Ustawa z dnia 9 lipca 1936 r. o monopolu loteryjnym.

(1)

Prowadzenie wszelkiego rodzaju loteryj stanowi wyłączny przywilej (monopol) Państwa.

(2)

Za loterję w rozumieniu ustawy niniejszej uważa się grę losową, prowadzoną według

zgóry określonych warunków.

(3)

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych decyduje w razie wątpliwości,

czy pewna gra jest loterią w rozumieniu ust. (2).

Przepisy ustawy niniejszej nie dotyczą premjowych papierów wartościowych.

(1)

Władze skarbowe po porozumieniu się z władzami administracji ogólnej mogą zezwalać

na urządzanie jednorazowych loteryj fantowych na cele dobroczynności lub użyteczności

publicznej.

(2)

Minister Skarbu określa w drodze rozporządzeń

1)

wysokość opłaty monopolowej od takich loteryj,

2)

przedmioty, które nie mogą stanowić wygranych w loterjach fantowych,

3)

inne warunki, pod jakiemi zezwolenia na urządzanie loteryj będą udzielane,

4)

właściwość władz, powołanych do udzielania zezwoleń na urządzanie loteryj fantowych.

Wszelka działalność loteryj zagranicznych na obszarze Rzeczypospolitej, współudział

w tej działalności oraz nabywanie, zbywanie i posiadanie losów loteryj zagranicznych

są wzbronione.

Zabrania się

1)

sprzedaży losów loteryjnych na raty lub na dniówki,

2)

sprzedaży samych możliwości wygrania na poszczególne losy loteryjne (szans),

3)

premjowania losami loteryjnemi innych tranzakcyj.

Przedsiębiorstwo „Polski Monopol Loteryjny”.

(1)

Eksploatowanie na rzecz Skarbu Państwa monopolu, wymienionego w art. 1, należy do

państwowego przedsiębiorstwa „Polski Monopol Loteryjny”.

(2)

Minister Skarbu jest naczelną władzą Polskiego Monopolu Loteryjnego.

(3)

Bezpośredni zarząd przedsiębiorstwem sprawuje dyrektor Polskiego Monopolu Loteryjnego,

podporządkowany Ministrowi Skarbu.

(4)

Statut organizacyjny Polskiego Monopolu Loteryjnego wydaje Minister Skarbu. Statut

ten będzie ogłoszony w Monitorze Polskim.

(5)

Statut Polskiego Monopolu Loteryjnego określi, jakie sprawy będą zastrzeżone do decyzji

Ministra Skarbu.

(1)

Polski Monopol Loteryjny posiada samoistną osobowość prawną z siedzibą w Warszawie

i prowadzony jest na zasadach handlowych.

(2)

Polski Monopol Loteryjny może na warunkach, określonych przez Ministra Skarbu, prowadzić

swe zakłady na całym obszarze Państwa.

(3)

Wpisaniu do rejestru handlowego podlegają: firma, siedziba i przedmiot przedsiębiorstwa

oraz osoby uprawnione do reprezentowania przedsiębiorstwa.

(4)

Polskiemu Monopolowi Loteryjnemu służy prawo używania pieczęci urzędowej.

(1)

Polski Monopol Loteryjny przejmuje na własność cały majątek ruchomy Skarbu Państwa,

pozostający dotychczas w użytkowaniu przedsiębiorstwa „Polska Państwowa Loterja Klasowa”,

działającego na mocy ustawy z dnia 26 marca 1920 r. w przedmiocie urządzania loteryj

i założenia Polskiej Państwowej Loterji Klasowej (Dz. U. R. P. Nr. 31, poz. 180).

(2)

Majątek nieruchomy, nabywany w przyszłości przez Polski Monopol Loteryjny, będzie

stanowił własność Skarbu Państwa.

Polski Monopol Loteryjny jest wolny od wszelkich danin publicznych, z wyjątkiem opłat

na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego, podatków komunalnych od gruntów i budynków,

opłat komunalnych od przeniesienia własności nieruchomości, zaprotestowanych weksli,

plakatów i anonsów, tudzież innych podatków komunalnych, ustanowionych na podstawie

art. 20 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych

(Dz. U. R. P. Nr. 94, poz. 747).

(1)

Polski Monopol Loteryjny ma prawo ściągać swoje należności, wynikające z tytułu prowadzenia

loteryj, w trybie egzekucji administracyjnej, przewidzianej dla władz skarbowych przy

egzekucji podatków bezpośrednich.

(2)

Polski Monopol Loteryjny ma prawo z pierwszeństwem przed innymi wierzycielami pokrywać

swoje należności, przypadające od osób, z któremi zawarł przewidziane w art, 17 ust.

(1) umowy, z zabezpieczeń przez nie złożonych. Jeżeli zabezpieczenia te stanowią papiery

wartościowe, realizacja takich zabezpieczeń nastąpi w drodze sprzedaży na giełdzie

lub przez publiczny przetarg, według wyboru Polskiego Monopolu Loteryjnego bez poprzedniego

zagrożenia.

Księgi Polskiego Monopolu Loteryjnego i wypisy z nich mają moc dowodową dokumentów

publicznych.

Zastępstwo sądowe w sprawach, dotyczących praw i interesów majątkowych Polskiego Monopolu

Loteryjnego, należy do zakresu działania Prokuratorji Generalnej Rzeczypospolitej

Polskiej.

Gospodarka Polskiego Monopolu Loteryjnego.

(1)

Polski Monopol Loteryjny pokrywa swoje wydatki z własnych dochodów i funduszów.

(2)

Polski Monopol Loteryjny prowadzi swą gospodarkę na podstawie rocznego planu finansowo-gospodarczego,

który wchodzi do ogólnego budżetu państwowego.

(3)

Z końcem każdego roku gospodarczego Polski Monopol Loteryjny zestawia bilans oraz

rachunek zysków i strat, wyprowadzając czysty zysk przedsiębiorstwa po potrąceniu,

oprócz wszystkich wydatków eksploatacyjnych -- opłat monopolowych (art. 3 i 14) i

ekwiwalentu wszystkich podatków i opłat skarbowych, od których jest zwolniony (art.

9).

(4)

Bilans i rachunek zysków i strat zatwierdza Minister Skarbu.

(5)

Minister Skarbu może przeznaczyć pewien odsetek czystego zysku na nagrody pieniężne,

zapomogi i cele opieki dla pracowników Polskiego Monopolu Loteryjnego i współdziałających

z nim organów skarbowych.

Prowadzenie loteryj przez Polski Monopol Loteryjny.

(1)

Minister Skarbu zatwierdza plany prowadzonych przez Polski Monopol Loteryjny loteryj

i sposó ich rozgrywania oraz określa wysokość opłaty monopolowej na rzecz Skarbu Państwa

od tych loteryj i sposób jej pobierania.

(2)

Plany te, jak również umieszczone w nich przepisy, są obok przepisów ustawy niniejszej

i rozporządzeń na jej podstawie wydanych wyłącznie miarodajne dla stosunku prawnego

między grającymi, a Polskim Monopolem Loteryjnym, który nie ponosi żadnej odpowiedzialności

za działanie lub zaniechanie osób trzecich, nieprzewidziane w tych przepisach lub

z niemi sprzeczne.

(3)

Wygrane na loterjach, prowadzonych przez Polski Monopol Loteryjny, nie podlegają żadnym

potrąceniom poza przewidzianemi w planach i są wolne pozatem od wszelkich podatków

i opłat państwowych i samorządowych.

(1)

Wygrane wypłaca się okazicielowi oryginalnego dowodu, stwierdzającego udział w grze

loteryjnej, a wydanego przez Polski Monopol Loteryjny lub osobę przezeń upoważnioną..

Dowody te w dalszych przepisach ustawy niniejszej będą nazywane„ losami”.

(2)

Wypłata wygranych nie może być dokonana na podstawie losów, których autentyczności

lub numerów nie można stwierdzić.

(3)

Minister Skarbu określa w drodze rozporządzeń terminy, po których upływie wygasa prawo

żądania wypłaty wygranych. Terminy te nie mogą być dłuższe niż 6 miesięcy.

Wygrane na prowadzonych przez Polski Monopol Loteryjny loterjach do czasu ich podjęcia

nie mogą być przedmiotem zabezpieczenia, zastawu, zajęcia i egzekucji.

(1)

Sprzedaż losów dokonywa się bądź przez samo przedsiębiorstwo, bądź też za pośrednictwem

sprzedawców, którym Polski Monopol Loteryjny powierzy w drodze umowy prowadzenie tej

sprzedaży.

(2)

Sprzedaż losów przez inne osoby wymaga zezwolenia Polskiego Monopolu Loteryjnego;

zezwolenia te mogą być w każdym czasie cofnięte bez żadnego odszkodowania.

(3)

Minister Skarbu może w drodze rozporządzeń wydawać przepisy, normujące w zakresie

sprzedaży losów prawa i obowiązki sprzedawców losów.

(4)

Sprzedaż losów osobom, pragnącym grać na loterji, dokonywa się po cenach, określonych

w planie loterji (art. 14). Sprzedaż po innych cenach jest wzbroniona i z samego prawa

nieważna.

(5)

Sprzedaż losów pod warunkami nieprzewidzianemi w planie loterji (art. 14) lub sprzecznemi

z tym planem jest zabroniona i z samego prawa nieważna.

Pracownicy Polskiego Monopolu Loteryjnego.

(1)

Stosunek służbowy pracowników Polskiego Monopolu Loteryjnego może mieć charakter publiczno-prawny,

bądź prywatno-prawny.

(2)

Minister Skarbu wydaje w drodze rozporządzenia przepisy, normujące prawa i obowiązki

tych pracowników Polskiego Monopolu Loteryjnego, których stosunek służbowy będzie

miał charakter publiczno-prawny. Przepisy prawne z dziedziny ochrony pracy i ubezpieczeń

społecznych z wyjątkiem przepisów, normujących ubezpieczenie na wypadek choroby i

macierzyństwa, nie będą miały zastosowania do tych pracowników.

Pracownikom Polskiego Monopolu Loteryjnego mogą być przydzielane tytułem części uposażenia

mieszkania służbowe. Warunki korzystania z mieszkań służbowych, tryb ich opróżniania

oraz wysokość potrąceń od uposażenia za korzystanie z nich ustala Minister Skarbu.

(1)

W sprawie zwalniania pracowników Polskiego Monopolu Loteryjnego od czynnej służby

wojskowej w czasie mobilizacji lub częściowego uzupełnienia do stanu wojennego stosuje

się odpowiednio przepisy, odnoszące się do funkcjonarjuszów państwowych.

(2)

Pracownicy Polskiego Monopolu Loteryjnego będą uważani za urzędników państwowych w

rozumieniu prawa karnego.

(1)

Przy wprowadzaniu w życie przepisów o stosunku służbowym pracowników Polskiego Monopolu

Loteryjnego, wydanych w myśl art. 18 ust. (2). Minister Skarbu upoważniony będzie

do rozwiązywania dotychczasowego stosunku służbowego z tymi funkcjonariuszami przedsiębiorstwa

„Polska Państwowa Loterja Klasowa”, których stosunek służbowy opiera się na przepisach

o państwowej służbie cywilnej.

(2)

Funkcjonariusze ci, o ile nic zostaną powołani do służby w Polskim Monopolu Loteryjnym

na zasadach wydanego przez Ministra Skarbu rozporządzenia lub też powołani do służby

w innych działach administracji państwowej, będą zwolnieni ze służby, przyczem zwolnienie

funkcjonarjuszów, mianowanych na stałe, może nastąpić dopiero po przeniesieniu ich

przez Ministra Skarbu w stan nieczynny i w drodze zastosowania do nich następnie odpowiednich

przepisów o stosunku służbowym funkcjonarjuszów państwowych.

Przepisy końcowe.

(1)

Ochrona ustanowionego przepisami art. 1 przywileju (monopolu) Państwa należy do władz

skarbowych.

(2)

W zakresie ochrony tego przywileju z władzami skarbowemi winny współdziałać inne władze

i organy państwowe (w szczególności Policja Państwowa, żandarmerja, Straż Graniczna

i Korpus Ochrony Pogranicza) oraz władze i organy samorządowe.

Minister Skarbu może w drodze rozporządzenia uprawniać Dyrektora Polskiego Monopolu

Loteryjnego i podległych mu funkcjonarjuszów przedsiębiorstwa do załatwiania w charakterze

władz i organów skarbowych spraw, związanych z nadawaniem zezwoleń na urządzanie loteryj

fantowych (art. 3 ust. (1)).

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

(1)

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

(2)

Z dniem tym tracą moc wszelkie dotąd obowiązujące przepisy, dotyczące monopolu loteryjnego,

a w szczególności ustawa z dnia 26 marca 1920 r. w przedmiocie urządzania loteryj

i założenia Polskiej Państwowej Loterji Klasowej (Dz. U. R. P. Nr. 31, poz. 180).

(3)

Loterje urządzane przez przedsiębiorstwo „Polska Państwowa Loterja Klasowa”, których

plan został zatwierdzony przez Ministra Skarbu przed wejściem w życie ustawy niniejszej,

będą rozegrane na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów.