Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 czerwca 1936 r. wydane w porozumieniu z Ministrami: Skarbu, Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Komunikacji w sprawie sposobu wymiaru i poboru świadczeń w naturze na niektóre cele publiczne.

§ 33. Wszczęcie postępowania dyscyplinarnego należy do kompetencji przełożonych policyjnych

i na s tępuje bądź z ich własnej inicjatywy, bądź na

żądanie rządowych władz administracji ogólnej albo

władz sądowych lub prokuratorskich.

publiczne (Dz. U . R. P. Nr. 27 , poz. 204), przeprowadza zarząd gminny (miejski) na podstawie ogólnego

planu świadczeń w naturze dla całej gminy (art. 14

ust. (2)) i w granicach najwyższego dopuszczalnego

obciążenia świadczeniami w naturze,

określonych

w rozporządzeniu wojewody (art. 8 ust. (1) pkt. 1)).

R o z d z i a ł VII.

§ 3. Przez zasadniczy podatek gruntowy, o

którym mowa w ust. (1) art. 3, rozumieć należy pań­

sIw owy podatek gruntowy, obliczany bez oddzielnego dodatku, przewidzianego w 'a rt. 2 ustawy z dnia

15 czerwca 1923 1'. (Dz. U. R. P. Nr. 65, poz. 505)

i bez ulg, przewidzianych wart. 3 tejże ustawy.

Przepisy końcowe.

§ 34. Szczegółowe zarządzenia w ramach rozporządzenia niniejszego, a w szczególności z zakresu uzupełnienia, uzbrojenia, wyszkolenia, dyscypliny

i technicznego wykonywania służby, zarówno w oddziałach, zorganizowanych na podstawie art. 18 r ozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolite; z dnia

6 marca 1928 r . o P{)licji Państwowej (Dz. U. R. P .

z 1931 r. Nr. 5, poz. 27), powołanego wart. 138 b

us·t. (l) tegoż rozporządzenia w brzmieniu dekretu

Pre zydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 kwietnia

1936 r. w sprawie zmiany przepisów o Policji Pań­

stwowej' (Dz. U. R. P. Nr. 28, poz. 226), jako też i poza te mi oddziałami - wydaje Komendant Główny

Policji Państwowej.

.

§ 35.

Rozporządzenie

życie z dniem ogłoszenia,

lllllle)SZe wchodzi w

z mocą obowiązującą od

dnia 20 kwietnia 1936 r.

Minister SprawWewnęŁrznych

SI awo i-Ski ad kowski

377.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 24 czerwca 1936 r.

wydane w porozumieniu z Ministrami: Skarbu, Rolnictwa i Reform Riolnych oraJz Komunikacji w sprawie sposobu wymiaru i poboru świadczeń w naturze

na niektóre cele publiczne.

Na podst~wie art. 16 ustawy z dnia 26 marca

1935 r. o świadczeniach w naturze na niektóre c.el c

publiczne (Dz. U. R. P. Nr. 27, poz . 204) zarządzam

co następuje

§ 1. Artykuły, powołane w rozporządzeniu niniejszem bez bliższego określenia, oznaczają artykuły ustawy z dnia 26 marca 1935 r. o świ'adczeniach

w naturze na niektóre cele publiczne (Dz. U. R. P.

Nr. 27, poz . 204), paragrafy zaś, powołane bez bliż­

szego określenia, oznaczają paragrafy rozporządze­

nia niniejszego .

§ 2. Wymiar i pobór -świadczeń w naturze na

cele publiczne, dozwolone ustawą z dnia 26 marca

1935 r. o świadczeniach w naturze na niektóre cele

~ 4. O obciążeniu obowiązkiem dostarczenia

robocizny na cele dro gowe lub szkolne osób fizycznych, wymienionych wart. 3 ust. (3), postanawia rada miejska, która róvmież usIala zasady rozkładu

świadczeń pomięd z y zobowiązanych do nich.

Wartości tej robocizny nie wlicza się do wartości świad­

czeń w naturze, wymierzonych na podstawie art. 3

ust. (1) i (2).

f: S. (1) Rozdział świadczeń w naturze pomię­

dzy ob o wiązanych do nich przeprowadza się w ten

sp os ób, że sumę pieniężną, stanowiącą równowarto ść świadczeń, określoną w złotych według równowartości pieniężnej

za 1 dz,i 'eń robocizny pieszej

(art. 9), dzieli się przez sumę podatków, stanowią­

cych pc.dstawę wymiaru świadczeń (art. 3 ust. (1)

i (2)), przez otrzymany zaś iloraz mnoży się sumę

tychże . podatków, przypadającą na poszczególn'ych

płatników, obowiązanych do świadczeń.

(2) O t rzymaną w ten sposób sumę złotych

dzieli s ię przez równowartość pieniężną za 1 dzieli

robocizny pieszej, a uzyskana w wyniku tego dzia- .

łania liczba oznacz·a il'OŚć dni robocizny piesze.j, należnej od obowiązanego.

(3) Dla p osiadaczy środków przewozowych całoś ć lub część świadczeń w robociźnie piesz.ej może

być przeliczona na świadczenia w robociźnie zaprzę­

gowej przy zastc.sGwaniu norm, określonych przez

w oje w o dę na podstawie art. 8 ust. (1) pkt. 3).

(4) Ułamki jednostek wymiaru mniejsze . od polowy odrzuca się, a równe połowie i większe od niej

zaokrągla s ię wzwy ż do całkowitej jednostki.

f

6. Jeżeli na obszarze gminy wprowadza się

świadczenia w naturze celem wykonania meljoracyj

w odnych lub też wznoszenia budynków gminnych lub

gr omadzkich, mających służyć na pomieszczenie

szkół p owszechnych oraz mieszkań dla nauczycieli

i do świadczeń tych - w myśl art. 4 - pociąga się

tylko mieszkańców niektórych gromad lub też tylko

grupy osób interesowanych, · wówczas zarząd gminy

wymierzy przedewszystkiem te specjalne świadcze ­

nia gromadom bądź grupom osób interesowanych,

przyczem gromady takie lub osoby obciążyć może

świadczeniami na inne jes.z cze cele, dozwolone w ustawie z dnia 26 marca 1935 r. o świadczeniach w naturze na niektóre cele publiczne (Dz. U. R. P. Nr. 21,

poz . 204), jedynie w granicach najwyższego dopuszczalnego c. bciążenia, określonego w rozporządzeniu

wojewody (art. 8 ust. (1) pkt. 1)).

Nr. 52.

.. ..

_

Dziennik Ustaw. Poz. 377 i 378.

-

(1) W orzeczeniu, określającem wymiar

w naturze, zarząd gminy powinien podać

1) dla płatników podatków, wymienionych

wart. 3 ust. (1) i (2): sumę podatków, stanowią­

cych dla danego płatn ika pod s tawę wymiaru świad­

czeń; iloraz właściwy dla obliczenia świadczeń (§ 5

ust. (1)), przyczem iloraz ten może być różny dla

poszczególnych gromad lub nawet dla grup osób

(§ 6); równowartość pieniężną, przypadającej n a

płatnika

robocizny; równ owartość pieniężną za

1 dzień robocizny pieszej ; równowart o ść pieni'ężną

za 1 dzień robocizny zaprzęgowej; ilość wyznaczonych dni robocizny pieszej (zaprz ę g o wej); wre szcie - miejs,ce i termin wykonania r obót ; oraz ter min płatności równowart o ści świadczeń w gotówce

w przypadku niewy konania robocizny ;

§ 7.

świadczeń

2) dla osób, wymie nionych wart. 3 ust. (3): wysokość podatku dochc- dowego , stanowiącego podstawę

wymiaru świadczeń; il o ść wyznaczonych dni robocizny pieszej; równowarto ś ć pieniężną za 1 dzień

robo,ci:z ny pieszej; równowartość pieniężną, przypadającej na pl.alnika robocizny ; wreszcie mie.jsc~

i termin wykonania robót; oraz termin pła tnc-ści

równowartości świadczeń w got.ó wce w przypadku

n:iewykonania robocizny.

bocizny- wykonać inną r obociznę, albo od s tąpić

gminie własność materjałów, potrzebnych do wyko nania robót.

f: 11. Wymiary świadczeó drogowych w naturze, dokonane na rok 1935/36 na podstawie usta wy

z dnia 10 grudnia 1920 r. o budowie i utrz ymaniu

dróg publiczaych w Rzeczypospolitej P olskiej (Dz.

U. R. P. z 1921 r. Nr. 6, poz. 32), zmienionej u s tawą

z dnia 25 marca 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 32,

poz. 276), pozo s tają w m ocy, o ile mie s zczą s ię

'IV ogólnej ilości świadcz e ó ' w naturze ,

dozwolonej

ustawą z dn ia 26 marca 1935 r.

o świadczeniach

w naturze na niektór e cele publiczne (Dz. U. R. P.

Nr. 27 , poz. 204).

f: 12. D o odwoł ań w sprawie wymiaru świad­

czeó w naturze na ni e które cele publiczne ma ją od powiedni,e zastosowanie przepisy o odwdaniach od

wymiaru samoistnych danin komunalnych.

§ 13.

§ 8. Zarząd gminy powinien prowadzić szcze gółowy wykaz wymierzonych świadcz e ń w naturz e

i odnotowywać w nim dla każdego obowiązanego

datę i sposób dopełnienia obowiązku świadczeń .

§ 9. (1) Każdy obowiązany do świadczeń

. w naturze może -z amiast dostarczenia robocizny

wnieść do kasy gminy w gotówce równowart o ść pieniężną, obliczoną w myśl § 5.

(2) Jeżeli obowiązany

nie wykona robocizny

w wyznaczonym czasie, powinien uiścić równowartość w gotówce, w lrybi'e, o bo wią:zującym przy po·borze danin komunalnych, przyczem za termin płat ­

ności uważa s ię ostatni dzień okresu, w ciągu którego świadczenia miały być wykonane .

(3) Je ż eli w związku z ni:e dostarcz e n ie m świad­

czeń w naturze przez obowiązanych pracę wykonano zapomocą najmu robotników lub zaprzęgów płat­

nych, to sumy pi e niężne , pow s tałe z ui szczenia równowartc-ści świadczeó , powinien zarząd gminn y (miejski) zużyć przed e wszystkiem na pok rycie wydatków, związanych z najmem robotników lub z aprzę ­

gów.

(1) Zarząd gminy

może

pr z ypadającą

ilość dniówek robocizny zamienić na wykonanie

określonej ilości robót. Ilość r obót należy obliczać

na podstawie średniej wydajności pracy, wyk onywan e j na dniówkę w danej kategorji r obót.

- (2) Za zgodą organu, kierującego wykonaniem

robót, obowiązany może - zamiast wyznaczonej ro-

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

Cle z dniem ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych: Sławoj-Składkowski

(2) .W przypadku, gdy w orzeczeniu wymiarowem nie mogą być zgóry ustalone miejsc e i termin

wykonania robót, należy wskazać, w jaki sposób

obowiązany do świadczeń będzie o tem powiadomiony.

§ 10.

851

_-_.. ...__ ._-- - " - - - -- - ---_.-_ ._-- -- - -- - --

378.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRZEMYSŁU I HANDLU

w porozumieniu z Ministrem Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego

z dnia 16 czerwca 1936 r.

w spraw!c utworzenia komisy; egzalninacyjnych miprzy szkołach mi8łrzów (majstrów) budowlanych oraz przy szkołach mistrzów (majstrów)

rzemiosł budowlanych.

słrzowsl{1ch

Na pods t a wie art. 158 us t. 1 ro z por z ądzenia

Prezydenta Rzeczypo spolitej z dnia 7 cz e rwc a 1927 r .

o' prawie przemysłow em (Dz. U. R. P. Nr. 53, poz.

468) zarządzam co n a stępuje

§ 1. Celem umożliwienia uzyskania tytułu

"mi,s Ł rz " (ma jste r), łąc znie z na z wą rzem i osła mularskiego, ciesiel skie go , k amieniars kiego, bl a ch a rskiego,

dekarskiego , zduński e go lub studniarski ego, absolwentom pań s twowych lub pr.zez Pań s two uznanych

szkół mistrzów (majstrów) budowlanych oraz szkół

mistrzów (majstrów) rzemio s ł budowlanych - tworzy s.ię d.la tych r ze mio s ł komi s je egzaminacyjne mistrzowskie przy s zkołach, któryc h wykaz w drodze

za rządzeń

ustali

Mini s ter Wyznań Reli6ijnych

i O ś wiecenia Publicznego.

'"

~ 2. Komisje: o których mowa w § 1, działają

zgodme z regulammem, stanowiącym załąc znik do

rozporządzenia ni,niejszego.