Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1936 r. w sprawie uprawnień byłych członków austrjackiego Instytutu Zaopatrzenia, oraz uprawnień długoletnich robotników w zakładach wojskowych na obszarze województw poznańskiego i pomorskiego.

§ 1. (1) Rozporządzenie mmeJsze dotyczy

1) byłych członków austrjackiego Instytutu Zaopatrzenia dla cywilnej służby najemnej, zatrudnionej przez zarząd wojskowy (Verordnungsblatt fur das

K. u. K. Heer 23 SŁUck Normalverordnungen vom

18 Juli 1907), który w dalszych przepisach rozp.orzą­

dzenia niniejszego będzie nazywany w skróceniu "Instytutem Zaopatrzenia",

2) byłych robotników zakładów wojskowych

w województwach poznańskiem i pomorskiem, obję­

tych przepisem o funduszu zaopatrzenia z dnia 1 grudnia 1906 r. przy rozdziale 43 tytule 7 budżetu Rze. szy (Vorschrift fUr die Unterstutzungsfonds bei Kapi-

Dziennik Ustaw. Poz. 157.

te] 4.3 Titel 7), który w dalszych przepisach rozponiniejszego będzie nazywany w skróceniu

"przepisem o funduszu zaopatrzenia" oraz

3) wdów i sierot po osobach, wskazanych

w pkt. 1) i 2).

(2) Osoby wymienione w ust. (1) mają prawo do

zaopatrzenia ze Skarbu Państwa na warunkach

i w wysokości, ustalonej rozporządzeniem niniejszem.

rządzenia

§ 2. (1) Prawo do zaopatrzeń

członkom Instytutu Zaopatrzenia

1) którym przyznane zostało

przed l listopada 1918 r~,

służy

byłym

zaopatrzenie

,

2) którzy przed 1 listopada 1918 r. ukończyli

65 rok życia albo stali się niezdolnymi do pracy, jednakże postępowanie, dotyczące przyznania zaopatrzenia nie zostało przed tym terminem przeprowadzone, lub

31 którzy przed 1 listopada 1918 r. byli co najmniej 4 lata członkami Instytutu i albo

a) przeszli do pracy w zakładach wojskowych

polskich i zostali bądź zostaną zwolnieni

z pracy nie z własnej winy, lub też rozwlą­

zali bądź rozwiążą stosunek pracy z ważnej

przyczyny lub z winy pracodawcy, albo też

b) nie pracowali w zakładach wojskowych polskich, ponieważ w miejscowości, w której

przed l !istopada 1918 r. istniał zakład wojskowy austriacki, w którym byli zatrudnieni, nie powstał zakład wojskowy polski, lub

też por.ieważ nie zostali przyjęci do pracy

przez zarząd tef:!o zakładu spowodu podeszłego wieku lub niezdolności do pracy.

(2) Prawo do zaopatrzenia służy wdowom i sierotom

1) którym przyznane zostało zaopatrzenie przed

1 listopada 1918 r. lub

2) po wymienionych w ust. (1) pkt. 1), 2) i 3)

byłych członkach Instytutu Zaopatrzenia lub

3) po byłych członkach Instytutu Zaopatrzenia,

którzy przed l listopada 1918 r. nabyli uprawnienia

do zaopatrzenia, a umarli lub umrą, pozostając w stosunku pracy w zakładach wojskowych polskich.

§ 3.

(ll Zaopatrzenia dla osób, wymienionych

w § 2, udzielane będą według przepisów Instytutu

Zaopatrzenia, z zastrzeżeniem przepisów, zawartych

w paragrafie niniejszym oraz w § 6, 7 i 10.

(2) Przy wymiarze zaopatrzeń będą uwzględ­

hiane tylko lata pracy i wysokość składek członkow­

skich do 1 listopada 1918 r.

(3) Zasady wymiaru zaopatrzeń ustali Minister

Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem

Spraw Wojskowych.

(4) Zaopatrzenie nie może wynosić mniej niż

dla byłych członków Instytutu Zaopatrzenia240 zł rocznie,

dla wdowy - 120 zł rocznie,

dla sieroty - 60 zł rocznie.

§ 4. (1) Prawo do zaopatrzeń służy byłym robotnikom zakładów wojskowych na obszarze województw poznańskiego i pomorskiego;

Nr. 19.

1) którym przyznane zostały przed 1 listopada

1918 r . stałe zaopatrzenia w myśl przepisu o fundu·

szu zaopatrzenia,

2) którzy przed l listopada 1918 r. pracowali

co najmniej 10 lat w zakładach wojskowych, przeszli

do pracy w zakładach wojskowych polskich i zostali

bądź zostaną zwolnieni z pracy nie z własnej winy,

lub też rozwiązali bądź rozwiążą stosunek pracy

z ważnej przyczyny lub z winy pracodawcy.

(2) Prawo do zaopatrzeń służy również wdo·

wom i sierotom

l) którym przyznane zostały przed 1 listopada

1918 r. stałe zaopatrzenia w myśl przepisu o funduszu zaopatrzenia lub

2) po wymienionych w ust. (1) pkt. 1) i 2) byłych robotnikach zakładów wojskowych lub

3) po byłych robotnikach zakładów wojskowych, którzy przed 1 listopada 1918 r. pracowali co

najmniej 10 lat w zakładach wojskowych, a umarli

lub umrą, pozostając w stosunku pracy w zakładach

wojskowych polskich.

(3) Zaopatrzenia dla osób, wymienionych w paragrafie niniejszym. udzielane będą według przepisu

o funduszu zaopatrzenia, z zastrzeżeniem przepisów

zawartych w § 5, 6, 7, 10 i 11 ust. (2).

(1) Zaopatrzenia dla osób, wymienionych

(2) pkt. 2) i 3) wynoszą

dla byłych robotników - 30 zł miesięcznie,

dla wdów - 15 zł miesięcznie,

dla sierot - 7.50 zł miesięcznie.

(2) Zasady wymiaru zaopatrzeń dla osób, wymienionych w § 4 ust. (1) pkt. 1) i ust. (2) pkt. ll,

ustali Minister Opicki Społecznej w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wojskowych; zaopatrzenia te nie

mogą wynosić mniej, niż zaopatrzenia, wymienione

w ust. (1).

.

§ 5.

W § 4 ust. (1) pkt. 2) i ust.

§ 6. (t) Prawo do zaopatrzenia służy osobom,

wymienionym w § 2 i 4, jeżeli

a) posiadają obywatelstwo polskie,

b) zamieszku;ą na obszarze Państwa Polskiego, jednakże Minister Spraw Wojskowych

może wyrazić zgodę na pobieranie zaopatrzenia poza granicami Państwa Polskiego,

c) nie posiadają własnych środków, zapewniających niezbędne utrzymanie.

(2) Ponadto osoby wymienione w § 2 pOwlnny

złożyć deklarację o odstąpieniu Państwu Polskiemu

roszczeń z tytułu członkostwa w Instytucie Zaopatrzenia, osoby zaś wymienione w § 2 ust. (1) i § 4

ust. U) - powinny wykazać, że są ponadto niezdolne do pracy fizycznej co najmniej w 66% % lub ukoń­

czyły 65 rok życia. Procent utraty zdolności do pracy będzie określany przez lekarzy wojskowych według norm, ustalonych dla inwalidów wojennych.

§ 7. (1) Zaopatrzenia służą niezależnie od

uprawnień do rent z tytułu ubezpieczenia społecz­

nego i zasiłków z tytułu zabezpieczenia na wypadek

bezrobocia.

(2) W razie zbiegu uprawnienia do zaopatrzenia wdowiego i zaopatrzenia z tytułu własnej pracy - zaopatrzenie wdowie obniża się o połowę zaopatrzenia z tytułu własnej pracy.

Dziennik Ustaw. Poz. 157

Nr. 19.

(3) Suma zaopatrzeń wdowy i sierot lub samych sierot nie może przekraczać zaopatrzenia, jakie otrzymywał zmarły lub do jakiego miałby prawo.

(4) W razie zbiegu uprawnień do zaopatrzenia

Z tytułu rozporządzenia niniejszego i do renty lub

zaopatrzenia również ze Skarbu Państwa z innego

tytułu - uprawnionemu wypłaca się tylko jedno

świadczenie według jego wyboru.

§ 8. O uprawnieniu do zaopatrzenia orzeka

Minister Spraw Wojskowych.

§ 9. Minister Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Opieki Społecznej powierzy wypłatę

zaopatrzeń

Zakładowi

Ubezpieczeń Społecz­

nych za zwrotem kosztów. W tym celu Zakład Ubezpieczeń Społecznych otrzymywać będzie w począt­

ku roku budżetowego odpowiednią zaliczkę.

§ 10. (1) Zaopatrzenia dla osób, wymienionych w § 2 ust. (1) pkt. 1) i 2)i ust. (2) pkt. 1) oraz

w § 4 ust. (1) i ust. (2) pkt. 1), służą od dnia wejścia

w życie rozporządzenia niniejszego lub od pierwszego dnia następnego kwartału kalendarzowego, jeżeli

zasiłek, przyznawany tym osobom dotychczas przez

władze wojskowe, wypłacany był kwartalnie.

(2) Zaopatrzenia dla osób, wymienionych w § 2

ust. (1) pkt. 3) lit. a) oraz w § 4 ust. (1) pkt. 2), służą

od pierwszego dnia miesiąca następującego po ich

zwolnieniu z pracy, nie wcześniej jednak, jak do dnia

wejścia w życie rozporządzenia niniejszego.

(3) Zaopatrzenia dla osób, wymienionych w § 2

ust. (1) pkt. 3) lit. b), służą z chwilą ukończenia 65 roku życia lub stwierdzenia niezdolności do pracy fizycznej (§ 6 ust. (2)), nie wcześniej jednak jak o~ dnia

wejści~ w życie rozporządzenia niniejszego.

(4) Zaopatrzenia dla osób, wymienionych w § 2

ust. (2) pkt. 2) i 3) oraz w § 4 ust. (2) pkt. 2) i 3), słu­

żą od pierwszego dnia miesiąca następującego po

śmierci b. robotnika, nie wcześniej jednak, jak od

dnia wejścia w życie rozporządzenia niniejszego.

§ 11. Z chwilą rozpoczęcia wypłaty zaopatrzeń ze Skarbu Państwa dla osób, wymienionych

w § 2 i w § 4 ust. (1) pkt. 1) i ust. (2) pkt. 1), wstrzymane zostaną zasiłki, przyznawane tym osobom, dotychczas przez władze wojskowe z tytułu długolet­

niej pracy w zakładach wojskowych.

353

158.

158.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 25 lutego 1936 r.

O organizacji Policji Państwowej

w powiatach miej-

skich.

Na podstawie art. 17 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o Policji

Państwowej (Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr. 5, poz. 27) zarządzam co następuje

§ 1. W miastach, stanowiących osobne powiaty dla celów administracji rządowej, Policja Państwo­

wa stanowi obwody powiatowe, na których czele

stoją. komendanci Policji Państwowej miast.

§ 2. Do zadań komendantów Policji Państwo­

wej miast należą funkcje, wymienione wart. 25 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

6 marca 1928 r. o Policji Państwowej.

§ 3. Na czele Policji Państwowej w Krakowie,

Lwowie, Łodzi, Poznaniu i Wilnie stoi komendant

Policji Państwowej miasta, podporządkowany bezpośrednio komendantowi wojewódzkiemu.

Organem pracy komendanta miasta jest komenda Policji Państwowej miasta.

W miastach, stanowiących osobne powiaty dla

celów administracji rządowej, w których na czele powiatu miejskiego sŁoi 060bny starosta grodzki (Komisarz Rządu), obowiązki komendanta Policji Państwo­

wej miasta pełni m.ianowany na to stanowisko przez

Ministra Spraw Wewnętrznych kierownik komisarjatu, podporządkowany bezpośrednio komendantowi

wojewódzkiemu.

Organem pracy komendanta Policji Państwowej

miasta jest właściwy komisarjat Policji Państwowej.

W tych miastach, w których funkcja starosty

grodzkiego poruczona jest staroście powiatowemu,

obowiązki komendanta Policji Państwowej miasta

pełni mianowany na to stanowisko przez Ministra

Spraw Wewnętrznych właściwy komendant powiatowy.

Organem pracy komendanta Policji Państwo­

wej miasta jest komenda powiatowa Policji Pań..

stwowej.

§ 13. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z pierwszym dniem miesiąca następującego po jego ogłoszeniu.

§ 4. W miastach, tworzących odrębne powia..

ty miejskie dla celów administracji rządowej, w których obowiązki powiatowej władzy administracji

ogólnej sprawują prezydenci miast, mogą prezydenci

tych miast w granicach swych uprawnień i z uwzglę­

dnieniem przepisów §. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 1932 r. w sprawie powiatów

miejskich rDz. U. R. P .. Nr. 41. poz. 408) wydawać

bezpośrednio polecenia Policji Państwowej.

Prezes Rady Ministrów

M arian Zyndram-K ościalkowskl

Minister Spraw Wojskowych: Kasprzycki

Minister Opieki Społecznej: Wł. Jaszczolt

§ 5. Do wykonania zadań, niedających się wyobwodach, wymienionych w § 1, mogą być tworzone specjalne oddziały, wchodzące w skład Policji Państwo­

wej w tych miastach.

§ 12. Wykonanie rozporządzenia niniejszego

porucza się Ministrom Opieki Społecznej i Spraw

Wojskowych.

pełnić siłami poszczególnych komisarjatów w

§ 6. W zakresie organizacji policji śledczej

w powiatach miejskich stosuje się przepisy, objęte

~\

~~NIK

US r

·4

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

N219.

14 marca

Rok 1936.

T R E Ś C

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRóW

Poz.

157-z dnia 7 lutego 1936 r. w sprawie uprawnień byłych członków austrjackiego Instytutu Zaopatrzenia, oraz uprawnień długoletnich robotników w zakładach wojskowych na obszarze województw

poznańskiego i pomorskiego

• • • • • • • • • • •

351

ROZPORZĄDZENIA MINISTRóW

Poz.

15S-Spraw Wewnętrznych z dnia 25 lutego 1936 r. o organizacji Policji Państwowej w powiatach

•

•

miejskich .

159-Spraw Wewnętrznych z dnia 26 lutego 1936 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu

w sprawie zastosowania do gminy wiejskiej Hel w powiecie morskim, województwie pomorskiem,

przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych, dotyczących gmin miejskich

160-Przemysłu i Handlu z dnia 26 lutego 1936 r. w porozumieniu z Ministrami: Rolnictwa i Reform

Rolnych oraz Spraw Wewnętrznych o powołaniu komisyj nadzorczych nad obrotem zwierzętami

gospodarskiemi i drobiem oraz nad hurtowym obrotem mięsa tudzież nad organizacją targowisk .

161-Przemysłu i Handlu z dnia 26 lutego 1936 r. w porozumieniu z Ministrami: Rolnictwa i Reform

Rolnych oraz Spraw Wewnętrznych o notowaniach cen i rejestracji umów sprzedaży zwierząt

gospodarskich i mięsa.

162-Przemysłu i Handlu z dnia 26 lutego 1936 r. o składzie i sposobie działania komisyj szacunkowych,

powoływanych do ustalania przyrostu wartości majątku spółek z ograniczoną odpowiedzialnością

163-Skarbu z dnia 2 marca 1936 r, wydane w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych o zmianie rozporządzenia z dnia 30 maja 1933 r. w sprawie emisji I-ej serji 3% państwowej renty ziemskiej _ .

164-Skarbu z dnia 3 marca 1936 r. o zmianie taryfy na wyroby tytoniowe.

157.

ROZPORZĄDZENIE

Z dnia

RADY MINISTRóW

7 lutego 1936 r.

w sprawie uprawnień byłych członków austrjackiego Instytutu Zaopatrzenia, oraz uprawnień długolet­

nich robotników w zakładach wojskowych na obszarze województw poznańskiego i pomorskiego.

Na podstawie art. 304 ust. (5) i art. 319 ust. (2)

ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu społecznem (Dz. U. R. P. Nr. 51, poz. 396) zarządza się

co następuje

353

354

354

356

358

358

358