Rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 27 października 1934 r. - Ordynacja telefoniczna.

§ 2. Przywrócenie lub zwiększenie zaopatrzenia pieniężnego, wynikające z § l, następuje od pierwszego dnia miesiąca po udowodnieniu przez inwalidę

wojennego jednej z okoliczności, wymienionej w § l

pkt. 1)-3).

§ 3. Wykonanie rozporządzenia niniejszego

porucza się Ministrowi Opieki Społecznej i MinistroWIi SikM"'b u.

§ 4. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: L.Kozłowski

Minister Skarbu: Wł. Zawadzki

Minister Opieki Społecznej : Jerzy Paciorkowski

944.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA POCZT I TELEGRAFóW;

.z dnia 27 października 1934 r.

Nr. 106.

(2) Sieć miejscową tworzą centrale i dołączone

do nich urządzenia stacyj abonentowych i rozmównic publicznych.

'

(3) Okręgową sieć telefoniczną tworzą okręgo­

we centrale telefoniczne oraz przyłączone do nich

sieci miejscowe, wyszczególnione w taryfie.

(4) Międzymiastową sieć telefoniczną tworzą

międzymiastowe centrale

telefoniczne, połączone

między sobą przewodami międzymiastowemi oraz

publiczne rozmównice międzymiastowe.

.(5) Stację abonentową tworzą: pojedyńczy aparat telefoniczny (końcowy), bądź zespół 2 aparatów

(główny, dodatkowy lub równoległy bez przełączni­

ka), bądź centrala abonentowa z aparatami telefonicznemi dodatkowemi.

Za centralę abonentową uważa się również zespół ponad 2 aparaty, połączone szeregowo.

Abonament telefoniczny.

§ 3. (1) Zgłoszenie o założenie stacji abonentowej należy kierować do miejscowego urzędu pocztowo-telegraficznego, lub koncesjonarjusza.

(2) Urząd, lub koncesjonarjusz, otrzymawszy

zgłoszenie ustala kategorję (§ 38) i doręcza zgłasza­

jącemu do podpisania deklarację przystąpienia do

abonamentu telefonicznego wraz z wykazem kosztów instalacji.

Podpisana deklaracja stanowi umowę abonamentową·

(3) Można odmówić założenia stacji abonentowej, jeżeli stoją temu na przeszkodzie względy natury technicznej.

(4) Stację abonentową oznacza się numerem.

Abonent nie ma prawa wyboru numeru.

(5) Stację abonentową przyłącza się z reguły

do najbliższej sieci miejscowej.

(6) Przyłączenie jednego i tego samego abonenta równocześnie do 2 - ch sieci miejscowych może nastąpić zapomocą 2 - ch odrębnych niepołączo­

nych ,z e sobą przewodów elektrycznych•

Ordynacja telefoniczna.

Korzystanie ze stacyj abonentowych.

Na podstawie art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia

3 czerwca 1924 r. o poczcie, telegrafie i telefonie

(Dz. U. R. P. z 1933 r. Nr. 63, poz. 481) zarządzam co

§ 4. (1) Abonent sieci miejscowej, za opłatą

ustaloną taryfą, ma prawo łączyć się ze stacjami telefonicznemi, należącemi do tej samej sieci miejsco-

następuje

wej.

Używanie

telefonów.

Ordynacja telefoniczna określa warunki

przyłączania i korzystania z urządzeń

telefonicznych, eksploatowanych przez państwowe

przedsiębiorstwo "Polska Poczta, Telegraf i Telefon"

i przez koncesjonarjuszów.

§ 1.

zakładania,

Urządzenia telefoniczne.

§ 2. (1) W skład sieci telefonicznej wchodzą

sieci mIeJscowe, okręgowe oraz międzymiastowa

sieć telefoniczna.

(2) Abonent sieci okręgowej, za opłatą, ustaloma prawo łączyć się ze stacjami telefonicznemi, należącemi do tej samej sieci okręgowej.

(3) Za opłatą, ustaloną taryfą, abonent ma prawo

prowadzenia rozmów międzymiastowych ze stacjami

telefonicznemi, należącemi do innych sieci miejscowych lub okręgowych.

,

(4) Abonent ma prawo nadawania i odbierania

telegramów drogą telefoniczną na warunkach, ustalonych ordynacją telegraficzną.

(5) Abonent ma prawo komunikowania się ,ze

stacjami telefonicznemi innych państw, za opłatą,

ną taryfą,

ustaloną zagraniczną taryfą telefoniczną.

Nr. 106.

(6) Za opłatą, ustaloną taryfą, abonent ma prawo korzystania z usług biura zleceń i innych urzą­

dzeń telefonicznych oraz otrzymywania połączeń

stałych w czasie przerw w obsłudze centrali telefonicznej.

§ 5. Abonent obowiązany jest umożliwić dostęp do abonowanej stacji telefonicznej należycie legitymującemu się organowi państwowego przedsię­

biorstwa "Polska Poczta, Telegraf i Telefon" lub

koncesjonarjusza w celu sprawdzenia działalności

urządzeń oraz warunków, określających kategorję

stacji abonentowej.

Zakładanie

2195

Dziennik Ustaw. Poz. 944.

stacyj abonentowych.

§ 6. (1) Każde połączenie stacji abonentowej

z centralą miejscową (połączenie główne) stanowi

oddzielny abonament telefoniczny.

(2) Na każde 7 aparatów dodatkowych, dołą­

czonych do centralki, musi przypaść przynajmniej

jedno połączenie z miejscową centralą (połączenie

główne).

§ 7. (1) Aparaty dodatkowe mogą być instalowane tylko w obrębie tej samej posesji, w której

znajduje si~ aparat główny (połączenie główne).

W obrębie strefy (§ 34) pierwszej, w sieciach, dla

których stosuje się opłaty abonamentowe ryczałto­

we, dopuszczalne jest umieszczenie aparatu głów­

nego i aparatu dodatkowego na różnych posesjach

pod warunkiem, że oba aparaty będą zainstalowane

w lokalach, należących do tego samego abonenta.

(2) Aparat równoległy może być zainstalowany

tylko w tym samym lokalu, co i aparat główny lub

dodatkowy.

§ 8. Dopuszcza się połączenie z centralą

miejscową zapomocą jednego obwodu najwyżej czterech stacyj abonentowych, pod warunkiem, by

wszystkie stacje abonentowe znajdowały się w odległości ponad 3 km od granicy strefy pierwszej (połączenie towarzyskie). Przyłączeni w ten sposób do

centrali miejscowej abonenci odpowiadają solidarnie.

Przyłączanie prywatnych urządzeń telefonicznych.

§ 9. (1) Prywatne urządzenia telefoniczne

lub sprzęt telefoniczny, na ż ądanie właściciela, będą

przez państwowe przedsiębiorstwo "Polska Poczta,

Telegraf i Telefon" lub koncesjonarjusza włączone

do sieci telefonicznej, jeżeli system tych urządzeń

odpowiada pod względem technicznym miejscowej

centrali telefonicznej i warunkom, ustalonym przez

Ministra Poczt i Telegrafów.

(2) O wszelkich zamierzonych zmianach w prywatnych urządzeniach, a w szczególności o zmianach

ilości przyłączanych aparatów dodatkowych winien

abonent niezwłocznie powiadomić Dyrekcję Okręgu

Poczt i Telegrafów lub koncesjonariusza.

Przeniesienie urządzeń stacji abonentowej.

(1) Ządanie przeniesienia telefonicznego

abonentowego winien abonent zgłosić na

piśmie do miejscowego urzędu pocztowo-telegraficznego lub do koncesjonarjusza.

.

(2) Przeniesienie może nastąpić tylko w granicach tej samej telefonicznej sieci miejscowej, o ile

względy techniczne na to zezwalają, za uiszczeniem

opłaty przewidzianej taryfą.

§ 10.

urządzenia

Zmiany i konserwacja urządzeń.

§ 11. (1) Państwowe przedsiębiorstwo "Polska

Poczta, Telegraf i Telefon" lub koncesjonarjusze

konserwują urządzenia stacyj

abonentowych oraz

należące do nich przewody i przeprowadzają również

wszelkie zmiany w urządzeniach. Za zezwoleniem

Dyrekcji Okręgu Poczt i Telegrafów lub koncesjonarjuszów abonent może własnym kosztem konserwować prywatne urządzenia telefoniczne, włączone

do publicznej sieci telefonicznej.

(2} Bez zezwolenia Dyrekcji Okręgu Poczt

i Telegrafów lub koncesjonarjusza, abonent nie może

dokonywać żadnych zmian w urządzeniach.

Czas trwania abonamentu telefonicznego i warunki

rozwiązania.

§ 12. Umowa abonamentowa może być terminowa lub bezterminowa.

§ 13. Umowa bezterminowa może być rozwią­

zana przez abonenta za trzydniowem co najmniej pisemnem wypowiedzeniem od dnia l-go następnego

miesiąca, jednak nie wcześniej, niż po upływie 3-ch

miesięcy od dnia l-go miesiąca, następującego po dniu

przyłączenia urządzenia do centrali miejscowej, o ile

urządzenie abonentowe znajduje się w I-ej strefie,

a po upływie 12 miesięcy, o ile takie urządzenie

znajduje się w II strefie (§ 34).

§ 14. Umowa terminowa nie może być zawarta

na czas krótszy niż jeden miesiąc.

§ 15. O ile abonent nie uiści opłaty abonamentowej w ciągu 7 dni od terminu płatności, państwowe

przedsiębiorstwo "Polska Poczta, Telegraf i Telefon" lub koncesjonarjusz mają prawo wyłączyć urzą­

dzenia telefoniczne z sieci, a po upływie następnych

7 dni uznać umowę za rozwiązaną z winy abonenta,

i własne urządzenie abonamentowe usunąć.

§ 16. W razie rozwiązania umowy abonamentowej z winy abonenta, abonent obowiązany bę­

dzie uiścić opłatę abonamentową do końca miesiąca,

w którym urządzenie wyłączono, a oprócz tego, w

wypadku rozwiązania umowy przed upływem 3-ch

lub 12-to miesięcznego terminu, ustalonego w § 13,

karę umowną w wysokości, stanowiącej różnicę pomiędzy wpłaconą przez abonenta sumą za abonament, a sumą równą trzymiesięcznej opłacie abonamentowej.

Dziennik Ustaw. p.oz. 944.

Zmiana osoby abonenta.

§ 25.

.

§ 17. Za zgodą państwowego przedsiębiorstwa

"Polska Poczta, Telegraf i Telefon" lub koncesjonarjusza, po uiszczeniu przewidzianej taryfą opłaty

za przepisanie abonamentu, abonent może przelać

swoje prawa abonamentowe na inną osobę, zajmującą na swoje imię na stałe lokal, w którym znajduje się stacja abonentowa.

Odpowiedzialność

abonenta.

§ 18. Abonent odpowiada za oddane mu do

rów-

użytku urządzenia telefoniczne. Odpowiada on

nież za działanie osób trzecich.

Czas otwarcia central telefonicznych.

§ 19.

(1) Centrale telefoniczne automatyczne

są czynne przez całą dobę bez przerwy. Czas otwarcia central innych systemów, jak również rozmównic

publicznych ustala Minister Poczt i Telegrafów.

(2) W razie katastrofy kolejowej, lotniczej lub

samochodowej, przymusowego lądowania, napadu

rabunkowego, rozruchów i katastrof żywiołowych

oraz w wypadkach wzywania pomocy lekarskiej, obsługa centrali telefonicznej winna umożliwiać połą­

czenie w każdym czasie.

§ 20. O ile pozwalają względy natury technicznej, abonent, za opłatami przewidzianemi w taryfie, może na czas w którym centrala telefoniczna

nie jest czynna, uzyskać stałe połączenie z drugim

określonym abonentem, pr~yłączonym do tej samej

centrali miejscowej lub do innej, ale bezpośrednio

połączonej.

§ 21. Rozmowy międzymiastowe dzielą się na

1) państwowe pilne,

2) państwowe zwykłe,

3) służbowe pilne,

4) służbowe zwykłe,

5) prywatne błyskawiczne,

6) prywatne pilne,

7) prywatne zwykłe.

Kolejność

rozmów

ustalają

Zwykłą

rozmowę

międzymiastową

na

oznaczoną godzinę należy zgłosić przynajmniej na 30

minut przed terminem.

Powyższe nie narusza postanowienia § 42.

(1-) Umowa abonamentowa na rozmowy

o oznaczonej godzinie mOże być

zawarta na czas nie krótszy niż miesiąc.

(2) Opłatę pobiera się zgóry za każdy miesiąc.

§ 26.

międzymiastowe

§ 27. Jednostkę taryfową dla rozmów mię­

dzymiastowych stanowi trzyminutowy okres czasu.

Rozpoczęty trzyminutowy okre:> czasu liczy się za

trzy minuty.

§ 28. (1) Czas trwania rozmowy międzymia­

stowej prowadzonej między abonentami rozpoczyna

się z chwilą odezwania się obu stacyj abonentowych,

wzywającej i wzywanej.

(2) Przy rozmowie zamówionej z rozmównicy

publicznej ze stacją abonentową czas trwania rozmowy rozpoczyna się z chwilą połączenia zamawiającego ze stacją abonentową.

(3) Jeżeli jest wzywana rozmównica publiczna, czas trwania rozmowy rozpoczyna się z chwilą

uzyskania połączenia z osobą, wezwaną do ro~mów­

nicy.

§ 29. Czas trwania rozmowy kończy się

z chwilą, gdy stacja zgłaszająca rozmowę dała sygnał

jej ukończenia.

§ 30. Początek i koniec czasu trwania rozmowy w przypadkach wątpliwych ustala ostatecznie

obsługa centrali międzymiastowej po stronie zgłasz.a­

jącego rozmowę.

§ 31. Rozmowę uważa się za przeprowadzoną

bez względu na to, kto rozmawiał z telefonu wzywającego lub wezwB:nego.

Rozmowy międzymiastowe.

§ 22.

ruchu.

Nr. 106.

przepisy

§ 32. W razie przeszkód w czasie trwania rozmo,,:'ry czas płatny rozmowy przedłuża się o czas

trwania przeszkody.

§ 33. (1) Opłaty za rozmowy międzymiastowe

zamawiane z rozmównicy publicznej uiszcza się

zgóry.

(2) Opłaty za rozmowy zamawiane ze stacyj

abonentowych mogą być kredytowane na warunkach,

ustalonych w deklaracji składanej przez abonenta.

Grupy i strefy.

Obsługa centrali ma prawo przerywać rozmowę miejscową lub okręgową, jeżeli zażą­

dano połączenia dla rozmowy międzymiastowej.

§ 23.

§ 24. Za opłatą ustaloną taryfą można żądać

a) wyszukania numeru wzywanego abonenta, podając jego zawód, imię, nazwisko i adres, b) wezwania

danej osoby do rozmównicy publicznej, cl uprzedzenia wskazanej osoby o zamierzonej rozmowie.

§ 34. (1) Poszczególne sieci miejscowe lub

okręgowe zalicza się do jednej z 5 grup, w zależności

od ilości stacyj abonentowych głównych, wchodzą­

cych w skład danej sieci.

(2) Obszar zasięgu sieci miejscowej w każdej

grupie dzieli się na dwie strefy, w zależności od

długości promienia koła, którego środe~ ustala wła­

ściwa Dyrekcja Okręgu Poczt i Telegrafów.

Dziennik Ustaw. Poz.. 944, 945 i 946.

zującą rozdział II części trzeciej

taryfy telefonicznej

(załącznik do rozporządzenia Ministra Poczt i Telegrafów z dnia 17 września 1934 r., Dziennik Taryf

Poczt. i Tel. Nr. 11, poz. 31), o ile nie zawiera postanowień o charakterze taryfowym.

Nr. 106.

946.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 28 listopada 1934 r.

Minister Poczt i Telegrafów: E. Kaliński

945.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 13 listopada 1934 r.

o czasowem zmniejszeniu liczby dni pracy, uważa­

nych za tydzień podlegania obowiązkowi zabezpieczenia na wypadek bezrobocia, w odniesieniu do

niektórych kategoryj robotników sezonowych.

Na podstawie art. 2 ust. 2 i art. 41 ustawy

z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek

bezrobocia (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr. 58, poz. 555)

zarządzam co następuje

§ 1. Zmniejsza się do 4-ch liczbę dni pracy,

za tydzień podlegania obowiązkowi zabezpieczenia w okresie 12 miesięcy przed dniem

zgłoszenia prawa do zasiłku, w odniesieniu do bezrobotnych robotników sezonowych wszystkich kategoryj, za których wkładka wynosi 4 % (§ 1 rozporzą­

dzenia z dnia 6 lipca 1932 r. - Dz. U. R. P. Nr. 58,

poz. 559), na warunkach wymienionych w § 2 rozporządzenia niniejszego.

uważanych

§ 2. Przepis § 1 rozporządzenia niniejszego

odnosi się do tych robotników sezonowych, którzy

zgłoszą swe prawo do zasiłków w okresie od dnia

wejścia w życie rozporządzenia niniejszego do dnia

31 marca 1935 r.

Ponadto bezrobotni robotnicy sezonowi, którzy

przed dniem wejścia w życie rozporządzenia niniejszego zgłosili swe prawo do zasiłków, lecz zasiłków

tych nie uzyskali z powodu braku warunku, przewidzianego wart. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 lipca

1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia,

mogą do dnia 31 marca 1935 r. dokonać ponownego

zgłoszenia prawa do zasiłków na podstawie § 1 rozporządzenia niniejszego. W tym przypadku przy

ustalaniu uprawnień bezrobotnych do zasiłków miarodajną będzie data ponownego ich zgłoszenia się

o zasiłek.

wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem Skarbu o dietach dziennych dla

członków Komisyj Rozjemczych, powołanych w myśl

ustawy z dnia l sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi.

Na podstawie art. 15 i 22 ustawy z dnia

1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi (Dz. U. R. P. z 1931 r. Nr. 90, poz. 706) oraz

§ 29 rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej wydanego w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości z dnia 4 grudnia 1920 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 118, poz. 782) - zarządza się co następuje

§ 1. Wysokość diet dziennych, przysługują­

cych na podstawie § 29 rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 4 grudnia 1920 r., wydanego w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwoś­

ci (Dz. U. R. P. Nr. 118, poz. 782), członkom Komisyj

Rozjemczych, określa się jak następuje

1. Przewodniczący, o ile nim nie jest urzędnik

państwowy, ·za każdy dzień, w którym odbywają się

posiedzenia Komisyj Rozjemczych, pobiera wynagrodzenie w wysokości 9 zł.

2. Członkowie pobierają za każdy dzień, w

którym odbywają się posiedzenia Komisyj Rozjemczych, wynagrodzenie w wysokości 8 zł.

3. Przewodniczącemu, o ile nim nie jest urzęd­

nik państwowy, zwraca się koszta podróży za bilety

kolejowe II klasy, członkom - za bilety kolejowe

III klasy, koszty furmanki oraz za podróż pieszo

w stosunku 25 gr za kilometr, o ile przebyta odległość

wynosi więcej niż trzy kilometry.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia i jednocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Pracy i Opieki

Społecznej z dnia 3 kwietnia 1925 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem

Skarbu o dietach dziennych dla członków Komisyj

Rozjemczych, powołanych w myśl ustawy z dnia

1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych

pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi

(Monitor Polski Nr. 87, poz. 336).

Minister Opieki Społecznej: Jerzy Paciorkowski

§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Opieki Społecznej : Jerzy Paciorkowski

't

Dziennik Ustaw. Poz. 943 i 944.

ust. 1 lit. c) i e) powołanej ustawy inwalidów wojennych,

1) którzy pełnili służbę ochotniczą w wojsku

Rzeczypospolitej Polskiej w czasie wojny lub

w uznanych przez Państwo Polskie wojskowych formacjach polskich przy armjach obcych, lub

.

2) którzy brali udział w walkach orężnych

przeciw państwom zaborczym i nieprzyjacielskim o niepodległość Polski po dniu

1 sierpnia 1914 r., albo

3) którym nadano order wojenny "Virtuti Militari", bądź Krzyż lub Medal Niepodległo­

ści, bądź Krzyż Walecznych.