Ustawa z dnia 26 marca 1935 r. o upoważnieniu Ministra Skarbu do wypuszczenia wewnętrznej pożyczki inwestycyjnej.

(1)

Upoważnia się Ministra Skarbu do wypuszczenia pożyczki wewnętrznej w obligacjach na

okaziciela do wysokości łącznej kwoty imiennej 200.000.000 złotych w złocie na rozbudowę

sieci komunikacyjnej, roboty wodne i popieranie ruchu budowlanego. oraz na inne inwestycje

gospodarcze o znaczeniu ogólnopaństwowem, tudzież na częściową spłatę lub konwersję

innych tytułów długu wewnętrznego Skarbu Państwa.

(2)

Pożyczka może być wypuszczana odrębnemi emisjami.

Spłata pożyczki nastąpi najpóźniej w ciągu lat 50 od daty jej wypuszczenia drogą stopniowego

umarzania obligacyj, losowanych w tym celu stosownie do ustalonego planu umorzenia.

(1)

Obok odsetek stałych mogą być dla tej pożyczki ustanowione premje, rozdzielane pomiędzy

obligacje drogą losowania.

(2)

Wysokość łącznego kosztu rocznego obsługi pożyczki z tytułu odsetek stałych, premij

oraz umorzenia ustali Rada Ministrów w drodze uchwały, powziętej na wniosek Ministra

Skarbu.

Kapitał i odsetki pożyczki zabezpiecza się całym ruchomym i nieruchomym majątkiem

Państwa.

Obligacje pożyczki oraz przychody z tych obligacyj są zwolnione od wszelkich podatków

i danin państwowych oraz samorządowych.

Obligacje pożyczki mają wszelkie prawa papierów pupilarnych i mogą być używane do

lokaty kapitałów osób, pozostających pod opieką i kuratelą, jako też kapitałów fundacyjnych,

kościelnych, korporacyj publicznych, kaucyj cywilnych i wojskowych.

Obligacje pożyczki, w razie ustanowienia dla niej premij, nie będą podlegały działaniu

ustawy z dnia 26 lipca 1919 r. o utraconych tytułach na okaziciela (Dz. U. R. P. Nr.

67, poz, 406) wraz z jej późniejszemi zmianami.

(1)

Obligacje pożyczki ulegają przedawnieniu po upływie lat 20 od dnia wylosowania ich

do umorzenia.

(2)

Kupony od obligacyj ulegają przedawnieniu po upływie lat 5 od dnia ich płatności,

zaś premje - jeśli będą one ustanowione - po upływie lat 10 od dnia ich wylosowania

z tern, że w odniesieniu do premij Ministrowi Skarbu służy prawo ustanowienia dłuższego

okresu ich przedawnienia.

W razie częściowego użycia pożyczki na spłatę lub konwersję tytułów długu wewnętrznego

Skarbu Państwa Minister Skarbu jest uprawniony do podwyższenia ustalonej w art. 1

ust. (1) łącznej kwoty pożyczki o kwotę imienną, osiągniętego przez taką spłatę lub

konwersję zmniejszenia dotychczasowego długu wewnętrznego, zaokrągloną wzwyż do najbliższej

wielokrotności 5.000.000 złotych.

Z wpływów z pożyczki będą pokrywane koszty, związane z jej wypuszczeniem.

Wszystkie inne warunki pożyczki oraz warunki jej wypuszczenia w odniesieniu do poszczególnych

jej emisyj, a w szczególności: cenę sprzedażną obligacyj, wysokość i terminy płatności

odsetek, plan umorzenia, wysokość oraz sposób i plan premjowania, terminy i sposób

dokonywania wpłat na pożyczkę, wysokość odcinków obligacyj, warunki spłaty i konwersji

innych tytułów długu wewnętrznego - ustali Minister Skarbu z zachowaniem postanowienia

art. 3 ust. (2).

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.