Rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 23 lutego 1935 r. o obowiązku legalizacji nowych, naprawianych i sprowadzanych z zagranicy niektórych rodzajów narzędzi mierniczych przed przeznaczeniem ich do sprzedaży lub oddaniem do użytku.

§ 1. Obowiązkowi legalizowania przed przeznaczeniem do sprzedaży lub oddaniem do użytku podlegają nowe (nowowyrabiane) narzędzia miernicze

wyrobu krajowego następujących rodzajów

1) przymiary bławatne,

2) suwaki miernicze zwyczajne (do mierzenia

średnic okrągłego materjału leśnegoj,

3) przyrządy do mierzenia długości drutu i materjałów bławatnych,

4) przyrządy do pomiaru powierzchni skór,

5) pojemniki zwyczajne,

6) pojemniki dokładniejsze,

7) menzury zwyczajne (cylindry miernicze),

8) przyrządy do mierzenia objętości płynów,

9) przyrządy miernicze do mleka ze skalą pły­

wakową,

10) posiadające oznaczenia miary (wzorcowane)

bańki (konwie) do mleka,

11) odważniki użytkowe zwyczajne,

12) odważniki użytkowe dokładniejsze,

13) wagi dźwigniowe z wyjątkiem a) wag, dostosowanych do celów, wymagających dokładności wyż­

szej od przepisanej dla wag handlowych dokładniej­

szych, b) wag uchylnych do listów i chemikalij o udź­

wigu do 50 dkg włącznie i c) wag automatycznych

(przepływomierzy,

np. typu "Chronos", "Libra" i t.

p.),

14) wagi sprężynowe osobowe, zaopatrzone w

automat do pobierania opłat,

15} gazomierze,

16) gęstościomierze zbożowe (przyrządy do mierzenia masy właściwej czyli gęstości zboża w stanie

zsypnym),

17) taryfowe amperomierze maksymalne,

18) liczniki energji elektrycznej,

19) ograniczniki mocy elektrycznej.

§ 2. Narzędzia miernicze, wymienione w § 1,

tych rodzajów, których legalizacja w myśl właściwych

przepisów odbywa się nie na miejscu ich ustawienia

lub stałe~o używania, powinny być zalegalizowane

przed oddaniem ich do sprzedaży, przyczem do uzyskania legalizacji obowiązany jest wytwórca. Wypuszczenie takich narzędzi mierniczych z wytwórni

przed zalegalizowaniem może nastąpić tylko za zezwoleniem władz legalizacyjnych. Sprzedawcom wyżej wskazanych narzędzi mierniczych wolno je prze-

92.

243

chowywać na sprzedaż i sprzedawać tylko z niena-

ruszoną cechą legahzacyjną, choćby 2 taką, której

ważność wygasła.

Jeżeli nabywcą liczników energji elektrycznej,

wyrabianych w kraju, jest elektrownia, uprawniona

do legalizacji liczników energji elektrycznej lub posiadająca prywatny punkt legalizacyjny do legalizowania tych liczników, wówczas liczniki te mogą być

przez wytwórcę dostawione elektrowni niezalegalizowane. To samo dotyczy również ograniczników

mocy elektrycznej i taryfowych amperomierzy maksymalnych, jeżeli ich nabywcą jest elektrownia, posiadająca prywatny punkt legalizacyjny do legalizowania tych przyrządów.

§ 3. Narzędzia miernicze, wymienione w § l,

tych rodzajów, których legalizacja w myśl właściwych

przepisów odbywa się na miejscu ich ustawienia lub

stałego używania, wolno przechowywać na sprzedaż

nielegalizowane, lecz tylko legalne w rozumieniu

art. 11 dekretu o miarach z dnia 8 lutego 1919 r. (Dz.

U. R. P. z 1928 r. Nr. 72, poz. 661). Narzędzia te powinny być zalegalizowane przed oddaniem ich do

użytku, przyczem do uzyskania legalizacji tych narzędzi obowiązany jest dostawca. Legalizacja wag

fundamentowanych może być uzyskana zarówno

przez dostawcę, jak i przez nabywcę wagi. W przypadku, gdy dostawca nie przyjmuje na siebie obowiązku uzyskania legalizacji wagi fundamentowanej,

powinien bezzwłocznie zawiadomić o tem właściwy

okręgowy urząd miar, podając miejsce ustawienia

wagi i dokładny adres nabywcy, a w razie zbrakowania wagi przy legalizacji pierwotnej obowiązany jest

doprowadzić ją do stanu godnego legalizowania.

§ 4. Obowiązkowi legalizowania po naprawie

a przed oddaniem do użytku podlegają narzędzia

miernicze rodzajów, wymienionych w § 1, oraz

przepływomierze (wodomierze) wodociągowe.

Do

uzyskania legalizacji obowiązana jest osoba lub zakład, który dokonał naprawy.

Od obowiązku, ustalonego w ustępie 1 paragrafu niniejszego, władze legalizacyjne mogą

zwalniać poszczególne naprawione narzędzia miernicze, jeżeli uznają, że piśmienne oświadczenie' wła­

ściciela narzędzia, iż nie jest ono stosowane lub przechowywane w warunkach i okolicznościach, przewidzianych wart. 14 dekretu o miarach z dnia 8 lutego 1919 r. (Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr. 72, poz. 661J.

odpowiada rzeczywistości.

§ 5. Obowiązkowi legalizowania przed oddaniem do sprzedaży bądź do użytku podlegają również narzędzia miernicze rodzajów, wymienionych w

§ 1, sprowadzone z zagranicy przez sprzedawców

i pośredników w sprzedaży tych narzędzi.

§ 6. Narzędzia miernicze, o których mowa w

tych rodzajów, których legalizacja w myśl

właściwych przepisów odbywa się nie na miejscu ich

ustawienia lub stałego używania. powinny być zgło­

szone przez importera do legalizacji w ciągu 14 dni

od dnia otrzymania ich z zagranicy i mogą być oddane do sprzedaży dopiero po ich zale~alizowaniu. Prze-

§ 5,

Dziennik Ustaw. pO?;. 92.

chowywać na sprzedaż i sprzedawać takie narzędzia

miernicze wolno tylko z menaruszoną cechą legalizacyjną, choćby z taką, której ważność wygasła.

Jeżeli importerem narzędzi mierniczych jest

przedstawiciel w Polsce tej fabryki zagranicznej, która te narzędzia wyrabia, wówczas zamiast wyżej wymienionego 14-dniowego terminu służy mu termin

sześciotygodniowy; j eżeli jednak dana fabryka zagraniczna posiada w Polsce więcej niż jednego przedstawiciela, to prawo korzystania z ulgowego terminu słu­

ży tylko jednemu z nich.

§ 7. Narzędzia miernicze, o których mowa w

§ 5. tych rodzajów. których legalizacja w myśl

właściwych przepisów odbywa się na miejscu ich

ustawienia lub stałego używania, powinny być zalegalizowane przed oddaniem ich do użytku, przyczem

do uzyskania ich legalizacji obowiązany jest dostawca (importer). Przechowywać na sprzedaż takie narzędzia miernicze wolno tylko legalne w rozumieniu

art. 11 dekretu o miarach z dnia 8 lutego 1919 r. (Dz.

U. R. P. z 1928 r. Nr. 72, poz. 661).

§ 8. Przepływomierze (wodomierze) wodocią­

gowe wolno przechowywać na sprzedaż i sprzedawać

bez ich legalizacji, lecz tylko legalne w rozumieniu

art. 11 dekretu o miarach z dnia 8 lutego 1919 r. (Dz.

U. R. P. z 1928 r. Nr. 72, poz. 661).

§ 9. Termometry, wyrabiane w kraju oraz sprowadzane z zagranicy, wolno przechowywać na sprzedaż, sprzedawać i oddawać do użytku po naprawie

nielegalizowane, lecz tylko takie, które wzorcowane

są w legalnej jednostce temperatury (art. 7 dekretu

• o miarach Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr. 72, poz. 661), t. j.

posiadają tylko skalę stustopniową (Celsjusza).

§ 10. Od obowiązku, ustalonego w §~ 1, 5 i 8

rozporządzenia ninieiszel!o, mogą być zwolnione narzedzia miernicze rodzajów, wymienionych w § 1,

których wyglad zewnętrzn v wyróżnia się dostatecznie od narzędzi mierniczych, powszechnie slosowa-

Nr. 16.

o.ych w obrocie publicznym, lub takie narzędzia miernicze, nie odpowiadające ściśle przepisom o wal unkach legalizowania, których przeznaczenie umożliwia

zwolnienie tych narzędzi od Ich legalizowama. Zwolnienia takie mogą być uzależnione od wypełnienia

pewnych warunków.

§ 11. Narzędzia miernicze rodzajów, wymienionych w § 1, mogą być wywożone zagranicę nielegalizowane. Na wypuszczenie z wytwórni nielegalizowanych narzędzi mierniczych wytwórca obowiązany jest

uzyskać zezwolenie właściwego Naczelnika Okręgu

Legalizacji Narz~dzi Mierniczych. Wydanie takiego

zezwolenia uzależnione jest od udowodnienia przez

wytwórcę, iż narzędzia miernicze istotnie przeznaczone są na wywóz zagranicę. Po wysłaniu nielegalizowanych narzędzi mierniczych zagranicę wytwórca obowiązany jest w ciągu 14 dni przedstawić wła­

dzy, która wymienione wyżej zezwolenie wydała, dokumenty, stwierdzające dokonanie wywozu.

§ 12. Tennometry, nie odpowiadające postanowieniom § 9 rozporządzenia niniejszego a oplombowane przez urząd miar przed dniem 1 stycznia 1933 r.,

mogą być przez sprzedawców przechowywane na

sprzedaż i sprzedawane do dnia 30 czerwca 1935 r.

§ 13. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia. Jednocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 22 lipca 1932 r. o wprowadzeniu obowiąz­

ku legalizacji nowych, naorawianych i sprowadzanych z zagranicy narzędzi mierniczych niektórych

rodzajów przed przeznaczeniem ich do sprzedaży

lub oddaniem do użytku (Dz. U. R. P. Nr. 68, poz. 628)

ze zmianami, wprowadzonemi rozporządzeniami Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 12 kwietnia 1933 r.

(Dz. U. R. P. Nr. 32. poz. 283), z dnia 20 września '

1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 71, poz. 528) i z dnia 13 grudnia 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 100, poz. 768).

Minister Przemysłu i Handlu: H. Floyar-Rajchman '

Warszawa. Drukarnia Państwowa. Tloczono z polecenia Ministra SprawiedJ:wości.

74977

Cena 25 gr

Prenumerata Dz. U. R. P. wynosi w kraju 8 zł kwartalnie (32 zł rocznie). Władze, urzędy i instytucie państwowe

oraz władze samorządu terytorjalnego oplacają 6 zł kwartalnie (24 zł rocznie). Do prenumeraty zagranicznej dolicza się 4 zł

kwartalnie (16 zł rocznie) tytułem porta pocztowello. Prenumeratę wpłacać należy zgóry przed początkiem każdego · kwartału, półrocza lub roku.

Zamówienia na prenumeratę jak również na numery poiedyńcze wykonywa się jedynie po wpłaceniu należnoścL

Reklamacje z powodu nieotrzymania poszczególnych numerów wnosić należy do właściwych urzędów pocztowych

aiezwłocznie po otrzymaniu następnel!o kolejnello numeru. Reklamacyj spóźnionych lub wniesionych niewłaściwie nie

awzl!lędnia się.

Wlzelld. wpłat, Ba Oz. U. R. P. waoai6 aałeż, za po6redDictwem P. K. O. aa

koało

czekowe Adm. Oz. Ultaw 30-130.

Dzienn~k Ustaw. Poz.

Nr. 16.

92.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRZEMYSŁU I HANDLU

z dnia 23 lutego 1935 r.

o obowiązku legalizacji nowych, naprawianych i sprowadzanych z zagranicy niekiórych rodzajów narzę­

dzi mierniczych przed przeznaczeniem ich do sprzedaży lub oddaniem do użytku.

Na podstawie art. 18 dekretu Q miarach z dnia

8 lutego 1919 r. (Dz. P. P. P. Nr. lŚ, poz. 211), którego jednolity tekst ogłoszony został w załączniku

do obwieszczenia z dnia 28 czerwca 1928 r. (Dz. U. R.

P. Nr. 72, poz. 661), zarządzam co następuje