Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 3 grudnia 1935 r. o regulowaniu gospodarki cukrowej i buraczanej.

Art. 12. D2bd nini8jszy wchodzi w życie

z dniem ogłoszen i a.

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów

Marian Zyndram-Ko ś cźalkowski

Minister Skarbu: E. Kwiatkowski

Minister Sprawiedliwo ~ ci: Czeslaw Michalowski

Minister Przem y słu i Handlu: R.)man Górecki

Minister Opieki Społecznej: WI. Jaszczolt

548.

DEKRET PREZYDENTA RZECZYPOSPOLI:'EJ

z dnia 3 grudnia 1935 r.

O regulowaniu gospodarki cukrowej i buraczanej.

Na podstawie art. 55 ust. (1) ustawy kon s tytucyjnej i ustawy z dnia 6 listopada 1935 r. o upoważ­

nieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania

dekretów (Dz. U. R. P. Nr. 81, poz. 501) postanawiam

co następuje

Art. 1. (1) Minister Skarbu w porozumi eniu

z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem Przemysłu i Handlu wyznacza co rocznie w drodze rozporządzenia na czas od 1 pa ź dzierni!~ a d anego roku do 30 wrze ś nia roku nastę p n eg o (ob' es kam panijny) ogólny kontyngent w e wn ę trzny cuknt, t. j.

ogólną ilość cukru, jaka może być wprow a d zoll ~

przez cukrownie na rynek wewnętrzny z produkcJl

tego okresu kampanijn e go, na kL óry k ontyngent jest

wyznaczony, za opłatą podatku sp ożyw c ze g o od cukru

według stawki, przewidz ~:mej w przepisach podatkowych dla cukru kontyngentowego, ~przedawanego

w kraju.

(2) Ogólny kontyngent wewnętrzny będzie wyznaczany w wysokości przewidywanego zbytu na

'rynku wewnętrznym, z uwzględnieniem remanentów

cukru z kontyngentów wewnętrznych wed ług stanu

w cukrowniach z dnia 30 września osta tniego zakoń­

czonego okresu kampanijnego.

Art. 2. (1) Za podslawę przy podzial e cgólnych

kontyngentów przyjmuj e się rejony p rodukcji, obejmujące jedną lub więcej cukrowni lącznie z gospodarstwami rolnemi, plan! ll jącemi dla tych cukrowni

buraki cukrowe.

(2) Minister Skarbu w drodze rozporząd z eft, wydawanych w porozumieniu z Minis tre m Rolnictwa

i Reform Rolnych oraz Ministrem Prz e mysłu i Handlu,

będzie określał rejony produkcji, zaliczając równocześnie cukrownie do poszczególnych rejonów.

Art. 3. (1) Minister Skarbu w porozumieniu

z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem Przemysłu i H andlu dokona co rocznie w drodze rozporządzenia podziału ogólnego kontyngentu

wewnętrznego na kontyngenty rejonowe.

(2) Jeżeli ogólny kontyngent wewnętrzny, wyznaczony na dany okres kampanijny, będzie równy lub

niższy od ogólnego kontyngentu wew n ętrznego z poprzedniego okresu kampanijnego, to całość wyznaczonego kontyngentu, po potrąceniu kontyngentów tych

cukrowni, które utraciły prawo do udziału w kontyngentach rejonowych oraz tych, o których mowa w

1419

art. 4 ust. (1) lit. b). zosl i1 ni e p o c1 ~ ; '.:' !ona stosunkowo

do re jonow ych kontynge ntów w e wnętrznych z ostatniego okresu kamp anijn ego z uw z ględnieniem przepisu art. 7 ust. (2).

(3) Nadwyżka wyznaczon ego ogólnego kontyngentu wewnęLrzne g o ponad ilość, o które j mowa w

ust. (2). b ę dzie dz ie lo na pomięd z y rejony produkcji

prz ez l\l inistra Skarbu w porozumien iu z Ministrem

Rolnictwa i Reform Roln ych oraz Ministrem Przemysłu i H andlu, w my ś l prz ep isów', wydawan ych przez

R a dę Ministrów na okresy ni e królsze, niż 5 kolejno

po sobie nast ę puj ą cych okresów kampanijnych.

(4) Ni e zależni e od przepisów, zawartych w

ust. (2) i (3). kon tyngenty r e jonowe ulegać będą zmianom, wyni k a j ącym ze zmia n w określaniu rejonów

produkcji i zalicz aniu cukrowni do poszczególnych

rejonów (art. 2 us t. (2)).

Art. 4. (1) Do udziału w e właściwych kontyngen tach rejonow ych są uprawnione: a) cukrownie

czynne w okresie kamp anijn ym, poprzedzającym

okres, na który ko ntyn gent jest wyznQCZally, oraz b)

cukrownie ni eczynne w t y m że okresie, w przypadk a ch, które okr eś l a Minist er Ska rbu w porozumieniu

z M.inis trem Rolnictwa i R eform Rolnych oraz Ministrem Przemy s łu i Handlu w d rouze r oz porządzenia.

(2) Przyzn a nie upra wn ie nia do udziału w kont ynge nc ie r ej onowy m cu krow ni om, n ie p o siadającym

u prawnieIi do u dz i a łu w k o nłyn 1e ntach, może nastą­

pić t ylko o tyle, o ile MinisL e r Skarbu w porozur.1ien iu z Ministrem Rolni ctwa i Refo rm R olnych oraz Mini s tre m Prz e m ys łu i Hand lu dokona odpowiedniego

p r z y d zi ału z n adwyż ki o ~ óln eg o kontyng entu wewnęt r znego, o które j mowa wart. 3 ust. (3).

Art. 5. (1) l\linis! l"r Skarbu w porozumieniu z Mini strem Roi nict wa i Reform Rolnych oraz Ministrem

Przemysłu i Handl u dokona corocznie w drodze rozp o rządz e nia z rejon ow ych kont yngentów wewnętrz­

nych prowizorycz neg o pr zy dz ia łu kontyngentów cukrown iom, uprawni onym do udziału w lwnŁyngencie

re jonowym.

(2) Do prz y działu , o którym mowa w ustępie po'

prz e d z ającym, b ę dą miały . odpowiednie zast osowanie

przepisy art. 3 us t. (2) i (3) .

(3) Cukrow niom, którym w myśl art. 4 ust. (2)

zosl a ną przyznane uprawni en ia do rejonowego kon tyng enlu wewn ę t r z nego , k ont yng enty prowizoryczne

na pie rwszy okres k amp a nij ny wyz naczy Minister

Skarbu w poro zumi e niu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem Przemysłu i Handlu wedlug swego uznania .

(4) Przepis u st. 3 sLosuje s i ę odpowiednio do cukrowni, o któ ry ch mo',va wart. 4 ust. (1) lit. b).

(5) Minis te r Sk arbu w porozumi e niu z Ministrem

Rolnictwa i Refo rm Rolnych oraz Ministrem Prze mysłu i Handlu m oi e, p o czyr..aj ą c od kampanji 1941 /42,

zmi e niać co lat 3 we c.llug swego uznania wysokość

udziałów poszczególn ych cukrowni w kontyngentach

rejonowych, ni e z a l eż ni e od prz episów, zawartych w

ust. (1) - (4) <:rl ykuiu nin ie jszego.

Art. 6; (1) J eże li do dni a 1 ma rca cukrownia nie

zawi3.d Clmi Minist e rs Lw a S!<a rbu, iż zakontraktowała

buraki w ilości odpowiadając e j przy zna nemu jej udzia-

- -~--'--~~~~~~~~~- ---_._--~ -- - -

Dziennik Ustaw. Poz. 548.

łowi w rejonCYlY;:;' l;:a:dyngencie wewnętrznym z zachowaniem przepisów art. 17, Minister Skarbu w po~

rozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych

oraz Ministrem Przemysłu i Handlu zadecyduje o całości lub części kontyngentu, odpowiadającej ilości

niezakontraktowanych buraków, według swego uznania.

.

(2) Jeżeli jednak cukrownia w terminie do dnia

1 marca zawiadomi, iż zaproponowała plantatorom

na obowiązujących ją warunkach (art. 17) zawarcie

umów o pełną ilość buraków, wynikającą z przydzielonego jej kontyngentu, a niezakontraktowanie przez

nią odpowiedniej ilości buraków nastąpiło wskutek

niepodpisania przez plantatorów zaproponowanych im

umów, to w przypadku, gdy przydzielony cukrowni

kontyngent: a) nie został pokryty w części, cukrownia zatrzymuje niepokrytą część kontyngentu i może przydzielić ilość buraków, wynikającą z tej czę­

ści kontyngentu, innym plantatorom, gdy zaś b) nie

,został pokryty w całości, to kontyngent ten ulega

stosunkowemu podziałowi pomiędzy wszystkie pozostałe cukrownie z tem zastrzeżeniem, że cukrownie

te przydzielą plantatorom ilość buraków, odpowiadającą przydzielonemu tą drogą kontyngentowi.

(3) Zmiany, wynikające z zastosowania ust. (1),

nie mają wpływu na przydział prowizorycznych kontyngentów rejonowych w następnym okresie kampanijnym.

(4) Kontyngenty wewnętrzne, przyznane poszczególnym cukrowniom prowizorycznie w trybie

art. 5, zostaną uznane przez Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych

oraz Ministrem Przemysłu i Handlu za ostateczne na

dany okres kampanijny po otrzymaniu przez Mini'sterstwo Skarbu zawiadomienia cukrowni o zawarciu

pomiędzy cukrowniami i plantatorami odpowiednich

umów w sprawie wyprodukowania, dostawy i odbioru buraków oraz zapłaty za nie w danym okresie

kampanijnym w takiej ilości, jaka odpowiadać będzie

przydziałom prowizorycznym; zawiadomienia te powinny być przedstawione Ministerstwu Skarbu do

dnia 31 marca pod rygorem, iż Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych

oraz Ministrem Przemysłu i Handlu będzie mógł orzec

utratę przez cukrownię prawa korzystania w danym

okresie kampanijnym z odpowiedniej części kontyngentów.

(5) Minister Skarbu może w drodze rozporzą­

dzenia postanowić, iż składane Ministerstwu Skarbu

przez cukrownie zawiadomienia, o których mowa w

.ust. (1), (2) i (4), mają być potwierdzane przez organa

kontroli skarbowej.

(6) W razie stwierdzenia, iż zawiadomienia,

O których mowa w ust. (1), (2) i (4), nie odpowiadały

rzeczywistości, Minister Skarbu w porozumieniu

z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem Przemysłu i Handlu może pozbawić cukrownię

w całości lub w części prawa do udziału w kontyngencie rejonowym.

Art. 7. (1) Na wniosek interesowanych cukrowni Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem Przemysłu i Handlu może przenosić na warunkach !;lrzez sie-

- -

-- ~-

Nr. 88.

bie ustalonych udziały tych cukrowni w kontyngentach rejonowych.

(2) W przypadku, o którym mowa w ust. (1),

ulegają odpowiednim zmianom udziały właściwych cukrowni w kontyngentach rejonowych, a jeżeli przeniesienie udziału nastąpiło pomiędzy cukrowniami,

należącemi do różnych rejonów, odpowiedniej zmianie ulegają również kontyngenty właściwych rejonów.

Art. 8. (1) Cukrownie obowiązane są zatrzyswych magazynach zapas cukru, potrzebnego na przypadek, gdyby kontyngent wewnętrzny

okazał się niewystarczający do pokrycia potrzeb rynku wewnętrznego.

.

(2) Wysokość tego zapasu, obliczaną według

jednakowego dla wszystkich cukrowni stosunku procentowego do kontyngentów wewnętrznych, wyznacza w drodze rozporządzenia na poszczególne okresy

kampanijne Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem

Przemysłu i Handlu.

(3) Minister Skarbu może

aj przenosić w miarę potrzeby cukier zapasowy

do kontyngentu wewnętrznego, lub zwalniać

od obowiązku zatrzymywania tego cukru

w cukrowni,

b) zezwalać na zatrzymywanie zapasów cukru,

o których mowa w ust. (1), przez jednącu­

krownię wzamian za inną.

mywać w

Art. 9. (1) Wyznaczenie na następny okres kampanijny ogólnego kontyngentu wewnętrznego i wysokości zapasu cukru, o której mowa wart. 8 usL (2),

określanie rejonów produkcji i zaliczenie cukrowni

do poszczególnych rejonów, podział ogólnych kontyngentów pomiędzy rejony produkcji oraz prowizoryczny podział kontyngentów rejonowych pomiędzy cukrownie nastąpi w terminie do dnia 15 grudnia każdego roku.

(2) Ostateczny podział kontyngentów rejonowych pomiędzy cukrownie nastąpi w terminie do dnia ·

210 kwietnia każdego roku.

Art. 10. Cukier kontyngentu wewnętrznego,

niewywieziony z cukrowni w okresie, na który kontyngent został przyznany, może być przez cukrownię

wprowadzony do spożycia w kraju w następnych

okresach.

Art. 11. Minister Skarbu może zezwolić na wywóz cukru z jednej cukrowni na rachunek odpowiedniego kontyngentu, posiadanego i mającego pokrycie

W cukrze w innej cukrowni.

Art. 12. Minister Skarbu jest uprawniony do

wydawania rozporządzeń

a) normujących warunki zaliczania cukru surowego na pokrycie kontyngentów i zapasów

cukru, o których mowa wart. 8, oraz określających stosunek przeliczenia cukru surowego na cukier biały,

.

b) normujących warunki, którym powinien odpowiadać cukier, wprowadzany do obrotu,

oraz jego opakowanie.

Nr. 88.

Dziennik Ustaw. Poz. 548.

Art. 13. Cukier, sprzedawany na cele niepodlegające podatkowi spożywczemu, nie ulega zaliczeniu

' na kontyngent wewnętrzny.

Art. 14. Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem

Przemysłu i Handlu może w miarę potrzeby ograni,czać w drodze rozporządzeń wywóz cukru zagranicę

przez kontyngentowanie tego wywozu i wyznaczanie

według swego uznania udziałów poszczególnych cukrowni w kontyngencie wywozowym.

Art. 15. (1) Minister Skarbu w porozumieniu

z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem Przemysłu i Handlu może w drodze rozporzą­

dzeń

a) określać cenę cukru na rynku wewnętrznym,

b) określać warunki dysponowania przez cukrownie cukrem, nieobjętym kontyngentem

wewnętrznym,

,

c) ustanawiać w miarę potrzeby specjalne opła­

ty, nakładane na cukrownie na cele, związa­

ne z gospodarką cukrową.

(2) W razie ustanowienia opłat, o których mowa

w ust. (1) lit. c), Minister Skarbu w porozumieniu

Z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem Przemysłu i Handlu określi przeznaczenie funduszów utworzonych z tych opłat, oraz warunki i zasady korzystania z tych funduszów, a także ustanowi

zarząd wymienionemi funduszami i wyda regulaminy

dla zarządzania temi funduszami.

'1 421

temi komisjami i wykonalności ich ~rzeczeń, s'tosuje

się odpowiednie przepisy kodeksu postępowania cywilnego o sądach polubownych.

(4) Przepisy, o których mowa w ust. (1), określ"

szczegółowo tryb zawierania umów zbiorowych.

(5) Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem

Przemysłu i Handlu może nakładać na cukrownie obowiązek kontraktowania pewnej części buraków u określonej kategorji plantatorów, z uwzględ­

nieniem w szczególności interesów gospodarstw wiejskich, powstałych z parcelacji obszarów, na których

przed parcelacją były plantowane buraki cukrowe.

Art. 18. Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem

Przemysłu i Handlu jest uprawniony do wydawania

w drodze rozporządzeń przepisów, normujących przeprowadzanie kontroli nad przestrzeganiem przepisów

dekretu niniejszego oraz rozporządzeń wydanych na

jego podstawie.

.

Art. 19. (1) Do przestępstw, polegających na

naruszeniu przepisów dekretu niniejszego, stosuje

się przepisy ustawy karnej skarbowej.

(2) Kto narusza przepisy, zobowiązujące cukrownie do zatrzymywania w swych magazynach określonych ilości cukru, podlega karze w wysokości 100

złotych od każdych 100 kg brakującego zapasu cukru. Kctżde rozpoczęte 100 kg uważa się za pełne.

(3) Przepisu ust. (2) nie stosuje się, o ile chodzi

o

ubytki

cukru, niepodlegające opodatkowaniu w

Art. 16. (1) Opłaty, o których mowa wart. 15

ust. (1) lit. c), mogą być ściągane przez władze skar- myśl przepisów o podatku spożywczym od cukru.

(4) Karze, wymienionej w ust. (2), podlega

'bowe w trybie, przewidzianym dla podatków pań­

przedsiębiorca

cukrowni, który przekroczy wyznastwowych.

(2) Minister Skarbu może w drodze rozporzą­ czone kontyngenty wywozowe (art. 14).

(5) Kto sprzedaje cukier po cenie wyższej od

,dzenia zarządzić pobieranie tych opłat łącznie z poustanowionej

w myśl przepisów art. 15 ust. (1) lit. a)'

datkiem od cukru.

podlega karze w wysokości od 50 do lOO-krotnej żą­

Art. 17. (1) Minister Skarbu w porozumieniu danej lub pobranej różnicy ceny.

z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Mini(6) Kto narusza przepisy art. 12 iJ5 ust. (1) lit. b)

strem Przemysłu i Handlu może w drodze rozporzą­ i rozporządzeń, wydanych na ich podstawie, oraz

dzeń wprowadzić obowiązek zawierania umów zbioprzepisy, o których mowa wart. 18, podlega karze

rowych ogólno-państwowych lub rejonowych pomię­ ' pieniężnej do 50.000 zł.

dzy cukrowniami lub związkami cukrowni z jednej

Art. 20. (1) Minister Skarbu w porozumieniu

strony, a związkami plantatorów buraków cukrowych

z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Miniz drugiej.

, (2) Jeżeli rozporządzenie nie wprowadzi innych strem Przemysłu i Handlu

przepisów, to umowa zbiorowa ogólno-paIlsŁwowa

a) ustali w drodze rozporządzenia według swego uznania ogólny · kontyngent wewnętrzny

wiąże wszystkie cukrownie i wszystkich plantatorów, umowa zbiorowa rejonowa - cukrownie i plancukru na okres kampanijny 1935/36 oraz wytatorów danego rejonu, a postanowienia umów indysokość zapasu cukru, którą w tym okresie

cukrownie obowiązane będą wmyśl art. 8

widualnych mniej korzystne dla plantatorów niż postanowienia umowy zbiorowej z mocy samego prawa

zatrzymywać w swych magazynach;

ulegają zastąpieniu przez odpowiednie postanowieb) dokona w drodze rozporządzenia, według

nia właściwej umowy zbiorowej.

swego uznania i niezależnie od uprawniell,

(3) Umowa zbiorowa powinna przewidzieć, że

wynikających dla cukrowni z dotychczasospory wynikające z niej i z umów indywidualnych,

wych przepisów prawnych, podziału konktórych dotyczy umowa zbiorowa, będą oddane pod

tyngentu wewnętrznego, wyznaczonego w

' rozstrzygnięcie komisji rozjemczej. Jeżeli przepisy

myśl pkt. a) na okres kampanijny 1935/36,

dekretu niniejszego i rozporządzenia, które wyda

bezpośrednio pomiędzy te cukrownie, które

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrami: Sprap.rzystąpiły do produkcji cukru w tym okrewiedliwości, Rolnictwa i Reform Rolnych oraz PrzeSIe.

mysłu i Handlu, nie postanowią inaczej, do komisyj

(2) Ilości cukru, podlegające podatkowi spożyw­

rozjemczych, trybu postępowania w sprawach przed czemu, wprowadzone przez poszczególne cukrownie

D:.dennik Ustaw. Pez 548 i 549.

do obrotu (wydane z cukrowni) w okresie od dnia

1 paź dziernika 1935 r., zaliczone będą tym cukrowniom na kontyngent wewnętrzny, wyznaczony im

w myśl ust. (1) artykułu niniejszego. Przepis ten nie

b ę dzie stosowany do cukru, wypuszczonego z cukrowni z remanentów kontyngentu zasadniczego, pozostałych cukrowniom w dniu 30 września 1935 r.

(3) Uprawnienia do udziału w kontyngentach

wewnętrznych tych cukrowni, które nie były czynne w okresie kampanijnym 1934/35 oraz tych, które

do dnia wydania rozporządzenia, o którem mowa w

ust. (1) lit. b) artykułu niniejszego, nie przystąpiły

do produkcji cukru w okresie kampanijnym 1936/36,

uznaje się za wygasłe.

(4) W ciągu dwóch tygodni od dnia wejścia

w życie dekretu niniejszego Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych

Oraz Ministrem Przemysłu i Handlu wyznaczy w drodze rozporządzenia i według swego uznania ogólny

kontyngent wewnętrzny na okres kampanijny

1936/37, ustali refony produkcji, zaliczy cukrownie do

poszczególnych rejonów, a także dokona podziału

ogólnego kontyngentu wewnętrznego pomiędzy rejony produkcji oraz prowizorycznego podziału kontyngentów rejonowych pomiędzy cukrownie , którym

będzie przysługiwało prawo do udziału w kontyngentach rejonowych w myśl przepisów dekretu niniejszego.

(5) Część ogólnego kontyngentu wewnętrznego,

wyznaczonego w myśl ust. (4) na okres kampanijny

1936/37, nieprzekraczającą 90.0DO q cukru białego,

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem Przemysłu

i Handlu może zarezerwować do osobnego podzielenia pomiędzy rejony i cukrownie według swego uznania. Podział ten powinien nastąpić w terminie do dnia

1 marca 1936 r.

(6) Przydziały kontyngentów wewnętrznych poszczególnym cukrowniom w okresach kampanijnych

1937/38, 1938/39, 1939/40 i 1940/41 zostaną dokonane

stosunkowo do przydziałów z okresu kampanijnego

1936/37. Przepis ten nie dotyczy nadwyżki kontyngentu wewnętrznego, Q której mowa wart. 3 ust. (3).

Art. 21. Wykonanie dekretu niniejszego porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Ministrem

Przemysłu i Handlu.

Art. 22. (1) Dekret niniejszy wchodzi w życie

Z dniem ogłoszenia.

(2) Jednocześnie traci moc obowiązującą ustawaz dnia 22 lipca 1925 r. o uregulowaniu obrotu cukrem na obszarze Rzeczypospolitej (Dz. U. R. P.

Nr. 90, poz. 630) w brzmieniu nadanem ustawą z dnia

5 listopada 1931 r. (Dz. U. R. P. Nr. 101, poz. 770) oraz

rozporządzeniem Prezydenta R~eczypospolitej z dnia

27 października 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 94, poz. 818).

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów

Marjan Zyndram-Kościalkowski

Minister Skarbu: E. Kwiatkowski

Nr. 88.

549.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA Sr-H.A W1i.EPLIWOśCI

z dnia 1 listopada 1935 r.

o organizacji i zakresie działania Instytutu Ekspertyz

Sąd';)wych.

Na podstawie art. 6 ustawy z dnia 21 stycznia

1932 r., zmien i a j ą ce j ni ek tóre prze.pisy postępowania

karnego (Dz. U. R. P. Nr. 10, poz. 60) zarządzam co

następuje

§ 1. Instytut Ekspertyz Sądowych w Warsża­

wie powołany jest do wydawania w charakterze biegłego sądowe go opinji w zakresie badań: fizykochemicznych, toksykologicznych oraz biologicznych i,

stoso wnie do swego działania, dzieli się na trzy działy: fizykochemiczny, toksykologiczny i biologiczny.

§ 2. Działalnością Instytutu Ekspertyż Sądo­

wych kieru je s ę dzia lub prokurator, wyznaczony

w tym celu przez M inistra Sprawiedliwości. Kierownik Instytutu Ekspe rtyz Sądowych w zakresie czynności, związanych z kierownictwem Instytutu podle~

ga bez.pośredni'J Ministrowi Sprawiedliwości.

Minister Sprawie dl iwości może poruczyć za~

stępstwo kierownika Instytutu EI(spertyz Sądowych

kierownikowi jednego z działów Instytutu.

Kierownik Instyt utu Ekspertyz Sądowych rozstrzyga, czy dane badanie należy do zakresu działa­

nia Instytutu.

§ 3. Na czele działu badań stoi kierownik naukowy, którego zastępcą jest kierownik techniczny

tegoż działu.

Kie rownikiem naukowym działu badat~

·profesor danej specjalności w wyższej

uczelni lub osoba, która przez swe prace naukowe

w danej gałęzi wiedzy odpowiadałaby wymogom takiego stanowiska.

§ 4.

może być

§ S. Kierownildem technicznym działu badarl

oraz pracownikiem powołanym do prowadzenia .badania w zakresie działalności Instytutu Ekspertyz

Sądowych mo ż e być jedynie osoba, posiadająca wyż~

sze wykształcenie w danej specjalności i odpowied~

nią praktykę.

§ 6. Kierowników d z iału badań orazpracow~

ników Instytutu Ekspertyz Sądowych mianuje Mini~

ster Sprawiedliwości na wniosek kierownika Instytutu.

Ponadto Instytut Ekspertyz Sądowych może zatrudniać pracowników nicstałych na zasadzie umów

specjalnych, zawieranych przez k ierownika Instytutu

za zezwoleniem Ministra Sprawiedliwości.

§ 7. Do stałych pracowników Instytutu Ekspertyz Sądowy ch slosuje się przepisy ustawy o pań­

stwowej służb i e cywilnej.

Pracownicy niestali podlegają warunkom umowy, z nimi zawartej, i obowiązani są do zachowania

taj emnicy urzędowej. Pracownicy niestali powołani