Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 listopada 1935 r. o zmianie niektórych przepisów, dotyczących zaopatrzenia inwalidzkiego.
Table of Provisions (8)
Statutory Text (8 Articles)
Art. 3. (1) Emeryci oraz wdowy i sieroty, którym zaopatrzenie emerytalne zostało przyznane przed
wejściem w życie dekretu niniejszego, otrzymują to
zaopa trzenie od dnia l kwietnia 1936 r. w wymlarze
określonym przy uwzględnieniu przepisów art. 2 dekretu niniejszego.
(2) Przepis ustępu poprzedzającego slosuje się
odpowiednio do osób (emerytów, ~dów, sierot),
którym zostało przyznane zaopatrzeme emerytalne
z doliczeniem do wysługi emerytalnej czasu służby
państwowej zaborczej oraz pracy zawo,dowej na zasadzie ustawy z dnia 28 lipca 1921 r.(Dz. U. R. P.
Nr. 70, poz. 466) oraz ustawy z dnia 5 sierpnia 1922 r.
(Dz. U. R. P. Nr. 68, poz. 616);
(3) Przepisy ust. (1) nie dotyczą emerytów oraz
wdów i siemt, ' otrzymujących zaopatrzenie emerytalne na zasadzie art. 82, 95, 103 i lOS ustawy emerytalnej z dnia 11 grudnia 1923 r.
(4) Osóbywymienione w ustępie poprzedzają
cym otrzymują od dnia 1 · kwietnia 1936 r. zaopatrzenie emerytalne zmniejszone o 10%.
(5) Przepisy ust. (1) i (4) nie dotyczą wdów i sierot, których zaopatrzenie nie przekracza: dla wdo. wy - kwoty 50 (pięćdziesiąt) złotych, dla sieroty
zaś - kwoty 25 (dwadzieścia pięć) złotych miesięcznie.
(6) Jeżeliby po zastosowaniu przepisów ust. (1)
i (4) do wdów i sierot, których zaopatrzenie przekracza wymienione powyżej normy, okaz,ało się, że zaopatrzenie to miałoby wynosić mniej aniżeli 50 zł, lub
też 25 zł, wdowa otrzymuje 50 zł, sierota zaś 25 zł.
Art. 4. (1) Funkcjonarjusze państwowi i zawodowi wojskowi, którzy przestali pełnić służbę w czasie trwania mocy obowiązującej ustaw z dnia 28 lipca 1921 r. (Dz. U. R. P. Nr. 70, poz. 466) i z dnia
5 sierpnia 1922 r~ (Dz. U. R. P. Nr. 68, poz. 616), a których uprawnienia emerytalne nie były dotychczas rozpatrywane, jeżeliraszczą do Skarbu Państwa pretensje o uposażenie emerytalne z tytułu pełnionej
służby, winni wnieść pisemne zgłoszenia swych roszczeń do 30 czerwca 1936 r.; niezgłoszenie uprawnień
w tym terminie powoduje ich wygaśnięcie.
(2) W przypadku stwierdzenia, że zgłaszające
mu przysługują uprawnienia emerytalne, uposażenie
emerytalne będzie mu przyznane od pierwszego dnia
miesiąca następującego po dacie zgłoszenia.
(3) Przepisy ustępów poprzedzających stosuje
się odpowiednio do wdów i sierot po osobach, wymienionych w ust. (1).
Art. 5. Moc obowiązującą art. 37 pkt. 6 (art. 50
ust. 7) ustawy emerytalnej z dnia 11 gnidńia 1923 r.
i wydanych na podstawie tego przepisu rozporządzeń
rozciąga się na tych funkcjonarjuszów państwowych
i zawodowych wojskowych, którzy prżeniesieni .zo-
Nr. 85.
stali w stan spoczynku przed dniem 1 kwietnia 1932 r.,
tudzież na wdowy i sieroty po tych osobach.
Art. 6. Przepisy art. 2 i 3 odnoszą się do prowizorycznych funkcjonarjuszów państwowych, o których mowa w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 20 stycznia 1934 r. o zaopatrzeniu emerytalnem
prowizorycznych funkcjonarjuszów państwowych
(Dz. U. R. P. Nr. 8, poz. 64).
Art. 7. Zmiany, przewidziane wart. 1 pkt. 4
i5 dekretu niniejszego, stosuje się ·z dniem wejścia
w życie dekretu również do osób przeniesionych w
stan spoczynku po dniu 31 stycznia 1934 r. oraz do
pozostałych po nich rodzin.
Art. 8. (l) Wykonanie dekretu niniejszego porucza się Prezesowi Rady Ministrów i Ministrowi
Skarbu oraz innym ministrom we właściwym każde
muz nich zakresie działania.
(2) Upoważnia się Ministra Skarbu do ogło
szenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
jednolitego tekstu ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r.
o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów pań
stwowych i zawodowych wojskowych, z uwzględnie
niem zmian, wynikających z przepisów wydanych
do dnia ogłoszenia jednolitego tekstu.
Art. 9. Dekret
z dniem ogłoszenia.
niniejszy
wchodzi
wżycie
Prezydent Rzeczypospolitej: 1. Mościcki
Prezes Rady Ministrów
.
M arian Zyndram-Kościalkowski
Minister Skarbu: E. Kwiatkowski
522.
DEKRET PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ
z dnia 22 listopada 1935 r.
o zlllianie niektórych przepisów, dotyczących zaopatrzenia inwalidzkiego.
Na podstawie art. 55 ust. (l) ustawy konstytucyjnej i ustawy z dnia 6 listopada 1935 r. o upoważ
nieniu . Prezydenta Rzeczypospolit.ej do wydawania
dekretów (Oz.U.R. P. Nr. 81, poz. SOl) postanawiam co następuje
Art. l. W ustawie z dnia 17 marca 1932 r.
o z.a opatrzeniu inwalidzkiem (Dz. U. R. P. z 1935 r.
Nr. 5, poz. 31) wprowadza się zmiany następujące
1) wart. 6 w ust. 1 na końcu kropkę zastępuje
się przecinkiem i dodaje się wyrazy: "z wyjątkiem
przypadków, przewidzianych wart. 29 ust. 3 i 4.";
2} art. 7 otrzymuje brzmienie
"Art. 7. Stopień utraty zdolności zarobkowej
lub ogólnej utraty zdolności zarobkowej (art. 5-a)
może być określony na stałe lub czasowo. Inwalida
nie moze żądać . ponownego ustalenia stopnia utraty
zdolności zarobkowej lub ogólnej utraty zdolności zarobkowej, określonego na stałe prawomocnem orzeczeniem.
Inwalida, którego stopień utraty zdolności zarobkowej lub ogólnej utraty zdolności zarobkowej
zosŁał określon)' czasowo, może po upływie 12 mie-
Nr. 85.
Dziennik -Ustaw. Poz. 522.
-------- ---_._._-- --- -
sięcy
od daty uprawomocnienia się orzeczenia żą
ponownego ustalenia stopnia utraty zdolności
zarobkowej lub ogólnej utraty zdolności zarobkowej.
Jeżeli ponowne badanie rewizyjno - lekarskie
nie stwierdzi zwiększenia się stopnia utraty zdolności zarobkowej lub ogólnej utraty zdolności zarobkowej, inwalida ponosi wszelkie koszty, związane
z wdrożonem postępowaniem.
Minister Opieki Społecznej w porozumieniu
z Ministrem Skarbu może poddać jednorazowej rewizji wszystkie orzeczenia komisyj rewizyjno - lekarskich, względnie odwoławczych, co do istnienia dowodów związku przyczynowego uszkodzenia zdrowia
z powodu choroby lub kalectwa ze służbą wojskodać
wą ." ;
3) wart. 19 w ust. 1 wyrazy: "uprawniała przed
śmiercią
do zaopatrzenia pieniężnego" zastępuje się
wyrazami: "uprawniała w dniu śmierci do zaopatrze-,
nia pieniężnego z niniejszej ustawy (art. 10 i 71
ust 1)";
4) wart. 22
w ust. 1 wyrazy: "których utrata zdolno-ści zarobkowej uprawniała do zaopatrzenia pieniężnego
z niniejszej ustawy" zastępuje się wyrazami: "których utrata zdolności zarobkowej uprawniała w dniu
śmierci do zaopatrzenia pieniężnego z niniejszej
ustawy (art. 10 i 71 ust. 1)",
po ust. 5 wprowadza się jako ustęp 6 przepis
"Prawo do renty na podstawie ust. 4 i 5 artykułu niniejszego nie służy sierotom, które zawarły
związek małżeński.",
dotychczasowy ust. 6 oznacza się jako ust. 7;
5) wart. 25 ustęp 2 otrzymuje brzmienie: "Rodzice inwalidy, którego śmierć nie pozostawała w
związku przyczynowym ze służbą wojskową, mają
prawo do renty, jeżeli z-achodzą wymagania, określo
ne w ustępie poprzedzającym, a zmarły syn miał
w dniu śmierci prawo do zaopatrzenia pieniężnego
z niniejszej ustawy (art. 10 i 71 ust. 1). Podstawę wymiaru zaopatrzenia rodzicielskiego stanowi
wówczas renta zasadnicza, jaka służyłaby synowi w
dniu śmierci." j
6) wart. 29
w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie
"Terminy do zgłaszania roszczenia, zakreślone
w ust. 1 pkt. 3 i w ust. 2 artykułu niniejszego, biegną i upływają bez względu na datę uzyskania dowodu śmierci oraz bez względu na to, czy przed upły
wem tych terminów pozostali odpowiadali warunkom
do uzyskania zaopatrzenia, wymaganym przez niniejszą ustawę (art. 19,22, 25 i 32).",
po ust. 2 wprowadza się jako ustępy 3 i 4 przepisy
"Minister Opieki Społecznej może w porozumieniu z Ministrem Skarbu uwzględnić zgłoszenia roszczeń, dokonane przez inwalidę po upływie terminów, zakreślonych w ust. 1 pkt. 1 artykułu niniejszego, nie później jednak niż w dniu 31 grudnia 1936 r.,
jeżeli inwalida położył zasługi w walkach o niepodległość Rzeczyp6spolitej.
Minister Skarbu może uwzględnić zgłoszenia roszczeń do zaopatrzenia, dokonane po upływie terminów, zakreślonych w ust. 1 pkt. 3 i w ust. 2 artykułu niniejszego, nie później jednak niż w dniu 31 gru-
- _._-----------
1393
dnia 1936 r., jeżeli ubiegającymi się o zaopatrzenie są
pozostali po osobach, które położyły zasługi w walkach o niepodległość Rzeczypospolitej.",
dotychczasowe ust. 3 i 4 oznacza się jako ust.
5 i 6,
,w prowadza się jako ustęp ostatni -przepis
"J eżeli przy zastosowaniu przepisów ust. 5 i 6
artykułu niniejszego lub przepisów art. 32 początko
wy termin uprawnienia do zaopatrzenia pieniężnego
przypadałby na okres przed dniem 1 kwietnia 1934 r.,
prawo do zaopatrzenia pieniężnego rozpoczyna się
od dnia 1 kwietnia 1934 r."j
_ _
7) w art. 66 w pkt. 2 zdania drugie i trzecie
otrzymują brzmienie
"Jednocześnie uchyla się paragrafy 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 grudnia 1924 r. (Dz. U. R. P. Nr. 115, poz. 1030), o ile
odnoszą się do świadczeń pieniężnych z ustawy z dnia
18 marca 1921 r . (Dz. U. R. P . Nr. 32, poz. 195);
z dniem ogłoszenia niniejszej ustawy ulegają umorzeniu wszelkie pretensje, oparte na zastosowaniu do
tych świadczeń przytoczonych przepisów rozporzą
dzenia.";
8) wart. 71 w miejsce ust. 3 wprowadza się jako ustępy 3, 4, 5, 6 i 7 przepisy
"Z dniem 1 kwietnia 1936 r. obniża się do kwoty
112,50 zł rentę zasadniczą (art. 12) inwalidów
1) wymienionych wart. 2 ust. 1 lit. a, b i d,
2) wymienionych wart. 2 ust. 1, lit. c i e z utratą zdolności zarobkowej, wynoszącą co najmniej 85 %I
3) wymienionych wart. 2 ust. 1 lit. c i e, którzy
pełnili służbę ochotniczą w wojsku Rzeczypospolitej
P,o lskiej w czasie wojny lub w uznanych przez Pań
stwo Polskie wojskowych formacjach polskich przy
armjach obcych, lub brali udział w walkach orężnych
przeciw państwom zaborczym i nieprzyjacielskim
o niepodległość Polski po dniu 1 sierpnia 1914 r., albo
którym nadano order wojenny "Virtuti Militari", bądź
Krzyż lub Medal Niepodległości, bądź Krzyż Walecznych.
Z dniem 1 kwietnia 1936 r. obniża się do kwoty
100 zł rentę zasadniczą (art. 12) inwalidów, wymienionvch wart. 2 ust. 1 lit. c i e,z wyjątkiem osób,
wymienionych w ustępie poprzedzającym artykułu
niniejszego, jak również do kwoty 90 zł rentę zasadniczą inwalidów, wymienionych wart. 2 ust. 2 lit. a.
Przy ,obniżaniu zaopatrzeń pieniężnych na podstawie artykułu niniejszego mają zastosowanie prze~
pisy art. 17. _
Przepisy ust. 3 i 4 artykułu niniejszego obowią
zują do dnia 31 marca 1938 r.
Upoważnia się Radę Ministrów do całkowitego
lub częściowego uchylenia przepisów artykułu niniejszego oraz do podwyższania na pewien czas lub
na stałe norm, wynikających z przepisów art. 17 niniejszej ustawy, dla miejscowości klasy B i C.".
Art. 2. Osoby, które przed wejściem w życie
dekretu niniejszego nabyły prawo do zaopatrzenia
pieniężnego na mocy ustawy z dnia 17 marca 1932 r.
(Dz. U. R. P. z 1935 r. Nr. 5, poz. 31), zachowują to
prawo po dniu 31 marca 1936 r. ze zmianami, wynikającemi z przepisów tej ustawy w brzmieniu dekretq niniejszego.
ł
,
Dziennik Ustaw. Poz. 522 i 523.
Art. 3. (1) Wykonanie dekretu niniejszego porucza się Ministrowi Opieki Społecznej i Ministrowi
Skarbu w porozumieniu z właściwymi ministrami.
(2) Upowa:':'nia się Ministra Opieki Społecznej do
ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolitego tekstu ustawy z dnia 17 marca
1932 r. o zaopatrzeniu inwalidzkiem (Dz. U. R. P.
Nr. 26, poz. 238) z uwzględnieniem zmian, wynikają
cych z przepisów, wydanych do dnia ogłoszenia jednolitego tekstu.
Art. 4. Dekret niniejszy wchodzi w życie
z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu art. 1 pkt. 5
zdanie drugie, który wchodzi w życie z dniem
1 kwietnia 1936 r.
Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki
Prezes Rady Ministrów
Marian Zyndram-Kościałkowski
Minister Skarbu: E. Kwiatkowski
Minister Opieki Społecznej: Wł. Jaszczolt
523.
DEKRET PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ
z dnia 22 listopa,d a 1935 r.
O zmianie i uzupełnieniu niektórych przepisów, doty-
czących zaopatrzenia byłych skazańców politycznych.
Na podstawie art. 55 ust. (1) ustawy konstytucyjnej i ustawy z dnia 6 listopada 1935 r. o upoważ
nieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania
dekretów (Dz. U. R. P. Nr. 81, poz. 501) postanawiam co następuje
Art. 1. W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o zaopatrzeniu byłych skazańców politycznych (Dz. U. R. P. z 1931 r.
Nr. 47, poz. 406) wprowadza się zmiany następujące
1) wart. 1 ustęp (3) otrzymuje brzmienie
,,(3) Przez posiadanie środków, zapewniających
utrzymanie, rozumieć należy uzyskiwanie przez daną osobę dochodu, który powiatowa władza administracji ogólnej uzna za wystarczający na pokrycie koniecznych potrzeb życiowych, t. j. za stanowiący minimum egzystencji w danej miejscowości.";
2) w art. 2
ustęp (1) otrzymuje brzmienie
,,(1) Zaopatrzenie osób, wymienionych w art. 1
pod lit. a), b) i c), wynosi miesięcznie'
w miejscowościach zaliczonych do klasy A 125 zł dla samotnych i 150 zł dla żonatych,
.
w miejscowościach zaliczonych do klasy B 100 zł dla samotnych i 120 zł dla żonatych,
w miejscowościach zaliczonych do klasy C 80 zł dla samotnych i 100 zł dla żonatych."j
po ust. (1) wprowadza się jako ustępy (2), (3),
(4), (5) i (6) przepisy następujące
,,(2) Przy ustalaniu wysokości zaopatrzeń byłych skazańców politycznych obowiązuje podział
miejscowości na klasy, ustalony w załączniku do
art. 17 ustawy z dnia 17 marca 1932 r. o zaopatrzeniu
inwalidzkiem (Dz. U. R. P. Nr. 26, poz. 238) ze
wszelkiemi późniejszemi zmianami i uzupełnieniami.
Nr. 85.
(3) Zaopatrzenie w wymiarze dla żonatych przysługuje wyłącznie w przypadku zawarcia związku
małżeńskiego przed przyznaniem zaopatrzenia.
(4) Zmiany w podziale miejscowości na klasy
obowiązują dla wymiaru zaopatrzenia od pierwszego
dnia miesiąca, następującego po dokonaniu zmiany.
(5) Przesiedlenie do miejscowości, zaliczonej do
innej klasy, dokonane po przyznaniu zaopatrzenia, nie
ma wpływu na wysokość przyznanego zaopatrzenia.
. (6) Jeżeli b. skazaniec polityczny nie ma miejsca
stałego zamieszkania w kraju, służy mu wymiar zaopatrzenia jak w miejscowości zaliczonej do klasy
B ."·,
dotychczasowe ust. (2), (3) i (4) oznacza się jako ust. (7), (8) i (9), przyczem w ust. (7) (dotychczas
(2)) początkowe wyrazy "Ponadto przyznaje się tym
osobom" zastępuje się wyrazami: "Osobom, wymienionym w ust. (1) przyznaje się ponadto";
3) wart. 3 ustępy (1) - (3) otrzymują brzmienie
,,(1) Zaopatrzenie osób, wymienionych wart. 1
pod lit. d, wynosi miesięcznie
a) dla wdowy - połowę zaopatrzenia skazań
ca, w wymiarze dla samotnego, według stawki dla miejscowości, zaliczonych do klasy Aj
b) dla każdego dziecka sieroty, którego matka
pobiera zaopatrzenie, po jednej trzeciej czę
ści zaopatrzenia wdowy;
c) dla każdego dziecka sieroty, którego ~atka
nie żyje lub nie pobiera zaopatrzema, po
połowie zaopatrzenia wdowy.
(2) Suma zaopatrzenia wdowiego łącznie z zaopatrzeniem sierocem, względnie suma zaopatrzeń
sierocych, nie może przekraczać zaopatrzema ska
zańca, w wymiarze dla samotnego, według stawkI
dla miejscowości, zaliczonych do klasy A.
(3) Zaopatrzenie każdego z rodziców, ~i~
nionych wart. 1 pod lit. e), wynosi mieslęczme
jedną czwartą część zaopatrzenia ska.zańca, ~. wymiarze dla samotnego, według stawkI dla mIeJscowości zaliczonych do klasy A.";
4) W art. I) w ust. (1) wyrazy: "jednak nie wcześniej, jak od dnia 1 kwietnia 1928 r." zastępuje się
wyrazami: "w przypadkach zaś ubiegania się o zaopatrzenie przed ukończeniem 55 roku życia (art.
t ust. (2) - od pierwszego dnia miesiąca, następu
jącego
po zapadnięciu orzeczenia lekarskiego,
stwierdzając.eg~ utratę co najmniej 50 % zdolności do
zarobkowama. ;
5) wart. 8 w ustępie początkowym przepis
oznaczony lit. d) otrzymuje brzmienie
"d) skazania prawomocnym wyrokiem na karę dodatkową utraty praw publicznych ....
Art. 2. Osoby, wymienione wart. 1 lit. a), b) i c)
Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia
6 marca 1928 r. o zaopatrzeniu byłych skazańców
politycznych (Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr. 47, poz. 406),
którym zaopatrzenie zostało przyznane przed wejściem w życie niniejszego dekretu, otrzymują to zaopatrzenie od dnia 1 kwietnia 1936 r. w wymiarze
określonym wart. 1 pkt. 2) dekretu niniejszego.
rozporządzenia
Art. 3. (1) Byli skazańcy polityczni, uprawnieni
do ubiegania się o zaopatrzenie na zasadzie przepisów
rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia
6 marca 1928 r. (Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr. 47, poz.
Dziennik Ustaw. Poz. 521 i 522.
emerytalnej na podstawie art. 97 lub art. 101 lit. b)
ustawy emerytalnej z dnia 11 grudnia 1923 r.
.
(4) Jeżeli przy obliczeniu, dokonanem z zachowaniem wskazań ust. (1) - (3) ilość lat służby, mająca
stanowić podstawę do procentowego określenia wysokości uposażenia, wyniesie mniej niż lat 15, wysokość uposażenia emerytalnego określa się według zasad zdania drugiego ustępu pierwszego art. 19 ustawy
emerytalnej z dnia 11 grudnia 1923 r.
.