Ustawa z dnia 2 stycznia 1936 r. o wykonywaniu kontroli parlamentarnej nad długami Państwa.

Powołuje się Komisję Kontroli Długów Państwa. Zadaniem Komisji jest wykonywanie kontroli

długów Państwa.

(1)

Komisja Kontroli Długów Państwa składa się z Przewodniczącego i 8 członków.

(2)

W ciągu miesiąca od dnia zwołania Sejmu i Senatu Izby wybierają, każda ze swego grona,

po 4 członków i tyluż zastępców członków Komisji.

(3)

Członkowie Komisji wybierają Przewodniczącego spośród senatorów i posłów z poza swego

grona. Komisja wybiera ze swego grona zastępcę Przewodniczącego oraz sekretarza i

jego zastępcę.

Przewodniczącego i członków Komisji Kontroli Długów Państwa wybiera się na czas trwania

mandatu senatorskiego lub poselskiego.

W razie wygaśnięcia lub utraty mandatu, zrzeczenia się, względnie trwałej niemożności

wykonywania obowiązków przez członka Komisji- powoła Komisja na jego miejsce zastępcę

spośród wybranych przez tę Izbę, od której członek ustępujący otrzymał mandat. W tym

przypadku Sejm lub Senat uzupełni ustawową liczbę zastępców.

Członkowie Komisji Kontroli Długów Państwa pełnią swoje obowiązki honorowo.

(1)

Do ważności uchwał Komisji Kontroli Długów Państwa wymagana jest obecność Przewodniczącego

lub jego zastępcy i przynajmniej 4 członków.

(2)

Przewodniczący lub jego zastępca bierze udział w głosowaniu.

Komisja Kontroli Długów Państwa uchwala regulamin swych czynności.

(1)

Protokóły z posiedzeń Komisji Kontroli Długów Państwa podpisują przewodniczący posiedzenia

i wszyscy obecni członkowie.

(2)

Odpisy protokółów Przewodniczący Komisji przesyła Marszałkom Senatu i Sejmu, Prezesowi

Najwyższej Izby Kontroli oraz Ministrowi Skarbu.

Minister Skarbu bądź wyznaczone przezeń władze lub urzędy obowiązane są udzielać Komisji

Kontroli Długów Państwa w sprawach, należących do jej ustawowego zakresu działania,

wszelkich wyjaśnień, przedstawiać księgi i rachunki oraz dokumenty, potrzebne do wykonywania

kontroli.

Kontrola, wykonywana przez Komisję Kontroli Długów Państwa, rozciąga się

1)

na długi emisyjne Państwa,

2)

na długi gotówkowe, zaciągnięte przez Państwo na zasadzie umów z innemi państwami

lub zobowiązań, wystawionych poszczególnym wierzycielom,

3)

na gwarancje finansowe, przyjęte przez Skarb Państwa.

4)

na emisję znaków pieniężnych, dokonywaną przez Państwo.

Komisja Kontroli Długów Państwa bada

1)

czy dług został zaciągnięty lub gwarancja przyjęta zgodnie z upoważnieniem ustawowem,

2)

czy emisja znaków pieniężnych została dokonana zgodnie z upoważnieniem ustawowem,

3)

czy długi i gwarancje zostały wpisane do właściwych ksiąg.

Minister Skarbu obowiązany jest zawiadamiać Komisję Kontroli Długów Państwa o zmianach

w stanie długów i gwarancyj Państwa w ciągu ostatniego półrocza okresu budżetowego.

Art 13.

(1)

Komisja Kontroli Długów Państwa sporządza wykaz długów Państwa oraz gwarancyj finansowych,

przyjętych przez Skarb Państwa, według stanu na pierwszy dzień każdego półrocza okresu

budżetowego.

(2)

Wykaz ten Komisja ogłasza w Monitorze Polskim w ciągu pierwszych dwóch miesięcy nowego

półrocza okresu budżetowego. Gdyby termin ogłoszenia przypadł na okres po rozwiązaniu

Sejmu i Senatu a przed ukonstytuowaniem się Komisji, wykaz ogłasza Komisja w ciągu

miesiąca od dnia ukonstytuowania się.

Komisja Kontroli Długów Państwa ma obowiązek przynajmniej raz na rok składać Izbom

szczegółowe sprawozdanie ze swych czynności.

Pierwszego wyboru członków i zastępców członków Komisji Kontroli Długów Państwa Sejm

i Senat dokonają w ciągu miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy niniejszej.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Jednocześnie traci moc ustawa

z dnia 25 września 1922 r. o kontroli nad długami Państwa (Dz. U. R. P. Nr. 89, poz.

805).