Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 listopada 1935 r. o organizacji i zakresie działania Instytutu Ekspertyz Sądowych.

§ 1. Instytut Ekspertyz Sądowych w Warsża­

wie powołany jest do wydawania w charakterze biegłego sądowe go opinji w zakresie badań: fizykochemicznych, toksykologicznych oraz biologicznych i,

stoso wnie do swego działania, dzieli się na trzy działy: fizykochemiczny, toksykologiczny i biologiczny.

§ 2. Działalnością Instytutu Ekspertyż Sądo­

wych kieru je s ę dzia lub prokurator, wyznaczony

w tym celu przez M inistra Sprawiedliwości. Kierownik Instytutu Ekspe rtyz Sądowych w zakresie czynności, związanych z kierownictwem Instytutu podle~

ga bez.pośredni'J Ministrowi Sprawiedliwości.

Minister Sprawie dl iwości może poruczyć za~

stępstwo kierownika Instytutu EI(spertyz Sądowych

kierownikowi jednego z działów Instytutu.

Kierownik Instyt utu Ekspertyz Sądowych rozstrzyga, czy dane badanie należy do zakresu działa­

nia Instytutu.

§ 3. Na czele działu badań stoi kierownik naukowy, którego zastępcą jest kierownik techniczny

tegoż działu.

Kie rownikiem naukowym działu badat~

·profesor danej specjalności w wyższej

uczelni lub osoba, która przez swe prace naukowe

w danej gałęzi wiedzy odpowiadałaby wymogom takiego stanowiska.

§ 4.

może być

§ S. Kierownildem technicznym działu badarl

oraz pracownikiem powołanym do prowadzenia .badania w zakresie działalności Instytutu Ekspertyz

Sądowych mo ż e być jedynie osoba, posiadająca wyż~

sze wykształcenie w danej specjalności i odpowied~

nią praktykę.

§ 6. Kierowników d z iału badań orazpracow~

ników Instytutu Ekspertyz Sądowych mianuje Mini~

ster Sprawiedliwości na wniosek kierownika Instytutu.

Ponadto Instytut Ekspertyz Sądowych może zatrudniać pracowników nicstałych na zasadzie umów

specjalnych, zawieranych przez k ierownika Instytutu

za zezwoleniem Ministra Sprawiedliwości.

§ 7. Do stałych pracowników Instytutu Ekspertyz Sądowy ch slosuje się przepisy ustawy o pań­

stwowej służb i e cywilnej.

Pracownicy niestali podlegają warunkom umowy, z nimi zawartej, i obowiązani są do zachowania

taj emnicy urzędowej. Pracownicy niestali powołani

do prowadzenia badań składają na ręce kierownika

Instytutu przysięgę, przepisaną dla biegłych sądo­

wych.

§ 8. Kierownicy działu badań oraz pracownicy Instytutu Ekspertyz Sądowych pod względem

służbowym podlegają kierownikowi Instytutu, zachowując niezależność co do wyboru naukowych metod

badań i wydawanych opinij.

§ 9. Kierownikowi Instytutu Ekspertyz Sądo­

wych służy prawo udzielania wskazówek w zakresie

badań, jak również prawo zwrócenia kierownictwu

działu protokółu przeprowadzonych badań celem

uzupełnienia, a nawet ponownego ich przeprowadzenia według danych przez niego wskazówek.

§ 10. W zakresie prowadzonych badań pracownicy Instytutu Ekspertyz Sądowych obowiąz. ani

są stQlsować się do wskazówek kierowników działu.

§ 11. Pracownicy Instytutu odpowiadają za

całość otrzymanych do badania objektów oraz za całość i właściwe użycie aparatów, przyrządów i materjałów, potrzebnych do prowadzenia badań.

Instytut Ekspertyz Sądowych prowadzi

Odpowiednie przepisy biurowe

wydaje kierownik Instytutu.

Dla każdej sprawy, przekazanej do badania Instytutu Ekspertyz Sądowych zakłada się oddzielne

akta. Bliższe postanowienia w tej mierze wydaje

kierownik Instytutu. Do akt tych dołącza się oddzielny dla każdej sprawy odpis protokółu dokonanych

badań z wpisaniem we właściwej kolejn o ści dokonanych doświadczeń i prac, podaniem ich wyników

i wydanej na ich zasadzie opinji (orzeczenia).

§ 12.

własną biurowość.

§ 13. Orzeczenie winno być wydane w terminie trzytygodniowym od dnia otrzymania prze dmiotu badania przez Instytut Ekspertyz Sądowych.

W przypadkach szczególnie zawikłanych lub

wymagających obszernych, długotrwałych badań,

termin ten może być przez kierownika Instytutu

przedłużony o dalsze trzy tygodnie.

§ 14. Wszelkie pisma, wychodzące z Instyt utu Ekspertyz Sądowych, podpisuje kierownik Instytutu lub jego zastępca, wyznaczony przez Ministra

Sprawiedliwości. Opinje (orzeczenia) Instytutu, wydane w charakterze biegłego sądowego, winny nosić

podpisy kierowników: naukowego i technicznego danego działu lub co najmniej jednego z nich, a w tym

ostatnim przypadku ponadto podpis pracownika, który przeprowadzał badania.

Ekspertyz Sądowych używa

z napisem: "Instytut Ekspertyz

Sądowych" o średnicy 36 mm dla piec zę ci tuszowej

i 30 mm dla piecz ę ci lakowej.

Pieczęć przechowuje kierownik Instytutu; pozatem stosuje się przepisy §§ 7-10 rozporządzenia

z dnia 28 czerwca 1929 r. o pieczęciach urzędowych

(Dz. U. R. P. Nr. 48, poz. 396) oraz §§ 188, ust. 2,

189,190 i 191 reg. og. (Dz. U. R. P . z 19321'. Nr. 110,

poz. 905).

§ 15.

1423

Dziennik Ustaw. Poz. 549 i 550.

Nr. 88.

Instytut

pieczęci urzędowej

§ 16. Wydatki Instytutu Ekspertyz Sądowych

pokrywane są z budżetu Ministerstwa Sprawiedliwości; dochody wpływają również na dochód Ministerstwa Sprawiedliwości.

§ 17. Kierownik Instytutu Ekspertyz Sądo­

wych ustali za zgodą Ministra Sprawiedliwości taksę

za typowe czynności Instytutu.

W przypadkach nieprzewidzianych takisą lub

wymagających szczególnego nakładu pracy lub środ­

ków, wysokość należności Instytutu ustali sąd na

wniosek kierownika Instytutu.

§ 18. Należności Instytutu Ekspertyz Sądo­

wych za czynności, dokonane na żądanie sądów (prokuratur) w ~prawach karnych w toku postępowania

sądowego należą do kosztów postępowania. Rachunki należności za tego rodzaju czynności Instytut przesyła właściwym sądom (prokuraturom) celem ścią­

gnięcia tych należności od osób, zasądzonych na ponoszenie kosztów sądowych.

§ 19. Należności Instytutu Ekspertyz Sądo­

wych za czynności, dokonane na żądanie sądu

w sprawach cywilnych powinny być uiszczone zgóry

przed dokonaniem jakiejkolwiek czynności, o ile

przepisy oprawie ubogich inaczej nie stanowią.

Zaliczki na poczet należności Instytutu za czynności, dokonane w sprawach cywilnych, wpłacane są

do kas odnośnych sądów na rachunek sum niebudże­

towych, a po nadesłaniu przez Instytut rachunku za

dokonane czynności, sąd zarachowuje przypadającą

należność na rachunek doc.h odów budżetowych.

zwracając stronie niezużytą część zaliczki.

§ 20. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Termin uruchomienia poszczególnych działów

Instytutu oznaczy zarządzenie Ministra Sprawiedliwości.

Minister Sprawiedliwości: Czesław Michałowski

550.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRZEMYSŁU I HANDLU

z dnia 2 grudnia 1935 r.

o uregulowaniu cen węgla w sprzedaży z kopalń na

rynek krajowy.

Na podstawie art. 1 ust. 2 lit. c. rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 kwietnia 1932 r.

w s'prawie re gulowania obrotu węgla (Dz. U. R. P.

Nr. 29, poz. 294) zarządzam co następuje

§ 1. Ceny w ę gla w sprzedaży z kopalń na rynek krajowy, uwzględniając dotąd stosowany przez

Polską Konwencję Węglową podział na klasy i sortymenty, ustala się w następujących maksymalnych

wysoko6ciach za tonnę loco kopalnia

D:.dennik Ustaw. Pez 548 i 549.

do obrotu (wydane z cukrowni) w okresie od dnia

1 paź dziernika 1935 r., zaliczone będą tym cukrowniom na kontyngent wewnętrzny, wyznaczony im

w myśl ust. (1) artykułu niniejszego. Przepis ten nie

b ę dzie stosowany do cukru, wypuszczonego z cukrowni z remanentów kontyngentu zasadniczego, pozostałych cukrowniom w dniu 30 września 1935 r.

(3) Uprawnienia do udziału w kontyngentach

wewnętrznych tych cukrowni, które nie były czynne w okresie kampanijnym 1934/35 oraz tych, które

do dnia wydania rozporządzenia, o którem mowa w

ust. (1) lit. b) artykułu niniejszego, nie przystąpiły

do produkcji cukru w okresie kampanijnym 1936/36,

uznaje się za wygasłe.

(4) W ciągu dwóch tygodni od dnia wejścia

w życie dekretu niniejszego Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych

Oraz Ministrem Przemysłu i Handlu wyznaczy w drodze rozporządzenia i według swego uznania ogólny

kontyngent wewnętrzny na okres kampanijny

1936/37, ustali refony produkcji, zaliczy cukrownie do

poszczególnych rejonów, a także dokona podziału

ogólnego kontyngentu wewnętrznego pomiędzy rejony produkcji oraz prowizorycznego podziału kontyngentów rejonowych pomiędzy cukrownie , którym

będzie przysługiwało prawo do udziału w kontyngentach rejonowych w myśl przepisów dekretu niniejszego.

(5) Część ogólnego kontyngentu wewnętrznego,

wyznaczonego w myśl ust. (4) na okres kampanijny

1936/37, nieprzekraczającą 90.0DO q cukru białego,

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem Przemysłu

i Handlu może zarezerwować do osobnego podzielenia pomiędzy rejony i cukrownie według swego uznania. Podział ten powinien nastąpić w terminie do dnia

1 marca 1936 r.

(6) Przydziały kontyngentów wewnętrznych poszczególnym cukrowniom w okresach kampanijnych

1937/38, 1938/39, 1939/40 i 1940/41 zostaną dokonane

stosunkowo do przydziałów z okresu kampanijnego

1936/37. Przepis ten nie dotyczy nadwyżki kontyngentu wewnętrznego, Q której mowa wart. 3 ust. (3).

Art. 21. Wykonanie dekretu niniejszego porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem

Przemysłu i Handlu.

Art. 22. (1) Dekret niniejszy wchodzi w życie

Z dniem ogłoszenia.

(2) Jednocześnie traci moc obowiązującą ustawaz dnia 22 lipca 1925 r. o uregulowaniu obrotu cukrem na obszarze Rzeczypospolitej (Dz. U. R. P.

Nr. 90, poz. 630) w brzmieniu nadanem ustawą z dnia

5 listopada 1931 r. (Dz. U. R. P. Nr. 101, poz. 770) oraz

rozporządzeniem Prezydenta R~eczypospolitej z dnia

27 października 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 94, poz. 818).

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów

Marjan Zyndram-Kościalkowski

Minister Skarbu: E. Kwiatkowski

Nr. 88.

549.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA Sr-H.A W1i.EPLIWOśCI

z dnia 1 listopada 1935 r.

o organizacji i zakresie działania Instytutu Ekspertyz

Sąd';)wych.

Na podstawie art. 6 ustawy z dnia 21 stycznia

1932 r., zmien i a j ą ce j ni ek tóre prze.pisy postępowania

karnego (Dz. U. R. P. Nr. 10, poz. 60) zarządzam co

następuje