Ustawa skarbowa z dnia 30 marca 1936 r. na okres od 1 kwietnia 1936 r. do 31 marca 1937 r.

Upoważnia się Rząd do czynienia

a)

wydatków administracji państwowej zwyczajnych do kwoty 2.152.248.077 zł, nadzwyczajnych

do kwoty 54.679.940 zł,

b)

wydatków na dopłaty ze Skarbu do przedsiębiorstw i zakładów państwowych do kwoty 14.276.000

zł, razem do kwoty 2.221.204.017 zł, zgodnie z załączonym budżetem na okres od 1 kwietnia

1936 do 31 marca 1937 (rok budżetowy 1936/37).

Na pokrycie wymienionych w art. 1 wydatków służą dochody zwyczajne w kwocie 2.040.350.753

zł, nadzwyczajne w kwocie 180.938.687 zł, razem w kwocie 2.221.289.440 zł, a w szczególności

a)

dochody administracji państwowej w kwocie 1.478.666.030 zł,

b)

wpłaty do Skarbu przedsiębiorstw i zakładów państwowych w kwocie 147.623.410 zł,

c)

wpłaty do Skarbu monopolów państwowych w kwocie 595.000.000 zł.

(1)

W planach finansowo-gospodarczych, objętych budżetem na rok 1936/37, ustala się

a)

dla przedsiębiorstw i zakładów państwowych rozchody zwyczajne w kwocie 334.286.900

zł, rozchody nadzwyczajne w kwocie 21.829.395 zł,

b)

dla monopolów państwowych rozchody zwyczajne w kwocie 417.313.200 zł,

c)

dla Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy rozchody zwyczajne w kwocie 109.450.000

zł.

(2)

Na pokrycie rozchodów zwyczajnych i nadzwyczajnych przedsiębiorstw, zakładów i monopolów

państwowych oraz Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy służą ich wpływy

zwyczajne i nadzwyczajne oraz dopłaty ze Skarbu, wymienione w art. 1.

Wydatki państwowe (art. 1 i 3) mogą być dokonywane, o ile ustawa niniejsza inaczej

nie postanawia (art. 6), tylko na te cele i w tych kwotach, które zostały ustalone

w rubrykach budżetu.

(1)

Kredyty, przewidziane w budżecie na rok 1936/37 (art. 1), będą otwierane przez Ministra

Skarbu miesięcznie.

(2)

Przepis o miesięcznem otwieraniu kredytów przez Ministra Skarbu nie dotyczy w części

12 dz. 7 „Fundusz Obrotowy Reformy Rolnej” i w części 13 dz. 9 „Taksa administracyjna”

oraz dz. 12 „Fundusz opłat studenckich”.

(1)

Minister Skarbu ma prawo na wniosek właściwego Ministra, względnie Marszałków Senatu

i Sejmu oraz Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

A.

przenosić kredyty

a)

w obrębie każdego działu poszczególnych części budżetu zwyczajnego administracji państwowej

między paragrafami, obejmującemi wydatki, związane z normalnym tokiem administracji

(bieżące koszty utrzymania i funkcjonowania organów administracji państwowej),

b)

w obrębie każdej części budżetu administracji państwowej ze wszystkich paragrafów

na wszystkie paragrafy, obejmujące wydatki niewymienione pod lit. al, a w części 6

budżetu również na § 12 „Rezerwa zaopatrzenia” rozdział 2 w działach 2 i 4 wydatków

zwyczajnych,

c)

w obrębie planów finansowo-gospodarczych przedsiębiorstw, zakładów i monopolów państwowych

oraz Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy między paragrafami, obejmującemi

rozchody zwyczajne;

B.I.

w miarę uzyskiwania nadwyżek ponad kwoty, przewidziane w budżecie dochodów, zwiększać

wydatki;

a)

w części 7 dz. 4 we wszystkich paragrafach,

b)

w części 8 dz. 5 § 17 budżetu nadzwyczajnego „Pomoc przy zawieraniu układów konwersyjnych

wierzytelności rolniczych”,

c)

w części 8 dz. 2a „Klasyfikacja gruntów”,

d)

w części 10 dz. 1 § 10 „Subwencje”,

e)

w części 12 dz. 3 § 15 „Subwencje i inne wydatki na popieranie obrotu artykułami rolniczemi”,

f)

w części 13 dz. 4 „Szkolnictwo ogólnokształcące” na szkoły powszechne,

g)

na spłatę długów państwowych;

II.

w miarę uzyskiwania nadwyżek dochodów w części 11 dz. 4 rozdz. 4, w części 12 dz.

7, w części 13 dz. 9 i dz. 12 zwiększać odpowiednio wydatki

a)

w części 11 dz. 4 rozdz. 4 „Państwowy Fundusz Drogowy”,

b)

w części 12 dz. 7 „Fundusz Obrotowy Reformy Rolnej”,

c)

w części 13 dz. 9 „Taksa administracyjna”,

d)

w części 13 dz. 12 „Fundusz opłat studenckich”;

C.

zwiększać rozchody w planach finansowo-gospodarczych przedsiębiorstw, zakładów i monopolów

oraz Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy, o ile to zwiększenie nie spowoduje

zmniejszenia wpłaty do Skarbu lub zwiększenia dopłaty ze Skarbu na rzecz danego przedsiębiorstwa,

zakładu i monopolu państwowego, względnie Funduszu Kwaterunku Wojskowego lub Funduszu

Pracy.

(2)

Przeniesienia kredytów, wymienione w punkcie A, lit. a) i b), mogą być uskuteczniane

tylko za zgodą Prezesa Rady Ministrów. Przeniesienia te, jak również i przeniesienia,

wymienione w punkcie A. lit. c), nie mogą być dokonywane w celu zwiększenia wydatków

na płace.

(3)

O dokonaniu zmian, przewidzianych w niniejszym artykule, Minister Skarbu zawiadamia

natychmiast Najwyższą Izbę Kontroli.

Nadwyżki dochodów, uzyskiwane ponad kwoty, przewidziane w budżecie dochodów, mogą

być, poza przypadkami, przewidzianemi w art. 6 pkt. B, używane tylko na pokrycie zobowiązań,

zaciągniętych w toku wykonywania budżetów okresów ubiegłych.

(1)

Bezprocentowy kredyt, przysługujący Skarbowi Państwa w Banku Polskim na podstawie

art. 53 lit. f) jego statutu w brzmieniu, nadanem ustawą z dnia 24 marca 1933 r. (Dz.

U. R. P. Nr. 22, poz. 171) - będzie stanowił w roku budżetowym 1936/37 fundusz obrotowy

Skarbu Państwa.

(2)

Minister Skarbu ma prawo zarachować kwoty, podjęte z tego funduszu, na dochód części

8 budżetu, zwroty zaś do tego funduszu - jako wydatek w tej samej części.

(1)

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielania związkom samorządu terytorialnego i gospodarczego

z zapasów kasowych pożyczek na termin nie dłuższy niż 12 miesięcy.

(2)

Łączna kwota tych pożyczek nie może w ciągu roku budżetowego 1936/37 przekroczyć 20%

sumy udziałów w podatkach państwowych i dodatków do tych podatków, pobieranych przez

kasy państwowe na rzecz wszystkich związków samorządowych.

(3)

Upoważnia się Ministra Skarbu do przelewania z zapasów kasowych Skarbu Państwa na

fundusz zaliczek na uposażenie funkcjonarjuszów państwowych (rachunek oddłużeniowy)

kwot nieprzekraczających oszczędności, osiąganych przy wykonywaniu budżetu na kredytach

rzeczowo - administracyjnych.

(4)

Poza przypadkami, przewidzianemi w ust. (1) i ust. (3), nie mogą być dokonywane żadne

wydatki państwowe z zapasów kasowych lub lokat w bankach państwowych.

(1)

Kredyty, przewidziane w załączonym budżecie, są ważne do dnia 31 marca 1937 r.

(2)

Po tym terminie kredyty na cele budowlane, na rezerwę zaopatrzenia (§ 12 rozdział

2 w działach 2 i 4 wydatków zwyczajnych części 6 budżetu), na wydatki w części 12

w dziale 7 oraz w części 13 w działach 9, 10 i 12, jak również na cele Funduszu Kwaterunku

Wojskowego i Funduszu Pracy, mogą być użyte w ciągu najpóźniej trzech miesięcy pod

warunkami, ustalonemi przez Ministra Skarbu.

(3)

Ograniczenie, zawarte w ust. (1), nie dotyczy kredytów na odpisy i rozchodów na rachunek

zysku handlowego, przewidzianych lub ustalonych trybem art. 6 w planach finansowo-gospodarczych

przedsiębiorstw, zakładów i monopolów państwowych.

Na czas trwania ustawy niniejszej zawiesza się moc obowiązującą przepisu o upoważnieniu

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do przenoszenia kredytów w obrębie całej części 3

budżetu (ustęp 3 art. 29 ustawy z dnia 3 czerwca 1921 r. o Kontroli Państwowej-Dz.

U. R. P. Nr. 51, poz. 314).

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1936 r.