Ustawa z dnia 2 lipca 1936 r. o upoważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania dekretów.

Upoważnia się Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania - do dnia otwarcia najbliższej

sesji zwyczajnej Sejmu - dekretów w zakresie

a)

spraw gospodarczych, finansowych i obrony Państwa, - z wyjątkiem zmiany rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 października 1927 r. o stabilizacji złotego

(Dz. U. R. P. Nr. 88, poz. 790), nakładania nowych obciążeń chyba, że chodzi o przeprowadzanie

reformy podatków i opłat, mającej na celu uproszczenie bądź ujednolicenie obowiązującego

systemu, i z wyjątkiem spraw, które były przedmiotem projektów ustaw, wniesionych

przez Rząd w czasie sesji zwyczajnej 1935/36 i nieuchwalonych przez Izby ustawodawcze;

b)

ustalenia stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko - Augsburskiego w Polsce.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Prezesowi Rady Ministrów i wszystkim Ministrom,

każdemu we właściwym mu zakresie działania.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.