Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 26 kwietnia 1936 r. o obrocie pieniężnym z zagranicą oraz o obrocie zagranicznemi i krajowemi środkami płatniczemi.

§ 1. U) P'1"zedsięibio'rs'twa bankowe, uprawni,one przez Ministra Skarbu do zaimowania się handlem zagrruniclZillemi środkami tpła'fni,czemi, lotrzymują nazwę banków de'wizowych 'lub ag'en.tów dewizowych zaleŻinie od zakretSU udzielonych im uprawnień.

Uprawnienia banku luh a,g enta dewiz.o.wego udzielane są indywidualnie w formie pisemnych dekretów.

(2) Uzyskanie 'llIp1"awnień banku dewi'z,owego

podąga za sOlbą dla przedsiębiorstwa bank'owego

obowiązek ocLpr,zedawania posiadanych zagraniczny'ch środków płatniczych Bankowi P'olskiemu na jego żądanie.

(3) Uprawnienia banIku dewiz,owel!o, o ile dekret o udzieleniu 'l'ze'cz.onych uprawnień żadnych

w tym wz:ględz.ie oglran1czeń nie zawie'ra, obejmują

dokonywanie wszelkich trall'z.akcyj zai&rankmemi

środkami płatni:czemi z Bankiem Po<lskim i z innem!

bankami dewiz,owemi, nieograni'czony skup w k'raju

za'gracicznych śr'odków płatniczych, joak również -

"

Dziennik Ustaw. Poz. 250.

Nr. 32.

przy za'c howaniu właściwych pt'ze,p isów r,o'zporzą­

dzenia niniejs:z;ego - za:kup zag,rani'o~n)'ich środków

pła·tniczych zagranicą, sprzedaż ich oraz wykonywanie ~lec'eń, wchodzących w za:kres Olbrotu pieniężne­

go z zagra:nicą.

(4) Agenci dewiz·owi są uprawnieni tylko d'O

skupu w kraju pieniędzy zagranicznych z obowiąz­

kiem odprzedaży ich Ban!k owi P'ołs'kiemu łub bankom dewizowym.

§ 2. (1) Z dniem wejścia w życie roz,porządze­

nia niniejsz,e go roz'P0czyma swe c,zynno·ści Komisja

Dewiz,owa, składająca się z przewodniczącego,

dwóch członków olr,a,z dwóch zas't~pców członków.

Przewodniczącego .oraz jedne,g o ozł.onka i jedne'g o

za'stę'pocę 'c.złonka mianuje Ministelr SkaI1bu. P.rezes

Banku Pol>s kie'go mianuje j·ednegoczł,onJka i jednego

zrustępcę członka, przyczem członek, mianowany

pr,z ez Preozesa Banlk u Polskie,go, jest zastępcą prze'Wodnk'zące:go. W miarę potrzeby zarządzeniami Ministra Skat,b u może być iPowyższa Ii'Czlba ·czł'onków

i ich zastępców zwiększ.ona, jak :również mogą być

tworz,o ne ekspo'z yhlry Komisji w składzie, ustała­

nym temiż rla'rządzeniami.

śrOOJki płatnicze na inne środki płatnicze zaIg ranioz"

ne lub krajowe (operaJcje ar:hitrażowe).

§ 6. (1) P'r zekazywanie SUl1l1 pieniężnyoh za.jest dozwolone tylko za pośrednictwem banków dewizowych i poczty z zachowaniem prze pi..

sów, zawartych w paragrafie niniejszym.

(2,) Banki dewizowe mo:gą przelkazywać pieniądze za,granicę bez zezwolenia tylko w kwotach

i na wa1runka.ch, ustalonych prz,ez Kom1sję Dewigranicę

!Zową·

(3) Przyjmując Zllecenie prz.ekazania sumy pieniężnej zagranicę, bank dewizowy jel$.t obowiązany

odebrać od zleceniodawcy dokumenty, udowadniają­

ce cel przelkazu i postąpić z niemi w myśl dyspozycyj, udzielonych przez Komisję Dewiz,ową.

(4) Narówni z przekazywaniem sum !pienię!­

nych za'granicę traktuje się sprzedaż dewiz. Sprzedanych Iprze·z siebie dewiz banki dewiwwe nie mogą

wy, dawać do rą;k na.byw<:ów, nie posiadających

uprawnień bCl!nku dewizowego, z wyjątkiem wypadków sprzedaży dewiz na koszty !podróży za,g'fa.nicę

na podstawie § 11.

(,2) S~czelgółowy zakrCJsdziałania Komisji Dewiz·o wej, tq nb urzę<Iowania oraz charakter jej decyzyj określi osobnymg:u lamin, zatwierdzony przez

Ministra Skarbu.

(5) Przekazywanie sum pienię'żnvC'h za'gnnicę

za pośrednictw.ero poczty wyma:ga zezwolenia Banku

Polskiego.

(3) We wszyst1dch przypadkach, w których

Komisja Dewi,z.owa 'lllpraw:niona jest do udzielania

zezwoleń na w ykonywanie czynno §Ci zakazanych

łub ograni'cZ'O·nych, ze'zwolenia rzecz,one mogą być

przez Komi,sję udzie,l ane rÓWtnie,ż generalnie zalr ówn'G

w odniesieniu do. pewnej Ikate,gorji osóh, jak i w odniesieniu do. (pewnych rodzajów czynno'ści.

§ 7. Stawianie do dyspozycji cudzoziemców

za,gra:nic'ZIIlych ś1rodków platni:czych oraz us,k utecznianie jaJkk·h kolwiek wypłat w k raju z pGle.c·e nia cudz'o ziemców uważa się za równoznruczne z przekazywaniem sum pieniężnych zagran1cę i jest clozwoll one

tylko za pośrednictwem banków dewizowych z zachowaniem przepisów § 6 ust. (2) i (3). Przepis ten

nie dotyczy wypłat z po,l ecenia cudzoziemców z ich

rachunków, prowadzonych na zasadzie pr: episów

§ 14.

n. Kupno i sprzedaż zagranicznych środk6w płatni­

czych i złota oraz przekazywanie pieniędzy zagranicę.

§ 3. Os,Qlby fizycme i lP'I'awne, nie 'P01Sia.dające

uprawnień haniku lub agenta dewizowelg'G, mo,gą kupować pieniądze za,g-raniczne o:raz dewizy dla celów

i w granica.ch, przewidzianych w rozporządzeniu nini ejlsze:m, wyłątC'znie w bankach dewiz,ow)"ch. SIPTZedawać posiadane dewizy mO'gą te os'oiby tylko ban.k'o m dewiz,o wym, p ieniądze zaś e:ag>ranic.zne - ban.kom dewiz.owym lub a,genuom dew~zoWtVm.

§ 4. Do wysokości Ikwot, do'z wolonych do wywozu zagranicę na zasrudzie przCJpitSów § 11, hank'o m

dewizowym woJno SJprzedawać osobom, do taJkiegG

wywozu uprawnionym, pieniądze za'g'ra.niczne i deWIZy na koszty pO'dróży zalg,ranicę przy zano>łGwaniu

sprzedanej kwoty na paszporcie zagranicznym

lub innym dowodzie osobistym, ulPrawniająteym do.

prze'k'foczenia gran~cy.

§ 5. Za zlgodą Ban'ku Pol's'kie.go banikom dewizowym wolno na ra'c hunek włrusny zamieniać ' drogą

ku!pna-sprzedaży ,posiadane zagra.n1cą zwgnnic,z,ne

§ 8. (1) . Bankom dewizowym i agentom dewizowym wolno kupować w kraju złoto w postaci sztaD

oraz monet, zarówno stanowiących w jakimkolwiek

kraju ustawowy środek płatniczy, jak i nie mających

nigdzie obiegu ustawowego. Sprzedawać posiadane

złoto w powyższych postaciach mogą banki i agenci

dewizowi wyłącznie Bankowi Polskiemu oraz za jego.

zezwoleniem na cele przetwórcze.

(2) Wywóz złota zagranicę oraz przywóz jego

z zagranicy w postaci monet, sztab, odlewów i przedmiotów, nie posiadających znamion gotowego do

użytku wyrobu, oraz w stanie nieprzerobionym wo

wszelkiej postaci - wymaga zezwolenia.

m. ;Wysyłanie zagranicę pieniędzy oraz walorów

za pośrednictwem poczty.

§ 9. (1) Wysył.anie pocztą zagranicę krajowych i zagranicznych środków płatniczych, papierów procentowych i dywidendowych, kuponów od

takich papierów oraz książeczek oszczędnościowych

jest dozwolone tylko za zezwoleniem Banku Polsk:e-

Dziennik Ustaw. Poz. 250.

go w 'listach {paczkach) wartościowych i poleconych,

nadaw.anych na pocztę do wysłania w stanie

otwartym.

(2) Bankom dewizowym wolno wysyłać pocztą

~agranicę zagraniczne środki płatnicze w sposób dowolny, bez specjalnego zezwolenia i bez obowiązku

okazywania z.awartości takich przesyłek przy nadawaniu ij;:h na pocztę.

§ 10. Udzielając zezwolenia na wysłanie zagranicę płatnych w kraju weksli i czeków, Bank Polski zaopatrzy lqlŹdy mający być wysłanym weksel

lub czek w adnotację następującej treŚC1: "Zezwolono na wysłanie zagranicę dnia . . • • . • i

193 , . r. L.

. . Bank Polski - Oddział

w . . . . . . . ." (stempel firmowy Banku).

Adnotacja powyższa winna być umieszczona na

wekslu lub na czeku w ten sposób, aby nie uszkodziła ich tekstu.

IV.

Wyw6z zagranicę pieniędzy ł walor6w.

§ 11. {l} Wywóz zagranicę krajOowych i zagranicznych środków płatniczych, z wyjątkiem pł,atnych

W kraju weksli i czeków, dozwolony jest bez specjalnego

zezwolenia

do wysokości

równowartości

500 złotych na każdą osobę, legitymującą się osobnym

paszportem zagranicznym, lub na jeden paszport zagr.aniczny. Jeżeli osoba wyjeżdżająca zagranicę, posiada w paszporcie wizę, uprawniającą do wielokrotnego przejścia granicy, wówczas nie może ona

wywieźć w ciągu jednego miesiąca kalendarzowego

więcej jak równowartość 500 złotych.

(2) Osoby; wyjeżdżające na obszar W. M. Gdań­

s'ka, O ile legitymują s,ię zwyczajnym dowodem oosobistym, mają prawo wywieźć każdorazowo bez zezwolenia sumę, stanowiącą równowartość 100 zło­

tych, łącznie jednak w ciągu miesiąca kalendarzowe~o nie więcej. jak równowartość 500 złotych.

(3) Osoby, przekraczające granicę na podstawie przepustek granicznych, kart cyrkulacyjnych

i t. p., mają prawo przenieść każdorazowo zagr,anicę

sumę

odpowiadającą równowartości 50 złotych,

łącznie jed:J.ak w ciągu miesiąca kalendarzowego nie

więcęj, jak równowartość 250 złotych.

(4) Do wywozu sum wyższych niż wymieniOone

w ustępach (1) (3) paragrafu niniejszego, jak

również do wywozu papierów procentowych i dywidendowych, kuponów od takich papierów, książe­

czek oszczędnościowych oraz płatnych w kraju

weksli i czeb'lw wymagane jest zezwolenie Banku

Polskiego. Osoba, posiadająca takie zezwolenie,

może jednocześnie wywieźć, oprócz sum i walorÓw

wymienionych w zezwoleniu, również kwotę, dozwoloną do wywozu w myśl przepisów ustępów (1) - (3)

paragrafu niniejszego.

(5) Przy udzielanju przez Bank Polski zezwoleń na wywóz zagranicę płatnych w kraju weksli

i czeków stosuje się przepis, zawarty w.§ 10.

§ 12. Powrotny wywóz zagranicę wszelkich

środków płatniczych, papierów procentowych i dy-

Nr. 3~.

widendowych, kuponów od takich papierów or<aZ

książeczek .oszczędnościowych jest dozwolony na

podstawie imiennego zaświadczenia właściwego kolejowego urzędu celnego lub placówki granic;z;nęj

kontroli skarbowej, stwierdzającego poprzedni przywóz tych wartości do kraju. Zaświadczenie takie

w terminie dwumiesięcznym od daŁy jego wystawienia uprawnia do wywozu tych samych wartości, na

które opiewa, przez wszystkie urzędy celne, a na

granicy polsko-gdańskiej przez wszystkie placówki

granicznej kontroli skarbowej.

V. Obrót z zagranicą walutą polską.

§ 13. Cudzoziemcy mogą posiadać rachunki

tylko w bankach dewizowych oraz za zezwoleniem

w innych instytucjach. Rachunki cudzoziemców noszą nazwę rachunków zagranicznych i są dwóch ro dzajów: 1) wolne i 2) zablokowane.

§ 14. Obroty na zagranicznych rachunkacli

wolnych mogą się odbywać tylko zgodnie z nasŁępu­

jącemi przepis.ami

al wpłaty osób fizycznych i prawnych, mają­

cych miejsce zamieszkania lub siedzibę w kraju,

winny być traktowane narówni z przekazywaniem

sum pieniężnych zagranicę i mogą być przyjmow,ane

tylko z zachowaniem przepisów § 6 ust. (2) - (3) j

b) wpłaty cudzoziemców (przesyłki banknot6w Z zagranicy) wymagają zezwolenia;

e) kredytowanie równowartością zagranicznych

środków płatniczych, nabytych zagranicą od p05iadacza rachunku (§ 17), jest dozwolonej

d} kredytowanie z tytułu inkasa nadesłanego

z zagranicy wekslu lub czeku, płatnego w kraju, jest

dozwolone, o ile na wekslu lub na czeku jest uwidoczniona w myśl §§ 10 i 11 ust. (5) adnotacja, stwierdzająca legalność uprzedniego wysłania lub wywozu takiego wekslu lub czeku zagranicę j w braku takiej adnotacji zakredytowanie rachunku z powyższe ­

go tytułu jest dopuszczalne wyłącznie za zezwoleniem;

e} w granicach znajdującego się na rachunku

pokrycia dozwolone są wypłaty na rzecz osób, mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w kraju,

oraz przelewy na inne rachunki zagraniczne wolne

i zablokowane, prowadzone w tej samej lub innej instytucji;

f) kupno dewiz na ciężar rachunku wymaga

zezwolenia Banku Polskiego (§ 5).

§ 15. Wpłaty na rzecz cudzoziemców, nie odpowiadające przepisom § 14, mogą być przez banki

dewizowe przyjmowane wyłącznie na rachunki zagraniczne zablokowane, z których wszelka dyspozycja wymaga zezwolenia.

.

§ 16. Pocztowa Kasa Oszczędności, jej oddziały oraz urzędy pocztowe, jako jej zbiornice, mogą

przyjmować wpłaty na prowadzone w pomienionej

Dziennik Ustaw. Póz. 250 i 251.

Nt. 32.

Kasie i jej oddziałach rachunki cudzoziemców do wysokości 50 złotych w ciągu jednego dnia od jednego

wpłacającego, bez badania celu wpłaty. Na wpła­

ty sum, przekraczających 50 złotych, wymagane jest

zezwolenie. Wypłaty z tych rachunków wymagają

zezwolenia.

[1) Sprzedai zagranicę wypłat na Poljakiejkolwiek bądź formie dozwolona jest tylko Bankowi Polskiemu i za jego zgodą bankom dewizowym.

§ 17.

skę w

(2) Przez pojęcie sprzedaży zagranicę wypłaty

na Polskę rozumie się zarówno efektywną wypłatę

w żłotych · z polecenia cudzoziemca, jak i wszelkie

postawienie sumy pieniężnej w walucie polskiej dą

dyspozycji cudzoziemca wzamian za otrzymaną od

niego do dyspozycji zagranicą równowartość Vi walucie zagranicznej.

§ 18. Zapłata w waluc1e polskiej długu osobie

trzeciej z polecenia wierzyciela - cudzoziemca Jest

bez zezwolenia zabroniona. Zakaz ten nie dotyczy

wypłat z polecenia cudzoziemców z ich rachunków,

prowadzonych na zasadzie § 14.

VII.

Wykonanie rozporządzenia i nadzór nad

wykonaniem.

§ 22.

NadZót nad wykonaniem przepisów rozniniejszego w stosunku do banków

i agentów dewizowych sprawuje Bank Polski. Pozatern nadżgr rzeczemy sprawują wyznaczone przez

Ministra Skarbu władze, urzędy i instytucje.

porządzenia

§ 23. Przedsiębiorstwa bankowe obowiązane

Są stośować' śię 00 instrukcyj, wydawanych w ramaćh

rozporządzenia niniejszego

przez Komisję Dewizową

i Bank Polski. Przedsiębiorstwa te są obowiązane

ha katde ządanie Komisji Dewizowej, Banku Polskiego (Jfaz władz, tlfzęd6w i instytucyj, przewidzianych

w § 22; dostatczyć wszelkich danych, wyjaśnień i wykazów, odnoszących się do tranzakcyj zagranicznemi środkami płatniczemi oraz obrotu pieniężnego

z zagranicą.

§ 24. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Skarbu: E. Kwiatkowski

VI.

Obowiązek zaofiarowania należności zaJ!ra-

nicznyca.

§ 19. (1) Eksporterzy są obowiązani zaofiarować do skupu Bankowi Polskiemu lub bankowi de-

wizowemu całkowitą należność, przypadającą im za

sprzedane zagranicę towary, podług kursu odnośnej

dewizy w dniu wypłaty lub postawienia im do dyspozycji równowartości w walucie polskiej.

(2) Eksporterzy są obowiązani do składania

Bankowi Polskiemu na jego żądanie comiesięcznych

sprawozdań do dnia 10 każdego miesiąca za ubiegły

miesiąc kalendarzowy, obejmujących rodzaj i cenę

jednostkową sprzedanych przez nich zagranicę towarów, sumę należności zagranicznych za te towary

oraz stwierdzenie, kiedy i jakiemu bankowi dewizowemu należności rzeczone zostały lub zostaną zaofiarowane do skupu.

(3) Bankowi Polskiemu służy prawo rewidowania ksiąg eksporterów celem stwierdzenia, czy eksporterzy wywiązali się z obowiązków, ustanowionych w paragrafie niniejszym.

§ 20. Przepis § 19 ust. (1) odnosi się w równej

mierZe do należności, przypadających za spriedane

i zastawione zagranicą wszelkie papiery procentowe

i dywidendowe oraz za kupony od tych papierów.

§ 21. Uzyskane od cudzoziemców kredyty

oraz udzielona poręka za spłatę takich kredytów

podlegają zgłoszeniu w Banku Polskim w terminie

dni 7 od dnia uzyskania kredytu lub udzielenia poręki.

251.

OśWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 2 kwietnia 1936 r.

w sprawie przystąpienia Austrji do konwencji o ure.

Ilulowaniu połowu wielorybów, z dnia 24 września

1931 r.

Podaje się niniejszem do wiadomości, zgodnie

z komunikatem Sekretariatu Ligi Narodów, .źe w wykonaniu postanowień art. 16 konwencji o uregulowaniu połowu wielorybów. podpisanej w Genewie

dnia 24 września 1931 r. (Dz. U. R. P. z 1935 r. Nr. 14,

poz. 75) zosŁało zgłoszone w Sekretarjacie Ligi Narodów dnia 2 stycznia 1936 r. przystąpl enie do powyższej konwencji w imieniu Rządu Austrjackiego.

Minister Spraw ZaQranicznych: Beck

Dziennik Ustaw. Poz. 249 i 250.

(4) Przy nie uprawnionym wywozie

zagranicę

złota, zagranicznych i krajowych środków płatniczych

oraz innych walorów (przemytnictwa) może być

grzywna zwiększona do wysokości potrójnej wartości

wywożonych przedmiotów, chociażby przestępstwo

nie było popełnione zawodowo.

(.5) Przy przestępstwach, przewidzianych w

ust. (l), (3) i (4), winien być ponadto wyrokiem sądo­

wym orzeczony przepadek będących przedmiotem

przestępstwa sum pieniężnych w gotowiźnie, złota

oraz papierów wartościowych, bez względu na to,

czyją stanowią własność.

Poza gotowizną, inne

środki płatnicze (art. l), przepadkowi nie ulegają.

(6) Za winnego przestępstwa, popełnionego

przez przedsiębiorstwo bankowe lub instytucję kredytową, jak również przez jakiekolwiek przedsię­

biorstwo handlowe lub przemysłowe, uważa się zarówno bezpośrednich wykonawców czynności, stanowiącej przestępstwo, jak i wszystkich tych przełożonych, którzy wydali polecenie wykonania takiej

czynności lub wykonaną już czynność taką akceptowali. Kierownicy wyżej wymienionych przedsię­

biorstw lub instytucyj, o ile nie wiedzieli o wykonaniu stanowiącej przestępstwo czynności przez kierowane przez nich przedsiębiorstwa lub instytucje,

uważani są za winnych niedozoru i ulegają karze

w najwyższym wymiarze, przewidzianym w ust. (2).

Art. 17. Winni ogłoszenia kursów krajowych

lub zagranicznych, których ogłaszanie jest zabronione przepisami art. 14, oraz winni przekroczenia

przepisów art. 9 i 10 oraz rozporządzeń, wydanych

w wykonaniu tych artykułów, ulegają karze aresztu

do 1 roku i grzywny do 100.000 złotych. Jeżeli

sprawca działa nieumyślnie, stosuje się kary, przewidziane wart. 16 ust. (2).

Art. 18. Winni zawierania tranzakcyj i dokonywania rozrachunków po kursie wyższym od obowiązującego w myśl art. 13 ulegają karom, przewidzianym wart. 16.

Art. 19.

Osoby, skazane na karę, przewidzia-

ną wart. 16 ust. (l), (3) i (4) oraz wart. 18, można

wyrokiem sądowym pozbawić na przeciąg czasu do

lat 5 prawa prowadzenia handlu lub zarządzania

przedsiębiorstwem handlowem, lub zajmowania się

pośrednictwem handlowem.

Art. 20. Przestępstwa, wymienione wart. 1618, należą do właściwości sądów okręgowych.

Art. 21. (l) iW przypadkach przemytnictwa

(art. 16 ust. (4)) należy zarządzić tymczasowe zaaresztowanie oskarżonego.

(2) Sędzia śledczy może złagodzić lub uchylić

środek zapobiegawczy jedynie na wniosek prokuratora.

Art. 22. Wykonanie dekretu niniejszego porucza się: w części, objętej art. 16 - 21 Ministrowi

Sprawiedliwości, w odniesieniu do art. 12 Mini-

Nr. 32.

strowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem Sprawiew części pozostałej - Ministrowi Skarbu.

dliwości,

Art. 23. (1) Dekret niniejszy wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

(2) Jednocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 15

lutego 1928 r. w sprawie wywozu zagranicę złota

(Dz. U. R. P. Nr. 18, poz. 156).

Prezydent Rz.eczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady MinisItrów

Marjan Zyndram - Kościalkowski

Minister Skarbu: E. Kwiatkowski

Minister Sprawiedliwości: Czesław Michałowski

250.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA

SKARBU

z dnia 26 tkrwiefmia 1936 Ił".

o obrocie pieniężnym z zagranicą oraz o obrocie

zagranicznemi i krajowemi środkami płałniczemi.

Na podstawie a'rt. 22 dehetu 'P,rezvdenta Rzeczypospolite'; z dnia 26 kwietnia 1936 r. w sprawie

obrotu pienięŻoIleg1o z (Zagranicą o~a'z ohr'o tu zagranicmemi i kraj,owemi ślrordkami płatnkzemi (Dz. U.

R. P. Nr. 32, poz. 249) zarządza się co następuje

L Przepisy ogólne.