Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 31 grudnia 1934 r. o organizacji Mennicy Państwowej.

§ 1. Wybijanie monet na mocy przywileju

17.

Państwa, ustanowionego art. 1 rozporządzenia Prezy-

Na mocy art. 44 KODstytucji ogłaszam ustawę DastępU­

. jącej treści

USTAWA

z dnia 20 grudnia 1934 r.

kredytach na rok 1934/35.

Art. 1. Kredyty, ustalone w grupie A. Administracja, budżetu, załączonego do ustawy skarbowej

z dnia 13 marca 1934 r. na okres od 1 kwietnia 1934 r.

do 31 marca 1935 r. (Dz. U. R. P. Nr. 27, poz. 219),

podwyższa się o kwoty następujące

1) w części 5 - Ministerstwo Spraw Zagranicznych - w wydatkach zwyczajnych, w dziale 3, w nowoutworzonym paragrafie 15 "Zjazd Polaków z zagranicy" o kwotę

100.000 zł.

2) w części 7-Ministerstwo Spraw Wewnętrz­

nych - w wydatkach nadzwyczajnych, w dziale 2,

w nowoutworzonym paragrafie 16 "Akcja przeciwpowodziowa" o kwotę .

. 500.000 zł.

3) w części 14 - Ministerstwo Opieki Społecz­

nej - w wydatkach zwyczajnych, w dziale lO, rozdziale 2, paragrafie 17 "Opieka nad inwalidami wojennymi" o kwotę .

• 500.000 zł.

Art. 2. (1) Na pokrycie wydatków, przewidzianych wart. l, służą oszczędności, uzyskane ze

zmniejszenia wydatków w innych paragrafach budżetu.

(2) Podwyższenie wydatków o kwoty, wymienione wart. l, nie powoduje zwiększenia ogólnej sumy wydatków, ustalonych w ustawie skarbowej

z dnia 13 marca 1934 r. w kwocie 2.184.552.590 zł.

Art. 3. Wykonanie ustawy niniejszej porucza

Ministrowi Skarbu.

Art. 4. Ustawa niniejsza wchodzi w fycie

z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia

1 kwietnia 1934 r.

Prezydent Rzeczypospolitej

l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów: L. Kozłowski

Minister Skarbu: Wł. Zawadzki

o organizacji Mennicy Państwowej.

Na podstawie art. 1 i 23 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 5 listopada 1927 r.

w sprawie zmiany ustroju pieniężnego (Dz. U. R. P.

Nr. 97, poz. 855) zarządzam co następuje

Minister Skarbu: Wł. Zawadzki

się

MINISTRA SKARBU

z dnia 31 grudnia 1934 r.

Prezes R.ady Ministrów: L. Kozłowski

O dodatkowych

Nr. 3.

18.

denta Rzeczypospolitej z dnia 5 listopada 1927 r.

w sprawie zmiany ustroju pieniężnego (Dz. U. R. P.

Nr. 97, poz. 855), wykonywa wyłącznie Mennica Pań­

stwowa.

Mennica Państwowa załatwia również sprawy,

związane z zakupem i przeróbką metali szlachetnych, dokonywa ekspertyzy monet, pieczęci i znaczników probierczych oraz narzędzi, służących do ich

wyrobu.

Ponadto Mennica Państwowa może przyjmować od osób uprawnionych zamówienia krajowe i zagraniczne na wyrób monet, medali, stempli, pieczęci,

orderów, odznak i t. p.

§ 2. Mennica Państwowa jest przedsiębior­

stwem nieskomercjalizowanem. Siedzibą Mennicy

Państwowej jest m. st. Warszawa.

Mennica Państwowa prowadzi rachunkowość

i kasowość według przepisów, wydanych przez Ministra Skarbu w porozumieniu z Najwyższą Izbą Kontroli.

§ 3.

Skarbu.

Mennica Państwowa podlega Ministrowi

§ 4. Mennica Państwowa używa pieczęci

z godłem Państwa i napisem: ,·, Mennica Państwowa"

w myśl obowiązujących przepisów o pieczęciach

urzędowych.

§ 5. Na czele Mennicy Państwowej stoi dyrektor Mennicy Państwowej, odpowiedzialny przed

Ministrem Skarbu za całokształt działalności Mennicy.

Zastępcę dyrektora Mennicy Państwowej wyznacza Minister Skarbu z pośród szefów działów, po

wysłuchaniu opinji dyrektora Mennicy.

§ 6. Mennica Państwowa dzieli się na 5 dziamianowicie

a) dział administracyjny,

"hutniczy,

b)

c)

"mechaniczny,

d)

"medaljerski,

e)

"kontroli.

Na czele działów stoją szefowie działów.

łów, a

§ 7. Dział administracyjny prowadzi pracę

biurową, obejmującą: sekretarjat, sprawy personalne

pracowników umysłowych i fizycznych, rachubę, ka-

Nr. 3.

sę,

Dziennik Ustaw. Poz. t8.

skarbiec kruszców i monet, magazyny surowców

i wyrobów goŁowych oraz muzeum numizmatyczne.

Do działu administracyjnego należy ponadto

dokonywanie wszelkich zakupów i sprzedaży na zasadzie wniosków działów technicznych i uchwał rady menniczej.

§ 8. Dział hutniczy obejmuje odlewnię,

cownię, sortownię krążków, rafinerję metali

walszlachetnych oraz laboratorja analityczne i badawcze.

Dział ten prowadzi również ekspertyzę fałszywych

i uszkodzonych monet, pieczęci, znaczników probierczych oraz narzędzi służących do ich wyrobu.

§ 9. Dział mechaniczny obejmuje warsztaty

mechaniczne, tłocznię i liczarnię. Ponadto dział mechaniczny prowadzi biuro zamówień oraz zajmuje się

sprawami instalacji i remontu urządzeń i pomieszczeń Mennicy Państwowej.

§ 10. Dział medaljerski obejmuje pracownię

medaljerską i pieczętarską, gisernię artystyczną, patynownię, magazyn modeli, stempli i sztanc oraz prowadzi ewidencję pieczęci.

Dział kontroli obejmuje kontrolę prodziałów technicznych, stempli menniczych

i państwowych, skarbca, skarbców podręcznych, ka-

§ 11.

dukcji

sy, magazynów oraz zarządza wartą Mennicy Pań­

stwowej. Dział ten prowadzi ewidencję obiegu fabrycznego materjałów przerabianych.

Sposób prowadzenia kontroli określi szczegółowa instrukcja, wydana przez Ministra Skarbu w

porozumieniu 'Z Najwyższą Izbą Kontroli.

§ 12. Do dyrektora Mennicy Państwowej należy

al kierownictwo techniczne i administracyjne

Mennicy Państwowej i zarządzanie jej majątkiem;

b) przyjmowanie, mianowanie i zwalnianie pracowników Mennicy Państwowej z wyjątkiem szefów

działów oraz przedstawianie Ministrowi Skarbu

wniosków w sprawach osobowych szefów działów

zgodnie z obowiązującemi w tej mierze przepisami;

c) przyznawanie nagród pieniężnych i zapomóg

pracownikom Mennicy Państwowej w granicach,

przewidzianych w budżecie Mennicy, nie wyżej jednak niż 200 zł na osobę w ciągu roku budżetowego,

oraz przedstawianie Ministrowi Skarbu wniosków

o przyznawanie nagród pieniężnych i zapomóg powyżej tej kwoty;

d) podpisywanie umów i korespondencji oraz

przyjmowanie zamówień i dokonywanie zakupów w

granicach instrukcji, wyd2nej przez Ministra Skarbu;

e) przygotowywanie wniosków na radę menniczą i przewodnictwo na jej posiedzeniach;

f) sporządzanie preliminarzy budżetowych i projektów etatów oraz przedstawianie ich do zatwierdzenia Ministrowi Skarbu;

g) sporządzanie okresowych sprawozdań z działalności Mennicy Państwowej i przedstawianie kh

Ministrowi Skarbu.

§ 13. Dyrektor Mennicy Państwowej może

powierzyć załatwienie pewnych spraw, należących

do iećo kompetencji, swemU zastępcy.

Zastępca dyrektora Mennicy Państwowej w razie nieobecności dyrektora wchodzi we wszelkie j~­

go prawa i obowiązki.

W razie równoczesnej nieobecności dyrektora

Mennicy Państwowej i jego zastępcy, tymczasowe

kierownictwo obejmuje jeden z szefów działów, wyznaczony przez Ministra Skarbu.

§ 14. Szefowie działów Mennicy Państwowej

kierują personelem i pracą w zakresie każdego działu i są odpowiedzialni za czynności swoje i podwład­

nego im personelu. Szefowie działów ponoszą rów.nież odpowiedzialność za znajdujące się w przeróbce w warsztatach metale oraz maszyny i instalacje.

W celu opinjowania ważniejszych spraw,

do zakresu działania Mennicy Państwo­

wej, utworzona jest przy dyrektorze Mennicy Pań­

stwowej rada mennicza.

W skład rady menniczej wchodzą jako jej

członkowie: dyrektor Mennicy Państwowej w charakterze przewodniczącego, delegat, wyznaczony

przez Ministra Skarbu, zastępca dyrektora Mennicy Państwowej oraz szefowie działów.

Radę menniczą zwołuje w miarę potrzeby dyrektor Mennicy Państwowej, obowiązany zaś jest ją

zwołać na żądanie delegata Ministra Skarbu.

Z posiedzeń rady menniczej spisuje się w osobnej księdze protokół, który podpisują wszyscy obecni członkowie rady.

§ 15.

należących

§ 16.

Rada mennicza rozpatruje w szczegól-

ności sprawy, dotyczące

aj zatwierdzania umów, zakupu materjałów, surowców, maszyn i t. p., o ile załatwianie tych spraw

nie należy do kompetencji dyrektora Mennicy Pań­

stwowej (§ 12 p. d.);

b) inwestycyj oraz rozszerzania i rozbudowy

Mennicy Państwowej;

c) ustalania cenników robót, wykonywanych

przez Mennicę Państwową;

d) zatwierdzania tabeli płac robotniczych;

e) regulaminu premjowania wzmożonej produkcji;

f) sprzedaży zbędnego lub wysortowanego mienia ruchomego;

g) spraw, wniesionych przez dyrektora Mennicy Państwowej lub delegata Ministra Skarbu.

§ 17. Uchwały

większością głosów.

rady

menniczej

przechodzą

Opinję rady L1enniczej, z którą nie zgadza się

dyrektor ]\:lennicy Państwowej, jako przewodniczą­

cy rady, iub przeciw której zaprotestuje delegat Ministra Skarbu, przedstawia się Ministrowi Skarbu do

decyzji.

§ 18. Dyrektor Mennicy Państwowej jest

urzf.'dnikiem pańs twowym w rozumieniu ustawy

z dn:". 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej (Dz. U. R P. Nr. 21, poz. 164). inni zaś pracownicy

Mennicy mogą być funkcjonarjuszami państwowymi

w rozumieniu tejże ustawy lub pracownikami kontraktowymi.

Dziennik Ustaw. P·oz. 18 i 19.

§ 19. Pracownikom Mennicy Państwowej jak

Nr. 3.

kichkolwiek tranzakcyj przedmiotami tego rodzaju

w celach zysku.

§ 5. Przeprowadzający licytację rozpoczyna

przetarg od wywołania ceny. odpowiadającej poło­

wie sumy oszacowania według inwentarza. Nie moż­

na sprzedać ruchomości poniżej ceny wywołania.

Rzeczy ze złoŁa, platyny i srebra nie można

sprzedać za cenę niższą od sumy oszacowania,

§ 20. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia. Równocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia

20 maja 1925 r. o tymczasowej organizacji Mennicy

Państwowej (Dz. U. R. P. Nr. 55, poz. 395).

§ 6. Nie można rozpoczynać przetargu póź­

niej niż w dwie godziny po czasie oznaczonym w obwieszczeniu.

Przetarg na giełdzie powinien być przeprowadzony w czasie zebrania giełdowego.

Minister Skarbu: WI. Zawadzki

§ 7. Nie mogą uczestniczyć

upadły, przeprowadzający licytację,

również osobom, będącym na ich utrzymaniu, nie

wolno zajmować się wytwarzaniem przeumiotów

z metali szlachetnych, handlować lub dokonywać ja-

19.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOśCI

z dnia 10 stycznia 1935 r.

wydane w porozumieniu z l\łinistrami Przemysłu

i Handlu oraz Skarbu o trybie dokonywania licytacji

publicznej ruchomości w postępowaniu upadłościowem.

Na podstawie art. 116 § 2 prawa upadłościowe­

go (Dz. U. R. P. z 1934 r. Nr. 93, poz. 834) zarządzam

co następuje

§ 1. Licytację przeprowadza notarjusz lub komornik, w którego okręgu znajduje się rzecz, podlegająca sprzedaży.

Licytacja, której przeprowadzenie należy do

przysięgłego maklera giełdowego, odbywa się na najbliższej giełdzie.

Syndyk ma prawo dokonać sprzedaży przez innego notarjusza lub komornika, a także na innej gieł­

dzie, jeżeli to może dać wynik korzystniejszy.

§ 2. Wniosek syndyka o przeprowadzenie licytacji powinien zawierać: imię, nazwisko (firmę)

i miejsce zamieszkania upadłego, przedmiot i miejsce

sprzedaży oraz sumę oszacowania przedmiotu według

inwentarza.

§ 3. Termin licytacji należy wyznaczyć tak,

aby mogła się odbyć najpóźniej piętnastego dnia od

dnia zgłoszenia wniosku o jej przeprowadzenie.

§ 4. N otarjusz lub komornik ogłosi o licytacji

przez obwieszczenie, w którem będą wymienione

1) miejsce i czas licytacji;

2) ruchomości sprzedawane, z podaniem ich rodzaju i łącznej sumy oszacowania;

3) miejsce i czas, w których można oglądać ruchomości.

Obwieszczenie o licytacji należy umieścić na

drzwiach zewnętrznych domu, gdzie ma się odbyć licytacja.

Jeżeli wartość ruchomości sprzedawanych została oznaczona powyżej pięciuset złotych, przeprowadzający licytację zamieści jednorazowe obwieszczenie o licytacji w poczytnym dzienniku miejscowym,

w przetargu

jego małżonek

i dzieci oraz osoby, obecne na licytacji w charakterze urzędowym.

§ 8. Przetarg odbywa się ustnie, Zaofiarowana cena przestaje wiązać uczestnika przetargu, jeże­

li inny uczestnik postąpił cenę wyższą.

§ 9. Przeprowadzający licytację przybije rzecz

temu, kto -zaofiarował najwyższą cenę, jeżeli po trzykrotnem wezwaniu do jej dalszego podniesienia nikt·

nie zaofiarował więcej.

§ 10. Nabywca obowiązany jest natychmiast

po przybyciu uiścić całą cenę nabycia, jeżeli ta nie

przewyższa pięciu tysięcy złotych.

Jeżeli nabywca ceny nie uiści, traci prawa, wynikające z przybicia i nie może uczestniczyć nadal w

licytacji, a przeprowadzający licytację wznowi niezwłocznie przetarg na tę samą ruchomość, rozpoczynając od ceny wywołania.

.

Jeżeli cena nabycia przewyższa sumę pięciu tysięcy złotych, nabywca powinien uiścić natychmiast

jedną piątą tej sumy, w każdym razie najmniej pięć

tysięcy złotych, resztę do godziny dwunastej dnia

następnego. Nabywca, który w tym terminie nie -z apłaci reszty ceny, traci uiszczoną jedną piątą ceny,

a licytacja będzie uznana za niedoszłą do skutku.

§ 11. Piąta część ceny, uzyskana od nabywcy

w myśl paragrafu poprzedzającego będzie przekazana do masy upadłości.

§ 12. Przeprowadzający sprzedaż zaspokoi

jej koszty z ceny, osiągniętej przy sprzedaży; resztę

wyda masie upadłości.

§ 13. Nabywca, który zapłacił cenę, powinien

natychmiast rzecz odebrać.

§ 14. Przeprowadzający licytację sporządzi

z jej przebiegu protokół, który zawierać będzie

1) oznaczenie miejsca i czasu licytacji;

2) imię i nazwisko (firmę) upadłego oraz imiona i nazwiska osób, obecnych przy licytacji

w charakterze urzędowym;

3) najwyższą cenę, zaofiarowaną za sprzedaną

rzecz;

4) imię, nazwisko i miejsce zamieszkania nabywcy;

5) oznaczenie sumy, jaką nabywca uiścił na poczet ceny;

6) wnioski i oświadczenia obecnych;

7) wzmiankę o odczytaniu protokółu;

Dziennik Ustaw. Poz. 16, 17

Art. 4. Ustawa mmeJsza wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia

1 kwietnia 1933 r.

18.

ROZPORZĄDZENIE

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki