Obwieszczenie Ministra Skarbu z dnia 14 lutego 1936 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 15 marca 1934 r. zawierającej "Ordynację Podatkową".

Art. 1.

w sprawach PO'datków państwo-

wych

1) gruntowego,

2) od nieruchomośd,

3) od lokali,

4) od energji elektrycznej,

5) przemysłowego,

6) dochodowego,

Art. 7.

Pierwszą instancją w sprawach podatków

skarbowe, drugą zaś insta:ncją - izby

skarbowe; izby &karbowe sprawują również nadzór

nad czynnościami władz pierwszej instancji.

§ 2. Upoważnia się Ministra Skarbu do przekazywania załatwienia niektórych spraw podatko-

§ 1.

są urzędy

Art. 8.

Art. 2.

§ 1. Ordynację podatkową stosuje się rĆYW­

ruez do tych dodla tków państwowych i samorządo­

wych, które są pobierane wraz z powyższemi podatkami.

§ 2. Minis trowie Spraw Wewnętrznych i Skarbu mogą rozciągnąć mO'c obowiązującą wszystkich lub

niektórych prz.episÓIW ni11iejs'zej ordynacji także na

wszy&ltkie, lub niektóre samoistne podatki na rzecz

związków samorządowych.

Art. 3.

W sprawach, uregulowanych niniejszą ordynacją, mogą być zawierane umowy na zasadach wzajemności oraz wydawane prie.z Radę Ministrów zarządzenia odwetowe.

DZ lAt II.

WLADZE I ICH WLAśCIWOśC. '

I.

Właściwość rzeczowa.

Art. 4.

Ogólny i naczelny nadzór nad sprawami podatków oraz piecza nad śdsl em i jednolitem wykonywaniem przepisów w zakresie tych podatków należy

do Ministra Skarbu.

Art. 5.

Ilekroć w ordynacji niniejs'z ej jest mowa o lz·

bach skarbowych, odnosi się to również do wydziału

skarbowego województwa śląskiego, a gdzie jest mowa o dyrektoll"ze izby skarbO'wej - do naczelnika

wydziału skaxbowego urzędu wojewódzkiego ślą­

skiegO'.

wych w pierwszej instancji izbom skarbowym; dla

tych spraw drugą ins,tancją jest Minister Skarbu.

7) nadzwyczajnego od niektórych zajęć zawodowych,

8) WOrjskowego, pobJeranego w p~taci dodatku

do podaJtku dochodowego,

9) od kapitałów i rent,

podlega przepisom ordynacji podatkowej.

R oz d zia ł

Ari. 6.

I.

POSTANOWIENIA WSTĘPNE.

PO'stępowanie

urzędy skarbowe, izby skarbowe, utworzone

przy tych izbach komi&je odwoławcze oraz Minister

Skarbu.

Przy izbach skarbowych działają komisje odwoławcze, jako władze powołane do rozstrzygania

odwołań w sprawach wymiaru prze·z urzędy skarbowe podatków przemy&łowego od obrotu i dochodowego (Dział l).

Art. 9.

§ 1. Minister Skarbu w porozumieniu ,z MiniSItrem SpraJW Wewnętrznych może w drodze rozporządzeń poruczać wymiar niek tórych spośród wymienionych w art. 1 podatków związkom samorządowym

oraz przyznawać im za wykonanie poruczonych

czynności odpowiednie wynagrodzenie.

Rozporzą­

dzenia te ustalą zakres uprawnień i obowiązkÓw

związków samorządowych, jako władz wymiarowych,

oraz zasady postępowania O'dwoławczego.

§ 2. Minister Skarbu w porozumieniu z in1eresowanyrni ministrami może zlecić władzom samorz~du terytorjalnego lub gospodarczego, innym organizacjom publiczno-prawnym lub dobrowolnym organizacjom zawodowym oraz organom tych władz i organizacyj - pobór wyszczególnionych wart. 1 podatków, bądź też zaliczek i przedpłat na poczet tych

podatków od ws'z ystkich płatników lub niektórych

grup płatników, jak również ustaLić wy&okość wynagrodzenia za te czynności.

Ro z d zi a ł

II.

Właściwość miejscowa.

A.rt..lo.

Właściwość miejscową dla wymiaru podatków

gruntowego, od nieruchomości i od lokali określa się

według miejsca położenia przedmiotu podatku.

Art 11.

§ t. Właściwość miejscową dla nabycia świa­

Do zarządu podatkami, objętemi niniej'szą ordy- . 'dlectw przemysłowych i karl rejestra<:yjnych określa się według miejsca położenia zakładów handlonacją, oraz do załatwiania związanych z tem spraw

wych i przemysłowych, lub należących do nich skłapowołane są następujące władze skarbowe

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

dów, albo według miejsca wykonywania przedsię­

biorstw i osobi&tych zajęć przemysłowych.

§ 2. Swiadectwa przemysłowe i karty rejestracyjne wydaje kasa właściwego urzędu skarbowego.

Art. 12.

§ 1. Właściwość miejsoową dla wymiaru podatku przemysłowego od obrotu określa ' się według

miejsca, w którem znajdują się zakła..dly handlQIWc

i przemysłowe, albo w którem wykonywa się przedsliębiol'stwa na zysk obliczone, osobiste zajęcia przemy&łowe oraz samodzielne wolne zajęcia zawodowe.

§ 2. Dla osób prawnych miejscowo właściwą

jest ta władza wymiarowa, w której okręgu znajduje

slię saedzU.ba osoby prawnej.

§ 3. Jeżeli siedziba przedsiębiorstwa znajduje

się zagranicą, wówczas właściwość określa się według tego miejsca na obszarze Państwa Polskiego,

w którem znajduje się przedstawiciel~two przedsię­

biorstl:wa, albo w którem zamlies·z.kuje jego pełnomoc­

nik.

Art. 13.

Za miejsce wykonywania (art. 11 i 12) samodzielnego WUilnego zajęcia zawodowego, osobistego

zajęcia przemysłowego, skupu zawodowego lub handlu wędlrownego, uważa się miejsce zamies'z kania osoby wykonywającej zajęcie lub ha:ndel. Za miejsce

wykonywania samoistnych robót i dostaw, prowadzonych w klilku okręgach, UWaża &ię miejsce, w -którem zawa..rtO umowę.

Art. 14.

§ 1. Właściwość miejsoową dla wymiaru podatku dochodoweg:o (Dział I) i wojskowego, pobierane~o w. postad do~a~ku do podatku ,dochodowego,

okresla Slę według IDle)SCa, w którem płatnik w dniu

15 grudnia rOiku PQlprzedzającego rok podatkowy miał

siedzibę lub miejsce zamieszkania, albo w braku tegoż miejsce pobytu.

§ 2. Jeżeli pod tym względem zachodzi wąt­

pliwość, wymierza się podatek w tym okręgu, w którym znajdują się podlegające podatkowi źródła cło­

chodu.

§ 3. Jeżeli źródła dochodu znajdują się w kilku okręgach wymia..rowych, wymierza się podatek

w tym okręgu, w którym znajduje się większa część

lub też główne źródło dochodu.

.. § 4. ~eżeli I?łatnik nie ma w kraju siedziby,

nueJS<:a zamle&zkama lub pobytu, wymierza się podatek w tym okręgu, w którym znajdują się podlegają­

ce podlatk()JWi źródła dochodu.

. §. 5.. Jeż,e~i źródła" dochodu. takiego płatnika

maJd~Ją Slę w kllku okręgachwymlarowych, wymier~ s~ę podatek w tym okręgu, w którym znajduje

Slę 'Wl,ększa część lub też główne źródło dochodu.

§ 6. Dla spadków wakujących właściwą wła­

dzą wymiarową jest ostatnio właściwa władza wymia..rowa dla zmarłego.

.

§ 7. Jeżeli w sposób, przewidziany w § 1-6,

me możn~ ustalić właściwości miejSiCOWej, - właści­

wą będzle władza, w której okręgu płatnik miał

ostatnio miejsce zamie~zkania.

.

Art. 15.

§ 1. Dla wymiaru p odatku dochodowego według Działu II ustawy o pallst wowym podatku dochodowym, z wyjątkiem podatku dochodowego od emerytur, właściwość miej'scQlWą władz wymiarQlWych

określa się według miejsca zatrudnienia pracownika.

§ 2. Miejscem zatrudnienia jest stałe miejsce

pracy pracownika (fabryika, warsztat, biuro, ma,g azyn, gospodarstwo w iejskie, domowe, urząd i t. p.).

§ 3. Stałe miejsce pracy pozostaje miejscem

zatrudnienia nawet wtedy, gdy pracownik na zlecenie &łużbodawcy wykonywa krótkotrwałe roboty poza

stałem miejscem pracy.

§ 4. Miejs.c em zatrudnienia pracownika, którego służbodawca najmuje do robót, wykonywanych

w okręgach coraz to innych urzędów ,s karbowych,

jak np" w przedsiębiorstwach budowlanych, budowy

dróg, kanałów i t. p., jest siedziba lokalnego ki,erown1ctwa robót.

§ 5. Dla wymiaru podatku dochodowego ()id

emerytur (Dział II) właściwość miejscową władz wymiaTowych określa się według miejsca siedziby pracodawcy, wypłacając ego emeryturę.

§ 6. Dla wymiaru różnicy w podatku dochodowym (Dział II) wł.aśdwą jest władza skarbowa miejsca z.amieszkanrua płatnika, a w braku tegoż - miejsca pobytu.

Art. 16.

Właściwość miej&cową dla wymiaru podatku od

ka..pitałów i rent określa się według pra,w nej siedziby

zarządu instytucyj i p rzeds,iębiorstw oboWli.ązanych

do opłacania tego podatku.

Art. 17.

Właściwość miejscową dla wymiaru podatku od

energji elektrycznej określa Silę według siedziby

sprzedawcy energji elektrycznej.

Art. 18.

Spory o właściwość miejscową między władza­

mi skarbowemi I instancji, podległemi jednej izbie

skarbowej, rozstrzyga izba skarbolwa, natomiast spory między takiemiż

władzami,

podległemi różnym

izbom skarbowym, tudzi eż &pory między izbami skarbowemi rozsrtrzyga Minister Skarbu.

Art. 19.

W przypa..dIkach, gdzie dla ustalenia właściwo­

ści miejscowej nie wystar'ozają przepisy niniejszego

rozdziału,

rozs't rzyga o właściwości Minister

Skarbu.

Art. 20.

Minister Skarbu może przeka'zać sprawę w całości lub w części innej władzy I lub II instancji, jeżeli 'z achodzi ważna potrzeba wył ączenia sp rawy z pod

kompetencji władzy miejscowo dla niej właściwej.

D Z I A Ł III.

TAJEMNICA URZĘD OWA I WYŁĄCZENIE

URZĘDNIKÓW.

Art. 21.

Urzędnicy i inni funkcjonarjusze winni utrzymywać w najściślejszej tajemnicy wszelkie wiadomo-

ści o &

't osunkach majątkowych i dochodowych płatni­

ków i osób trzecich, uzyskane przy wykonywaniu obowiązków służbowy<:h.

Zachowanie tajemnicyobowiązuje lchiównłeż po rozwiązaniu stosunku' służbo­

wego.

Art. 22.

Urzędnik powinien się wyłączyć

a) w sprawie, w której sam jest płałni!kiem, albo

pozostaje do płatnika w takim stosunku

prawnym, że wyn~k sprawy może oddziałać

na jego osobiste prawa i oboIwiązki;

b) w sprawie jego małżonka, krewnych do trzeciego i poWlinowa!tych do drug~ego &topnia

włącznie;

c) w sprawie swych rodziców przybranych,

.dzieci przysposobionych oraz 'Osób, będących

pod jego opieką lub kuratelą;

d) w sprawie, w której jest lub był pełnomoc­

nikiem płatnika;

e) w sprawie, spowodu której wszczęto przeciw niemu postępowanie dyscyplinarne lub

kamo - sądowe;

f) w sprawie, w której brał ud~iał w wydawaniu orzeczeń lub postanowień w I instancji.

DZIAŁ

IV.

przemysłowegO' Dd obrD,t u lub dochodDwegD (Dział I)

w pOldwójnej ilośd: 1) przez organizacje samorządu

gDspDdarczegD, 2) przez organizacje samorządu wDlnych zawodów (Rady Adwokackie, Izby Lekarskie).

§ 6. Członkowie komisji (zastępcy) mogą być

mianowani (powołani) na następną kadencję.

Art. 25.

§ 1. Przy mianowaniu i powołaniu członków

i ich zastępców należy mieć na względzie, by W&'z ystkie kategorje płainików były, Q ile mo Ż i11O'Śc1 , równomiernie reprezentowane.

§ 2. Jeżeli związki i organizacje, o których

mOlwa wyżej, nie przedstawią k'a ndydatów na człon­

ków i ich zastępców w wyznaczonym CD najmniej jednomiesięcznym terminie, wówcza1

s także i pozostałych

członków i zastępców zamianuje Minister Skarbu na

wniosek dyrektora izby skarbowej spDśród płatników

poda,t ku przemysł'OWegD 'Od obrotu lub dochoo01Wego.

Art. 26.

Cz'łonkami i zastępcami czł'Onków komisji odwoławcz,ej mDgą być jedynie 'Obywatele RzeczYPDsPDlitej, którzy ukończyli trzydziesty rok życia, korzystają

z pełni praw cywilnych i obywatelskich i nie byli kararu za przes1tępstwa na slzkodę Skarbu Państwa.

KOMISJE I SEKCJE ODWOŁAWCZE.

Art. 27.

Ar,t. 23.

Od pełnienia czynności członka lub zakomisjt mogą się uchylić pDsłowie

i członkowie Senatu, duchowni prawnie uznanych

rlJwiązków religijnych, osoby w wielku ponad 60 lat,

Dsoby, które SlpowodukalecŁwa lub ułDmności nie są

w możności spełniać obowią:~ków członków komisji,

wreszcie osoby, które przez 6 lat nieprzerwanie peł­

niły już te obowiązki.

§ 2. Zołn.ierze, pełniący czynną służbę wojskową, wolni są od pełnienia 'ObDwiązków czł'Onków i zastępców członków komir.yj odwołruwczych.

, § 1.

W okręgu każdej izby skarbowej tworzy

się : komisję odwoławczą do ro'u,rtrzygania od~ań od

wymiaru podatku przemysłowego od obrotu 1 d~~­

dowego.

§ 2.

Minister Skarbu może w rame potrzeby

utworzyć w okręgu jednej izby skarbowej więcej niz

jedną komis,ję odlwoławczą i okreśLić ich zakres działania.

Art. 24.

§ 1. Komisje odwoła>wcze powołuje się ~

okres dwuletni. Minister Skarbu m'Oże tę kadenCję

przedłużyć na następne dwa lata.

§ 2. Minister Skarbu może rozwiązać komisję

odwoławczą przed upływem kadencji i zarządzić ponowne jej skompletowanie.

§ 3. Komisja składa &~ę z przewodn!czącego

oraz z 24 lub 36 członków i tyluż ich z~astępców. PrzewDdniczącym komisji 'Odwoławczej jest mianDwany

przez Ministra .Sk~bu urzędni!~ M!n.ist~rs~wa ~karbu

I kategorji, pOSiadający przynajmniej plęclOleŁmą słu­

żbę w dziale podatków bezpośredJnich.

._ § 4. Minister Skarbu mDże mianować sia'łego

zastępcę przewodniczącego komisji odwoławczej. Zas'tępca przewodniczącego komisji odwoławczej powinien odpowia'dać warunkom, przewidzianym dla przewodniczącego (§ 3).

§ 5. Minis·t er Skarbu mianuje na wniosek dyrektora izby s'k arbowej 12 lub 18 członków i tyluż zaSltępCÓW z ~rona płatników podatku p,rzemysłowego OId

obrotu lub dochDdowego (Dział I) w okręgu izby oraz

powDłuje 12 lub 18 członków i tyluż zastępców sposród kandylCłJatów, przedstaWionych za pośrednictwem

dyrekWr~ izby sikarbQWej z grona płatni,ków podatku

,

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

§ 1.

stępcy czł011!ka

Art. 28.

§ 1. Mandat członka komisji i zas1tępcy człon­

ka jest honOIrDwy.

§ 2. CzłonkDm i zastępcom zwraca się poniesione koszty pDdróży i wypłaca diety według norm,

przewidzianych dla radców we władzach i urzędach

bez:pośrednio podległych władzy naczelnej. Prawo d'O

diet mają również członkowie i zastępcy, zamieszkali

w s~edzihie komisji Ddwoławczej.

Art. 29 .

§ 1. Mandat człDn'ka (zastępcy członka) komisji wygasa z upływem okresu, na jaki członek fzasł.ępca) zo&tał mianowany (powołany), gdy członek

(-zastępca)

utraci warunki piastowania mandatu

(art. 26), lub gd\y członek (zastępca) przestanie być

płatnikiem w podrutkach: przemysłowym od obrotu,

lub dochodowym na skutek utraty źródła dochodu

w danym okręgu.

§ 2. Członek (zastępca) traci mandat, jeżeli

bez usprawiedliwienia przyczyn nie przybył na trzy

kolejne pDsiedzenia.

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

§ 3. O wygaśnięc1u lub utracie mandatu orzeka prz ewodniczący komisji odwoławczej. Od postanowienia tego służy zażalenie do Ministra Skarbu

w terminie 14-tu dni po doręczeniu postanowienia.

§ 4. Minister Skarbu może z ważnych przyczyn zwolnić członka (zastępcę członka) komi&ji OCwoławczej przed upływem czasu, na który Dyl })o-,\'ołany.

§ 5. W przypadk,tch, wymienlOnych w pa ragrafach poprzednich, mianuje się (powołuje się) na

po>zostały okres urzędowania nowych członków (zastępców), trybem, wskazanym wart. 24.

§ 4. Do referowania spraw w komisji lub

w sekcjach i do prowadzenia prQtakółów posiedzeń

mogą być powoływani urzędnicy izby skarbowej.

Art. 32.

Komisje odwoławcze w pełnym składzie

i orzekają w przypadkach, wskazanych

wart. 33 § 2, oraz opinjują opracowane przez izby

&karbOlwe prajekty norm szacunkowych dla podatków. Normy te zatwierdza Minister Skar bu pOI wy s łu­

chaniu opinji właściwych samorządów gospodarczych.

§ 2. Bliższe postanowienia w tym względzie

wyda Minister Skarbu.

§ 1.

abradują

Art. 30.

§ 1. Przewodniczący, jako też członkowie komisji i ich zastępcy, powinni w czasie pełnienia swych

czynności przestrzegać pos>Łanowień ustaw podatkowych i przepisów niniejszej ordynacji, postępować

bez's tronnie bez względu na osobę płatnika i inne osoby oraz przedsiębiorstwa i według najlepszej wiedzy

i sumienia, oraz zachować w ścisłej tajemnicy przebieg obrad, jak również stosunki płatnika i osób trzecich, o których powzięli wiadomaści w związku z piastowaniem mandatu, Zachowanie tajemnicy obowią­

zuje również po ustaniu mandatu.

§ 2. Człankowie (zastępcy człon!iów) komisji,

nie będący urzędn~kami paIlsiwowymi, obowiąz,ani są

na ws;tępie swego urzędowania, po uprz.e diniem zwróceniu ich uwagi przez przewodniczącego na adnośne

postanowienia a·r t. 254 kodeksu karnego, złożyć następujące ślubo'wanie

, "Ślubuję, że w czasie pełnienia czynności człon­

ka komisji (zastępcy członka) postępować będę

w myśl prz,episó'w prawa bezstronnie i według najlepszej wiedzy i sumienia maz, że wsz ystko, cO' dojdzie do mej wiadomo'ści w związku z pełnieniem mandrutu członka (zastępcy członka) komisji, a w szczególności wiadomośoi o przebiegu obra,d i Q stosunkach

płatników, zachowam w tajemnicy również po' us>

t a-

niu mandatu".

§ 3. Ślubowanie składa się przez powtórzenie

s> łów śl11bowania i padanie ręki przewodniczącemu.

O złożeniu ślubawania należy sporzą.dzić protokół,

kt?~y ·p odpisuje ślubujący 'Oraz przewodniczący ,komISJi.

Art. 31.

§ 1. Kamisja odwoławcza obraduje i o:rzeka

bądź w pełnym składzie (art. 24), bądź w sekcjach,

złożonych z przewodniczącego

oraz

6

członków,

w tern 3 z grupy mianowanych.

§ 2. Przewodniczący kamisji odwoławczej osobiście przewodniczy zarówno w komisji, jak i w poszcze,g ólnych sekcjach i tylkD w razie niemożności zas'tępuje go jegD stały zastępca (art. 24 § 4). W wyjątkowych przypadkach Minister Skarbu może upoważnić do zas! tąpienia przewodniczącegD komisji odwaławc.zej lub jego zastępcy przez innego urzędn.i­

ka, posiadającegD przynajmniej S-letnią służbę

w dziale podatków bezpośrednich.

§ 3. Przewadniczący komisji odwoławczej zwołuje komisję lub poszczególne sekcje, kieruje ich czynnaściami i czuwa nad praWlidłowem stosowaniem

ustaw podatkowych i przepisów niniejszej ordynacji.

Art. 33.

§ 1. Przewodniczący komisji adwoławczej wyze składu komi's ji PQszczególne sekcje w ten sposób, by w skład danej sekcji wchodziła, Q ile maż­

ności, połowa człQllkó'w z tej kategorji płatników,

których odwołania będą przedmiotem obrad sekcji.

§ 2. Zasadniczo sekcje rozstrzygają odwołania

ostatecznie. Jeżeli jednak przewodn iczący komis ji odwoławczej uzna, że uchwała sekcji narusza przepisy

ustaw p odatkowych lub rażąco odbiega od danych,

zawartych w aktach wymiarowych, pawinien przekazać sprawę komisji odwo ławczej, która on eka ostatecznie.

Art. 34.

łania

Komisja i sekcja jest zdolna do powzięcia

na posiedzeniu komisji obecnych jest

przynajmniej 8, a na posiedzeniu sekcji przynajmniej

2 członków, oprócz przewodniczącego.

uchwał, jeżeli

Art. 35.

§ 1. Uchwały w komi&ji i w sekcjach zapadają

bezwzględną większością głosów osób, biorących

udział w głosowaniu; przewodniczący nie głosuje, lecz

jedynie rozstrzyga w razie równaści gł>osów.

§ 2. Jeżeli przy gło.sowaniu nad wysokością

pewnej cyfry nie można osiągnąć bezwzględnej więk­

szości głosó:w, wówczas głosy, oddane na cyfrę najniekorzystniejszą dla płatnika, należy do liczać do

głosów, które padły na najbliż&ze ko.r zystniejsze dla

płatnika cyfry, tak długo, aż osiągnie się bezwzględną

większość.

Art. 36.

§ 1. Członek (zastępca członka) powinien opuSCIC P?;s iedzenie komisji lub sekcji na cza,s narady

i po;wzięcia uchwały, gdy na posiedzeniu jest wzpatrywana s·p rawa opodatkO'wa1l1ia je·go samego lub o.saby, z którą pozo&'taje w stosunku małżeńs1twa, pOlkrewieńs>twa lub powinowactwa w linji p.rosłej, a w linji

bocznej do drugiego stopnia, lub też 'W stosu!lku opieki luh przysposobienia, jak również, jeżeli ro>zpałry­

wana jest sprawa jego pracoda>wcy lub pracownika,

alba kogokolwiek, którego jest prawnym zastępcą lub

pełnomocnikiem, wreszcie, jeżeli jest współwłaścicie­

lem lub udziało·wcem przedsiębio'rstwa, dla któregO' ·

komisja lub sekcja określa podatek

§ 2. Gdy wymienione w poprzednim paragrafie przeszkody do,tyczą przewodniczącego, wówczas

powinien on oddać przewodnictwo obrad swemu za-

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

stępcy, zastępca zaś innemu urzędnikowi, wyznaczonemu przez przewodniczącego komisji odwoław­

czej.

Art. 37.

Z obrad i uchwał komisji i sekcji spor:ządza się

protokóły, które podpisują przewodniczący i przynajmniej 2 członków obecnych na posiedzeniu.

DZIAł..

V.

ORZECZENIA I POSTANOWIENIA.

Art. 38.

Władze skarbowe wydają orzeczenia i postano-

Art. 44.

§ L Jeżeli termin wykonania zobowiązanIa

podatJkowego nie jest ściśle określony w ustawie podatkowej, zotbo1wiązanie poda'tkowe powstaje z chwilą ustalenia kwoty podatku przez właściwą władzę.

§ 2. Zobowiązanie podatkowe staje się wymagalnem z upływem terminu płatności, określonego

w ustawie poda1tkowej lub ustalonego w myśl § 1.

§ 3. Zobowiązanie podatkowe obejmuje zarówno po,datek i wszelkiego rodzaju dodatki do podatku, jak również należności uboczne, a mianowicie odsetki i koszty przymusowego ściągnięcia.

Art. 45.

wienia.

Ad. 39.

§ 1. Orzeczeniem jest akt władzy &karbDwej,

wydany w teku postępowania wymiarowegO' i OdWDławC'zego, mocą którego nakłada się, zmniejsz'a lub

uchyla podatek lub grzyw-nę.

§ 2. Wszelkie inne akty są postanowieniami.

Art. 40.

O ile poszczególne przepisy niniejszej ordynacji

Obowiązek podatkowy wygasa lOa skutek powsiania okoHc'zności, określonych w poszczególnych

u8tawach pouatko'wych.

Art. 46.

Zobowiązanie podatkowe wygasa przez: 1) zapłatę lub przymusowe ściągnięoie, 2) umorzenie, 3)1

przedawnienie.

inaczej nie S'tanovvią, każde orzeczenie i pDstanowienie powinno zawierać nazwę władzy, wymienienie

osoby, do której jest skierowane, datę, osnowę, po,wołanie się na podstawę prawną, podpi& lub pieczęć

władzy i pouczenie co do terminu i trybu zaskarżenia.

Art. 41.

Jeżeli władza błędnie objaśni płatnika ba.di CD

do terminu wniesienia odwołania lub zażalenia, bądź

CD do dalszegO' toku instancji, tO' objaśnienie takie nie

może pociągnąć ujemnych skutków dla płatnika w razie zasŁosowania się do takiegO' objaśnienia. Odwołanie lub zażalenie, wniesione w terminie wy'znaczonym, chociażby po upływie właściwego terminu ustawowego, uważa się za wniesione w terminie, jeżeli zaś

błędnie objaśnionO' płatnika co do toku instancji, albo

jeżeli wogóle nie objaśniono płatnika o przysługują­

cem mu prawie wniesienia odwołania lub zażalenia,

może on w ciągu 14 dni po dmęczeniu orzeczenia żą­

dać od władzy takiego objaśnienia. Wówczas termin

dlo wniesienia odwołania lub zażalenia liczy się od

dnia następnegO' po otrzymaniu objaśnienia.

Art. 42.

O ile przepisy lllme)Szej ordynacji inaczej nie

stanowią, orzeczenia lub poS'tanowienia, przeciw którym nie jestdDpuszczalne odwołanie lub zażalenie

w toku instancji, są ostateczne. Orzeczenie lub postanowienie ma być podane pisemnie do wiadomośC'i

płatników; za zgodą płatnika mo,że być ono również

podane mu ustnie do wiadomości. Ustne zawiadomienie potwierdzi płatnik swoim podpisem i datą na

akcie, zawierającym załatwienie.

D Z I AL VI.

OBOWIĄZEK PODATKOWY.

Art. 43.

Poszczególne ustawy podatkowe określają, kiedy pow&'t aje obowiązek podatkowy i odpowiadające

mu prawo Państwa do wymiaru podatku.

D Z I AL VII.

PŁATNICY I ICH ZASTĘPCY.

Art. 47.

Płatnikiem w rozumien~u niniejszej ordynacji

jes1t każda osoba fizyczna (spadek waJkujący) lub

prawna, podlegająca w myśl poszczególnych ustaw

podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Art. 48.

Do działań w sprawach pDd atkowych , a w SZiC'ze~

gólności dO' składanua zeznań, do udzielania wyjaś­

nień, odpowiedzi na zapytania i przedistaw~one wąt­

pliwości, zdolni są pła'tnicy, którzy w myśl przepisów

prawa cywilnego posiadają zdolność do działań prawnych.

Art. 49.

§ 1. Imieniem pł.atników, me mających zdoldo działań prawnych, działają ich zastępcy

prawni.

§ 2. Imieniem osób prawnych i spółek handlowych działają o&oby, uprawnione do zastępstwa z mocy statutu, aktu fundacyjnego, umowy spółki i t. p.

§ 3. Imieniem spadków wakujących działają

osoby, sprawujące zarząd majątku masy s'PaJclikowej.

§ 4. Jeżeli nie jest pewne, kto jest upoważnio­

ny do wys'tępowania w imieniu spadku lub innego

pozostałego majątku, to na wniosek właściwej władzy

skarbowej sąd wyznaczy kura'tora.

§ 5. Co do płatników nieobecnych lub niez,dolnych do działań prawnych, a nie mających zastępcy

prawnego, może właściwa władza skarbowa wys{ąpić

do &ądu z wnioskiem o wyznaczenie takiego zastępcy.

nośCii

Art. 50.

Płrutnik może ustanowić pełnDmocnika.

Pełnomocnictwo powinno być udEielone

piśmie, przyczem władza skarbowa może żądać

§ 1.

§ 2.

na

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

Nr. 14.

Art. 51.

kowych, położonych na terenie miast, z podaniem roku wybudowania, jeśli budo-w a zOlstała ukończona po

dniu 31 grudnia 1921 r., ma.z wykazów nieruchomości

gruntowych, położonych na terenie miasL

§ 1. PłClJtnicy, przebywający stale zagranicą,

obowiązani są wyznaczyć pełnomocnika, mieszkające­

Art. 55.

uw:ierzytelnierua podpisu na pełnomocnictwie z wyjąt­

kiem przypadków, gdy pelnomocnikiem jest adwokat.

go w kraju.

§ 2. Jeżeli siedziba zarządu przedsiębiorstwa,

wykonywanego w kraju, znajduje się zagranicą, zarząd przedsiębiorstwa powinien ustanowić pełnomoc­

nika, mieszkającego w kraju stale.

§ 3. O ustanowieniu pełnomocnika należy zawiadomić właściwą władzę skarbolwą.

§ 4. Nieus'tanowienie pełnomocnika uprawnia

właśdwe władze skarbowe do zastosowania postanowień art. 49 § 5.

Art. 52.

Art. 56.

Przepisy, dotyczące płatników, odnoszą się odpowiednio do ich prawnych zas-tępców, pełnomocni­

ków, zarządców masy spa1dlkowej i -kuratOTów.

c Z Ę Ś Ć II.

POSTĘPOWANIE PRZY WYMIARZE PODATKÓW.

DZIAŁ

W przypadkach scalenia gruntów, należących do

podatkowych jednostek zhiofOlwych, właściwa władza

powiato.wa administracji ogólnej powinna donieść

o tern urzędowi skarbo-wemu w terminie 30 dni po

uprawomocnieniu si ę orzeczenia, zatwier dzającego

scalenie. Nadto wbd,z a ta obowiązana jest przesłać

właściwemu urzędolwi ska,rbnwemu w oryginałach lub

odpisach wszelkie, wynikające ze scalenia dokumenty, związane z obszarem i klasyfikacją scalonych przestrzeni.

.

l.

§ 1. Urzędy wojewódzkie ohotw iązane są do

zawiadamiania właściwych władz s,k arbowych w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku o zarejestrowanych i wykreślonych u nich o'sohach, uprawiają­

cych wo.l ne zawody (le:k arzy, inżynierów, mierniczych,

dentystów i t. p. l .

§ 2. Władze przem ys łO'we I instancji oho,wią­

zane są zawiadamiać właściwe władze skarbolwe

o wydanych przez nie kartach rzemieślniczych.

POSTĘPOWANIE PRZYGOTOWAWCZE.

Rozdział

L

Zbieranie danych ewidencyjnych.

Art. 53.

§ 1. Zarządy gmin wiejskich obowiązane są do

sporządzania i dostarczania właściwym władzom

skarbow:ym na ich żądanie wykazów, obejmujących

ws-z yst1klCosoby, które na terenie gminy

aJ posiadają nieruchomości gruntowe,

b) posiadają nieruchomości budynkowe,

wynajmowane lub odstępowane sposobem darmym os-o bom 'trzecim, lub zajmcw:ane w cało-ści luh też częściowo

przez właścicieli, z wyłączeniem budynków, wchodzących w skład gos>podiarstw rolnych,

cl posiadają budynki o charakterze dochodowym lub zarobkowym, a nie zwią­

zane z produkcją rolną, zarówno domy

mieszkalne, jak i budowle, przeznaczone na pomieszozenie zakładów przemysło1wych i handlowych,

d) posiadają przedsiębiorstwa handlowe

lub przemysłowe,

e) wykonywają zajęcia zawodowe iwszelkie inne zatrudnienia o celach zarobkowych.

§ 2. W wykazie nieruchomości gruntowych należy wskazać ich obs'zar i rodzaj użytkowania.

Art. 54.

Zarządy gmin miejskich są obowiązane do sporz,!,dlzania i dostarczania właśoiwym urzędom skarbowym na ich żądanie wykazów nieruchomo,ści budyn-

Art. 57.

§ 1. Sądy obowiązane są do zawiadamiania

właściwych władz skarbo-wych w term inie d o- dnia 31

stycznia każdego roku o no'w o.zare jestn:;!wanych biegłych, tłuma czac h prz ys ięg l y ch , notarjuszach, pisarzach hipotecznych i komornjJ.~ a ch oraz 'do zaw ia damia nia właściwych wład z ska rbowych w ciągu 7 dni

po dokonaniu rejes'bracji o pierwszym wpisie nowych

hrm do rejestru handl owego i zmiana'c h, vlprowadzonych do rejestru firm ju ż zarejestrowanych.

§ 2. Rady adwokackie obowiązane są w terminie do dnia 31 styc żni a każ dego roku zawia.diamiać

władze skarbo'w e o wszelkich zmianach, zac hodzą­

cych w liście adwokatów.

. Art. 58.

Wła ś ciciele nieruchomoś ci budynko,w ych,

na terenie miast o~'az tych miejscowości

w gminach wiejskich, które określi corocznie zapomocą obwies·z czenia izba skarbowa, ohowiązan,i są do

sporządzania i dostarczania urzędom skarbowym

w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku, według

§ 1.

położonych

stanu z dnia 15 grudnia poprzedniego roku , wykazów, wyszczególniających 'Ws zystkie lokale, znaj,clują­

ce się w .ich nieruchomościa ch, tak mieszkalne jak

i ~andlo'We lub przemys ło'\v e, z podaniem ilości pomIeszczeń, charakteru ich użytkowania, wysokości

czynszu rocznego lub rocznej wartości czynszowej

oraz nazwisk i imion osób, zajmujących lokale.

§ 2. Właścioiele n~eruchomości gruntowych,

położonych na terenie mi'a st, oboIwiązani są do &POrządzania i doscbarczania właściwym urzędom skarbowym w terminie, ws'kazanym w § l, wykazów zawierających dane, potrzebne do wymiaru podatku' od nieruchomości.

§ 3.. ~osiadacze mieszkań w tych miastach oraz

w ty~h m1eJscowościach VI gmin:ach wiejskich, które

okresla corocznie zapomocą obwieszczeń izba skarbowa, cbowią:zani są w terminie , do dnia 1 stycznia każ­

dego roku dostarczyć właścicielom nieruchomości bud~kowyc? lub ich zastępcom wykazy wszys:t kich

osob, zamieszkałych \\' dniu 15 grudnia w ich mieszkania:c~, z p·odaniem wieku tych osób, ich źródeł doch?du l stosunku do posiadacza mieszkania lub podnaJemcy. Otrzymane wykazy właśdciele nieruchomości składają urzędowiskarbowe:ffiu łącznie z wy;kazami, o których mowa w § 1.

Art. 59.

, Minister Skarbu może . obowiązki, przewidziane

w niniejszym wzdziale, rozszerzyć (art. 53 - 57)

oraz zawiesić lub ograniczyć (art. 53 - 58). Rozszerzenie obowiązków, przewidzianych wart. 53 - 56

na'stępuje w porozumieniu z Ministrem Spraw Wew-

Art. 61.

.' Urzę~y paI.istwowe i samorządowe oraz te instytucJe pubhcz:ne l z,r zeszenia, które ko'rzystają z gwaranc~J, Z kredytów lub subwencyj państwowych; są

o~owIązan~ ' prżesyła'ć właściwym· izbom skarbawyn-l

WIadomoścI o zawarciu umów o dokonaniu robOt +~do~

s,~aw, tud'z ietumów o dzierżawę, prawa ' pobotu speCJalnych opłai;a to najpóźniej w ciągu 7 dni po zawarcIU umowy~

,

.

Art. 62.

Właściciele nieruchomości budynkowych, w . których .znajdują się lokale, podlegające po,datkowi od

lokah, powinni zawi~dcmić właściwy urząd &'k arbo'!'y

wszys,t kich zmianach zaszłych w osobach naJemcow poszczególnych lokali - w ciągu 30 dni po

zaszłej zmianie.

o

Rozdział

nętrznych.

III.

Świadkowie i biegli.

R o z d z i a ł II.

Obowiązki urzędów, płatników

i osób trzecich

w postępowaniu przygotowawczem.

Art. 60.

§ 1. Wszystkie władze, urzędy i przedsiębiortak państwo,we jak samorządowe, g·iełdy, instytucje l1'bezpie'c zeni'Owe i kredytowe, inne przedsiębior­

stwa wszelkiego rc dza ju, wł'aśe,i ciele gospod!ar.s tw

wiejskich o-raz osoby wykonywające zajęcia p.rzemys łowe i samodz;·e lne wolne zajęcia zawodowe, nie wyłączając notarjuszów, obowiązane są

1) z ezwa lać organom władz s.~arbowych na

przeglądanie wszelk iego rodzaju akt, ksiąg,

dokument6w i innych zapisków,

2) zezwalać na sporządzanie z nidl odpowiednich odpisów i wyciągów, potrzebnych do

wymiaru podatków,

3) dostarczać, na pisemne żądanie władz skarbowych, bezpłatnie wszelkich posiadanych

danych i informacyj, potrzebnych do wymiaru podatków.

§ 2. W razie rzeczywistej ' trudności w ,dosŁa r­

cZ,8~i~l wsp?m?ianych danych i informacyj, powinny

,,;,yz.eJ wy mI~mGne władze , urzędy, instytucje, przedslęblOrstwa I osoby zawiadomić o tern wzywającą

w~ad z~ skarbo,wą, która zarząd zi sporządzenie odpowIedmch odpisów i wyciągów własnemi siłami.

§ 3. \Vykorzystanie przez władze skarbowe

uwrawnień, przewidzianych w § 1, w stosunku do

SI:łra:W, których ujawnienie zagrażałoby interesom

obrony Państwa, może się odbywać jedynie wspos9b, . u~t.alony przez Ministra Ska'r bu w pon;>:z umieniu

z Mtms tre~ Spraw Wojskowych.

§ 4. Ządanie udzielania informacyj, iak i bada :pia ksiąg w odniesieniu do wkładów' osz~zędnościo­

wych i lokacyjnych w ins,tytucjach kredytowych me że jedynie nastąpić w przypadkach wYjątkowych na

pis emne zarządzenie Ministra S.karbu, dotycząae po!lzczególnego wkładcy.

§ 5. Materjał, uzyskany w powyższy sposób,

władze skarbowe powinny zużytko.wać z całkowitern

zachowaniem tajemnicy.

6-tv1a,

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

, Art. 63.

'

W sprawach podatkowych każda osoba, wezwana przez władze skarbowe, obowiązana jest udzielać

wyjaśnień, ' zeznawać jako świadek lub biegły, p'r z,e dstawiać do< przejrzenia księgi, zapiski, notatki i inne

do~umen.ty o charakterze handlo1wym, będące w jej

pos'Jadamu, oraz zezwalać na sporządzanie z nich wyciągów i odpis6w.

Art. 64.

§ 1.

Świadek i biegły może odmówić zeznania

jeżeli w stosunku do płatnika, co do kt6rego władz~

skarbowa żąda informacji lub zeznania, po.zQstaje

w s,to'Sunku

1) małżeństwa,

2) pokre~ieństwa:. ~.ub powinowactwa W linji

p~osteJ, a w lmp bocznej do drugiego stopnra,

3) przysposobienia.

.

Od powyższego obowiązku mogą uchylić się takze osoby

1) które prze'z swe zeznanie lub info.rmac je mogą spowodować wszczęcie przeciw sobie lub

Cosob.Gm, wymienionym w ustępie 1, postęPQ­

wallla karno - sądowego, karno - skarbowego

lub karno - administracyjnego,

2) ~u~holwni prawnjeuznanych wyznań, odnoSllle do tego, co im po.wierzono pod tajemnicą duchowną,

3) lekarze i personel II tychże zawodowo tatru- ,

dniony, co do szczegółów, kt6re doszły do

1ch wiadomości w związku z wykonywan,iem

zawodu lekarsbego,

'

4) ~dwok~ci i ?,~rońcy .sądo.wi co. do danych

1 okohcznoscl, powierzonych imspowodu

wykonywania zawodu.

§ 2. ~inister Sk~rbu może w drodze rozporzą­

dzeń ZWOłlllC od obo/wIązku składania zeznań inne

osoby, pozawy~ienionemi w § 1.

Art. 65.

Przed przesłuchaniem świadka i biegłego wła­

dz?-po:vi.nna uprzedtić go a grożącej mu odpowiedZIalnesc! za fałszywe zeznanie.

Art. 66.

§ 1. Swiadkowie i biegli, wzywani w ~prawach

poclatkowyc..h, mają prawo do wynagrodzenia według

uorm, ustalonych przez Ministra Skarbu w drodze

w terminie do dnia 1 marca każdego roku. Osoby

pra.wne powinny składać zeznania w terminie do dnia.

1 maja.

Oddział

rozporządzeń.

§ 2. Żądania świadków i biegłych o przyznanie wynagrodzenia powinny być zgw3zone na pdmie

pod rygc'rem utraty roszczenia.

§ 3. Pł atni k obowiązany jest pokryć koozty

świadków i biegłych, którzy mają być przesłuchani

na jt!go wniosek, i cdpowiednią kwotę wpłacić w wyzńaczc;nym mu pn.ez władzę skarbową terminie,

w przeciwnym razie należy odstąpić od prz eprowadzenia dowodu.

Art. 67.

§ 1.

259

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

Nr. 14.

Władze skarcowe mają prawo żądać prze-

słuchan ia pod przysięgą świadków i bllc!glych na okreś lone cko l iczności fa"ktyczne, lub na określone pytania, slużące do wyświeUenia stanu sprawy. To samo

prawo służy płatnikowi. Przeduchanie przeprowadza

na wniosek właściwej władzy skarbowej sąd grodzki,

w którego okręgu mies'zkn osoba , mająca być przesłu­

ch aną pod przysięgą. Płatn ika należy zawiadomić

o terminie przesłuchania pod przysięgą świadków

i bi'e glych w jego sprawie w sądzie.

Płatnikowi,

względnie jego pełnomocnikowi, wolno stawiać pytania świadko m i biegłym w przedmiocie przesłuchania.

§ 2. Osoby, które mają prawo odmówić udzielenia zeznalI i wyjaśnień (art. 64). mają również prawo uchylić się od złożenia przysięgi.

D Z lAL !!.

POSTĘPOWANIE

WYMIAROWE.

Rozd 'ział

I.

.Obowiązki

i uprawnienia władz j płatników

w toku postępowania wymiarowego.

Oddział

I.

Ze;tnania.

Art. 68.

§ 1. Płatnicy mają obowiązek skła dania deklaracyj przy nabywaniu świadeotw przemy~łowych

i kar.t rejestracyjnych.

§ 2. Zeznania do wymiaru podatku przemysło­

wego od obrotu i dochodowego obo.wiązane są skła­

dać te kategorje płatników, klóre określa Minister

Skarbu w drodze rozporządzeń.

§ 3. Wszystkim płatnikom, nie objętym § 2,

przysługuje prawo. składania zeznań do wymiaru po·

datku przemysłowego od obrotu i podatku dochodowego. Do że-znań tych he.dą miały zastosowanie wszystkie przepisy niniejszej ustawy, odnosząc'c ~ię do zeznań, objętych § 2.

Art. 69.

Zeznania dla wymiaru podatku przemy.~ łowego

od obrotu i podatku dochodowego należy sk ładać

I!.

Opra(:owanie materjału wymiarowego.

Art. 70.

Zeznania pła.triików powinny być przez

wymiarowe zbadane i porównane z posiada-

§ 1.

właG!ze

nemi materjałami.

§ 2. Władze wymiarowe mają obowiązek oparcia wymiaru na materjale faktycznym. Władze, do

których należy wymiar podatku, mają prawo

al przesłuchiwać ś wiad k ów i bi egłycl1 ,

hl wzywać płatnika celem przesłuchania, lub

inne osoby celem otrzymania wyjaśnień,

cj wzywać płatnika do wykazanill jego przychodów, rozchodów, majątku, dochodu

i obrotu, wogóle do udzielania wszelkich

wyjaśnień i ciowooów,

d) przeprowadzać oględziny lokalne i luslracje przedsi~biorstw,

e) badać księgi handlowe, go~podarcze, zapiski i inne dokumenty płalnika lub innych osób.

§ 3. Biegłych powołuje się z list, przedslawionych wł.adzom skarbowym przez instytucje samorzą­

du gospodarczego.

§ 4. Zeznania, opinje, wyjaśnienia świadków,

biegłych, płatników lub innych osób powinny być sporządzane protokólarnie lub składane na piśmie i dołączane do właściwych akt wymiarowych. Również

wyniki badania ksiąg handlowych, gospodarczych, za·

pisków i t. p., jak i wyniki oględzin lokalnych, powinny być ujęte protokólarnie i ,d.ołączane do "Właści­

wych akt.

§ 5. Na podstawie tak żebranego materjału

faktycznego władza wymiarowa u~lala podstawy wymiaru podatku zarówno dla płatników, którzy złożyli

z.eznania, jak i dla płatników, którzy zeznań nie złe-­

żyli.

Oddział

m.

Ocena ;tunaó. skladanych pr;tc;t platników.

Art. 71.

§ 1. W razie wąlpliwości co do dokładności

lub prawidłowości zeznania. opartego na księgach, lub

w razie niewykazania w zeznaniach wszystkich żró·

deI podlegających opodatkowaniu, władza wymiara·

wa obowiązana jest wezwać płatnika do uzupełnie­

nia, wyjaśnienia lub sprosto'wania zeznania, wyznaczając odpowiedni termin oraz wskazując konkrclne

okolicz.n ości, dla: których podaje się w ' wątpliwość

zezname.

§ 2. Obowiązek władzy wymiarowej do wezwania o usunięcie wątpliwości dotyczy tych przypadków, gdy płatnicy prowadzą księgi handlowe lub gospodarcze i złożyli w terminie zeznanie, a wątpliwość

obejmuje okoliczności istotne dla wymiaru lub gdy

.1

i

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

wymiar dotyczyć będzie nowiego, nieobj ę tego zeznaniem źródła, pO'dlegająccgo opodatkowaniu.

Art. 72.

§ 1. Wyjaśnienia płatnika, złożone w odpawiedzi na 'przed s;Ławi GUl e mu wąipliwośc,i, o ra z za otiarowane przezeń dowody pow iIUly być zbadane i na leżycie o·cenione.

§ 2. PrzeprOlWadzenie zaofiarowanego przez

płatnika dowodu może być 'z aniechane, gdy obj ęte

tym dą:w'Odem fakty wła dza uzna je za prawdziwe lub

gidy środek dowodlowy ocz ywi ści e nie nadaje s ię do

stwierdzenia spornej okO'l ic zności.

Art. 73.

§ 2. Pastanowienie pop1'Zedniego paragrafu ma

odpow iednie zastosowa nie do tych pł at nikó w , którzy nie złożyli w przepisanym terminie odpawiedzi na

wezwanie o wyjaśnieni e lub uzupełnieni e zeznania,

w którem nie wykazali wszystkich źródeł, pod leg ają­

cych opodatkawaniu.

IV.

Wezwania.

Art. 74.

§ 1. Władza&karbowa ma prawa wzywać osoby do złożenia pOltrzehnych wyjaśnień b ą d ź osobiśoie w urzędzie, bądź pisemnie lub do udziału w czynnościach władzy.

§ 2. Wezwanie powinna być opatrzone podpois-em urzędnika władzy wzywającej.

§ 3. W wezwan iu na leży wsk azać

a) imię, nazwisko i adres wezwanego,

b) w jakiej sprawie i w jakim charakterze gO'

się wzywa,

c) nazwę i adres wład-zy w zywającej,

d) czy wezwany ma się stawić olsobiście, czy

może złożyć w y jaśnienie na piśm i e , czy też

może przysł a ć zamiast siebie peł n omocnika,

e) wyznaczyć a dpowiedni termin, w ciągu k tórego povlyż sze ż ą dan i e władzy ma być speł­

nione, albo też wskazać ściśle dz i eń , gcd:z.inę i miejsce stawiennictwa wez'V'lunego lub

pełnomocnika,

fJ podać &;.mtki pralwne nie z&s1D's owunia się da

wezwama.

Oddział

Oględziny

handlnwych, przemysło'\vych, rzemieślni­

czych i t. p.

§ 2. Oględzin mieszkali prywatnych można dokonać tylkO' za zgodą właściciela mieszkaJnia.

§ 3. Oględ zin przedsiębiorstw, znajdujących

się w obrębie stacyj kolejoiw ych, portów państwowych

lub zabudowań w a jsk awych, dokonać mażna jedynie

za zezwoleniem właściwej władzy kolejowej, partowej lub wojskowej .

Art. 76.

§ 1. Po upływie terminu, wyznaczonego do mabywania świadectw przemysłowych, władze skarbowe sprawdzają, czy wszystkie pTzedsięb~olrsltwa pasiadają właściwe świadectwa przemysłowe.

Jeżeli płatnik, prowadzący księgi handlowe lub gospodarcze, nie zł o ż y ł zezn ania lub wyj aśni e­

nia w przepisanym terminie, wł adza mo ż e z urz ę d u

ustalić dane faktyczne do wymiaru na podstawie ma terjału, jakim rozporządza.

§ 1.

Oddział

mieszczeń

V.

lokalne i lustracje przedsiębiorstw . .

Art. 75.

§ 1. Władz· e skarbo1we, zaapatrzone w specjalne pełnomocnictwa, ma ją prawo dokonywania O'g lę­

dzin lokalnych i ws zelkich budynków, lokali, gruntów,

przedsi ę biors t w

handlowych i przemysłowych, po-

§ 2. Nadto w ciągu całego roku władze skaI1bowe dokonywają lus:Łr a cyj przedsiębiorstw celem zebrania danych, nie'ziJę drnych da ustalenia pods1taw wymiaru.

§ 3. Płatnicy są obowiązani akazywać orga~

nom, lustrującym księgi handlawe i gO\s padarcze, zapiski maz wszelkie inne dokumenty, posiadające znaczenie dla wymiaru podatków. W raz,ie uzasald nionego przypuszczenia, że księgi, zapiski lub dokumenty są nierzetelne, albo też w razie zachodzącej obawy, że okazane lub ujawnione podczas lustracji księ­

gi, zapiski lub dokumenty mogą być, w przypadku paz,09Ławienia ich na miejscu, przez płatnika usunięte

lub przerohi1ome, - org'a n lus:Łrujący może te księgi,

zapiski i dokumenty zabrać da lakalu władzy ska·r bowej na okres nie dłużs zy lliż 30 dmi.

§ 4. P oHc ja p aństwowa jeM ahawiązana do

udz.ie1ania dokonywającym lus'tracji urzędnikom skarbC'wym niezbędnej asysty.

Art. 77.

W razie powzięcia wiadamości o potajemnem

prawadzeniu handlu lub przemysłu w lokalach, nie

pos~adających

chaTakteru za,kładów handlo.w ych

i przemysł owych lub gospoda r czych, alhoa przechowywan iu w tych lok a lach ksiąg ha ndlowych lub innych dowadów, mo>gących mieć wpływ na wymiar podatków, dokonywającym lustracji urzędmikom &łuży

prawo dO' oględzin i zbadania tych lokali 'w trybie,

przep~sanym

us:ta!wą z dnia 14 grudnia 1923 r.

o uprawnieniach crganów wykonawczych władz skarbO'l,vych (Dz. U. R. P. z 1924 r. Nr. 5, poz. 37).

.

Art. 78.

§ 1. Oględziny lok alne i lustracje należy zasadniczo przeprow adz a ć VI dni po'wszedn.ie podczas

godz.in pracy, przyczem a ile możności w sposób, nie

tamujący ruchu p r z e d si ęb ior s twa.

§ 2. O g lędzin i lustracji dokonywać należy

w abecności płat n ika, osoby jego zastępującej lub

przez niego zatrudnionej, a w razie nieabecnaści tych

osób - przybranego świadka.

Art. 79.

Da przeprowadzenia aględzin maże władza

z urzędu lub na wniosek płatnika powołać biegłych.

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. p.oz. 134.

--------~~~~------------------------

-o d d zi a ł VI.

Księgi

handlowe i gospodarcze.

Art. 80.

Art 87.

Ocena mocy do'w odo'wej ksiąg (art. 81 i 82) oraz

zebranych w wyniku badania materjałów należy do

o~ganów wymiarowych.

Księgi, prowadzone prawidłowo i rzetelnie, &tanowią podstawę dla wymiaru podatków.

Art. 81.

§ 1. Za pTawidłowe uważa się księgi, prowadzone w myśl p,r zepisów obo<wiązującego kodeksu

handlowego o'r az zasad księgowości i zwyczajów handlowych.

§ 2. Za prawidłowe uważa się również księgi

handlowe uprOSZicz'one oraz księgi gospodarcze: gospodarstw wiejskich, właścicieli nieruchomości budynkowych oraz osób wykonywających wolne zawody prowadzone wedłu,g zasad, które u&tala Minister

Skarbu po zasięgnięciu opinji właści.wych samorzą­

dów gospodarczych.

Art. 82.

Art. 88.

Jeżeli na popa'r cie zeznania, złożonego w terminie, płatnik wyra:ził gotowość przeds,ta wienia ksiąg,

to władza wymiawwa nie może ustalić podstaw wymiaru odmi~mnie, aniżeli to wynika z tych ksiąg, o ile

one nie zostały uznane za nieprawidłowe lub za nicrzclelne.

Art. 89.

O nieprzyjęciu ksiąg za podsta'wę przy wymJarze pod!ltku należy zawiadomić płatnika jednocześnie

z d\o'ręczeniem nakazu pła tniczego.

\V zawiadomieniu tern należy wyS'zczególnić materjalne i formalne zarzuty, uzasadniające nieprzyjęcie ksiąg.

R o z d z i a ,l II.

Za rzetehle uważa się księgi, prowadzone zgodnie z ,rzeczywistością.

Ustalenie podstaw wymiaru i obliczenie

podatku.

Art. 83.

Pła:tnicy, prowadzący księgi, powinni przy s;kła­

daniu 'zeznań przedstawiać zamknięcia roczne, a osoby p'r awne - nadto odp,i sy protokółów walnych zebrań, za'twierdzających zamknięcia roczne, tudzież

odpis aktu organu rewizyjnego'. Niezależnie od tego

obowiązku powinni oni na żądanie władz przedstawiać odpisy i wyciągi z ksiąg,

odpisy rachunków

i specyHkacje tychże oraz inne dokumenty i wszelkie dane i wyjaśnienia.

Art. 90.

§ 1. Władza wymiarowa obowiązana jest ustalić podstawę wymiaru dla każdego płatnika w czasie

właściwym do wymiaru, biorąc pod uwagę w&zystkie

okoliczności, mające znaczenie dla wymiaru podatku.

§ 2. Na zasadzie ustalonych w ten sposób podstaw wymiaru władza wymiarowa oblicza podatek

w myśl odpo'w iednich ustaIW poda:tkowych.

Art. 84.

Art. 91.

Badanie ('rewizję) ksiąg należy przeprowadzać

na mocy pisemnego upo'ważnienia, wydanego rewidującym przez właściwe władze skarbowe.

Tryb postępowania wymiarowego i odwo,ławcze­

go co do podatku gruntowego, władze powołane do

wymiaru i poho'r u tego podatku oraz sposób za,,,,,iadamiania płatników o podstawie i wysokości wymierzonego podatku określi drogą rozporządzenia Minister

Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Ref,orm Rolnych.

Art. 85.

§ 1. Badanie (-rewizja) powinno być dokonywane w zasadzie w go,dlZinach urzędowych i w czasie

dla płatnika najodpowiedniejs'z ym i w obecności płat­

nika lub zastępującej go osoby.

§ 2. Badanie (rewizję) przeprowadza się zasadnicz'o u płatnika lub w wyjątkowych przypadkach

w lokalu urzędu.

Art. 86.

§ 1. O wyniku badania rewidujący sporządza

protokół, który zostaje podpisany przez niego i przez

płatnika lub jego prz,e dstawicie la.

Odpis protokółu

dO'ręcza się płatnikowi lub jego przedstawicielowi za

pokwitowaniem.

§ 2. Płatnik, nie godzący się z ustaleniami, zawarletni W protokóle, może złożyć swe oświaldczenie

'bądź nde~łocznie w protokóle, bądź w terminie

7 -dniowym pO' doręczeniu odpisu tego p'rotokółu.

Art. 92.

§ 1. Jeżeli przy wymiarze podatku dochodowego władza wymiarowa dojdzie do przekonania, że

zebrany przez nią materj,ał faktyczny nie wystarcza

do obliczenia ogólne,go dochodu, podlegającego opodatkowaniu. może ustalić dochód płat nika na podstawie zewnętrznych znamion, świadczących o jego po'łożeniu ekonomicznem. Przy tej ocenie powinny być

brane pod uwagę w szczególności jego wydatki domowe i o&obiste oraz stosunek ich do jego znanych źró­

deł dochodu.

§ 2. Znamiona zewnętrzne powinny być szczegół?wo przytoczone w orzeczeniu władzy wymiaroweJ.

Art. 93.

§ 1.

W przypadku, gdy pobór podatku o-dbywa

się przez potrącenie z uposażeń, emerytur i wynagro-

Dziennik Ustaw. Po!.. 134.

dzeń za najemną pracę, od kapitałów i rent lub przez

inkasowanie na rzecz Skarbu Państwa należności podatkowych, wymiaru podatku nie dokonywa się.

§ 2. Wyjątek zachodzi wówczas, gdy obowią­

zany do potrącenia lub zainkaSQiwania podatku albo

tl11~e wpłaJCił podatku wcale, albo wpłacił za mało.

W tych przypadkach właściwa władza skarbo,w a

. uskutecznia wymiar podatku.

,

§ 3. Przepis § 2 stosuje się również w tych

jp rzypadkach, gdy płatnik, podlegający obowiązkowi

u~'szczenia poda,tku dochodowe'g o od uposażeń służ­

Ib owych, pobieranych u różnych służbo,dJawców, nie

;wpłacił podatku wcale. lub wpłacił za mało.

§ 4. Dla &iwierdzenia prawidłowości oraz terminowości potrącenia lub inkasowania (§ 1 - 3) wła­

,d ze skarboNe mogą wykonywać kontrolę przez delegowanych w tym celu urzędników do W'szys,t kich

władż, urzędów, instytucyj oraz osób, obowiąza,nych

do dokonywania potrąceń lub inkasowań.

1

Art. 94.

Terminy ukończenia wymiarów określa Minister

,S karbu.

R O z d z i a ł III.

Nakazy płatnicze.

Nr. 14.

kowych na poczet tych podatków, przy wykonywaniu

przez płatników czynności, związanych z przemysłem, handlem lub zajęciem, wyznaczać władze

uprawnione do ustalania wysokości wpłat oraz wła­

dze, organizacje publiczno-prawne lub dobrowolne

organizacje zawodowe oraz organa tych władz i organizacyj, obowiązane do obliczania i poboru tych

wpłat.

§ 3. Płatnik, posiadający wobec Skarbu wierzytelność bezsporną i wymagalną, a wynikającą ze

stosunków prywatno-prawnych, może wierzytelnością

tą zapłacić przypadający od niego podatek.

§ 4. Jeżeli termin płatności jest w ustawie kalendarzowo określony, a płatność jest zależną od

uprzedniego zawiadomienia płatnika zapomocą nakazu płatniczego lub innego wezwania, nakazy powinny być, o ile poszczególne ustawy inaczej nie stanowią, deręczone przynajmniej na 30 dni przed upły­

wem ustawowego terminu płatnQ,ści, w przeciwnym razie termin płatności upływa dopiero z 30 dniem po

doręczeniu nakazu lub wezwania.

§ 5. Mini-ste'r Skarbu ma prawo przesuwania

terminów płatności podatków.

R o z ci z i a ł V.

Dodatkowe wymiary.

Art. 95.

Art. 98.

Po uskutecznieniu 'vymiaru należy powiadomić

§ 1. Płatników podatków, wymi,e nionych w

płatnika o wymierzonym mu po datku zapomocą orzeczenia w formie nakazu płatniczego, który powinien . rurt. l, których pHy wymiarze podatku opuszczono,

zawierać

lub niewłaściwie uwolniono, albo co do których wymiar wskutek później ujawnionych konkretnych oko1) imię, nazwisko i adres płatnika,

liczności faktycznych okaże się za niski, pociąga się

2) powołanie siię na podstawę prawną,

do podatku dodatkowo za cały czas ubiegły.

3) podstawę wymiaru podatku,

4) wysokość podatku,

§ 2. Późniejsze sprostowania klasyfikacji i po5) termin płatności po,datku,

miarów gruntów dokonanych pierwotnie przez urzędy

6) skutki zwłoki w zapłacie,

państwowe, instytucje kredytu długoterminowego or~z

7) pouczenie o środkach odwoławczych,

przez mierniczych, których określi w drodze ro'z po8) datę,

rządzeń Minister Skarbu w porozumieniu z Minis~trem

9) podpis lub pieczęć władzy.

Rolnictwa i Reform Rolnych,- nie mogą być uważa­

ne za później ujawnione konkretne okoliczności faktyczne.

Art. 96.

Jeden nakaz płatniczy mo.że jednocześnie obejwymiary kilku podatków.

mować

Rozdział

VI.

Przedawnienie prawa do wymiaru.

R Q Z d z i a ł IV.

Płatność podatku, zaliczki.

Art. 97.

§ 1. Wymierzone podatki wraz z dodatkami

oraz zaliczki na poczet tychże pedaltków, które w myśl

ustaw podatkowych mają być wpłacane przed wymiaI"em podatku, płatne są w terminach, oznaczonych

wuslawach podatkowych.

§ 2. Minister Skarbu w porozumieniu z interesowanymi ministrami może zarządzić pobieranie podatków, wymienionych wart. 1, bądź wpłat zalicz-

Art. 99.

Prawo do- uskutecznienia wymiaru podatku przcda",,"nia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Przedawnienie to nie dotyczy uzupełniającego

wym,iaru podatku (art. 115 § 1).

Art. 100.

Przedawnienie prawa do wymiaru podatku rozciąga się również na dodatki, przypadające na rzecz

związków sa::lorządowych.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

DZIAŁ

Art. 105.

III.

POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE.

Rozdz i ał

I.

Udzielanie podstaw wymiaru.

Art. 101.

§ 1. Przed upływem terminu do wniesienia odwołania władze skarbowe są obowiązane do udziele-

nia zgłaszającym się płatnikom lub ich pełnomocnikom

ustnych informacyj o podstawach wymiaru.

§ 2. Władze skarbowe o bowiązane są na proś­

bę pisemną płatnika udzielić mu na jego koszt w terminie 7 dni od dnia wniesienia prośby - uzasadnienia wymiaru na piśmie.

.

§ 3. Wniesienie prośby o wydanie uzasadnienia wymiaru zawiesza bieg terminu odwoławczego do

dnia, w którym uzasadnienie zostanie doręczone.

R o z d z i a ł 11.

Wnoszenie odwołań i zażaleń.

Art. 102.

§ 1. Od wszelkich orzeczeń władz wymiaro wych mogą być wnoszone odwołania do władzy odwoławczej, która rozstrzyga ostatecznie.

§ 2. Na p~tanowienia służy zażalenie do bezpośrednio przełożonej władzy skarbowej i tylko do

jednej in slancji. Na pos·tanowienia jednak, wydane

w toku postępowania wymiarowego, n~e s łu ży odręb­

ne zażalenie; postanowienia te mogą być zaskarżane

· tylko w odwołaniu od orzeczenia wymiarowego.

Odwołanie powinno zawierać;

a) imię, nazwisko i adres osoby odwołującej się,

b) wskazanie konkretnych zarzutów przeciwko

ustaleniom władzy wymiarowej oraz wskazanie, w jakim kierunku żąda się zmiany

orzeczenia,

c) wskazanie środków dowodowych, które dają

możność st'wierdzenia prawdziwości przytoczonych w odwolaniu twierdzeń,

dl podpis płatnika lub jego za!>lępcy.

Art. 106.

§ 1. Odwolanie sk łada się na piśmie za pośred­

nictwem tej władzy, która orzeczenie wydała.

§ 2. Pismo niezatytułowane lub nieprawid ł o­

wo zatytułowane ulega mimo lo rozpoznaniu, o ile

z jego treści wynika, że slanowi ono odwolanie przeciwko orzeczeniu władzy i że płatnik, uważając orzeczenie to za krzywdzące, żąda jego zmiany.

§ 3. Odwołanie, w którem płatnik nie podał

wcale adresu lub podał go niedokładnie, nie może

być poz:ostawione ·b ez dalszego biegu, jeżeli mimo ty(;h

braków można ustalić osobę odwołującego s i ę .

§ 4. Jeże li odwołanie nie odpowiada warunkowi art. 105 pkt. d), wzywa się płatnika dn uzupeł­

nienia braku w terminie 7-dniowym. Po bezskutecznym upływie tego terminu odwołanie pozostawia się

bez biegu.

Rozdział

Prawa płatników w postępowaniu odwolawczem.

Art. 103.

§ 1.

Prawo do wniesienia odwalania lub za-

żalenia służy te j osobie, której orzeczenie lub pos t'a -

nowienie dotyczy.

§ 2. Gdy pobór poda·tku odbywa się drogą potrącenia przez wypłacających lub przez inkasowanie

na rzecz Skarbu Pań!)·twa należności podatkowych,

służy płatnikowi, w przypadkach nieprawidłowego

potrącen ia lub inkasowania podatku, prawo wniesienia do właściwego urzędu skarbowego w ciągu 30 dni

od daty potrącenia lub zain-kasowania podatku podania o sprostowanie d okonanego niesłusznie potrącenia

lub zainkasowania podal ku. Od orzeczenia lub p.r

stanowienia urzędu skarbowego na to podanie s łuży

płatnikowi prawo wniesienia odwołania lub zażalenia

do izby skarbowej."

§ 3. W razie śmierci płatnika. przed upływem

ustawowego terminu do złożenia odwo ł ania lub zaża­

lenia, prawa te służą jego !)padkobiercom w ciągu 60

dni po dniu śmierci płatnika lub w ciągu 30 d ni po

ustano.wieniu zarządu majątku masy spad:kowej lub

kuratora (art. 49 § 3 i 4).

Art. 104.

Wniesienie odwołania nie wslrzymuje obowiąz ­

ku zapłacenia podatku w przepisanym terminie ani

, też prawa władzy do ściągnięcia wymierzone~o podatku.

HI.

Art. 107.

§ 1. Na poparcie twierdzeń odwolania płatni ­

cy mogą sk ład ać wszelkie dowody pisemne, powoły­

wać na ko!)zt własny świadków i biegłych,

celem

stwierdzeni;l ściśle ckreś l onyc h okoliczności, oraz

pr zedstawiać do przejrzenia księgi handlowe, gos.podarcze, zapiski, notatki., dokumenty, korespondencję

i t. p.

§ 2. Płatnik jednak nie może powoływać się

na dowody, których nie p rzedstawil, mimo iż był do

tego obowiązany bądź 7. ustawy. bądż na wezwanie

władzy skarbowej, z wYlątkiem przypadku, gdy

usprawiedliwił niem o żność przedstawienia tych dowodów w terminie, wskazanym przez władzę skarbową.

Art. 108.

§ t. Gdy płatnik wyrazi życzenie złożenia ustnych wyjaśnień w celu uzasadnienia podniesionych

w odwo ł aniu zarzutów larl. 8). należ y go zawiadomić

o terminie rozpo.7.n:lIlia odwo ł ania prl.ynaimnie j na

7 dni przed posi<C'dl.eniem komi!> ji luh ~ekcji odwoławczej pod warunkil'm. i.e przy w nie.~ieniu odwo ła­

nia uiści oplatę w wysoko~ci ~ % od kwoty spornego

podatku, jednak nie mnie j niż 2 złote i nie więcej niż

50 z ł otych.

§ 2. W razie ca ł kowi teg o lub częścio~ego

uwzględnienia odwalania opłata podle~a zwrotowi.

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

Art. 109.

§ 1. Odwoła n ie może być cofn ię te pisemni.:: lub

ustnie przez o świadcz e nie do protokóhL

,

§ 2. Cofnię c.ie odwołania wymaga zgody wła­

dty ·wymiarowej , w razie za.ś przesłania odwołania

do władzy od wobwczej - zgody te j ostatniej i ma

moc z chwilą zavvinclomic:lia płatnika Q umoil'zeniu postępowania odwolawczego.

wody, przesłuchuje powołanych przez płatnika na

koIJJkretne c<koEczności świadków i biegłych,prze­

p rowadza uzupełniające dochodzenia, jak również

u.s uwa istolne wadliwości postępowania, następnie,

o ile n ie ma zastosowania przCipis art. 111 § l, p'r zesyła ·odwoŁanie do instancji odwoławczej ze sWu1m

wnioski em, dołączając akta wymiarowe.

R o z d z i a ł VII.

R o z d z i a ł IV.

Sp óźnione odwołanie.

Uprawnienia i obowiązki władzy odwoławczej. .

Art. 113.

Art. 110.

Wlad za odwoławcza korzysta z tych samych'

praw, jakie .służą władzy wymiarowej.

1

~

§ 1. Od wołanie , wniesione po terminie bez uzasadnienia opóźnienia, władza wymia rowa p ozosta,w ia

bez r o.z patrzenia, Z2wiadamiajqc Q tern płatnika.

§ 2. Przec iwko t akie mu postanowieniu służy

za żalenie do bezpośrednlio wyższe j instancji je dynie

w razie sp oru co do tego, cz y odwołanie wniesiono

w terminie.

.

§ 3. J eż eli płatnik w odwolaniu uzasadni przyq:yny wniesienia o:1wołania po terminie, a wniesienie

odwołani a nast ąpiło przed uptywem dni 7 od ustania przeszkody, władza wymiar owa powinna l'Ozpatrz eć meryŁo,rycznie (art. 111 § 1) takie spóźnione

odwołanie lub przesłać je do rozstrzygnięcia bezpośrednio v\'-yższej ins:t ancji, która decyduje ostatecznie,

w~dług swobodnego u znania; czy prz.ekroczenie terminu do wniesienia odwołani a nastąpiło z ważn ych

i nieuchr onnych przyczyn.

R o z d z i a ł V.

Uprawnienia urzędów skarbowych do rozstrzygania

odwołań.

Art. 111.

ska rbowym służy p rawo włas­

od wymiarów podatków w przypaókach, gdy w wyn~ku uznania od:w·o lania w c ałości lub w części za zasa-clne zmniej'

szenie podatk u nie przekroczy zł 300.

l

§ 2. Jeżeli pła tnilk nie za dowoli się orzeczeniem urzędu. skarbowego, wydane m w myśl § l, moze zażądać w ci ągu 14 -clni po otrzymaniu orzeczenia, a żeby jego od.voła n ie z o·stało rozpatrzone przez

.właśc iwą władzę odwobv,rczą.

§ 3. M inister Skarbu mo'że zmieniać granice

uprawnień urzędów skarbowych w postępowaniu odwoław c zem w odniesieniu do wszystkich lub niektóryc h t ylko podatków oraz ustanaw i ać dla poszczególnych ok ręgów wymiaro'wych szerszy lub węższy

zakres tych uprawnień.

§ 1.

Urzęd om

ną .włc>. dzą -rozstrzygać odwo łania

Rozdział

VI.

Obowiązki władzy wymiarovłej w postępowaniu

odwoławczem.

Art. 112.

, Władza wymiarowa b ada konkretne zarzuty,

podniesione w odwołaniu, i ocenia przedstawione do-

Art. 114.

Jeżeli władza odwoławcza, rozpatrując o·dwołan ie p łatn~k a , stwierdzi na p odstawie akt wymiarowych wadliwość 'Postępowania ,w ymiarowego, zwraca odwołanie wil adzy wymiarowe j celem usunięcia

bra:ków postępowani a wymiarowego.

Art. 115.

Przy roz strzyg aniu odwołań władza odjest związana ani orzeczeniem władzy

wymiarowej, an\ też wnioskiem tejże władzy (art.

112) i bą dź odrzuca odwołanie, bądź zmienia zaskarżone orzeczenie. Joeżeli jednak władza odwoławcza

przy jdzie do przekonania, . że wymiar podatku uskuteczniono VI kwocie za niskiej, wówczas, nie ro'z strzy gaj ąc ostatecznie odwołania, zwraca sprawę I

ins tancji celem dokonania uzupełniającego wymiaru p odal.ik u.

§ 2. W razie pO'dwyższenia wymiaru należy

spo rządzić nowy na,k az płatniczy z wezwaniem do

zapłaty różnicy podatku. Od nowego nakazu! płatni­

czego służy platni'kowi prawo wniesienia odwolania

w nor malnym trybie. O ile odwo łanie takie zostanie

wniesi one, n ale i:y je rozpatrzeć łącznie z pierwotne m

odw ołaniem . W przeci,wny.m razie należy rozpatrzeć

pierwotne odwołanie.

§ 1.

woław cza nie

Art. 116.

W orzeczeniu, nie uwzględniającem cał,kowicie

lub częściowo odwołania, powinna władza odwoław­

cza w odpowiedzi na kon,kreŁne zarzuty o-clwołania

podać do wiadomo' ści płatnika faktyczne i prawne

motywy orzeczenia.

R o z d' z i a ł VIII.

Prawe skurgi przewodniczącego komisji odwoławcze;

do Najwyższego Trybunału Administracyjnego.

Art. 117.

Przewodniczącemu komisji odwoławczej słuiy

prawo wniesienia skargi do Najwyższego Trybunału

Administracyjnego na orzeczenia lub postanowienia

tej komisji. W przypadku tym za'stęp1stwo adwokacIde nie obo·wiązuje.

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

R o z d z i a ł IX.

Błędy rachunkowe, podwójne opodatkowanie.

Art. 118.

§ 1. Błędy rachunkowe mogą b yć każd e go

czasu prost,owane przez 'władzę, 'która d opuściła s ię

błędu. Wniesione przez płatnika zażalenia SPoW?du spostrzeżonych błędów rachunkowych z a łatW i a

we własnym zakresie działania ta władza, która dopuściła się błędu.

§ 2. Jeżdi omyłkowo

ta sama osoba lub ten

s,a m przedmio,t ,opodatkowania został obciążony podwójnie tym samym podatkiem, władza skarbowa

bezpośrednio wyższej instancji zarządza na wniosek

władzy wymiawwej lub na prO'śbę płatnika odpisal1ie podatku nieprawid!łowu wymierzunego.

W przypa'dku" gdy wymiar podwój'ny został

dokonany przez wła,dz-e wymiaro-w e. nie p odlegające

tej samej izbie skarbowej, orzeczenie wydaje Minister Skarbu.

DZIAŁ

POSTĘPOW ANIE

IV.

SZCZEGóLNE.

Rozdział

I.

,Wznowienie postępowania wymiarowego.

Art. 119.

§ 2. Odr,o::zenie terminu pła.tności lub rozło­

na raty należno ś ci rozciąga się równocześnie

na dodatki do p o da tk ów i nal e żnoś ci uboczne.

§ 3. Komp e te ncje władz skarbowych oraz

w a runki do udz ielania powyższych ulg określi Minister Skarbu 'N dro dze rozporządzeń.

żenie

Art. 123.

W gospodarczo uzasadnionych lub za'słu­

na szczególne uwz ględnienie przypadkach

lViinister Skarbu może uma r zać w caolo'ści IUib w czę­

ści nal e żno ś ci z tytułu p odatków, grzywien, odsetek

od zaległ o ści i kon tów egzekucyjnych.

§ 2. Minister Skar;bu może zarządzić w przypadka ch wydarzeń żywiołowych umo'r zenie pewnej

nó.leżno>i c i p odatkowej dla płatników określonegO' terytorjum, dotknięte go klęską.

§ 3. Umorzenie podatku w całości lub w czę­

ści p o ciąg a za sobą umorzeni e w ,odpowiednim sŁo­

sunku dodatków i należ,ności ubocznych z wyjątkiem

kOls ztów egze'kucyjnych, k tórych umorzenie może

nastąpić tylko IW drndze osobnego aktu.

§ 4. MinistrOWI Skarbu służy prawu przeniesienia powyższych uprawnień na podległe mu wła­

dze skarbowe.

R o z d z i a ł III.

§ 1.

gujących

Przedawnienie prawa ściągnięcia należności

podatkowych.

Art. 124.

§ 1. W -sprawie, za!kończonej pmwomocnem

orzeczeniem wymiarowem, wznowienie p ostępowa­

§ 1. Prawo przymusowego ściągnięcia podatnia wymiarowego następuje w tych przypadkach, je- ku przedawnia się z upł y w em 5 lat, licząc od końca

żeli orzeczenie wymiarowe zostało oparte na sfał­

roku kalendarzowe go, w którym upłynął termin płat­

szowanych dokumentach, fałszywem świadectwie, ności.

przekupstwie lub innym czynie karalnym, stwierdzo§ 2. Odroczenie te rminu , płatności lub rO'złO'­

nym prawomocnym wyrokiem sądowym.

żenie na raty należności oraz każda czynność wła­

§ 2. Wzno'w ienie nwstępuje na pr'ośbę płatni­ dzy skarbo'wej, zmierzając a do ściągnięcia tej należ­

ka, wniesioną do w'l adzy, która wydała orzeczenie ności, przerV'wa bieg przedawnienia.

wymiarowe w I instancji, w -ciągu 14 dni po dniu,

§ 3. Przedawnienie biegnie na nowo po upły­

w którym płatnik powziął w sposób dający się udoM, wie t ego r oku kalenda rzo'w ego, w 'którym upłynął

wod'nić wiadomość o przyczynie, uzasadniając ,~j - termin wskazany w po stano wi eniu o odroczeniu lub

wznowienie, a w każdym razie przed opływ e m laŁ termin pł a tno ś ci ostat niej raty, albo w ik tórym dukotrzech od dnia uprawomocnienia się orzeczenia wy- nano czynnO'ści, zmierz ającej do ściągnięcia namiarowegO'.

le znoś ci.

§ 4. Przedawnienie należności podatkowej poArt. 120.

ciąga za sobą przedawnienie również dodatków pań­

o wznowieniu postępowania r ozstrzyga osta- stwowych i sam o rządowych, ods etek od zaległości

tecznie władza, która w sprawie wydała orzeczenie oraz ko sztów egz ekucyjnych, przypadających od

w ostatniej insŁancj i.

przedawnionych nal e żności.

§ 5. Prze dawnienie, o,kr e ślone w paragrafach

Art. 121.

poprzedzających, nie pozbawia Skarbu Państwa praW przypadkach, wymienionych wart. 119, na- wa uzyska nia zac; poko jenia z przedmiotów mająfko­

wych, na których n a leżność podatkowa jest zabezleży sprostować pierwotny wymiar i z awiadomić

pieczona hipoteką, w reje strze lub zas tawem.

o tern płatnika.

Rozdział

II.

Odroczenia, raty, umorzenia.

Ro z d z i a ł

Nadpłaty

IV.

i zwroty podatkowe.

Art. 122.

Art. 125.

§ 1. Władze skarbowe mogą na prośbę płat­

llika odroczyć lub rozłożyć na raty płatne należno­

ści poda tkowe i grzywny.

§ 1. Sumy , nadmie rnie lub nie nal e żnie wpła­

cone w podatkach, dodatkach, odsetkach od zaległo­

ści, grzywnach i kosztach eg.:ekucyjnych, po\;rinny

Dziennik Ustaw. Poz. 134. -

Nr. 14.

-------- --- - ---- --- - -------- .--- - ---- - -- -.------- ---- ---~

być

zaliczone na poczet innych pł atnych należności

p'latni'ka, a w ich b:aku - zwró?one w .goió,:"ce.

,

§ 2. PodlegaJące zwrotolwl lub zahczemu nadpłaty Qprocenwwuje się w stosunku 4 od sta rocznie, licząc od dnia wpłaty sumy, uznanej przez wła­

dzę skarbową lub w wyniku odwołania za nie;słusz­

nie pobraną.

podatku gruntowego i podatku od nieruchomości

z nabytej nieruchomości za czas przed jej nabycie'Ill'

•

§ 2. Wysokość należności nie moze być wyż­

sza od podanej przez wlaści'wą władzę skarbową na

skutek prośby zainter:esowanych płatników.

Art. 126.

§ 1. Użytkownik całej lub części nieruchomo·

ści gruntowej bądź też całej nic'ruchomości budyn'k'o-

Nie podlegają zwrotowi uiszczone dobrowolnie

przez płatnika kwoty z tytułu świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych z <wyjątkiem dobrowolnego wykupienia dwu lub więcej świadectw przemysłowych albo kart rejes hacyinych na to samo

przedsiębiorstwo luboddzidnych składów.

DZIAŁ

V.

ODPOWIEDZIALNOśĆ ZA PODA TEK.

Art. 127.

Spadkobiercy odpowiadają za nieściągnięte należności podatkowe spadkodawcy i masy spadkowej,

jak za zobowiązania, oparte na tytułach prywatno praiw nych, według przepisów prawa spadkowego.

Art. 128.

Art. 131.

wej odp'o wiada solidarnie wraz z płatnikiem za podatki: gruntowy i od nieruch o mości, których terminy p-łamosci przypadają w czasie t rwania u:żytko­

wania.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do

dzierżawcy, Jeżeli na podstawie umowy dzierżawy

'Obaowiązany jest do płacenia podatków: gruntowego

i od nieruchomo'ści.

Art. 132.

Odpowiedz i:llność, przew:dzi:'.na w arlykułach

poprzedzających, rozciąg :: się również na dodatki do

wymienionych w tych artykułach podatków i ń.a

wszetkie należnoś·::i uboczne, a mianowic ie ko-szty

egzekucyjne i odsetki.

Art. 133.

Przepisów poprzedzających artykułów o o'dp owiedzialności nabywcy za należności podatkowe poprzednika nie stosuje się do nabywcy w trybie postępowania egze'lmcyjuego.

§ 1. Nabywca majątku osoby prawnej lub takiego zespołu przedmiotów m a jątkowych, bez 'któregonie jest możliwe _ kontynuowanie dotychczas,owej

działa' lności ,osoby prawnej, o·dpowiada solidarnie

wraz z.e zbywcą za należny o·d tej osobypoda-Łek dochodowy, przypadaj ą cy na dochód z wymienionego

majątku bądź zespo-lu, osiągnięty przed rzeczonem

uabyciem.

§ 2. Członkowie rodziny odpowiadają solidarnie wraz z płatnikiem za tę część należnego podatku dochodowego, która przypada slo'sunkowo na

ich dochód, opodatkowany łącznie z dochodem gło­

wy ro-clziny.

" §. 3. Jeżeli ,nieruchomo'ść ,gruntowa lub 'b udyn:ko:w'a, albo -prze.d:siębiorstwo handlów.e, luh p rze-

. Nai~żnościo-m z tytułu · p~datku przemysłowego

i dodatkudb tego podatku służy prawo pierwszeń :­

ka ,lub .. kl:ewnego do trzeciego stop,n ia, lub powinowatego do trzeciego stopnia, to nabywca bądź użyt­

k01wni'k o:dpowiada solidarnie wraz z płatnikiem za

pod~tek dochodowy" przypadający na dochód z wymienionych przedmiQlów, osiągnięty przed przejściem na własność bądź użytkowanie.

stwazaspokojenia z całego majątku ruchomego, ~a­

leżącego do- przedsiębiorstwa, obłożonego tynf podatkiem; Minister 9karbtiokre,śla drogą rozporzą­

dzenia ' jaki majątek ruchomy ' należy uważać zan:ależący do przedsiębiors twa . Pierwszeństwo to służy

w kolejności, zastrzeżonej przepisami postępowania

sądowego dla podatków i innych danin pu1

blicznych,

' należnych z ruchomości .

mysłowe,albp kapitał, będące właśnośćią "płatnika,

przeszły na 'wla:śność .lub użytkowanie jego ' małż on-

Art. 134.

Nareino·ści z tytułu po-elatk u gruntowego, · podatku od nieruchomo-ści oraz z tytułu dodatków, do,

tych podatków służy pierwszeństwo zaspokojenia

w kolejności, zastrzeżonejprt.ępisami po-stępowania

sądowego dla podatków i innych danin publicznych,

należnych z nieruchouiośd. .

Ad. 135.

Art. 129. ,

Zapoda tek - od lokali odpowiwdają ' solidarnie

z· rta1emcą jego małżonek, wstępni, zstępni,przyspo­

,sobieni i rodzeństwo, zamieszkali i rii-in stale -n.(zem

w lokalu, będącym przedmiotem opodatkowania.

DZIAŁ VI.

. ZABEZPIECZENIE NIEWYMIERZONYCH

. NALEŻNOści PODATKOWYCH.

Art. 136.

Art. 130.

Nabywca nieruchomości obowiązany jest

solidarnie wraz ze zbvwcą do zapłacenia należności

,', § 1.

§ 1. Należność za świadectwo przemysłowe

na skup zawodowy, .~andel z pomieszczeń ruchomych, handel wędrowny (rozwoźny i obnośny) oraz

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

----------~----~------------

na zajęcie przemysłowe może być przez władzę skarbową zabezpieczona na towarach lub innym majątku

płatnika w chwili sporządzenia protokółu, stwierdzającego przestępstwo,

zagrożone karą grzywny

7. art. 1,S,przyczem urotokółt akistanowi tytuł wykonawczy w rO'zumieniu przepisów egzekticjiadminis tracyjnej.

§ 2. Władza skai-bowaodstąpi od dokonania

?ahezpieczenia, gdy płatnik złoży kaucję w wysoikościIlależności za świadeclwop:rżemys16we~

c Z Ę Ś C III.

PRZEPISY PORZĄDKOWE.

DZIAŁ

L

PODANIA I INNE PISMA.

Art. 137.

Art. 138.

Bliższe postano.wieni<'., dotyczące formy i spos-o bu wnosz-e nia podań, wyda Minister Skarbu w drodze rozporządzeń.

Art. 139.

W zO'ry zeznań, rodzaj. załączników, wy'kazów,

deklaracyj, protokółów i innych formularzy, o których mowa w niniejszej ordynacji, oraz władzę wła­

ściwą do odbioru oznaczy Minister Skarbu, w drodze

"ozporządzeń.

DZIAŁ

Art. 142.

§ 1. Terminy do wnoszenia odwołań wynoszą

30 dni, a do wnoszenia zażaleń 7 dni, o ileo'rdynacja niniejsza nie ' zaw-iera odmiennych pO'stanow~eń . .

§ 2; .. 0 - ilep.oszczególne -przepisy niniejszej , or~

dynacji- ina.cżejnie .: stMl0.wią, tetminy do : innych

czynności wyznacza władza skarbowa.

Art. 143.

§ t Jeżeli płatnik spowodu /Ważnej a nieuchronnejprzeszkody nie mógł dotrzymać terminu,

~oże w ciągu siedmiu dni po ustaniu przeszkody pro-SlĆ Q przyw-rócenie terminu i równocześnie dO'pełnić

czynności omieszkanej. .

.

" ,.

§ 2. Przeszkody, które spowodowa.łyn:iedo~

trzymanie terminu, powinien płatnik uprawdopodobnić.

Art. 144.

§ 1.

PO'daniem W rozumieniu przepisów niniejszego

działu ordynacji jest kaŻidepismo, wnies-i one przez

płatnika do władz skarbowych, jak to: zeznanie, deklaracja, prośba, zażalenie i t. p.

----- --,--

Prośbę

o przywrócenie terminu wnosi

się do władzy, która wyznaczyła termin.

§ 2. Prośbę o przywrócenie terminu dla odwołania rozstrzyga ostatecznie władza odwoławcza,

w innych przypadkach władza, wobec której czynność miała być dopełniona.

Art. 145.

Niema środka O'dwoławczego od odmowy przywrócenia lub przedłużenia terminu.

Art. 146.

§ 1'. Minister Skarbu ma prawo odraczania

wszelkich terminów, oraz da:rowania s'kutków ich

zaniedbania.

.

§ 2. Pa'wyż'sze uprawnienie Miniis ter Skarbu

może przenieść na dyrektorów izb skarbowych.

H.

D Z I A Ł III.

TERMINY.

, DORĘCZENIA.

Art. 140.

Art. 147;

obliczaniu terminu ustawowego

bądź też wyznaczonego przez 'władzę skarbową do

biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego się liczy dany termin.

" § 2. T e.rmin wyznaczony przez władzę skarbową liczy się od dnia doręczenia 'p isma, zawieraią­

cego wyznaczenie terminu.

§ L Doręczenie wszelkich pism władz skarbowych uskutecznia się przez organa władz skarbowych, przez pocztę lub przez zarządy gmin.

.

§ 2. W przypadkach doręczenia pism przez

pocztę slosuje się przepisy, reguluJące doręqenie

pocztowe.

§ 3. Za doręczanie pism przez organa i5ri1in

wiej's kich przyznaje się lym gminom wynagrodz"'enie

w wysokości 6 groszy od każdego pisma.

.'

§ 1. Przy

Art. 141.

§ 1. Terminy, oznaczone na tygodnie, miesią­

ce lub lata, kończą się w dniu, O'dpowiadającym pazwą lub datą począ~kowemu dniowi terminu, a gdyby

takiepo dnia w ostatnim miesiącu nie było, w ostatnim dniu tegoż miesiąca.

§ 2. Koniec terminu, któryby miał upłynąć

w niedzielę lub dzień, ustawowo uznany za święto

powszechne, przypada na najbliższy dzień powszedni.

, ",' , §. 3. Oddanie pisma poleconego w polskim

u,t'~ędzle pocztowym lub telegraficznym jest równozną:cznez wniesieniem go do władzy skarbowei.

Art. 148.

W stosunku do adresatów, korzystających

z prawa zakrajowości, oraz na obszarze eksterytorjalnym doręczenie uskutecznia się przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Art. 149.

Wszelkie pisma .władz skarbowych doręcza się

za. potwi~rdzeni~m odb.i~ru adres.a lowi bądź "j jego

mIeszkanIU bądz w mIeJSCU, gdzleznaj~uje się z:l-

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

rząd jego nieru::homości lub przedsiębiorstwa lub

gdzie wykonywa swą pracę zawodową, a w ich braku tam, gdzie się adresata zastanie. Na potwierdze-

niuodbioru powinien adresat wła-snoręcznie umieścić datę doręczenia pisma O'faz podpis.

Nr. 14.

nie może nastąpić tylko w wyjątkowych przypadkach i za uprzedniem pisemnem zarządzeniem władz

skarbowych.

.

§ 2. Za porę nocną uważa się czas od godzi~

ny dziewiątej wieczorem do godziny siódmej rano.

Art. 150.

c Z Ę Ś C IV.

§ 1. J eż eli adresat iest nieobecny, doręcze ­

nie uskutecznia s ię do rąk któregokolw iek z dorosłych cz łonków rodziny lub domowników adresata, albo do r ąk osoby zar z'l!dzaj ącej j-e go majątkiem

lub przedsięb iorstwem, albo wre szcie do rąk pracowntka zatrudnionego u adresata. Przepis zdania

ostatniego art. 149 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Jeżeli adresat lub inna osoba, wymieniona w § 1, odmawia przyjęcia, pismo z odpowie-d nim

z8!piskiem organu doręczającego, stwierdzającym

datę odmowy, zwraca się władzy skarbowej. W tym

przypadku dOTęczenie uważa się za dokona ne

w chwili odmowy przyjęcia.

Art. 151.

Dla ad resatów, którvch mici!;:ce zamie sz-kania

lub pobytu nie jest znane, lt:b któr'y m pismo nie mogło być doręczone z innych powodów, sldada się pi·

~mo w zarządzie gminy miejsca opodatkowania adresata. Zarząd gminy niezwłocznie ogłasza o zloże­

niu pisma w sposób używany w danej miejs cowości,

z wezwani'em, że celem odebrania pisma adresat prJwinien przybyć do ogłaszającego l!rzędu, D oręcz€"

nie uważa się za ll'ikuŁecznione, jeżeli od czasu O'gło ­

szenia upłynęło 4 tygo.dnie, Jeżeli je.dnak a dr e·s at

zgłosi się po upływie tego terminu celem odebrania pisma i udc'"Nodni, że bez swe j winy nie mógł

wcześniej zgłosić się po. jego. odhiór, należy mu pismo wydać i za datę doręczenia uważać dzieI1,

w którym pismo zostało. wydane.

Art. 152.

§ L Osohom , mieszkającym czasowo poza

obszarem Rzeczypospolitej, można pis mo doręczać

pocztą listem poleconym podług podan ego przez nich

adresu. Doręczenie uważa się za uskutecznione

z mocą prawną po upływie 30 dni -o d dnia n as tępne­

go po nCl.daniu listu na pocztę.

§ 2. Płatników, bądź osoby odpowiedzialne za

podatki, którzy stale przebywają poza obszarem Rzeczypospolitej, należy wezwać do ustanowienia peł­

nomocnika, zamieszkałego w Polsce; gdy pełnomoc­

nika nie ustanowiono i władze skarbowe nie zasŁo­

sowały postanowień art. 51 § 4, doręczenie uskutecznia się w sposób, określony w artykule poprzednim.

Art. 153.

Orzeczenia i wezwania w sprawie wymiaru podatk~ kilku osobom, zobowiązanym do jego zapłaty,

można doręczyć jednemu z zobowiązanych ze skutkiem prawnym dla wszystkich zobowiązanych.

Art. 154.

§ t. W dni niedzi elne i ustawowo uznane za

święta powszechne, jako też w porze nocnej doręcz8-

PRZEPISY KARNE.

DZIAŁ

L

POSTANOWIENIA KARNE.

Rozdział

Część

I.

ogólna.

Art. 155.

Przestępstwami podatkowemi w rozumieniu oc ..

dynacji niniejszej są wszelkie czyny i zaniechania,

zagrożone karą w czasie ich popełnienia, a ;z;wiąza­

ne z wymiarem podatków i polegające na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie podatków skarbowych lub na obejściu, albo niewykonaniu przepisów

ordynacji lub nakazów i zarządzeń władz podatkowych.

Art. 156.

Wymierzenie kary nie zwalnia od obowiązku

zapłacenia należnego podatku.

Art. 157.

Rodzaje kar za przestępstwa podatkowe są następujące

al areszt,

bl grzywna.

Art. 158.

§ 1. Kara aresztu może być wymierzona tylko

w postępowaniu sądowem.

§ 2. Grzywny za przestępstwa z art. 185 nie

ulegają zamianie na areszt.

§ 3. Grzywna za przestępstwo z art. 185 może być powtarzana.

§ 4. Prawomocnie orzeczone grzywny wpływa­

ją na rzecz Skarbu Państwa.

Art. 159.

O ile ordynacja podatkowa nie zawiera przepisów odmiennych, sŁosuje się przepisy części ogólnej

prawa o wykroczeniach oraz przepisy kodeksu postępowania karnego.

Art. 160.

Podlegają karze na zasadach ordynacji podatkowej obywatele polscy i cudzoziemcy, którzy czyny, przez niniejszą ustawę zabronione, popełnili bądź

to umyślnie, bądź nieumyślnie, jeśli przepis szczególny nie stanowi inaczej.

Nr. 14.

Art. 161.

Podżegacz i pomocnik przy popełnieniu przestępstwa podatkowego podlegają karze w granicach,

przewidzianych dla danego przestępstwa. Art. 26

i 27 kodeksu karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 162.

Przy wymiarze kary należy ocenić istotę popeł­

nionego przestępstwa podatkowego, wysokość szkody, poniesionej przez Skarb Państwa na skutek przestępstwa, lub możliwość powstania szkody, na którą

Skarb Państwa mógł być narażony, stosunki mająt­

kowe, pobudki oraz sposób działania sprawcy, tudzież wszelkie okoliczności obciążające i łagodzące.

Art. 163.

Okoliczności obciążające zachodzą w szczegól-

ności

a) gdy sprawca popełnia przestępstwo umyśl­

nie, po szczegółowych przygotowaniach, albo zapomocą środków,zdolnych do wprowadzenia w błąd władzy podatkowej lub

bezpośrednio uniemożliwiających wymiar lub

ściągnięcie przymusowe należnych podatków;

h) gdy sprawca ukrywa księgi handlowe lub

gospodarcze, trudni się zawodowo fałszywem

ich sporządzeniem, lub posługuje się świa­

domie nieprawdziwemi księgamij

c) gdy sprawca popełnia nowe przestępstwo

podatkowe z tych samych pobudek lub należące do tego samego rodzaju co poprzedniej

d) gdy przestępstwo podatkowe trwało dłużej

niż dwa lata, choćby czyn występny polegał

na zaniechaniu.

Art. 164.

.

Nakłanianie do czynu występnego przez nad uzycie w tym celu swego stanowiska kierowniczego

lub wyzyskanie zależności materjalnej bezpośrednie­

, go sprawcy stanowi okoliczność obciążającą dla podżegaczy.

Art. 165.

Za okoliczności łagodzące poczytuje się w szcze-

~ólności

I

269

Dziennik Ustaw. - Poz. 134.

al dokonanie czynu występnego po raz pierwsZyj

b) przyznanie się do winy VI toku dochodzenia i dobrowolne pokrycie uszczerbku, jaki

ponFJSł Skarb PatisŁwaj

c) działanie pod wpływem błędu, wslwtek zaniedbania, pod przymusem lub namowąj

d) stosunki rodzinne, zarobkowe i majątkowe

oraz stopień niski wykształcenia, wiek mło­

dy lub niedorozwój umysłowy, ograniczają­

ce możność swobodnego kierowania postę­

powaniem, lub zmniejszające poczytalność.

sunku do obwinionego nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet całkowite od niej uwolnienie.

Art. 167.

W razie zbiegu prz es tępstw podatkowych lub

w razie zbiegu przestępstw podat kowych z przestęp­

stwami innemi, nie podl egającemi niniejszej ordynacji, kary wymierza się osobno, jakby zbieg nie zachodził.

Art. 168.

§ 1. Za grzywny, nałożone na zastępcę spowodu naruszenia przepisów podatkowych, popdnionego w zakresie załatwiania spraw cudzych, odpowiada

solidarnie zastąpiona osoba fizyczna lub prawna.

§ 2. Zastępcą w rozumieniu przepisu § 1 jest

każdy, kto załatwia sprawy cudze, jako pełnomoc­

nik, zarządca, pracownik lub w jakimkolwiek innym

charakterzej nie jest jednak zastępcą opiekun, jak

również kurator ubezwłasnowolnionego lub nieleŁnie­

go usamowolnionego.

Art. 169.

Odpowiedzialność solidarną danej osoby nale-

ży ustalić w orzeczeniu karnem władzy ~karbowej

bądź też w wyroku sądowym.

Art. 170.

§ 1. Wykonanie orzeczeń karnych w części, dotyczącej wymiaru kary, podlega o,d roczeniu do czasu

ich uprawomocnienia się. Władza skarbowa może

jednak zarządzić zabezpieczenie orzeczonej grzywny,

zarówno na majątku obwinionego jak również na majątku osoby odpowiedzialnej.

§ 2. Zarządzenie władzy skarbowej jest dostateczną podstawą do uzyskania zabezpieczenia sądo­

wego.

Art. 171.

§ 1. Sprostowanie fałszywego zeznania, przed

ujawnieniem czynu przestępnego przez władze skarbowe, uwalnia sprawcę od kary.

§ 2. To samo stosuje się do pomocników i podżegaczy, którzy bądź sprostowali fałszywe zeznanie,

bądź powiadomili władze skarbowe o dokonaniu przestępstwa podatkowego przed jego ujawnieniem.

Art. 172.

Odpowiedzialność za przestępstwa podatkowe

wygasa wskutek śmierci obwin ionego, przedawnienia

i zaniechania dochodzenia.

Art. 173.

§ 1. W razie śmierci obwinionego, dochodzenia

nie wszczyna się, wszczęte za ś - umarza się.

§ 2. Grzywny, orzeczone prawomocnie przed

śmiercią obwinionego, są ciężarem spadku. W tym

przypadku przewidziana wart. 168 odpowiedzialność

solidarna osoby zastąpionej pozostaje nadal w mocy.

Art. 166.

Art. 174.

W przypadkach wyjątkowych, pozostawionych

ocenie władzy orzekającej, zastosować można w sto-

§ 1. Nie można >wsz cz ą ć dochodzeniaspowodu

przestępstwa podatkowego, popełnionego przed pię-

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

ciu laty. Spowodu jej'nak przestępstwa, przewidzianego wart. 185, nie można wszcząć dochodzen ia po

upływie je dnego roku od dnia popełnienia prz e stęp­

stwa.

§ 2. Nie można wydawać orzeczenia skazują­

cego, choćby pos t ępowanie było już wszczęte, jeż e li

od popełnienia przestępstwa podatkowego upłynęły

terminy podwójne, w stosunku do wymienionych

wyżej w § 1.

§ 3. Nie można wykonać kary, jeżeli od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego upłynęły terminy wymienione w § 2.

§ 4. W razie niemożnoś c i ustalenia ścisłej daty

popełnienia przestępstwa , podatkowego, wskazane

terminy oblicza się od następnego roku kalendarzowego po roku, w którym czyn nastąpił.

§ 5. Przedawnienie biegnie pozatem niezależnie

od jakichkolwiek innych warunków i nie ulega zawieszeniu lub przerwie.

Art. 175.

§ 1. Przed wydaniem orzeczenia, właściwa wła­

dza skarbowa II instancji może nakazać zaniechanie

dochodzenia że względu na charakter czynu oraz

okoliczności, towarzysząc e popełnieniu przestępstwa

podatkowego, zachowanie s i ę obwin~onego P(~ popełnieniu przestępstwa oraz warunki ekonomIczne

i dotychczasową niekaralność obwinionego.

§ 2. Ponowne wszczęcie dochodzenia, poprzednio zaniechanego, jest nie dopuszczalne .

R o z d z i a ł II.

Część szczególna.

Art. 176.

Kto w zamiarze uchylenia od ustawowej popodatkowej siebie lub osoby zastępowa­

nej w zeznaniu do podatku lub w załącznikach do zeznania, albo w oświadczeniu, wyjaś nieniu lub innem

jakiemkolwiek podaniu, albo też w odwołaniu lub

w jakiemkolwiek zgłoszeniu, złożonem w związku

z odwołaniem - świadomie podaje lub potwierdza

nieprawdziwe okoliczności, albo świadomie zataja

cokolwiek, gdy działanie takie lub zaniechanie mo~

że się przyczynić do udaremnienia wymiaru, bądź

do uszczuplenia należnego podatku, podlega karze

grzywny w wysokości od jedno do dwudziestokrotnej kwoty uszczuplonego lub narażonego na uszczuplenie podatku lub karze aresztu do sześciu miesię­

cy, albo obu tym karom łącznie.

winności

Art. 177.

Kto świadomi.e prowadzi nierzetelne księgi

handlowe lub gospodarcze, podlega karze grzywny

w wysokości od jedno do dwudziestokrotnej kwoty

uszczuplonego lub narażonego na uszczuplenie podatku lub aresztu do sześciu miesięcy, albo obu tym

karom łącznie.

Art. 178.

§ 1. Kto prowadzi przedsiębiorsLwo lub wykonywa zajęcie bez świadectwa przemysłowego lub na

podstawie świadectwa przemysłowego niższej ceny

Nr. 14.

od tej, która się ustawowo nal e żała, - podlega karze grzywny do wysokości trzykrotnej należności za

świadectwo lub trzykrotnej różnicy między ceną wła­

ściwego i ceną posiadanego świadectwa.

§ 2. Kto utrzymuje skład bez karty rej estracyjnej - podlega karze grzywny do trzykrotnej należności za kartę rejestracyjną.

Art. 179.

Kto, jako sprzedawca energji elektrycznej, świa­

domie w celu uchylenia od ustawowej powinności podatkowej osoby własnej lub osób trzecich nie pobiera podatku przy poborze swojej należności lub pobiera go w niedostatecznej wysokości, - podlega karze grzywny w wysokości od jedno do dwudziestokrotne j kwoty uszczuplonego ' lub narażonego na

uszczuplenie podatku.

Art. 180.

Kto, będąc płatnikiem nadzwyczajnego podatku od niektórych zajęć zawodowych, uskutecznia nierzetelne zapisy do księgi przychodów i rozchodów,podlega karze grzywny w wysokości od jedno do

dwudziestokrotnej kwoty uszczuplonego lub narażo­

nego na uszczuplenie podatku niezależnie od ,obowiązku zapłaŁy należności podatkowej.

Art. 181.

Kto, będąc obowiązanym do potrącania hlb inkasowania podatku na rzecz Skarbu Państwa, nie

wpłaci do kasy urzędu skarbowego sum potrąconych

lub zainkasowanych, podlega karze grzywny do

5.000 zł lub karze aresztu do 6 miesięcy, albo obu

tym karom łącznie.

Art. 182.

Kto, prowadząc księgi handlowe lub gospodar~

cze, odmówił okazania ich, - podlega karze grzywny do trzech tysięcy złotych.

.

Art. 183.

Kto nie dopuszcza do przeprowadzenia oglę­

dzin lokalnych, kontroli (art. 93 § 4) lub lustracyj

przedsiębiorstw osoby do tego uprawnionej, lub stawia przeszkody w wykonaniu tych czynności, podlega, o ile za czyn ten nie grozi kara surowsza według

kodeksu karnego, - karze grzywny do -dwóch tysięcy złotych lub aresztu do trzech miesięcy, albo obu

tym karom łącznie.

Art. 184.

§ 1. Kto, jako świadek lub biegły w swem zeznaniu lub opinji, złożonem przed władzą skarbową

lub w dochodzeniu karnem podatkowem, podal świa­

domie nieprawdziwe fakty, mogące spowodować nieprawidłowy wymiar podatku, utrudnić dochodzenie

karne, bądź spowodować zmianę kwalifikacji czynu

występnego, podlega karze grzywny do pięciu tysięcy złotych lub aresztu do sześciu miesięcy, albo

obu tym karom łącznie.

Nr. 14.

§ 2.

siężeniu

Złożenie fałszywego zeznania po zaprzypociąga' dla sprawcy odpowiedzialność

w myśl ogólnych przepisów kodeksu karnego,

Art. 185.

Kto nie uczyni zadość w wyznaczonym terminie

bez dostatecznego usprawiedliwienia wezwaniu, poleceniu lub żądaniu władzy skarbowej, albo nakazowi, wynikającemu z przepisów ordynacji podatkowej lub innych ustaw podatkowych albo też rozporządzeń, wydanych na podstawie ordynacji podatkowej lub innych ustaw podatkowych, - podlega karze

grzywny do 500 zł.

D Z I A Ł II.

POSTĘPOWANiE KARNE.

Rozdział

Art. 190.

§ 1. Przed wydaniem orzeczenia karnego wła­

dza skarbowa obowiązana jest przesłuchać protokólarnie obwinionego, którego należy wezwać w tym

chara.kterze w terminie nie krótszym od dni 7-miu,

licząc od dnia następnego po doręczeniu wezwania.

§ 2, Wezwanie do przesłuchania ma być dorę­

czone do rąk własnych obwinionego, a gdyby to nie

dało się uskutecznić, należy stosować ogólne przepisy art. 151. Wezwanie powinno zawierać pouczenie o skutkach niestawiennictwa,

Art. 191.

W razie stwierdzenia przy dokonywaniu lustracji przedsiębiorstw (oględziny lokalne) przestępstwa

podatkowego protokół sporządza się niezwłocznie na

miejscu wykrycia przestępstwa.

L

Wszczynanie, prowadzenie postępowania karnego

i wydawanie orzeczeń.

Art, 186.

§ l , Wszczynanie i prowadzenie postępowania

karnego oraz wydawanie orzeczeń karnych należy

do kompetencji władzy skarbowej I instancji, wła­

ściwej dla wymiaru podatku,

§ 2, Jeżeli przestępstwo ujawnione zostało

przez inną władzę skarbową, należy sprawę przekazać właściwej władzy skarbowej.

§ 3. Jeżeli władza skarbowa uzna, że za przestępstwo należałoby wymierzyć karę aresztu, to przerywa dochodzenie i sprawę kieruje do właściwego

sądu.

Art. 187.

Wszystkie władze państwowe i samorządowe

oraz ich organa obowiązane są w zakresie ścigania

przestępstw podatkowych udzielać władzom skar- '

bowym pomocy, a gdyby one natrafiły na ślad popeł­

nienia przestępstwa podatkowego, obowiązane są

donieść o tern właściwym władzom skarbowym,

a tymczasem dopełnić tych czynności, jakie okażą

się konieczne dla zabezpieczenia śladów i dowodów

przestępstwa.

Art. 188.

W sprawach o przestępstwa, przewidziane

wart. 185, wymierzenie kary może nastąpić bez

przeprowadzenia dochodzenia karnego. Grzywny

z art. 185 wymierza ta władza skarbowa, względem

której popełniono przestępstwo,

Art. 189,

§ 1. Władza skarbowa obowiązana jest nale:!ycie rozważyć całokształt materjału dowodowego,

tudzież uwzględnić ze ścisłą bezstronnością wszystkie dowody tak na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.

§ 2. Wiadomości i dokumenty, których treści

nie przedstawiono obwinionemu, nie mogą stanowić

podstawy orzeczenia, wyjąwszy przypadki zaoczności.

271

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

Art. 192.

Władza skarbowa I instancji po sporządzenih

protokółu, stwierdzającego przestępstwo, zagrożone

karą grzywny z art. 178, zarządza zamknięcie zakła­

du handlowego lub . przemysłowego, prowadzonego

bez świadectwa, o ile w ciągu dni 30 po sporządze­

niu protokółu świadectwo nie zostanie nabyte; postanowienie to traci mocz chwilą nabycia właściwe­

go świadectwa przemysłowego.

Art. 193,

Jeżeli obwiniony· bez dostateqnego usprawiedliwienia nie stawi się celem przesłuchania go w terminie, lub nie złoży wyjaśnień pisemnych, orzeczenie zapada zaocznie.

Art. 194.

Przy przesłuchaniu obwinionego należy powiadomić go o dotychczasowych wynikach dochodzenia

oraz przedstawić mu dowody winy zebrane przeciw

niemu.

Art. 195.

Przepisy, określające zbieranie materiału dowodowego w pO'stępowaniu wymiarowem, stosuje się

odpowiednio w postępowaniu karnem, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Art. 1%.

§ 1. W toku postępowania karnego tak sądo­

wego, jak przed władzami skarbowemi, osoba odpowiedzialna w myśl art. 168 korzysta ze wszystkich

uprawnień, służących obwinionemu; niestawiennictwo jej nie jest jednak przeszko,dą dO' rozstrzygnię­

cia sprawy i nie czyni orzeczenia w stosunku do niej

zaocznem,

§ 2, Osoby odpowiedzialnej nie wolno badać

w charakterze świadka lub biegłego.

Art. 197.

Orzeczenie wydaje się na piśmie.

Art. 198.

Jeżeli wysokość kary zależna jest od rozmiaru

uszczuplonego lub nar at onego. na uszczuplenie po-

,•

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

datku. orzeczenie karne wydać należy po wymiarze

uszczuplonego podatku przez właściwą, władzę wymiarową,.

Art. 199.

Orzeczenie karne zawiera

a) nazwę władzy orzekającej,

b) imię i nazwisko obwinionego,

c) określenie istoty czynu występnego,

d) powołanie podstawy prawnej,

e) wymiar grzywny; jeśli grzywnę wymierzono

według wielokrotności podatku - określenie tej podstawy; jeśli grzywna podlega zamianie na areszt

(art. 10 prawa o wykroczeniach w związku z art. 158

§ 2 i art. 159 ordynacji podatkowej) - wymiar aresztu zastępczego,

f) uzasadnienie, w którem należy przedstawić

stan faktyczny, zebrane środki dowodowe oraz także okoliczności łagodzące i obciążające,

g) pouczenie o środkach prawnych,

hl datę i podpis władzy orzekającej.

Art. 200.

Władza skarbowa, która nałożyła grzywnę, po-

zamianie na areszt zastępczy (art. 199

pkt. ej, postanawia o wykonaniu kary aresztu zastępczego; o wykonanie zwraca się do sądu grodzkiego miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu skazanego.

(art. 168), należy traktować tak, jakby je złożył obwiniony.

Art. 203.

§ 1. Izba skarbowa orzeka na podstawie dowodów, zebranych w I instancji; może jednak zar~ą­

dzić uzupełnienie postępowania przez władzę I Instancji, bądź uzupełnienie to sama przeprowadzić.

§ 2. Orzeczenie izby skarbowej albo zatwierdza orzeczenie I instancji, albo je zmienia na korzyść

skazanego, uniewinniając go lub zmniejszając kai'ę,

albo też uchyla całkowicie orzeczenie I instancji sp 0wodu istotnych wadliwości i nakazuje przeprowadzenie na nowo postępowania w I instancji.

§ 3. Od orzeczeń, wydanych przez izbę skarbową, nie służy żaden środek odwoławczy.

Art. 204.

Przeciw odrzuceniu odwołania, jako spóźnione­

go, może skazany wnieść zażalenie do izby skarbowej za pośrednictwem władzy skarbowej I instancji

w terminie zawitym 7 dni po dniu o.trzymania postanowienia odrzucającego.

dlegającą

Rozdział

II.

środki odwoławcze.

Nr. 14.

Art. 205.

§ 1. Jeżeli odwołanie od orzeczenia karnego

wniesiono w przepisanym terminie, władza skarbowa I instancji przesyła je władzy skarbowej II instancji wraz z aktami.

.

§ 2. Na skutek podanego w przepisanym terminie 'wniosku o skierowanie sprawy na drogę sądową

władza skarbowa przesyła akta sprawy właściwemu

sądowi.

Art. 201.

§ 1. Od orzeczenia karnego, wydanego przez

władzę skarbową, może skazany albo wnieść odwołanie w terminie zawitym czternastodniowym od dnia

następnego po doręczeniu orzeczenia karnego do

władzy skarbowej, albo też zażądać skierowania

sprawy na drogę postępowania sądowego, stosownie

do art. 640 i następnych kodeksu postępowania kar-

Art. 206.

Wydane w postępowaniu karnem orzeczenie są­

du, którem bądź uniewinniono obwinionego dla braku podmiotowych cech przestępstwa bądź umorzono

postępowanie, nie ma wpływu na należność podatkową. O tej należności orzekają w postępowaniu

wymiarowe m i odwoławczem władze skarbowe.

nego.

§ 2. Wybór jednego z powyższych środków odwoławczych powoduje utratę prawa do wniesienia

drugiego, choćby obwiniony wniesiony środek cofnął.

§ 3.

Ządanie skierowania sprawy na drogę są­

dową, zgłoszone przez jednego ze współobwinionych,

pociąga za sobą odstąpienie sprawy sądowi także

w stosunku do obwiąionych, którzy złożyli odwoła­

nie do izby skarbowej.

§ 4. Odwołanie należy wnieść do tej władzy,

która wydała orzeczenie.

§ 5. Przepis art. 111 stosuje się odpowiednio

do odwołań od orzeczeń karnych, któremi nałożono

grzywny na podstawie art. 178 i 185.

Art. 202.

Odwołanie lub żądanie skierowania sprawy na

drogę sądową, złożone przez osobę odpowiedzialną

•,

Rozdział

III. -

Wznowienie.

Art. 207.

§ 1. Postępowanie karne, -zakończone praw~

mocnem skazującem orzeczeniem władzy skarbowe),

może być wznowione na wniosek skazanego, jeśli

dodatkowo wyjdą najaw nowe nieznane dotychczas

okoliczno.ści faktyczne lub środki dowodowe, stwierdzające, że skazany jest niewinny lub że powinien

ulec karze niższej od orzeczonej.

§ 2. Wniosek Q wznowienie może być zgłoszo­

ny w ciągu pięciu lat po upływie roku, w którym

skazujące orzeczenie stało się prawomocnem.

§ 3. Wniosek rozstrzyga izba skarbowa, która

zarządza w razie potrzeby sprawdzenie wskazanych

we wniosku okoliczności.

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 134.

§ 4. W razie uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania izba skarbowa uchyla orzeczenie karne i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia władzy I instancji, która wydała uchylone

orzeczenie. W nowem orzeczeniu nie może być nało­

żona cięższa kara od kary wymIerzonej w pierwszem

orzeczeniu.

Art. 211.

Przepisy art. 125 § 2 w sprawie oprocentowania nadpłat nie dotyczą kwot nadmiernie lub nie należnie wpłaconych przed wejściem w życie ordynacji niniejszej.

Art. 212.

c Z Ę S C V.

§ 1. W stosunku do przedawnień prawa §dąg­

podatkowych (art. 124), rozpoczę­

tych przed dniem 1 stycznia 1936 r., a w dniu tym

według dotychczasowych przepisów jeszcze nie ukoń­

DZIAL 1.

czonych, stosuje się przepisy ordynacji podatkowej

z

następującemi ograniczeniami

PRZEPISY PRZEJśCIOW&

aj początek i przerwanie przedawnienia ocenia się według dotychczasowych przepisów,

Art. 208.

O ile chodzi o czas przed dniem 1 stycznia.

1936 r.;

§ t. Przepisy karne ordynacji niniejszej stosuje

hJ jeżeli termin przedawnienia według ordynasię również do przestępstw podatkowych, popełnio­

cji podatkowej jest krótszy niż według donych przed wejściem jej w życie .

tychczasowych przepisów, bieg przedawniePrzepis ten nie ma zastosowania do spraw

nia rozpoczyna się z dniem 1 stycznia

w dniu wejścia w życie ordynacji już umorzonych lub

1936 r.;

rozstrzygniętych, choćby tylko w I instancji. W sprajeżeli

jednak przedawnienie nastą1)iłoby

wach tych należy postępować według przepisów doprzy uwzględnieniu początku i terminu przetąd obowiązujących; wznowienie jednak następuje

dawnienia, określonych w dotychczasowych _

i w tych sprawach stosownie do przepisów niniejszej

przepisach, wcześniej - przedawnienie naordynacji.

'

stępuje z tym wcześniejszym ł erminem.

§ 2. Za przestępstwa podatkowe, popełnione

§ 2. W przypadku, gdy według dotychczasoprze'd wejściem w życie ordynacji niniejszej, w żad­

nym razie nie może być wymierzona kara surowsza wych przepisów prawo do ściągnięcia należności nie

od kary, przewidzianej dotychczasowemi przepisami. ulegało przedawnieniu - bieg terminu, przewidzianego wart. 124, rozpoczyna się z dniem 1 stycznia

1936 r.

, Art. 209.

Art. 213.

§ t. Wymiary podatkowe, będące w dniu wejścia w życie ordynacji niniejszej w toku załatwienia,

§ 1. Art. 21, 22, 48 - 51, 118, 123, 125 mają zauskuteczniają władze, wymienione wart. 7, przy zastosowanie

również do opłat stemplowych, oraz do

stosowaniu przepisów dotychczas obowiązujących.

podatków

spadkowego

i od darowizn.

§ 2. Do załatwienia odwołań, nie rozstrzygnię­

§ 2. At:t. 168, 169, 170, 173, 196 i 202 mają zatych w dniu wejścia w życie ordynacji niniejszej, powołana jest władza, określona wart. 7 lub 8j postę­ stosowanie w zakresie przestępstw, przewidzianych

powanie jednak odwoławcze odbywać się ma we- wart. 40 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. o opłat3~h

stemplowych (Dz. U. R. P. z 1935 r. Nr. 64, poz. 404).

dług przepisów dotychczas obowiązujących . .

§ 3. Wymiary dodatkowe z przyczyn, zaszłych

przed dniem wejścia w życie ordynacji niniejszej,

Art. 214.

a ujawnionych po tym dniu, mają być dokonywane

Uprawnienia, służące Ministrowi Skarbu na zaw my~l przepisów niniejszej ordynacji.

sadzie ustawy z dnia 10 marca 1932 r. o spłacie zalagłości podatkowych oraz zaległych składek i opiat

Art. 210.

na rzecz niektórych publiczno-prawnych instytucyj

§ 1. W stosunku do przedawnień prawa do wy- ubezpieczeń (Dz. U. R. P. z 1935 r. ~r. 50, poz. 336),

miaru, rozpoczętych przed wejściem w życie ordyna- pozostają, nadal w mocy.

cji podatkowej, a w dniu tym według dotychczasowych przepisów jeszcze nieukończonych, stosuje się

D Z I A t II.

przepisy ordynacji podatkowej z tem, że początek

i przerwanie przedawnienia ocenia się według doPOSTANOWIENIA KONCOWE.

tychczasowych przepisów, o ile chodzi o czas przed

wejściem w życie ordynacji podatkowej.

.

§ 2. W przypadku, gdy . według dotychczasoArt. 215.

wych przepisów prawo do wymierzenia podatku nie

ulegało przedawnieniu, bieg terminu, przewidzia§ 1. Wykonanie ustawy niniejszej porucza się

nego wart. 99, liczy się od końca roku kalendarzo- Ministrowi Skarbu w porozumieniu z zainteresowawego, w którym powstał obowiązek podatkowy.

nymi ministrami.

PRZEPISY PRZEJśCIOWE I KONCOWE.

nięcia należności

DZiennik Ustaw. Poz. 134.

§ 2. Upoważnia się Ministra Skarbu do wydania jednolitych tekstów przepisów o państwowych

podatkach, do których stosuje się ordynacja niniejsza, z nową numeracją artykułów, z uwzględnieniem

zmian, wynikających z ordynacji niniejszej oraz

z przepisów, wydanych do dnia ogłoszenia w drodze

obwieszczenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolitych tekstów.

Art. 216.

.

§ 1. Ustawa niniejsza wchodzi w życie na całym

obszarze Państwa z dniem 1 paidziernika 1934 r.

§ 2. Z tym dniem tracą moc obowiązującą

wszelkie dotychczasowe przepisy w materjach, uregulowanych w ordynacji niniejszej.

W szczególności tracą moc przepisy

aj art. 7 i 8 ustawy z dnia 17 grudnia 1931 r.

o państwowym podatku od energji elektrycznej (Dz. U. R. P. Nr. 112, poz. 880);

b) art. 27, 28, 29, 34, 40 - 55,57 - 75, 76

ustęp pierwszy, drugi, trzeci, czwarty i ustęp

ostatni p. 1 i 2, 77 - 80, 82 - 93, % - 106,

108 - 119 i 123 ustawy o państwowym podatku przemysłowym (Dz. U. R. P. z 1932 r.

Nr. 17, poz. 110);

c) art. 30 - 75, 83 ustęp drugi, 85, 86, 87 ustęp

ostatni, 90 - 108, 113 - 124, 126 i 128 ustawy o państwowym podatku dochodowym

(Dz. U. R. P. z 1925 r. Nr.'58, poz. 411);

dl art. 5 - 7, 9, 13 i 14 ustawy z dnia 19 grudnia 1931 r. o nadzwyczajnym podatku od niektórych zajęć zawodowych (Dz. U. R. P.

Nr. 112, poz. 882);

e) art. 39 - 53 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r.

o podatku od kapitałów i rent (Dz. U. R. P.

Nr. 76, poz. 517); .

f) ordynacja podatkowa Rzeszy z dnia 13 grud-

nia 1919 r. (Dz. U. Rzeszy, str. 1993).

)"

Nr. 14.

§ 3. W ustawie z dnia 15 lipca 1925 r. o pań­

stwowym podatku przemysłowym (Dz. U. R. P.

z 1932 r. Nr. 17, poz. 110) wprowadza się zmiany następujące

a) art. 3 ustęp ostatni otrzymuje brzmienie następujące: "Urząd Skarbowy może wyjątko­

wo zwolnić od podatku przemysłowego od

obrotu ubogich płatników, których podatek

nie przenosi kwoty rocznej 100 zł";

bl wart. 36 ustęp pierwszy skreśla się oznaczenie ,,(art. 27)" i

cJ . wart. 38 dodaje się ustęp drugi treści nastę­

pującej: "Zakłady handlowe i· przemysłowe

oraz oddzielne \ składy winny być zaopatrzone w znaki (szyldy), umieszczone w miejscach widocznych".

§ 4. W ustawie o państwowym podatku dochodowym (Dz. U. R. P. z 1925 r. Nr. 58, poz. 411) wprowadza się zmiany następujące

a) wart. 79, ustęp drugi, końcowe wyrazy

"podany wart. 54" zastępuje się wyrazami: "ustalony przez Ministra Skarbu";

bl wart. 82, ustęp pierwszy, wyrazy: "do przewodniczącego komisji szacunkowej, względ­

nie władzy skarbowej" zastępuje się wyrazami: "do władzy skarbowej";

e) wart. 83, ustęp pierwszy, wyrazy: "przewodniczący komisji szacunkowej" zastępuje się wyrazami: "urząd skarbowy";

.

dl wart. 84, ustęp drugi, wyrazy: "komisja szacunkowa" zastępuje się wyrazami: "urząd

skarbowy".

§ 5. Wart. 50 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r.

o opłatach stemplowych (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr. 41,

poz. 413) pierwsze trzy ustępy zastępuje się zdaniem

następującem: "Doręczenie nakazów płatniczych, jako też innych decyzyj, wydanych przez władzę skarbową w zakresie ustawy niniejszej, następuje w sposób, przepisany wart. 147 - 152 i 154 ordxnacji podatkowej",

.

".

Tłoczono

z polecenia Ministra

Sprawiedliwości

w Drukarni Państwowe; w Warszawie.

81551

Cena 60 gr

Prenumerata Dz. U. R. P. wynosi w kraju 8 zł kwartalnie (32 zł rocznie). Władze, urzędy i instytucje państwowe

oraz władze samorządu terytorjalnego opłacają 6 zł kwartalnie (24 zł rocznie). Do prenumeraty zagranicznej dolicza się 4 zl

kwartalnie (16 zł rocznie) tytułem porta pocztowego. Prenumeratę wpłacać należy zgóry przed początkiem każdego kwartalu, p6łrocza lub roku.

•

Zamówieuia na prenumeratę jak również n8 numery pojedyńcze wykonywa się jedynie po wpłaceniu należności.

Reklamacje spowodu nieotrzymania poszczególnych numerów wnosić należy do właściwych urzędów pocztowych

uiezwłocznie . po otrzymaniu następnego kolejnelionumeru. Reklamacyj spóźnionych lub wniesionych niewłaściwie nie

uwzględnia się.

Wlzelkie wpłaty aa DJ. U. R. P. waosi~ aaleźy za pOlred2ietwem

P. K. O. aa koato czekowe Adm. Dz. Ustaw 30-130.

~\

~ ~ N I K Us]'

4 Ip ,,·'

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

NQ 14.

26 lutego

Rok 1936.

T R E Ś C

OBWIESZCZENIE MINISTRA

Poz.

134-Skarbu z dnia t 4 lutego .1936 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 15 marca

1934 r. zawierającej "Ordynację Podatkową". • . • • • • • • • • • • • • • • •

134.

OBWIESZCZENIE MINISTRA SKARBU

z dnia 14 lutego '1936 r.

w sprawie ogłoszenia ,'ednolitego tekstu ustawy z dnia

. 15 marca 1934 r. zawierającej "Ordynację

Podatkową".

251

6) dekretem Prezydenta RzeozypO'spolitej z dnia

14 stycznia 1936 r. Q zmianie or-dynacji podatkowej

(D~. U. R. P. Nr. 3, poz. 13),

7) dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

14 stycznia 1936 r. Q podatku od nieruchomości (Dz.

U . R . P . Nr. 3 ,poz. 14) ,

.

8) dekretem Prezydenta RzeczypospO'litej z dnia

14 stycznia 1936 r. w sprawie zmiany niektórych

pTzepisów, do,tyczących pańs!twowegO' pO'datku przemysłowegO' i opłat stemplorwych (Dz. U. R. P. Nr. 3,

PO'Z. 15),

9) rozporządzeniem Prezydenta Rz.eczypospoHtej z dnia 27 czerwca 1934 r. - kodeks handlowy

(Dz. U. R. P. Nr. 57, po'z. 502),

(1) Na podstawie art. 4 ust. (2) dekretu Prezydenta Rzeczypospoli'tej z dnia 14 stycznia 19361'.

Q zmianie ordynacji pO'datkowej (Dz. U. R. P. Nr. 3,

poz. 13) ogła'S!zam jednolity tekst ust:alWy z dnia

15 marca 1934 r., zawierającej "Ordynację Podatkową" (Dz. U. R. P. Nr. 39, poz. 346) z uwzględnieniem

zmian i uzupełnień, wprowadzonych

1) ustawą z dnia 26 mar-ca 1935 r. w sprCllWie

oraz z nową numeracją d'ziałów, rozdziałów, arzmiany ustawy z dnia 10 marca 1932 r. Q spłacie za- tykułów, paragrafów i punktów.

ległości podla.tkowych (Dz. U. R. P. Nr. 27, poz. 202),

(2) Podany w załączniku tekst nie obejmuje

2) ustawą z dnia 18 marca 1935 r. Q poobieraniu ustępu (1) art. 5 dekretu Prezydenta Rzeczypospoodsetek od zaległości w podatkach państwOlwych i in- litej z dnia 14 stycznia 1936 r. Q zmianie ordynacji

nych daninach publicznych o.raz w składkach i opła- podla,t kowej (Dz. U. R. P. Nr. 3, poz. 13). jako nietach na rzecz prawno-publicznych instytucyj urbez- włąc'zonego przez ten dekret do tekstu usta'wy,

pieczeń (Dz. U. R. P. z r. 1936 Nr. 8, poz. 88),

a który między innemi stanowi, że do wymiaru po3) dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

datków: od nieruchomości w gminach miejskich i od

14 listopada 1935 r. o podatku od lO'kaH (Dz. U. R. P. '. ' niektórych budynków w gminach wiejskich tudzież

Nr; 82, poz. 505).

od placów budowlanych za laŁa doro,k u 1935 włącz4) dekretem Prezydenta Rzeczypospolitei z dnia nie, do odpowiedzialności za należności z tytułu tych

22 listopada 1935 r. w sprawie zmiany ustawy o pań- podatków oraz do władz, powołanych ,do roiśtrzyga­

stwowym podatku dochodo'wym (Dz. U. R. P. Nr. 85, nia odwołań w sprawie tych podatków, -:-. stosuje

poz. 518),

się przepisy ordynacji podatkowej wbr.zmieniu obo5) dekretem Prezydenia Rzeczypospolitej z dnia wiąz.ującem przed dniem wejścia w życie wyżeL'tiy14 &tfycznia 1936 r. o zmianie rozporządzenia Prezy- mienionego dekretu.

.

denta Rzeczypospolitej z dnia 22 kwietnia 1927 r.

Minister Skarbu: E. Kwiatkowski

Q rozbudo,w ie miast (Dz. U. R. P. Nr. 3, poz. 9);

Nr. 14.

Dziennik Ustaw. Poz. 13t.

Załącznik do obw. Min. Sk. z dnia

14 lute go 1936 r. (poz. 134).

USTAWA

Z

dnia 15 marca 1934 r.

ORDYNACJA PODATKOWA.

CZĘŚC

I.

PRZEPISY OGÓLNE.

DZIAŁ