Ustawa z dnia 26 marca 1935 r. o uwolnieniu od odpowiedzialności karnej w sprawach o przestępstwa podatkowe.

(1)

W związku z wejściem w życie z dniem 1 października 1934 r. ordynacji podatkowej,

darowuje się kary za przestępstwa podatkowe, na warunkach, określonych w ustawie niniejszej.

(2)

Przepisy ustawy niniejszej, dotyczące sprawców, mają zastosowanie również do pomocników

i podżegaczy.

(1)

Wolni są od odpowiedzialności karnej

1)

sprawcy wykroczeń podatkowych, przewidzianych w art. 179 ordynacji podatkowej, a poprzednio

w art. 96 ustawy o państwowym podatku dochodowym (Dz. U. R. P. z 1925 r. Nr. 58, poz.

411) i w art. 105 ustawy o państwowym podatku przemysłowym (Dz. U. R. P. z 1932 r.

Nr. 17, poz. 110), jak również sprawcy przestępstw, przewidzianych w art. 21 ustawy

z dnia 29 maja 1920 r. w przedmiocie zmiany przepisów o opodatkowaniu spadków i darowizn

(Dz. U. R. P. Nr. 49, poz. 299) w § 68 ustawy niemieckiej z dnia 10 września 1919 r.

o opodatkowaniu spadków (Dz. Pr. str. 1543) oraz w art. 40 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r.

o opłatach stemplowych (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr. 41, poz. 413), w razie sprostowania

wobec właściwej władzy skarbowej, w ciągu 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy

niniejszej, zeznania do podatku lub załączników do zeznania, albo oświadczenia, wyjaśnienia

lub innego podania, albo też odwołania lub zgłoszenia, złożonego w związku z odwołaniem

- w których świadomie podano lub potwierdzono nieprawdziwe okoliczności, albo świadomie

cokolwiek zatajono w celu udaremnienia wymiaru lub uszczuplenia ustawowo należącego

się podatku, bądź opłaty stemplowej;

2)

sprawcy wykroczeń podatkowych, przewidzianych w art. 180 i 183 ordynacji podatkowej,

a poprzednio w art. 106 ustawy o państwowym podatku przemysłowym i w art. 10 ust.

(6) ustawy o nadzwyczajnym podatku od niektórych zajęć zawodowych (Dz. U. R. P. z

1931 r. Nr. 112, poz. 882) - w razie zawiadomienia właściwej władzy skarbowej, w ciągu

2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy niniejszej, o popełnionem wykroczeniu;

3)

sprawcy wykroczeń podatkowych, przewidzianych w art. 181 ordynacji podatkowej, a poprzednio

w art. 98 ustawy o państwowym podatku przemysłowym, w razie złożenia właściwej władzy

skarbowej deklaracji na nabycie świadectwa przemysłowego lub karty rejestracyjnej

o cenie ustawowej dla prowadzonego przedsiębiorstwa, wykonywanego zajęcia lub posiadanego

składu, albo sprostowania wobec właściwej władzy skarbowej złożonej już deklaracji

na nabycie świadectwa przemysłowego - w ciągu 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy

niniejszej;

4)

sprawcy wykroczeń podatkowych, przewidzianych w art. 182 ordynacji podatkowej - w

razie zawiadomienia właściwej władzy skarbowej, w ciągu 2 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy niniejszej, o popełnionem wykroczeniu;

5)

sprawcy występków, przewidzianych w art. 187, 189, 280 i 281 kodeksu karnego, a dokonanych

w zamiarze uchylenia się od ustawowej powinności podatkowej na rzecz Skarbu Państwa

- w razie zawiadomienia właściwej władzy skarbowej w ciągu 2 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy niniejszej, o dokonanym występku.

(2)

Przez właściwą władzę skarbową należy rozumieć władzę, wymienioną w art. 189 ordynacji

podatkowej, a o ile chodzi o podatki: spadkowy i od darowizn oraz o opłaty stemplowe

- urząd skarbowy bądź urząd opłat stemplowych.

(3)

Przy obliczaniu dwumiesięcznego terminu, o którym mowa w ust. (1), mają odpowiednie

zastosowanie art. 144 § 1 i art. 145 § 3 ordynacji podatkowej.

Podwyżka stemplowa (art. 42 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. o opłatach stemplowych -

Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr. 41, poz. 413) nie zostanie wymierzona w razie przedstawienia

urzędowi skarbowemu w ciągu 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy niniejszej pisma,

podlegającego opłacie stemplowej.

(1)

Postępowanie karne w sprawach, wymienionych w art. 2, nie będzie wszczynane, jeżeli

sprawca dopełni warunków, w tymże artykule określonych, przed ujawnieniem wykroczenia

podatkowego lub występku przez władzę skarbową albo oskarżyciela publicznego. Postępowanie

to nie będzie wszczynane także w tych przypadkach, gdy sprawca przed ujawnieniem wykroczenia

podatkowego lub występku przez władzę skarbową albo oskarżyciela publicznego zapowie

pisemnie tej władzy lub oskarżycielowi zamiar dopełnienia w terminie 2 miesięcy od

dnia wejścia w życie ustawy niniejszej warunków, określonych w art. 2.

(2)

Jeżeli jedno z przestępstw, wymienionych w art. 2, dokonane zostało przy współudziale

kilku osób, wówczas dopełnienie warunków, przewidzianych w tymże artykule, przez jedną

osobę uwalnia również pozostałe osoby od odpowiedzialności karnej.

Wymiar uszczuplonego podatku zostanie dokonany za cały czas ubiegły, lecz nie więcej

niż za trzy lata podatkowe, bezpośrednio poprzedzające rok podatkowy 1935, przyczem

fakt popełnienia wykroczenia podatkowego lub występku nie wpływa na wysokość i sposób

obliczenia podatku.

W przypadkach, przewidzianych w art. 2 w ust. (1) w pkt. 2) i 5), zapisy w księgach,

inwentarz i bilans powinny być przez płatników poprawione i uzupełnione zgodnie z

rzeczywistym stanem rzeczy i zasadami buchalterji, w myśl obowiązujących przepisów

kodeksu handlowego i ustaw szczególnych.

Władze obowiązane są zachować w tajemnicy wszelkie wiadomości, zgłoszone przez sprawców

w sprawach, wymienionych w art. 2.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom: Skarbu i Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie w trzy dni po ogłoszeniu.