Ustawa z dnia 8 lipca 1935 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej.

(1)

Zgromadzenie Elektorów zwołuje Prezydent Rzeczypospolitej.

(2)

W zarządzeniu o zwołaniu Zgromadzenia Elektorów oznaczone będą miejsce i termin Zgromadzenia.

(3)

Termin Zgromadzenia ma przypaść nie wcześniej niż na siódmy dzień po ogłoszeniu zarządzenia,

nie później jednak niż na piętnasty dzień przed upływem okresu urzędowania Prezydenta

Rzeczypospolitej.

(4)

Zarządzenie o zwołaniu Zgromadzenia Elektorów ogłoszone będzie w Dzienniku Ustaw oraz

doręczone w odpisach Marszałkom Izb Ustawodawczych.

(1)

Na trzy dni przed terminem Zgromadzenia Elektorów Sejm i Senat zbiorą się, każdy zosobna,

na zaproszenie swych Marszałków celem dokonania wyboru elektorów.

(2)

Wszelkie obrady są niedopuszczalne, a uchwały, nieprzewidziane ustawą niniejszą, -

z mocy samego prawa nieważne.

(1)

Sejm wybiera pięćdziesięciu elektorów, Senat zaś dwudziestu pięciu - w głosowaniu

na listy.

(2)

Listy kandydatów na elektorów zgłaszane będą na piśmie na ręce Marszałka.

(3)

Lista ma być podpisana przez ośmiu co najmniej posłów bądź senatorów.

(4)

Liczba kandydatów na liście nie może być wyższa od ilości mandatów elektorskich, przypadających

na daną Izbę.

(5)

Każdy poseł lub senator może podpisać tylko jedną listę.

(1)

W razie zgłoszenia jednej tylko listy kandydatów albo kilku list z ogólną liczbą kandydatów,

nie większą od ilości mandatów, przypadających na daną Izbę, glosowanie nie odbędzie

się, a za wybranych uważa się wszystkich zgłoszonych kandydatów.

(2)

W razie zgłoszenia kilku list o łącznej liczbie kandydatów, większej od ilości mandatów,

przypadających na daną Izbę, Marszałek zarządzi odczytanie list i głosowanie.

(1)

Po zarządzeniu głosowania jeden z sekretarzy odczytuje spis posłów bądź senatorów,

którzy, podchodząc do Prezydjum, składają głosy.

(2)

Każdy poseł lub senator może oddać głoś tylko na jedną listę.

(3)

Karta do głosowania ma zawierać nazwisko co najmniej czołowego kandydata.

(1)

Po zamknięciu głosowania sekretarze obliczą glosy i dokonają podziału mandatów w sposób

następujący;

(2)

Liczby głosów ważnych, oddanych na poszczególne listy, dzieli się przez 4; każda lista

otrzymuje ilość mandatów równą ilorazowi, przyczem ułamków nie bierze się w rachubę.

(3)

Pozostałą ilość mandatów otrzymuje lista, która uzyskała bezwzględną większość głosów;

gdyby żadna lista większości tej nie uzyskała, otrzymują po jednym z pozostałych mandatów

listy, na które oddano największą liczbę głosów.

(4)

Gdyby w wyniku podziału łączna ilość mandatów, przypadających poszczególnym listom

w Sejmie, wyniosła ponad 50, rozstrzygnie los, którym listom będą odjęte mandaty,

przewyższające tę liczbę.

(1)

Mandaty, przypadające poszczególnej liście, otrzymują kandydaci według kolejności,

w której umieszczeni są na liście.

(2)

Jeżeli kandydata wybrano z kilku list - los rozstrzyga, z której listy otrzymuje mandat.

Wynik wyborów Marszałek poda Izbie do wiadomości i zawiadomi niezwłocznie elektorów

o wyborze.

Elektora nie można pozbawić wolności w okresie czasu od wyboru do wygaśnięcia mandatu.

Elektorom służy prawo bezpłatnego przejazdu państwowemi środkami komunikacji od miejsca

pobytu do miejsca siedziby Zgromadzenia Elektorów i zpowrotem do miejsca zamieszkania.

(1)

Zgromadzenie Elektorów zajmuje się wyłącznie wyborem kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej.

(2)

Wszelkie obrady są niedopuszczalne, a uchwały, nieprzewidziane ustawą niniejszą -

z mocy samego prawa nieważne.

Zgromadzeniu Elektorów przewodniczy Marszałek Senatu, w razie zaś jego nieobecności

lub sprawowania przezeń zastępczo funkcyj Prezydenta Rzeczypospolitej - Marszałek

Sejmu; nadto w skład Prezydjum wchodzą trzej sekretarze, powołani z pośród elektorów

przez Zgromadzenie na wniosek Przewodniczącego.

(1)

Przewodniczący czuwa nad powagą Zgromadzenia Elektorów.

(2)

Elektorowi zakłócającemu spokój Przewodniczący może udzielić upomnienia, a w razie

dalszego niewłaściwego zachowania się elektora - wykluczyć go z posiedzenia.

(1)

Do prawomocności uchwał Zgromadzenia Elektorów niezbędna jest obecność Przewodniczącego

i co najmniej połowy ustawowej liczby elektorów.

(2)

W razie stwierdzenia przez Przewodniczącego z własnej inicjatywy lub na żądanie jednego

z elektorów braku quorum, Przewodniczący odroczy posiedzenie na czas, który sam oznaczy,

jednak nie dłuższy niż 24 godziny.

Na posiedzeniu Zgromadzenia Elektorów mogą być obecni wyłącznie elektorzy.

(1)

Posiedzenie Zgromadzenia Elektorów rozpoczyna się od złożenia przez elektorów ślubowania

następującej treści

„

Ślubuję uroczyście i zaręczam honorem, że przy wyborze kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej

kierować się będę troską o dobro Państwa Polskiego.

”

(2)

Odmowa ślubowania lub ślubowanie z zastrzeżeniem równoznaczne jest z odmową uczestniczenia

w Zgromadzeniu Elektorów.

(1)

Po złożeniu ślubowania przez elektorów, Przewodniczący wezwie obecnych do zgłaszania

na piśmie kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej.

(2)

Zgłoszenie ma być podpisane przez ośmiu co najmniej elektorów.

(3)

Każdy elektor może podpisać tylko jedno zgłoszenie.

Przewodniczący podaje do wiadomości Zgromadzenia nazwiska zgłoszonych kandydatów,

poczem zarządza głosowanie.

(1)

Po zarządzeniu głosowania jeden z sekretarzy odczytuje spis elektorów, którzy, podchodząc

do Prezydjum, składają głosy.

(2)

Karty do głosowania zawierać mają imię i nazwisko jednego ze zgłoszonych kandydatów.

(1)

Po zamknięciu głosowania sekretarze obliczą głosy.

(2)

Wynik glosowania Przewodniczący poda Zgromadzeniu do wiadomości.

Za wybranego uważa się kandydata, który uzyskał bezwzględną większość ważnie oddanych

głosów.

(1)

Jeżeli w pierwszem głosowaniu żaden z kandydatów nie uzyskał bezwzględnej większości

ważnie oddanych głosów, Przewodniczący zarządzi powtórnie głosowanie, przyczem kandydat,

który otrzymał najmniejszą liczbę głosów w pierwszem głosowaniu, będzie wyłączony

od wyboru.

(2)

Jeżeli i drugie głosowanie nie da wyniku, zarządza się trzecie, ą w razie potrzeby

i dalsze, przyczem przy każdem następnem głosowaniu wyłącza się tego z kandydatów,

który w poprzedniem uzyskał najmniejszą liczbę głosów.

(3)

Jeżeli kilku kandydatów uzyskało tę samą najmniejszą liczbę głosów - los rozstrzyga,

którego z nich wyłączy się od wyboru.

(4)

Jeżeli kandydaci otrzymali równą liczbę głosów - zarządza się głosowanie powtórne;

jeżeli powtórne głosowanie da ten sam wynik - los rozstrzyga, którego z kandydatów

wyłączy się od wyboru.

Imię i nazwisko wybranego kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Przewodniczący

poda Zgromadzeniu do wiadomości.

(1)

Z przebiegu Zgromadzenia Elektorów sporządza się protokół.

(2)

Protokół zatwierdza Zgromadzenie Elektorów zwykłą większością głosów.

(3)

Każdy elektor może zgłosić na piśmie sprostowanie do protokółu; nad zgłoszonemi sprostowaniami

Zgromadzenie głosuje bez dyskusji.

Po zatwierdzeniu protokółu Przewodniczący zamknie posiedzenie Zgromadzenia Elektorów,

wręczając niezwłocznie odpis protokółu Prezesowi Rady Ministrów.

O wyniku wyborów Przewodniczący Zgromadzenia Elektorów złoży sprawozdanie ustępującemu

Prezydentowi Rzeczypospolitej.

(1)

Prezes Rady Ministrów oznajmi o dokonanym wyborze kandydatowi na Prezydenta Rzeczypospolitej.

(2)

Jeżeli kandydat na Prezydenta Rzeczypospolitej w ciągu trzech dni nie przyjmie wyboru,

Prezes Rady Ministrów zawiadomi o tem Przewodniczącego Zgromadzenia, który wyznaczy

niezwłocznie posiedzenie w celu wyboru innego kandydata.

Jeżeli ustępujący Prezydent Rzeczypospolitej złoży na ręce Prezesa Rady Ministrów

oświadczenie na piśmie, że nie zamierza skorzystać z prawa wskazania kandydata albo

w przepisanym terminie siedmiodniowym nie wskaże innego kandydata-Prezes Rady Ministrów

ogłosi o tem w Dzienniku Ustaw, stwierdzając jednocześnie, że postępowanie wyborcze

zostało ukończone i że kandydat Zgromadzenia Elektorów został obrany na Prezydenta

Rzeczypospolitej.

Ustępujący Prezydent Rzeczypospolitej, korzystając z prawa wskazania przez siebie

kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej, zarządzi głosowanie powszechne w ciągu siedmiu

dni od wyboru kandydata przez Zgromadzenie Elektorów.

(1)

Akt zarządzenia głosowania powszechnego będzie ogłoszony w Dzienniku Ustaw i ma zawierać

a)

oznaczenie dnia głosowania;

b)

imiona i nazwiska kandydatów, wskazanych przez ustępującego Prezydenta Rzeczypospolitej

i przez Zgromadzenie Elektorów.

(2)

Głosowanie ma się odbyć w niedzielę, nie później niż trzydziestego dnia po zarządzeniu

głosowania powszechnego.

W głosowaniu powszechnem biorą udział obywatele bez różnicy płci, którzy przed dniem

zarządzenia głosowania powszechnego ukończyli lat 24 i nie są pozbawieni prawa wybierania

do Sejmu,

(1)

Każdy wyborca otrzyma legitymację wyborczą od przełożonego gminy, w której zamieszkiwał

w przededniu zarządzenia głosowania powszechnego.

(2)

Legitymacje wyborcze będą wystawione w ciągu piętnastu dni od zarządzenia głosowania

powszechnego i doręczone wyborcom najpóźniej dziewiątego dnia przed dniem głosowania.

(3)

Obywatelom polskim, zamieszkałym w przededniu zarządzenia głosowania powszechnego

na obszarze Wolnego Miasta Gdańska, legitymacje wyborcze wystawi Komisarz Rządu w

Gdyni.

(1)

Każdy obywatel, mający prawo uczestniczenia w głosowaniu powszechnem, może najpóźniej

szóstego dnia przed dniem głosowania wnieść reklamację do przełożonego gminy z powodu

niedoręczenia legitymacji wyborczej uprawnionemu do głosowania.

(2)

Reklamacje wnoszone będą na piśmie lub ustnie do protokółu ze wskazaniem dowodów.

(3)

Reklamacje będą załatwiane niezwłocznie; w razie potrzeby przełożony gminy może zażądać

przedłożenia a także uzupełnienia dowodów.

Wyborcy, któremu, pomimo reklamacji, nie doręczono legitymacji wyborczej najpóźniej

czwartego dnia przed dniem glosowania, służy zażalenie do władzy, sprawującej bezpośredni

nadzór nad czynnościami przełożonego gminy z zakresu administracji rządowej.

Głosowanie powszechne przeprowadzają

a)

Generalny Komisarz Wyborczy;

b)

Państwowa Komisja Wyborcza;

c)

wojewódzkie komisje wyborcze;

d)

obwodowe komisje wyborcze.

(1)

Państwowa Komisja Wyborcza składa się

a)

z Generalnego Komisarza Wyborczego, jako przewodniczącego;

b)

z sześciu członków, powołanych w połowie przez ustępującego Prezydenta Rzeczypospolitej,

a w połowie przez Przewodniczącego Zgromadzenia Elektorów.

(2)

Członkowie Komisji Państwowej powołani będą nie później niż siódmego dnia po zarządzeniu

głosowania powszechnego.

(3)

Jednocześnie powołani będą w tym samym trybie i liczbie zastępcy członków Komisji

Państwowej.

Wojewódzkie komisje wyborcze powołane będą z zastosowaniem przepisów ordynacji wyborczej

do Sejmu o powoływaniu komisyj okręgowych, obwodowe zaś komisje wyborcze - z zastosowaniem

przepisów o powoływaniu komisyj obwodowych.

Mandaty przewodniczących i członków komisyj wyborczych wygasają z mocy samego prawa

z ukończeniem czynności, zleconych tym komisjom.

(1)

Do ważności uchwał komisyj wyborczych niezbędna jest obecność przewodniczącego oraz

co najmniej połowy członków.

(2)

Uchwały zapadają zwykłą większością głosów; przewodniczący głosuje narówni z innymi

członkami; w razie równości głosów przeważa głos przewodniczącego.

(1)

Jeden z członków komisji prowadzi protokół obrad.

(2)

Protokóły podpisują przewodniczący oraz członkowie komisji, obecni na posiedzeniu.

(1)

Nadzór nad czynnościami wojewódzkich komisyj wyborczych i ich przewodniczących sprawuje

Generalny Komisarz Wyborczy, a nad czynnościami obwodowych komisyj wyborczych - przewodniczący

wojewódzkiej komisji wyborczej.

(2)

Nadzór uprawnia do żądania wyjaśnień, uchylania sprzecznych z prawem uchwał komisyj

lub postanowień przewodniczących oraz do usuwania lub żądania usunięcia dostrzeżonych

uchybień.

(3)

Zarządzenia nadzorcze nie ulegają zaskarżeniu oddzielnie od protestu przeciwko wyborowi

Prezydenta Rzeczypospolitej.

(1)

Przy każdej wojewódzkiej komisji wyborczej ustanowieni będą dwaj komisarze wyborczy,

powołani nie później niż dziesiątego dnia po zarządzeniu głosowania powszechnego,

jeden - przez ustępującego Prezydenta Rzeczypospolitej, drugi - przez Przewodniczącego

Zgromadzenia Elektorów.

(2)

Komisarzom służy prawo obecności na posiedzeniach komisyj wyborczych i żądania odpisów

protokółów tych komisyj.

(1)

Władze administracji ogólnej nie później niż dziewiątego dnia przed dniem głosowania

ogłoszą we wszystkich gminach zapomocą plakatów o lokalach obwodowych komisyj wyborczych

tudzież o dniu i godzinach głosowania.

(2)

W tymże terminie przełożony gminy poda do wiadomości publicznej w sposób, w danej

miejscowości zwyczajem przyjęty, termin i miejsce wnoszenia reklamacyj z powodu ntedoręczenia

legitymacji wyborczej.

Głosowanie odbywa się jednego dnia w całem Państwie.

Akt głosowania przeprowadza obwodowa komisja wyborcza z zastosowaniem przepisów ordynacji

wyborczej do Sejmu o głosowaniu, jeżeli ustawa niniejsza inaczej nie stanowi.

Podczas aktu głosowania i ustalania jego wyniku w lokalu wyborczym mogą być obecni

mężowie zaufania, zgłoszeni po jednym na obwód przez każdego z komisarzy wyborczych.

Głosowanie odbywa się w następujący sposób: wyborca wręcza przewodniczącemu swą legitymację

wyborczą; po oderwaniu odcinka kontrolnego przewodniczący zwraca wyborcy legitymację

wyborczą i daje mu kopertę urzędową oraz kartę do głosowania; wyborca oznaczy następnie

kreską na karcie nazwisko kandydata, na którego pragnie oddać głos, poczem po włożeniu

karty do koperty wręczy kopertę przewodniczącemu, który w obecności wyborcy wrzuci

ją do urny.

(1)

Karty do głosowania będą sporządzone z białego papieru i opatrzone pieczęcią wojewódzkiej

komisji wyborczej.

(2)

Karta do głosowania ma zawierać jedynie odbite sposobem mechanicznym: nazwę województwa

oraz imiona i nazwiska obydwóch kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej tudzież

objaśnienie dla wyborcy o sposobie wypełniania karty.

(3)

Wzór karty do głosowania zawiera załącznik do ustawy niniejszej.

Obwodowa komisja wyborcza niezwłocznie po zamknięciu głosowania obliczy - na podstawie

odcinków kontrolnych legitymacyj wyborczych - liczbę głosujących oraz ustali wynik

głosowania w obwodzie w sposób, przewidziany w ordynacji wyborczej do Sejmu.

(1)

Nieważność karty do głosowania stwierdza obwodowa komisja wyborcza.

(2)

Nieważne są

a)

karty do głosowania, wrzucone do urny bez kopert bądź w kopertach nieurzędowych;

b)

karty, nieopatrzone pieczęcią wojewódzkiej komisji wyborczej;

c)

karty, niewypełnione lub wypełnione niezgodnie z przepisami art. 47.

(1)

Obwodowa komisja wyborcza sporządzi protokół ze swoich czynności.

(2)

Protokół ma zawierać

a)

liczbę głosujących;

b)

ilość głosów kwestionowanych;

c)

ilość głosów nieważnych;

d)

ilość głosów ważnych, oddanych na każdego z kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej.

(3)

Protokół wraz z arkuszami obliczenia głosów, odcinkami kontrolnemi legitymacyj wyborczych

oraz kartami, oddanemi podczas glosowania, opakowanemi w sposób, określony w ordynacji

wyborczej do Sejmu, przesłany będzie niezwłocznie wojewódzkiej komisji wyborczej.

(4)

Każdy z obecnych podczas ustalania wyniku głosowania w obwodzie może zgłosić uwagi

do protokółu lub przesłać je na piśmie wojewódzkiej komisji wyborczej.

(1)

Wojewódzka komisja wyborcza w trzecim dniu po głosowaniu przystąpi do ustalenia wyniku

głosowania w województwie.

(2)

Czynności te wojewódzka komisja wyborcza rozpocznie od zbadania uchwał obwodowych

komisyj wyborczych o ważności lub nieważności kwestionowanych kart do głosowania i,

stosownie do uchwał własnych, ustali ostatecznie wynik głosowania w poszczególnych

obwodach.

(3)

Nadto wojewódzka komisja wyborcza poprawi jawne błędy arytmetyczne w obliczeniach,

o innych zaś uchybieniach uczyni wzmiankę w protokóle.

(4)

Wojewódzka komisja wyborcza może, w razie potrzeby, wezwać przewodniczących obwodowych

komisyj wyborczych do udzielenia wyjaśnień.

(1)

Po ukończeniu czynności, przewidzianych w artykule poprzedzającym, wojewódzka komisja

wyborcza sporządzi dla całego województwa w dwóch egzemplarzach zestawienie następujących

liczb

a)

głosujących,

b)

głosów nieważnych,

c)

głosów ważnych, oddanych na każdego z kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej.

(2)

Arkusze zestawienia będą podpisane przez przewodniczącego i obecnych członków komisji

oraz załączone do protokółu.

(1)

Wojewódzka komisja wyborcza sporządzi protokół ze swoich czynności.

(2)

Protokół wraz z arkuszami zestawienia oraz protokółami obwodowych komisyj wyborczych

i uwagami do tych protokółów przesłany będzie niezwłocznie Państwowej Komisji Wyborczej,

reszta zaś akt - miejscowemu sądowi okręgowemu.

(3)

Każdy z obecnych podczas ustalania wyników głosowania w województwie może zgłosić

uwagi do protokółu lub przesłać je Państwowej Komisji Wyborczej.

(1)

Państwowa Komisja Wyborcza w piątym dniu po głosowaniu przystąpi do ustalenia wyniku

głosowania powszechnego.

(2)

Czynność tę Państwowa Komisja Wyborcza rozpocznie od rozpatrzenia uwag do protokółów

wojewódzkich komisyj wyborczych.

(3)

Gdyby uchwały wojewódzkiej komisji wyborczej, zakwestjonowane przez członka tej komisji

lub komisarza wyborczego, były niezgodne z przepisami ustawy, Komisja Państwowa sprostuje

odpowiednio wyniki glosowania.

(4)

Nadto Państwowa Komisja Wyborcza może, w razie potrzeby, wezwać przewodniczących wojewódzkich

komisyj wyborczych do udzielenia wyjaśnień.

(1)

Po ukończeniu czynności, przewidzianej w artykule poprzedzającym, Państwowa Komisja

Wyborcza sporządzi w dwóch egzemplarzach dla każdego województwa i całego Państwa

zestawienie następujących liczb

a)

głosujących,

b)

głosów nieważnych,

c)

głosów ważnych, oddanych na każdego z kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej.

(2)

Jeden arkusz zestawienia, podpisany przez przewodniczącego i obecnych członków komisji,

będzie załączony do protokółu, drugi zaś - przesłany Głównemu Urzędowi Statystycznemu.

(1)

Po ustaleniu wyniku głosowania powszechnego, Państwowa Komisja Wyborcza stwierdzi

wybór Prezydenta Rzeczypospolitej.

(2)

Za obranego na Prezydenta Rzeczypospolitej uznany będzie kandydat, który otrzymał

większość głosów ważnych, oddanych w całem Państwie.

(3)

Gdyby obaj kandydaci na Prezydenta Rzeczypospolitej otrzymali równą liczbę głosów,

o wyborze rozstrzyga los, wyciągnięty przez przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej.

(1)

Każdy z członków Państwowej Komisji Wyborczej może przed zamknięciem posiedzenia Komisji

zgłosić do protokółu protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej.

(2)

W razie zgłoszenia protestu, przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej odroczy posiedzenie

Komisji do czasu rozpoznania protestu, przesyłając niezwłocznie protokół Komisji Sądowi

Najwyższemu.

(1)

Protesty przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej rozpoznaje Sąd Najwyższy w

ciągu pięciu dni od zgłoszenia na posiedzeniu jawnem z udziałem prokuratora i zgłaszających

protesty, jeżeli się stawią na rozprawę.

(2)

O terminie rozprawy Sąd Najwyższy ogłosi zapomocą wokandy, wywieszonej w lokalu Sądu,

nikogo na rozprawę nie wzywając.

(1)

Sąd Najwyższy na skutek protestu unieważni wybór Prezydenta Rzeczypospolitej

a)

jeżeli zostanie stwierdzone, że dopuszczono się przy głosowaniu powszechnem przestępstw

przeciwko głosowaniu w sprawach publicznych;

b)

jeżeli głosowanie powszechne przeprowadzone zostało niezgodnie z przepisami ustawy.

(2)

Unieważnienie wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej może nastąpić jedynie w przypadku,

gdy popełnione przestępstwo lub uchybienie mogło wpłynąć na wynik głosowania powszechnego

w całem Państwie.

(3)

Sąd Najwyższy może pozatem sprostować wynik głosowania powszechnego, ustalony przez

Państwową Komisję Wyborczą niezgodnie z przepisami ustawy.

W razie unieważnienia wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego

ogłosi wyrok w gazecie rządowej.

(1)

Ponowne głosowanie powszechne odbędzie się w najbliższą niedzielę po ogłoszeniu wyroku.

(2)

Komisje wyborcze przeprowadzą ponowne głosowanie powszechne na podstawie tych samych

legitymacyj wyborczych w dotychczasowym, w miarę możności, składzie swych członków.

(1)

Generalny Komisarz Wyborczy ogłosi w Dzienniku Ustaw o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej

niezwłocznie po uprawomocnieniu się uchwały Państwowej Komisji Wyborczej, ustalającej

wynik głosowania powszechnego, stwierdzając jednocześnie, że postępowanie wyborcze

zostało ukończone.

(2)

W tymże terminie Generalny Komisarz Wyborczy prześle w dwóch egzemplarzach odpis protokółu

Państwowej Komisji Wyborczej Prezesowi Rady Ministrów, który doręczy go nowoobranemu

i ustępującemu Prezydentowi Rzeczypospolitej.

Kandydaci na Prezydenta Rzeczypospolitej pozostają w okresie czasu do dnia objęcia

urzędu przez nowoobranego Prezydenta pod ochroną prawa, służącą Prezydentowi Rzeczypospolitej.

Przepisy o środkach przymusowych i o kosztach wyborów, zawarte w ordynacji wyborczej

do Sejmu, stosuje się odpowiednio w postępowaniu wyborczem, określonem niniejszą ustawą.

(1)

Nowoobrany Prezydent Rzeczypospolitej obejmuje urząd w ostatnim dniu okresu urzędowania

ustępującego Prezydenta; w razie wcześniejszego zgonu lub zrzeczenia się urzędu przez

ustępującego Prezydenta - nowoobrany Prezydent Rzeczypospolitej obejmie urząd niezwłocznie.

(2)

W przypadkach, przewidzianych w art. 21- 22 ustawy konstytucyjnej, nowoobrany Prezydent

Rzeczypospolitej obejmie urząd niezwłoczni* po ukończeniu postępowania wyborczego.

(3)

W razie opróżnienia się urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej podczas wojny, następca

Prezydenta obejmie niezwłocznie urząd Prezydenta Rzeczypospolitej.

(4)

Akt objęcia urzędu będzie ogłoszony w Dzienniku Ustaw.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Prezesowi Rady Ministrów oraz Ministrom: Spraw

Wewnętrznych i Sprawiedliwości, każdemu we właściwym mu zakresie działania.

(1)

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

(2)

Jednocześnie uchyla się ustawę z dnia 27 lipca 1922 r. (Dz. U. R. P. Nr 66, poz. 5%),

zawierająca Regulamin Zgromadzenia Narodowego.