Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 26 lipca 1936 r. wydane w porozumieniu z Ministrami: Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych o zmianie taryfy celnej wywozowej.

§ 6.

§ 7. (1) Rozporządzenie l11me)sze wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.

(2) Do przedsiębiorstw zajmujących się zbieraniem i udzielaniem informacyj o stosunkach gospodarczych, istniejących w dniu wejścia w życie dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 stycznia 1936 r. (Dz. U. R. P. Nr. 3, poz. 16), przepisy rozporządzenia niniejszego stosują się od dnia 15 stycznia 1937 r.

Minister Przemysłu i Handlu: Antoni Roman

442.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SKARBU

z dnia 26 lipca 1936 r.

wydane w porozumieniu z Ministrami: Przemysłu

i Handlu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych O zmianie

taryfy celnej wywozowej.

Na podstawie art. 13 ust. 5 lit. b) rozporządze­

nia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 paździer­

nika 1933 r. o prawie celnem (Dz. U. R. P. Nr. 84,

poz. 610) zarządzam co następuje

§ 1. Uwaga 2 do grupy II taryfy celnej wywozowej>, zawartej w załączniku do rozporządzenia Ministra Skarbu z dnia 23 października 1934 r. o ustanowieniu taryfy celnej wywozowej (Dz. U. R. P"

Nr. 96, poz. 873), otrzymuje brzmienie następujące

,,2. Drewno olszowe, wymienione w

poz. 15, wywożone w okresie do dnia 15 paź­

dziernika 1936 r. włącznie - za pozwoleniem Ministra Skarbu

0,80".

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Ska1'1bu: E. Kwiatkowski

443.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SKARBU

z dnia 26 lipca 1936 r.

w porozumieniu z Ministrami: Przemysłu i Handlu

oraz Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawie uzupeł­

nienia rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 1936 r.

o zniżkach celnych i zwolnieniach od cła.

Na podstawie art. 23 ust. 1 lit. a) rozporządze­

nia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 paździer­

nika 1933 r. o prawie celnem (Dz. U. R. P. ' Nr. 84,

poz. 610) zarządzam co następuje

§ l. Wykaz Nr. 1, dołączony do rozporządze­

nia Ministra Skarbu z dnia 29 kwietnia 1936 r. w

porozumieniu z Ministrami: Przemysłu i Handlu oraz

Rolnict~a i Reform Rolnych o zniżkach celnych

i zwoLnieniach od cła (Dz. U. R. P. Nr. 34, poz. 269)

i uzupełniony rozporządzeniem z dnia 17 czerwca

1936 r. (Dz. U. R. P. Nr. 47, poz. 346), uzupełnia się

dodaniem dalszych wyszczególnionych niżej pozycyj

Pozycje i punkty

t. c. przywozowej

Cło zniżone

towaru

Nazwa

.

,

w %% cła

Dormalneao

(autono- .

miczneao)

Z 745

IW yroby z gumy miękkiej t. zw.

"Dunlopillo"

Z 955 p. 3

Niewyrabiane w kraju łączniki

do rur t. zw. "Tool Joints" do

wierceń zie.m nych

z964p.1b

Niewyrabiane w kraju żerazie

ip.2

stalowe, pompowe dla kopalń

nafty

z 1006

Niewyrabiane w krafu narzędzia i przybory wiertnicze udarowe i obrotowe do wierceń

ziemnych

z 1084 p.3

Niewyrabiane w kraju pędnie do urządzeń wiertniczych

systemu "Rotary", nawet w

stanie podzielonym

z ·g rup 63,

Niewyrahiane w kraju półfabry66,67.69, katy, gotowe części i maszy71 i 73

ny - do budowy (wmontowania) drezyn motorowych

20

30

20

Nr. 60.

Dziennik Ustaw. Poz. 441, 442 i 443.

siębiorca powinien złożyć przed wydaniem mu dokumentu koncesyjnego kaucję w ' wysokości 10.000 zł.

Złożenie kaucji nie zwalnia przedsiębiorcy od osobistej odpowiedzialności.

(2) Kaucję wpłaca się na rachunek kasy urzę­

du skarbowego, właściwego dla miejsca siedziby odnośnego przedsiębiorstwa, do dyspozycji Ministerstwa Przemysłu i Handlu. W miejscowościach,

w których znajduje się kilka urzędów skarbowych,

kaucję należy wpłacać na rachunek kasy 1 urzędu

skarbowego.

(3) Kaucję składa się w gotówce lub w papierach wartościowych, posiadających bezpieczeństwo

prawne (pupilarne), według ich ostatniego, przed

złożeniem, kursu giełdy pieniężnej warszawskiej.

(4) Zaspokojenie roszczenia z kaucji następuje

na podstawie sądowego tytułu wykonawczego.

(5) W razie zmniejszenia się kaucji lub jej wartości, przedsiębiorca powinien uzupełnić kaucję

w terminie miesiąca do pierwotnej wysokości.

(o) Kaucję zwraca się dopiero w rok po likwidacji przedsiębiorstwa, o ile w tym terminie nikt nie

powiadomi władzy udzielającej koncesji o wytoczeniu przeciwko przedsiębiorcy powództwa o wynagrodzenie szkody, wynikłej z prowadzenia przedsię­

biorstwa.

Dla zaspokojenia wierzytelności, nie podpadających pod przepis § 5 ust. (1), kaucja może być

wzięta w zastaw lub poddana egzekucji tylko bez

uszczerbku dla praw pierwszeństwa roszczeń, określonych w § 5 ust. (1). Wierzytelności takie mogą

być zaspokojone z kaucji na zasadach ogólnych

w rok po likwidacji przedsiębiorstwa, o ile nie zgło­

szono roszczeń, którym służy prawo pierwszeństwa

(§ 5 ust. (1) i (6)).