w przypadku
przewidzianym wart. 89 § 2.
Art. 210. Czynności dokonane w myśl art. 208
majlą moc czynności sądowych a protokoły sporzą
dzone z zachowaniem przepisu art. 209-moc protokołów sądowych.
no'ści;
h) przes:łuchania pod przysięgą świadka, którego zeznanie ma doniosłe znaczenie, a za<:hodzi obawa, że świadek bez przysięgi nie
powie prawdy;
c) przesłuchania świadka, którego zeznanie ma
doniosłe zna'czenie, a
zachadzi obawa, żz
świadek nie stawi się na razprawę główną
z powodu przeszkód, nie dających się usuną\.'; lub zbyt trudnych do usunięcia albo
z powodu znacznej odległości miejsca pobytu;
d) zbadania slanu umysławega padejrzanega;
to na wniosek prowadzącego dochodzenie czynności
tych dokonywa wojskowy sąd rejonowy lub wojskowy sędzia śledczy; czynności wymienionych pod a),
b} lub c) poz.a siedzibą sądu wojskowego dokonać
może na wniosek prowadzącego dochodzenie także
sąd grodzki lub sędzia śledczy.
§ 2. Jednocześnie z ustaleniem śladów przestępstwa należy dokonać i innych czynności SIadowych, których równoczesne przeprowadzenie Jest
możliwe.
§ 3. W przypadkach nie cierpiących zwłoki
woiskowy sędzia śledczy, wojskowy sąd rejonow~,
sędzia śledczy lub sąd grodzki dokonywa czynnoścI,
wskazanych w § 1 lit. a) lub c) także z urzędu.
Art. 208.
§ 1. Jeżeli sędziego wojskowe'go
lub sędziego sądu powszechnego nie ma na miejscu
a zwłoka groziłaby zanikiem śladów lub dowodów
przestępstwa, to prakurator wojskowy albo żandar
meria, a w braku ich na miejscu-prokurator sądu powszechnego a Ibo policja państwowa dokonywa w zastępstwie sędziego czynności, wskazanych w ~.rt.
207 § 1, lit. a) lub c), sf:osującodpowiednio przepISy
przewid:ziane dla czynności sądowych. Świadka, ~,eże1i
z.achodzi obawa, że nie stawi się na rozprawę główną
z powodu przeszkód nie dających się usunąć lUib ,zbyt
trudnych do usunięcia, mażna pr.zesłuchać pod przysię,gą.
Rozdział
III.
śledztwo.
Art. 211. Śledztwo prowadzi się tylko w Siprawach należących do właściwości wojskowych są·
dów okręgowych i sądów wojennych.
Art. 212. § 1. śledztwo prowadzi bądź wojskowy sędzia śledczy, któremu dana sprawa przypadnie
w drodze przyjętego w wojskowym sądzie okręgo
wym podziału czynności, bądź sędzia, którego sze~
wOlj,s kowego sądu okręgowego wyznaczy dla danej
sprawy.
§ 2. Prowadzenie śledztwa poza siedzibą wOljskowe.go sądu okręgowego szef tegoż sądu może zlecić wojskowemu sądowi rejonowemu. Sędzia, prowadzący śledztwo w wojskowym sądzie rejonowym, posiada wszelkie uprawnienia wojskowego. sędziego
śledczego.
Art. 213. Zadaniem śledztwa' jest
al wykrycie sprawców przestępstwa,
bl wszechstronne wyjaśnienie
,okoliczności
sprawy celem ustalenia, czy należy przeprowadzić rozprawę główną, czy też umorzyć postępowanie sądowe,
cl ustalenie okoliczności, wskazanych wart.
198 § 2 lit. b l,
d} utrwa1enie dla sądu wyrokującego dowo dów, które inaczej mogłyby za,ginąć.
Art. 214. § 1. Śledztwo prowadzi się
a) na wnłosek prokuratora wOijskowego, je,żeli
tego wymagają zawiłe okoHczności sprawy,
lub inne ważne względy;
b) w przypadkach wymienionych wart. 240,
294 i 379 § 1.
§ 2. Na postanowienie wojskowego sędziego
śledczego o wszczęciu śledztwa służy oskarżonemu
zażalenie.
Z przebie,g u tych czynności sporządza się
prolokoły, w których za:z nacza się, dlaczego wykonano je w za:stępstwie sędzie.go.
Zażalenie nie s.łuży, jeżeli przedmiotem
jest przestępstwo wymieni,one wart. 139
§ 2,albo gdy wszczęcie śledztwa nas, tępuie w przypadkach wymienionych w § 1 lit. b).
Art. 209. § 1. W przypadku wskazanym w
art. 208, zachowując przy sporz<łdzeniu protokołów
Art. 215. Jeżeli wojskowy sędzia śledczy nie
zgadza się z wnioskiem prokura tara wajskowega
§ 2.
§ 3.
śledztwa
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 53?
o wszczęcie śledztwa, to przedstawia sprawę wojskowemu sądowi ,okręgowemu do rozstrzygnięcia, przedsiębierze jednak czynności nie cierpiące zwłoki.
Art. 216. Oskarżonego, sprowadzonego do wo1skowe,go sędziego śledcz.ego, sędzia jestohowiązany
natychmiast przesłuchać i najdalej w terminie dwudziestu C'zterechgodzin od chwili sprowad,z enia wydać na wniosek prokuraiora wojskowego posłano
wienie o jego tymczasowym aresztowaniu, albo też
natychmiast przedstawić sprawę wojskowemu sądowi
okręgowemu do rozstrzygnięcia w myśl art. 134 § 3.
Art. 217. § 1. W toku śledztwa przesłuchuje
się świadka pod przysięgą wtedy tylko, gdy zachodzi
uzasadnione przypuszczenie, że świadek bez przysięgi nie powie prawdy lub też że nie stawi się na rozprawę głÓW,1ą z powodu przeszkód, nie dających si~
usunąć lub zbyt trudnych do usunięcia, albo z powodu
znacznej odległości miejsca pobytu.
§ 2. Przepis § 1 stosuje SJ:ę odpowiednio do
biegłego i tłumacza.
Art. 218. § 1. Wojskowy sędzia śledczy przedsiębierze wszeikic czynności z własnej inicjatywy,
lecz strony mają prawo składania mu wniosków.
1247
§ 2. O umorzeniu śledztwa wojskowy sędzia
zawiadamia oskarżonego, oskarżyciela prywatnego i pokrzywdzonego.
§ 3. Umorzenie śledztwa nie wyklucza ski,e rowania sprawy d o p r zełożoneg o dyscyplinarnego
sprawcy, jeżeli czyn może być uważany za przewinienie dys,cypiinarne i jeżeli ni e nastąpiło jeszcze
przedawnienie.
śledczy
Art. 224.
śledztwa
służy
§ 1. Na postanowienie o umorzeniu
oskarżycielowi prywatnemu i po-
krzywdzonemu zaż.alenie.
§ 2. Co do zażalenia stosuje się przepis art. 203
§ 2, 3.
Art. 225. § 1. Wojskowy sęd z ia śledczy uważając, że śledztwo dostarczyło ju ż podstaw do sporządzenia aktu oskarżenia, przesłuchuje w razie potrzeby raz jeszcze oskarżonego i z.a znajamia goz treścią zebranych dow odów , po czym, ieżeli wobec wyjaśnieli oskarżonego nie zajdzie potrzeba uzupełnie
nia śledztwa, wydaje poslanowienie, mocą którego
zamyka śledztwo.
§ 2. Po zamknięciu śledztwa wojskowy sędzia
śledczy przesyła akta ś ledztwa niezwłocznie prokuratorowi wojskowemu.
§ 2. Na postanowienie oddalające wniosek słu
Art. 226. § 1. Jeżeli ze wz g lędu na wyniki
śledztwa przestępslwo nadaje si ę do ukarania dy-
. § 3. Wniosek prokuratora wojskowego o uchyleOle lt;b złagodzenie środka zapobi~egawczego jest
dla wOjskowego sędziego śledczego wiążący.
scyplinarnego, prokurator woj s kowy przedstawia
zwierzchnikowi sądowo-karnemu wn.i!osek o dyscyplinarne ukaranie oskarżonego.
§ 2. W przypadku dyscyplinarnego ukarania
następuje umorzenie śledztwa
przez wojskow ':, go
sędziego śledczego. Przepis art. 223 § 2 na leży tu
ży zażalenie.
Art. 219. Jeżeli w toku śledz.Łwa ujawni się
nie objęte wnioskiem o wszczęcie
śledztwa, albo jeżeli ujawni się udział w przestęp
stwie osoby nilC objętej wnioskiem prokur'ltora wojskowego, wojskowy sędzia śledczy zawiadamia o tym
prokuratora wojskowego, przedsiębiorąc jednak nie-
przestępstwo
zbędne czynności.
. Art. 220. Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania
czynności śledczej poza siedzibą danego sądu wojskoweg.o lu.b prze~łuchania os oby przebywającej poza tą sledzlbą, WOjskowy sędzia śledczy może zwrócić się o dokonanie tej czynności do sądu powszechnego, jeżeli na miejscu nie ma sądu wojskowego.
Art. 221.. Jeżeli okoliczności sprawy tego wymagają, wojskowy sędzia śledczy może wzywać do
siebie osoby przebywające poza obszarem działania
danego sądu wo,j skowego oraz dokonywać czynności
poza tym obsz·ClJrem.
Art. 222. Uznawszy, że nie ma widoków, aby
dalsze prowadzenie śledztwa mogło dostarczyć podstaw do rozprawy głównej, albo stwierdziwszy, że
zachodzi okoHczność wyłączająca ściganie, wojskowy. sędzia śledczy zawiadamia o tym prokuratora
wOJsko~ego, przesyłając. mu akta.
Art. 223. § 1. Wojskowy sędzia śledczy Ulmrza śledztwo, jeżeli prokurator wojskowy lego żąda
lub na lo się zgadza.
stosować.
§ 3. Co do zażalenia stosuje się przepis art. 224.
Art. 227. § 1. Umarzając ś ledztwo, wojskowy
wydaje postanowie nie co do dowodów rzeczowych.
§ 2. Na postanowienie lo służy zażaleni!e.
sędzia śledczy
Art. 228. § 1. W razie umorzenia ś ledzl w :t
wojskowy sędzia śledczy, w przypadkach praw e m
przewidzianych, na wniosek prokuratora wojskowe go, po wysłuchaniu oska,rżonego lub jego obrOl1c Y,
przesyła sprawę wojskowemu sądowi okręgowemu
celem powzięcia na posiedzeniu niejawnym postanowienia co do zastosowania względem oskarżonego
środków wychowawczych lub zabezpi'eczających.
§ 2. Na postanowienie to służy zażalenie.
Art. 229. Na czynności wojskowego sędziego
śledczego służy zażalenie osobom, których prawa
zosŁały przez te czynności obrażone.
R o z d z i a ł IV.
Przepisy wspólne dla dochodzenia i śledztwa.
Art. 230. § 1. Prokura LDr wojskowy ma pra·
wo b yć obecny przy wszys tkich czynnościach dokonywanych w loku dochodzenia lub śledztwa.
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Rozdział
§ 2. Inne osoby mogą być obecne przy cz.ynnościach
w t oku dochodzenia lub śledztwa, gdy kodeks ninie jszy wyr aźnie tak slanowi, lub gdy to uzna
za potrzebne prokurator wojskowy lub wojskowy sę
dzia śledczy.
§ 3, Zwierzchnik sądowo-karny nie może być
obecny przy czynnościach dokonywanych w toku
dochodzenia lub śledztwa,
Art. 231. VI! sprawach o przestępstwa, których
ściganie przed sądami wojskowymi jest zależne od
skargi oskar życiela prywatnego, wszczęcie dochodzenia lub śledztwa nastąpić może dopiero wówcz.as,
gdy osk.arżyc.ilel prywatny wniósł skargę w myśl
art. 47.
Art. 232. § 1, Jeżeli zaidzie potrzeba dokonania czynności, której wedle wszelkiego prawdopodobieństwa nie będzie można powtórzyć na rozprawie głównej, należy w miarę możności o terminie
czynności
zawiadomić
prokuratora wojskowego,
oskarżyciela prywatnego oraz oskarżonego lub jego
o?rOIicę. OskaJrżonego
aresztowanego sprowadza
SIę . wtedy tylko, gdy prowadzący dochodzenile lub
WOjskowy sędzia śledczy uzna to za niezbędne.
§ 2, Strony, o ile się stawią, mają prawo być
obecne przy tej czynności i zadawać pytania świad
kom i biegłym. Niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynności.
§ 3. Stronę, które,i nie zawiadomiono zawczasu
o terminie czynności, n~leży zawiadomić o jej dokonaniu.
§ 4. Przepis § 1, 2, 3, należy stosować równ~eż
przy czynnościach sądowych w toku dochodzenia.
Arf. 233. Zarówno w dochodzeniu jak i w śledz~
twie szkodę wynikłą z przestępstwa i inne okolicznościI, ważne ze względu na następstwa prywatnoprawne, należy badać tylko o tyle, o ile ustalenie
h Jest konieczne dla należytego zastosowania przeplSOW karnych.
ic
Art. 234. § 1. Jeżeli zwierzchnik sądowo
kamy jest niewłaściwym albo jeżeli niewłaściwość
jego okaże się w toku dochodzenia, albo też jeżeli
oskarżony przed złożeniem sądowi wojskowemu aktu
oskarżenia przejdzie pod właśówość innego zwierzch~
nika sądowo-karnego, wówczas prokurator wojskowy
odstępuje sprawę władzy właściwej,
§ 2. Jeżeli okoliczności, wymienione w § 1, nastąpiły w toku śledztwa, odstępuje sprawę wojskowy sędzia śledczy na wniosek prokuratora wojskowego.
§ 3. O odsŁąpieniitt zawiadamia się podejrzane-
go, jeżeli z ostał już przesłuchany, oskarżonego,
oskarżyciela prywatnego i pokrzywdzonego.
V.
Akt oskarżenia.
Art. 235. § 1. Jeżeli nie nastąpi ukal'aJlie dy·
scyplinarne, prokurato,r wojskowy jest obo·wiązany
w terminie dwóch tygodni, a jeżeli oskarżony jest
aresztowany w terminie siedmiu dni, od daty otrzymanila akt śledztwa, sŁosownie do art. 222 lub 225
§ 2, bądź złożyć sądowi wojskowemu akt oskarżeni&,
bądź przesłać wojskowemu sędziemu śledczemu
wniosek o umorzeni!e lub uzupełnienie śledztwa.
§ 2. Jeżeli wojskowy sędzia śledczy nie zgadza
się z wnioskiem prokur.alora wojskowego o uzupeł
nienie śledztwa, to przedstawia sprawę wojskowemu
sądowi okręgowemu do ro:zs.trzy,gnięcia.
Art. 236. Akt oskadenia powinien podawat
aj imię, naz.wisk,o, stopień wojskowy, przynale.żność służbową i macier.zystą oskarżonego
oraz inne szczegóły niezbędne do ustalenia
jego tożsamości, tudzież posiadane przez niego ordery i odznaczenia,
bJ dokładne określenie zarzuconego czynu ze
wskazaniem czasu, miejsca i innych okoliczności jego popełnienia,
c) wskazanie przepisu ustawy karnej, pod któ·
ry zarzucony czyn podpada,
d) wskazanie, czy oskarżony pozostaje na
wolności,
e)
uzasadnienie oskarżenia.
Art. 237. § 1. Do !aktu oskarżenia dołącza s,ię
wykaz osób, których wezwania prokurator wojskowy żąda, ze wskazaniem ich adresów. Zarazem wskazuje się inne dowody, których przeprowadzenie na
rozprawie głównej prokurator wojskowy uważa za
niezbędne.
§ 2. Wraz z aktem oskarżenia przesyła się są
dowi wojskowemu akta śledztwa, dochodzenia, zapiski oraz inne załączniki sprawy.
Art. 238. JeżeH prokurator wojskowy upatruje
potrzebę zastosowania względem oskarżonego środ
ka zapobiegawczego> albo zmiany środka już zas,toso-
wanego, to wniosek w tej sprawie dołącza się do aktu oskarżenia.
KSIĘGA VII.
POSTĘPOWANIE
PRZED SĄDEM PIERWSZEJ
INSTANCJI.
DZIAŁ 1.
§ 4, Zwierzchnik sądowo-karny przed wojskowym sądem rejonowym, któremu sprawę odstąpio~ Postępowanie przed wojskowym sądem okręgowym.
no, nie może odmów;iić ścigania z tego powodu, iż
uwa,ża sprawę za należącą do właściwości wojskoRozdział L
wego sądu okręgowego.
Przygotowanie do rozprawy głównej.
§ 5, Postanowienia i zarządz.enia oraz czynności, przed~ięwzięte przed. odstąpieniem sprawy przez '
władzę i1!ewłaściwą, nie są z tego powodu nieważ
Art. 239. § 1. Jeżeli akt oskarżenia nile odpone ; mogą one być powtórzone lub uzupełnione przez wiada warunkom formalnym, przepisanym wart. 236
władzę właśc.itwą, zależnie od jej oceny.
i 237, sędzia woiskowy, mający pełnić czynności
76.
-Nr
---------...... . ...
. ~
~_
_-- ~-
.- _ ._ ~~~ . - .~ ..
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
_--_.__ . ._--_
przewodniczącego, zwraca go prokuratorowi wojskowemu w celu uzupełni e nia braków.
§ 2. Braki nal e ży u z up e łni ć w t e rminie siedmito dniowym.
Art. 240. S ę d z ia wojskowy, maj ący pełnić czynności przew o dn i cząc ego , wnosi sprawę na p osiedzenie niejawne, j eżeli uważa, że zachodzi konieczność
przeprowaclze nila lub uzupełnienia śl e dztwa, przedsięwz.ięcia poszczególny ch c z ynności śl e dczych, za.łatw ienia waiosku zgł osz one go w my śl art. 238, albo
też wydania innego postanowienia sądu.
Art. 241. § 1. Je że li nie zachodzi już potrzeba
dokc-uania. czynności w ymie ni onych w a.rt. 239 i 240,
sęd zia woj skow y ma,j ąc y p eł ni ć c zynności przewodnicząceg o za r ząd za doręc,: c n ie o s karżonemu odpisu a ktu osk ar że n ia wra z z li s l ą osób, które ma się
wezwa. ć d o s ądu i w ykaze m d ow odów, wskazanych
przez prokurato ra w ojskowego.
§ 2. Oskarżony o p rzes t ę p st wo wymlellIone
wart. 139 § 2 ob owiązan y jest z wrócić s ądowi doręczony mu odpis aktu. o sk a rże n ia najpóźniej przed
udaniem się sądu na n ar ad ę n a d w y rokiem. O lllewykonaniu tego ob c- wi ąz,ku czyni SIę wzmiankę
w aktach sprawy .
Art. 242. § 1. Do r ęc za jąc oskarżonemu odpis
aktu oskarż·cnia należy p o uczyć go o przysługują
cym mu prawie przybrania sobie obrorlcy wojskowego lub wyznac zenia mu obrońcy z urzędu.
§ 2. Prośbę o wyznaczeni:e obrońcy z urzędu
w przypadkach, gdy obrona nie jest obowiązkowa,
ma oskarżony prz e dstawić w terminie zawitym
dwóch dni po p ou czeniu, wymienionym w § 1.
§ 3. Osk a rż one go o p rz estępstwo wymienione
w ,a,rt. 139 § 2 nal eż y przy clo.ręczaniu odpisu aktu
oskarżenia pouczyć również o obowiązku zwrotu
odpils u sądo·wi.
Art. 243. § 1. Okoliczności, które wyszły na
jaw lub zaszły po do.ręczeniu os k a rżonemu odpisu
aktu oskarżenia, mają wpływ na właściwość osobową zwierzchnika sądowo-karnego tylko wtedy, jeżeli
z powodu nich zamiast wojskowego sądu rejonowego jest .rz.e~zo.wo. w!aściwy woj~ k owy sąd okręgowy,
albo tez lezeh me lest uzasadm ona właściwość są
dów. wojskowych. \(/ _obu przypadkach przed rozpoczęCIem rozpra w y głowneJ ma prokurator wojskowy
cof?ąć akt olsk a rż e nia , p~ czym sąd w ojskowy n~
wlllo,s ek prokuratora WOjsko we go odstępuje sprawę
władzy wł aściwej.
§
2. O odst ąpieniu sprawy zawiadamia sie
oskarżonego, oskar ży ciela prywat nego i pokr zywdzo~
nego.
Art. 244. § 1. Oskarżony ma prawo wnosić,
w siedmiodniowym terminie od daty doręczenia odpisu aktu oskarżenia, o wezwani1e innych osób oraz
sprowadzenie innych dowodów, prócz wskazanych
w wykazie załączonym do aktu oskarżenia, o czym
należy go pouczyć pr zy doręc z aniu odpisu a ktu
oskarżenia .
§ 2. Wskazu j ąc .now e osoby lub inne dowody,
oskarżony powinien podać okoliczności, które w ten
sDosób chce stwierdzić.
1249
.. _- ----~ -- ~ - - --- -- --_. _-~ ~- -- .. ~ - --- ~_ .. ~~-~
. -- ~ -- - ----
§ 3. Szeregowcy i podoficerow~e w czynnej
służbie wojskowej mogą wniosek, wymieniony w § 1,
przedstawić ustnie do protokołu wobec przełożonej
władzy wojskowej. Protokół należy bezzwłQcznie
przesłać sądowi.
Art. 245. Wezwanie świadków i biegłych oraz
sprowadzenie dowodów, wskazanych przez stronę,
za rządz a sędzia wojskowy, mający pełn ić czynności
przewo d nic z ąc e go, a wyk a z ich d oręcza się niezwłocz~
nie st ronie prze ciwnej.
Art. 246. Jeżeli sędzia wojskowy, mający peł
cz ynnoscl przewodniczącego, uzna wniosek
oskarż o nego, wymie niony wart 244, za nieuzasadniony, uw ażając, że ok o liczno ś,c .i, których s twierdzenie
wnios e k ob e jmuje, ni~~ mogą mi e ć wpływu na treść
wyroku - z ał a twi a wniosek odmownic.
mc
Art. 247. Nie z ale żnic od żądani a stron sędzia
wojsk owy, mający pełnić czynności pr z ewodnic z ą
cego , ma prawo wzywać świadków i biegłych oraz
sprowadzać inne dowody.
Art 248. Sędzia wojskowy, mający pełnić czynwyzn a cza termin rozprawy głównej i zarządza wysłani e we z wań z uwzg!ęd
n i8 ni~m czasu potrzebn e go stronom na przygotowanie si ę do rozprawy.
no ś ci przewodn iczącego,
Art. 249. § 1. Oskarżony jest obowiązany sła
w:ii: s i ę na rozprawę główną osobiście.
§ 2. W sprawach, dotyczących tylko wydania
wyroku o karze łącznej, tudzież w sprawach o wykroczenia, jeżeli oskarżony zo s tał już przesłuchany
przez sąd lub prokuratora wojskowego, osobist.~
stawiennictwo oskarżonego jest obowiązkowe tylko
wtedy, jeżeli sędzia wojskowy, mający pełnić czynności przewodniczącego , w y raźnie uzna je za niezbędne, co należy zaznaczyć w wezwaniu.
Art. 250. § 1. Pomi:ę dzy doręczeniem oskarwezwania do rozpr aw y a terminem rozprawy powinno upłynąć przynajmniej 7 dni.
§ 2. Oskarżonemu aresztowanemu mICJsce
i czas rozprawy należy podać do wiadomości najpóźniej na 3 dni przed rozprawą .
§ 3. Za zgodą oskarżonego mogą być terminy
wymienione w § l, 2 skrócone.
§ 4. W razie niez ach owania terminów, wymienionych w § 1, 2 , bez zgody oskarż one g o, może on
do chwili rozpoczęcia postępowania dowodowego
żądać odroczenia rozprawy.
żonemu
Art. 251. Jeżeli strona ma obrońcę, pełnomoc
nika lub przedstawiciela ustawowego, należy ich
również zawiadomić () termini:e.
Art. 252. Prokuratora wojskowego zawiadamia się o terminie przez doręczenie mu listy wyznaczonych spraw.
Art. 253. § 1. Jeżeli prokurator wojskowy
przed rozpoczęciem rozprawy głównej odstępuje od
odskarżenia, sąd umarza postępowanie.
-----------------
~ 2
-------- -
? umorze niu z~wiadamia się oskarżonego,
oskar~y~H~1a~ prywatnego 1 p okrzywdzonego.
. § !. Na postanowienie o umorzeniu postęp 0waru a służy osk arżycielowi prywatnemu i pokrzywd~onemu zażal enie. Co d o zażalenia obowiązuje przepIS ar t. 203 § 2, 3.
Art. 254. Oddaleniie jakiegokolwiek wniosku
przed ro'zp rawą gł ówną nie tamuje podniesienia tego wniosku na r ozprawie, choćby się nie ujawniły
nowe ok oliczno ś ci.
Rozdział
II.
Ogólny porządek rozprawy głównej.
kieruje rozprawą
~ cz~wa nad je j prawidłowym tokiem bacząc, aby,
leżell szcze gólne wz gl ę dy nie stoją temu na przesz kod~ie, dowody na poparcie oskarżenia były przedstaWlOne przed dowodami służącymi do obrony.
.
Art. 255.
Prz e wodn iczący
Art. 256. § 1. Oskarżonemu, świadkom i bieg ł ym zar ówno a sesorowie ja k strony zadają pytania
b ezp ośre dni o, j eż eli przewodniczący
nie zarządzi
inaczej.
§ 2. Przewo dni:c zący uchyla
uznaje za nieS'toso v.r.ne .
pytania,
które
Art. 257. § 1. P rz ewodniczący daje stronom
m?żnoś ć w yp owiedzenia się co do wszystkich przedmIotów podlegaj ą cych rozstrzygnięciu.
§ 2. Jeże li w jakiejkolwiek kwestii
jedna ze
stron zabiera gl os, prawo głosu służy również in~
nym stronom i w każdym razi:e oskarż-onemu lub jego ohrońcy słu ży gło,s ostatni.
:Art. 258. Przewodniczący rozstrzyga ostateczme o przychylnym załatwieniu każdego wniosku
s~rony, je że!i inna. strona się nie sprzeciwia, w przeCiwnym razIe mu sI zapaść postanowienie sądu.
Art. 259. Przewodnilczący może wydać zarzą
dzenia celem uniemo ż l iwienia oskarżonemu wydalania się z sądu przed ukończeniem rozprawy.
Art. 260. § L Jeżeli oskarżony, pomimo upomnie?ia prze z przewodniczącego (art. 31 § 2), zachowUJe S I ę nad al w sposób zakłócający porządek rozprawy lub ubhżający powadze sądu, przewodniczący
może wydal i ć go czasOwo z sali sądowej .
§ 2. P o powrocie oskarżonego do sali, przewodniczący. zawi~c1amia go o wszystkim, co się od byw,ało w leg<? meobecności, i daje mu możność złoże
ma w t el mlerze wyjaśnień.
Art. 261. Jeżeli obrońca lub pełnomocnik stron.y, mimo upomni!enia przez przewodniczącego (a'r t.
31 § 2) zachowu je się n adal w sposób zakłócający porząd ek rozp rawy luh ubliż.a.jący powadze sądu, przewo dniczący odbiera mu głos, a sąd może usunąć go
od udziału w sprawie.
A rt. 262. § 1. Je że li usunięto obrońcę, przena wniosek oskarżonego, -- a jeżeli
wodni c z ący
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
obrona jest z mocy prawa niezbędna, to z urzędu wyznacza mu now ego obrońcę ·
§ 2. Jeżeli wyznaczony obrońca nie może objąć
niezwłocznie obrony, należy rozprawę przerwać lub
odroczyć.
§ 3. W przypadku przerwy lub odroczeniia rozprawy sąd wojskowy moż e nałożyć na usuniętego
obrońcę obowiązek zwrotu. związanych z tym kosztów, stosując prz.e pis art. 91.
§ 4. Przepis § 3 stosuje się także wtedy, gdy
rozprawę przerwano lub odroczono wskutek nieusprawiedliwionego ni,estawiennicŁwa lub wydalenia
się obrońcy. W przypadkach tych s,tosuje się również
p,r zepis art. 93.
Art. 263. Sąd może wydalić z sali publiczność
z powodu jej niewłaściwego zachowania się.
Art. 264. § 1. Przy we.jściu sądu na salę
wszys'c y obecni stoją, dopóki sąd nie zajmie swych
miejsc.
§ 2. Wstaje Tównież każda osoba, do której sąd
się zwraca lub która do sądu przemawia, jeżeli przewodnkzący jej od tego nie zwolni..
Art. 265. Od zarz.ądzeń
prz. ewodniczącego
w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej nie maodrwołania, w stosunku do innych osób
służy odwołanie do sądu.
Art. 266. § 1.
Rozprawa
odbywa się
ustnie
i jawnie. Wyjątki od tej zasady są dopuszczalne tyl-
ko z mocy wyraźnego przepisu.
§ 2. Na rozprawie nie może
zwierzchn.ik sądowo-karny.
być
obecny
Art. 267. § 1. Sąd zarządza prowadzenie przy
drzwiach zamkniętych całej rozpra,wy lub jej części,
jeżeli j.awność postępowan.i.a mogłaby obra'żać dobre
obyczaje, spowodować zaburzenie spokoju publi cznego lub ujawnić okoliczności, których zachowanie
w tajemnicy jest ni'ezbędne ze względu na bezpieczeństwo Państwa lub dobro służby.
§ 2. Na wniJosek stron.y sąd zarządza prowadzenie rozprawy przy drzwiach zamkniętych również
i wtedy, ,jeżeli jawność mogłaby uiemnie wpłynąć na
ochronę czci lub dobrej sławy pokrzywdzonego.
§ 3. Na zgodny wniosek stron sąd może zarzą
dzić prowadzenie rozprawy przy drzwiach zamknię
tych.
Art. 268. § 1. Podcz,a s rozpoznawania sprawy
przy drzwi'a ch z,amkni.ętych, prócz osób bi!orących
udział w sprawie, mogą być obecne po dwie osoby
wskazane przez prokuraJtora wojskowego i oskarżo
nego.
§ 2. Jeżeli jest kilku oskarżonych, każdy z nich
mOże żądać pozostawienia na s,ałi jednej osoby.
§ 3. Mimo niejawności postępowania mogą być
obecni .na sal~): przełożony. wojsko~ oskarżonego
oraz ohcerow~e auayŁorowle, pozo s tający w czynnej
służbie wojskowej.
§ 4. Ponadto sąd może, bez wysłuchania stron,
zezwolić poszcze~ólnym osobom na obecność przy
rozprawie.
Dziennik UsŁaw. Poz. 537.
Nr 76.
-
- . - - - --
- - - - . -- - . -
___ _
o • ___ • • • • • _
u .. . . _
• • "_
._
- - -- ---- -- - -- - -----
_
§ 5. W razie prowadzenia rozprawy przy
drzwiach za mlm ięŁych ze względu na bezpieczeńslwo
Państwa lub dobro służby, sąd może odmówić żąda
niu zgłoszonemu na zasadzie ę 1. lub 2, oraz ni~ .ze
zwolić na obecność osób wymIemonych w § 3, )ezeh
uzna to za potrzebne celem ścisłego zachowania tajemnicy.
Art. 269. § 1. Ogłoszenie wyroku odbywa się
jawnie.
. .
§ 2. W sprawach o przestępstwa wymIenIOne
wart. 139 § 2, sąd może zarządzić ogłoszenie wyroku przy drzwiach .zamkI~jęty~h, jeżeli u~na to celem
ścisłego zachowama ta)emmcy za mezbęelne ze
względu na bezpieczeńslwo Państwa.
1251
---
osobę,
co do której nie zachodzą przy czyny \\Tyłą
czenia, nie może nastąpić b ez z wł oki .
Art. 273. § 1. Przewodni cz ąc y odbiera przysięgę od asesorów oraz od prz,ybr any ch VI miarę potrzeby zastępców, zwracając się do nich słowami
"Przysięgacie panowie Panu Bogu \X1szechmogącemu i Wszechwiedzącemu, ź e wypełnicie
wiernie obowiązki asesora i oddacie glosy swe
z całą sumiennością i b e zstronno j c i ą" po czym asesorowie składają pr zysięgę , lwżdy z osobna, słowami
"Przysięgam, tak mi, Panie Boże , dopomóż".
§ 2. Jeżeli asesorowie zos lali wyzna czeni do
kilku rozpraw, wyznaczonych n a te n sam dzień,
wówczas przy rozprawach późni e js zy ch przewodniczący nie odbiera przysięgi ponownie, lecz jedynie
przypomina asesorom już złożoną przys i ęgę.
Art. 270. § 1. Podczas jawnej rozprawy,
oprócz osób bio r ąr.:: y ch udział w sprawie, mogą być
obecne tylko osoby pełnoletnie, nieuzbrojone.
§ 2. Przepis § 1 co do m.brojenia nie dotyczy
osób, obowiązanych do noszenia broni.
§ 3. Wyjąw s zy osoby biorące udział w sprawie,
nie mogą być obecni na ro zprawie przeciw. ofice~o
wi żołnierze w czynnej służbie wojskowej, mc pOSIadający stopnia oficerskiego.
§ 4. Świadek, który nie ukończył lat siedemnastu, może być obecny na sali sądowej wtedy tylko, gdy obecność jego jest dla sądu niezbędna.
Art. 274. § 1. Po zaprzysi ę żeniu asesorów lub
po przypomnieniu im złożonej p rzysięgi, przewodniczący sprawdza, czy wezwani świadkowie i biegli są
obecni.
§ 2. W razie niestawiennictwa świadka lub
biegłego sąd, jeżeli uzna jego przesłuch a nie za niezbędne, a zarządzenia zastosowane w celu spowodowania jego stawiennictwa pozostaną bez skutku,
przerywa lub odracza rozprawę.
R o z d z i a ł III.
sądowego przewodniczący zarządza u sun i ęcie świad
Art. 275.
Rozpoczęcie rozprawy głównej.
Art. 271. § 1. Jeżeli nie sŁawił się oskarżony,
któreóo stawiennictwo jest obowiązkowe, sędzia
wojsk~wy, mający pełnić czynności przewodniczące
go, bądź zarządza jego natychmiastowe sprowadzenie, bądź odkłada rozprawę·
§ 2. Jeżeli oskarżony stawił się lub go sprowadzono - sędzia wojskowy, mający pełnić czynności przewodniczącego, sprawdza czy sąd jest należycie obsadzony oraz czy między członkami sądu,
oskarżycielem i protokolantem oraz W stosunku do
oskarżonego nie zachódzi jeden z powodów wyłączenia.
§ 3. W razie niemożności niezwłocznego zastą
pienia wyłączonego członka sądu, . o~ka:życiela lub
protokolanta inną osobą, co do kLore) me zachodzą
przyczyny wył'ączenia, lub w razie niemożności niezwłocznego dokonania właściwej obsady sądu, sę
dzia wojskowy, mający pełnić czynności przewodniczącego, odkłada rozprawę·
Art. 272.
§ 1.
Rozprawę główną
rozpoczyna
Przewodniczący
sprawdza
tożsamość
oskarżone.go, zapytuje go o .stosu~ki osoobi~te, po
czym poucza go o prawie wyłączema członkow są
du, oskarżyciela lub protokolanta; oskarżony w sprawie tej ma złożyć oświadczenie.
§ 3.W razie wyłączenia członka sądu, oskarżyciela lub proLokolanta sąd przerywa lub odracza
rozprawę, jeżeli zastąpienie wyłączonego przez inną
Przed rozpoczę ci em przewodu
ków do osobnego pokoju.
§ 2. Biegli pozostają Tła sali, j e żeli sąd uzna to
za potrzebne.
§ 3. Oskarżyciel prywatny pozostaje na sali,
choćby miał składać zeznania jako świadek.
Art. 276. Sąd uwzględni zgłos z ony na rozpra·
wie wniosek o przesłuchanie świadków i biegłych
oraz o przeprowadzenie innych dowodów wtedy tylko, jeżeli okoliczności, na których stwierdzenie dowód wskazano, mogą mieć wpływ na treść wyroku.
R o z d z i a ł IV.
Przewód sądowy.
Art. 277. Przewód sądowy rozpoczyna się od
odczytania aktu oskarżenia.
Art. 278.
Następnie przewodniczący
zapytuje
akt osk~r~en.ia, c.zy
przyznaje się do zarzucon~go mu czynu l Jakle wYJaśnienia chce złożyć sądOWI.
oskarżonego, czy
wywołanie sprawy.
§ 2.
§ 1.
zrozumiał
Art. 279. Po wysłuchaniu oskarżonego przewodniczący zarządza postępowanie dowodowe oraz
poucza oskarżonegQ, że wolno mu czynić uwagi
i składać wyjaśnienia co do każdego dowodu.
Art. 280. Jeżeli oskarżony przyznał się do winy a jego wyjaśnienia nie budzą pod tym względem
żadnych wątpliwości, sąd może za zgodą stron nie
_ _ _ _ _
. _ ._ _ _
_
• • •
•_
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
__ _
O
•
•
_ _ _ __
~_.
przeprowadzać postępowani a dowodowego lub przeprowadzić je tylko czę ś ciow o.
Art. 281. § 1. Oskarżony ma. prawo być obecny przy wszystlkich czynności ach postępowania dowodowego.
§ 2. TYII,ko 'wyoąlkowo, Ij-eż·elli należy się obawiać, że ohecność os,karżonego mo. gła1by oddziały
wać krępująco na wyjaśnien-iu. j,n-negoosk ar żoneg o
dbo na zez nania świadka lub biegł..zgo, przewodni, czący może zarzą,dzić, aby na 'c zas prze s łuchania le j
osoby os'karżony wyd.arlil się z sa'E sądowej. Przepis
art. 260 § 2 na,leży tu stosować.
Art. 282.
Jeżeli oskarżony pozostający na wol-
nośc i wydalił się samowoinie przed ukończeniem roz-
prawy, albo jeżeli oskarżony został wydalony w myśl
ad. 260, sąd może dokończyć rozprawę w jego nieobecllosci, o ile go już przesłuchał i nie uznaje dalszej
jego obecno~ci za niezbędną.
Art. 283. Ka ;~dego ś,wiadka wzywa się na sal~
o~. obno i przE·słuchll je się w nieobecności tych świad
ków, którzy i'e szcze nie zezna'\vaH.
Art. 284. § 1. Prz.ewodniczący odbiera od
świa:dka pl'zY'sięgę, chyba że s't rony zwolnią świad
ka od przysięgi, a sąd nie uważa jelj za potrzebną.
§ 2. Przepis § 1 stosuje ,się odpowiednio do biegłego i tłumacza.
Art. 285. § 1. Wo,l no odczytywać na: rozprawie protokoły sądow e go przesłuchania świadków,
s porządzone wdochod.zeniu (art. 2:7, 207 do 210),
w §j;edztwi,e Il ub na r o.z,prawie, jeżeli świadkowi nie
<l1lOŹna. było doręc zyć wezwania, a,lbo ;eż.eli świadek
ni e s law-ił się na rozprawę z po.wodu przesz·kód ni e
clającychsię usunąć IUib zbyt trudnych do usunięcia,
a lb o z powodu znacznej odległości miej.sca pobytu,
bądź też stawi,w szy się zeznał inaczej niż w postę
pow aniu poprzednim, albo odmówił zeznań, albo
oświadczył, że pewnych szczc' gółów nie pall1lię·ta.
§ 2. Pud- warunkami wskazanymi w § 1 wolno
odczytywać na rozprawie również proŁo, koły sądo
wego pr zesł ucha.nia świadków, sporządz.one w innej
sp rawie w loku dochodzenia (art. 27, 207 do 210),
ś ledztwa -lub na rozprawie.
§ 3. W Io Ino odczytywać na rozprawie protokoły
sądowego przesłuchania
oskarżonego, sporządzone
w ślledztwie lub na roz'p rawi'e, ieś!li os~alfŻony bądź
zeznał inaczej niż w postępowaniu poprzed nim,
bądź odmówił ze. znań, bądź oświadczył, że pewnych
szc' zegółów nie pamięta, !bądź t.e· ż ież c, li oskarżony,
k-tór e,g o ,s tawiennictwo nie jest obowiązkowe, nie
slawil się osobi'ście na roz;praw·ę.
§ 4. Poza tym wolno odczytywać za z,godą stron
wszelkie protokoły sądo'wego przesłcchania świad
ków' biegłych i oskarżonych .
§ 5. Sąd może za zgodą stron z.aniechać odczytywania p r ot.okołów i zaliczyć je w poczet dowodów
ujawnionych na rozprawie.
Art. 286. § 1. Wolno odczytywać na rozprawie protokoły przesłuchania ś wiadków, sporząJzo
li C pr ze z prokuralor'l woj.s kllwego w loku Jllcho·d ze-
_
_____ _
~~ _ _ _ _ _ ~ _
_
__ W'
••
__ _
~ __
_ _ .~ _
Nr 76.
_ __ _ _ __
fila (ad. 200 § l), ,jeż e li ś w i adek na rozprawie z. eznał
inaczej niż w dochodzeniu, a1'bo odmówił zeznali, albo też oświadczył, . że ,pewnych szczegółów nie parnię ta, albo też j'eże'li zha danie świadka w dam'ej sprawiie na rozprav'lie jest niemożlliwez powodu jego
śmierci lub chor oby umysłowe'i, J.n:b szcz.ególnie
utrudnione z po-wo·du n iewyśJedzenia jego miejsca
pobytu a1:bo ,przebywania pozal ·g ranicami Pa6stwa.
§ 2. Wolno odczylywać na rozprawie prolo-koły
przesłuchania 'Pc-d'cjrzanc'go, ,sporządz one przez pro-
kuratora wojskowego w t o ku doch odz e nia (arŁ. 200
§ 1), jeżeH oskarżony na roz,p rawie zeznał inaic zej niż
w dochodzeniu, bądź też odmówił zeznaJl, lub oświad
czył' że pewnych sz czegółów niepamięla, albo też
jeżeli oskarżony, którego sl'awieunidwo
ni e jest
obowiązkowe, ni e .sta wił 5 ię osobiście na rozpra,wę·
§ 3, Przepis art. 285 § 5 stosuje -się ,o-clpowiednio.
Art. 287. § 1. W war:unikac:h IPrz.e ip isa1nych
wart. 28<6 § l, 2 woano odczytywać na rozprawie
zapiski z prz;es łuchania podejrzanelg o łu!b świalc1ka,
sporządzone prz,ez ża, ndannerię w sposób określony
wad. 200 § 2.
§ 2 .. Przepis art, 285 § 5 sto.suje się odpowiednio·.
§ 3. Poza przyprudkamiprzewidzianvmi w § 1,
zapisków -dochodzenia o.dc'zytywać mie wolno, jeżeh
szcze,g ólny ;przelp is nie ,s Ianowi inac·z eij.
Art. 288. § 1. W .olno odczylywać na rozprawie protokołyo-g-lędzin sądowych i rewizvi tudzież
złożo·ne wobec sądu opinie biegłych.
§ 2 . W-oilno odczylywać ma. rozprawie or~zecze
n ia poprzednio pr'zeciw ·oskarżonc'lllu zapa.d le, zaświadczenia I,ekarskie, których anten tyczno śc i i ire~ci żadna ze stron nie :kweslionuje, zawiadomienia
o przestępstwie, oraz inn e zło'żonedo akt doku1menty urzędowe lub prywatne.
§ 3. Pr1zepis art. 285 § 5 slo-s,uje si'ę o'dpowiednio.
Art. 289.
Złożone w
tOik u rozprawy dokumen-
ty, jeżeli' mają z·nacz en ic db s prawy, sąd okaz:uje
stronom, dołącz a do akt i odczyl·uje w ·całości lub
częś cio'wo,
Art. 290. Dowody rzcczowc, jeżeli temu nie
na przesZkodz i.e rozmiary luib właściwości
przedmiotu, wnosi się na salę i okalZnje sądowi i strono'm.
sla1ją
Art. 291. Po przeprowadzeniu każdego dowodu strony mają prawo· zabie rać głos w celu z-łożelli,a
wyjaśnieI1.
Art. 292. § L Jeżeli zachodzi potrzeba. dokox:ania oględzin na miejscu, sąd dokonywa ich w całym składzie lub też przerywa roz'prawę i po;)eca dokonanie nględzin wyznaczonemu w tylmce1u sędzie
mu wojskowemu.
§ 2. Prze.pi s ad. 23.2 § 1, 2, 3, J1all~ży tu slosować .
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Nr 76.
Art 293. § 1. Jeżeli zac h odzi .po lr zeba
a j przesłuchania świad ka na okoliczności, k l6 rych slwie i"dzen ie sąd u z naje za ni ez b ędne
i który nie może się stawić n a rozprawę lub
też którego stawiennictwo jest utrudnion e
z powodow, wymienionych wart. 285 § 1; .
bl dostarczenia innego środka dowodowego n a
oko liczn ośc i, których stwierdzenie posiada
istolne znaczenie dla sprawy, a prz eprowadzenie tego dowodu na rozprawie jest niemożliwe lub połączone ze szczególnymi hudno ś ciami; sąd prz erywa lub odracza rozprawę·
§ 2 . Przeprowa d ze nie d owodu następuje poza
roz,prawą przez sędziego wojskoweg.:), należącego do
składu sądu, łub w drodze pomocy sądowej.
§ 3. Przepis arl. 232, § 1, 2, 3, należy tu slosować.
Art. 294. § 1. Je że li zachodzi potrzeba zebrania ma:leriału d owodowego ze względu na nowy cZyi)
zarzucony na rozprawi e oskarżoi1emu, lub uzupei nienia materiału dowo dowego ze względu na now e
okoliczności wyszłe na jaw w t ok u rozp rawy, albo
też potrzeba d ok ładni ejszego przygotowania rozprawy, a z ebranie lub uzupełnienie mat e riału dowodowego w toku rozprawy byłoby p oł ąc zone ze szczególnymi L'udnościami - sąd odracza roz.prawę celem
przeprowadzeni a lub u z up ełnien ia ś l e dztwa.
§ 2. Po zamlmięciu ś ledztw a prokurator wojs~owy wnosi nowy akt oskarżenia, j eże li śle dztwa
nie umorzono.
§ 1. Pr zewo dniczący moż e przerwać
dla wypoczynku, bez z włoczneg o
sprowadzenia d owodów lub z innych ważnych przyczyn.
§ 2. Prze,wa rozprawy może trwać najwyżej
trzyd zie śc i dni.
§ 3. Jeżeli przewodniczący, zarządzając prz ~
rwę, oznaczy jednocze śn i e czas i mi ejs ce, w których
odbędzie się dalszy ciąg rozpr awy, wówczas osoby
obecne na prze r wanej rozprawie obowiązane są stawić się w nowym t e rmini e b ez osobnego w ezwania .
Przepis art. 89 i 91 stosuje się tu odpowiednio.
Art. 295.
rozpraw ę główną
Art. 296. § 1. Rozprawę pl· zerwaną prowadzi
się po przerwie w dalszym ciągu.
§ 2. J ednakże należ y ją przeprowadzić od początku
al
jeżeli sąd
z własnz j inicjatywy lub na wniosek stron uzna ta za potrzebne;
b) jeż e li zmienił się sk ład sądu.
§ L Odroczenie rozpoczętej rozprawy może nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu.
§ 2. W razie odroczenia rozprawy prowadzi si~
ją w nowym terminie od początku.
Art. 297.
Art. 298. § L Po za k oń cz e niu postępowani a
d ow odowego przewodnic zą c y zapytuje strony, czy
nie życzą sobie uzupełnienia przewodu sądowego,
a w razie odpowiedzi odmownej ogłasza, że przewód
sądowy jest zamknięty.
1253
§ 2. Przewód sądowy można wznowić tylko na
mocy postanowienia sądu.
Art. 299. § 1. Jeżeli na podstawie okolicznokLóre wyszły na jaw w toku rozprawy, oskarży
ciel zarzucił oskarżonemu inny czyn prócz tego, który akt o~,karżenia wskazuje, sąd może przystąpić do
nć<.tychmiastowego rozpoznania nowego oskarż ·znia
tylko za zgodą prokuratora wojskowego i oskarSCI,
żo nego.
§ 2. W razie odroczenia rozprawy z powodów,
podanych w § 1, prokurator wojskowy wnosi nowy
akt oskarżenia.
Art. 300. § L Jeżeli prokurator w toku rozprawy dojdzie do przekonania, że sprawa nie należy
do ·właśclwości sądów wojsk owyc h, stawia wniosek
o odstąpienie sprawy władzy właściwej.
§ 2. Przed załatwieniem wniosku należy zażą
dać oświadczenia się oskarżonego.
R o z ci z i a ł V.
Glasy stron.
Art. 301. Po zamknięciu przewodu sądowego
przewodniczący udziela głosu stronom, które przemaw iają
w następującym porządku: p':okurator wojskowy, obrorica i oskarżony.
Art. 302. Oskarżone mu, z którym sąd porozumiewaJ się przez tłumacza , należy przed udzieleniem
głosu przellumaczyć z głosów stron przynajmni~j
os taleczne
wnioski
prokuratora
wojskowego
i obrOlicy.
Art. 303. Jeżeli prokurator wojskowy ponownie zabiera glos, należy w ko12jn05ci przemówień
udzielić obro11cy i oskarżonemu głosu ostatniego.
R o z d z i a l VI.
Wyrokowanie.
Art. 304. § 1. Po wysłucha :liu głosów stron
sąd przystępuje ni e zwłocznie do narady nad wyrokiem.
§ 2. Narada sądu jest tajna . Prócz osób należ3,
cych ao składu sądzącego może być przy niej obec1IY tylko protokolant.
Art. 305. Podstawę orzeczenia stanowi cało
kształt okoliczności ujawnionych w tokuprzewoelu
sądowego.
Art. 306. § 1. Narada i glosowanie odbywają
z osobna co do winy, co do kary, środków wycbowawczych i zabezpieczających oraz innych kw ~
stii, wymagających rozstrzygnięcia przez sąd .
się
§ 2. Narada i głosowanie co do winy obejmuie
:ównież. o:koli;czności, k~óre w.edług ustawy wyłącz~
lą, zmnIejszają lub ZWiększają przestępność czynu.
Art. 307.
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Po omÓlwieniu sprawy, przewodni-
czący zbiera .gło,sy asesorów, począwszy od niższyc!l
slo'pni'e m wZlgiI.ędni,e starszeństwem ilurb l ok atą. Przewodniczącygtosuje o,s't alui.
Art. 308. § 1. Orzecz'e nie z.apada bezw.z,g:lę:dną
większością gło.sów.
§ 2. Jeżeli przy rozstrzyganiu innego pytania,
prócz pytania co. do winy, ,z dania talk się podzielą,
że żadne z nich nie uzyska hezwzlg;lędnei większości,
zdanie najmnie,j przychy'l ne dla os!karżonego. przyłą
cza się do zdania najbardziej doń z:bliżonego.
§ 3. Sędiziia łub asesor, który głosowa,ł 'Za uniewinnieniem, może się wstrzymać od głosowania co
do kary, ale wtedy głos jego przyłą'c.za się do zdania najprzychy:lniejsz'e go dla oskarżone.go.
Art. 309. § 1. Jeż,eli przy naradzie ujawni si~
potrz1e ha. uzupełnienia mat'erŁalu dowodowe'go, sąd
może wznowić przewód sądowy, prz,erwać lub odro,czyć rozprawę i zarządzić zebranie materiału dowodowe,g o,cho6by s'irony t.e,go, nie żądały.
§ 2. Jeżelli: na podstawie okoł'iczności, które
wyszły na jaw w toku rozprawy, sąd stwierdził moż
liwość zakwalifikowania czynu, zarzucanego oskarżonemu, pod surowszy przepis ikarny, to w,z nawia
przewód są:dowy i uprzedza o tym strony.
Art. 310. § 1. Jeżeli. ;prokurator odstąpił od
oskarżenia, zanim sąd przyst.ąpił do narady nad wyrokiem, sąd wydaj'e wyro,k umar,za,jący po,stępowa
nie. W sprawach o przestępstwa pos,p oHte odstąpie
nie prokuratora od oskarżenia ni,e wiąże sądu, jeżeli
na odstąp i enie to nie wyra'zit z'g ody pokrzywdzony,
który jest w sprawie znany.
§ 2. W pr.z ypadka,Cih, w kt,órych wed!le przepisów ko'd eksu Ikarnego lub kodek,s u karnego wojskowe'go, sąd może sprawcę od kary uwolnić, a postę
powanie karne nie zostało umorzone, sąd wydaje wyrok umarzający postępowanie .
§ 3. Jeżeli sąd wojskowy przychyla się do zapatrywania oskarżycie1a, sŁa:wiającego wniosek wymieniony 'w ad. 3.00, a1bo też sam dochodzi do pr,Z2konania, że sprawa nie należy do wła'ściwoś'Ci sądów
wo'jslkowy.ch, wówczas orze,k a wyrokiem swoją niewłaściwo,ść.
§ 4. W O'jskowy sąd okręgowy nie mo·że uznać
się niewlaściwym z tego powodu, te sprawa należy
do rze'c zowej wła:ściwości wojskowego, ,sądu rejono-
wego.
Art. 311. W sprawie zawiłe,j sąd mo'że odroczyć
ogloszenie wymku najwyżej na trzy dni. Dziel'! i godzinę o,głoszenia wyroku należy niezwlocznie obwieścić w sali rozpra,w .
Art. 312. § 1. Wyrok pO'W1l11en zawierać
aj oznac'z enie j.ego wydania w imieniu Rzeczypospolitej Po.Iskie,j,
b) sentencję wyroku.
§ 2. Jeżeli strona w terminie z. apowi'2działa
rewizję od wyroku, lub gdy s, ąd wyrokiem orzekł
niewłaściwość swo' ją lub sądów wo';skowych, wyr,ok
powinien zawierać ponadto uzasadnienie.
Art. 313.
Każda
sentencja wyroku powinna
zawi e rać
aj oznalc zenie sądu, który go wy,dał,
b) i:mię, nazwisko j, sklpień wo,jskowy przewodniczącego, ases ':Hów, prokuratora i protokolanta,
cJ datę i miejsce rozpo'znania: sprawy i wydania wyroku,
d) imię i nazwisko ,st,opi,eń wojskowy, przynależność służbową i macierzystą oraz inne
dane, ustala.ją,ce 10,żsamość os,karżo,nego, tudzież posiadane przez niego or/dery i odznacz,z nia,
e) dokładne określenie zarzucaneiRo oskarżo
nemu czynu, z pod.aniem czasu 1, miejsca jego popełnienia.
Art. 314. § 1. Sentencja vvyroku slkaz,u,jącego
powinna zawierać zaJmias't oiko.lic.zności, wymienionych wart. 313 lit. e), ustalenie czynu przypisanego
oskarżonemu, a ponadto
a) wskazanie Iz astos,awa·n ego pr'zepi.su karnego,
b) karę, na jaką oskanżonego skazano.
§ 2. Jeżeli oskarżonego skazano na grzywnę,
sentencja wyroku skazujące,go powinna również 'z awierać oznaczenie !kary pozbawienia WOlIności, która ma zast~pić ,grzywnę w razie i,,::!'j nieś·:::iągalno'ści
lub w razie gdyby ściągnięci e jej narażało skazanego
na ruinę majątko'wą.
Art. 315. Prócz danych, w s,k aza'n ych wart.
313 i 314, sentencja wyr oku zawiera w miarę potrzeby O.fZ',zczenieco do środków wychowawczych i zabe'z'pieczających, warunkowe go zawieszenia wykor,ania ka'r y, uwolnienia od kary, umorzenia po'stępo
wania i innych kwestii rozstrzygniętych przez sąd.
Art. 316.
§ 1. Uzasadnienie wyroku powinno
zawierać
dokładne us'l alenie jego pods tawy fa1ktycznej przez w,s kazanie, jaki e fakty sąd uznał
za udowodnione lub ni 'z udowod.n ione, na jakich w kj m ie rze oparł się dowo'd ach i d'iac'zega. nie uznał dowodów przeciwnyc:h,
b) wY'J asmenie podstawy prawne,j wyroku
z przytoczeniem zastosowanych przepisów
prawa.
§ 2 . Uzasadnienie wyro,k u skazującego powinno ponadto zawierać przyto,czenie okoliczności, ldóre sąd miał na wzg'l,ędzie przy wymiarze kary i slo,s owaniu środków wycho,w awczych lub zabezpiecza,ją
cych.
a)
Art. 317.
§ 1. Wyrok (art. 312 ~ 1) ogłasza
przewodniczący w ,ob ec ności całeg o. składu sądzące
go, a obecni, nie wyłączaąąc sądu, wysłuchu:ją go
stojąc.
§ 2. Wyrok olgłas'za 'się ni,ezwłocznie po ukoń
cz·eniu narady nad wyrokiem, jeżi eli w myśl art. 311
nie odrO'czona. oglo,s zeuia wyro.ku.
§ 3. Po o!głoszeniu wyroku przewodniczący
przytacza zaraz ustnie najważniejsze iego powody.
Art. 318, Jeżeli orzeczono' karę śmi,erci, wówczas skład sądzący bezpośrednio po, o'głoszeniu wy-
Nr 76.
rok u i jego pow·:;dów odbyw2. In ta,j nym p os iedz e niu
Pl zy ucl z!::le pr u-Kurdo r a wo:"j;ow.z·g o n aradę, ceiem
r o:z :,vażeni il, czy skazany za :;illgJj"z na ułaska wi enie
1 jwk a k ar a b jłabv odno w icdni a w raz i'2 uła.s k awic
t:ia, Prot o,kół nar ~ dy doł ącza się do akt sp r awy.
, Art. 319. 'Ii! razie sk a z a nia os ka rżon e go p'n ostającego na wolności, s ą d m oże na wnios ek prokuratora wojskowego postanowić tymcza sowe aresztowanie oskarżonego.
Art. 320.
§ L W raz ie wydania w y r oku unie-
winn i ające go lub um a rzaj ąceg o pG st ę,p o wanie co do
oskarżoneg o areszlc,w anego, przewodniczący za rzą
dza natychmia STowe w ypusz czen ie go na wolność .
§ 2. Je że li jednak prokurator w ojsk ow y z ap owiedz iał r e wiz j ę, sąd m oże na jego. wnio sek u tay !llać
1255
Dzien nik Ust a w. Poz. 537.
nadal tymczasowe a n::szlowanie .
Art. 321. § 1. Po ogłoszeniu vvyroku i jego powodów prz e wodniczący wskazu;e st r onom sp os ób
i termin założenia r e wizj i, przysłu g u ją c ej p rzeci-w'
wyrokowi.
§ 2. Zapowied zcnie rewizj i prze z s trO !lę ob ecną przy o głosze niu wy rok u wc iąg a s ię do pr o lo k ołu
ro zpra w y.
§ 3. J eżell oskarżony nie je .;i ob ecny p rzy 0g\Oszenill w y ro ku , prz c vvo Linrc zącv .1iwŻe zarz;lclzić
sprowadzenie go Jo o.('.1ns l~cnia ~lbo posta 'lOwi6, że
wyrok b ę d zie oskc:rżon c m:. t o :w a jmi (Hlji proto!coJar ·
I1Je prze,z s~clz i ego woiskowegu . Y// takim przypadku t e r,111m (1.0 zap owiedzeni a rc\\':zji rrzez oskarż;)
ncg,) lI czy S i ę nd oznajm i;;::n ia oskar7.one mll wvrokn .
i zab;;::zpiecza j ą cy ch, orz"ka S4 cl I instancji, właściwy
do rozpoz n ania danej sp rawy karnej.
Art. 326. § L Orzeczenia, przewidziane
wart. 61, 62, 69 § 2, art. 70, 71, 73 § 1,2, art. 76, 79,
80 § 1, art. 82 § 1, art. 83 § l, i wart. 84 § 1 kodeksu karnego, sąd z a mieszcza w wyroku.
§ 2. Urzzczenia, przewidziane wart. 69 § 2,
a rt. 79 i 82 § 1 kodeksu karnego, sąd zamieszcza
w p ostan owie niu, jeżeli nie uczyniono te go w wyroku, W przypadk ach, przewidzianych wart. 79 i 82
§ 1 k od eks u k a rn eg o, sąd stosuje przepisy art. 205
i 228 kodeksu niniejszego .
§ 3. Orzeczeni a, przewidziane wart. 73 § 3,
art. 75, 79, 8U § 2, arl. 81, 82 ~ 2, art. 83 § 2, art. 84
§ 2 i wart. 85 ]w d e ksu karn ego - wyda je w formie
postanowienia sąd wojskowy pierwszej instancji, a
j eż e ii sąd ten już n ie is tni2je - sąd w ojsl;,o wy, który przejął jego. ·s prawy. Przed wydanie m postano WiC i], przewidzianych \\<- art. 3 1, 82 § 2, art. 83 § 2
i wart. 84 § 2 kod eksu karnego, są d zbiera wiadom o:; ~i od z ar ządów danych zak ład ów zabezpie czają
cych co do stanu zdrowia i za·c h owan ia się skazanego.
§ 4. f·Ta p M.la n owjcni :.l, wymi8n ione w § 2, 3,
słu ;;.y z ażal en1e ,
DZTAl. n.
Post~P{; \f.rani,,~
przed wDl~k owym s4dem rejon n.wyru.
P ()dptS ~lIC go prze wodn ic zący i pr o lokola nL.
Art. 327. P1ZCp; Sy .lrt. 241 do 326 s to 5u je się
odpowied n io w pO S lf~pow:mi u przed w0jskowyrn są
dem r e jonowym ze zmianomi i u:mpcł nie niami , wskazanymi w d zial e niniejszym .
. . § 2. V!yrok IlU byc; sporz i~dLolly najdnlcj ch
3 dm, a w przy p a dkach, wskazanych VI arL 312 §"'>
w ciągu tygodn ia cel jego ogłoszenia.
/-ut 328. \\! p os tę p owalliu prz c l l w cjsk o'N ym
s ądem rcjol1C1 wynl wys t:ucza , .i cŻeJ i ak t oska.r ż enia
,
.
Art
"'''2
..:J
. ; , § 1.
' na plSiTIW;
' .'
wyro l{ sporZqCl za s"c;
" VI
.. Art. 323. § 1. ,T ",że li sl r on a za p r)wi c d ::iał~i r ('WIZJę ~)d wyroku , cl oręcul się jej odpis wy ~·o ku.
§ 2. Jcż e h rewizi ę zap.owiec~ i. i at obrr)J'l ca, odpi3
wyr oku d o ręcza s i ę \1br:JIic:y.
§ 3 . \Y/ s p rawach o prze s tę p stwa, wymienione
\1/ art. 139 § 2, oska rżony lub jego obrońca obuwiqzany jest zw;,ócić sącowi don;czony mu odpis w yro ·
ku przed jeg o u prawomocnieniem s i ę, O obowiązk:l
ty m nale ży 'Jskarżone'; ;) pO li CZyĆ. O n iewv'konanill
ll::g o obowiązku c zyni' się "wz mi ankę w' a ldach
zawi"ra oznac%cnic oskarżo n ego j zarzllcc.1H!1~ n
cz '{ !Hi.
mu
Art. 329. !:l 1. ' Y/ojskowy 5iFt rej()!1owy VI raz ie
potrzeby dokonania pl'Z(?(I r o zprawą czynności nie
c i erp i ąc\:j z'v'.'ŁoLi , dot onyw a je j prze z wojskowego
sG dzi2go rej onowego l ub w drod ze pom ocy s orl Gwej.
§ 2. o r z)" dokonaniu te j c7.yn n o!;c i należy sto~;c \v ać prz\-:pi s ar t. 232 § 1, 2, 3.
Art. :BO.
§ 1
Pom i<;c1zy d o r~czcni~!l11 oskar-
sprawy.
żOl1cm. u l.VCzv.!,:>.nia do ro z pra\'/ y:?,łówiic j a !crm in e m
rozp rawy powinno uplynqś C , ) najmni~i3 JnL
Art 324. § 1. Po ·' ;Jlrawomo;:llic~11L1 S!'2 Vj v r ol.;, u są d wyd aj e p o sLan()wi.~:n ie co óo dowud "w rzr.:-
wi"cln io .
czowych, Idóry.:: h pr.:epad ~nl n ie o rzeczo no \y yrokiem.
§ 2. Na po s tan <rvie llie lo sh; ży zażalenie.
R o z d z i a ł VII.
Stosowani.e środków wycllOwawczy(~h i z abezp iecza jących.
§ J. Prz " p is <HL 250 § 2, 3, ·1 stoSl'i,_~ Się o dp v ·
Art 331. \ Y;'oiskowy sW l rejcn e w y m c- że 5tosOwać przepi,; ar t. 293 § 1 Lt. 1,) r ó w n:ei w ówcz as, gdy
ś Vłiaclek przebrwa n a Ob3Zc:rZC d ziaia l1ia inne0~
w:)jskowq~o sądu rejono\\e~~o.
:nz.
Art.
Przep isu ar.t. 31 t w p od ę p owaniu
przed wojshl\"'-y m sądem l'ej ono \vym nic st os uje się.
A rL. :p~
~"
C' 1
S,'
r · " o f'leer ~;q(Iowy
1
",ezell
w tokll rozl
C
·
.
J
.
,
;1 ,"-". ) (lr.! ,S ..QpIC.!11e sp ra wy v!ois k.0w em U są dOW I o~';rę?:owCrfll1, jak ,) rzc:czowo wlaścif.
325. Poza przypad!( ~m l i, v, sk az<J. 'lY!111
wart. 205, o z a s to sowani u śr od ków wychowawczych
Art
'"
H ' !" OOAC'
l)r u~\''r.\' "·"'a'vl'·,
.. .'
,. . . .
Thic nnik Usl~w, Poz. 537.
c
. , ', ',
c: :,,_,
,. ; , .
,,/ :-j
;-:! I
C;j ;n
i~':/ :,'
j'
1'\ r :--: 'y:"
,~
y
t!o -
"'!:l V~':- ~:l:':( : i-
V';U\ '~i
b e ;;::,:'/'/ l:l CZiJ i c
J..;.1 \ "-'yr:,
Szc rcg ow cy i poc!oficcrov/ ic, pozos lający
si u ż bi c wojsKowej, mogą wnieść zażalenie
P !7 cc!:' Ł,~ 'wj a j ąc je u:;;tnic do prolokołu wobec przeło
;:on cj \vladzy wojskowej. Prolokół należy niezwło
czn ie przesłać sądJwi,
§ 2,
w
O:yllllC j
: Ui:';_--tLUfO\-vi cl;~r0("
ods
P'~~~; ~~~p!Jv/ 2.ni 12
S ' :{
Nr 76.
C~ ~'
r---~;Ol1.~J·"'-,'ly nic Hl'-:Iże uzna.ć
nj:~:\·/l~·i~:' ;. :\i./ ' ) - _,·i~ IN s~)r ~-t ',v i c: J..;::_01-~;' z·~)s[:.ll~t nltl od-
~
}::-.tku s~\d'J vv'i :: zC:c:::o\vo
vv IE~ ;~ci\vc ITi.U
przez
sąd okręlcwy,
i\.:tt 3:~,,'f
§ 1.
-j es!. )d:-:;~ ni ;j \ ~~. ,-; na!cży
Jeżeli \vD~~;k\)~.v:l sąd f2jonOVJY
or;-'.'2C k2. I f!c pozb?\.'Nlenia v~101'':I :~: \' j :.::~~ .::;,=~ \',i -;'c ~ 'J~: e
posta,
:; '.'/ " .~-n u p r n !( LI·, 2
/ ;~'
J') ,
li,:../~· ;
.~' ''''.//-r:_-:1
..
c l .• (
".'
Art 339. § 1. S",chia wojskowy, stojący na
czc:le sąd '1, odmawia przyjęcia zażalznia, złożone,go
po l zrmir;ie lub przsz o sob ę nieuprawnioną ,
§ 2, Na zarządzenie to służy zażalenie.
p'J~'Nodu}c
~· :-" ~~ C:.'I ,-r--:i1.
~: ;:ll~'~\'.~i ~!11i~I'r~~ ~ ~~~i,~;,:~ ;c:~~~? ,~~ ;~:; ~
Art. 340, Jeżeli sąd, któremu złożono zażale
nie, uzna je za słuszne, to sam się do niego przychyla,
'N przeciv.rnym razie przedstawia je do rozstrzygnię
cia sądowi odwoławczemu.
Art 341. Zażalenie samo przez się me wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia, lecz
sąd , który wydał postanowienie, lub sąd odwoławczy
może wstrzymać wykonanie, Odmowa wstrzymania
nie vv'ymaga uzasadnienia.
' .," , ~·Z( ::.'2 ;_~.).
\~l
l' ~·~<"~iry?_dl.~ u ,
:':~!cnc:\'/y P.1C2:·8
,-1
L
".Jyr~11 C!110n,;7F1
,~'
-~
Z~1VjSZC
r ' J::::Do;:r~ :J. n i a n':)VJC-
, :'. . .. )
~~ ~-1fj :~? r ;:~
Art. 342. Sąd odwoławczy rozpoznaje zażale
me rla rQsiedz2niu niejawnym,
Jcżeli
A,rL 343. Przepisy art. 336 do 342 stosuje się
o dpowiednio do zażal.:::ń na zarządzenia sędziego
woiskGwe~o, stojącego na czele sądu, tudzież do zażaleJ1 na postanQwienia i zarządzenia innych władz.
R o z ci z i a ł II.
Rewizja.
Art. 344. § L Rewizje można zakładać od wyroków sądów wojskowych, wydanych w pierwszej
instancji, jeżeli kodeks niniejszy nie stanowi inaczej.
§ 2. Rewizji nie można zakładać od wyroków
wojskowych sądów rejonowych, orzekających swą
niewłaściwość z tego powodu, że właściwym w sprawie jest wojskowy sąd okręgowy,
A VET.
":;7 Dr Z 27J1S 'pr a Vla
~ H-~
Z ~~, 1T1 Y1-.~,~ ~:~ c C
;i,: . ~'. ;' ~-~,')n 2 ~~~ ~~ , CJ:~ "!(2r-
.
j
..
n'
"~
~ ....;
t ~y'l ~.~ G "l/i
..
"
HiS (,:l. ,n C i L
\:·.r ~~ j'~2. :':O:~1~
i\rL ?~ J'/" § 'J. 'TC'~- !l-~: -n rlo Z ,?:~J. ]e r: ia V/VnOSl 51Cdr::,rn C ~1 1 ! ;,--,':,t / ";,! \,., .; :"~,/ ,
;~ /
'Ti~:"';-! ;-l L·~> ' ! !'.C7 T/ S:C2 cd L~~lty C) 1,"_
: tos --:cr:,i a po:~ tr\ i-i r./\r,/ : (? ''\ l :'. :"! (:-:.':: r.:1: f :I .-: C
c: n l (~ :'__',d;-:~ ;' rJ r-,: ') s l. (tri ~_j v'; i Ci;: i)
CZ
~.;
-;
l ~)
-\
od c1 :.
et Q r t; c 7.~ r'!_ i a.
l c s ł:1 ~,t: r: c (; re ~':. ::: ~: 0\.'./ a n 'j c ~11 Q~ ,.... ..i :-.'[ ~: \ ~:~ d ~ ~ j L.i. :,', p i- Z~ ' ,\' y T: i C!.': a l e ż n i e
~>: i::,) .? '; e n : (~: n (1
3
f1' ( , r- I C
\
r
p1:' iJ ',v ~ naL ~~Zllj~~ d:) r~----
fi
l
0(:1 1:': ~' :; c 1,,1: Ci 1\'/ i (" . 1 : , ;'_~ :,' -~~; !rlD \ "J ,
J\ ;0;'"
,~" ", ,;
:...'
1.
,l~ ,:,~ ,;: ,'J : \~~ :,; ~ c
'\:", , ':..~ ~~ ~
-I,
r-y \',-~l' ( i,( \ [ ~,~: ~~ :::j ',,c..:.; :~G:~~ c; r o:::; L, ' 1; U 1.....; lC::11C .
Art. 345. § 1. Zamierzający zafOzyć reWIZJę
powinien pod ulratą tego prawa zapowiedzieć rewizję VI terminie zawitym trzech dni, liczonym od daty
o!~łoszenia wyroku i złożyć wywód rewizji w terminie zawitym siedmiu dni, liczonym od daty doręcze
nia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem,
§ 2, Znpowiedzenie i wywód H~WIZJl składa się
w s2,dzic , l<.tóry wydał zaskarżony wyrok, na piśmie
lub ust n ie do protokolu.
Art. 346. PrG'kurator wojskowy (oEcer sądo
wy) m::Jże założyć rewizję na korzyść lub na niekorzyść oskarżonego.
§ 1. Oskarżyciel prywatny może zatylko na niekorzyść o~,!karżonego,
§ 2, IJ! razie śmierci oskarżyciela prywatnego
przed u.plywem terminu do zapowiedzenia rewizji,
prawo do jej zapowiedzenia służy je.go :małżonkowi,
dz iec iom, rodzicom i wnukom w terminie zawi!tym
c!'vóch tyglJdni od dnia śmiercioskarży.:::iela,
§ 3, \Y/ ra'zie śmierci oskarżyci'ela prywatnei~!)
po zapowiedzeniu przezeń rewizji Iecz przed upły~
Art 347.
hżyć r C'v'/ izię
Nr 76.
Dziellnik U;; [ ilW.
fArt 351 ~ § 1. 'fen, L-to zai o~~'t.-l rcv\ri'z -ję. r~1 ():;:(2
C()f-;_ :~:~ć ,
wem lermi:nu do, je j wywodu, prawo zł-o,żcnia wywo du rewizji służy osob om, wymi e nionym w § 2, w te r minie zawi' Łym je dne go m ;·esiąca od dnia śmierci
ją ró v/Di~:L
os kar życ iela.
zało ·~(. ().ną p~·Z ;.' ;_
§ 2. ej ~ 1·~ · a r:2G .ir:r J1.l_ '~).,~: ..~
s·;.A/ ;~ ~ ~ '; ( >.~, >.,;
j{:drl al-:. o.., ~~ ~l r ż·:.:. ~ y-1. il \"/)' 1_1 : ._ ':; " : 1 -"; ".i ',./ : : ~- ,~ . ".." ; .i :::. .l .
§ 3. l~~ (;: \/.j lzja ZCl.l:"zo;1 ~.. i' l ,s.~ ;. 'i ~: '~' ' t' . ~ ... ;.- iOl :!
].~ o.rz y ~~ ć: c:s !\:,:r j>~) i1 C ~~ ':-), n l c ;-l~ ();~ ':'~ ,.} t: c u
~ a L (; /.. z ~l () d y os k ~l r :? o n~~g o_
(
§ 1. O skarżony może założyć r '2 wi zj,~
lyl1w na swojąkorzyśćj obrOllca tylko na. k orzyś-
Art. 348.
(l~1\ a,-żon c go.
§ 2. W raz ie nicpdno l'2 hlO'śc i lub b czwłas r. D
"volno~cioskarżon ego, rewizję na kor zy ść o'3karż ,)·
r;c,go mo że z a łożyć G'prócze's karź o neg o)' i j e·.go- o·b rOllcy ojciec oskarżonego, jego· matka, małżon ek , op icLun lub kura l'or.
§ 3.W przypadkach, wymie nionych wa r t. 62
f.I 1 Ht. h), c) wyzna'c za sięo.skarżon 'zffiu na ie~~ o pi' O d:ę , z:głos z oną w 't erminie do zap ow iecbcnia r ewizji ,
obroJlcę z u rzędu c elem 'Złożen i a w ywod u r e wi zji .
Termin powyższy jest zawit y.
Aort . 355..
§ 1, I1.:,:;d ~~ ·l2.'.;i (.~
:','- C: \Y~~~ Jt lJ"l d .~~~l ~ ~ ano--
vv' ić t '/ ~! ': o Z C:'l- ;':, tl t y
aJ o!JYri·o,y r~" 'J"" t'-~ S l l
p :J .:; t·,~·;) ,-o: Y /"~: : 1 °1 ~ .: _1
~~;.:;J·:)V\,o'!,f~( ·I;
~~{:;.~~t~~l\~t ~)~~:~~~~ę,:~ '~~ ~:~ ~;; ":';::>;~~~~2\' ~ ~;i:_~\ ;~ :. P,::~/;
bl
zn:::. ..::': 11..2 j n \'2V../.3 p (:>1 lIl: ::r.i_l ':: ~ '. ~:' I-: ć: tv . . .v ~ ; '. 'oJ :" 1.. : D d o ol~,=,E,::::-:noś·:.:·~ sp ·J.-a \!~Ty _
c)
l~ u
r.\,
Hl ·; i zna
§ .~ . ~~ z~t:l{re~s ·t: .~ za).:: z u~l..óv,:r! 1G' }~~,~~.~~~;::h
l al: >2! ' i'~t (j r '2 lJ y i y l U :) JL '~i,~J, y LI { ...... 1';; :::1)0zn a n '2 \ ,\T dr'oclz: ZJ.ż~~~cnia,
pounDSiC 1
Art. 349. § 1. Wła śc iw o,ś ć sądów wo;:;kowy·::h ,
przyjęta przez sąd w oj sko,wy, moż e b y ć z aska r ż onCl
rewizją przez pr o,k uratora w 'Jj,s kowego (ofic era S ól dowego) i prz'c z os·k2.rżon eg'J.
§ 2. Wyro,k i: sądów w o.:skowych, or zekając e
11iewłaściwość, mogą być 'zaskarżo'Ile re\vi zją prz ez
prokur at ora wojsko,w eg o (ofi c e ra sąd ,yw ,.?~o), osk arżo nego i oskarżyciel a prywatn e go.
Art. 350. § l.W r a zie zapowi ec1 zeni~ reWI ZJI
lub złożen ia jej: wywod u po t erminie a lbo p rze z o so by ni.euprawnio.n e , sędzia wo,js knwy, sto ią:; y na cz':;: k sądu pierwszej instancji , o,c[:.maw ia przyjęcia rCV/l zji i za,wiadamia o tym zakładającego n:~l,vj z ję.
§ 2. Na zarząd zen ie ,to służy zaża]cnie.
Ad. 351.
O przYJęciu r e wi.zji sąd zawiadamia
shony.
L~l' ~_-. e, ś2 v,;~r ;~:n ,i;~~i~; su~~.~7\.l;:,~.!_~
oJ ch
(
;-1
oraz z:Jr z p ty CZ ;n1.10;1 2 "
l.!Z a S.'j
~
oskarżonego pouczyć.
§ 2'. Od'po,wiedź rewizyjn'ą s k łada s ię w sądzie,
który wydał zas,ka rż on y wyr oje, na pi ś mie lub us tn ie
do protokołu .
§ 3. W odp owiedzi r e w izyj nej n a 1 e ży wypowi e dzieć się co do pocb ics:oay:::h VI rewi zi i za cz ul ów
oraz przyto czy ć oko lic zn c.ś ci, m ::;ąc c ls to lnczi1.1CZC;nie dla ich OC'2ny.
§ 4. Str ony mają pr a wo p~-ze .Q,la,dać w l e.:-m; n i·c,
wskazanym w § 1, akta sprawy wra z z ws zc lk; m i
pismami, odnoszącym i się d o zglosz ':;: n ia
wyw od u
rewizji.
Art. 353. § 1. Po wnies;cniu oJp Gwi ,:d zi rewizyinej lub zrzeczeniu się prawa GG 1?1 'N'1; '2sl enia albo po b ez skutec znym l1 plyw;2 sied m iodn: ,] we go ter n;.inu (art . 352 § 1) s ąd 1~rzcsyL1 ni::';: wh'::::~ ;l; e aklCl
~;praw y sqdDwi oc1wola w c z'':n1u.
§ 2. W razie śm: e l".: i ():.;k'X:-;:,. ) i1 ·:; "~ '. ) :p :· :~ :,· d 11" 2'.; L:rl1/J"
Tz en ie p os tępowania p os' ta n3.wi a są J I i::s tan--::ji na
wn ios ek pr okuratora w oj.SkOW2i~ O (of!:2ra Są Ch W 2 go), o czym zawiadamia st rony.
:~:_·~· ~I~ Z'~L·;.:~.~ :_','~L;l\~
2
'.;:',:1.,1:.:::.b
,: ...
- ..
..
-
I
Y
-
et :,1 '~ Ć.
l\..riL 357 ~ § 1. S~_ro: ~? r,:If:< I',~ "\\T :i· C~ \ ',.ri
~·~ ;. r~~: ~-:c ::\. C
l y11;; o 11 {; !1'y'}:,--,i e n~-:l , . :; ~J : ' '.~. i',: ; : ~ . . : ;~: ; p ~~:' \, ,' 80
f; 2. I) r :~cp .l's ~ ; ;
'~-; '. ,. ":<':z· r i-O .o ·: <·:-l ~ ''- ~.~ ':;Y: ':: \\' (: '1 skov/e1 () {,,:>i i l:::cr a .:3 !~~ ci '.1'\\1._\; c-] ~
. ~ i ? -:-~ '.~ i:::c': :_~ .:~:) 3" 1; ·t':": l:i .:;
l '
1:G;. korzyść; os l-~z~ ~· ;~"~T21 '::? D.
t
§ 3. S~ r n:l~ n i,c }:l '-)i~
Z-~ (~ ·~, ~ ·.~1 ! ~/ ',: r~,::.~. \I,~
"L.: ~.',
je ~~\~ fCl~!~~; l:'I![t~;~~ 'i:ij };;:':~l,;;,~.": J~)~\!/ .':() 1;~~l;-~ ;~ ';d D '; )~
l
!
'p rz'yp.:lcU,;ovv, v/ yrl1 !eD ic nyc ~~ ~. '.i
Art. 352. § 1. N a założoną rew Iz Ję moż e slrona przeciwna wnieść odpowi e dź r ,ewizvj·ną w t e rminie zawitym siedmiodniowym o d dnia otrzymania za wiadomienia w m yś l art. 351. O prawie ty m nale ży
s lani s ITI ak l ó\v s.prowy ~ad(j,\vi Cl d\VU~ ; v./C 7.(:lJ 1 Ul
.&\.rt . 356.. § l, I( '(.:'"\vizja m 'J'. ~ (: dOt T; 2Z y Ć c a I o::-~ c i
"v;yr oku i,ub ic~o cz ~ ,ś ,=:i,
.3'10 i 37 :.~ l i t. e l
et.
h.b tJ,
§ l. l~~:".:'.:vi~:.i:.; ~: >~ c.: ~::r::'::v,,< . .
'_ . '" .'. , T':·~· >.: ~>
d r) 3'~r 9t '-~,,~~5 1 ~) ') () ~o;; : ~ }~ -" ,~ i o ~~ ~~ ' J ;; l b )
~:· Ob1ii~ l.e 'AT rn~:~,;l ,:..1' \: , ? ::_
o'-: '
/-, :. Ł:}.\\. _', >-f , :·i.\~ ·~ ;~'. ~:.~ y >: ~'.:~1
\XI O ;sl~ DVlJr b:,:::;: r ~~2 r>:' o~~ ( o .-"':.:-: :_~ .
§ ~) . C:!'." :~'. ~.: :.
p r :.-: .~ :.1 'Ii"! :_I' :: .J ~~
l>Ta;··.;·.,
~ cl \:/ J:. ;: ;:-;.-: \: y r: :'; i' ~ ~ : , ~ '.: ~: ..- '-, Lt .-: t
.I\-,rL : ,5:3 ,
r
D_:s Ortl ć:ll. . ~~ /1·1
,
,.
•
1
'
,
' ..
\vy ~ n~ ~:- " ':~:; ~/ i.: ;. ~
lą c y::i'
],; '.
.
~: C~: :;': ~ ·.:C ';;:~<
c y, ;~:::~":~" : ': :: L':: :-,:~~,~' ," : ~,- ''-! ~. ~~
I' ~
I ir, !:: lE:nc; _i; S·I,.-·.'::-td hO:j Li ~ ~;
.-" ''' :- ~ . ( j
\~ '
•
•
o
..
.;'1,: ::.-
~' ) <: ::Ot> :<"; C:~
. ,
. ~ .: ;:, _.
' "
'0';
.
'. v ,~) 7 ': ; :.!. ',,\; )':"i;' ? C /
~·~ ;.~. d
··:':i ·
p od p ··.c
J,-:J..:.::li ro -Ll'z c ~J.'l 7.·b~.u:l~;_ri.1 2. t a:\ ~ ·:h c·j·: O:1C~·:~~o
~ci Ok::t 2.c ::~ : ~~ \,. ." '!, n ";~_ ~~ pcs; c o:-{:: ':: ~! l:l ~Oj .:':-~ :: V.: · :-~ :': ,~~~} [f ~b r o:·~··
§
.r
"',i " ·
f 1 · '-
~:Zć~~~l ~~z:;\;:·i:.r;';::!i
\'.
r
,...
~_. z ;~· ,Jd::l ~o; 1 2
t -/ ~:h < ~ '~ :-:)·>·:;~ ;; o :: ·::i .-;: ~'! -
j \"ft ~:· 6 n,
~~ 1. F:I): p·":~J l .. ~ ~ -~ ;·~~ .:·'.o~ \-\J t ',' l ·, \.i ł · :,·,'... ·-: ~~~ : tJ y :'-~: ~ i.~ \.<,:,: ; : ;!.t~ ':: v "y j ' :o \o: .;t'., ) ~ " I_ I !_' : ) '
.. : " ~ ~~::;d n ;'.,:-
j:~ V -) n y ~ o,;
; 1. ' ;~; .; ~ ~~
L"U /. p r~T \\ '; ~~ J ",; ·. /·... 1Z
y': ~'1 ,.:' i,
§ 2, .e·~) r U L~r<~ ~!' r' .:-::·<ll -! " ~..:"'..~ ';;: :i (J ';:" ,..~:, ~:-: -y
\XJ G'] sL 0\'1 y V.. y c1 rqc~ {} r z (~ ':':Z:: ni\;, L ~Ć) ,:' '/ 'r l
J
l
Si..~(1
Dzi2n n:1, Ustaw. Po z, 537.
aj ,oddaia rew izi~' , _l lbo
b) uchy:la jąc zasLariony wyrok\\' cał oś ci hl1J
VI części, bąJ:~ ·wyd"'.jc T'.OWC orz':!~zcni 2
bądź też prz<:kazuie SP 1ą vVę ck POl1'.)NllCg rJ
fuzpozna!1ia sąd~w;, Lt órcgo wyrok UC:ly1if,
aibo inn e mu sądmNl r6w:-101''z. dnemu, aib 0
też
e)
m :naje wyrok z4ska~"żo'1y zn. nicważny
i przd:az u1 c sr:;ravvę komu nalcż'!.
Art. 361. § l. Naiwylszy Sąd Wojskowy r-ozpo,z naje rewiz j ę na ip·Q's icdzc!u;, ni.ejawaym
aj jeżeli chodzi o zarzut y z art. 370 lit. b) do
e) oraz w przy,p adka ch wskazanych w ~Ht.
373 liL e ) lub
w przypadkach tych Najwyższy Sąd WojsKowy orzeka 'Pos tanowiC' ~
lliemj
b) i·eżeli ·chodzi o zarzuty z art. 355 ~ 1 lit. c);
W tym przypadku Najwyż, sz y Sąd \X!o;skowy
vrzeka wyrokiem.
§ 2. Na wniosek s~;dzi eg() spr,,,,v0zdawcy moż
na rozpoznać na. r:;osiedzeniu n i e j a T,Al11 ym rewizję
a) jeżeli chodzi o inne, niż wym.ienionc w § l,
zarzuty z art. 355 § 1 lit. a) , bL z wy j ątkiem
zarzutu z art. 370 lit. a);
b)w przypadkach wskazanych wart 373 lit. a)
do d) i liLg) oraz wart. 376; ;jeżeli na ,posiedzeniu sądu uzyskano jedD omyśl !lo ~;ć
W sprawie orzeczenia; w przypadkach tych Najwyż
szy Sąd Wojsl.;:ovvyorzeka vvyrokicm.
n;
Art. 362.
§ 1. Na po:,i edzeni l.l niei aw!lYnl m<l jq
być rozpoznane "vszys tkic Z il..TZ utY [art . 35') ~ 1) Ori\~
uchyib ienia (art. 373 i 376) do, tyczące .t egQ sarr.'2g,j
wyroik u, j-ei2ii w m yśl art. 361 jest lo dopuszczalne .
§ 2. RozpoZJ1:itjąc łq cznie zar zdv i 1J cny bic n ;a
należy orzec wyrokiem, j"żz!i: cho ,~bv tylk o ;Sd C"l
z podniesionych z.arzutów lub stwierdzonych u:hybi eń wymagał w myśl art. 361 tej formy orz e czc!1ia.
Art. 363. § 1. P oza przypadkami wymien io ny mi wart. 361 Najwyższy Sąd Wojskowy ro zpoznaje
rewizję na rozprawie rewizyjnej .
§ 2. W razie wyznacz enia rozpraw y rewizyjnej wszystkie zarzuty (art. 355 § 1) oraz uchybienia
(ad. 373 i 376). ,1otyczące tego SaHle~G wyroku, r0Zpoznaje Najwyższy Sąd WojskO\vy łącznie na rozprawie, choćby w myśl art. 3S8 i 361 dopuszczalnym
było ich rozpoznanie na posiedzrmiu niejawnym.
Art. 364. § 1. O terminie rozprawy rewizyjnej
zavviadamia sic strony.
§ 2. O sl~arżonego aresztowanego nie sprowadza się na rozprawę.
§ 3. Na rozprawie rewizyjl'ej może stronę zastępować_ tylko o br ońca wojskowy
§ 4. Niestawiennictwo stron ni~ tamuje rozpoznania sprawy.
Art. 365. § 1. P.ozprawp' rewizyj:1ą roz;::oczy:,a
ustne spra ,vozdanie sędziegG ~ pra V/OZdCl.WCy.
§ 2. W c;prawozdaniu pr:redstawia się przebie .~;,
dotychczasowego podępovv'ania \arnego, podniesione: przeciw wyrokowi zarzu ty, istotną tr ~ść ",;nie sionej W terminiz odpowiedzi rewizyjnej oraz okolicz-
ności,
Nr 76.
klóre Na jwyższy
Sąd
Wojskowy
pOWJnlen
rozw ażyć z urzf~du .
§ 3.
Po zf.J żpniu spn\vvczdania sędzi a sprawo-
z dAwca wskazuje pyL..,nia , nasuwając ;; się
do
roz -
slrzYiZnięciu, n ie wypnwi r. dając jec["aL SW8g 0 zdania
VI tej spraW ie.
§ 4. Czf onl,owj<;; si:lclu oraz strony mogą wnosić
o u,:Upclnicilie sp r"w oi:d«l1 ia.
Art. 366. fi 1. Po %amL nięciu sprawozdania
przcwodaiczar;v udziel a (>los u sLronO;,L
' J<ora
l'
§ 2. Pi c rws z\! gto:.; ~;jL\ży SlrQ111C,
za ł'
ozyfa
n:\'1izję, os ta tni _.~ oskar)onemu lu'o jego ol)l:o~c y ..
§ 3. YV'ywody ,;[((";11 nieobe cnyc h odczyt UJe SIę ·
•
-
J
"
'1
Art 367. § 1. Po w,duchanit, ghSÓ'N strOI: Najwy;:szy Sąd Wojskowy odbywa niezwłocznie l1 c. rarlę
nad wvrok izm.
§ 2. Narada sędzićw w c'jsKowych jest tc::. jna.
Prócz sęcLzió\·v, biorąc yc h ud zi ał w n ar adzie, może
być przy fjuradz ic i gloS()\'IUllill obecny tylko prolokolan t.
§ 3. l~ło ,,"ow''- !lii.! odbywa się w tym porządlw,
ze sędzia :;p r~.v/ ozdawca gło:;uje pierwszy, przewodniczący zaś, jeżeli ni e jc~t sam równocześnie spraWOZd2WCą -
o s l atni; POZ::t lym gło oują kolejno młod
si przed starszymi stopniem.
§ 4. Frzepisy o glos owClniu na rozp rawie głów
nej s tosuje sj~ odpo,vicclll i u.
Art. :~68. § 1. P o ul(()!1cz<:11iu narady, je że li n\e
zaclwdzi potrzeb" w znowienia r ozp r awy, Najwyż
szy Sąd \XI ojsk~)v/ywyt1 aje wyrek,
§ 2. Co do ogloszeJli::t wyroku należy stosować
nrzc:p:sy cu-l. 269 i 3 ~. 7 § l, 3, a co do jego pisemnego
spvrz<!dzenia ___ przepis art. 322 § 1.
o
.Art. 369, Jeżeli wyrok wydany przez Najwyższy
Sąd \'V'ojsJwwy, o.lbo wyrok wojskowego sądu okrę
gowego, ldóry wskutek orzeczenia Najwyższego Są
du \Y/ojskowc go stał się prav,rolDocnym, opievva na
wówczas Najwyższy Sąd \'V'ojskowy
bezpośrednio po ogłoszeniu wyrobI odbywa na t ajnYI;l posiedzeniu przy ud ziale prokuratora Najwyż
szep o Sach \X!O; " k;)TNC iJ O naradę, celem rozważenia,
cz y= skaz"any zas'ługuje ;~a ulaskawienie i jaka kara
bylabv oclno""iednia w r azie l1b:skawienia. Pr o-tGkół
narady do'łącza si~ do ald sprawy.
karę śmierci,
Art. 370. Wyrok nale ż y uchylić, jeżeli rewizja
słuszn ie zarzuca
a) że sąd wydał wyrok uniewinniający pomimo is.tnienia w czynie oskarżonego znamion
p1"Zesh~pstwa,
iub umarzający postępowa
nie pomimo braku warunków clO umorzenia;
b) że s~d był nienależycie obsadzony lub którykolwiek z jego członków nie był obecny
na całej rozprawie;
c) ze rozprawi:. odbył a się bez ohecno~:::i oskarż onego, p0za przyp~dkami,
w których to
z mocy prawa je s t dopuszczalne;
d) że QÓtkarżoGy ni e miał obr011cY w przypad.
ka;::h wskazanych w <',d. 61;
c) że nie sporządzono protokołu rozprawy;
f) że wyrok nie zawiera ustalenia czynu, przypisanego oskarżonemu.
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Art. 371. Uchylając wyrok z powodów wska7anych wart. 370 Najwyższy Sąd Wojskowy przekazuje sprawę do ponowneg,o rozpoIznania.
jętych za podstawę wyroku, uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania; na niekorzyść oskarżonego może Najwyższy Sąd Wojskowy
Art. 372. Poza przypadkami, wymienionymi
wart. 370, Najwyższy Sąd Wojskowy uchyla wyrok
z powodu wskazanego wart. 355 § 1 lit. a) wtedy
tylko, gdy uzna, że uchybienie mogło mieć wpływ na
treść wyroku.
założono
postąpić
Art. 373. Niezależnie od zarzutów przytoczonych w rewizji należy wyrok uchylić
a) jeżeli w czynie oskarżonego nie ma znamion
przestępstwa;
b) jeżeli w wyroku sądu I instancji przyjęto na
niekorzyść oskarżonego błędną kwalifikację
czynu;
,
c) jeżeli sąd na niekorzyść oskarżonego zastosował doń karę nieprzepisaną w ustawie za
dane przestępstwo, albo też - orzekając
ponownie - zwiększył oskarżonemu karę
wbrew przepisom p r awa;
d) jeżeli zachodzi na niekorzyść oskarżonego
znaczna niewspółmierność kary w stosunku
do okoliczności sprawy;
e) jeżeli wyrok zapadł Z obrazą art. 14, jeżeli
w składzie sądu uczestniczyła osoba nie
uprawniona do wydawania wyroków, albo
jeżeli orzekał sędzia lub asesor, który z mocy art. 18 lub 19 ulegał wyłączeniu;
f) jeżeli rozpoznano sprawę bez skargi albo
bez wniosku pokrzywdzonego w przypadkach, gdy ustawa takiego wniosku wymagaj
g) jeżeli zachodzą przyczyny powodujące umorzenie postępowania w myśl art. 4.
Art. 374. § 1. Najwyższy Sąd Wojskowy, uchylając wyrok z powodów wskazanych
a) wart. 373 lit. a), fl lub gl, sam wydaje wyrok uniewinniający lub umarza postępowa
niej
bl wart. 373 lit. b), c) lub d) albo sam wydaje
wyrok, albo przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
§ 2. W przypadkach wskazanych wart. 373
lit. e) Najwyższy Sąd Wojskowy uznaje wyrok zaskarżony za nieważny i p,r zekazuje sprawę komu należy.
Art. 375. Najwyższy Sąd Wojskowy uchyla
wyrok na korzyść współoskarżonych, choćby co do
nich nie założono rewizji, jeżeli go uchylił na rzecz
współoskarżonego, co do którego rewizja była zało
żona, a te same względy przemawiają za uchyleniem
wyroku na rzecz tamtych, albo jeżeli co do tych
współo skarżonych zachodzą
przyczyny uchylenia
wyroku w~kazane wart. 373 .
Art. 376. § 1. Najwyższy Sąd Wojskowy, ",ozpoznając rewizję, może , jeżeli
wątpliwości
poweźmie
poważne
co do prawdziwości okoliczności przy-
w ten sposób tylko wówczas, gdy rewizję
na niekorzyść oskarżonego.
§ 2. W przypadkach wskazanych w § 1 zdanie pierwsze, sąd, któremu sprawę przekazano, nie
może orzec kary surowszej, niż ta, na którą oskarżonego poprzednio skazano.
§ 3. Za zgodą prokuratora Najwyższego Sądu
Wojskowego może Najwyższy Sąd Wojskowy w przypadkach, wskazanych w § 1 zdanie pierwsze, uchylić zaskarżony wyrok i wydać nowy wyrok, w którym uniewinnia oskarżonego, umarza postępowanie,
lub stosuje do niego łagodniejszy przepis karny.
Art. 377. § 1. Najwyższy Sąd Wojskowy nie
granic rewizji z wyjątkiem przypadków, w kodeksie niniej szym wskazanych.
§ 2. Najwyższy Sąd Wojskowy, wydając nowe
orzeczenie, może zmniejszyć lub zwiększyć karę
orzeczoną w uchylonym wyroku, bez względu na to,
czy rewizję wniesiono na korzyść lub na niekorzyść
może przekroczyć
oskarżonego.
Art. 378. Wykładnia ustawy zawada w orzeczeniu Najwyższego Sądu Wojskowego wiąż.e w danej sprawie sąd, któremu sprawę przekazano.
Art. 379. § 1. Sąd wojskowy, któremu po uchylen iu wyroku przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, ponawia postępowanie sądowe poczynając
od wyznaczenia rozprawy, jeżeli z orzeczenia Najwyższego Sądu Wojskowego nie wynika, że należy
przeprowadzić lub uzupełnić uprzednio śledztwo
w kierunkach wskazanych przez Najwyższy Sąd
Wojskowy, albo jeżeli okoliczności sprawy nie wskazują, że należy postąpić w myśl art. 240.
§ 2. Sąd pierwszej instancji może przy ponownym rozpoznaniu sprawy, jeżeli kodeks nini e jszy nie
stanowi inaczej, zmniejszyć lub zwiększyć karę orzeczoną w uchylonym wyroku, bez względu na lO, na
czyje żądanie wyrok uchylono .
Art. 380. O orzeczeniu Najwyższego Sądu Wojskowego zawiadamia strony wojskowy . sąd okrę ,go
wy; wojskowego prokuratora okręgowego zawiadamia się przez doręczenie mu odpisu orzeczenia.
Alt. 381. § 1. Przepisy rozdziału niniejszego
stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed wojskowymi sądami okręgowymi przy rozpoznawani',!
rewizji, założonych od wyroków wojskowych sądów
rejonowych, z następującymi zmianami
a) zbadanie okoliczności faktycznych, mają
cych istotne znaczenie dla rozpoznania rewizji (art. 359) może przeprowadzić również
wojskowy sąd okręgowy przez delegowanego sędziego (art. 293);
bl przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania następuje do wojskowego sądu rejonowego, którego wyrok uchylono lub do innego wojskowego sądu rejonowego w tym
samym okręgu;
Dziennik Ustaw. Poz:. 537.
ej o orzeczeniu woiskowe~o sądu okręgowego
zawiadamia strony wojskowy sąd rejonowy;
oficera sądowego zawiadamia się przez doręczenie mu odpisu orzeczenia.
§ 2. Jeżeli wyrok woj8kowe~o sądu re jonowesto zapadł z obrazą przepisów o w ł aściwości rzeczo wej tego sądu, albowiem w sprawie właśc i wym jest
wojskowy sąd okręgowy, rozpatrujący rewizję,
wojskowy sąd okręgowy, uwając zaskarżony wyrok
za nicważny, przekazuje sprawę wojskowemu prolwralorowi okręgowemu, który następnie powoduje postępowanie w wojskowym -s ądzie okręgowym.
Art. 382. Prokurator Najwyższego Sądu Wojskowego może na polec~nie Ministra Spraw Wojskowych za ł ożyć rewi zję 0(1 każdego prawomocnego
orzeczenia wojskowego sądu rejonowego lub wojskowego sądu okręgowego w ce lu ustalenia należy
tej wykładni ustawy.
Art. 383. § 1. Najwyższy Sąd Wojsk owy rozpoznaje rewizje, założone w myśl art. 382, na posiedzeniu niejawnym.
§ 2. Uwzględniając reWlZlę prokurato ra, zało
żoną w myśl art. 382, Najwyższy Sąd Wojskowy
uchyla zaskarżone orzeczenie lub uznaje je za nieważne w przypadkach wskazanych wart. 373 lit. aj,
cJ, e}, fj lub g), przy czym Najwyższy Sąd Wojskowy postępuje stosownie do art. 374j w innych za ś
p rzypadkach ustala uchybienie, a zaskarżone orzeczenie może uchylić tylk o wówczas, gdy w zak resie
orZf:czenia o winil:! i karze uchylenie jest dla oskarżonego bez znaczenia lub korzystne.
§ 3. W przypadkach objętych § 2 sąd, któremu
sprawę przekazano, nie może orzec kary surowsz·:!j
lliż ta, na którą oskarżone.go poprzednio skazano.
K S I Ę G A IX.
POSTĘPO W ANIE
SZCZEGOLNE.
Rozdzia ł
L
Postępowanie doraźne .
Art. 384, Postępowaniu -doraźnemu w sądach
w ojskowych poddać można przestępstwa wojskowe,
wymienione wart. 34 do 37, 39 do 41, 46 do 48, 51,
55 , 60, 64, 70 {jeżeli dopuszczo no się wobec warty
wojskowej przestępstwa określonegv wart. 55) i 101
kodeksu karnego wo·j skowego, a popełnione po agło
l--zcniu zarządzenia o poddaniu ich postępowaniu doraźnemu.
Art. 385, Postępowaniu doraźnemu w sądach
wojskowych podd""ć można ponadto
a j przestęps'{wa, które w myśl 'obowiązuiący~h
przepisów mogą być poddane pos!ępowamn
doraźnemu w sądach powszechnychj
hl przestęp!>twa, uznane za szcze~ó!nie ni~
bezpieczne dla obrony Państwa, jeżeli za
popełnienie ich zosta ł y poddane wlasciwo -
•
ści sądów
Nr 76.
wojskowych osoby ,p odl ega'jąct
zreszłą wlasciwosci sądów powszechnyt::1;-
popdnione po oglo:;zt:niu zarządzenia o poddaniu
;ch postępowaniu doraźnemu.
Art. 386. § 1. P.oddanie posł~powanitl doraź
r,emu przestępstw wymi'cnionych wart. 334 i 385 ,
należących do własciwości wojsko wych sądów okr~
gowych, zarządza Minislcr Spraw \Xloiskowych, 1l:J.leżących zaś do właśc iwuśc i sądów w ojcn nych Naczelny Wódz.
§ 2. Zarządzenie powinno być o;;! lns'z-:1Jlc w jcdr:ostk,,\ch woiskowych (formacjach, zakładach, urz,,da ch), ·a jdeli odnosi się ono' również do osób cywilnych, poddanych sądownictwu wv ;skow.:!mu, pawiu·
DO być publicznie ogl ·: nzo·nc, z zagrożeni::::m, że
l,a.żdy, kto po có/oszcniu zarzą:lz .:!ni:l do-plIsci si~
tych przestępstw~ ·będ' zic s.'.l.dzony w postęp'Jwan:lt
dorażnym i ukarany śmiercią przn rozsłrzelanit!.
Art. 387. § L Postępowanie dorażne w sądach
v.ojskowych za przestępstwa , wymienione w arl. )'31
i 385, może być s tosowane do wszystkich osób, k tóre za te przestępstwa 'P·:ldb?, ają sądownictwu wojskowemu lub zostaly h~mu sądownidwll poddane.
§ 2. Postępowani':! doraźne stostl.ic się wyłącz
nie do przestępstw podlegających temu postępowa
niu, z pominięciem innych przestępstw zarzuconych
(tska rż onemu.
§ 3. Postępowaniu doraźnemu pod'!'e~ają prócz
spra wców lakże podżc'ga'cze i pomacnicy przestęp
siwa lak dokonanego, jak i usiłowane~.:).
Art, 388. § 1. Wszczęcie postępowania doraź
nego zarządza zwierzc'h nik sądowo-karny pisemnym
rozkazem, skierowanym do wojs:kowego prokuratora o:kręgo wego. W r ozkazi ·z tym nal ·zży wymienić
oskarżonego oraz zarzucany mu czyn, zawierający
cechy przestępstwa, podlegającego postępowaniu
dorażnemu.
§ 2. Zwierzchnik sądowo -.karny powinien zarzą
dzać wszczęcie postępowania doraźnego tylko co d")
osób, Ik tórych wina według wszełkie~o prawdopodo·
bieńsiwa da się bez z.włoki udowod.nić.
§ 3. Dochodzenie potrzebne do powzięcia decyzji o wszczęciu postępowania doraźne.!ł"o nie moż
trwać dłużej niż 14 dni, licząc od dni·a: uięcia oskarżonego. Rozkaz wymieniony w § 1 musi -być wydany na·jdale.j w terminie 48 god.zin po ukończeniu
dochodz~nia.
Art. 389. Poslępowanie doraźne iest nie dopuszcza.lne
aj przeciw osobom, które w chwili popełnie
nia pr'zestępstwa nie ukończyły 17 'l at;
bj p~zeciw obłożnie 'c horym i :kobietom brz emiennym;
cj ,jeżeli prze'ciw oskarżonemu o ten sam czyn
wszczęto 1UŻ śledztwo;
d} ieżeli przeciw oskarźonemu toczy się postę
powanie o ten sam czyn na. skutek wznowienia postępowa nia lub podjęcia na now')
umorzonych dachodzel'ij
ej w razie nic'zachowania lub niemożności zachowania jednego z terminów, ·okrdlonyó
wart. 388 i 391,
76.
_.. ,...Nr
.....
_._. _----~".-
Dziennik Ustaw. Poz. 537,
-.._... _............................. ......... - - - -
.. _.,-~.......- .......
. Art. 390. § 1. PosŁę:powanie doraźne odbywa
się bez śledztwa.
§ 2. Sąd zarządza na, wniosek wO~lskowego pro-
kuratoraokrę, g 'owe!g ·o tymczasowe are:szt?wanie oso·by zaŁrzyma'nej pod zarzutem p'opełl11ema prz'estęp
stwa, podle'gającego postępowaniu doraźnemu.
Art. 391. § 1. WS'zczęc.ie pos'lę,powania doraź
nego powoduj!e wojskowy prokurator okręgowy przez
natychmiastowe doręczenie wo'isko'We:m~ Sąd~Wl
okręgowemu rozkazu, o,trzymanego w my.sl. art. .)88
od zwierzchnika są:dowo-karneg,o. W termInIe 24 godzin .po otrzymaniu teig o roz:ka~u z:b ie:'a się sąd i w~
p oc'zyn a rozprawę, do ktore) nalezy sprowadzlc
a)
1261
przestępstwo nie podlega postępowan iu do-
ra:-:nemuj
postę; powani.e doraźne w danej sprawie jest
niedopusz'c zulne j
c) wina o ska rżonego nie zosiała ustalona jed-
b)
nomyślnie j
d) wąipliwo'ści cO' do poczytwlności oskarżone
,go nie mo,g ły być usu.nięte w toku przewodu
sądowe g o.
§ 2. Postanowienie sądu ogłasza; się 'oskarżone
mu, po czym przewodn iczący przedstawia je
zwierzchnikmvi sądowo-kGrnerGu, który wydaje zarUi:dzenia co do wszczęcia posiępowania zv,ryc.zaj1'<ego i zasto,s owania środka zapobie,g awczego.
oskarż'onego'.
§ 2. Czas trwa'nia postępowania doraźne-go
prz.eciw o,skarżonemu, licz'ącod rozpoczę·cia rozprawy aż do wY'dania wyro,a:u, wy nosić może na-jwyżzj
72 godziny.
Rozip rawa odbywa się w siedzibie
wojskowego sądu okręgowe,go lub na zar'ządzenie
zwierz!chnika sądowo-karn e'i~O' w innej mi,ejscowości.
Art. 392.
Art. 393. Jeżeili oskarżony nie ma obrońcy
wojskowego z wyboru, wyznacza mu się obrońcę
z · urzędu.
Art. 394. Wojskowy prokurator o,kręgowy ma
obowiązek postarać się o dowody potrzebne do. rozprawy a w s'zczególności spowo.do,wać w razie poirzeby zawezwanie lub sprowadzenie 'Pokrzywdzonych, świadków i biegłych.
Art. 395. Rozprawa w postępowaniu doraź
nym od:bywa si-ę wed-l,e 'z asad po'slępowania w wojskowym sądzie okręgowym, ze zmianami, wska,z,a.!llYmi w ro'z dzia'l e niniejszym.
Art. 396,
§ 1.
Prz ewód
sądowy
roz poczyna
się odczytaniem r,oz-ka:zu, wydane,g o prz'c'z z.wi'e rzchnika są,d,owo--lkarnego w myśl art. 388 ~ 1.
§ 2, Po odczytaniu rozkazu zwierzchnika są
dowo-karne,go pro,kuraŁor wojskowy przed:.;tawia
czyny, zarzucane oskarżonemu, a po ipl'z!e prowadze··
~)il1 postępowania dowodowe'go prz,e dst,awia jego wyniki i stawia wnioski. Następni.e przewodniczący
~Idziela' głosu ,oskarżonemu i jego' obrońcy.
Jeżeli
prokurator ponownie zabiera. głos, należy obrońcy
i oskarżonemu 11dzielić ,głorsu ost.atniego,.
Art. 397.
§ 1.
Po wysłuchaniu głosów stroll
pI zewodniczący zarzą,dza odprowad.ze.;l.~e
oskarżo-ne
go, po< czym !S ąd udaje się niezwloc,znie na naradę.
§ 2, Je:żeli oskar;:on ego uznano i,ednomyślnic
winnym czynu stanowiącego' prze slępstwo, objętego
postę:powań.i'em doraźnym, sąd woj,s kowy orz eka
w wyroku karę śmierci.
§ 3. Prze'ciwoskarżonym, ldórzy w czasie popełnienia czynu nie UkO I1cZyIi jeszcze 20 ro,k u życia,
można zamiast kary śmierci orzec karę więzienia
na czas nie krótszy od lat 10 lub d ożywotnio.
Art. 398. § 1. Sąd wydaj'c posianowi"2nie
o przekazaniu sprawy do postępowania zwyc.z a.jne-
~o. ieżeJi
Art. 399. W yroki i po's tanowi enia sądu, wydane w pos tępowaniu doraźnym, maią być u.zasadniane na piśmie.
Art. 400. § 1. Wywk staje się prawomocnym
po z,a twierdz'e niu go przez zwierz'chnika sądowo-kar
negoj w tym celu przewodniczą;;y ma przedłożyć
zwierzchnikowi sądowo-k a rnemu wyrok wraz z aktami sprawy zaraz po jego wydaniu.
§ 2. Jeże:li zwierz,chnik sądowo-karny odmawia
'z atwierdzenia wyraku, powinien odmowę swą uzasadnić p isemnie, oraz wyd a ć z.arządzenia co< d ,)
wszcz ęcia postępowania zwyczajnego' i z.a stosowa n i.l
środka zapobiegawczego,
Art. 401. § 1. Wyrok ogłasza się oskarżonemu
natychmiast po zatwierdzeniu.
§ 2. Przeciw wyrokom oraz postanowieniom
sądu, wydanym w stosunku do oskarżonego, nie przysługują w postępowaniu do,raźnym środki odwoła w cze.
§ 3. Je ż'cli orzeczono wyroki'2<m karę śmierci,
wo,jskowy prokurator o,krę'gowy zawiadamia o wyroku niezwłocznie Ministra Spraw Wojskowych
przez Nac.ze'l ne,go Prokuratora W'o!j,dwwego, celem
uzyskania .decyzryi Prezydenta' Rzeczypospo'litr?j
w kwestii sk orzys tania z prawa łaski.
Art. 402. Uchylenie sądownictwa doraźnego
nash;puje prz'e z władz.ę, która zarządziła' p oddani e
poszczególnych przestępstw postępowaniu doraź ne
mu. Z chwi,lą uchylenia sądownidwa doraźn ego spra wy l1ieukoń,czone przekazuj'e się do' postępowania
zwyczainclg o.
Art. 403. Do postępowan.ia do raźOlc ,~o w są
dach wojennych stosuj,e się odpowiednio p r'ze pi,; y
art. 384 do 40.0, art. 40,1 !-ł 1, 2 oraz art. 402, ze zmia·
nami, uzasadni onym i odmienną ()rganiza,eją sądów
woiennych, a w szczególności
aj postanowienia odnoszące się do wojskowe ·
go prokuratora okręgowe~o stosuje się d tl
ofic.era, którego wyznacz a wmyśl a rt 41 ~)
z'\vi'E~rzchni,k sądowo-karny;
b) zwi'crz,chni,lwwi sądo,w o-karncmn pr7.ys łll
gują uprawni e nia z art. 411;
c) stosuje się prz episy arL 419 i 422j
d) wyro,k
prz e d stawi a
d ozalw i'c rdzcllia
zwier7.chni,kowi sąd.ow o-k a rnemu przewodniczą.cy w obecn ości kierownika rozprawYt
e) zamiast przekazania sprawy do, postępo
W2.mu zwyczajnego następu:e przekazanie
sprawy do p()lsl~~ powania w'oicnue:go
f) postanowienie co do przeka zania s'p rawy
do pos : ępa.wania wo'ienn'e'~o przedstawia
zwierzchn0kowi sądowo- katnemu pr'z e wodn i czący w ohecności kierovinika rozprawy.
§ 1. Naczelny Wódz może zarządzić ,
Art. 4U4.
'że na orbszarze
ohjętym ~tancrm woleanyrm. w c za sie
istn;'c;lia IC20 stanu, tudzież na okupowanych ohszarach p,:u1stv/a ni,cpr'zyjilcie!sbe10 dozwobne jest prowadzenie spraw V," sądach wojennych Vi trybie pos~ ępowa nia cl oraź.,-,c']O przy z:!C'h ow a niu tr.~r;,,;nów
diuż;3ZyC!~1f n :~ ż (l,k r e ,ś l o n c ";~V art. 3(~8 § 3 i art. 3'!) 1.
§ 2. Pr a.wo :0 prz'ls~ulJ,U: (~ w czns~cv,'o~ ;' -f również M in is trowi Sp ra 'w i~:?o,isko wychf) de chodzi o są
dy wo ]sk rywe, w których W l'n:y' sI art. 4C3 Fi 2 wprowadZO l lO poslępowani'e wo-j,e nne.
Rozdział
II.
Posfępow:a.nie wojcrhc.
Art. 405. § 1. Postępowanie wc,'enne, określo,
ne' w r ozdziale niniejszym, stosuje s:,ę do wszystkich
.spraw, toczących s ię w sąd:o.ch wo': cnnych.
§ 2, Prezydent R zeczyp ospo,Uc:j mo'że drn~ą
zarządzen ia na wniosek jI;l ir. :slra S;.lraw 'Y/l o'~iskowych
wprowad zi ć na czas wo'j,ny 'pos1:ępmvani e woc;enne
również i w innych sądach wojskGvil veb , na eab"l obszarze, Pallstwa !ub na 1c10 cześ.:::i. "\(lp;rJw,:dzonc
postępow anie wO'JennB możo:~ P r ez ycL!Ylt Rzeczyposp olitej j(!szc ze przed. zakollczeniem wojny uchylić
d rogą zarządzenia.
Zart:a rJ7 I?n!<l F~r 87.".rr1 p nta 'RZf>C7'vp0spn 1i lej
o głas;a się ' w Dzienniku Ustc.,w Rzeczypospolitej
P olskiej.
~
Nr 76.
l.h:ie nnik Ustaw, Paz. 537.
3.
Art. 41:;;(- ,
,~,
t:0stcnowaniu wn1ennv m stosuje
w woisk<?wych s<l d:'1ch
Okr ~0,f)Yv )'cb< ze Z;c:J ,;:'. l i a m.•, wskazanynu w rozdzlale
ninie jszym.,
się p r zep isy, abo v,'; :; .!Ui~~:e
Zwierzr:hDik s~Fbwo-bHn y
'v" sąd ach \\T(;; (:~nj1"ych zD.r:-:r,d :0 8. wszczęcie postęp <rwa A rt, LWi,
§ 1.
nia w§i~~ : ;;?' ~~~'(>'7cbr:::k ~:,~.-L';".~). k3 my odmawi a ści
gania, i e~:di U:~ , t :" '.i.:,~ '11 ,~ r:-la pcc:sbw do Wszcz?,c1a
~i~~' l~D;'~Yi2~~;'~n\~T'~r;~(~~,;J~;'~f~) ~.~; ~1;i~r~~(i~,~~.;~l zd~
wszczecia p~:dY" C,w ,1 ~1ja s ądowego lub cblszego prowad ze~ia doch~;dzcnia,
§ 3. Na zi:1rzadzc nia z § ? ,du;~y O's10r7ycidowi prywatEemu' i pokrzywdzoner.1·u z;:l, źDl?nie,
które rozstrzY?:l ostatecznie przełożony zwierzchnika sądowo-k arnego,
§ 4. Termin. do zażalenia wynosi 24 godziny
i jest zawHy.
§ 5. W razie uwzględnienia zaża1enia zwierz:hnik sądowo-karny ma spowodować w s zczęci e lub
d alsze prowadzenie postępowania.
§ 1. Je żeli zwie rzchnik sądowo-kar
ny uważa, że okoHczności, przytoczone w zawiadoArt. 408.
mieniu lub w skardze oskarżyciela prywatnego, albo
wyniki dochodzenia, przeprowadzonego przez wła
che i organa wymienione wart. 194, nie są lub nie
był y b y wystarcza ; ąq podstawą do wniesienia aktu
oskarżen i a.
wyznacza jednego z sędziów wojskowych dotyc zą cego sądu wojennego do przeprowadzenia śledztwa.
§ 2. VI yznaczony do przeprowadzenia śledz
tw a ma wszelkie uprawni:c nia wojskowego sędziego
śledcz8go,
Art. 40'). 'Vi śledztw ie llalcży Ullikać wszelkiej
r03V/! :, j ;:i'c.ś ci j spi syw ani.=; prolokołów pr zes łuchania
śWl:!di:ow jest tyllw wówczas l;oclieczne, gdy zeznanie n1a don.icsie z. .a {:1 c !.: (~.!1ic dla ;:;pr<:1wy
a zach odzi
obaw:,. , ż e :~W i2,d8k nie slawi si 0 aa rozprawę gł ówną
z powo du IFZ8szkód, nie dających s i ę usunąć lub
zby t tn:cdny ch da usunięcia, aibo td z powo du
z.~ a8zTu.::j l)d ~_ ;.;~71o.sci
Irj(!~{-;c;:;.
p Db y i-u;
IJClZa ty'm wy-
starczy sp o r ządz enie zapisku, któ ry świa.dkow i po,vini'2:J być c dr./:ytany i prze z niegc· podpisany. Prz.e pis art lSD § 3, <1 należy tu ,s tosov.rać .
Art. 4W.
§ 1. Up ,'awnieniil', przysługujące
w loku śled z twa w oj::;kuwemu prokuratorowi okrę
gow ,~m. u l prz ysługują zwierzchnikowi sądowo - karncn~u .
§ 2. Korzysi 2,ją C z tycJ-. nprawnień zwierzchnik
sądGwo-karny wydaj", zarząclz :: nia sęc\z;:::lEU wojsko wc~rc:.u, ·wyzlv. cz;m :: f~u
do pr.ow& dz er: ia ,ś le.dztwa,
k to,"Y na zar ząClzema te wydOl'; \? p:>s tc:.nowwma.
§ 3. Postanowienia, wyr.-iie nione w § 2, wychod2.ą nn. zewnątrz
jako postanowienia sądu.
Ad. 411. § 1. Postanowienia , do których wydar:.i;a povlOłany jest w wojskowych sądach okręgo
w ych p " za rO::~)l<.lwą główną sąd wojskowy, wydaje
zwicrzclFliJ, sądowo - karny.
§ 2. Post ro.nowi e nia, w ym;enione w § l, 'w ychodzą na zewnątrz jako postanow!8nia ~ ,du.
Art 4t.2.
no,vi
t r i :'i czejt
w();~;~,:: owc:;> ,
§~, Jeżeli lwdd:'s ni n:ejszy,ie st<,ZCi ;:~_~crd n lHl pas t3 ·.~:o,,;,v· ie nia
sędziego
wyz n;:<c!.o:ne go
do
przeorowadzenj;a
t:_ ~.d;~~. VT '~ ! o r :q.z 1'11 ;.Jn.'~ ~. a , n(p"'licn:;1 ~~:ądu woj~~nnego
ro .:::sLrz ,} (~ ~t zv"l}<~ rzch~.lik SŚdoviO- kc~ri.~I. J~
§ 2 . T"!1"min do zażal en ia
wynosi
24 godziny
i jest zWl'Vlly.
§ 3. Na zarządzeni e zwierzchnika sądowo-kar
nqio "i e ma Z<l i' :'!.c?lia w po <; l ęnnwanlu wo-jennym,
j :,:;::,~ !~ r:',~:c~ ); :;: ;' ;::~ ~Na,rl,~ w. rozdz:,a le niniejszym wy...
l' a :Ul1? )l;e stanowlą Inacze) ,
A,-!t. 413. § 1. TJpnwn;onym do umorz(mia
Jcchtwa jest zwie r zch nik sądowo-karnv.
§ 2. Na zarządzenie to służy osh:arżycielowi
prywatnemu i pokrzywdzonemu zażalenie, które
rC:3strzyga ostatecznie przełożony zwierzchnika sądowo-karnego,
'
§ 3. Przepis art. 407 § 4, 5 należy tu stosować.
Art. 414, § 1. Zwi erz chnik sądowo-karny rozstrzyga, czy akt oskarżenia ma być złożony sądowi
woje.nnemu.
§ 2. Zwierzdmik sądowo-karny może odr ()(:zyć
:lłożenie sądowi wojen-.emu akb:. oskar::fTia dl' chmobilizacji.
Att. 4'-5. f;: 1. Z'NiErzchnik sądowo-kamy zarządza złożenie ~c;d.)wj \Iojennemu aktu usb'.rżl'nia
pu;emnym rozka2"~m , wysto!;owany.m, d ,< j~(h12g0
z podległych sobiie ofi,:erów au::lytor?'N,. ktorcgo w/
znaczył w danej ~pl'awie do P ełlll:i: 111 a czy.nnosc~
oskarżyciela publicznego. W~ul,aczonym moze byc
również oficer, ktMy prov,radzlł ,,1edztwo.
§ 2. \f/ razie nlcm·ażno.ścl "'vvyznacz8nia oficera
audytora może być do p e łnienia. cZY1~ności oskarży ..
ciela pub!ilCznego wyznaczony of1cer mnegc korpusu
osobowego.
§ 3. Oficerowi. wyznaczonemu do pełnienia
c:ynności oskarżyciela publicznego w s ądz ~e V"oi8nnym. przysłu gują w zakresie popierania aktu oskarżenia uprawnienia prokuratora wojskowego,
Art. 416. VI postępowaniu wojennym wysta,r eza. jeżeli akt osko,rżenia z2.wiera oznaczenie osoby
oska'fŻonego i zarzucanego mu czynu.
7,arządzcniem
złożenia sądowi \,,-ojennemu aktu o~,karżcnia wyzna-
Art. 417.
§ 1. Równocze ,śnie z
cza zwierzchnik sądowo-karny i~dne~1o z sędziów wojskowych sądu wojennego na kierownika r:,z~r2'''''Y_
§ 2. leżeli celem należytej obsady sądu potrzebny jest w składzi~ sądzącym udział dru~'l:go
sędzLego 'vojskowego wyz ~~ _tcza tego sędziego
zwierz(;hnik sąć ' , wo-karny. z:.:,rządzając Z:11'"Ze11;,
który z wyznaczonych sędziów wojskowych lWI. peł
nić czynności kierownika rozprawy.
§ 3. Na kierownika rozprawy m.·oże być wyjąt
kowo tyl!w wyznaczony sędzia 'wojskowy., który
prowadził d~d:ltwo, jeżeli wyzna':ZŁ' nil::: innego sę
dziego wojskowego nie ies t możE'w:.
§ 1. SędzŁI;D.1 l1 wojskowcm11. wymar;zc;!emu na
kierownika rozpraw y, przY3ługują p Ol? rozprawą
wszelkie uprawnienia, ;akie w postępowaniu przed
wojskowym sądem okręg')wym prz1sfuRUią sędzie
mu wojskowemu, mają cemu pebić czynn06ci przewodniczącego.
1263
Dziennik Ustaw. Pot. 537.
Nr 76.
vi
A r t. 419. § L
po,; ~ ępow,Utiu wo jznnyn n:",
SbSLl ; (~ 'i ;': o ~;;-ani c :;'e r; co do obr0ńcóvt, wymieniol1ycl~
wart 67 li :" I))' c) lub d].
§ 2. Do abym!'y z l:rzędu MoŻn .", wyznaczy';'
rów::1ie,: :J&O!:H: o wykszialceah prawaiczym, nie pu"
~iadającą slopnia ofice,ske~~o.
~; 3, OkOlicą Z ""yuon! mo ,~e być rf.'''.... nież oso
ba o w yksz t a łceniu praw nicz ym. nie wpisima n~ hS I;~
':ibl"ońcG w W()j s~.cwych. jeżeli zwie .. zC!'lnik sąoa W,)
karny w Jru.zi n'l to sw ą zgodę.
Art. 4:'0. Pomi:( ~cizy doręczeniem. oskarżone ,
mu wezw;,.nia. do rozprawy główne,j a termint:;ill rOt '
prawy po·,,,inllo Upłynąć przyr.aimniej tu.y d'1i, i~ź~j ,
oskarżonv nie zgodził się wyraźnie na CZ(lS krótszy ,
Art. 421,. § 1. Uprawnienie; przewodnicząc i;., g'o,
przewidziane w postępowaniu przed w~iskow,ym są
dem okręQ, owym, służą w postępowa,mu WO'jClll,ym
przewodni,czą cem u oraz kierownikov,--l rozprawy wedle zasad, określonych IN § 2, 3.
§ 2. Do zakresu działania przew1Jdniczącegc
należy
a) utrzymanie podczas rozprawy powaili, spokoju i norZ'l,dku;
bl oŁwarc(e , zalTlknięcie
przerwa rozprawi
oraz prz.ewodn sąQcrwego
c) zarqJzcllie odczyhlnia aldu oSJ,arże r, ia;
głosu
oskarżycielowi,
obrO'(tcy
i oskarżonc.nu celem vvygłos zenia wywodu
d) udzielanie
k oń cDwe !~o;
ej zarządzenie, na v:niosek kierownika rozpri.;"
wy. narady sądu;
f) nrządzenie o(loszenia p!"ze7, kierowt'ika
rozprawy. wydany:h podczas rozprawy
O!'Z 2cze n
l zt:~rządZ 8n .
§ 3. Uprawnienia nie wymienione w § 2 słu'
żą ki.erownikowi rozprawy.
Art. 4.22. § L Rozprawa główna odbywa się
pr zy drzwiarh zan:knię T'jch, j~;:eli zwicrzclmik są
doy,,(,-kamy nic zarządził, że rozprawa :ma się odbyć
jawme.
§ 2, \ Xl razie zarządzenia jav/llośd można zarządzić prowadzenie rozpla';;'y lub jej L:zęści w my~l
art. 267 pr7,y dnwiach zamkniętycn tylko po uzyskan;'ll na to zgody zwierzchnika 54dowo-karnego.
§ 3. \X'olno odczytywać na rozprawie zapiski
,1,ochodzenia ora;:: zap~~ki z przcsłuc:luuia świadków.
sporządzone w śledztwie.
Art. 418. § 1. Zamiast doręc~~,:nia oskarżone
mu odpisu aktu oskarżenia zawi adamia go ~ędzia
wojskewy, mający pełnić czynności kiercn"nika roz~
prav'IY, o złożeniu sądowi wojennemu ",ktu oskarże
nia oraz o dowodach, ldóre mają być: ne. rozprawie
przeprowadzoll~. Za,rc1Zcm zawiadamia r,(' o WyZll?cze"in rozprawy głÓWDloj, p our.za o prawach co do
Art, 423. § 1. Wyrok s !.~u wojennego o~łasza
prz'ybrania lub wyz~aczenia obro:1cy oraz o prawi'f! oskarżonemu kkrownik f'nprawy na 7.arządzenie
wskazania nowyr.h dowodów w myśl :lrt. 244, ią,ll.O przev/ ,; dnicząC'.!go zara<. po jeg o wydaniu, !, i·~ yta·
też o terminie oIr:eślonyrrl \'1 § 2.
. c:z ając Z,H<l~ em ustnie nC!.jwa;;'niejsze powody wy§ ~~. Prośbę o Wf.ln~l czenie obroiJcy z urzędu ro~{u.
w przypadkach, gdy obroda nj~ iest obowi::r '.kowa,
§ 2. Przepisu art. 311 w postępowaniu wojenoraz wniosek co .10 nO'\vych GOW(,GÓW ma oskarż ony nym ni,c stosuje ,< ę.
przedstawić r:ajpóźnicj w dniu nast ęp")jącym p::> za§ 3. W t errninie 5 dni od ogłoszenia wyroku
wiadomieniu go o zlożeniu sądowi wojennemu aktu kierownik rozp:'awy sporządza wyrok U i: piśmie
oskarżeni' a.
wraz z tlzasadn.ieniem,
§ 3. Prośbę o wyznaczenie obrońcy z urzędu,
§ 4. Sentencja wyroI".! -powinna podawać rówgdy obrona nie jest obowiązkowa, llwzględnia się nież imię, aazwiEko i I>top':zń wojskowy kierowni.ka
roz,prawy.
tylko w miarę możności,.
§ 5. Wyrok podpis1.~ją: przewodniczący,
rownik rozprawy i. protokolant.
kie-
Art. 424. § L Wyrok sądu wojennego staje się
prawomocnym po zatwierdzeniu go przez zwierzchnika sądowo-karnego.
§ 2. \Y/yrok sądu wojennego, orzekający karę
śmierci" staje się prawomocnym po za twierdzeniu go
przez Naczelncgo Wodza, a w obszane war?wnym
lub rejonie umocnionym, zamkniętym przez 11lCPrzyjaciela - po zatwierdzeniu go przez najwyższego
dowódcę w obszarze warownym lub rejonie umocnionym.
§ 3. Wyrok sądu wojskowego, w którym wprowadzono postępowa.nie wojenne (art. 405 § 2), orzekający karę śmierci, staje się prawomocnym po ~a
twierdzeniu go przez Ministra Spraw Wojskowych.
§ 4. Celem zatwierdzenia wyroku przedstawia
kierownik rozprawy zwierzchnikowi sądowo-karne
mu wyrok oraz akta sprawy.
§ 5. Przepisu § 2, 3, 4 nie stosuje się do wyroków, orzekających karę śmie.rci w postępowaniu doraźnym. Do tych \vyroków stosuje się przepisy § 1
oraz art. 403 lit. d).
Art. 425. § 1. Przed powzięciem decyzii co do
zatwierdzenia wyroku skazującego zwierzchnik są
dowo-karny zarządza prot.okolarne przesłuchani e
skazanego na. c,koliczllOŚć, jakie zanuty podnosi
przeciw wyrokowi i czym je uzasadnia. Skazany
może korzystać przy tym z pomocy obrońcy .
§ 2. ProŁokolame przesłuchanie skazanego
przeprowadza wyznaczony oficer, w miarę możności
oficer audytor.
§ 3. Protokół przesłuchania dołącza się do akt
sprawy.
Art. 426. § L Zwierzchnik sądowo-karny może zarządzić w razie potrzeby sprawdzenie okoliczności podanych przez skazanego.
§ 2. Akta dochodzenia dołącza się do akt
sprawy.
Art. 427. Jeżeli zwierz,chnik sądowo-karny
ma do rozporządzenia sędziego wojskowego, który
nie brał udziału w rozprawie głównej, powinien ponadto przed powzięciem decyz,ii co do zatwierdzenia
wyroku zażądać od niego opicij prawnej o wyroku
i dołączyć ją do akt sprawy.
Art. 428. W sposób wskazany wart. 425 do
427 należy postqpić przed skierow3.nlem wyroku
śmierci do zatwierdzenia; zwierzchnik sądowo-kar
ny powinien p07.:a tym wypowiedzieć swą opinię co
do ułaskawienia.
Art. 429. § L Zaf.wierclzenie wyroku następu
je przez umieszczf~nie na nim klauzuli zatwierdzającej. ,
,
§ 2. Zatwierdzenie wyroku nie wyklucza moż
liwości zastosow2nia prawa ła.ski, jeżeli prawo takie
zalwierdzającemu przysługuje.
§ 3.
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
1264
O
zatwierdzeniu
wyroku
zawiadamia
lub
o,s.karżGnego kierowllik rozprawy bezpośrednio,
przez jego przel o żoDą władzę.
Art. 430. § L Jeżeli zwierzchnik sądowo:kar
ny odmawia zatwierdzenia wyroku,. przedst~w~a go
Naczelnemu \Vodzowi wraz z aktami sprawy l pisemnym uzasadnieniem odi~owy celem powzięcia de ..
cyzj i w sprawie zaiwierdzcma wyroku.
.
...
§ 2. N aczclny W óclz, po wysłuchant;u opmll
szefa sądownictwa wojennego przy Naczelnym D?wódziwie, zatwierdza lub uchyla wyrok w formie
za,r zadzenia.
. § 3. Uchylając wyrok wskazuje zarazem Naczelny \V ódz na Le uchybienia, które spowodowały
uchylenie wyroku.
§ 4. Uchylając wyrok może Naczelny Wódz
przenieść sprawę' do właściwości iml;ego zwierzchnika sądowo-karnego przed sądem wOJennym.
§ 5. Przepisy § 2, 3, 4 odnoszą się 'rówui.eż d.o
przypadków, w których Na,cz,elnemu Wodzowl1, Ministr owi Spraw Wojskowych lub najwy,ższ.emu dowódcy w obszarze warownym albo w re/ome umocnionym przedłożono wyrok śmierci w myśl art. 424
§ 2, 3.
Art. 431. W razie uchylenia wyroku należy
przeprowadzić nową rozprawę ~łówn~, jeż:li z z~
rządzenia o uchyleniu wyroku me wym~~, z~ nalezy
uprzednio przeprowadzić lub uzupełmc: sledzlwo
w kierunkach, wskazanych w zarządzenIU.
Art. 432. § 1. Do spraw karnych, prowadzonych w pierwsze j instancji w postępowa~iu zwyczajnym, w razie przekazania ich sądom WOjennym lub
w razie v/prowadzenia w danym sądzie. po~tępowa
nia wojennego w myśl art. 405 § 2, stosuJe Się w dalszym ciągu postępowanie wojenne.
§ 2, Wyroki sądu pierwszej instancj,i, które już
zapadły, lecz nie stały się jeszcze prawomocne ani
nie zosłały przedłożone sądowi odwoławczemu
wskutek założenia rewizji, stają się prawomocne
z chwilą zatwierdzenia ich w myśl art. 424, bez
względu na to, czy przeciw nim założono rewizję.
Art. 433. § 1. Sprawy kame, prowadzone
w postępowan iu wcjcnnym, w razi2 przekazania ich
sądowi wojskowemu, w którym obowiązuje {lostępo
wanie zwyczajne, dbo w razie uchylenia w danym
sądzie postępow an ia wojenncpo, wprowadzonego
w myśl art. 405 § 2 - przechodzą do postępowania
zwyczajnego.
§ 2. Jeżeli w sprawie wymienionej w § 1 zapadł już wyrok, który nie, został jeszcze zatwierdzony przez zwierzchnika sądowo-karnego, n;;,leży zawiadomić osk'arżonego, że wyrok: jako niezatwierdzony, nie staJ się prawomocny, oraz że przeciw wy.
rokowi temu przysługuje stron0m prawo założenia
rewizji. Termin do zapowiedzenia rewizji liczy s ię,
od daty powyższego zawiadomi.e nia,
R o z d z i a ł III.
Wznowienie postępowania.
§ 1. Wznowienie postępowania, zasądu wojskowego, może nastąpić na niekorzyść oskarżonego tyl ..
Art. 434.
kończonego wyrokiem prawomocnym
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
ko wtedy, gdy wyjdzie na jaw, że wyrok wydano
P9 d wpływem fałszywego zeznania świadka, biegłe
go lub tłumacza, sfałszowania dokumentu lub dowodu rzeczowego, albo przekupstwa.
§ 2. Popełnienie przestępstwa, dającego podst~wę do wznowi'enia postępowania w myśl § 1, poWInno być ustalone wyrokiem prawomocnym, chyba
że wyrok nie może zapaść z powodu ustawowych
okoliczności, wyłączających wyrokowanie co do tego przestępstwa lub zawieszających postępowanie
na czas nie ograniczony.
Art. 435. Wznowienie postępowania, zakoń
czonego wyrokiem prawomocnym, może nastąpić na
korzyść oskarżonego
z przyczyn, wskazanych w
art. 434 § 1, o,r az t akże wtedy, gdy po skazaniu
ujawnią się nowe fakty lub dowody, nieznane przedtem ani stronie, która złożyła wniosek o wznowienie, ani sądowi, stwierdzające, że skazany jest niewinny lub że go skazano za przestępstwo cięższe,
niż to, które popełnił.
. Art. 436. § 1. \Y/niosek O wznowienie postępo
wama na korzyść oskarżonego mogą złożyć: oskarżony, obrońca, oskarżyciel publiczny w sądzie wojskowym, oraz małżonek oskarżonego, je 6 0 krewni
w linii prostej i jego bra,cia i siostry.
'"
§ 2. Wznowienie postępowania na korzyść
<;>s~ar~onego jest. dopuszczalne bez wzrZlędu na jego
smlerc, wykoname kary lub przedawnienie.
. Art. 4.37. § 1: Wnilo sck o wznowienie postępo
wama na niekorzysć oskarżonego może złożyć tylko
o s karżycieL
§ 2. Oskarżyciel prywatny, który odstąpił od
oskarżenia', nie może żądać wznowienia postępo
wania.
Art. 438. Wniosek o wznowienie postępowa
nia n~. n!ekorzyś~ oskarżonego, nie pochodzący od
oskarzyc1ela pubhcznego, powinien być podpisany
przcz obrońcę wojskowego.
. ~rt. 439. O :wznowieniu postępowania orzeka
Na,jwyzszy S~d WOjskowy; w razie potrzeby Najwyż
szy Sąd WOjskowy może przed wydaniem orzeczenia zar.ządzić sprawd~en~e okoliczności, wskazanych
we wmosku o wznOWleme postępowania.
Art. 440. § 1. W razie uwzględnienia wniosku
o wznowienie postępowania Najwyższy Sąd Wojskowy uchyla wyrok i przekazuje sprawę da ponownego rozpoznania sądowi. który wydał uchylony wyrok, lub innemu rzeczowo właściwemu sądowi wojskowemu.
§ 2. Jeżeli wła ś ciwość sądów wojskowych co
do danego przest ę pstwa wzglęchm osk a rżonego już
~lstała, wówczas Najwyższy Sąd Wojskowy uchylaJąc ~yrok przekazuje sprawę do ponown ego rozpoznama właściwemu sądowi powszechnemu.
. § 3. Uchylając wyrok co do skazanego , odbywaląccg?
karę pozba\vicnia wolności, N,tiwyższy
Są? WOJs~owy pos tanaw!.a zarazem, czy skazany ma
hyc zwo!JlIony, czy też tymczasowo are sztowany.
Art, 441.
wznowienia
niejawnym.
Wszystkie poslanowienia dotyczące
na posiedzcl1lu
postępowania zapadają
Art. 442. Postępowanie wznowione toczy się
wedlug zasad ogólnych z następującymi wyjątkami
al jeżeli sprawę wznowiono na korzyść oskarżoncgo,
sąd
przy ponownym rozpoznaniu
sprawy nie może orzec kary surowszej niż
ta, na którą oskarżonego poprzednio prawomocnie ska,z ano;
b) jeżeli po s tępowanie wznowione na korzyść
oskarżonego toczy się po jego śmierci lub
jeżeli oskarżony jest umysłowo chory, sąd
wyznacza do obrony jego praw obrońcę
z urzędu, o ile wnioskodawca sam nie ustanowił obrońcy.
Ąrt. 443. § 1. Wznowienie umorz.onego postę
powama sądowego w sprawie, w której nie zapadł
wYTok, następuje tylko na wniosek prokuratora wojskowego na mocy postanowieniawoiskowego sądu
o~ręgowego, jeżeli przedawnienie ścigania jeszcze
me zaszło, a prokurator wojskowy przytoczy nowe
pop.rze?,nio mu ni~znal?e fakty lub dowody, rokuiąc~
moznosc wykazama Wllly oskarżonego.
§ 2. W sądach wojennych wznowieni,e umorzon~go postępowania sądowego w sprawie, w której
me zapadł wyrok, zarządza zwierzchnik sądowo
karny.
Rozdział
IV .
Postępowanie w sprawach karno-administracyjnych.
. Art. 444. § 1. Osoba podlegająca sądowniclwu
WOJskowemu, której wymierzono karę w trybie pos~ępowania karno-administracyjnego,
może zwróc i ć
Si ę , w terminie zawitym siedmiodniowym od daty
ogło,szenia orzeczenia, do władzy administracyjnej
z żądaniem skierowania sprawy na drogę postępo
wania sądowego; termin siedmiodniowy liczy się od
daty doręczenia, jeżeli orzeczenie na,leżało doręczyć.
§ 2. Jeżeli osoba, której karę wymierzono, jcst
niepeł.noletnia
lub ubezwłasnowolniona,
żądanie
w terminic, biegnącym dla tej osoby, może złożyć
także ojciec, matka, małżonek, opi2kun lub kurator.
§ 3. W razie odmowy przyjęcia żądania, wymienionego w . § l, 2, można w ciągu trzech dni od
zawiadomienia o odmowie złożyć żądanie skierowania sprawy do właśdwego sądu wojskowego celem
rozpatrzenia powodów odmowy. Ządanie to można
złożyć wprost do sądu.
§ 4. O przywróceniu terminu, wymienionego
w § 1, 2, orzeka wła;ściwy sąd woJskowy.
.
Art. 445. § 1. W razie złożenia żądania, wy-
mie~i~nego ~ ~rŁ .. 444 § 1, 2,
orz.ecz~nie
władzy
admmlstracyjnej me ulega wykonamu, Jeżeli przepis
szczególny nie stanowi inaczej.
§ 2. Władza administracyjna" jeżeli nie cofnie
swcgo orzeczenia, przesyła akta sądowi wojskow em u.
. § 3. Orz e czcn!c władzy administracyjnej zastę
pUJe w post~powamll sądowym akt oskarżenia.
Dzie!lnik Ustaw. Poz. 537.
--------~--------.------~---------
Nr 76.
----------------------------------
Art. 446. Sprawę rozpoznaje właściwy wojskowy sąd okręgowy lub sąd wojenny.
Art. 456. Koszty obrońcy z wyboru i
mocnika ponosi strona, która go ustanowiła.
Art. 447. Sędzia wojskowy, stojący na czele
sądu, zwraca akta władzy administracyjne'j celem
wydania stosownyc~l zarządzeń, jeśli żądanie skierowtlJnia sprawy na dro g~ postępowania sądowego posŁawiła osoba nieuprawniona, lub też jeżeli przy
zgłosze niu tego ż ąd ania nie zachowano terminu,
okrcśionego VI art. 441 § 1.
Art. 457. Należno ś ci żołnierzy w czynnej służ
bie woj skowej, wzywanych w charakterze oskarżo
nych, świadków, bi egłych lub tłumaczów w wojskowym postępowaniu karnym, albo też powołanych
do współdziałania w tym postępowaniu, okre.ślają
przepisy, wydane przez .Ministra Spraw WOJskowych.
J eżP'li strona wskutek odmówienia
przez wLdz~ 2,ch-ninisir a cyjną prz)~ęcia żądania, wy-
Art. 448.
fuien ;nnego 'N art. 44<1 § 1, 2, zażąda od sądu rozpożuani a pDV/OUÓW odmowy, tub też j eżeli równocz('Ś
nie ze złożeniem spóźni01l2f{O żądania skierowania
sprawy na l~rogę po ,~ tępewania sądowego zgłosi
wniosek o przywrócenie terminu, sędz ia wojskowy,
mający p e łn ;. ć czynności przewodnic zącego, kieruje
"pra\\' ę nD posiedzenie niejawne sądu, a w postępo
waniu woj~nnym _ . do zwierz chnika sądowo-karne
go, celem roz s trzygnięcia.
Art. 449. Sąd woj skowy rozpoznaje spra-""p; na
rozprawie według przepis.:)v", obowiązujących w postępowa,niu przed wojgkowym
sądem okręgowym.
w?~l ę cU1ie w postępowaniu woiennym, ze zmi:anami
wskazanymi w rozdziale niniejszym.
Art. 450. Do czasu rozpocz~cia postępowania
dowodoweg() oskarżony mo ż e cofnąć żądanie skierowani a. sprawy na drogę postępow:mia SądOW2:~O.
\Y.! tym przyp~c1ku orzec.'1:enie władzy admbisŁracyj
nej staje się p rawomocne.
Art. 451. Sąd po~tanawia wedlu ó swe60 uzn a nia, których świadków i biegłych p!ze;łuch:: TJ. ': i roz-
prawie, pod przysi"gą lub bez zapf7.;'siqżenia , a któbędą 0dczytane. ~ędzi& wojskowy,
maj ącv pełnić c7ynIlości przewodnicząc ego, ,noże
zanitdzić jeszcze przed rozrrawą potrzebne 'orzesłuc 1 ·, ania.
-
tych zCi:nania
.Art. 451 . \'V' 01. no odczytywać na rf'lzpra"i" ie za piski dochodz2ni'l i inne części
adminislr&cyjncgc.
akt
posh,pow,mia
Art. 153. Sąd nie jest związany ~,\'-ymiaem kary,. oznaczonym w llrzeczeniu 1.d?1zy ad'illnistracY1nej.
Ad. 45·1. Zafoż'mie rewizii nil' wstrzymuje
wykonania kary, z wyjątkirem kary pozkwienia
wolno ś ci.
KSIĘ· GA
X.
KOSZTY SĄDOWE .
Art. 455. Koszty postępowania karneg0 w sprawach należących do wła ściwośc i sądów wojskowych
ponosi Skarb Państwa.
pełno~
Art. 458. Świadkowie, biegli lub tłumacze, nie
b(~dący żolnierzami
w czynne; służbie wojskowej,
ma ; ą w wojskowym postępowaniu karnym prawo do
nal eżności w wysok o ś ci i wedle zasad, obowiązują
cych w poslępowaniu
wszechnymi.
karnym
przed
sądami
po-
Ad. 459. Jeżeli świadek lub biegły niesłusz
rue odmawia zło:~ellja zeznali, opinii Inb przysięgi,
nie ma prawa do żadnych n a l eżności.
Art. 460. § 1. Świadkowi,e, biegli i tłumacze
p01>\rinni zaż'i dać wynagrodzenia riiezwłocżnie po
wykonaniu swego obowiązku, a jeżeli byli wezwani
Ila rozprawę, to najpóźniej nazajutrz po jej zamknię
ciu.
§ 2. Osoby, które nie zgł o siły żądania w termiJme p o wyższym, tra c ą prawo do wynagrodzenia.
Art. 461.. 7:ołn; c rzo.m w czynn(:; służbie wojskowej nic prz y sług nje prawo do żadl1e~o wyha~ro
c1zenia za pd nicnic czynllośd obrońcy. Inne ich nn.le .:r.ości oknóślc\.ją pr:~e pisy wymienione wart. 457,
Art. 462. § 1. Obrońcy z urzędu, nie pozostającemu w cL:ynaej służbie wojskowej, zwraca się naJ
żądanie l~onieczne, rzeczywiście poniesione, wydaŁ
Id w gotówce.
§ 2. Żądanie powinno być żgłoszone w termin ie. ok'cślonym wart. 460, pod rygorel'l1 utraty
prawo..
KS IĘ GA
Xl.
ODSZKODOWAN;E ZA NIESł.USlNE SKAZANlf
LUB OSKARżENIE.
Art. 463. Uprawni enie do ods.::kodowania od
Skarbu Pmlstwa za niesłuszne ska zanie przez sąd
wojskowy przy.,;!u.p,uje w tych p rzypadkach i w lych
~ra r;.ic'·t ch. w których uprawnl(!nia takie prze widują
przepisy obowiązujące \v sądach powszechnych.
Art. 464. Powołanym do p rzyznania 0dszko~
dO'\vnnia za nie słuszne skazanie jf~s t ;\faj,,!yższy Sąd
\'v oiskowy. jeże li w1a~c iwość s:)ów wojskowych
w spra'wie o d o tyczą c e prz estępstwo nadal jest uzasadn :ona, jei',eE zaś w!aściwo ś ć sądu wojsk('we~o co
. do d :lr.e~o przestępstwa już ustała -'- wb.sciwy sąd
pow~, zechny.
Art. 465. § L Żądanie odszkodowania zgl\Jliić
można w terminie zawitym trzech miesięcy od dnia
prav.,om o cności orz.e czenia, dając.eg0 podstawę do
odszkodow'lnia.
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
§ 2. Jeżeii osoba upravmiona do żądania odszkodowania zmarła w ciągu terminu, wskazanego
w § l, lub - zgłosiwszy żądanie w tym terminie zmarła przed pr awomoc nym ukOl1czcniem postępo
wania o odszkodowanie, to małżone1l., dzieci i rodzice zmarłego żądać mogą odszkodowania w przyslugujących im granicach w terminie zawitym trzech
miesięcy od śmie rci upmwnionego.
Art. 474. Przv odtwarZ2.niu przepadłego aktu
można prze siucha ć 'sędziów, prokurato r ów. ob r oń
ców i inne osoby, które uczestni c zyły w post,;;powamu.
Art. 466. Ządanie zgłosić należy w sądzie, wymienionym wart. 464.
Ar!. 475. P rzy wyd awani u przestępców stosuje się p rze pi sy ro zcJzi::. łu niui C! jszsgo, j cżdi umowa
międzynarodowa nie shlnowi inaczej.
Art. 467. § 1. Najwyższy S; ~d Wojskowy orzeka o ods zkodowan iu na posiedzeniu niejawnym
w formie postanowienia, po sprawdzenie w razie potrzeby okoliczności faktycznych. Przepis art. 232
§ l, 2, 3, stosuje się odpowiednio.
§ 2. Po uk ońc z eniu dochodzenia na.! e ży d ać
uprawnionemu możność oś'wia dczcilia si?, na p i śmie
lub do protokołu.
Roszczenia o odszkodowanie, należ
ne oskarżonemu według przepi sóv.... o bowiązujących
W sąd a ch powszechnych, od oskarżycida prywatnego lub pokrzywdzone go za doznaną krzywdę materialną lub moralną wskutek fałszyw ego oskarżenia
lub używania nieuczci wych środków w celu uzyskania wyroku skazującego - może oskarżony dochodzić drogą powództwa prz e d sądem powszechnym.
Art. 468.
KSIĘGA XIII.
WYDA\(1 ANIE PRZEST1~PCÓ\\'! .
ArL 476. § 1. Z wnioskiem o wyd8.nie osoby,
przebywa;3.c e i za gr anicą , s,ld v/oi~LGwy zwraca się
do M.inist'r; Śpraw \V 0j;kO'..~ych In 'zez Naczelnego
Prokuratora \j.;; ojskowego .
§ 2. Do wniosku eależy dołączyć
aj jeżeli chodzi o o sobę , przeciwko której wydany jest już prawomocny wyrok skazują
cy - odpis wyroku z za św iadczeniem prawom o cnościj
bJ w inny ch przYIJ:1dkach - odpis postanowienia o tymczasowym areszt owaniu oraz
opis prz estęps twa z przedstawieniem okoliczności faktycz nych i przytoczeniem .odpowiednich przepisów karnycll.
§ 3. Nadto należy w miMę możności dołączyć
fotografię i iYl!le dane , poz walające ustalić toż sa
moś ć osoby, któ~ e j wydania się żąda, oraz podać je j
przynależność państwo wą.
KSIĘGA XII.
POSTĘPOWANIE
W PRZYPADKU ZAGINIĘCIA
L UB ZNISZCZENIA AKT.
Art. 469.
Jeżeli poszczególny dokument lub
całe akta sprawy, będącej w toku, zaginęły lub uległy
zniszczeniu, to akt prz epadły zast ę puj e się zaświad
czonym odpisem.
. Art. ~70. Sąd wojskowy wz)'\va: osoby p osi adaJące ~dpIs przepadłego aktu do złożenia go sądowi,
a w raZIe potrzeby z,:rzą.dza jego odebranie. P rzepisy
art..t 12 do 125. stosuJe. SIę odpowiednio. Na żądanie
O?PIS zwraca SIę strome po sporządzeniu z niego odpISU.
Art. 471. Jeżeli nie ma zaświadczonego odpisu,
sąd wojskowy wzywa strony do złożenia w ter~ini e
oznaczonym wniosków co do treści przepadłego aktu oraz co do sposobów jego odtworzenia.
Art. 472. Wraz z wnioskami
wskazanymi
wart. 471 strony ' składają sądowi posiadane na poparcie wniosku dowody. jako to: odpisy prywatne,
wezwania sądowe, natatki prokuratorów, obrońców
i innych uczestników procesu.
Art. 473. § 1. Po upływie terminu, wyznaczonego w myśl art. 471, sąd wojskowy na posiedzeniu
niejawnym postanawia. czy i w jaki sposób należy
odtworzyć akt przepad ły.
§ 2. Na to postanowienie służy zażalenie.
§ 4. Czas trw ania. aresztu tymczasowego, przepisany wart. 140 i 141, liczy się od chwili przejęcia
are sztowanego przez wład ze polskie na obszarze Pań
stwa.
Art. 477. W przypadkach n agłych sąd lub prokurator woj's kowy może z·wrócić się be zpoś rednio do
wla sciVlej w ła dzy zagraniczn ej z wniosk;em o tym-,
czasowe aresztowanie osoby, której wydani a się żą
daj powini~n jednak zawiadomić o tym jednocześnie
Ministra Spraw Wojskovri' ch przez Nacz elnego Prokuratora Wojskowego z dołączeniem wniosku o wydanie.
Art. 478. § 1. Jeżeli chodzi o przestępstwo zagrożone k a,rą śmierci, a pa,i 'tstwo oDce wyd a ło przestępcę z zastrzeżeniem , że wzgl (~dem wydan ego nie
bedzie zastosowana kara śmierci, s ą d w r azie skazani~ wymi.e rza zamiast kary śmierci ka.rę więzienia
dożyw o tni ego .
§ 2. Jeż e li zaś z tym samym zc: strzeżeniem pań
stwo obce wydało osobę, skazaną p r awom oc nie na
karę śmierci, wojskowy sąd okr ęgowy na posiedzeniu
niejawnym poweźmie poslanowienie, zmieniające karę w myśl § 1.
Art. 479. § 1. Jeżeli osoba wyd ana była oskarżona o kilka przestępsiw, a państwo obce wydało ją
z zastrzeżeniem ścigania tylko za niektóre z tych
przest ęps tw, to postępowanie karne może obejmować tylko te przest ę pstwa, a co do innych p owinn o
być zawieszone.
§ 2. Jeżeli przeciw takiej osobie zapadł już wyrok prawomocny, obejmuj ący kilka przestępstw,
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
wówczas sąd, który wydat wyrok, uchyli wyrokiem
orzeczenie o karze i 'wymierzy karę tylko za przestępstwa, objęte zezwoleniem na wydanie.
§ 3. Postępowanie, zawieszone w myśl § 1, może
być podjęte, jeżeli oskarżony z własnej -"" iny nie opuści granic P olsk i w terminie dwóch miesięcy, lub jeśli , opuściwszy je, powrócił. T ermin liczy się od daty
prawomocnego u kOl1cz enia postępowania w sprawie
o przestęps two , objęte zezwoleniem na wydanie,
a w razie skazania - od odbycia kary. W przypadku, przewidzianym w § 2, sąd ograniczy się do wydania orzeczenia o karze.
§ 4. Wyd a jąc orzeczenie o karze , sąd nic może
orzec kary surowszej, od wymierzonej oskaifŻonemu
poprzednio za dane przestępstwo.
CZĘść DRUGA.
POSTĘPOWANIE WYKONAWCZE.
DZIAŁ
L
Wykonywanie li:ar.
Rozd ział
L
Przepisy ogólne.
Art. 480. § 1. Jeżeli kodeks niniejszy nie stanowi inaczej, kary, orZCGzo.ne przez sądy lub władze
<-tclminisi:racy:ne co do żołnierzy, pozostających w
czynne; służbi e wo;skowcj, wykonywają władze wojsJ~owe bez względu na to, kiedy przestępstwo popeł
nIono lub karę orzeczono.
§ 2. Kary, orzeczone przez sądy wojskowe co
do innych osób, pocllega,jących właściwości sądów
wojskowych, z wyjątkiem kary śmierci wykonywają władze cywilne.
'
Art. 481. § 1. Wykonanie kary pozbawienia
prócz kary aresztu wojskowego, oraz wyk onanie kary grzywny przechodzi na władze cywilne \'.j przypadkach rozwiązania stosunku służby czynnej, z wyjątkiem przeniesienia w stan nieczynny.
§ 2. Minister Spraw Wojskowych może zezwolić na prośbę skazanego na wykonanie kary pozbawi.enia wolności w wojskowym zakładzie ka1rnym co
do ż o łnierza w rezerwie, pospolitym ruszeniu lub
w stanie spoczynku.
wolności,
Art. 482. Wyrok wykonywa się
nalychmiast po uprawomocnieniu się.
zasadniczo
Art. 483. § 1. Prócz przypadków, w ' których
kodeks niniejszy przewiduje odroczenie i przerwę
wykonania kary, może Najwyższy Sąd Wojskowy
w związku z założeniem rewizji od prawomocnego
wyroku s ądu wojskowego lub w związku z wnioskiem o wznowienie postępowania karnego na korzyść skazanego posIanowić
wstrzymanie wykonalIia kary do czasu rozpoznania rewizji lub wniosku
(I w znQwienie.
Nr 76.
§ 2. Z chwilą uchylenia
wyroku z powodu
wymi enionej w § l, lub wniosIm o wznowienie postępowania karnego, wykonanie kary ustaje a skazanego należy zwolnić, jeżeli
sąd nie zarządził tymczasowego aresztowania.
§ 3. W związku z wnioskiem o wznowienie postępowania karnego na korzyść
skazanego może
również zw ierzchnik sadowo-karny zarządzić tymczasowe wstrzymanie ';ykonania kary aż do wydania postanowienia w tej sprawie w myśl § 1 przez
Najwyższy Sąd Wojskowy.
uwzględnienia rewizji,
Art. 484. § 1. Wykonanie lwr, orzec~onych
przez wojskowy sąd rejonowy, lub przez w~Jskowy
sąd okręgowy jako odwoławczy, zarządza ohcer są
dowy.
§ 2. \V'ykonanie kar, orzeczonych przez sąd
wojenny, zarządza zwierzchnik sądowo-karny.
§ 3. Wykonanie innych kar zarządza wojskowy
prokurator okręgowy.
§ 4. Jeżeli sąd, który orzekł karę, już nie istnieje, wykonanie kary zarządza prokurator wojskowy przy tym sądzie wojskowym lub zwierzchnik
sądowo-karny przed tym sądem wojennym, który
przejął sprawy tego sądu.
Art. 485. § 1. Odpis wyroku przesyła sąd natychmiast po jego uprawomocnieniu się, z oznacz,:niem dnia prawomocno ś ci wyroku, władzy, do ktorej należy zarządzenie wykonania kary.
§ 2. O wykonanie kar, orzeczonych przez sąd
powszechny lub przez władze administracyjne, zwr~
cają się władze powołane do zarządzenia wykonania
tych kar do wojskowego prokuratora nkręgowego,
stosując odpowiednio przepis § 1.
Art. 486. § 1. Celem wykonania kary wojsko~y
prokurator okręgowy daje zlecenia władzom Wię
ziennym, bezpieczeństwa i innym. Je~eli s.kazanx
ma przynależność służbową do jednostki WOJskowe)
(formacji, zakładu, urzędu), załogującej na obszarze
działania innego wojskowego sądu okręgowego (~ądu
admiralskiego) lub też przebywa na obszarze dZiała
nia innego wojskowego sądu okręgowego (sądu admiralskie!1o) wojskowy prokurator okręgowy
zwraca się do wojskowego prokuratora okręgowego,
urzędującego na obszarze działania danego sądu,
c wydani e odpowiednich zlecell.
§ 2. Wydając władzom więziennym polecenie
wykonaDla kary, wojskowy prokurator okręgowy
przesyła im odpis wyroku.
§ 3. Oficer sądowy przy wykonaniu kary stosuje odpowiednio przepis § 1, 2.
§ 4. Przepis § 1, 2 stosuje się odpowied';lio przy
wykon ywaniu kar orzeczonych przez sąd WOJenny.
Art. 487. § 1. Koszty wykonania kary przez
władze wojskowe, prócz kosztów łVykonania kary
grzywny, ponosi Skarb Państwa.
§ 2. Koszty wykonania kary grzywny ponosi
skazany, a w razie ich nieściągalności - Skarb Palislwa.
~r 76.
DzienniK Ustaw. Poz. 537.
...
'--_.~-._ -'- "'_
i269
~. '--- --'---"'-'-" -- '- "-" -"-'---_
....
-
§ 3. Koszty wykonania kary grzywny obejmują
wynagrodzenie urzędnika egzekucyjnego za wszystkie jego czynności pod ług taksy oraz koszty ogło
szeń, przejazdów i przesyłek pieniężnych.
§ 2. Wykonanie kary śmierci na kobietach
hrzemiennych odracza się do upł y wu trzech miesi ę
cy po ro z wiązan iu, jeżeli dzi ecko pozostaje przy
Art. 488. Wszelkie wątpliwości co do wykonania kary, a w szczególności co do jej obliczenia, r oz strzyga sąd lub władza admi~listracyjna, które w
pierwszej instancji karę orzekły.
Art. 494. § 1. Karę śmie rci wykonywa się zasadnic zo nazajutrz r an o po dniu, w ldórym zawiadomiono skazanego o decyzji Prezydenta RzeczypospolItej, że nic skorzys ta ł z prawa ła s ki. O d ecyz ji zawiadamia skazanego s ę dzia 'w ojskowy stojący na czele sądu w obecności prokuratora wojskowego i protokol anta.
Art. 489. § 1. Jeżeli miejsce pobytu skaza nego jest nieznane, władza wojskowa, powołana do
wykonania wyroku, zarządza poszukiwanie skazanego przez władze i organa wojskowe lub policję
państwową· .
§ 2. Rozesłanie listów gończych za skazanym,
l{Łóry się ukrywa, zarządza władza wykonywająca
wyrok.
§ 3. W razie ucieczki z wojskowego zakładu
karnego listy gOllcze może rozesłać również komendant zakładu.
Art. 490. Minister Spraw Woj sko,w ych mo że
:za rządzić prowadzenie w woisku rej estracji skazanych i w ydać przepisy () sposobie prowadzenia t ej re-
j;;stracji.
R o z d z i a ł II.
Wykonywanie kary śmierci.
Art. 491. § L Karę śmierci wykonywa się
przez rozslrz e lanie.
§ 2. Wykonanie l, ary ś mierci może nastąpić dopiero po decyzji Prezydent a Rzeczypospolitej, że nie
korzysta z prawa ła ski.
§ 3. Jeżeli przeciwko wyrok owi woiskl)wc!~-J
<;ądu okręgowego, orzek ającemu k arę śmier ci, nie założono rewizji,
woj skowy sąd okręgowy przesyła
niezwłocznie ak ta sprawy Ministrowi Spraw \Vojsko wych przez Naczelnego Prokura1.ora Wojsk:l\vego
celem uzys kania decyzji Prezyd en la Rzeczypo s po litej w kweslii skorzyslania z prawa laski.
§ 4. \Y./ spos ób wskazany w § 3 postępuje równi.eż Najwyższy Sąd Wojskowy, jeżeli wyrok, wydany przez Na jw yższy Sąd W ojskowy,
a lbo wyrok
wojskowego s ądu okr ęgowcQ. o, który wskulek orzec;r.enia Najwyższego Sądu \Vo jskowego s Łał się prawomocny, opiewa na karę śmi erci.
Art. 492. § 1. Karę ś mierci wykonywa się niepubli.cznie.
§ 2. Przy wykon ywaniu kary śmierci powinien
być obecny prokurator w o jskowy, . proto~ol~n~, lekarz, kom endan t więzienia oraz D Ile moznOSCl ducbowny wyznania, do którego należy sk azallY· Poza
tym może być obecny obrorlca, któr e go o terminie
~~ lr ace nia należy zawiadomić.
§ 3. Z przebiegu wykonania kary śmierci sporządza się protokół.
Art. 493. § 1. Wykonanie kary śmierc i na chorych obłożnie i na chorych umysłowo odra cza się do
czasu ich wyzdrowienia.
życiu.
§ 2. Skazanemu zapewnia się udzielenie pociechy religijnej przez duchownego jego wyznania. Ponadto najeży zezwolić na widz enie się ze skazanym
członkom jego rodziny oraz tym osobom, z którymi
chciałby się widzieć skazany przed wykonaniem wyroku .
§ 3. Kary śmierci nie wykonywa się w niedzielę lub świ ęto , ani też w taki dzieli, który jest dniem
świątecznym
wedle wyznania skazanego.
Art. 495. § 1. ~, postępowan i u wojennym nie
stosuje si~ przepisu art. 491 § 2. \~'yrok śmi e r ci wydany w tym post ępo'Naniu w ykonuje się po uprawomocni eniu się wyroku; prośba o ułaskawienie nie
wstrzymuje wy1wn ania wyroku.
§ 2. W po s lęp owaniu doraź nym przed WO JS K Owym sądem okręgowym lub sądem wojen nym mc
slosuje się przepisu art. 494 § 1 i 3. Wyrok śmier ci
wykonywa się po upływie odp o·w iedniego czasu pozostawionego skazanem u na przygo towani e się na
śmierć, z reguł y do dwóch po d zin po zawiadomieniu
skazan ego o decy zji Prezydenta I<zeczypo's-p olitej,
wzg lę dnie po ogłoszeniu za lwif:rdzonego wyroku są
du wojennego.
R o z d z i a ł III.
Wykonywanie kar pozbawienia wolności.
A.
Pr zepisy ogólne,
Art. 496. § 1. Km'y pozbawienia wolno ś ci wykonywają władze wo: skow e w wo;skowych zakła
dach karnych, prz ewidzietnych' organiz acją wojskil,
jeżeli
kodeks niniej szy nie stanowi inaczej.
W czasie wojny i mobilizacji wykonanie
przez władze woj skowe kar pozbawienia w oln ośc i
na stąpić może równi eż w wi(~zien!ach powszechnych,
oddanych do dyspozycji Mini s lr a SprC1w \V o js kowych.
§ 2.
Art. 497. § L Uprawnienia i o bowią zki oJh\'wających kary pozbawienia wo l ności, jeżeli nie ~ą
unorm owane w kod eksie ninie jszym, ·oraz przepis\'
porządkowc, obowi ązujące w zakładach prz ez naCzt;nych do odbywania Lych kar, łącznie z kćlHlflli po.
rządkowymi z pow odu naru szenia tych prz e pisów,
określa
wojskowy r e gu lam in 'wię z ienny,
wydany
przez Ministra Spraw Wojskowych.
-
. . ...
"-'-"- _.' - _._ .. _.
§ 2. Regulamin ten okr eśli ró w ni eż warun k i
bron i przcz warlow .,i ków w stosunku do
osób, umieszczonych w wo jskow ych za k ład ach karnych.
"
użycia
Art. 493. § 1. Skazanemu are sztcwa nemu zalicza się na poczct k a ry czas pozbawi en ia w oln o ści
p~ o g ło s zen iu w y roku ~ c;. du I ins tan c ji, j eże li skazany nie z alożył r ewizji od wy rok u lub ją c ob ął, albo ież e li zało;-:ona przez niego rewizja zosta ł a w całości lub częścio w o llvlZgl ę dni ona .
§ 2. Na poc ze t kary zalicza si.,; skaza nemu
aresztowa nemu !· Ó v.rn i c ż CZ 3S od p r a w o mo c no ś ci wyroku aż do zar zą dz en ia wy k ona nia k :< ry.
.
§ 3. Na p oczet kary po zbawie nia \v0\ności,
orzeczone j po w znDwicniu posl ęp owan ia k arr;ego
lub po uchyle niu w y rolm w nast ęp s t w' i e rewiz ji od
p.rawomo cneg o orzecze nia sąd u wo i sko w ~go , za licza
SIę cz a S '.
1
"k: n j ?' W O.llO
, .S.
hary POZ)
c~ w
Cl GU' \,:;yi.C .j
przez
skazan ego na p ods la'wie w yroku uch v lo E8:~o .
§ 4. Na pocze t huy łą cz nej zali::za si ę czas kc,ry pozbawisn;a woln o ści, od b yie; prze z skaza vcpo
przed wymi s rzeniem k&ry ł ąc z ne j za pr zeslępsl\<\io
obj ę t e k a rą ł ą czną .
.
', ' § 5. Zaliczenie w przyp adk a ch, w~'m i en;o nych
W § 3 i 4, na s tępuje wedle n orm, okr c ś [orlvc h pay
wymierzeniu kctry łącznej w art. 31 § 3 kc d ~l,su ka::Degó i wart. 30 kodeksu karnego wojslwwcg o.
Art. 499. Prokuratorzy w ojskowi wyhonywają
nadzór nad le J1cdnością i p ra wicHowym wyko ny vv"aniem kar pozbawienia wolności (nadzór penitencjarny).
Art. 5:00.
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
1270
-~------ - --'-- - ' ----- ---- - -- - '- - '-.- --' -'-"'-' --- "
§ L Zakł a dy, p rzeznac zone do w y-
Art. SlJ2. § 1. Pr z yj ęci do wOJ·skoweóo zakładu
p C' d ic2aj ą re w izi i osobi ste j. "'Pieniądze,
k o s zto wn ości j inne prz e uni oty, które s ą zbędne lub
niep o żąd a II e po dczr,s poby tu w zakładzie,
odbiera
si~ na przcd:ow a nie .
§ 2. S posób prz :; p row ,~ c:z ,:tnia rewizji, sp isywan ia c db ie rcw ych rzeczy i p!'z2:-:howyw ania ich, określa wo j:okowy re gulamin w i ęzie n ny .
k arne.~o
A ri.. ~{j 3. Ptzy j ~ty d o wn ;sk·.) v.' e go n.kładu karn ego pawLCl :e n być w .::i ąg u 24 godzin p oddany bada.
n lU l ehct n kiemu .
Art 50!1. VII ra :>: it:: ś'·f1ie rci pr zyl~ tcgo do wojskowc\,:o zaldZ1d u kari)c ,,~ r, E:lIe :~y na t ychmiast wezwać lc1,clrza cek.m st w is n l;~c;(;a ~mi~ rci i j2j pr7.yc zyny. S t w ierd ,:8nle t o n a s t ępuje w os obnym proto:zolc, kt óry komcnc;;jnt zakh::l\.1 na jda lej do 24 goc1zi n "'J"ysyta d o v.! Gi s kcn·J ?:~ o pro;.-;: u rai;orCl okr C' żowe
;:(0, O,:"Ip' S z a ś c:o M ill i ~; t(;rshNa Sp ra w W'ojslwwych.
B ez zC2;vlOlcnia " l'l:'3h~we l~ o p w k ur at ora okręgowe
go ni e v,.'alno po g cz e ba ć uuarleg o.
A rt. 505. § L Do osób przyjętych do wojskosiC( p r óc z kar , przewid z,: anyc.b dla nich rrz~?z "r:v'ojsk o\vs prz episy dys cyplin J.rne, l, :ny 1-l c J.7. <~dk cnv '~ ' pr :~e vli d zia~ " w wOiskowe [~ o z:,: ld ,l. du ];:::1.1":;2ŹO stecl.: >
wyn! r e~;:.l l :~.!11i p. i {2: \Iv .i •.? z ;. e nnym ~
-
Z ;:~. :~ (!. lc:n i a Vv't1 0SZ0~lC p rzez cdhY'.v 2..j ąc y(;h
karę p o :: hćl w 1211 'J wo boś :;j na dcq. zje i jJo si: ąpie
Ilia l( c ~l~; llc~ ;:-l n ti). "\~v o ~ ~!1,~f) ·v·.rc~~n z ~lI,=J {.~d u k.a.r nego roz-
§ 2.
pa t ru je osl a l zczn :e wojsl<ow'{ pailm rdo r okn,go'wy,
Art. 506.
5 1. R ecydyw l.<;t r'n.v, prze stępc6w na-
konywania kar pozbawienia w o lno ści , sl uż ą równi e ż łOg O W:TC h i z8.vJo dow ych er a :!: t ".kic} !, któ rzy popeł
do pomieszcz en ia w nich osób z alrzvm a n" ch i tym- nl U I; (?' C .~ tl~ps. l"'..'lo z e s,2.cz (.' ? ól nl s r; ;.skich pobudelc
czasowo aresz to wanych, podlegających "':lnś ciwości· albo ht ó::zy ,vp ły\.v~:.tn s"V'Jo irn ra ogliby oudziaływać
d em or aliz u ': ąco , n;e w oino O S<l, C!L: 2Ć w c ciach w spćl
sądów wojskow ych, oraz in nych oS6b, do bórv ch
zastosowano are szt na p od s b wie k ad ok w nini e j- nych z osob",!l1 i, ni e n ale i ącymi cia t ych k ategorii.
szego.
.
§ 2. M, in is te r S praw W!o:s k ow yc h w porozu-
mieni u z r,'li nistre m S pr ,c wi e d l : w o ści moi:e zai'z ą clzić,
ż~w w ojs k mvych .z,:Jd ach ch k a rr..ycl, b ę d ą pOn1ieszczone bkż s ua!)'l ? a~1"z y m ane lu'0 tyrr,s za s'Two
aresz tow flnc , nic 1)odl e g::l ; ące właśc i w oś ci sądó"j
wojskowych.
§ 3. 'I/./ przypac1 kacll nie c ierpiących zwłolci zarząd ze nie z § 2 rnoź e 'w y dn ć w a r u~ l·:ow'J t d: że wojskowy nr ol~u T a ~ 0. r ol::.!·C[ ( c" V"/, cl ~l C ?: rl SU u zys~{a nia de-
cyz ji Ministra S p raw \Xlo jslcO\v ych.
. Art. SD!. § L P r7:r:ęcic do wojs k owego zakbdil karnego m oż e nasc a,p ić tylk o na nod31awie pisemne-g o naka zu, wydanego przez prokuratora wojskowego lub sąd.
§ 2. W razie dostawienia zatrzvm ane'1 o lub
tymczasowo aresztowanego do wo jsko \vego z akładu
karnego przez inną władzę, należy dost awionego
przyjąć, oddając go jednak bezzwłocznie do rozporządzenia wojsl<owego prokuratora okręgowego lub
oficera sądowego, celem wydania nakazu przyjęcia
w myśl § 1 lub zwolnienia.
§ 2. O ficeró',y i pc t! o fic e r óV>1 nie wolnI) osadzać
wspólni e, a ni V,rq::óhl' e z oSGb a mi innych kaiegorii.
§ 3. Osób, cdbp'Jioić\cych kary ar,,'sztu, twierdz y 1Gb are sz tu vIC jsk ow 'c ;: 'J ur a ,: z3. trzymanych
i. tym(zasow o ar csztow::t :1'1Ch , nic VJo1n(} osadzać
w spóbi z z o db-yw :! ; ącym i k? rę więzi e n ia .
§ 4. SL\z;mych tyl1, o za prz f~s l ępstwa wojskovv c ni c v\'oln o oS f~ dz ~ć . . V:::;: óh1 ie ze skaza.ny!ni za
P"': <o ~,.l (': L:sl w a p ospolite , p o·p e łnione z nisk~ch po·
bu dek.
Art. 507. § 1. Przy w yznae:::ani u poszczególnym
osobom mi e js c w celach w spÓlnych n ależy w ,aiarę
mC;;J:Ju ś ci u w z ,1 1ędnlać ich wiek, rodz a j przestępstwa
! k ;u y, s topie ll. w ojskowy oraz po zi om moraJny i umysł o wy .
§ 2. Ukaranych po raz pierwszy należy w miarę możnoś ci um ie szczać wspóinie w celach, oddziel-
nie od ukaranych ponownie.
Art. 50S. § 1. Umi eszczenie w celi jednoosobowej lub wspólnej zależy, w granicach obo~iązujących
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz, 537.
priepiJSów, od decyzji kornendanta wojskowego zakładu karnego, powziętej na podstawie akt ukaranego, po uwzględnieniu charakteru przesIępst wa
oraz cech osobistych ukaranego.
§ 2. W szczególności umieszczeni2 w celi iednoosobowej może nastąpić wówczas, gdy odosobnienie jest wskazane ze względu na osob ·~ ukaranego, bezpieczeństwo, porządek lub wJ:lyw na innych odbYWD.jących karę. a przede wszystkim w :;Ło
sunku do osób niebezpiecznych, zdradzających chęć
ucieczki lub wyjątkowO' zdemoralizowanych.
Art. 509. § 1. Umiesz'2zenie w cel i jednoosobowej nie jest dopuszczalne, jeżeli według opinii JeJ~arskiej może być
0110 niebezpieczr:e
dla stanu
zdrowia odbywającego karę·
§ 2. Osadzeni w celach jednoosobowych ukgają si.ałej obserwacji wh\dz wojskowegO' zakladu karnego.
B.
Kara więzie!1ia.
Art. 510. Karę więzjenia wykonywa się w przeznacz2:1ycil do tego celu wojskowyr:h zak:adac~l karnych.
Art. 5U. § 1. Żołnierze, orlbyvv'ljący karę wię
zienia, mają być poddani in Lensywr.emu szh:'Jlenb
wojskowemu -ił kierunku wyrohieniCt \, nich poczuci~ dvscypliny wojsko-,vej,
pogłębienia
znajomości
służby i obowiązkó',v 'lolnierza oraz rozwinięcia i :J.1
sprawnoJci fizycznr;j.
§ 2. Jako f,rodki wyc!lOwaWC7.0-poprawcze s~o
suje si~ do orlbywających karę więz'ienia również
działal!l'1ść
u\turalno-oświatową,
pole E;ającą
na
zwall.; ,J~~L1 analfabetyzmu ,
rozszerzaniu boryzonf:..!
l:mysło\'lcgc więźniów i rozwijaniu.
ich poczucia
obywatelskiego, ora.?: olpieb~ duchowną mającą podnieść ich poziom etyczny.
1271
§ 4. Korespondencja Wlęzmow, wysyłana i odbierana, podlega kontroli władz, wymienionych W
§ 3.
C.
Kara aresztu.
Art . .514. § 1. Skaza!li na karę aresztu odbywają karę
w wojslwwych zakładach karnych w pomieszczeniach, specjalnie VI tym celu wyodrębnio
ny(:h.
§ 2. Jeżeli miejscowe warunki na to nic pozwalają~ nal z ż·v ~ -:h lJsiLdzi0 Zd~·<:'~ilic7.f) ",v~1')0lniB "\\' celach, odd3 ie lnic od osób, odbywających in:-lc kary.
Art. 515. § 1. Do odbywających karę aresztu
stosuje się odpowiednio p,r zepi3y art, 511, 512 § 1,
3 i art. 513.
§ 2. Wojskowy regulamin ·więzienny określi, Ja.
kie dalsze uprawl.if!lli<" prócz; tych, z których mogą
k~rzystać odbywaj:',cy karę więzienia,
przysługują
Odbywającym karę aresztu i w jakich warunkach,
Ar!' 51u. § 1. S!',aza:Ol na karl~ aresltu domo·
wego odbyw 'l ją ją wedle prz~pisów, obuwiązujqcych
w sądownictwie powszechnym..
§ 2. '/ładza z :·i. r2.ądzająca vJykonanie kary moźe zlecić r "dzól. na..J jej wyk')nC1Tlicm r6wniei organom w<ljs1, l)WCj słu%by 0ZZp :eczeiishva.
D. Kar" twierd.?:y.
Art. 5i7, Skazani na ~wrę tv,!erdzy odhYW8ją
lu·, r~ w p 'Jmieszczedach, wyzn".cLonych specjalnie
2.0 odbywania tej kary.
.. Art. 51[;:. § 1. qd1bywaj ą cy kaq twi~rdzy p~d
legają
szkoh.!dlU W8:~KOW·2mn w obręJ:"e pom:e"v których odhywC':ją k~rę, bądź t8Ż - oddzie lnie od żołnierzy r.ie odbywających kary - poza
tym obrębem.
SZCZf'I'i,
AT1. 512. § 1. Odbywających karę więzienia
można za : ąć onpowiednią pracą na potrzcoy .1.dmini.stracji wojskowego zakładu karnego lub na inne
potrzeby adminisha(:ji wojskowej.
..
§ 2, Do prac na potrzeby administracji -Nolskowej IT' oźna wyjątkowo użyW a Ć wię j;nióvv także poza
obT'ęb~m wojskowych zakładów karn/ch, jeżeli nie
ma. onawy udeczki.
§ 3. O ni?zdolnofci wię~nia do pracy lub pewnego rodzaju pracy d'2Gydu jc komendant wojskowegO' zakładu karnego na porłslawie opinii lekarza.
Art. 513. § 1. Więźniom wolno na pods E awi~
zezwolenia, w granicach, 2: akr8Ślonych woisk0wym
re1uLminem więziennym, przyjmować odwiE:dzinv
oraz otrzymywać żywn:Jść i inne przedmioty tudziei
prowadzi6 korespondencję,
.
§ 2. Praw ~ymienior..ych w § 1 można Wlęznla
pozbawić czasowo w drodze kary porządkowej.
§ 3. Zezwoleń wymienionych w § 1 llJziela Iwmendant wojskowego zakładu karnego, jeżeli zaś
przeciw więźniov/i toczy się po s tępow a n1e karne
właściwe władze sądowe lub prokuratorskie.
§ 2. Wojskowy regulamin więzienny określi,
w jakich wanmka.:::h i w jakim rozmiarze może być
zezwolnne odbywają::yn! karę twierdzy czasowe
cpuszczenie pomieszczeń, w których odbywają kary,
oraz unormllje inne ttp~·awni(.nia, z których mogą
kOLysta05 oclbywajil,cy h:arę twierdzy.
§ 3. De odbywających karę twierdzy stosuje się
odpo\'ieelnio przepis art. 513,
Art. 519. \'II przypadku przejścia wykonania
kary twierdzy na wlarb~ cywilne, wykonywają ją
te wbdze weJług przepisów o ·wykonywaniu kary
aresztu w więzieniach powszechnych.
E. Areszt wojskowy.
. A~t. 520: § L A:-eszt, wojsko,wy zwykły odbyPodczas odbywania tego aresztu nie wolno oficero'Ni
opuszczać mieszkania (l<.abiny), ani pn,:yjmowo.ć
wiedzin.
waJą ofrcerowle 'd swoIm m;eszkamu (kabinie).
oc-
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
§ 2. Inne osoby odbywają
areszt
wojskowy
zwykły pod zamknięciem w pomieszczeniach, wyzna-
czonych do odbywania kary aresztu wojskowego.
Art. 521. § 1. Areszt wojskowy obostrzony odbywają oficerowie pod zamknięciem w odosobnieniu,
w przeznaczonej do tego celu izbie (kabinie).
§ 2. Inne osoby odbywają areszt wojskowy obostrzony pod zamknięciem w ten sposób, że skazany
otrzymuje twarde łoże oraz, jako pożywienie, chleb
i wodę. Obostrzenia te odpadają czwartego, ósmego i dwunastego dnia, następnie zaś co trzeci dzień .
Art. 522. Jeżeli stan zdrowia skazanego nie
pozwala na odbywanie kary aresztu wojskowego
obostrzonego, stosuje się areszt wojskowy zwykły.
Czas trwania wymierzonej kary nie ulega wskutek
tego przedłużeniu.
Art. 523. Minister Spraw Wojslwwych - a na
obszarze objętym stanem wojennym Naczelny Wódz,
określą sposób odbywania kary aresztu wojskowego w czasie wojny.
F. Odroczenia i przerwa wykonania kar
pozbawienia wolności.
Art. 524.
§ 1. Wykonanie
kary pozbawienia
wolności w przypadku choroby umysłowej lub cięż
kiej choroby fizycznej skazanego, pozostającego na
wolności, odracza się do czasu wyzdrowienia.
§ 2. Za ciężką chorobę fizyczną należy uznać
w szczególności taki stan cielesny skazanego, przy
którym wykonywanie kary pozbawienia wolności
mogłoby bezpośrednio zagrażać jego życiu, albo nie
dałoby się pogod:7.ić z urządzeniami istniejącymi w
wojskowym zakładzie karnym.
Art 525.
Wykonanie kary pozbawienia woln.ości może być odroczone
a) jeżeli wzgl~dy służbowe tego wymagają,
albo
b) na prośbę skazanego jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla
skazanego lub jego rodziny skutki zbyt
ciężkie.
Art. 526. § 1. Wykonanie kary pozbavvienia
przypadku choroby umysłowej skazanego przerywa się do czasu wyzdrowienia.
§ 2. Jeżeli sIan zdrowia skazanego albo bardzo poważne wzg~ędy materi-tlne lub rod?inne lego
wymagają. albo też jeżeli zachodzą inne bardzo wazne powody, można udzielić pr'lerwy w wykonaniu
kary pozbawienia wolności. P:zerwę mOr:na każdej
chwili odwołać.
wolności w
Art. 527. § 1. Odroczenia lub przerwy wykonania l(ary pozbawienia wolności, nie przenoszącej jednego roku, na okres nie dłuższy, niż osiem lygodni,
oraL odroczenia lub przerwy w przYPHdkachlvvmienitJnych wart. 524 i 526 § 1 udziela zwierzchnik są
dcrwo -karny.
Nr 76.
§ 2. Minister Spraw Wojskowych udzielać moźe odroczenia lub przerwy wykonania kary po~ba
wienia wolności z przyczyn wymienionych w art. 525
i 526 § 2 na czas do jednego roku .
§ 3. Udzielenie odroczenia wykonania kary w
przypadku wymienionym wart. 525 lit. b) lub przerwy w przypadku wymienionym wart. 526 § 2 można
uzależnić od zobowiązania się skazanego do pobylu
w oznaczonej miej s cowości lub od innych warunków.
§ 4. W czasie wojny udzielać mogą zwierzchnicy sądowo-karni odroczenia i przerwy wykonania
wszelkich kar pozbawienia wolności, bez względu na
ograniczenia wymienione w § 1.
Art. 528. § 1. W czasie mobilizacji, jeżeli skazany przed jej zarządzeniem na karę więzienia nie
wyżej dwu lat lub na innego rodzaju karę pozbawienia wolności pozostaje w czynnej służbie wojskowej lub został powołany do pełnienia tej służby, zarządza się odroczenie lub przerwę wykonania kary
do czasu zwolnienia z czynnej służby wojskowej.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do skazanych
za przestępstwa, wymienione wart. 139 § 2.
§ 3. Odroczenia lub przerwy wykonania kary w
przypadku wymienionym w § 1 udziela władza zarządzająca wykonanie kary.
Jeżeli jednak skazany
znajduje się w zamknięciu poza okręgiem władzy,
która zarządziła wykonanie kary, przerwę wykonania bHy zarządza ta władza. której skazany podlega pod względem penitencjarnym.
G.
Warunkowe zwolnienie.
Art. 529. § 1. Warunkowe zwolnienie może na-
stąpić na prośbę lub z urzędu nawet bez zgody ska-
zanego.
§ 2. Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych określi osoby uprawnione, prócz skazanego, do
zgłaszania prośby o warunkowe zwolnienie, władze
właściwe do przyjmowania tych próśb oraz tryb postępowania w Łych sprawach.
Art. 530. § 1. \fI arunkowe zw()lnienie zarządza
Minister Spraw Wojskowych, a co do osób, skazanych przez sądy wojenne, Naczelny Wódz. Uprawnienie to może Minister Spraw Wojskowych bądź
Naczelny Wódz przekazać w całości lub częściowo
zwierzchnikom sądowo-karnym.
§ 2. W razie przekazania zwierzchnikom są
dowo-karnym uprawnień co do warunkowego 7.wolnienia, wydają oni zarządzenia w tych sprawach po
wysłuchaniu wniosku wojskowej!o prokura lora okrę
gowego bądź sędziego wojskowego, stojącego na czele sądu wojennego.
§ 3. Zarządzenie w sprawie warullkowe~o zwoI~
nienia nie ulega zaskarżeniu.
Art. 531. \V razie odmowy wan1ll1zowego zwolnienia, uprawniony może 7głosić ponowną prośbę
() warunl(Qwe zwolnienie nie wcześniej niż po upły·
Nr 76.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
wie 6 miesięcy od daty odmownego załatwienia poprzedniej prośby.
§ 3. Na postanowienie to służy zażalenie w trybie art. 203 § 2.
Art. 532. § 1. Odwołanie wa runkowego zwolnienia zarządza ta władza, która zarządziła warunkowe zwolnienie.
§ 2. Odwołanie warunkowe go zwolnienia naslę
puje po wysłuchaniu wniosku wojskowego prokuratora okrę g owego bądź sędziego w ojskowego, stoją
cego. na czele sądu wojennego.
§ 3. Zarządzenie w spraw ie o dwolania warunkowego zwolnienia nie ulega zas k a rże niu.
Art. 538. Od wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności skazany może się uwolnić w każ
dym czasie przez złożenie kwoty pieniężnej, pozos tającej jeszcze do uiszczenia.
prośbę skażanego zwierzchnik
odroczyć ściągnięcie grzywny
albo rozłożyć ją na raty na czas, nieprzekraczający
jednego roku,
jeżeli natychmiastowe
ściągnięcie
grzywny pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny skutki zbyt ciężkie.
Art. 539.
sądowo-karny
Na
może
H. iW ykonanie kary warunkowo zawieszonej.
Art. 533. § 1. Orzeczenia w sprawie wykonania kary warunkowo zawieszone j wydaje sąd wojskowy, który w pierwszej instancji rozpoznawał
sprawę, a jeżeli ten sąd już nie istnie je sąd wojskowy, który przejął sprawy tego sądu.
§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie słu
ży zażal e nie.
Art. 534. W razie po stanowi enia przez sąd, że
kara warunkowo zawieszona ma być wykonana, wła
dze do tego powołane zarząd z ają wykonanie kary.
Rozdział
IV.
Wykonywanie kar grzywny.
Art. 535. O ściągnięcie grzywny, której skazany w oznaczonym terminie dobrowolnie nie zapła
cił, zwracają się wladze,
powołane do zarządzenia
wykonania kary, do właściwego komornika lub do
innej wład z y, która wedle prz episów obowiązują
cych w s ądownidwie powszechnym powołana jest
do przymusowego ściągania grzywien i kar pienięż
nych.
Art. 536. § 1. W razie niemożności ściągnięcia
w całości lub w części grzywny z majątku skazanego, zawiadamia o tym komornik lub władza, powołana do ściągnięcia grzywny, wła dzę wojskową, która się zwróciła o jej ściągnięcie.
§ 2. W przypadku wymienionym w § 1 władza
powołana do zarządzenia wykonania kary, jeżeli nie
uważa prowadzenia dalszej egzekucii za celowe, zarządz a wykonanie zastępcz e i kary pozbawienia wolności, wymierzonej przez sąd na wypadek nieściągal
ności grzywny.
Art. 537. § 1. W razie gdyby ścią gn i ęcie grzywny narażało skazanego na ru inę m aj ą tkową . może on
zwrócić się do władzy,
powołanej do zarządzenia
wykonania kary, o zarząd ze nie wyk ,mania kary zastępczej pozbawienia wolności
w miejsce grzywny
lub jej części.
§ 2. Władza wymieniona w § 1 wydaje w tym
przedmiocie postanowienie po przepr owadzeniu potrzebnych sprawdzeń.
Ro z dzi ał
V.
Wykonanie l[ar dodatkowych.
Art. 540. Kary dodatkowe wydalenia z wojska lub z marynarki wo jennej, degradacji lub wydalenia z korpusu oficerski ego uważa się za wykonane
z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
Art. 541. § 1. Wysoko ś ć kosztów ogłoszenia
wyr oku w pismach, które w edle wyroku ma ponieść
skazany, ustala sąd, który rozpoznawał sprawę w
pierwszej instancji.
§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie słu
ży zażalenie.
§ 3. Ściągnięcie kosz tów ogłoszenia wyroku w
pismach na s tępuje wedle przep isów o ściągnięciu
grzywny.
Rozdział
VI.
Przywrócenie utraconych praw i zatarcie skazania.
.
Art. 542. § 1. Prośby skazanych o przywrócc- ' .
Ule utraconych praw oraz zdolności do uzyskania
utrac onych praw tudzież wnioski ska~anycl{ o za tarcie sk azania rozpozn a je ten wojskowy sąd · okrę
gowy, który wydał wyrok w pierwszej instancji lub
w którego okręgu wojskowy sąd rejonowy wydał
wyrok.
§ 2. Jeżeli orzekało kilka sądów wojskowych
albo sąd wojskowy i sąd powszechny, właściwy!U jest
ten sąd, w którym lub w które go okręgu zapadł wyrok ostatni.
§ 3. W przypadkach skazania przez sądy wojenne, rozpoznaje prośby (wnioski) o przywrócenie
praw, zdolności do uzyskania utraconych praw lub
o ;:atarcie skazania ten wojskowy sąd okręgowy,
który p rzejął sprawy sądu w ojennego.
'
Art. 543. § 1. Wojskowy sąd okręgowy rozpoznaje prośby (wnioski) o przywrócenie praw lub
o zatarcie skazania na posiedzeniu niejawnym.
§ 2. Na postanowienie to służy zażaicnie.
§ 3. Pr.z,cd wydanie.m postanowienia nalez)'
przeprowadzlc dochodzclllc w celu zebran ia informacyj o zachowaniu się skazanego po wyroku.
Dziennik Ustaw. Poz. 537.
Att. 514. O przywróceniu praw lub o zatarciu
SkaZa!l ;:l zawiadamia woi skow y prokura tor obęgo
wy niezwłocznie władzę, pr o wadzącą rejestry karne.
D Z I A Ł II.
Wyko:1ywanie środków 'wyr~h{Jwawczych i zabezpicczaj"wych.
Art 545, O wykonanie orzeczonych przez sąd
wojsKowy ~:odków wych';wa \vczych i zabezpic;czających z:ovracoj~ się władze woiskowe, powołane do
L"Tządzenia
wykorL :t:.iia kary, do wlaściwy~h władz
cywilnych.
D Z I A ł,
Nr 76.
§ 3. \'li przypadku wymienionym w § 2 Naczelny Prokurator \VOjsk0WY, uznając po rozpatrzeniu
spr,nvy, że prośba o ułaskawienie na uwzględnienie
nie zasługuje, pozostawia ją bez dalszego biegu, jeżeli Prezydent Rzeczypospolitej nie postanowił inaczej.
Art. 551. Opinie i postanowienia sądu, przewidziane wart. 547, 549 § 1 i art. 550 § l, w)idaje wojskowy sąd okręgowy na posiedzeniu niejawnym.
Art. 552. Posta nowienia przewidziane
w
art. 549 ; 550 § 1 ozna jmia się skazanemu jedynie z
powołanie!11 s i ę na wniesioną prośbę, bez podawania
powodów.
Art. 553. § 1. Prez'y dcnt Rzeczypospc:litej mo-
III.
że 'v czasi e wojny upoważnić Naczelnego Wodza do
Ułaskawienia.
Art 546. § 1. Jeżeli Minister Spraw Wojskowych w poszczególnym przypadku 1":e zaruldzi inacLcj, p r ośb~" o ukskawienie 0s.:Jb ~kazanych przez są
d,' wOlskowe prze s yła się do ;)pinii wojskowemu ~ą"
d~wi okręgowemu, który wydał wyrok w pierwszej
instancji, lub w którego okręgu wojskowy sąd rejonowy wydał wyrok.
~ 2. W przyp ~1dkach skazania prz?z sąd wo;en!ty p r zesyła się prośby o ałaska "i'\iienie d o "ąciu "'·'0jlnnego. który wydał wyr'1k, a jeże;i tcn s ąd :LI?:.l:k
istnieje - do sądu, który przejął spr:1wy sądu wo)ennc'~o.
Art. 54,'1 ••Lże~: sąd uzna , że skazanI' zasługuie
na ułaskawienie. albo też jezeli Naczelny Proiwralor
Wo:skowy zażądał prz ,~dstav,'ienia sobie akt sprawy celem rozważenia kwestii ułaskawienia, sąd prze-
d3.rOWywa n ia i łagodz e nia w drodze laski Kar, wymic l'zc.rr'Jch w postępowaniu wojennym i doraźnym.
§ 2. Upr ważnienie takie może Naczelny Wódz
w całości lub w cz~ści przekazać
zwierzchnikom
S;;\dow0-ka!'Jlym .
§ 3. \ <1 przypadkach przcw i. dzianych w § 1 i 2
szef sądu woienn.E:go ski erowu'e pro~bę 9 ułaskawie
nie wraz z aktami i swo j ą opinią do Nac7.elnego Wo-
dza bb żw i erzchnika sądowo-karnego
nego do stosowania prawa łaski.
upoważnio
Art. 55"1.. Zwierzc hn ik Sąd!""l o-karny, któremu
przysługu j.:: prawo "l ar owYNClni a lub łaQodzenia kar
w dr~)clze ła s ki.
może, Zai VJlei dzając wyrok albo
ud zie:ai:J.c odroczenia lub przerwy wył. Jnania kary
p 'zb ::: '-'1ie'1;a wolności w myśl art. 527 § 4, postanow i ć, że skazane m:l b~dzie złagodzona
lub nawet
daro\v::na kara w drodze łaski w razie dzielnego za-
chO"Nani<l. się na polu walki.
sy1a Naczelnemu Prokuratorowi Woiskowemu proś
b,; o ułaskawienie wraz z aktami sprawy i swoją
CZĘ5C
op i nią.
Art 548. Prośba o ułaskawienie me w~trzy
muie wyl<onania kary.
Art. 549.
§ 1. Uznaiąc,
że
szczeIJólnie ważne
wtPl~dv przemawiają
za uwzględnieniem
prośby
() Il ł.., sk a";'icn ie. 1'ad.
przesyłaiąc akta ł.J a czelnemu
Prókllrałorowi Wr;iskow<>.mu, mcż~ Z8ra ,~ em wstrzy -
. mać wykonanie Lnv lub zarzc, dzić. ) ei . przer~ę :-aż do czaSu rozsŁrzygnięci<1 kwestll u;askawH::nln.
§ 2. Uprawnienie określone w §1 urzysłu~t1ie
r6wnież N'l czclnerrm Prokuratorowi Wo jskowemu.
Art. 55~1. § 1. Jeżeli sąd uzna, że skazcr.ny na
ułaskawienie nie zasługuje,
wydc'ielmot)iWOwane
pasfanowienieo pozosta.wieniu pro.;),y o uła~: kaw;e
nie bez dalszego bieąu, przesyło:tją( ocl~is postanrl wienia NaClelne!11U Prokurat:Jrowi \.vojsJwwemu.
§ 2. l\limo postanowienia wymlE"lioIlq~.O w § 1
r ;aczelny Pfokurator 'ł/ojskowy może z<J.żądal~
przedstD.wicnia sobie prośby o ułaskawienie wru7,
z aktami spra'tly celem rozważenia kwestii ulaska,
wieoia.
}
TRZECIA
PRZEPISY KONCOWE.
Art. 555. \Xlykonanie kodeksu woiskowel!O po·
karnego porucza się Ministrowi Spraw
\YJ ojskowy ch.
stępowania
A1':t. 556. De1<ret J:1lillCJ ;;ZY wchodzi w
dniem 1 stycwia 1937 r.
życic 2
Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki
Prezes R a dy Ministrów: Sławoj Shladkowski
Minister Spraw \'Vejskowych: Kusprzycki
Dziennik Ustaw. Poz. 536 i 537,
Nr 76.
urzędowania i biurowość prokuratorów wojskowych
oficerów sądowych.
D Z lAŁ VII.
Asyst2nci.
Art" 113. Oficerowie audylorowic, przydzieleni .do sądów lub prokuratur wojsko wych 'prze? ol.r:-:ymaniem pie rwsz ego mianowania nasędz ! e go lub pro
kuratora wojskowe go , pełnią służbę jako aSY'sten~L
Służ,ba ta ma n a celu wszechstronne przyg otowa me
ich na stanowiska sę,dziowskie i prokuratorskie.