Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 kwietnia 1935 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 29 marca 1926 r. o prawie autorskiem.

Art. 1.

Przedmiotem prawa autorskiego jest od chwili ustalenia w jakiej bądź postaci (słowem żywem,

pismem, drukiem, rysunkiem, barwą, bryłą, dźwię­

kiem, mimiką, rytmiką) każdy przejaw działalności

duchowej, noszący cechę osobistej twórczości.

Należą tu w szczególności

Dzieła, utrwalone słowem żywem, pismem, drukiem; mowy, referaty, wykłady, kazania, improwizacje, listy, pamiętniki; wydane i niewydane książki,

broszury, artykuły oraz przygotowawcze do nich narzuty, plany, zarysy i szkice; cały obszar produkcji

literackiej, naukowej, a także praktycznej, o ile ostatnia posiada ślady indywidualnego ujęcia treści.

Kompozycje muzyczne wszelkiego rodzaju, czy

to samoistne, czy związane ze słowem .

Dzieła z zakresu wszystkich sztuk graficznych

i plastycznych: rysunkowe, malarskie, rytownicze,

litograficzne, rzeźbiarskie, grawerskie, architektoniczne, dzieła sztuki zdobniczej, stosowanej do rze. miosł i przemysłu. bez względu na icl-t ro-!zaj, rozmiary i wartość materjału, zdjęcia fotogr~tficlne lub otrzymane w podobny do fotografji sposób, ilustracje naukowe, mapy i inne pomoce naukowe. Wtem wszystkiem korzystają z ochrony zarówno wykonanie ostateczne, jak prowadzące do niego szkice, rysunki,

plany, modele, projekty.

Utwory sztuki mimicznej (pantomina), rytmicznej (choreograf ja), żywe obrazy, produkcje kinematograficzne i tym podobne, utrwalone w scenarjuszach, rysunkach, fotografjach lub choćby tylko w

pamięci pewnej liczby osób.

Art. 2.

Opracowanie cudzych utworów, jak: tłumacze­

nie, przeróbka, przystosowanie, transpozycja na inną technikę artystyczną, układ muzyczny, przeróbka

na muzyczne instrumenty mechaniczne, przeniesienie na film kinematograficzny i t. p., są również

przedmiotem prawa autorskiego. Wykonywanie takiego prawa zależy od zezwolenia twórcy oryginału

(zależne prawo autorskie). Zezwolenie jest zbędne,

gdy prawo autorskie co do oryginału wygasło. Zezwolenie traci moc, jeżeli opracowanie nie ukazało

się w przeciągu lat pięciu.

Wymóg uzyskania zezwolenia nie stosuje się

do dzieł, które mają cechy samodzielnej twórczości,

chociaż podnietę do nich dał utwór cudzy.

Art. 3.

Prawo autorskie do utworów fotograficznych

lub otrzymanych w podobny do fotografji sposób istnieje pod warunkiem, że zastrzeżenie wyraźne uwidoczniono na . odbitkach. Na odbitkach fotograficznych i reprodukcjach, otrzymywanych w podobny

do fotografji sposób, na filmach, a także na nutach

dla mechanizmu, na walcach fonograficznych i tym

podobnych przyrządach, odtwarzających utwór w

sposób mechaniczny, należy uwidocznić rok zdjęcia

lub przeniesienia. W braku podania rOKu prawo

autorskie do takich utworów wtedy tylko ma skutek przeciw osobom trzecim, jeżeli wiedziały, że czas

trwania prawa autorskiego jeszcze nie upłynął.

Art. 4.

Przedmiotem prawa autorskiego nie są

1) ustawy, rozporządzenia, orzeczenia sądów

innych władz, oraz pisma i formularze urzędowe,

przeznaczone przez władze do wiadomości powszechnej;

2) proste informacje dziennikarskie (wiadomości bieżące, dzi,ał drobnych wypadków i t. p.).

Art. 5.

Utwory, określone wart. 1 - 3 korzystają

z ochrony od chwili prawowitego ich ukazania się

(wydania, wygłoszenia, wystawienia i t. p.) w nastę­

pujących wypadkach

1) jeżeli twórcami ich są obywatele Państwa

Polskiego lub w Polsce zamieszkali cudzoziemcy;

2) jeżeli ukazały się naprzód w Polsce lub równocześnie w Polsce i zagranicą;

3) jeżeli wydane zostały naprzód w języku pol~kimi

Nr. 36.

Dziennik Ustaw. Poz. 260.

4) jeżeli ochrona wynika z układów międzypań­

stwowych lub uzasadnia ją wzajemność.

Względem utworów, które jeszcze się nie ukazały, ochrona służy wszystkim twórcom, obywatelom

Państwa Polskiego i cudzoziemcom.

Podmiot prawa autorskiego.

Art. 6.

Prawo autorskie należy w zasadzie do twórcy

dzieła.

W braku dowodu przeciwnego za twórcę poczytuje się osobę, której nazwisko zaznaczono na

dziele albo ogłoszono przy wykonaniu lub wystawieniu utworu.

Art. 7.

Wydawcom zbiorów pieśni ludowych, melodji,

przysłów, bajek, powieści, wzorów stylu budowlanego i innych utworów sztuki ludowej, wypisów,

antologji, starych rękopisów, edycji krytycznych słu­

ży prawo autorskie, o ile opracowanie wydawnicze

(wybór, układ, ustalenie tekstu i t. p.) ma cechy twórczości (art. 1).

Art. 8.

Prawo autorskie do dzieł zbiorowych (encyklopedji, roczników, kalendarzy i t. p.) oraz do czasopism jest podwójne: do całości służy wydawcy, do

poszczególnych części ich twórcom. Współpracow­

nicy dzieł zbiorowych, jeżeli otrzymują honorarjum

autorskie, nie mogą gdzie indziej wydawać opracowanych przez siebie części przez lat trzy od czasu

ukazania się ich w dziele zbiorowem. Współpracow­

nicy czasopism mogą wydawać gdzie indziej swe

prace po ukazaniu się ich w całości w piśmie perjodycznem. To ograniczenie upada z chwilą, gdy w

czasopiśmie dalszy ciąg utworu nie ukazuje się bez

winy twórcy dłużej niż przez trzy miesiące. ,

Twórcy dzieł łącznych (np. opera i libretto, melodja i tekst, powieść i ilustracja) mają wspólne prawo autorskie co do całości, jednak każdy w swym

zakresie zachowuje prawo odrębne.

Do dzieł nie rozłącznych (np. powieść lub utwór

dramatyczny, napisany przez kilku autorów wspólnie) stosuje się odpowiednio przepisy o współwła­

sności.

Art. 9.

wydanego bez podania nazwiska (anonim),

albo pod nazwiskiem zmyślonem

(pseudonim), zastępuje w obronie praw autorskich

wydawca, w braku wydawcy nakładca. Zastępstwo

to rozciąga się także na obronę praw osobistych.

Zastępstwo ustaje, jeżeli twórca poda do wiadomości publicznej swe nazwisko.

Twórcę dzieła,

Art. 10.

Prawo autorskie do utworów fotograficznych

lub otrzymanych w podobny do fotografji sposób,

do filmów kinematograficznych i do przeróbki utworÓw muzycznych na instrumenty muzyczne służy

przedsiębiorcy, w razie zaś zamówienia dzieła zamawiającemu.

Art. 11.

Stosunki, uregulowane w przepisach art. 6 lO, można urządzić w umowie inaczej.

Nr. 36.

Dziennik Ustaw. Poz. 260.

Treść prawa autorskiego.

Art. 12.

Twórca rozporządza swem dziełem wyłącżnie

i pod każdym względem; w szczególności rozstrzyga,

czy dzieło ma się ukazać, czy ma być odtworzone,

rozpowszechnione i w jaki sposób.

Ochrona praw osobistych służy każdemu twórcy bez względu na istnienie lub nieistnienie prawa

autorskiego (art. 62).

695

Art. 15.

W zakresie utworów rysunkowych, malarskich,

graficznych, rzeźbiarskich, architektonicznych i fotograficznych wolno, pod warunkami art. 17

1) wystawiać dzieła publicznie, lecz nie dla

zysku;

2} umieszczać reprodukcje w dziełach naukowych, w podręcznikach i katalogach muzealnych lub

używać ich do objaśnienia wykładów, jeżeli utwory

zostały wydane, albo wystawione są stale w taki

sposób, że każdy może je oglądać;

3) kopjować w świątyniach lub muzeach dzieła, nabyte dla nich bezpośrednio od twórcy, jednakże z zachowaniem przepisów, ustalonych przez właściwy zarząd;

.

4) odtwarzać jakąkolwiek techniką artystyczną lub reprodukcyjną dzieła sztuki, wystawione na stałe na drogach publicznych, ulicach, placach

lub w publicznych ogrodach, jednakże nie w tych samych rozmiarach i nie do takiego samego użyt­

ku; o ile chodzi o dzieła architektoniczne, można

odtwarzać tylko zewnętrzną fasadę, a gdy chodzi

o świątynie i gmachy publiczne - także ich wnętrza;

5) odtwarzać w rzeźbie utwory malarskie lub

graficzne i odwrotnie;

6) budować według wydanych planów, opisów,

modeli i rysunków budowlanych, jeżeli twórca, wydając je, nie zastrzegł wyłącznie dla siebie prawa

budowania;

7) odtwarzać utwory fotograficzne, lecz nie w

sposób fotograficzny lub do niego podobny.

R o z d z i a ł II.

OGRANICZENIE PRAW AUTORSKICH.

Art. 13.

W dziedzinie piśmiennictwa wolno każdemu,

pod warunkami art. 17

1) przedrukowywać w prasie aktualne dyskusyjne artykuły prasowe na tematy ekonomiczne, polityczne lub religijne, jeżeli zostały one ogłoszone

bez zastrzeżenia;

2) przedrukowywać w czasopismach lub w

dziełach, przeznaczonych na publikacje tego rodzaju,

mowy, wygłoszone na zebraniach lub rozprawach

o charakterze publicznym, co jednak nie uprawnia

do zbiorowego wydania mów jednej osoby;

3) przytaczać w dziełach, stanowiących samoistną całość,

dla wyjaśnienia lub nauczania inałe

ustępy z wykładów, mów, oraz innych utworów naukowych i literackich, a z drobnych utworów najwyżej trzy z jednego dzieła, ale dopiero, gdy prace

te zostały już wydane w książkach; do antologji wolno robić zapożyczenia z cudzych utworów, czy to

drukowanych w książkach, czy w czasopismach, ale

Art. 16.

dopiero po śmierci autorów, z których dzieł czerpie

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Pusię urywki;

4) podawać krótkie streszczeIiia utworów ogło­ blicznego może ze względów wyższej użytecznoś~i

upoważnić do rozpowszechniania wydanego dzieła

szonych lub wystawionych;

5) rozpowszechniać wydane dzieło przez odnaj- zapomocą środków radjofonicznych lub radjowizyjmowanie egzemplarzy, wygłaszanie wykładów, recy- nych, choćby twórcy lub nabywcy ich praw nie

tacje, jeśli się te recytacje odbywają nie w celach udzielili swego zezwolenia.

Orzeczenie Ministra Wyznań Religijnych

zarobkowych, chyba że autor ich wyraźnie zabroi

Oświecenia

Publicznego zarazem ustala należne za

nił. Wydany utwór sceniczny wolno wystawiać, lecz

to

upoważnienie

słuszne odszkodowanie i powinno

nie w teatrze i nie w celach zarobkowych;

6) użyć już wydanych drobnych urywków utwo- być doręczone na p}śmie twórcy lub nabywcy jego

ru poetyckiego lub drobnych utworów poetyckich, praw.

Orzeczenie może być wykonane przez osobę

jako tekstu nowego utworu sztuki muzycznej.

upoważnioną dopiero po wypłaceniu odszkodowania

Art. 14.

lub złożeniu go do depozytu sądowego.

W zakresie utworów muzycznych wolno, pod

W ciągu miesiąca od dnia doręczenia orzeczewarunkami art . 17

nia twórca lub nabywca jego praw mogą w drodze

1) przytaczać w dziełach naukowych i literac- powództwa wniesionego do sądu okręgowego, wła­

kich, albo w podręcznikach małe ustępy kompozycyj ściwego ze względu na siedzibę osoby upoważnionej,

muzycznych lub drobne utwory w całości, o ile pra- żądać podwyższenia odszkodowania. Wniesienie

ce te zostały już wydane;

powództwa nie wstrzymuje wykonania orzeczenia.

2) rozpowszechniać wydane dzieła muzyczne

Art. 17.

przez odnajmowanie egzemplarzy, przez wygłasza­

Opracowanie, rozpowszechnianie, zapożycza­

nie wykładów z produkcjami jedynie objaśniającemi,

przez wykonywanie samego dzieła, jeżeli za to wy- nie z cudzych utworów, przewidziane wart. 2

konywanie nie pobiera się opłaty lub nie ma ono na oraz wart. 13 - 16, dozwolone są tylko pod waruncelu innej korzyści materjalnej, albo jeżeli wykona- kiem wyraźnego podania źródła opracowania, zaponie stanowi część składową obchodu narodowego lub życzenia, rozpowszechniania i wymienienia twórcy.

też, jeżeli towarzystwo muzyczne urządza wykonaWolność zapożyczenia nie upoważnia

do ża­

nie dzieła wyłącznie dla swych członków. Nie wol- . dnych zmian. W utworach muzycznych dozwolone

no wszakże wykonywać dzieła scenicznego w te- są tylko przeniesienia na inny ton, na inny głos lub

atrze.

instrument, w dziełach zaś rysunkowych i plastycz-

Nr. 36.

DziennIk Ustaw. Poz. 260.

nych zmiany wielkości, tudzież zmiany

wywołane sposobem odtworzenia.

konieczne,

Art. 18.

Wolno każdemu skopjować lub w inny sposób

odtworzyć cudzy utwór wyłącznie dla własnego

użytku prywatnego. Przepis ten nie odnosi się do budowania według cudzego utworu architektonicznego.

Art. 19.

Na wykonywanie praw autorskich do wszelkie~o rodzaju portretów potrzeba zewolenia osoby

portretowanej, jeżeli nie otrzymała od artysty zapłaty.

Zezwolenia nie potrzeba

1) jeżeli chodzi o wizerunki osób powszechnie

znanych, a nie było z ich strony zastrzeżenia przy

portretowaniu;

2) jeżeli wizerunki osób są tylko szczegółem

obrazu, przedstawiającego obchód, zgromadzenie,

krajobraz i t. p.

Art. 20.

Na wykonywanie praw autorskich co do listów

potrzeba zezwolenia osoby, do której listy były zwrócone, jeżeli przez takie wykonywanie nazwisko jej

ma lub może być ujawnione. Po śmierci tej osoby potrzeba do lat trzydziestu od jej zgonu zezwolenia

małżonka, jeżeli nie było rozłączenia od stołu i łoża;

w braku małżonka - zezwolenia rodziców; w braku

rodziców - zezwolenia dzieci zmarłego; w braku

tychże - zezwolenia rodzonych braci i sióstr.

Rozdział III.

CZAS TRWANIA PRAWA AUTORSKIEGO.

Art. 21.

Prawo autorskie gaśnie w pięćdziesiąt lat od

śmierci twórcy; przy dziełach łącznych w pięćdzie­

siąt lat od śmierci tego twórcy, który innych przeżył.

.

Względem utworów, niewydanych za życia (pośmiertnych), prawo autorskie gaśnie w pięćdziesiąt

lat od jego śmierci. W razie wydania takiego utworu

w ostatnie m dziesięcioleciu, czas trwania prawa

autorskiego przedłuża się o lat dziesięć.

Prawo autorskie, które powstało na rzecz osób

prawnych, gaśnie w pięćdziesiąt lat od czasu wydania utworu lub innego podania go do wiadomości publicznej. Ten sam termin stosuje się do anonimów

i pseudonimów, jeżeli twórca przed wygaśnięciem

prawa nie ujawnił publicznie swego autorstwa.

Prawo autorskie do dzieł fotograficznych, lub

otrzymanych w podobny do fotografji sposób gaśnie

w dziesięć lat od zdjęcia fotografji; do utworów kinematograficznych - w dwadzieścia lat od sporzą­

dzenia filmu; do przeróbek utworów muzycznych na

przyrządy mechaniczne - w dwadzieścia lat od dokonania przeróbki. Prawo autorskie do serji zdjęć

fotograficznych, mającej znaczenie artystyczne lub

naukowe, gaśnie w pięćdziesiąt lat od śmierci wy. dawcy.

Art. 22.

Jeżeli utwór ukazuje się w częściach odręb­

nych (tomach, zeszytach i t. p.), to dla każdej części

termin liczy się osobno; jeżeli jednak części nie są

co do treści odrębnemi dziełami, czas trwania liczy

się od wydania części ostatniej.

Art. 23.

Czas trwania prawa autorskiego liczy się latami, począwszy od 1 stycznia tego roku, który nastą­

pił po śmierci twórcy, po prawowite m wydaniu lub

innem zdarzeniu, oznaczone m wart. 21 i 22.

R o z d z i a ł IV.

PRZEJśCIE PRAW AUTORSKICH.

Postanowienia ogólne.

Art. 24.

Prawo autorskie można przenosić na inne osoby przez czynności prawne między żyjącymi lub na

prz~padek śmierci; w braku rozporządzenia ostatniej

woh, prawo to przechodzi na dziedziców ustawowych. Umowy, dotyczące przeniesienia prawa autorskiego, winny być pismem stwierdzone.

Art. 25.

Prawo autorskie, dopóki służy twórcy, nie może być przedmiotem egzekucji z powodu roszczeń

pieniężnych, jeżeli sprzeciwi się temu twórca. Po

śmierci twórcy, jeżeli prawo autorskie służy dziedzicom, a dzieło nie zostało wydane, mogą się sprzeciwić egzekucji: małżonek twórcy, jeżeli nie było rozłączenia od stołu i łoża; w braku małżonka - rodzice; w braku rodziców - dzieci zmarłego; w braku

dzieci-jego rodzeni bracia i siostry. Jednakże osoby

te rozstrzygają tylko o tyle, o ile niema dostatecznych

wskazówek co do woli twórcy w sprawie wydania

dzieła.

Ograniczenia powyższe nie obowiązują, jeżeli

przedmiotem egzekucji jest prawo autorskie do utworów fotograficznych, lub otrzymywanych w podobny

do fotografji sposób, do utworów kinematograficznych i do przeróbek muzycznych na instrumenty mechaniczne.

Art. 26.

Stereotypy, płyty, kamienie, formy, oraz inne

przyrządy, należące do uprawnionego i służące jedynie do wykonania jego prawa autorskiego, stanowią

przynależność tego prawa~

Art. 27.

Prawa i obowiązki stron oceniać należy według

umowy; o ile w niej brak wskazówek-według przepisów ustawy niniejszej; w braku tychże - według

odpowiednich postanowień prawa handlowego i cywilnego.

Art. 28.

Twórca, odstępując dzieło sztuki na własność,

nie wyzbywa się przez to prawa autorskiego; jednak

nabywca nie ma obowiązku dopuszczać twórcy do

kopjowania, odtwarzania lub wystawiania dzieła.

Art. 29.

Jeżeli przy sprzedaży oryginalnego dzieła sztuki plastycznej sprzedawca uzyskuje cenę przewyż­

szającą więcej niż o połowę cenę nabycia, twórca

i jego spadkobiercy przez cały czas trwania prawa

autorskiego mają prawo do dwudziestoprocentowego udziału we wspomnianej przewyżce ponad poło­

wę. Zrzeczenie się zgóry tego prawa ze strony twór-

Nr. 36.

Dz.iennik Ustaw. Poz. 260.

--------------------------------------

cy lub jego spadkobierców nie ma skutków prawnych.

Za zwrot udziału w przewyżce odpowiada

przed uprawnionym sprzedawca.

Udowodnienie ceny kupna i następnej ceny

sprzedaży jest obowiązkiem uprawnionego.

Art. 30.

Pomimo przeniesienia prawa autorskiego na

inną osobę, twórca zachowuje swe prawa osobiste.

Art. 31.

Następcy

697

miesięcy od otrzymania zawiadomienia o zamierzonem przeniesieniu.

Twórca, zabraniający nakładcy przeniesienia

praw na inną osobę wraz z przedsiębiorstwem, obowiązany jest zwrócić otrzymane już za swój utwór

wynagrodzenie.

Art. 37.

Twórca obowiązany jest dostarczyć nakładcy

całe dzieło, lub część, przeznaczoną do odrębnego

wydania, bez zwłoki i w stanie odpowiednim: nakładca winien również bez zwłoki przystąpić do prac

nad wydaniem i ukończyć je w należytym czasie.

prawnemu, choćby nawet nabył

wszelkie prawa autorskie, nie wolno czynić w utwoArt. 38.

rze zmian, z wyjątkiem wywołanych oczywistą koniecznością, których twórca nie miałby słusznej podJeżeli twórca nie dostarczył nakładcy dzieła

stawy zabronić.

. w czasie właściwym, nakładca może wyznaczyć mu

Art. 32.

odpowiadający okolicznościom czas dodatkowy z zaPomimo przeniesienia prawa autorskiego twór- grożeniem rozwiązania umowy, a po bezskutecznym

ca nie traci wyłącznego prawa zezwalania na wyko- jego upływie rozwiązać umowę. Twórca może równywanie autorskich praw zależnych (art. 2), jeżeli nież rozwiązać umowę, jeżeli nakładca mimo oznaczenia mu czasu dodatkowego, okolicznościom odponie umówiono się inaczej.

wiadającego, z zagrożeniem rozwiązania umowy, nie

Art. 33.

podejmuje prac nad wydaniem dzieła. Co do roszKażda strona może po czterech latach w każ­

czeń wzajemnych obowiązują ogólne przepisy prawa;

dym czasie wypowiedzieć na rok zgóry umowę, jednak w razie nieoostarczenia dzieła przez twórcę,

w której twórca obowiązuje się na czas powyżej lat nakładca może go skarżyć tylko o odszkodowanie,

pięciu oddawać drugiej stronie swe przyszłe utwory

nie zaś o dokonanie dzieła.

lub pewien ich rodzaj, albo też stale dla niej w pewArt. 39.

nym zakresie twórczości pracować.

Zrzeczenie się tego prawa ze strony twórcy nie

Nakładca może uwolnić się od obowiązku wyma mocy prawnej.

dania, płacąc umówione wynagrodzenie i zwracając

dzieło, jeżeli strony inaczej nie postanowiły, jednak

Art. 34.

Każda

strona może przez umotywowane z prawa tego nakładca nie może korzystać po upły­

wie sześciu miesięcy od dostarczenia mu dzieła, chyoświadczenie rozwiązać umowę o stworzenie dzieła

aż do oddania tego dzieła, jeżeli po zawarciu umowy ba że zaszły lub wyszły najaw fakty. wobec których

zaszły nieprzewidziane zdarzenia, będące słuszną wydawnictwo zaszkodziłoby powazme dobru puprzyczyną rozwiązania, jako to: choroba twórcy, wy- . blicznemu, albo dobrej sławie nakładcy.

łączająca na czas dłuższy wykonanie dzieła, okoliczArt. 40.

ności, zniewalające twórcę ze względu na jego istotPrzepisy art. 37 i 38 stosuje się także, gdy nane interesy duchowe do zaniechania dzieła, niewykładca nabył od autora prawo do kilku wydań.

płacalność zamawiającego i t. p. Przepis ten nie

Przed przystąpieniem do nowego wydania nauchyla roszczeń z tytułu niesłusznego zbogacenia się,

kładca obowiązany jest dać autorowi możność poroszczeń o zwrot nakładów i odszkodowania.

czynienia zmian w utworze. Jednak autorowi wolno

Umowa o nakład.

poczynić tylko takie zmiany, którym nakładca sprzeciwić się nie miałby słusznej podstawy.

Art. 35.

Przez umowę o nakład (umowę wydawniczą)

Art. 41.

nakładca nabywa wyłączne prawo do wydania utwoW braku odpowiedniej wskazówki w umowie

ru piśmienniczego lub artystycznego i obowiązuje się

wysokość wynagrodzenia oznacza się według zasad

uskutecznić je w stosownej formie, oraz użyć odpowiednich środków celem rozpowszechnienia wydaw- słuszności.

W braku umowy o termin płatności wynagronictwa, przyczem dbać powinien o związane z wydawnictwem duchowe i materjalne interesy twórcy. dzenie płatne jest przy oddaniu dzieła nakładcy.

W razie umowy o wynagrodzenie procentowe

Art. 36.

od całego nakładu procent oblicza się od ceny, po

Nakładca nie może bez zezwolenia twórcy której egzemplarze sprzedaje się publiczności, a naprzenosić swych praw na inne osoby, chyba że je leżność ma być zapłacona natychmiast po ukończe­

przenosi razem z przedsiębiorstwem, lecz i w tym niu druku.

Jeżeli wynagrodzenie zależy od liczby sprzedaprzypadku twórca ma prawo zabronić przeniesienia

w stosunku do swego nie wydanego dotąd dzieła. je- nych egzemplarzy, wydawca obowiązany jest co trzy

miesiące przedstawiać twórcy rachunki, pozwalać

żeliby wyszły najaw fakty, wobec których wydawnictwo zaszkodziłoby poważnie dobrej sławie twórcy. mu przytem. względnie osobie, przezeń upełnomoc­

nionej, przeglądać odpowiednie pozycje w księgach

Uważa się, że twórca udzielił zezwolenia, jeżeli nie sprzeciwił się przeniesieniu w ciągu dwóch i fakturach i wypłacać przypadającą należność.

Dziennik Ustaw. Poz. 260.

Art. 42.

Nakładca ponosi koszty korekty.

Twórca ma prawo żądać przesyłania sobie do

przejrzenia korekt, wolnych od błędów drukarskich.

Za poprawienie tych korekt nie należy mu się osobne wynagrodzenie.

Twórca ponosi koszty zmian, dokonanych

w dziele po rozpoczęciu pracy wydawniczej, jeżeli

przekraczają zwykłą miarę, a nie są niezbędnem następstwem faktów, które zaszły niezależnie od twórcy po rozpoczęciu pracy wydawniczej.

Art. 43.

W braku umowy co do liczby wydań i egzemplarzy nakładca ma prawo do jednego wydania najwyżej w 2.000 egzemplarzy, a w 1.000 egzemplarzy,

jeżeli chodzi o wydanie nut zwykłych.

Twórcy należy się bezpłatnie po jednym egzemplarzu od każdej setki, jednak najwyżej 100. Nie

wlicza się ich do powyższej liczby 2.000, względnie

1.000 egzemplarzy. Przy dziełach zbiorowych nakładca może zastąpić egzemplarze dzieła odbitkami

danego przyczynku.

Przepisy drugiego ustępu niniejszego artykułu

nie dotyczą czasopism.

Art. 44.

Poza liczbą egzemplarzy, określoną wart. 43,

nakładca ma prawo celem dopełnienia powinności,

przewidzianych wart. 35, zamówić nadwyżkę 100

egzemplarzy, a nadto celem pokrycia braków dalszą

nadwyżkę po dwa egzemplarze od setki przy nakła­

dach do 3.000 egzemplarzy, przy większych zaś nakładach po jednym jeszcze egzemplarzu od każdej

dalszej setki.

Art. 45.

T wórca, względnie osoba przezeń upełnomoc­

niona, ma prawo sprawdzać w drukarni, ile drukuje

. się egzemplarzy dzieła i w tym celu wejrzeć w księ­

gi zamówień, w faktury u nakładcy i w drukarni.

Art. 46.

Cenę sprzedażną oznacza nakładca i zawiada-

mia o niej twórcę . Na podwyższenie ceny musi uzyskać zgodę twórcy, chyba że nie przekracza ona

wzrostu kosztów takiego samego wydawnictwa. Jeżeli wynagrodzenie umówione zostało w odsetkach,

to od podwyżki należy się twórcy umówiony procent

za pozostałe do sprzedaży egzemplarze.

Art. 47.

Twórca ma prawo przystąpić do nowego wydania niezwłocznie po rozprzedaniu poprzedniego.

W każdej chwili służy mu prawo wykupienia

od nakładcy niesprzedanych egzemplarzy po cenie,

po jakiej nakładca sprzedaje je księgarzom.

Bez względu na pozostały zapas egzemplarzy

twórca może przystąpić do nowego wydania dzieła

po upływie lat pięciu od ukazania się poprzedniego,

a przy podręcznikach szkolnych i dziełach naukowych po upływie lat dziesięciu.

Art. 48.

W wydaniu zbiorowem swych dzieł twórca może umieścić również takie utwory, co do których

Nr. 36.

prawo nakładu odstąpił osobom innym, jeżeli od czasu ich ukazania się upłynęło lat pięć; jednakże nie

może sprzedawać ich oddzielnie, chyba że ma prawo

do ich wydania na podstawie artykułu poprzedniego.

Prawo nakładcy do wydania zbiorowego utworów jednego autora nie obejmuje prawa wydawania

lub sprzedawania oddzielnie poszczególnych utworów.

Inne umowy o rozpowszechnianie utwor6w.

Art. 49.

Przy umowach o publiczne wystawienie dzieła

scenicznego, lub o publiczne wykonanie dzieła muzycznego stosuje się z odpowiedniemi zmianami artykuły 35 do 38 i 40.

Przepisy art. 41 stosuje się z tą zmianą, że wynagrodzenie autorskie płatne jest natychmiast po zawarciu umowy, a jeżeli twórca ma dostarczyć ręko­

pis, natychmiast po dostarczeniu go przedsiębiorcy;

jeżeli zaś wynagrodzenie oblicza się w stosunku do

zysku (tantjemal, należy je wypłacać po każdem

zamknięciu kasowem.

Art. 50.

Twórca może natychmiast rozwiązać umowę,

jeżeli przedsiębiorca wystawia utwór w rażąco nieodpowiedniej formie, lub zupełnie nieodpowiedniemi

siłami, albo wprowadza zmiany, którym sprzeciwiać

się twórca miałby słuszną podstawę.

Art. 51.

Kto nabył za wynagrodzeniem niewydane plany architektoniczne, nabywa prawo zastosowania

ich tylko w jednej budowli.

'

Art. 52.

Jeżeli twórca zezwala na przemesienie swego

utworu na instrumenty mechaniczne, to, w braku

umowy odmiennej, uważa się, że zezwolenie nie

obejmuje uprawnienia do publicznego wykonywania

dzieła za zapłatą lub dla jakiejkolwiek korzyści materjalnej.

Przepis powyższy stosuje się także w przypadkach, gdy przy przeniesieniu dzieła została dokonana

jego przeróbka, uzasadniająca ze względu na twórczą działalność powstanie zależnego prawa autorskiego.

Art. 53.

Zezwolenie na przemesienie dzieła na film kinematograficzny obejmuje, w braku umowy odmiennej, uprawnienie do publicznego wykonywania filmu.

Art. 54.

Zezwolenie na publiczne wykonywanie dzieła

nie obejmuje, w braku umowy odmiennej, zezwolenia na rozpowszechnianie dzieła zapomocą radjofonji lub radjowizji.

Posiadacze głośników lub innych podobnych

urządzeń, nawet umieszczonych w miejscu publicznem, mają prawo, bez odrębnego wynagrodzenia dla

twórców, używać wspomnianych urządzeń przy odbiorze dzieła, rozpowszechnianego zapomocą radjo~

f~nji lub radjowizji.

Dziennik Ustaw. Poz. 260.

Nr. 36.

R o z d z i a ł V.

UMOWA AGENCYJNA.

Art. 55.

Umowa agencyjna uprawnia i zobowiązuje

agenta do udzielenia we własnem imieniu, ale na rachunek twórcy, licencji na przedstawienia utworów

scenicznych i do wykonywania dzieł muzycznych,

tudzież do ścigania sądownie w imieniu twórcy bezprawnych przedstawień, względnie wykonywań tych

utworów.

Art. 56.

Prawa i obowiązki, wynikające z umowy twórcy z agentem, należy oceniać na podstawie art. 27.

Umowa ta nie uprawnia agenta do zawierania

umów o wydanie dzieła.

Art. 57.

Agent obowiązany jest donosić twórcy natychmiast o każdej umowie licencyjnej, na jego rachunek

zawartej, składać mu rachunki i wypłacać co trzy

miesiące wynagrodzenie autorskie lub tantjemy, po

potrąceniu prowizji, która w braku umowy wynosi

dziesięć od sta.

Art. 58.

Smierć agenta rozwiązuje umowę.

R o z d z i a ł VI.

OCHRONA PRAWNA.

Skargi z powodu naruszenia praw autorskich.

Art. 59.

Twórca (lub jego prawny następca) może żądać

od wkraczającego bezprawnie w jego prawa, by zaniechał naruszenia, wydał to, czem się zbogacił,

a w ra,zie winy wynagrodził wszelką szkodę.

699

od roszczeń z art. 59 do 61 zaniechania czynów

krzywdzących i usunięcia ich skutków, w szczególności publicznego odwołania lub innej deklaracji publicznej, ogłoszenia wyroku w czasopismach i innych

środków zadośćuczynienia. Jeżeli czyn był popełnio­

ny rozmyślnie, sąd na wniosek pokrzywdzonego może mu oprócz odszkodowania przyznać za poniesione przykrości i inne osobiste uszczerbki odpowiednią kwotę, którą oznaczy stosownie do zachodzą­

cych okoliczności według swobodnego uznania (pokutne).

Taką krzywdą osobistą jest: gdy ktoś przywłaszcza sobie autorstwo, nazwisko twórcy lub pseudonim; gdy nie podaje w swym utworze autora lub

źródła, z którego zaczerpnął treść lub wyimki, przez

co może powstać błędne mniemanie co do autorstwa,

albo podaje fałszywie autora lub źródło; gdy publikuje dzieło, do publikacji przez twórcę nie przeznaczone; gdy wprowadza w publikacji zmiany, dodatki,

skrócenia, które treść wykrzywiają, lub uwłaczają

godności i wartości dzieła; gdy wydaje dzieło w rażąco nieodpowiedni sposób; gdy czyni zmiany woryginale dzieła, gdy oryginał dzieła sztuki oznacza nazwiskiem twórcy wbrew jego woli, lub w inny sposób wbrew jego woli ujawnia autorstwo; gdy w krytyce obniża wartość dzieła przez świadomie fałszy­

we przedstawienie faktów i t. p.

Art. 63.

Po śmierci twórcy powołani są do wniesienia

skargi z art. 62, jeżeli twórca nie wyraził innej woli,

jego małżonek, rodzice, zstępni oraz rodzeni bracia

i siostry zmarłego. Osoby te jednak nie mają prawa

do pokutnego. W razie wniesienia skargi przez jedną

z nich inne nie mogą wytaczać skargi osobnej, lecz

mogą tylko przystąpić do już wytoczonego sporu.

Niezależnie 9d osób, wymienionych w ustępie

poprzedzającym, po śmierci twórcy może wnieść pozew samodzielny z art. 62 Prokuratorja Generalna

Rzeczypospolitej Polskiej w interesie publicznym,

na polecenie Ministerstwa Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego. Pozew może również obejmować żądanie pokutnego.

Art. 60.

Bezprawnie sporządzone egzemplarze lub ich

części oraz przyrządy, służące do wydawnictwa, jak

klisze, stereotypy, kamienie, płyty i t. p., należące

do pozwanego, mają być na wniosek pokrzywdzonego przyznane mu na poczet roszczeń pieniężnych, albo pozostawione u właściciela w stanie nierzdatnym

do użytku. Nie można jednak niszczyć dzieł sztuki.

Przy dziełach budownictwa nie można wstrzymać rozpoczętej budowy. Pokrzywdzony ma jednak

prawo do wynagrodzenia (honorarjum) według sprawiedliwego uznania, niezależnie od roszczeń z tytułu niesłusznego zbogacenia się i roszczeń o odszkodowanie.

Art. 61.

Od osoby, która, nie wkraczając w prawo

autorskie, wyrządza z winy swej szkodę w jego

przedmiocie, pokrzywdzony żądać może wynagrodzenia zrządzonej szkody.

Art. 64.

Przepis art. 62 stosuje się odpowiednio do rozpowszechnienia portretu bez pozwolenia portretowanego; przepisy art. 62 i 63 - do naruszania praw

osobistych przez wydanie listów bez pozwolenia,

wymaganego art. 20.

Skargi z powodu naruszenia praw osobistych.

Art. 62.

Twórca, któremu wyrządzono szkodę w zakresie jego osobistego stosunku do dzieła, może,-cho­

ciażby prawo autorskie wcale nie istniało,

zgasło,

przeszło na inne osoby, albo było bezskuteczne według postanowień art. 13 do 16 żądać niezależnie

Art. 66.

naruszenie prawa autorskiego nastąpiło

w miejscu, w którem niema siedziby sądu okręgowe­

go, zarządzenia tymczasowe, dotyczące zabezpieczenia przed wytoczeniem powództwa, może wydać

także sąd grodzki, który byłby miejscowo właściwy

do rozpoznania sprawy.

Postępowanie zabezpieczające.

Art. 65.

W sprawach o roszczenia z zakresu prawa

autorskiego ma zastosowanie art. 859 kodeksu postępowania cywilnego, choćby chodziło o zabezpieczenie roszczeń pieniężnych.

Jeżeli

Nr. 36.

Dziennik Ustaw. Poz. 260

Art. 840 kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.

Art. 67.

Postanowienie sądu grodzkiego o zabezpieczeniu powództwa nie ulega zaskarżeniu.

Sąd okręgowy, do którego wpłynął pozew

w terminie wyznaczonym (art. 840 k. p. c.), zarządzi

na wniosek pozwanego natychmiast rozprawę celem

powzięcia postanowienia o utrzymaniu w mocy lub

uchyleniu zarządzenia tymczasowego.

Postanowie~ia karne.

Art. 68.

Kto wbrew przepisom ustawy niniejszej wkracza w wyłączne prawa twórcy lub jego następcy

prawnego, podlega karze aresztu do sześciu miesię­

cy lub grzywny do dziesięciu tysięcy złotych albo

obu tym karom łącznie.

Sporządzający kopję z cudzego utworu sztuki

plastycznej podlega karze tylko wtedy, gdy trudni

się takiem kopjowaniem zarobkowo.

Art. 69.

Nakładca, który bez wiedzy twórcy zamawia,

i sporządzający nakład, który bez wiedzy twórcy

wytwarza większą liczbę egzemplarzy utworu, aniżeli mu dozwolono, podlega karze aresztu do dwóch

lat lub grzywny do pięćdziesięciu tysięcy złotych,

albo obu tym karom łącznie.

sługuje

Prokuratorji Generalnej Rzeczypospolitej

Polskiej w przypadkach, gdy występuje na zasadzie

art. 63 ust. 2.

Art. 73.

Sąd może na wniosek pokrzywdzonego zarzą­

dzić ogłoszenie wyroku na koszt skazanego.

Art. 74.

W sprawach o przestępstwa z art. 68, 69 i 70

orzekają sądy okręgowe.

R o z d z i a ł VII.

POSTANOWIENIA PRZEJśCIOWE I KONCOWE.

Art. 75.

Ustawa niniejsza stosuje się także do praw

autorskich, istniejących w dniu jej wejścia w życie.

Przez to jednakże nie skraca się czasu trwania praw,

przez dotychczasowe przepisy określonego, a przedłuża się go jedynie wówczas, gdy prawem autorskiem rozporządza jeszcze twórca lub jego spadkobierca.

Art. 76.

Umowy, dotyczące przejścia prawa autorskiego, ocenia się według przepisów, które obowiązywa­

ły w czasie zawarcia umowy.

Art. 70.

Kto przywłaszcza sobie cudze autorstwo, podlega karze aresztu do jednego roku lub grzywny do

dziesięciu tysięcy złotych, albo obu tym karom

Art. 77.

Przedruki, reprodukcje, budowy i przeróbki

dla instrumentów mechanicznych, nie zabronione

przez dotychczasowe obowiązujące przepisy, a rozpoczęte, zanim ustawa niniejsza uzyskała moc obowiązującą, wolno ukończyć i rozpowszechniać, chociażby podpadały pod zakazy niniejszej ustawy.

Art. 71.

Art. 78.

łącznie.

Ściganie czynów z art. 68

tylko z oskarżenia prywatnego.

70

Ustawa niniejsza wchodzi w życie w trzydzie-

może nastąpić

ści dni po jej ogłoszeniu.

Art. 72.

Do ścigania z oskarżenia prywatnego są uprawnione te osoby, którym w danym przypadku służy

prawo do skargi cywilnej. Uprawnienie to nie przy-

Warszawa. Drukarnia Państwowa.

Tłoczono

Art. 79.

Wykonanie niniejszej ustawy poruc~a się Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia Publiczne- '

go oraz Ministrowi Sprawiedliwości.

z polecenia Ministra Sprawiedliwości.

76353

Cena 40 gr

Prenumerata Dz. U. R. P. wyuosi w kraju 8 zł kwartalnie (32 zł rocznie). Władze, urzędy i instytucje państwowe

oraz władze samorządu terytorjalnego opłacają 6 zl kwartalnie (24 zł rocznie). Do prenumeraty zagranicznej dolicza się 4 zł

kwartalnie (16 zł rocznie) tytułem porta pocztowego. Preńumeratę wpłacać należy zgóry przed początkiem każdego kwartału, półrocza lub roku.

Zamówienia na prenumeratę jak również na numery pOjedyńcze wykonywa się jedynie po wpłaceniu należności.

Reklamacje z powodu nieotrzymania poszczególnych numerów wnosić należy do właściwych urzędów pocztowych

niezwłocznie po otrzymaniu następnel!o kolejnego numeru. Reklamacyj spóźnionych lub wniesionych niewłaściwie nie

uwzględnia się.

Wszelkie wpłat, na Dz. U. R. P. wnosić należy za pośrednictwem P. K.O. na konto czekowe Adm. Dz. Ustaw 30-130.

Nr. 36.

za czas od dnia ich powstania do dnia 31 marca

1934 r. włącznie.

(2) Odsetki i odsetki ulgowe, przypadające od

tych zaległości za czas od dnia 1 kwietnia 1934 r., nie

będą pobierane przez czas odroczenia, jeżeli dopeł­

nione zostaną przez płatnikow warunki, · określone w

§ 4.

§ 7. (1) Płatnicy, którzy nie dopełnili warunków, o jakich mowa w §s 3 i 4, korzystają mimo to

z ulg, określonych rozporządzeniem niniejszem, jeże­

li wyrównają niedopłacone kwoty w terminie do dnia

15 czerwca 1935 r., a płatnicy, posiadacze gospodarstw wiejskich, których główne zajęcie stanowi prowadzenie tych gospodarstw, - w terminie do dnia

l listopada 1935 r.

(2) Przez wyrównanie, o jakiem mowa w ust. (1l,

nie można jednak nabyć prawa do korzystania z ulgi,

określonej w zdaniu drugiem ust. (t) § 3.

§ 8. (t) Wpłaty na poczet zaległości, odroczonych w myśl § 4, dokonywane w okresie odroczenia,

powodują pokrycie zaległości w stosunku

w roku budżetowym

1935/36 - 250%

1936/37 - 200%

1937/38 - t50%

" " każdorazowo

"

dokonanej

wpłaty oraz umorzenie odsetek, przypadatących od pokrytych w ten sposób za-

.. .

..

ległości.

(2) Za wpłaty, o których mowa w ust. (1), uważa się wpłaty nietylko w gotówce, lecz także w

świadczeniach w naturze oraz w kompensacjach z tytułu bezspornych i wymagalnych, a wynikających ze

stosunków prywatno-prawnych, należności od związ­

ku samorządowego.

(t) Niezależnie od zakresu i warunków

ulg, określonych w paragrafach poprzednich (§§ 28), umarza się z urzędu zaległości, bez względu na ich

wysokość, powstałe przed dniem l kwietnia t933 r.

w daninach (§ 1), których wymiar w roku budżeto­

wym t934/35 nie przekraczał w każdej daninie 20 zł,

a w samoistnym podatku od placów budowlanych,

którego wymiar w roku budżetowym 1931 /32 nie

przekraczał 100 zł. O ile w roku budżetowym 1934/35

lub w roku budżetowym t931/32 nie było wymiaru,

wówczas miarodajny jest ostatni wymiar, dokonany

dla płatnika.

(2) Umorzenie, przewidziane w ust. (1) dla zaległości w daninach, powoduje umorzenie przypadających od tych zaległości odsetek, odsetek ulgowych

oraz kosztów egzekucyjnych.

(3) Umarza się również z urzędu zaległości w

karach, nałożonych przed dniem 1 kwietnia t933 t.

W zakresie danin, wymienionych w § l, o ile zale. głości te w każdej poszczególnej karze nie przekraczają sumy too zł. Zaległości te podlegają umorzeniu

także w tych przypadkach, gdy płatnicy nie korzystają z ulg, określonych w ust. (l).

(4) Zaległości, o których mowa w ustępach poprzednich, podlegają umorzeniu bez względu na to,

czy w dniu wejścia w życie rozporządzenia niniejszego znajdowały się w toku postępowania odwoław-.

§ 9.

693

Dziennik Ustaw. Poz. 259 i 26()·

czego lub przymusowego ściągania, czy też były odroczone lub rozłożone na raty.

§ 10. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Spraw Wewnętrznych

Marjan Zyndram-Kościalkowski

260.

OBWIESZCZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOśCI

z dnia 25 kwietnia 1935 r.

w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia

29 marca 1926 r. o prawie autorskiem.

Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 22 marca

1935 r. o zmianie ustawy z dnia 29 marca 1926 r.

o prawie autorskie m (Dz. U. R. P. Nr. 26, poz. 176)

ogłaszam w załączniku do obwieszczenia niniejszego jednolity tekst ustawy z dnia 29 marca 1926 r.

o prawie autorskiem (Dz. U. R. P. Nr. 48, poz. 286)

~ nową numeracją

artykułów, z uwzględnieniem

zmian wprowadzonych przez rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 kwietnia 1927 r.

(Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 318), przez ustawę z dnia

22 marca 1935 r. (Dz. U. R. P. Nr. 26, poz. 176) oraz

przez inne przepisy obowiązujące.

Minister Sprawiedliwości: Czesław Michałowski

Załącznik do obwieszczenia Minisha Sprawiedliwości z dnia 25 kwietnia 1935 r. (poz. 260).

u S T A W' A

z dnia 29. marca 1926 r.

O prawie autorskiem.

Rozdział

I.

POSTANOWIENIA OGóLNE.

Przedmiot prawa autorskiego.