Ustawa z dnia 9 lipca 1936 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 23 grudnia 1927 r. o granicach Państwa.

Upoważnia się Ministra Spraw Wewnętrznych do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolitego tekstu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 23 grudnia

1927 r. o granicach Państwa (Dz. U. R. P. Nr. 117, poz. 9%) z uwzględnieniem zmian,

wynikających z przepisów wydanych do dnia ogłoszenia jednolitego tekstu i z zastosowaniem

nowej numeracji poszczególnych artykułów i ich części.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych może, jeżeli względy bezpieczeństwa Państwa lub ochrony

granic tego wymagają, wprowadzać na całym obszarze pasa granicznego lub jego części

a)

zakaz nabywania przez obywateli polskich lub polskie osoby prawne nieruchomości w

drodze aktu prawnego, zdziałanego między żyjącemi lub na wypadek śmierci, o ile nie

zachodzi przypadek spadkobrania z ustawy, oraz posiadania, dzierżawienia, użytkowania

i zarządu nieruchomości lub części nieruchomości, bez uprzedniego zezwolenia wojewody;

b)

zakaz wykonywania przez obywateli polskich lub polskie osoby prawne handlu i przemysłu

oraz kierownictwa i eksploatacji robót i przedsiębiorstw bez uprzedniego zezwolenia

wojewody.

Udzielenie zezwolenia może być uzależnione od dopełnienia przez interesowanego warunków,

wskazanych przez władze.

Odmowa zezwolenia nie wymaga uzasadnienia.

Wszelkie czynności prawne, zdziałane w celu obejścia ograniczeń, przewidzianych w

art. 12 i 12a, są nieważne. 0 nieważności orzekają sądy na żądanie powiatowej władzy

administracji ogólnej.

W pasie granicznym wojewoda może zabronić zatrudniania poszczególnych osób w zakładach

handlowych i przemysłowych oraz w instytucjach użyteczności publicznej, jeżeli tego

wymagają względy bezpieczeństwa publicznego lub ochrony granic.

Zakaz zatrudniania, wydany przed przyjęciem danej osoby do pracy, jest natychmiast

wykonalny. W stosunku do osób zatrudnionych rozwiązanie umowy o pracę następuje z

upływem ustawowego terminu wypowiedzenia, nie dłuższego jednak niż trzy miesiące,

chociażby umowa zawarta była na czas oznaczony; w przypadku jednak, gdy czas pozostały

do wygaśnięcia umowy, zawartej na czas oznaczony, okaże się krótszy od właściwego

okresu wypowiedzenia, umowa rozwiązuje się z upływem tego czasu. Decyzje, wydane na

podstawie ust. 1, doręcza się zarówno pracodawcy jak i pracownikowi. Bieg terminu

wypowiedzenia rozpoczyna się od dnia doręczenia decyzji pracownikowi. Decyzje wojewody,

wydawane na podstawie ust. 1, nie wymagają uzasadnienia.

Wojewoda może zawiesić lub zabronić działalności na obszarze pasa granicznego każdego

stowarzyszenia, związku czy spółdzielni lub ich oddziału, jeśli uzna, że działalność

taka nie jest wskazana ze względów bezpieczeństwa publicznego lub ochrony granic.

Decyzje wojewody, wydane na podstawie ust. 1, nie wymagają uzasadnienia i są natychmiast

wykonalne.

Kto przekracza granicę Państwa bez właściwych dokumentów albo w miejscu na to nieprzeznaczonem

albo mimo zaniknięcia ruchu granicznego podlega karze aresztu do roku lub grzywny

albo obu tym karom łącznie.

Kto przekracza zawarte w rozporządzeniu niniejszem albo wydane na jego podstawie zakazy

lub nakazy podlega w trybie administracyjnym karze aresztu do trzech miesięcy lub

grzywny do 3.000 złotych, albo obu tym karom łącznie.

W razie naruszenia przepisów art. 4 ust. 3, art. 8 i art. 14 rozporządzenia niniejszego

albo w razie uszkodzenia lub zniszczenia znaków lub urządzeń graficznych władza administracyjna

zarządza wykonanie na koszt sprawcy czynności, potrzebnych celem przywrócenia stanu

poprzedzającego naruszenie.

Jeżeli sprawcy nie można wyśledzić, nastąpi wykonanie potrzebnych robót na koszt gminy,

na której obszarze szkoda została wyrządzona.

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 23 grudnia 1927 r. o granicach

Państwa (Dz. U. R. P. Nr. 117, poz. 996) w brzmieniu, zmienionem rozporządzeniami

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 marca 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 306)

i z dnia 3 grudnia 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 109, poz. 894) wprowadza się zmiany następujące

1)

w art. 1

skreśla się wyrazy: „względnie od morza pełnego a uwidoczniona w terenie”,

dodaje się nowy ustęp o brzmieniu następującem

„

Granicę morską określają osobne przepisy.

”

;

2)

w art. 4 skreśla się ust. 4;

3)

w art. 5 po ust. 2 dodaje się nowy ustęp o brzmieniu następującem

„

Szerokość strefy nadgranicznej na granicy morskiej oblicza się na lądzie od brzegu

wód terytorialnych i wód wewnętrznych zatoki Puckiej.

”

;

4)

w art. 6 dodaje się nowy ustęp, jako ustęp trzeci, o brzmieniu następującem

„

Wojewoda lub upoważniona przez niego powiatowa władza administracji ogólnej może zabronić

zamieszkiwania i przebywania poszczególnym osobom na obszarze strefy nadgranicznej

na czas określony lub na stałe, jeśli względy bezpieczeństwa i ochrony granicy tego

wymagają.

”

;

5)

art. 7 otrzymuje brzmienie następujące: „Minister Spraw Wewnętrznych może w porozumieniu

z zainteresowanymi ministrami wydawać dla całego obszaru strefy nadgranicznej lub

dla pewnych jej odcinków rozporządzenia, które okażą się konieczne dla zapewnienia

ochrony granicy, np. co do posiadania materjałów wybuchowych i broni palnej, polowania,

rejestracji zwierząt, ruchu nocnego, sposobu korzystania z dróg, ewidencji i kontroli

ruchu ludności, posiadania i używania aparatów fotograficznych, posiadania i używania

aparatów, urządzeń i innych środków, dających możność porozumiewania się na odległość.”;

6)

art. 9 otrzymuje brzmienie następujące: „Nieruchomości, znajdujące się w strefie nadgranicznej,

potrzebne dla celów ochrony granicy, mogą być wywłaszczane na rzecz Skarbu Państwa

w trybie obowiązujących przepisów o wywłaszczeniu.”;

7)

w art. 10

na końcu zdania pierwszego dodaje się wyrazy: „łącznie z powiatami miejskiemi położonemi na tym obszarze”,

dodaje się nowy ustęp o brzmieniu następującem

„

Minister Spraw Wewnętrznych może, jeżeli względy bezpieczeństwa i ochrony granic tego

wymagają, rozszerzyć obszar pasa granicznego na wszystkie lub niektóre powiaty przyległe

do powiatów granicznych, albo na ich części.

”

;

8)

w art. 11

wyraz „szpiegostwo” zastępuje się wyrazami: „przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu Państwa”, dodaje się nowy ustęp o brzmieniu następującem

„

Decyzje powiatowej władzy administracji ogólnej, wydane w myśl ust. 1, są natychmiast

wykonalne.

”

;

9)

w art. 12

w ust. 1 wyrazy: „których zarząd jest cudzoziemski, mogą od dnia wejścia w życie rozporządzenia niniejszego” zastępuje się wyrazami: „w których w skład zarządów lub innych wyższych organów kierowniczych lub kontrolnych

wchodzą cudzoziemcy albo których chociażby część udziałów bądź akcyj należy do cudzoziemców,

mogą”,

po ust. 2 dodaje się nowy ustęp o brzmieniu następującem

„

W zezwoleniu mogą być stawiane warunki, od których dopełnienia uzależniona jest dopuszczalność

tranzakcji.

”

,

w dotychczasowym ust. 6 wyraz: „cudzoziemcom” zastępuje się wyrazami: „osobom wymienionym w ust. 1”,

po dotychczasowym ust. 6 dodaje się nowy ustęp o brzmieniu następującem

„

Obciążanie nieruchomości, położonych w pasie granicznym, zobowiązaniami pieniężnemi

na rzecz osób, wymienionych w ust. 1, wymaga zezwolenia wojewody.

”

,

ustęp ostatni skreśla się;

10)

po art. 12 wstawia się cztery nowe artykuły 12a, 12b, 12c i 12d o brzmieniu następującem

„

Art. 12a.

Minister Spraw Wewnętrznych może, jeżeli względy bezpieczeństwa Państwa lub ochrony

granic tego wymagają, wprowadzać na całym obszarze pasa granicznego lub jego części

a)

zakaz nabywania przez obywateli polskich lub polskie osoby prawne nieruchomości w

drodze aktu prawnego, zdziałanego między żyjącemi lub na wypadek śmierci, o ile nie

zachodzi przypadek spadkobrania z ustawy, oraz posiadania, dzierżawienia, użytkowania

i zarządu nieruchomości lub części nieruchomości, bez uprzedniego zezwolenia wojewody;

b)

zakaz wykonywania przez obywateli polskich lub polskie osoby prawne handlu i przemysłu

oraz kierownictwa i eksploatacji robót i przedsiębiorstw bez uprzedniego zezwolenia

wojewody.

Udzielenie zezwolenia może być uzależnione od dopełnienia przez interesowanego warunków,

wskazanych przez władze.

Odmowa zezwolenia nie wymaga uzasadnienia.

Art. 12b.

Wszelkie czynności prawne, zdziałane w celu obejścia ograniczeń, przewidzianych w

art. 12 i 12a, są nieważne. 0 nieważności orzekają sądy na żądanie powiatowej władzy

administracji ogólnej.

Art. 12c.

W pasie granicznym wojewoda może zabronić zatrudniania poszczególnych osób w zakładach

handlowych i przemysłowych oraz w instytucjach użyteczności publicznej, jeżeli tego

wymagają względy bezpieczeństwa publicznego lub ochrony granic.

Zakaz zatrudniania, wydany przed przyjęciem danej osoby do pracy, jest natychmiast

wykonalny. W stosunku do osób zatrudnionych rozwiązanie umowy o pracę następuje z

upływem ustawowego terminu wypowiedzenia, nie dłuższego jednak niż trzy miesiące,

chociażby umowa zawarta była na czas oznaczony; w przypadku jednak, gdy czas pozostały

do wygaśnięcia umowy, zawartej na czas oznaczony, okaże się krótszy od właściwego

okresu wypowiedzenia, umowa rozwiązuje się z upływem tego czasu. Decyzje, wydane na

podstawie ust. 1, doręcza się zarówno pracodawcy jak i pracownikowi. Bieg terminu

wypowiedzenia rozpoczyna się od dnia doręczenia decyzji pracownikowi. Decyzje wojewody,

wydawane na podstawie ust. 1, nie wymagają uzasadnienia.

Art. 12d.

Wojewoda może zawiesić lub zabronić działalności na obszarze pasa granicznego każdego

stowarzyszenia, związku czy spółdzielni lub ich oddziału, jeśli uzna, że działalność

taka nie jest wskazana ze względów bezpieczeństwa publicznego lub ochrony granic.

Decyzje wojewody, wydane na podstawie ust. 1, nie wymagają uzasadnienia i są natychmiast

wykonalne.

”

;

11)

przepis art. 13 skreśla się, a w jego miejsce wstawia się nowy przepis o brzmieniu

następującem

„

Minister Spraw Wewnętrznych może w drodze rozporządzenia wprowadzać na czas oznaczony

ograniczenia, przewidziane dla strefy nadgranicznej, na niektóre obszary pasa granicznego.

”

;

12)

w art. 16 dodaje się nowy ustęp o brzmieniu następującem

„

Minister Spraw Wewnętrznych może w drodze rozporządzenia nałożyć ha ludność zamieszkałą

na obszarze strefy nadgranicznej obowiązek udzielania organom, wymienionym w ust.

1, pomocy w ochronie granicy w sposób i w zakresie, jakie rozporządzenie to określi.

”

;

13)

w art. 17 ustępowi 1 nadaje się brzmienie następujące

„

Zakładanie znaków granicznych należy do Ministra Komunikacji. Do utrzymywania tych

znaków powołane są wojewódzkie władze administracji ogólnej.

”

;

14)

przepisy art. 19 - 24 zastępuje się przepisami o brzmieniu następującem

„

Art. 19.

Kto przekracza granicę Państwa bez właściwych dokumentów albo w miejscu na to nieprzeznaczonem

albo mimo zaniknięcia ruchu granicznego podlega karze aresztu do roku lub grzywny

albo obu tym karom łącznie.

Art. 20.

Kto przekracza zawarte w rozporządzeniu niniejszem albo wydane na jego podstawie zakazy

lub nakazy podlega w trybie administracyjnym karze aresztu do trzech miesięcy lub

grzywny do 3.000 złotych, albo obu tym karom łącznie.

”

;

15)

w Dziale IV dodaje się nowy artykuł 25 o brzmieniu następującem

„

Art. 25.

W razie naruszenia przepisów art. 4 ust. 3, art. 8 i art. 14 rozporządzenia niniejszego

albo w razie uszkodzenia lub zniszczenia znaków lub urządzeń graficznych władza administracyjna

zarządza wykonanie na koszt sprawcy czynności, potrzebnych celem przywrócenia stanu

poprzedzającego naruszenie.

Jeżeli sprawcy nie można wyśledzić, nastąpi wykonanie potrzebnych robót na koszt gminy,

na której obszarze szkoda została wyrządzona.

”

;

16)

przepis art. 27 skreśla się, a w jego miejsce wstawia się nowy przepis o brzmieniu

następującem

„

Do nieruchomości, położonych na obszarze pasa granicznego, nie stosuje się ustawy

z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz. U. R. P.

z 1933 roku Nr. 24, poz. 202)

”

;

17)

w art. 28 wyrazy: „Ministrowi Robót Publicznych i Ministrowi Sprawiedliwości” zastępuje się wyrazami: „i Ministrowi Komunikacji”.