Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 24 lipca 1936 r. o obrocie pieniężnym z zagranicą oraz o obrocie zagranicznemi i krajowemi środkami płatniczemi.

§ 50. Wykonanie . rozporządzenia niniejszego

porucza si~ Ministrowi Poczt i Telegrafów.

§ 51. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

419.

Prz~pisy

ogólne.

§ 1. (1) Przedsiębiorstwa ballkowe, uprawnione przez Ministra Skarbu do zajmowania się handłem zagraniczne mi środkami płatniczemi, otrzymują

nazwę b " nkow dewizowych lub agentów dewizowych, za12żni c od z8kresll udzielonych im upr a wnień.

Uprawnienia banku lub agenta dewiZOWego są

udzielane indy widualni~ w formie pisemnych dekret6w.

(2) Uz yskanj~ uprawnień banku dewizowego

pociąg"l za sobą dla przedsiębiorstwa bankowego

obowią z ek odpr;>;eda wania posiadanych zagranicznych śn,dków płatniczych BaTlkow-i Polskiemu na

jego żądan i e .

Na podstawie att. art. 50, 51 j 53 przeplsow

b organizacji gmin wyzna'niowych żydowskich na

obszarze Rzeczypospolitej Polskiej z wyjątkiem województwa śląskiego, w brzmieniu załącznika do rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

14 października 1927 r. o uporządk owaniu stanu

prawnego w organizacji gmin wyznaniowych żydow­

skich na obEozarze Rzeczypospolitej Polskiej z wyjąŁ­

kiem województwa śląskiego (Dz. U. R. P. z, 1928 r.

Nr. 52, pOZ. 500J, zarządzam co następuje

(3) Uprawnienia banku dewizow ego, o ile de.krcl o ud :deleniu rzeczonych uprawn ień żadnych w

tym wzgh,dzie ogran iczeń nie zawiera, obejmują: dokonywan ;e wszelkich tranzakcyj zagranicznemi środ­

kami płatnic ze mi z Bankiem Polskim i z inne mi bankami dewizowemi, nieogral11czony skup w kraju zagranicznych środ kó w płatnic·zych; jak równieź~przy

zaGhow~\tli u wł aściwych prz episów niniejszego . toz p órz~ldż e nia - - zakup zagranicznych środków płatrti­

czych zagranicą, sprzedaż ich oraz wykonywanie ,

zleceń, wchodzących w zakres · obrotu pieniężnego

z zagranicą.

§ 1. W § 13 rozporządzenia Ministra Wyznań

Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 24 paź­

(4) Agenci dewizowi są uprawnieni tylko do

dziernika 1930 r. w sprawie regulaminu wyborczego

,

skupu

w kraju pieniędzy zagranicznych z obowiąz­

dla wyboru organów gmin wyznaniowych żydow­

kiem

odprzedaży ich Bankowi Polskiemu lub bankom

!':k ich na obSzarze Rzeczypospolite j z wyjątkiem województwa śląskiego (Dz.. U. R. P. Nr. 75, poz. 592) dewizowym w terminie ustalonym przez Bank Polski.

wyrazy: "w gminach mniejszych zarząd gminy, w

gminach wielkich rada gminy" zastępuje śię wyra§ 2. (1) Komisja Dewizowa składa się ż przewodniczącego, dwóch członków oraz dwóch zastęp­

zami: "zarząd gminy".

ców członków. Przewodniczącego oraz jednego

§ 2. R.ozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­ c złonka i j'2dncgo zastępcę członka mianuje Minister Skarbu. Prezes Banku Polskiego mianuje jednecie z dniem ogłoszenia.

go członka i jednego zastępcę członka, przyczetn

członek mianowany przez Prezesa Banku Pblski~i!6

Minist~r Wymań Religijnych

jest zastępcą przewodniczącego. W miarę potrzeby

i Oświecoo1a Publicznego: W. $więtoslawski

zarządzeniami Ministra Skarbu może być powyżsża

licz.ba członków i ich zastępców zwiękSzona, jak

również mogą być tworzone ekSpozytury Komisji

w składzie, ustalanym temiż z1iltlądzeniatni.

(2) Szc zegó łowy zak res działania Komisji Dewiżowej, tryb urzędowania oraz charakter j~j dec::y-

:::..'.

Dziennik Ustaw. Poz. 419.

zyj określi osobny regulamin, zatwierdzony przcz

Ministra Skarbu.

(3) We wszystkich przypadkach, w których Komisja Dewizowa jest uprawniona do udzielania zezwoleń na wykonywanie czynności zakazanych lub

qgraniczonych, zezwolenia rzeczone mogą być przez

Komisję udzielane również generalnie zarówno w odniesieniu do pewnej kategorji osób, jak i w odniesieniu do pewnych rodzajów czynności.

II. Kupno i sprzedaż zagranicznych środków płatni­

czych, walorów i złota oraz przekazywanie pienię~

·

dzy zagranicę.

Osoby fizyczne i prawne, nie posiadające

uprawnień banku lub agenta dewizowego" mogą kupować pieniądze zagraniczne oraz dewizy dla celów

i w granicach przewidzianych w rozporządzeniu niniejszem, wyłącznie w bankach dewizowych. Sprzedawać posiadane dewizy mogą te osoby tylko bankom dewizowym, pieniądze zaś zagraniczne - bankom dewizowym lub agentom dewizowym.

.

§ 3.

§ 4. Do wysokości kwot, dozwolonych do wy\\rOźu zagranicę na zasadzie przepisów § 12, bankom

dewizowym wolno sprzedawać osobom, do takiego

wywozu uprawnionym, pieniądze zagraniczne i de wiiy na koszty podróży zagranicę przy zanotowaniu

sprzedanej kwoty 'na paszporcie zagranicznym lub

innym dowodzie osobistym, uprawniającym do przekroczenia granicy. ',-:-"'- _

§ 5. Za zgodą Banku Polskiego bankom dewiwolno na rachunek własny zamieniać drogą

kupna - sprzedaży posiadane zagranicą zagraniczne

stOdki płatnicze na inne środki płatnicze zagraniczne lub krajowe (operacje arbitrażowe).

, --

-

-

-

-

Nr. 57.

-- -

-

(5) Przekazywanie sum pieniężnych zagranicę

za pośrednictwem poczty wymaga zezwolenia Ko~

misji Dewizowej.

.

§ 7. Stawianie do dyspozycji cudzoziemców

wszelkich środków płatniczych oraz uskutecznianie

jakichkolwiek wypłat w kraju z polecenia cudzoziemców uważa się za równoznaczne z przekazywaniem sum pieniężnych zagranicę i jest dozwolone tyl~

ko za pośrednictwem banków dewizowych z zachowaniem przepisów § 6 ust. (2) i ust. (3). Przepis ten

nie dotyczy wypłat z polecenia cudzoziemców z ich

rachunków, prowadzonych na zasadzie przepisów

§ 15.

;

§ 8. (1) Bankom dewizowym ,i agentom dewizowym wolno kupować w kraju złoto w postaci sztab

oraz monet, zarówno stanowiących w jakimkolwiek

kraiu ustawowy środek płatniczy; jak i nie mających

nigdzie obiegu ustawowego. Sprzedawać posiadane

złoto w powyższych postaciach mogą banki i agenci

dewizowi wyłącznie Bankowi Polskiemu oraz za jego zezwolenietr. na cele przetwórcze.

(2) Wywóz złota zagranicę oraz przywóz jegO'

z zagranicy w postaci monet, sztab, odlewów i przed"

miotów, nie posiadających znamion gotowego do

użytku wyrobu oraz w stanie nieprzerobionym we

wszelkiej postaci - wymaga zezwolenia.

§ 9. Wykonywanie dyspozycyi cudzoziemców

co do papierów procentowych i dywidendowych oraz

kuponów od takich papierów, złożonych przez nich

na przechowanie . u osób fizycznych i prawnych, ma~

jących miejsce zamieszkania lub siedzibę w kraju 0

jest bez zezwolenia zabronione.

'

_

zo~ym

- , . § 6. (1) Przekazywanie sum pieniężnych zajest dozwolone tylko za pośrednictwem banków dewizowych i poczty z zachowaniem przepisów, zawartych w paragrafie niniejszym.

~ranicę

(2) Banki dewizowe mogą przekazywać pienią­

'd ze zagranicę bez zezwolenia tylko w kwotach i na

warunkach, ustalonych przez Komisję Dewizową.

(3) Przyjmując zlecenie przekazania sumy pieniężnej zagranicę, bank dewizowy jest obowiązany

o,debrać od zleceniodawcy dokumenty, udowadniają­

ce cel przekazu i postaoić z niemi w myśl dyspozy-

cyj, udzielonych przez Komisję Dewizową.

(4) Narówni z przekazywaniem sum pienięż­

nych zagranicę traktuje się sprzedaż dewiz. Sprzedanych przez siebie dewiz banki dewizowe nie mogą

w.ydawać do rąk nabywców, nie posiadających

uprawnień banku dewizowego, z wyjątkiem wypadków sprzedaży dewiz na koszty podrÓży zagranicę

na podstawie § 12.

III. Wysyłanie zagranicę środków płatniczych, walorów i książeczek oszczędnościowych za pośrednie;'

twem poczty.

§ 10. (1) Wysyłanie pocztą zagranicę krajowych i zagranicznych środków płatniczych, papie'~

rów procentowych i dywidendowych, kuponów od takich papierów oraz książeczek oszczednościowych

jest dozwolone tylko za zezwoleniem Komisji Dewizowej w listach (paczkach) wartościowych i poleco'nych, nadawanych na pocztę do wysłania w stanie

otwartym.

(2) Banki dewizowe mogą bez specjalnego zezwolenia wysyłać pocztą zagranicę za~raniczne środ­

ki płatnicze, a w ramach generalnych lub specjalnych

zezwoleń Komisji Dewizowej także krajowe środki

płatnicze, papiery procentowe i dywidendowe, kupony od takich papierów oraz książeczki oszczęd:'

nościowe -bez obowiązku okazywania zawartośCi

takich przesyłek przy nadawaniu ich na pocztę.

§ 11. (1) Weksle i czeki, wysyłane zagranicę

na podstawie generalnego lub specjalnego zezwolenia

Nr. 57.

Dziennik Ustaw. Poz. 419.

Komisji Dewi~owei, powinny być przed wysłaniem

vpatrzone przez bank, dewizowy przewidzianą w zei\voleniu na wysłanie adnotacją, pod którą umieścić

należy stempel firmowy banku.

(2) Przepis ustępu (1) nie ma zastosowania do

zwracanych zagranicę wek,s li i czeków, które byty

nadesłane do kraju w celu zainkasowania.

IV.

Wywóz zagranicę środków płatniczych, walorów i książeczek oszczędnościowych.

(1) Wywóz zagranicę krajowych i zagr~nicznych środków płatniczych jest dozwolony bez

specjalnego zezwolenia do wysokości równowartości

200 zł na każdą osobę, legitymującą się osobnym

paszportem zagranicznym, lub na jeden paszport zagraniczny. Jeżeli osoba, wyjeżdżająca zagranicę ,- posiada w paszporcie wizę, uprawniającą do wielokrotnego przejścia granicy, wówczas nie może ona

wywieźć w ciągu jednego miesiąca kalendarzowego

więcej jak równowartość 200 zł. Zasady powyższe

nie mają zastosowania w wypadkach, kiedy Komisja

Dewizowa ustanowiła normy odrębne, określające

zarówno rodzaje, jak i wysokość kwoty środków

płatniczych, dozwolonych do wywozu bez specjalnej!o zezwolenia przy wyjeździe do określonych krajów.

§ 12.

(2) ' Osoby, przekraczające granicę na podstawie przepustek granicznych, kart cyrkulacyjnych

i t. p., mają prawo przenieść każdorazowo zagranicę

sumę, odpowiadającą równowartości 10 zł.

(3) Osoby uprawnione do przekroczenia granicy na podstawie legitymacyj członkowskich związ­

ków turystycznych mają prawo przenieść każdorazo­

wo zagranicę sumę, odpowiadającą równowartości

50 zł, łącznie jednak w ciągu miesiąca kalendarzowego nie więcej jak równowartość 100 zł.

(4) Z uprawnień przewidzianych w ustępach

poprzedzających mogą korzystać tylko osoby fizyczne, nie będące cudzoziemcami, jeżeli przekraczają

granicę w miejscach do tego pr.zeznaczonych i zgła­

szają całkowitą

wywożoną kwotę

środków

płatni­

czych organom celnym lub granicznej kontroli skarbowej, pełniącym służbę w miejscach do przekraczania .granicy przeznaczonych.

(5) Do wywozu środków płatniczych na kwoty

Wyższe, niż dozwolone na podstawie ustępów (1), (2)

i (3), jak również do wywozu papierów procentowych

i dywidendowych, kuponów od takich papierów oraz

książeczek oszczedno ś ciowych jest wymagane zezwolenie Komisji Dewizowej. Osoba fizyczna, nie bę­

dąca cudzoziemcem, o ile posiada takie zezwolenie,

może jednocześnie wywicź ć oprócz środków płatni­

czych, walorów i książecz e k oszczędnoś ciowych wymienionych w zezwoleniu, również kwotę dozwoloną

do wywozu w myśl ustępów (1), (2) i (3), jeżeli w Z2zwoleniu inaczej nie za ,strzeżono.

.

(6) Przy udzielaniu przez K omi,ję Dewizo wą

zezwoleń na wywóz zagranicę wek sli i czeków~ sloliuje się analogicznie przepis § 11 ust. (1).

927

(7) Osoby, przekraczające granicę, są obowiąza­

ne zgłosić organom celnym, a na granicy polskogdatlskiej granicznej kontroli skarbowej: przy . wy,

jeździe z kraju całkowitą kwotę wywożonych

środków płatniczych, jak róWnież złota, papierów

procentowych i dywidendowych, kuponów od takich

papierów oraz książeczek oszczędnościowych, a 'przy

wjeździe do kraju złota, papierów procentoWych

i dywidendowych oraz kuponów od takich papierów,

przywożonych do Polski.

.

§ 13. Cudzoziemiec może wywieźć bez specjalnego zezwolenia środki płatnicze i książeczki

oszczędnościowe zgłoszone przy wjeździe do Polski

i tlwidoc'znione na imiennem zaświadczeniu właści­

wego urzędu celnego lub placówek granicznejkbfi-.

holi skarbowej, stwierdzając e m poprzedni przywóz

tych wartości do kraju. Zaświadczenie takie w terminie czteromiesięcznym od daty jego wysŁawienia

uprawnia do wywozu tych samych wartości, na które

opiewa, przez wszy ~:.tkie urzędy celne, a na granicy polsko-gdański ej przez wszystkie placówki 'g'ra~

nicznej kontroli skarbowej,

V. Obrót z zagranicą walutą polską.

§ 14. (1) Cudzoziemcy mogą posiadać rachunki tylko w bankach dewizowych oraz za zezwolenie.m

w innych lllslytucjach. Rachunki cudzoziemcównll szą nazwę rachunków zagranicznych i mogą być

1) wolne, 2) . zablokowane i 3) inne o specjalnym charakterze na warunkach określonych przez Komisję

Dewizową (specjalne). Prowadzenie tych rachunków

w walucie obcej jest bez zezwolenia Komisji Dewizowej zabronione.

(2) Przepis ustępu poprzedzającego nie dotyqy

rachunków, jakie inne osoby fizyczne i prawne w

kraju prowadzą dla: cudzoziemców, z którymi mają

rozliczenia pieniężne z obrotów towarowych lubinnych tytułów. Prowadzenie tych rachunków nie

uwaln ia od obowiązku uzy,s kania wymaganego zezwolenia na Same czynności, będące treścią księgo­

wania jak wpłaty, wypłaty, przelewy, przeliczenia

i t. p. Księgowanie nie może prowadzić do kompen.

saty należności wzajemnych, jeżeli na ich skompensowanie 'n ie uzyskano zezwolenia.

§15. Obroty na zagranicznych rachunkach

wolnych mogą się odbywać tylko zgodnie z następu­

jącemi przepisami

a) wpłaŁy osób fizycznych i prawnych, nlają­

cych mie jsce zamieszkania lub siedzibę w

kraju, powinny być traktowane narówni

z przekazywaniem sum pieniężnych zagranicę i mogą być przyjmowane tylko z zachowaniem przepisów § 6 ust. (2) i usŁ.(3};

b) wpłaŁy cudzoziemców (przesyłki banknoŁoW

z . zagranicy) wymagają zezwolenia; " . . ..

Dziennil< Ustaw. Poz. 419.

Nr. 57.

(2) Eksporterzy są obowiązani - na żądanie do składania Bankowi Polskiemu sprawozdań, które

powinny obejmować rodzaj i cenę jednostkową towarów, sprzedanych przez eksporterów zagranicę,

sumy należności zagranicznych za te towary oraz

stwierdzenie, kiedy i jakiemu bankowi dewizowemu

rzeczone należności zosŁały lub zostaną zaofiarowane

do sk.upu,.

cl kredytowanie równowa!t.ością zagranicznych środków płatniczych nabytych zagranicą od posiadacza rachunku (§ 17). jest dozwolone ;

d) kredytowanie z tytułu inkasa nade słanego

z :Gagranicy wekslu lub czeku jest dozwolone, o ile uprawnienie to wynika z adnotacji

umieszczonej na w ekslu lub czeku zgodnie

z § 11 ust. (1); w braku takiej adnotacji zakredytowanie rachunku z powyższego tytułu jest dopuszczalne wyłącznie za zezwoleniem

(3) Bankowi Polskiemu służy prawo rewidowania ksiąg eksporterów celem stwierdzenia, czy ' eksporterzy wywiązali się z obowiązków, ustanowionych

w paragr~fie niniejszym.

e) w granicach znajdującego się na rach unku

pokrycia są dozwolone wypłaty na rzecz

osób, mających miejsce zamieszkania lub

siedzibę w kraju, oraz przelewy na inne rachunki zagraniczne wolne, prowadzone w

tej samej lub innej instytucji;

§ 20. Przepis § 19 ust. (1) odnosi się w równej

mierze do należności, przypadających za sprzedane

lub zastawione zagranicą wszelkie papiery procentowe i dyw idendowe oraz za kupony od tych papierów.

f) kupno dewiz na ci ~ żar rachunku wyma-

ga zezwolenia Komisji Dewizowej.

§ 16. V?platy na rzecz cudzoziemców nie odprzepi,s om § 15 mogą być przez banki

dewizowe przyjmowane wyłąq:nie na rachu!lki zagraniczne zablokowane, z których wszelka dyspozycja wymaga zezwolenia, chyba że na warunkach

określonych. przez Komisję Dewizową iest dozwolone przyjęcie ich na rachunek zagraniczny specjalny.

powiadające

§ 21. Uzyskane od cudzoziemców kredyty

oraz ud~ielona poręka za spłatę takich kredytów

podlegają zgłoszeniu w Banku Polskim w terminie

dni 7 od dnia uzyskania kredytu lub udzielenia poręki .

VII.

Wykonanie rozporządzenia i nadzór nad wy.

konaniem.

§ 22.

§ 17. (1) Sprzedaż zagranicę wypłat na Polskę

w jakiejkolwiek bądź formie jest dozwolona tylko

Bankowi Polskiemu i za jego zgodą bankom dewizowym.

(2) Przez pojęcie sprzedaży zagranicę wypłaty

na Polskę rozumie się zarówno efektywną wypłatę w

złotych z polecenia cudzoziemca, jak i wszelkie postawienie sumy pieniężnej w walucie polskiej do dyspozycji cudzoziemca w zamian za otrzymaną od niego do dyspozycji zagranicą równowartość w walucie

zagranicznej.

§ 18. Zapłata w walucie polskiej długu osobie trzeciej z polecenia wierzyciela - cudzoziemca

jest bez zezwolenia zabroniona. Zakaz ten nie dotyczy wypłat z polecenia cudzoziemców z ich rachunków, prowadzonych na zasadzie § 15.

VI.

Obowiązek

zaofiarowania·

nicznych.

należności

zagra-

§ 19. (1) Eksporterzy są obowiązani zaofiarodo skupu Bankowi Polskiemu lub bankowi dewizowemu bezzwłocroie po otrzymaniu całkowitą należnośc, przypadającą im za sprzedane zagranicę towary bądź zaliczkę otrzymaną na poczet tej należ­

ności, podług kursu odnośnej dewizy w dniu wypłaty

lub wykazać się otrzymaniem tej należności z rachunku 'z agranicznego wolnego.

wać

Nadzór nad wykonaniem przepisów rozninie jszego sprawują wyznaczone przez

Ministra Skarbu władze, urzędy i instytucje. W stosunku do banków i agentów dewizowych nadzór

sprawuje Bank Polski - niezależnie od powierzenia

nadzoru innym władzom, bankom i instytucjom.

pbrządzenia

§ 23. Przedsiębiorstwa bankowe są obowiąza­

ne stosować się do instrukcyj, wydawanych w ramach rozpo r ządzenia niniejszego przez Komisję Dewizową i Bank Polski. Przedsiębiorstwa te są obowiązane na każde żądanie Komisji Dewizowej, Ban~

ku Polskiego oraz władz, urzędów i instytucyj, przewidzianych w § 22, dostarczyć wszelkich danych,

wyjaśnień i wykazów, odnoszących się do tranzakcyj

zagranicznemi środkami płatniczerni oraz obrotu

pieniężnego z zagranicą.

§ 24. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 sierpnia 1936 r. Równocześnie traci

moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Skarbu

z dnia 26 kwietnia 1936 r. o obrocie pieniężnym

z zagranicą oraz o obrocie zagranicznemi i krajowemi środkami płatniczemi (Dz. U. R. P. Nr. 32, '

poz. 250) OTaz § 1 CO'zporządzenia Ministra Skarbu

z dnia 14 maja 1936 r. o obowiązku zgłoszenia i zaofiarowania do skupu należności za sprzedane zagranicę towary (Dz. U. R. P. Nr. 39, poz. 296).

Minister Skarbu: E. Kwiatkowski

Dziennik Ustaw. Poz. 417, 418

Nr. 57.

powallia dyscyplinarnego należy uważać jako wniesione po dniu wejścia w życie rozporządzenia niniejszego.

Prezes Rady Minis.tl"ów: Sławoj Składkowski

Minister Poczt i Telegrafów: E. Kaliński

ROZPORZĄDZENIE

.

MINISTRA WYZNAN REL.1GIJNYCH

I OśWIECENIA PUBLICZNEGO

z dnia 7 lipca 1936 r.

w sprawie regulaminu wyborczego dla wyboru organów gmin wyznaniowych żydowskich na obszarze

Rzeczypospolitej z wyjątkiem woj~wództwa śląskiego.

-

925

- - -- -----------

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SKARBU

z dnia 24 lipca 1936 r.

o obrocie pienięźnym z zagranicą oraz o obrocie zagrtmicznemi i krajowemi środkami płatniczemi.

Na podstawie art. 22 dekretu Prezydenta Rzeczypcspolitej z dnia 26 k wietnia 1936 r. w sprawie

obrotu pieniężnega z zagranicą oraz obrotu zagranicznemi i krajowemi środkami pła tniczemi (Dz. U.

R. P. Nr . 32, poz. 249) zarządza się co następui~

l.

418.

-

419.