Rozporządzenie Ministra Opieki Społecznej z dnia 13 listopada 1934 r. o czasowem zmniejszeniu liczby dni pracy, uważanych za tydzień podlegania obowiązkowi zabezpieczenia na wypadek bezrobocia, w odniesieniu do niektórych kategoryj robotników sezonowych.

§ 1. Zmniejsza się do 4-ch liczbę dni pracy,

za tydzień podlegania obowiązkowi zabezpieczenia w okresie 12 miesięcy przed dniem

zgłoszenia prawa do zasiłku, w odniesieniu do bezrobotnych robotników sezonowych wszystkich kategoryj, za których wkładka wynosi 4 % (§ 1 rozporzą­

dzenia z dnia 6 lipca 1932 r. - Dz. U. R. P. Nr. 58,

poz. 559), na warunkach wymienionych w § 2 rozporządzenia niniejszego.

uważanych

§ 2. Przepis § 1 rozporządzenia niniejszego

odnosi się do tych robotników sezonowych, którzy

zgłoszą swe prawo do zasiłków w okresie od dnia

wejścia w życie rozporządzenia niniejszego do dnia

31 marca 1935 r.

Ponadto bezrobotni robotnicy sezonowi, którzy

przed dniem wejścia w życie rozporządzenia niniejszego zgłosili swe prawo do zasiłków, lecz zasiłków

tych nie uzyskali z powodu braku warunku, przewidzianego wart. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 lipca

1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia,

mogą do dnia 31 marca 1935 r. dokonać ponownego

zgłoszenia prawa do zasiłków na podstawie § 1 rozporządzenia niniejszego. W tym przypadku przy

ustalaniu uprawnień bezrobotnych do zasiłków miarodajną będzie data ponownego ich zgłoszenia się

o zasiłek.

wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem Skarbu o dietach dziennych dla

członków Komisyj Rozjemczych, powołanych w myśl

ustawy z dnia l sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi.

Na podstawie art. 15 i 22 ustawy z dnia

1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi (Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr. 90, poz. 706) oraz

§ 29 rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej wydanego w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości z dnia 4 grudnia 1920 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 118, poz. 782) - zarządza się co następuje

§ 1. Wysokość diet dziennych, przysługują­

cych na podstawie § 29 rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 4 grudnia 1920 r., wydanego w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwoś­

ci (Dz. U. R. P. Nr. 118, poz. 782), członkom Komisyj

Rozjemczych, określa się jak następuje

1. Przewodniczący, o ile nim nie jest urzędnik

państwowy, ·za każdy dzień, w którym odbywają się

posiedzenia Komisyj Rozjemczych, pobiera wynagrodzenie w wysokości 9 zł.

2. Członkowie pobierają za każdy dzień, w

którym odbywają się posiedzenia Komisyj Rozjemczych, wynagrodzenie w wysokości 8 zł.

3. Przewodniczącemu, o ile nim nie jest urzęd­

nik państwowy, zwraca się koszta podróży za bilety

kolejowe II klasy, członkom - za bilety kolejowe

III klasy, koszty furmanki oraz za podróż pieszo

w stosunku 25 gr za kilometr, o ile przebyta odległość

wynosi więcej niż trzy kilometry.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia i jednocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Pracy i Opieki

Społecznej z dnia 3 kwietnia 1925 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem

Skarbu o dietach dziennych dla członków Komisyj

Rozjemczych, powołanych w myśl ustawy z dnia

1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych

pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi

(Monitor Polski Nr. 87, poz. 336).

Minister Opieki Społecznej: Jerzy Paciorkowski

§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Opieki Społecznej : Jerzy Paciorkowski

't

Dziennik Ustaw. Poz.. 944, 945 i 946.

zującą rozdział II części trzeciej

taryfy telefonicznej

(załącznik do rozporządzenia Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 17 września 1934 r., Dziennik Taryf

Poczt. i Tel. Nr. 11, poz. 31), o ile nie zawiera postanowień o charakterze taryfowym.

Nr. 106.

946.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 28 listopada 1934 r.

Minister Poczt i Telegrafów: E. Kaliński

945.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 13 listopada 1934 r.

o czasowem zmniejszeniu liczby dni pracy, uważa­

nych za tydzień podlegania obowiązkowi zabezpieczenia na wypadek bezrobocia, w odniesieniu do

niektórych kategoryj robotników sezonowych.

Na podstawie art. 2 ust. 2 i art. 41 ustawy

z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek

bezrobocia (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr. 58, poz. 555)

zarządzam co następuje