Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o rzeczowych świadczeniach wojennych.

Art. 1. (1) Z chwilą wybuchu wojny lub zarzą­

dzenia mobilizacji powstaje z mocy samego prawa

na całym. obszarze Państwa obowiązek ludności

swi"dczenia na rzecz Państwa za wynagrodzeniem

przedmiotów i praw, potrzebnych bezpośrednio lub

poś re dnio

do obrony Państwa (świadczenia rzeczowe).

(2) Rada Ministrów może w drodze rozporzą­

dzenia wprowa dzić obowiązek świadczeń rzeczowych

bądź na całym obszarze Państwa, bądź też w poszczególnych jego częściach, gdy Vlrymaga tego interes obrony Państwa, stwierdzony uchwałą Rady

Ministrów.

Art. 2. W zakresie, określonym w rozporzą­

dze niu niniejszem, Państwo może już w czasie pokoju

nałożyć na osoby fizyczne lub prawne obowiązek

przysposobienia do świadczeń rzeczowych, polegający

1) na przygotowaniu przedsiębiorstw, gospodarstw i innych warsztatów pracy, albo też ich czę­

ści do wytwórczości lub działalności, odpowiadającej

potrzebom obrony Państwa lub warunkom wojennym;

2) na przystosowaniu ich do przejścia na tę wytwórczość.

Art. 3. (1) Obowiązek świadczeń rzeczowych

trwa przez czas wojny lub pozostawania wojska albo

marynarki wojennej (ich części) w stanie zmobilizowanym. Termin usŁania tego obowiązku ogłasza

w drodze obwieszczenia Minister Spraw Wojskowych.

(2) W przypadku, określonym wart. 1 ust. 2,

óbowiązek świadczeń rzeczowych trwa do czasu jego zniesienia rozporządzeniem Rady Ministrów.

Art. 4. (1) Przedmiotem świadczeń rzeczowych

są rzeczy ruchome i nieruchorne oraz prawa, będące

własnoś cią lub w posiadaniu (dzierżeniu) osób fizycznych lub prawnych.

(2) Przedmiotem

być róvmież przyszłe

świadczeń rzeczowych mogą

wytwory pracy lub płody na-

tu ry.

Art. 5.

lega

Obowiązek świadczeń rzeczowych po-

Nt. 95.

1) na odstąpieniu na rzecz Państwa prawa wła­

sności, użytkowania, używania i innych praw odnoszących się do ruchomości lub nieruchomości, lub

na ograniczeniu tych praw;

2) na oddaniu na rzecz Państwa nieruchomości

do użytku lub do swobodnego rozporządzenia;

3) na podporządkowaniu osób fizycznych lub

prawnych żądaniom władzy w zakresie pewnego

ok~eślonego· wykonywania przez te osoby ich praw

majątkowych lub korzystania przez nie z tych praw.

Art. 6. Przymusowe odstąpienie na rzecz Pań­

stwa prawa własności nieruchomości. tytułem świad­

czenia rzeczowego następuje w drodze wywłasz­

czenia.

Art. 7. Oddanie do użytku nieruchomości

uprawnia Państwo do stawiania na nich fortyfikacyj,

fabryk oraz innych budowli, tudzież do budowy na

nich mostów, dróg, kolęi żelaznych i lotnisk oraz

tego wszystkiego, co jest potrzebne do celów wojennych.

Art. 8. (1) Oddanie nieruchomości do swobodnego rozporządzenia nadaje Państwu, oprócz uprawnień, określonych wart. 7, także prawo istotnej

zmiany lub zburzenia budynków.

(2) Na żądanie właściciela nieruchomości, oddanej do swobodnego rozporządzenia, przeprowadza

się jej wywłaszczenie;

zgłoszenie tego żądania nie

wstrzymuje przejęcia nieruchomości do swobodnego

rozporządzenia.

Art. 9. (1) Obowiązek świadczeń rzeczowych

(att. 1) oraz obowiązek przysposobienia do tych

świadczeń (art. 2) ciąży - jeśli rozporządzenie niniejsze nie stanowi inaczej - na właścicielach, posiadaczach lub dzierżycielach przedmiotów świadczeń,

bądź też na ich prawnych zastępcach albo przedstawicielach.

(2) W przypadku niewykonania obowiąZKU

świadczeń rzeczowych lub przysposobienia do tych

świadczeń w czasie i w sposób nakazany przez wła­

dzę, wykonanie nastąpi w razie potrzeby przy uży­

ciu środków przymusowych.

Ad. 10. Nie mogą być przedmiotem świadczeń

rzeczowych

1) kościoły, kaplice i domy modlitwy wszystkich

uznanych w Państwie wyznań religijnych wraz ze

znajdującemi się w nich przedmiotami, służącemi bezpośrednio do służby bożej, oraz przedmioty kultu;

2) nieruchomości i ruchomości, pozostające

w zarządzie lub użytkowaniu żeglugi śródlądowej, bę­

dącej pod zarządem Państwa, Polskiego Monopolu

Tytoniowego, Państwowego Monopolu Spirytusowego, Polskiego Monopolu Solnego oraz plzedsiębiorstw

państwowych: "Polskie Koleje Państwowe" i "Polska

Poczta, Telegraf i Telefon", niezależnie od tego, czy

stanowią one własność Skarbu Państwa, przedsię­

biorstwa lub osoby prywatnej;

3) wszelkie przesyłki, powierzone poczcie, do

chwili wydania ich odbiorcy;

(~~,

t

"j-.r

"

i"

.. / '

-/

Dziennik Ustaw. Poz. 859.

Nr. 95.

2015

I

I

4) nieruchomości, ruchomości i prawa, wolne od

, obowiązku . świadczeń rz e czowych w myśl prawa

międzynarodowego, zwyczajów międzynarodowych

lub zawartych konwencyj.

Art. 11. (1) Z mocy rozporządzenia władzy mogą być zwolnione od świadczeń rzeczowych

,

1) mające charakter publiczny: muzea, przy~ytki sztuki, bibljoteki i zbiory n aukowe oraz art ys~yczne, tudzież mające wartość zabytkową prywatne

zbiory i poszczególne przedmioty (ruchome lub nieruchome) sztuki i zabytków kultury. Rozporządz e nie

Ministra Spraw Wojskowych, wydane w porozumie;

niu Z interesowanymi ministrami, określi właściwość

władz uprawnionych do udzielania zwolnień, tryb

zwolnień oraz rodz a je muzeów, przybytków sztuki

i t. p., które uważać należy za mające charakter publiczny' lub zbiory i przedmioty, k tóre uważać należy

za mające wartość zabytkową;

2) instytucje, zakłady i pracownie naukowo'doświadczalne, laboratorja i instytucje badawczo' rozpoznawcze oraz laboratorja wytwarzając e środki

lecznicze, medyczne, surowice i szczepionki lub

środki lecznicze, surowice i szczepionki weteryna-ryjne, które interesowani ministrowie w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wojskowych lub władze przez

nich upoważnione zwolnią od świadczeń; zwolnienie

może być zupełne lub ograniczone tylko do zwolnienia od zajęcia lokalu i ruchomości, stanowiących

część składową pracowni naukowej; w tym ostatnim

jednak przypadku zakład naukowo-doświadczalny

, może być użyty jedynie do prac doświadczalnych, laboratorja i instytucje badawczo-rozpoznawcze do

prac badawczo-rozpoznawczych, a laboratorja wytwarzające środki lecznicze medyczne lub weterynaryjne - do wytwarzania tych środków;

3) gospodarstwa wiejskie, posiadające szcze,'g ólne znaczenie dla kultury rolnej, hodowlanej, ógrodowej, rybnej lub leśnej, które właściwy wojewoda

w porozumieniu z właściwym dowódcą okręgu korpusu zwolni od świadczeń;

4) części gospodarstw wiejskich (zwierżęta,

rośliny, nasiona, pasza, pomieszczenia i t. p.), posiadające szczególne znaczenie dla kultury rolnej, hodowlanej, ogrodowej, rybnej lub leśnej, które określi

w drodze rozporządzenia Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrem Spraw

Nil ojskowych.

(2) Na obszarze objętym stanem wojennym zwolnienie od świadczeń rzeczowych zarządza Naczelny

~ ódz lub upoważnione przez niego władze.

Art. 12.

(1) Od świadczeń rzeczowych mogą

być zwolnione

1) przedmioty, konieczne do zaspakajania nie-

, zbędnych codziennych potrzeb osobistych lub służą­

ce do osobistego wykonywania zawodu osoby obodo świadczenia lub najbliższych członków

jej rodziny;

2) produkty wszelkiego rodzaju, jakie w gospoaar,s twie wiejskiem są niezbędne do siewu, sadzenia

lub obsady (ryby);

3) inwentarz żywy i martwy w ilości niezbędnej

ala prawidłowego prowadzenia gospodarstwa wiejskiego;

wiązanej

4) zapasy produktów niezbędnych w gospodarstwie wiejsk iem do wyżywie nia gospodarza, jego domowników, stałych robotników oraz inwentarza.

(2) O zwolnieniu przedmiotów, wymienionych

w pkt. 1), orzeka na prośbę interesowanego powiatowa władza administracji ogólnej, o zwołnieniu mienia,

wymienione go w pkt. 2), 3) i 4), - właściwa władza

administra cyjna I instancji, wedle zasad określonych

przez Ministra Rolnictwa i R eform Rolnych w porozumieniu z Ivlinistre m Spraw Wojskowych i Ministrem

Spraw Wewn ętrznych . Od zarządzeni a władzy słu­

ży stronie odwołanie,

które nie ma jednak mocy

wstrzymuj ącej wykonania zarządzenia.

(3) Na obszarz e obj ę t ym sta nem wojennym zwolnienie od świadczeń rze czowych zarządza Naczelny

W ódz lub upoważnione przez niego władze.

Art. 13. (1) Szpitale, zakłady zdrojowe i zakłady zdr owotnoś ci publicznej mogą być przedmiotem świad cz e ń rzeczowych j8dynie dla celów sanitarno-wojskowych za z g odą Ministra Opieki Społecz­

~ej, a j e ś li chodzi o z a kł a d y weterynaryjne - za zgoC1ą Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych.

(2) Na obszarze obję tym stanem woj ennym prawo dysponow ania szpitalami, z akł a dami zdrojowemi,

zakład ami zdrow otnoś ci publ iczne j i zakł adami weterynaryjnemi służy Naczelne mu Wodzowi lub upoważ­

nionym przez niego władzom.

Art. 14. (1) Ministrowie: Spraw Wojskowych,

Spraw Wewnę trznych i Skarbu w porozumieniu

z interesowanymi ministrami oznaczać będą w drodze

rozporządzeń, k t óre rodzaje ruchomości i nieruchomości mają podlegać świadczeniom rzeczowym.

(2) Na obszarze objętym stanem wojennym rodzaje ruchomości i nieruchomości, mające podlegać

świadcz e niom rzeczowym, określają rozporządzenia

i zarządz e nia Naczelnego Wodza.

Art. 15. Właściciele, posiadacze lub dzierży­

ciele przedmiotów i praw podle g ających świadcze­

niom, albo też ich pra wni zastępcy lub przedstawiciele obowiązani są w k aż dym czasie do udzielenia

na żąd ani e właściwych władz państwowych danych,

dotyczących przedmiotów świadczeń.

Art. 16. W warunkach, przewidzianych wart. l,

Rada Ministrów - jeśli dane uprawnienie nie służy

innej władzy - może

1) zakazać wywozu wszelkiego rodzaju ruchomości zagranicę, bądź do pewnych cz:ęści Państwa,

lub wywóz ograniczyć;

2) normować oraz poddać ko ntroli obrót tdwarowy i pieniężny, za równo na rynkach wewnętrz­

nych, jak i w stosunka ch z zagran icą;

3) normować wytwórczość i spożycie;

4) nak az ać lub t e ż z akazać wytwarzania lub

przerobu pewnych produktów;

5) zakazać lub o gr an iczyć podróż e objektówpływ ających żeglu gi morsk ie j lub śródlądowej zagranicę·

Dziennik Ustaw. Poz. 859.

R o z d z i a ł II.

Zgłaszanie

zapotrzebowań i

pobieranie

świadczeń

rzeczowych.

Art. 17. (1) Prawo zgłaszania zapotrzebowań

świadc z eń rzeczowych przysl:u~uj e l'.1inislrowi Spraw

,VI'; ojskowych oraz innym ministrom w zakresie ich

działalno ś ci, a także władzom i organom przez nich

upoważnionym.

(2) Na obszarze objętym stanem wojennym

prawo z głaszania zapotrzebowań świadczeń rzeczowych sluży Naczelnemu vlcdzowi oraz upoważnio­

nym przez niego włc:dzom lub organom.

Art. 18. W przypadku zgłoszenia zapotrzebowania na ten sam przedmiot świadczenia przez wła­

dze wo jskowe i inne władze paóstwowe, pierwszeń­

stwo w zaspokojeniu zapotrzebowania służy władzom

wOJskowym.

Art. 19. (1) Władze, upoważnione do zgłaszania

zapolrzebowań świa.dczeń rzeczowych, kierują je, jeśli prż e pisy rozporz ądzenia ninie jszego nie stanowią

inaczej, - do władz administracyjnych, które określi

rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych, wydane w porozumieniu z interesowanymi ministrami.

(2) W przypadkach nie cierpiących zwłoki, tudzież gdy wła dze administracyjne przestały już działać, mo g. ą być zapotrzebowania skierowywane wprost

do zarządu gminy, a gdyby i ten sposób zapotrzebowania nie dawał pewności, że świadczenie na czas

będzie wykonane, kieruje się zapotrzebowanie w formie nakazu b ezpoś rednio do osoby, od której żąda się

świadczenia.

(3) Na obszarze objętym stanem wojennym Naczelny Wódz oraz władze lub organa przez niego

upoważnione mogą bez potrzeby skierowywania

zapotrzebowań do władz właściwych wydawać

oraz bezpośrednio doręczać nakazy dotyczące obowiązku świadczenia.

A rt. 20.

(1) Na podstawie otrzymanych zapo-

trzebowań władze, wymienione wart. 19, wydają odpowiednie zarządzenia, ~stawiają n.ak.azy or.az doręczają je osobom, ObOWIązanym do sWladczen.

(2) Nakaz należy kierować bezpośrednio do

właściciela, posiadacza lub dzierżyciela przed~iotów

świadczeń, albo też do ich prawnychzastępcow lub

przedstawicieli, jeśli przepisy rozporządzenia niniejszego nie stanowią inaczej.

(3) Obowi ązek wykonania nakazu ciąży - na osobach, którym zgodnie z przepisami rozporządzenia

niniejsz ego nakaz doręczono.

Art. 21. (1) Organ odbierający przedmiot świad­

czenia obowiązany jest doręczyć niezwłocznie świad­

czącemu dowód wykonania świadczenia.

(2) Jeżeli właściciel, posiadacz lub dzierżyciel

przedmiotu świadczenia, albo też ich prawni zastępcy

lub przedstawiciele są nieobecni lub niewiadomi, należy pobrać świadczenie w obecności dwóch świad­

ków, w razie potrzeby przy udziale biegłych, jeśli

tylko istnieje możność ich powołania. SIl tym przy-

Nr. 95.

padku nakaz i dowód wykonania świadczenia przesyła się do właściwe j powiatowej komisji świadczeń

rzeczowych.

Art. 22. (1) Pobranie jako świadczenia rzeczowego ruchomośc i

1) z łożonych lub przechowywanych: w składach

lub magazynach pa11stwowych lub samorząd owych,

kolei, przedsiębiorstw komunikacyjnych i transportowych, w składach towarowych, jak również u osób

prywatnych fizycznych i prawnych;

2) przewożonych lub transportowanych niezale żnie od sposobu - lądem, wodą lub powietrzem, odbywa się w obecności dwóch świadków, w razie

potrzeby przy udziale biegłych, jeśli istnieje możność

ich powołania.

(2) W przypadkach, wymienionych w ust. 1, nak az i dowód wykonania świadczenia wystawia się

w dwóch egzemplarza ch. Jeden egżemplarz nakazu

i dowodu wykonania świadczenia doręcza się depozytarjuszowi, przewoźnikowi lub dzierżycielowi, drugi właścicielowi lub posiadaczowi przedmiotów

świadczeń; jeżeli zaś uprawniony do otrzymania nakazu i dowodu jest nieobecny lub niewiadomy, przeznaczony dla niego egzemplarz nakazu i dowodu wykonania świadczeń przesyła się do właściwej powiatowej komisji świadczeń rzeczowych.

(3) Wydanie przedmiotu świadczenia zwalnia

w przypadk ach, wymienionych w ust. 1, depozytarjuszów, przewoźników lub dzierżycieli od ciążących na

nich prawnych obowiązków. Wynagrodzenie z tytułu

tych świadczeń służy interesowanym na zabezpieczenie tych samych praw, jakie im służyły na wydanych

przedmiotach świadczeń.

Art. 23. (1) W przypadkach, w których w celu

dostarczenia przedmiotu świadczenia do oznaczonego miejsca i w oznaczonym czasie okaże się konieczne odpowiednie jego opakowanie lub czasowe

użycie środka przewozowego, służy organowi odbierającemu przedmiot świadczenia prawo zażądania

i pobrania przedmiotów służących do opakowania

oraz prawo użycia środka przewozowego -- bez

osobnego zgłoszenia zapotrzebowania przez w~aściwe

władze.

(2) Pobranie przedmiotów służących dJ opakowania oraz czasowe użycie środka przev/ozowego

stwierdza organ odbierający świadczenie w dowodzie

wykonania świadczenia, odnoszącym się do głównego

przedmiotu świadczenia.

Art. 24. Pobranie świadczeń rzeczow/ch może

nastąpić także w drodze repartycji. Polega ona na

ustaleniu ilości przedmiotów świadczenia, jade mają

być dostarczone przez poszczególne okręgi administracyjne i w następstwie przez poszczególne pod. mioty obowiązane do świadczeń.

Art. 25. (1) Pobranie rzeczowych świadczeń

w drodze repartycji zarządza

1) jeżeli świ adczenia mają być pobrane z dwóch

lub więcej województw - właściwy minister, który

ustala zarazem kontyngent na poszczególne województwa

Nr. 95.

Dziennik Ustaw. Poz. 859.

2) jeżeli świadczenia mają być pobrane z dwóch

łub więcej powiatów tego samego województwa właściwa władza administracyjna II instancji, która

2017

(2) Od ustaleń, poczynionych w liście repartycyjnej, przysługuje interesowanemu odwoł.anie w administracyjnym toku instancji, które me wstrzymuje wykonania świadczenia.

ustala zarazem kontyngent na poszczególne powiaty;

3) jeżeli świadczenia mają być pobrane z jednego

powiatu lub też poszczególnych gmin (wsi, przysiół­

Art. 29. (1) Doświadczenia obowiązany jest

ków, osad i t. p.) te go samego powiatu - właściwa każdy, kto jest umieszczony w liście repartycyjnej.

władza administracyjna I instancji, która ustala

(2) W razie nieobecności osób, wymienionych

zarazem kontyngent na poszczególne gminy, oraz na w liście repartycyjnej, organ przeprowadzający powchodzące w ich skład wsie, przysiółk i, osady i t. p.

branie świadczenia w drodze repartycji postępuje

(2) Władze określają zarazem termin, w którym w sposób, określony wart. 21 ust. 2.

powinny być ustalone listy repartycyjne oraz uskutecznione pobranie świadczeń w drodze repartycji.

Art. 30. (1) Każdemu ze świadczących na pod(3) Pobranie świadczeń w drodze repartycji stawie listy repartycyjnej organy odbierające przedw zakresie drewna użytkowego, materjałów drzew- miot świadczenia wydają dowód wykonania świad­

nych przerobionych oraz drewna op ałowego przygo- czenia.

towują na podstawie planu repartycji, wydanego przez

(2) W przypadku nieobecności świadczącego doMinistra Rolnictwa i Reform Rolnych, organy admi- wód wykonania świadczenia ma być złożony w zarzą­

nistracji lasów państwowych na swym obszarze dzia- dzie gminy z przeznaczeniem doręczenia go świadczą­

łania. Przygotowane przez organy administracji lacemu na jego żądanie.

sów państwowych plany repartycji są podstawą do

zarządzenia repartycji przez władze administracji

Art. 31. (1) Stosownie do wyników świadczeń,

ogólnej.

· pobranych w gminie na podstawie list repartycy jnych,

(4) Sposób zarządzenia repartycji, ustalenia list zarząd gminy otrzymuje dowód wykonania świadcze­

repartycyjnych oraz tryb postępowania w tych spra- nia prZez gminę.

wach co do gospodarstw leśnych - określi rozporzą­

.(2) Dowody te wystawia władza administracyjna

dzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych, wydane I instancji, która w myśl art. 25 ust. 1 pkt. 3) zarzą­

w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych dziła w gminie pobranie świadczeń w drodze repari Spraw Wojskowych.

tycji.

Art. 26. Na obszarze objętym stanem wojennym

pobranie rzeczowych świadczeń w drodze repartycji

normuje Naczelny Wódz lub upowćJ ~::nione przez niego

władze.

Art. 32. Zamiast przeprowadzenia repartycji

zarząd gminy może dostarczyć żądanych przedmiotów

świadczeń w inny sposób, jeśli to nie pociągnie za

sobą opóźnienia w ich dostarczeniu.

Art. 27. (1) Repartycję świadczeń, nałożonych

Art. 33. (1) Wynagrodzenie za pobrane w drona gminę (wieś, przysiółek, osadę i t. p.). między po- dze repartycji świadczenia będzie wypłacone zarzą­

szczególne podmioty obowiązane do świadczeń usku- dowi gminy za okazaniem dowodu wykonania świad­

tecznia się na podstawie list repartycyjnych.

czenia przez gminę.

(2) Listy repartycyjne ustalają

(2) Zarząd gminy obowiązany jest wypłacić nie1) w miastach o odrę bn 2m prawie (statucie) oraz

·

zwłocznie po otrzymaniu wynagrodzenia· każdemu ze

miastach wydzielonych z powiatowych związków saświadczących należną mu kwotę.

morządowych - jedna lub więcej komisyj repartycyjnycą, składające się z prezydenta miasta lub jego

przedstawiciela jako przewodniczącego oraz czterech

R o z d z i a ł III.

członków rady miejskiej;

2) w miastach innych, niż określone w pkt. 1),Świadczenia przemysłu.

burmistrz lub jego zastępca, w gminach wiejskich wójt lub jego zastępca, przy udziale czterech człon­

Art. 34. (1) Za przedsiębiorstwa przemysłowe

ków rady miejskiej albo gminnej, po wysłuchaniu

w rozumieniu rozporządzenia niniejszego uw aż a się

w miarę potrzeby opinji sołtysa.

1) wszelkie warsztaty pracy, wydobyw ające su(3) W razie przeszkód, spowodowanych siłą

rowce,

wytwarzające lub przetwarzające (fabryki,

wyższą, oraz w przypadkach niecierpiących zwłoki

stocznie,

huty, kopalnie i inne przedsiębi ors twa górustalenie listy repartycyjnej przeprowadzają bez

nicze,

urządzenia portowe i t. p.) niezależnie od roudziału osób, wymienionych w ust. 2, prezydent miadzaju sił, jakiemi są poruszane, lub z jakich korzysta, burmistrz lub wójt, bądź też ich zastępcy, przy

stają, oraz niezależnie od tego, czy prowadzone są

udziale o ile możności dwóch mieszkaliCÓW gminy.

·

w

celu zysku, czy też w innym celu;

(4) W przypadku nieustalenia w terminie list re2) przedsiębi orstwa handlowe, składowe, transpartycyjnych, listy te ustalają właściwe władze admiportowe i komunikacyjne, z wyjątkiem podle ga j ącyc h

nistracyjne I instancji (art. 25 ust. 1 pkt. 3)).

Ministrowi Komunikacji;

3) przedsiębiorstwa telekomunikacyjne, z wyArt. 28. (1) Lista repartycyjna zastępuje nakaz ·

świadczenia. Należy ją ogłosić w gminie w sposób jątkiem podlegających Ministrowi Poczt i Te!ep,rafów;

zwyczajowo przyjęty; ogł oszenia zastępuje doręczenie

4) zakłady wytwarzające, przesyłające lub roznakazu świadczenia.

dzielające energję;

,

. '-', Y.T:&.

. " ,)

Dziennik Ustaw. Poz. 859.

5) zakłady wodociąg owe i kanalizacyjne.

(2) Do przedsiębi orstw przemysłowych w rozumieniu rozporządzenia niniejszego zalicza się również

grupy i organizacje przemys ł owe i handlowe (ust. 1)

o charakterze administracyjno-gospodarczym (koncerny, syndykaty, kartele, związki przemysłowe

i handlowe i t. p.).

Nr. , 95.

czowych: urządzeń, maszyn, narzędzi materjałów

ruchu, surowców, półfabrykatów, fabrykatów i innych

ruchomości nie stwarza tytułu własności na nich dla

właścicieli, posiadaczy lub dzierżycieli tych przedsię­

biorstw, jeśli zawarta umowa nie stanowi inaczej.

Art. 37. (1) Delegaci Ministerstwa Spraw Woj-,

skowych, wyznaczeni przez Ministra Spraw WojskoArt. 35. (1) Minister Przemysłu i Handlu może wych w porozumieniu z interesowanymi ministrami,

j uż w czasie pokoju w porozumieniu z Ministrami

mają niezależnie od warunków przewidzianych

Spraw Wo jskowych i Skarbu z arządzić przysposobie- wart. 1 - prawo wstępu do wszystkich pomieszczeń

nie

przeds ię biorstwa do świadczeń rzeczowych

i urządzeń przedsiębiorstw przemysłowych celem zei w tym celu nakł adać na właścic ieli lub posiadaczy brania danych dotyczących przedmiotów świadczeń

lub też na zarządy (zarządców) przedsiębiorstw prze- rzeczowych.

,mysłowych

(2) Właściciele, posiadacze i zarządy (zarządcy)

1) obowiązek przygotowania przedsiębiorstw przedsiębiorstw przemysłowych, lub ich prawni ,z atak istniejących, jak i nowo zakładanych do wytwór- stępcy albo przedstawiciele obowiązani są na żądanie

czości lub działalności, odpowiadającej potrzebom

delegatów Ministerstwa Spraw Wojskowych, wystę­

obrony Państwa lub warunk om wojennym, a zwła­ pujących w towarzystwie przedstawiciela właściwej

szcza - przez dostosowanie budowy lub przeróbki władzy państwowej, przemysłowej, górniczej, kolejo~

objektów przedsiębiorstwa do potrzeb tej wytwór- wej i t. p. lub okazujących polecenie tej władzy

czości lub działalności oraz przez stałe posiadanię

1) poczynić wszelkie ułatwienia przy przeglą"<

i utrzymywanie w nal e żytym stanie wskazanych przez dzie przedsiębiorstwa lub zdejmowaniu planów i szkitych ministrów urządzeń, maszyn, narzędzi, materja- ców: terenów z dojazdami, budowli, składów, maga ...

łów ruchu, surowców, półfabrykatów, fabrykatów zynów, maszyn i urządzeń technicznych, okazując na

i innych ruchomości;

żądanie również posiadane plany i rysunki zabudowań,

2) obowiązek przystosowania przeds iębiorstw do i poszczególnych urządzeń;

przejścia na wytwórczość wojenną lub dzi a łalność

2) udzielać informacyj i wyjaśnień, dotyczących

według zadań i wskazówek wymienionych ministrów,

maszyn i urządzell technicznych, personelu, produko-,

a zwłaszcza - przez uruchomienie tytułe m próby wania, zdolności wytwórczej, pojemności składó~

wytwórczości wojennej, przez zmontowanie i zainstai magazynów i sposobu przechowywania i magazy-)

lowanie urządzeń technicznych i maszyn dla celów nowania;

wytwórczości wojennej lub działalności wedle żądań

3) okazywać zapasy i podać ich ilość, a w szcze..,

i wskazówek wymienionych ministrów, oraz przez gólności paliwa i materjałów pędnych, surowców, pół'"1

opracowanie elaboratu eksploatacyjnego, odpowiada- fabrykatów i fabrykatów, jak również narzędzi i in.,1

jącego potrzebom tej wytwórczości lub działalności,

nych ruchomości;

,

a obejmującego plan przeprowadzenia potrzebnych .

4) podać do wiadomości wysokosć i rodzaj kaph

adaptacyj technicznych, plan uzupełnień personal- tału przedsiębiorstwa.

nych, plan przeszkolenia personelu, plan gromadzenia

(3) Otrzymane dane stanowią tajemnicę urzędo"',

i uzupełniania zapasów surowców i półfabrykatów wą i mogą być zużytkowane tylko dla celów, prze-

oraz plan organizacji pracy.

widzianych przez rozporządzenie niniejsze.

(2) W sprawach, dotyczących przemysłu rolnego oraz wytwarzania nawozów sztucznych, maszyn

Art. 38. (1) Do udzielania danych dotyczących

i narzędzi rolniczych, powyższe zarz ądzenia Ministra przedmiotów świ adczeń rzeczowych (art. 37) or~z dQ

Przemys łu i H andlu będą wydawane w porozumieniu załatwiania wszelkich spraw, związanych z przyspo-<

również z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych,

sobieniem przedsiębiorstw przemysłowych do świad­

a w sprawach dotyczących przemysłu chemiczno-far- czeń rzeczowych (art. 35), ma przedsiębiorstwo obomaceutycznego, wytwarzania przyrządów, narzędzi wiązek ustanowienia na własny koszt - stosowni~

i przyborów lekarskich, dentystycznych, elektro- do żądania właściwej wojewódzkiej władzy admini..,i

medycznych oraz środków opatrunkowych - w po- stracji ogólnej - stałego pełnomocnika upoważnio-,

rozumieniu z Ministrem Opieki Społecznej.

nego do występowania wobec tej władzy imieniem,

(3) W stosunku do przemysłu drzewnego, prze- przedsię biorstwa.

rabiającego surowce, zarządzenia, objęte ust. 1, wy(2) Jeżeli przedsiębiorstwo obejmuje kilka za"')

daje Minist er Rolnictwa i Reform Rolnych w porozu- kładów pracy, będących odrębne mi jednostkami tech ~

mieniu z Ministrami: Przem y słu i Handlu, Spraw niczno-administracyjnemi, ciąży na niem ponadto ob o;

,W oJskowych i Skarbu, albo też upoważnione przez wiązek ustanowienia - na żądanie właściwej woje ~

nich wład z e podle głe.

wódzkiej władzy administracji ogólnej - stałych peł ~

(4) W sprawach dotycz ących aprowizacji zarzą­ nomocników dla każdego zakładu zosobna.

dzenia, objęte ust. 1, wydaje Minister Spraw We(3) Na żądanie właściwej wojewódzkiej władz~

wn ę trznych w porozumieniu z Ministrami: Spraw

administracji ogófnej ma przedsiębiorstwo równieti

Wojskowych i Skarbu oraz innymi interesowanymi obowiązek ustanowienia stałego zastępcy pełno"'j

ministrami.

mocnika.

(4) Do zastępcy pełnomocnika stosuje się

Art. 36. Dostarczenie przez Państwo dla celów wszystkie przepisy' odnoszące się do stałego pełno"'

przysposobienia przedsiębi orstwa do świadczeń rze- mocnika.

Nr. 95.

Dziennik Ustaw. Poz. 859.

Art. 39. (1) Pełnomocnikiem

można ustanowić

osobę, która

1} posiada obywatelstwo polskie,

biegle językiem polskim vv ~)łowie

2} włada

piśmie,

3} zajmuje

przedsiębiorstwie

kierownicze stanowisko w dam:m

albo należy do zarządu danego

przedsię biorst wa,

. 4) posiada pełne zaufanie władz pałlstwow y ch.

(2) Wojewódzka w ł adza administracji ogólnej

może wyjątkowo zezwolić na ustanowienie pełno moc­

nikiem osoby, nie odpowiadającej warunkowi, okreslonemu w ust. 1 pkt. 3}. lecz posiadające; odpJwiednie

kwalifikacje zawodowe.

(3) ' Obowiązki pełnomocnika może pełnić wła­

, ściciel, współwłaściciel lub posiadacz prz e ds i ębiorstwa, jeżeli odpowiada warunkom,

określonym

w ust. 1 pkt. 1), 2) i 4).

Art. 40. (1) Pełnomocnika należy ustanowić

.w terminie wyznaczonym przez właściwą wojewódzką

władzę administracji ogólnej; termin ten nie będzie

krótszy, niż dwa tygodnie.

(2) O ustanowieniu pełnomocnika należy zawiadomić władzę, która zażądała ustanowienia, dołącza­

jąc równocześnie pisemną deklarację odnośnej osoby

o gotowości przyjęcia obowiązków pełnomocn i ka.

Art. 41. Pełnomocnik może spełniać czynności

swe po zatwierdzeniu przez właściwą wojewódzką

władzę administracji ogólnej, która może zatwierdzenia odmówić lub zatwierdzenie cofnąć, jeśli pełno­

mocnik nie odpowiada lub przestaje odpowiadać warunkom, określonym wart. 39. W tym przypadku

wyznacza ona równocześnie termin, nie krótszy, niż

dwa tygodnie, w którym przedsiębiorstwo ma obow i ą­

zek ustanowić innego pełnomocnika.

Art. 42. (1) Jeżeli przedsiębiorstwo nie ustanowiło w terminie pełnomocnika, albo te ż jeżeli właści­

wa wojewódzka władza administracji ogólnej trzykrotnie odmówiła zatwierdzenia p e łnomocnika, ustanowionego przez przedsiębiorstwo, wyznacza ona

pełnomocnika komisarycznego.

(2) Pełnomocnik komisaryczny otrzymuje od

przedsiębiorstwa wynagrodzenie w wysokości, ustalonej przez wojewódzką władzę administracji ogólnej

według przeciętnego wynagrodzenia osób, zajmują­

cych stan'o wiska kierownicze w danem przedsiębior­

stwie. Przedsiębiorstwu służy prawo zgłoszenia -w nieprzekraczalnym terminie 14 dni po otrzymaniu

odpisu decyzji wojewódzkiej władzy administracji

ogólnej - wniosku do sądu okręgowego o ust aleniu

wysokości wynagrodzenia. Sąd załatwia wniosek

taki w postępowaniu niespornem (incydentalnem),

którego koszty ponosi przedsiębiorstwo.

(3) Do pełnomocnika komisarycznego st osuje się

wszystkie przepisy odnoszące si ę do pełnomocnika

ustanowionego przez przedsiębiorstwo.

(4) Przedsiębiorstwo ma obowiązek przydzielić

pełnomocnikowi komisarycznemu odpowiednio urzą­

dzony lokal służbowy i umożliwić mu uzyskiwanie

wszelkich wiadomości, potrzebnych do wykonywania

jego obowiązków.

. A

2019

(5) .Pełnomocnik komisaryczny pełni swe czyn-

ności, dopóki przedsiębiorstwo nie ustanowi pełno­

mocnikiem osoby, którą właściwa wojewódzka wła­

dza administracji ogólnej zatwierdzi jako pełnomoc­

nika.

Art. 43. (l) Przedsiębiorstwo może zwolnić

pracownilm, będącego pełnomocnikiem, stosownie

do obowiązujących w tej mierze przepisów, ma jednak ob owiązek ustanowić w terminie nie dłuższym,

niż trzy dni innego pdnomocnika; przepisy art. 3842 stosuj e się odpowiednio.

(2) Jednocześnie z wypowiedzeniem pracy pracownikowi pełniącemu obowiązki pełnomocnika lub

jednocześnie z rozwiązaniem z nim umowy o pracę

bez wypowiedzenia przedsiębiorstwo powinno zawiadomić o tern wojewódzką .władzę administracji

ogólnej.

Art. 44. Od decyzji wojewódzkiej władzy administracji ogólnej w sprawach, objętych art. 38-43,

służy odwołanie; odwołanie nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Art. 45.

(1) Przygotowanie przedsiębiorstw do

wytwórczości

lub działalności wojennej, tudzież

przystosowanie ich do przejścia na wytwórczość wojenną lub dział aln o ś ć wedle żądań i wskazówek wła­

dzy (art. 35) odbywa się na koszt Skarbu Państwa,

jeżeli żądane przygotowanie lub przystosowanie wykracza poza 'w łasny gospodarczy interes przedsię­

biorstwa.

(2) Jeżeli właściciel lub posiadacz prZYJm1e

z mocy umowy na siebie obowiązki, wymienione

wart. 35, stosuj e się zamiast powyższych przepisów

postanowienia umowy.

Art. 46. (1) W przypadku niewykonania w terminie. oznaczonym czynności dotyczących przysposobienia do świadczeń rzeczowych, a nakazanych

w myśl art. 35 lub wynikających z umowy, Minister

Przemysłu i Handlu może w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wojskowych i.Skarbu oraz innymi interesowanymi ministrami (art. 35 ust. 2) zarządzić

wyk onanie nakazanych czynności w trybie administracyjnym.

(2) Jeśli Skarb Państwa nie jest obowiązany do

poniesienia kosztów tych czynności w myśl art. 45

ust. 1, wykonanie odbędzie się na koszt obowiąza­

nych do ich wykonania. W tym przypadku Minister

Przemysłu i Handlu w porozumieniu z Ministrami

Spraw Wojskowych i Skarbu oraz innymi interesowanymi ministrami (art. 35 ust. 2) wyda orzeczenie

w sprawie ściągnięcia z mienia osób obowiązanych

do wykonania tych czynności sumy stanowiącej równowartość kosztów wykonania czynności.

(3) Orzeczenie stanowi tytuł wykonawczy.

Osoby interesowane mogą żądać w trybie powództwa sądowego w terminie dni 14 od daty doręczenia

im odpisu orzeczenia obniżenia ustalonych niem

kosztów. Sąd może w razie wniesienia powództwa

wstrzymać na wniosek powoda wykonanie orzeczenia.

(4) W stosunku do przemysłu drzewnego, przerabiaja,cego surowce, zarządzenia i orzeczenia wy-

Dziennik: UsŁaw. Poz. 859.

daje Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrami: Przemysłu i Handlu, Spraw

Wojskowych i Skarbu, w sprawach zaś, dotyczących

aprowizacji - Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrami: Spraw W ojskowych i Skarbu oraz innymi interesowanymi ministrami.

Art. 47. (1) W warunkach, przewidzianych

wart. 1, Minister Przemysłu i Handlu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych i Ministrem

Skarbu może w każdem przedsiębiorstwie przemysłowem dokonać kosztem Skarbu Państwa wszelkich

zmian i przeróbek według swego uznania w celu

przygotowania przedsiębiorstwa do wymagań wytwórczości lub działalności wojennej, lub też w celu

zmiany ich charakteru i rodzaju wytwórczoś ci oraz

działalności.

(2) W sprawach, dotyczących przemysłu rolnego, wytwarzania nawozóW sztu~znych, J?a~zyn

i narzędzi rolniczych, zarządzema, wymkaJące

z ust. 1, wydaje Minister Przemysłu i Handlu również w porozumieniu z Ministrem RolniCtwa i Reform Rolnych, a w sprawach dotycz ących p~zemysłu

chemiczno - farmaceutyczneg~, wytwarzama przyrządów, narzędzi i przyborów lekarskich, dentystycznych i elektromedycznych oraz środków opa. trunkowych, - w porozumieniu z Ministrem Opieki

Społecznej.

(3) W stosunku do przemysłu drzewnego, przerabiającego

surowce,

zarządzenia,

wynikające

z ust. 1, wydaje Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrami: Przemysłu i Handlu, Spraw Wojskowych i Skarbu, a w sprawach dotyczących aprowizacji - Minister Spraw Wewnętrz­

nych w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wojskowych i Skarbu oraz innymi interesowanymi ministrami.

Art. 48. (1) W warunkach, przewidzianych

wart. 1, mogą wymienieni wart. 47 ministrowie uży­

wać według swego uznania całej zdolności wytwórczej przedsiębiorstw przemysłowych do celów obrony Państwa w takim zakresie, w jakim to jest bezpośrednio lub pośrednio potrzebne do osiągnięcia tych

celów.

(2) Wymienieni wart. 47 ministrowie mogą

przekazywać przysługujące im z mocy artykułu ninie jszego uprawnienia władzom podległym.

Art. 49. (1) Wymienieni wart. 47 ministrowie

lub upoważnione przez nich władze podległe mogą­

stosownie do pierwotnego lub zmienionego charakteru przedsiębiorstwa (art. 47 ust. 1) - wydawać

w warunkach, przewidzianych wart. 1, zarządzenia

w kierunku

1) prowadzenia pewnego rodzaju wytwórczości

przemysłowej lub wydobycia górniczego;

2) oddawania Państwu ruchomości na włas­

ność, do użytkowania lub używania w ręce

oznaczonych w nakazie osób, w miejscu

i terminach tamże wskazanych. Przepis ten

dotyczy zarówno już wytworzonych lub posiadanych przedmiotów, jak również tych,

które zostaną wytworzone, wzniesionel

ustanowione lub wydobyte,

Nr. 95.

albo które po-

wstaną jako przyrost l1a~ uralny, albo w inny

sposób _. po doręc zeniu nakaZUj

l

3) wykonania oznaczonych W nakazie robót

i c zynn ości wszelkiego rodzajuj

4) magazynowania i przechowywania oznaczo"

nych w nakazie ruchomości;

5) transportowania

przez

przedsiębiorstwa

transportowe i komunikacyjne osób, zwierząt i wszelkiego rodzaju ruchomości.

(2) Ponadto wymienieni wart. 47 ministrowie

lub upoważnione przez nich władze podległe mogą

w warunkach, przewidzianych wart. 1

1) normować działalność przedsiębiorstw prze'"

mysł owych pod każdym względem, a w

szcze g ólności co do metod wytwórczości(

r odzaju i j akoś ci wytworów, jako też rodza ...

ju i j ak ości materjałów, surowców i półfa ...

bryk at ów, jakie mają być przy tern użytej

2) zarządzać wytwarzanie lub wykonywanie

robót i innych czynności we własnym za ...

kresie działania przez swoje organy przy .

użyciu całości lub części należących do

prz e ds iębiorstw przemysłowych: pomieszczeIl, maszyn, silników, urządzeń, sprzętu

inwentarza, fabrykatów,

półfabrykatów"

wszelkiego rodzaju zapasów i innych nieruch omości i ruchomości, stanowiących części

lub przynależności tych przedsiębiorstw;

3) mianować delegatów do przedsiębiorstw

przemysłowych w charakterze: instruktorów, inspektorów, kontrolerów i dozorców

robót; rozporządzenie Ministra Przemysłu

i Handlu, wydane w porozumieniu z Mini..,

strami: Spraw Wojskowych, Rolnictwa i Re-form Rolnych oraz Skarbu, oznaczy zakres

działania tych delegatów;

4) wziąć przedsiębiorstwa przemysłowe w przy"

musowy zarząd i zarządzać niemi przez osoby w tym celu delegowane, lub wziąć przedsiębiorstwa przemysłowe w przymusową

dzierżawę, albo do użytkowania;

5) łączyć przedsiębiorstwa przemysłowe w grupy i organizacje i nadawać im osobowość

prawną zależnie od nadanego statutu; grupy te i organizacje mogą być wpisywane do

rejestru handlowego;

6) administrować zorganizowanym przemysłem

(pkt. 5}) bezpośrednio lub przez osoby w tym

celu wydelegowane;

7) rozdzielać kontyngentowo materjały, surowce lub półfabrykaty pomiędzy poszczególne

zakłady przemysłowe.

(3) Rozporządzenie ministrów, wymienionych

wart. 47, może wprowadzać wyłączność, zarówno

na rzecz Państwa jak innych podmiotów prawnych,

wytwórczości i obrotu oznaczonych w tem rozporzą­

dzeniu surowców, półfabrykatów i fabrykatów.

(1) Przed objęciem przedsiębiorstwa

lub jego części albo poszczególnych

objektów w przymusowy zarząd, dzi1erżawę p.rzymusową lub do użytkowania należy sporządzić w dwóch

egzemplarzach protokół oględzin z dokładlnem przed-

Art. 50.

przemysłowego

Nr. 95.

stawieniem stanu, w jakim się znajduje przedsiębior­

stwo w ch wili jego objęcia.

(2) Protokół :sp orządza się przy u dzLale co n ajmniej dw óch ś wiad kó·w, odpowi edniej ilo ś ci b ieglych

oraz wła ś ci ciela, posiadac za, członk a zarz ą d u lub

przedsl avdc icla p rzed s ię b iorstw·a.

(3) J eże li właś c i ci el , p osiadacz, czło nek zar z ą­

du lub przeds t awIci el prz ed si ębi o rstwa , będ ą c na Jeżycie wezwany nie stawi się do wz ię c ia udz i ału

. w oględz inach i spis aniu pr o tokó łu, czyni się o t ern

wzmiankę

w p roto kóle.

Niestawiennictwo

nie

wstrzymuje t oku postępowania i nie ma wpływu na

ważn ość dokonanych c zynno ści.

(4) Je że li osoby wła ściciela, posiadacza, człon­

ków zarządu lub przedstawiciela przedsi ę biorstwa są

niewiadome, lub je że li osoby te przebywają zagranicą, albo też j eżeli jest stwierdzone, że osoby te nie

mogą przyby ć celem wzii.~cia udziału w ogl ę dzin ach

i spi,saniu pro t okółu, wł a ściwa powiatowa kom isja

świadczeń rzeczowych wyznaczy z urzędu prawnego

zastępcę tych osćb.

(1) Biegłych powołują we wzajemnem

porozumieniu: przedstawiciel wła d zy, któremu polecono dokonanie oględzin, oraz właściciel, posiadacz,

członek zarządu, lub przedstawiciel przedsiębiorstwa,

,albo też ustanowiony zastępca tych osób, biorący

udzi<ał w oględzinac h . Gdy by takie porozumienie nie

doszło do skutku, bi egłych wyzn a czy z urzędu właś­

ciwa powiatowa komisja świadc z eń rze'c zowych.

(2) Biegli otrzymują na ż ądanie wyna'g rodzenie ze Skarbu Państwa w wysokoś c i i w e dług za's ad,

ustalonych rozporządzeniem Ministra Skarbu, wydanem w porozumieniu z M.inistrami: Przemysłu i Handlu, Rolnictwa i Reform Róinych oraz Spraw Wojskowych.

Art.51.

Art. 52. Jeżeli obj ęcie przedsiębiorstwa prz.e mysl.owego lub jego części, albo poszczególnego

obiektu w przymusow y zarząd, dzierżawę przymus'o wą lub do użytkowani a jest rzeczą niecierpiącą

zwłoki, a dokonanie oględzin i spi,s ani'e protokółu

w sposób, określony wart. 50, napotyka na znaczne

przeszkody, może nastąpić spisanie protokółu przed

lub po objęciu przedsiębiorstwa, jego części lub poszczególnego objektu z częściowem lub całkowitem

odstępstwem od zasad, określonych wart. 50, -jednak w ten sposób, by protokół możliwie dokładnie

i w sposób nie budzący wątpliwości przedstawiał

:;tanprzedsiębiorstwa w chwili j·ego objęcia.

Art. 53. W sposób, poc;lla ny wart. 50, należy

. dokonać oględzin i spisiać protokół również przy

ust.aniu p rzymusowego z a rządu, dzierżawy przymusowej lub użytkowania, jako też przed zwrotem

przedsiębiorstwa, iego cz ę ści albo poszczególnych

przedmiotów osobom uprawnionym.

Art. 54. (1) Doprowadzenie do poprzedniego

st.anu przedsiębiorl,ltwa, przysposobi,o nego w warunkach przewidzianych wart. 1 ust. 1 do wytwórczo~

ści lub działalno ś ci wojennej, odbywa się na pisemne

żądanie przedsiębiorstwa,

2021

Dziennik Ustaw. Poz. 859.

zgłoszone

bezpośrednio

po otrzymaniu nakazu przysposobienia lub też najpóźniej do 30 dni od dnia zawiadomienia o zwolnieniu przedsiębi·orstwa od obowiązku świadczenia.

(2) Doprowadzenj.e do poprzednieg·o stanu odbywa się na koszt Skarbu Państwa

1) ,jeż eli wytwórcz.ość woj-e nna danego przedsi ębiorstwa była prowadzona przez Pań­

stwo na wł asny rachunek i ryzyko;

2} jeżeli przysposobienie przedsiębiorstwa do,konane zostało kosztem Skarbu Państwa.

(3) Doprowadzenie do poprzednie.go stanu

prz e dsięb iors twa,

przysposobionego do wytwórczości lub dz i ałaln o ści wojennej w warunkach innych,

niż przewidzi.a ne wart. 1 ust. 1, może mi.stąpić tylko

na mocy pozwolenia, w ydanego prze.z właściwego

ministra w myśl art. 35 oraz na warunkach określo­

nych w pozwoleniu.

R o z d z i a ł IV.

Świadczenia rolnictwa.

Art. 55. Za ,g ospodarstwa wiejskie w rozumieniu rozporządz eni.a niniejszego uważa si.~ gospodarstwa rolne, hodowlane, ogrodowe, rybne i leśne.

Art. 56. (1) Minister Rolnidwa i Reform Rolnych może już w CZasie po,lwju w porozumi,eniu z Minis'cr.ami: Spraw \V/ojskowych, Spraw Wewnętrz­

nych i Skarbu nakładać na właścicieli, pos~adaczy

lub zarządców, będących osobami fizycznemi albo

prawnemi, oraz na zarządy gospodarstw wiej'skich

obowiązek przygotow,an ia gospodarstw do wytwórczości, odp owiadającej potrzebom obrony Państwa

lub warunkom woj ennym

.

1) przez stałe posi.adanie i utrzymywanie w należytym s.tanie wskazanych przez tych mini strów pomie szczeń, maszyn, narzędzi i innych środków wytwórczych;

2) przez p rawadzenie gospodarki w pewnym

nakazanym kierunku.

'.

(2) Przepisy art. 36, 45, 46 i 54 sŁosuje się odpowiednio.

.

Art. 57. (1) Delegaci Ministerstwa Spraw Wojskowych, wyznaczeni przez Ministra Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrami: Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Spraw Wewnętrznych, . mają niezal e żnie od warunków, przewidzianych wart. 1,prawo wstępu do wszystkich pomies.z,czeń i urządzeń

góspodarstw wiejskich celem zebrania danych dotyczących

przedmio.t ów

świadczeń

rzeczowych'

(art. 15) .

(2) Właścici.ele, posiada·cze,zarządcy i zarządy

gospodarstw wiejskich obowiązani są na żądanie delegwtów Ministerstwa Spraw Wojsk.owych, występu­

jących w

towarzystwie przedstawiciela właściwej

władzy państwowej lub okazujących polecenie tej

wła.dzy

1) poczynić wszelkie ułatwieni.a przy przeglą­

dzie gospodarstwa wiejskiego OT;az przy

zdejmowaniu planów i szkiców: terenów

z dojazdami, budowli, składów, magazynów,

maszyn i urządzeń oraz okazywać posiadane plany i rysunki, dotyczące tych terenów,

budowli luburządzeńj

DzIennik Ustaw. Poz. 859.

Nr. 95.

2) udzielać informacyrj i wyjaśnień, dotyczą­

cych ilości i jakości środków produkcji, inwentarza żywego i martwego, personelu,

wszelkich posiadanych z,a pasów i spos,obów

ich przechowywania oraz sposobu i planu

prowadzenia gospo,darki.

(3) Dane, zebrane w myśl artykułu niniejs,z ego,

stanowią tajemnicę urzędową i mogą być zużytko­

w ane tylko dla celów, przewidzianych przez rozporz ądzenie niniejsze.

4) właściciel, posiadacz, zarządca (zarząd), albo

ustanowiony przez ,nich administrator lub

zastępca nie stosuje się do nakazów lub

z.a;kazów, wydanych na zasadzie art. 58.

(2) Powyższe uprawnienia może Minister Ro14 .

nictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wojskowych, Spraw Wewnętrznych i

Skarbu przekazać wojewodom

w całości

lub

w części.

Art. 58. (1) W warunkach, przewidzianych

w art. l, Minister Rolnictwa i Rdorm Rolnych w po'rozu.mi.eniu z Ministrami: Spraw Wojskowych, Spraw

We wnętrznych i Skarbu może właścidelom, posiad aczom lub zarządcom, będ ą cym osohami fizycznemi

albo prawnemi, oraz zarządom gospodarstw wiejskich, nakazać dla celów obrony Państwa - stOSIOWnie do pierwotnego lub zmienionego charakteru gospodarstwa

1) uprawę pewnych roślin, jej rozszerzenie,

zmniejszenie lub zaniechanie oraz hodowlę

pewnych zwierząt, je'; zwięk'szenie, zmniejszeni.e, zmianę kierunku lub zaniechanie;

2) wykonywanie pewnych prac i inwestycyi,

związanych z nakazaną produkcją;

3) zabez.piecze nie śmdków wytwórczych;

4) wyróhkę, jak również wstrzymanie wyróbki

pewnych s,ortymentów drzewnych;

5) wprowadzenie samopomocy rolnej. polegającej

n.a obowiązku wzaj,e mnej pomocy

w obręhie gmin (gromad) i rnają'cej na celu

uzyskanie jak najwydatniejszej wytwórcz,ości rolne~, ogrodowej lub hodowlanej w zakresie, ustalonym przez Ministra Rolnictwa

i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych i Spmw Wojskowych;

6) szczególną ochronę wytworów już uzyskanych.

(2) Powyższ.e uprawnienia może Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wojskowych, Spraw Wewnętrznych i

Sk a rbu przekazywać wojewodom w całośd lub

w części.

zarządu albo przymusowej dzierżawy stosuje się od·

Art. 59, (1) W warunka'ch, przewidzianych

wart. l, może Minister Rolnictwa i Reform Rolnych

w porozumieniu z Ministrami : Spraw W'o jskowych,

• Spraw Wewnętrznych i Skarbu ustanawiać dla oznaczo nych gospodarstw wiejskich przymusowy zarząd

lub przymusową dzierżawę w przypadkach, gdy kh

u stanowienia wymaga interes obrony Państwa lub

inny interes publiczny, albo też gdy

1) gospodarstwo zostalo opus'z czone

przez

właściciela, posiadacza lub zarządcę (zarząd) bez ustanowienia przez nich administratora lub zastępcy;

2) właściciel, posiadacz, zarządca (zarząd), albo ustanowiony przez nich administrator

lub zastępca zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa;

3) gospodarstwo lub część gospodarstwa leży

odłogiem, albo jest zupełnie zaniedbana;

Art. 60.

(1) Przy ustanawianiu przymuso,w ego

powiednio przepisy ,a rt. 50-53.

(2) Sposób stwierdz,a nia warunków uzasadniaustanowienie przymusowego za1:ządu lub

przymusowej dzierżawy, prawa i obowiązki organów

spra~uj ~~ych ten zarząd lub ,clzierżawę ,o raz sposób

hk.wldaCjl przymusowego zarządu lub przymus,o wej

dZierżawy określi rozporządzenie Minrstra Rolnic~

twa i Reform Rolnych, wydane w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wojskowych, Spraw Wewnętrznych

i Skarbu.

jących

Art, 61. Ministrowi Rolnictwa i Reform Ro1

nych sł~ż~ w stosunku do gospodarstw wiejskich

uprawmema,

które .służą Ministrowi Przemysłu

i Handlu w sto.sunku do przedsiębiorstw przemysło­

wych, a które są wysz.c zególnione wart. 46, 47, 48

i 54.

4

Rozdzi a ł

V.

Świadczenia przedsiębiorstw transportowych

i komunikacyjnych.

Art. 62. Przepisy rozporządzenia niniejszego

stosuje się odpowiednio do nie będących własnością

lub pod zarządem Państwa kolei i kolejek oraz innych przedsiębiorstw transportowych i komunikacyj4

nych, podlegających Ministrowi Komunikacji, bez

względu na to, ja'ką siłą są poruszane, jeśli te przep~sy nie są sprzeczne z

postano,w ieniami ustawy

z dnia 27 marca 1920 r. o kolejach w cza's ie wojny

(Dz. U. R. P. Nr. 27, poz. 160), zmienionej ustawą

z dnia 7 listopruda 1931 r. (Dz. U. R. P. Nr. 109,

poz. 844).

Art. 63. Ministrowi Komunikacji slużą w stosunku do przedsiębiorstw transportowych i komunikacyjnych, wymienionych wart. 62, uprawnienia,

które służą Ministrowi Przemysłu i Handlu w stosunku do przedsiębiorstw przemysłowych.

Rozdział

VI.

Świadczenia żeglugi morskiej.

Art. 64. Minister Spraw Wojskowych może już.

w czasie pokoju w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu nakładać na właścicieli lub posiadaczy, lub też na zarządy (zarządców) objektów pływa­

jących żeglugi morskiej obowiązek

Nr. 95.

1) stawiania na ż ą danie władzy wojskowej p rywatnych s tatków morsk ich do prz egl ądu

w m iejs.cu i czasie, o znaczonym przez wła ś ­

ciwe wł a dze w ojskowe w porozumieniu

z właściwe mi władza mi administ'r acji ogólneij

2) prowa dzenia okrętowych zeszyt ów ewidencyjnych przegl ądu w edle wzoru, ustalon ego

rozporządz en ie m Ministr a Spraw W oiskowych, wyd anem w p orozumieniu z Ministrem Przemysłu i H andlu.

Art. 65. (1) Jeżeli przedmiotem świadczenia

rzec,Z'Qwego j'e ,st ob jekt pływaj ą cy że,glu gi morski'e jniezależnie od tego, jaką s iłą jest po ruszany, nakaz i dowód wykonania świadC Zlenia należy do~ręczyć

w razie nieob e cn ośc i na miejscu osób, wymienionych

wart. 20 ust. 2, kapitanowi, szyprowi albo kierownikowi danego objektu pływającego,.

(2) Jeż,eH wymi enione osoby są nieo.becne, a,lbO' niewiadome, sto's uje się ,o dpowie dnio prz,episy

;art. 21 ust. 2.

Art. 66. (1) W warunkach, przewidzia nych

wart. 1, pozbycie objektów pływaj ących żeglugi

morskiej - niezależnie od tego, jaką siłą są poruszane, -,-- a stanowiących własno ś ć obywateli polskich

lub osób pr.awnych, mających siedzibę prawną na

obszar.ze Rzeczypospolitej, tudzi'eż umo wy ograni,czające prawo rozporządzenia przez wymienione

o.soby temi objektami na rzecz ,c udzoziemców (osób

fizycznych lub prawnych) są nieważne z mocy samego prawa, jeżeli nastąpią bez zezwolenia właściwej

władzy.

(2) Rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu, wydane w ,p orozumieniu z Ministrem Spraw

Wojskowych, oznaczy władze, upoważnione do wydawania tych zezwoleń, oraz objekty pływające ż, e­

glugi morskie'j, które można pozbywać hez zezwolenia.

Art. 67. (1) Ładunek, zna,jduj ący się na objekciepływającym, podle g aj ącym świadczeniom na mocy rozporządzenia niniejszego, j,eźeli n ie jest również

przedmiotem świadczenia, pows taje w rozporządze­

niu właściciela lub innej osoby uprawnionej.

(2) Usunięcie ładunku powinno nastąpić w te'r minie oznac.zonym przez władzę, która wydała nakaz świadczenia. Obowiązek usunięcia ciąży na osobie, rozporządzającej ładunkiem.

.

(3) W r azie nieusun.ięcia ładunku w oznaczonym terminie, zostanie on usunięty w trybie administracy:jnym na koszt rozporządzającego ładunkiemj

za mogące wyniknąć z tego powodu straty lub szkody Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności.

(4) Prz,e·c howanie i ochrona usuniętego ładunku

odbywa się na koszt rozporządzającego ładunkiem.

(5) W razie braku odpowiednich składów i ma'g a:zynów w miejscowości, gdzie nastąpiło wyładowa­

nie, władza udziela l"o,zporządzaj ą cemu ładunkiem

do prze,chowania i ochrani.ania tego ż - w miarę

możności pomocy przez czas, nieprzekraczający

dwóch tygodni od daty wyładowania.

.. :!l

2023 ·

Dziennik Ustaw. P,oz. 859.

Art. 68. Przepisy rozdziału III, dotyczące

świadczeń przemysłu or,a z uprawnień Ministra P rzemys łu i H an dlu w stosunku do przedsi ę b i orstw, wymienionych wad. 34, slosuje

się

przedsiębiorstw i objektów żeglu gi

odpowiednio do

morskiej.

Art. 69. (l) W w a runkach, przewidzianych

wart. 1 ust. 1, Minister Sp raw Wojskowych w porozumieniu z M.inis tr ami : P rz emys łu i Handlu oraz

Komunikacji może w inte resie obrony Państwa normować cały ruch żeglugi morskiej i organizować

transporty.

(2) Na obszarze obj ętym stanem wojennym prawa powyższe przys ługują Naczelnemu Wodz.owi.

Rozdział

VII.

świadczenia żeglugi śródlądowej.

Art. 70. Minister Spraw Wojskowych może już

w czasie pokoju w poro,zumien.iu z Minis t rem Komunikacji nakładać lia właścicieli lub posia daczy, lub

też na zarządy (zar.ządców)objektów żeglugi śródlą­

dowej obowiązek

1) stawiania na żądanie władzy wojskowej prywatnych statków rzecznych do pr.zeglądu

w miejscu i czasie, ozna czonym przez właś­

ciwe władze wojskowe w porozumieniu

z właściwemi władzami admin~stracji ogólnejj

2) prowadzenia okręto\vych 'z eszytów ewidencyjnych przegl ą du w e dle wzoru, ustalonego

rozporządzeniem

Ministra Spraw Wojskowych, wydanem w pOl'ozumieniu z Ministrem Komunikacji.

Art. 71. (1) Przepisy rozdziału VI Q świad­

czeniach ż e glugi morskiej stosuje się odpowiednio do

świadczeń żegl ugi śródlądowej, o ile prze'Pisy u stawy

wodne'j z . dnia 19 wrześni a 1922 r. (Dz. U. R. P.

z 1928 r. Nr. 62, poz. 574) omz ust awy z dnia 7 marca 1932 r. o zbywaniu statków i ł odz,i p olskich, uży­

wanych w żegludze na śródlądowych dro.g ach wodnych (Dz. U. R. P. Nr. 25, poz. 217) nie stanowią ina~

czej.

(2) Ministrowi Komunikacji służą w stosunku

do przedsiębiorstw żeglugi śródl ą dowej uprawnienia, jakie w stosunku do przedsiębiorstw przemysło­

wych służą Minist rowi Przemysłu i Handlu.

Ro z dzi ał

świadczenia żeglugi

VIII.

powietrznej.

Art. 72. Przedmiotem świadczeń żeglugi powietrznej mogą być

l) wszelkiego rodzaju statki powietrzne w rozumieniu art. 4 rozporządzenia Prezydenta

Rzeczypospolitej z dni a 14 marca 1928 r:.

o prawie lotniczem (Dz. U. R. P.. Nr. 31,

poz. 294);

DzienniI< Ustaw. Poz. 859.

2) lotniska i urządzenia pomocnicze dla lotnisk

oraz wszelkie zabudowania, znajdujące się

na lotnisk ach;

3) wszel k iego roclza;u sprzęt i narzędzia pomocnicze dla statków po wietrznych, lotnisk

i urz ą dzeń pomocniczych, zn a;dują cych się

na lotniskach, jako to: części składowe statków powietrznych oraz urządzeń sygnalizacyjnych, meteorologicznych i innych, przyrz ąd y i instrumenty precyzyjne, mat.erjały

p ę dne i smary oraz surowce i półfabrykaty,

sł u żą ce do wyrobu przedmiotów wyżej wymienionych.

Art. 73. (1) Jeżeli przedmiotem świadczenia

jest statek powietrzny (aparat lotniczy), nakaz i dow ód wykonania świadczenia należy doręczyć w razie nieobecności na miejscu osób wymienionych

wart. 20 ust. 2 - pilotowi albo kierownikowi statku

powietrznego (aparatu lotniczego).

(2) Jeżeli wymienione osoby są nieobecne albo

niewiadome, stosuje się odpowiednio przepisy art. 21

ust. 2.

A rt. 74. (1) Upoważnione przez Ministra Spraw

W ojsk owych władze wojsko~e mogą wystawiać .bezp oś r e d nio nakazy świadc.zema bez potrze~y. skler~­

wywania zapolrzebowama do władz admlmstracY)nych, jak również mogą d o ręczać je bezpośrednio

p odmiotom obowiązanym do świadczeń.

(2) Przepisy usL 1 nie dotyczą jednak linij komunikacji powietrznej użyteczności publicznej. co do

k tórych wsz elkie zarządzenia w sprawie świadczeń

wy da je Minister Komunikacji w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych.

Art. 75. (1) Przepisy rozdziału III o świadcze­

niach przemysłu sŁosuje się odpowiednio do świad­

czeń ż eg lugi powietrznej.

(2) Rozporządzenie Ministra Komunikacji, wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych, określi właściwość władz powołanych do wydawania zarządzeń w sprawie świadczeń żeglugi powie trzne j.

(3) Na obszarze objętym stanem wojennym prawo wydawania zarządzeń w sprawach świadczeń że­

glugi powietrznej należy do Naczelnego Wodza lub

w ł adz przez niego upoważnionych.

Art. 76. Ministrowi Komunikacji w porozumieni u z Ministrami: Spraw Wojskowych i Spraw Wewnę trznych służy - niezależnie od uprawnień, wynika ją cych z innych przepisów prawnych, już w czasie p okoju prawo ograniczenia lub wstrzymania cyw ilnego ruchu lotniczego.

R o z d z i a ł IX.

świadczenia przedsiębiorstw telekomunikacyjnych.

Art. 77. Przepisy rozporządzenia niniejszego

stosuje się odpowiednio do przedsiębiorstw służą­

cych, przysposobionych lub przeznaczonych do porozumiewania się, przesyłania i przyjmowania wia-

Nr. 95.

domości na odległość (przeddębiorstwa telekomuni ..

kacyjne), podl egających Mini:;trowi Poczt i Telegrafów, a nie b ędą cych własno : icią lub pod zarządem

Państwa, jeśli przepisy te nie są sprzeczne z przepisami ustawy z dnia 18 grudnia. 1920 r. o pocztach, radjotelegrafach, telegrafach i telefonach w czasie wojny (Dz. U. R. P. z 1921 r. Nr. 7, poz. 36).

Art. 78. Upow aż nione przez Ministra Spraw

Wojskowych władze wojskowe: mogą wystawiać bez ..

pośrednio nakazy świadczeni ; l bez potrzeby skierowywania zapotrzebowania do władz administracyjnych, jak również mO!!ą doręczać je bezpośrednio

podmiotom, obowiązanym dCl świadczeń, zawiada..

miając o wydanym nakazie Ministerstwo Poczt i Te-.

Jegrafów.

Art. 79. Uprawnienia Ministra Przemysłu

Handlu w zakresie świadczeń przemysłu służą

w stosunku do przedsiębiorstw telekomunikacyj-.

nych - Ministrowi Poczt i Telegrafów.

R o z d z i a ł X.

Komisje cenni.kowe.

Art. 80. (1) Do ustanowienia cennikÓw przed",

miotów świadczeń rzeczowych powołane są: woje..,

wódzkie komisje cennikowe i Główna Komisja Cen"';

nik owa.

(2) Cenniki są podstawą do wypłaty wynagro~,

dzenia za przedmiot świadczenia, objęty cennikiem"

Art. 81. (1) Wojewódzkie komisje cennikowe

w składzie jedne go lub więcej kompletów powołuje

do życia w drodze zarządzeni ,l Minister Spraw We~

wn ę trznych w porozumieniu z Ministrami: Spraw

Wojskowych, Przemysłu i Handlu, Rolnictwa i Re ..

form Rolnych oraz Skarbu.

(2) Wojewódzka komisja cennikowa urzęduje

w siedzibie urzędu województ:iego; właściwość jej

obejmuje cały obszar wojewć , dztwa. W przypadku

utworzenia kilku kompletów właściwość terytorjalną

każdego z nich określi zarządzenie o powołaniu komisji do życia.

Art. 82. (1) Przewodn 'lczącym wojewÓdzKiej

komisji cennikowej jest wojewoda lub jego zastępca.

albo też osoba, wyznaczona przez wojewodę.

(2) W skład kompletu wojewódzkiej komisji

cennikowej wchodzą

1) przedstawiciel woiska, delegowany przez

Ministra Spraw Wojskowych lub władzę

wojskową przez niegn upoważnioną;

2) przedstawiciel władzy skarbowej, delegowa ..

ny przez Ministra Skarbu lub władzę skarbową przez niego up,)ważnioną;

3) wyznaczeni przez woj ~wodę urzędnicy urzę­

du wojewódzkiego z , hiału przemysł9wego,

. aprowizacyjn ego oraz rolnictwa, po jednym

z każde go działu, a jE śli chodzi o świadcze­

nia z zakresu górnictwa - przedstawiciel

właściwej władzy górniczej;

Nr. 95.

Dz~ennik Ustiaw. BO/z. 859.

4) przedstawiciel administracji lasów państwo­

wych, delegowany przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych lub organy przez niego upoważnione;

5) dwaj przedstawiciele handlu,

przemysłu

i górnictwa, jeden przedstawiciel" rzemiosła

oraz dwaj pr zedstaw iciele rolnictwa, delegowani przez właściwe miejscowe izby samorz ądu gospodarczego;

6) przedstawiciel spożywców, powołany przez

wojewódzką władzę administracji ogólnej.

(3) Województwa, w których niema izb, wymienionych w ust. 1 pkt. 5), p o w ołuje wojewoda

w miejsce przedstawicieli tych izb odpowiednią ilość

przedstawicieli miejscowych organizacyj o charakterze gospodarczo - społecznym, lub też przedstawicieli samorządu.

.

Art. 83.

(1) Główną Komisję Cennikową

w składzie jednego lub więcej kompletów powołuje

do życia Rada Ministrów. Główna Komisja urzęduje

w siedzibie Rządu; właściwość jej obejmuje cały obszar Rzeczypospolitej.

(2) Przewodniczącym Głównej Komisji Cennikowej jest Minister Skarbu lub osoba przezeń wyznaczona.

(3) W skład kompletu Głównej Komisji Cennikowej wchodzą

1) po jednym przedstawicielu Ministrów: Spraw

Wewnętrznych, Spraw Wojskowych oraz

Przemysłu i Handlu, tudzież dwaj przedstawiciele Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych;

2) pięciu przedstawicieli Naczelnej Izby Gospodarczej, przez tę Izbę delegowanych;

3) czterej przedstawiciele spożywców, powołani przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

Art. 84. Komisje cennikowe powołują w razie

potrzeby biegłych.

Art. 85. (1) Decyzje komisyj cennikowych zapadają w formie uchwał zwykłą większością głosów

przy udziale co najmniej sześciu członków i prze-

wodniczącego.

(2) Członek wojewódzkiej komisji cennikowej,

będący przedstawicielem wbtdzy skarbowej, może

w terminie 24 godzin od dnia zapadnięcia uchwały

zgłosić pisemny sprzeciw przeciw uchwale komisji.

Sprzeciw powoduje wstrzymanie ogłoszenia uchwały.

(3) Sprzeciw rozstrzyga Główna Komisja Cennikowa, która najdalej do dni 14 po jego otrzymaniu

ma zakomunikować komisji wojewódzkiej swoją decyzję w sprawie sprzeciwu. W razie nieotrzymania

w tym terminie przez wojewódzką komisję cennikową decyzji Głównej Komisji Cennikowej. wojewódzka komisja cennikowa ogłasza własną uchwałę.

Art. 86. Wojewódzkie komisje cennikowe ustalają ceny przedmiotów świ'łdczeń rzeczowych p erjodycznie lub w miarę potrzeby i ogłaszają je w postaci

cenników, oznaczonych liczbami porządkowemi, ze

wskazaniem miejscowości i daty wydania cennika.

Art. 87. Główna Komisja Cennikowa może zastrzec sobie ustalanie i ogłaszanie cen za pewne ka-

2025

tegorje przedmiotów oraz z urzędu badać i zmieniać

ustalone przez wojewódzkie komisje cennikowe ceny przedmiotów świadczeń.

Art. 88. Ustalone przez komisje cennikowe ceny obowiązują na obszarze właściwości danej komisji z chwilą ogłoszenia cennika, jeżeli uchwała komisji nie stanowi inaczej.

R o z d z i a ł XI.

Wynagrodzenie za świadczenia.

Art. 89. (1) Za świadczenia rzeczowe należy

się wynagrodzenie, obejmuje ono także wynagrodzenie za normalne zużycie przedmiotu świadczenia.

(2) Wynagrodzenie nie należy się za zużycie

dróg prywatnych oraz nieprzynoszących dochodów

placów niezabudowanych i budynków nieużytkowa­

nych.

Art. 90. Wynagrodzenie za świadczenie wypłaca w gotówce lub w drodze wystawienia asygnaty

organ upoważniony do wypłaty.

Art. 91.

(1)

Wynagrodzenie

za

świadczenie

wypłaca się w wysokości określonej w cenniku, jeżeli przedmiot świadczenia lub wartość świadczenia

jest ściśle. określona cennikiem.

(2) Jeżeli cena przedmiotu świadczenia lub

wartość świadczenia jest w cenniku określona tylko

przez podanie jej najniższej i najwyższej granicy (skala cen), wysokość . wynagrodzenia za świadczenie

ustala się w ramach skali cen.

(3) Jeżeli cennik nie obejmuje wogóle przedmiotu świadczenia, wysokość wynagrodzenia za

świadczenie ustala się przy udziale biegłego wedle

istniejących w danym czasie i miejscowości cen ryn'

kowych.

(4) Wysokość wynagrodzenia za świadczenie

ustala organ upoważniony do wypłaty, jeżeli sam dokonywa odbioru przedmiotu świadczenia; w innych

przypadkach wysokość wynagrodzenia ustala powiatowa lub specjalna komisja świadczeń rzeczowych.

Art. 92. (1) Powiatowe komisje świadczeń rzeczowych, po jednej dla każdego powiatu, powołuje

do żyoia wojewoda w porozumieniu z dowódcą okrę~

gu korpusu z chwilą powstania warunków, przewidzianych wart. 1. Komisje te urzędują w siedzibach

powiatowych władz administracji ogólnej; właściwość

ich obejmuje obszar powiatu, w którym zóstały utworzone.

(2) W skład powiatowych komisyj świadczeń

rzeczowych wchodzą

1) kierownik powiatowej władzy administracji

ogólnej lub jego zastępca, albo też osoba,

wyznaczona przez wojewodę, - jako przewodniczący;

2) dwaj członkowie wybrani przez organy samorządu powiatowego;

3) przedstawiciel władzy skarbowej;

4) przedstawiciel władzy wojskoweii

Nr. 95.

Dziennik Ustaw. p.oz. 859.

5) dwaj przedstawiciele handlu, przemysłu, górnictwa i rzemiosła oraz jeden przedstawiciel

rolnictwa, delegowani przez właściwe instytucje samorządu gospodarczego.

(3) Tryb postępowania tych komisyj określi rozporządzenie Ministra Spraw Wojsl~owych, wydane

w porozumieniu z interesowanymi ministrami.

art. 58 i 59, a spełnione przez gospodarstwa

wiejskie.

(2) Właściwy minister (art. 94 ust. 1) może zarządzić, by ustalenie wysokości wynagrodzenia, bądź

za niektóre, bądź za wszystkie świadczenia objęte

ust. l, należało do właściwości powiatow~j komisji

świadczeń rzeczowych.

Art. 93. Do właściwości powiatowej komisji

świadczeń rzeczowych należy

1) ustalenie wysokości wynagrodzenia za świad­

Art. 96. (1) Wypłata wynagrodzenia za pobrane świadczenia powinna nastąpić bezzwłoczl:,lie po

ustaleniu jego wysokości.

(2) W przypadkach niemożności zapłacenia gotówką, wydaje się asygnaty, płatne w każdej kasie

skarbowej w ciągu czterech tygodni od dnia przedstawienia ich do zapłaty.

(3) W razie nie dotrzymania terminu zapłaty

z winy władz . państwowych należą się stronie ustawowe odsetki zwłoki od ostatniego dnia płatności.

czenia w tych wszystkich przypadkach,

w których nie zostało ono ustalone przez

organ upoważniony do wypłaty (art. 91

ust. 4), lub w których ustalenie wysokości

wynagrodzenia nie należy w myśl rozporzą­

dzenia niniejszego do specjalnej komisji

świadczeń rzeczowych;

2) ustalenie wysokości wynagrodzenia w przypadkach zużycia przedmiotu świadczenia

ponad zwykłą miarę, gdy przedmiot świad­

czenia był oddany tylko do czasowego uży­

wania lub użytkowania, oraz w przypadkach

zmiany istoty przedmiotu lub zburzenia budynku, gdy przedmiot świadczenia był oddany do swobodnego rozporządzenia (art. 8);

3) załatwienie spraw, związanych ze świadcze­

niami rzeczowemi, które w myśl rozporzą­

dzenia ninie jszego zos tały przekazane wła­

ściwości powiatowej komisji świadczeń rzeczowych (art. 21, 22, 50, 51 i 95).

Art. 94. (1) Specjalne komisje świadczeń rzeczowych tworzy w miarę potrzeby minister, który

wydał zarządzenie, powodujące w następstwie obowiązek wypłaty wynagrodzenia za świadczenie, do

którego ustalania wła ściwą jest w myśl rozporządze­

nia niniejszego specjalna komisja świadczeń rzeczowych. Komisje te urz ę dują w miejscowości, oznaczonej prze z właściwego ministra w zarządze niu, powołującem do życia komisję.

(2) Skład specjalnej komisji świ adcze ń rzeczowych oraz tryb p ostępowania określi rozporządzenie

Ministra Spraw Wojskowych, wydane w porozumieniu z interesowanymi ministrami.

Art. 95. (1) Do właściwości specjalnych komisyj świadczeń rzeczowych na l eży us talenie wysokości wynagrodzenia za świadczeni e wprzypadkC).ch

1) gdy za przedmio t świadczenia lub w~rt.oŚć

świadczenia nie jest przewidziana cenmklem

cena lub skala cen, ani te ż przy odbiorze

świ a dcz eni a nie ustalono wysokości wynagrodz enia (art. 91 ust. 4) ;

2) gdy chodzi o w yna grodzenie za świadczenie,

wyn ikłe w 112. s tępstwie wydanych przez wła­

dzę z arządzeń, przewidzianych wart. 47 i 49,

a spełnione przez przedsiębiorstwa przemysłowe (a rt. 34), transportowe i komunikacyjne (art. 62 i 63), żeglugi morskiej (art. 68),

śródlądowej

(a rt. 71)

lub powietrznej

fa rt. 75 ust. l}, albo prze z przedsiębiorstwa

L-1ekomunikacyine (art. 77) lub te .ż gdy chod zi o wy:1i{grGd zenie za świad:::z'imia wynikłe

w nast ęps twie zar ządzeń wydanych w myśl

Art. 97. (1) Jeżeli wykonywujący świadczenie

nie zadawala się wysokością wynagrodzenia, ustalonego w myśl art. 91 ust. 4, art. 93 i 95, może w terminie dni 30 od dnia zawiadomienia go o wysokości

przyznanego wynagrodzenia domagać się jego ustalenia w drodze powództwa sądowego.

(2) Prawo to nie służy osobom, które przyjęły

przyznane wynagrodzenie za świadczenie.

R o z d z i a ł XII.

Przepisy karne.

Art. 98. (1) Kto wbrew przepisom rozporzą­

dzenia niniejszego lub rozporządzeń albo zarządzeń,!

wydanych na jego podstawie

1) nie dostarcza lub nie wytwarza przedmiotów

świadczeń rzeczowych,

2) nie przysposobi do świadczeń rzeczowych

przedsiębiorstwa, gospodarstwa, ,warsztatu,

albo ich części, stosownie do żądania władzy

lub obowiązku przyjętego umową,

3) stawia przeszkody lub nie umożliwia wbrew

swym obowiązkom ustanowionemu pełno ..

mocnikowi, jego stałemu zastępcy lub pełno­

mocnikowi komisarycznemu wykonywania

jego obowiązków stosownie do przepisów

art. 38,

- podlega karze więzienia . do lat 5 lub'

aresztu. Obok kary pozbawienia wolności

sąd m'Jże orzec również karę grzywny.

(2) Jeżeli jednego z czynów wymienionycn

w ust. 1 dopuszczono się w czasie wojny lub mobilizacji, sprawca podlega karze więzienia do lat 10 lub

aresztu. Obok kary pozbawienia wolności sąd może

orzec również karę grzywny.

Art. 99. (1) Kto

1) nie ustanawia pełnomocnika lub jego zastępcy stosownie do przepisów art. 38-43~

2) nie udziela danych, dotyczących przedmio .. ,

tów świadczel1 rzeczowych, albo slawia

przeszkody w ich zbieraniu właściwym wla-'

dzom stosownie do przepisów art. 15,37 i 57"

:. ,'~

'.

Nr. 95.

Dziennik Ustww. Poz. 859 i 860.

3) nie sŁosuje się do nakazów lub zakazów, wydanych z mocy art. 16,47,49,58,59,69 i 76,

podlega karze więzienia do lat 3 lub aresztu do

Jat 3, albo karze grzywny. Obok kary pozbawienia

· wolpo ś ci s?,d m o ż e orzec również k a r ę grzywny.

J 2) Je ż e li czynu, wymienionego w ust. 1, dopusz~zono się w czasie wojny lub mobilizacji, sprawca

podlega karze wi ę z ie nia do lat to lub ares ztu. O bok

kary pozbawienia wolności sąd moze orzec również

karf; grzywny.

Art. 100. Kto

t) jąko ustanowiony pełnomocnik, stały zastęp­

ca pełnomocnika lub pełnomocnik komisaryczny nie udziela danych dot ycz ą cych

przedmiotów świadczeń rzeczowych lub nie

z ałatwia spraw, związ anych z przysposobieniem do rzeczowych świadcz e ń przeds ię­

biorstwa, gospodarstwa, warsztatu lub ich

części stosownie do przepisów art. 38,

2) nie stosuje się do nakazów lub zakazów, wydanych z mocy art. 64 i 70,

...... podlega karze aresztu do 3 miesięcy i grzywny do

3.000 zł, albo jednej z tych kar.

, . Art. 101. (1) W razie skazania za przestępstwo

z art. 98 lub 99, sąd może orzec przepadek przedmiotów, które miano dostarczyć jako przedmiot świad­

czenia lub materjałów, z których miano je wyprodukować.

(2) W razie niemozności odebrania przedmiotów, wymienionych w ust. l, ściąga się z majątku

osoby skazanej równowartość przedmiotu lub materjału.

Art. 102. (1) Sprawy o przestępstwa, przewidziane wart. 98 i 99, nalezą do właściwości s ądów

Art. 106. (t) Rozporządzenie niniejsze wchodzi

w życie w miesiąc p o ogłoszeniu.

(2) Termin w ej ś cia w życie przepisów art. 56 na

obszarach p oszczególnych województw określą rozporz ądzenia H.ady l\'iinistrów.

(3) Z dniem w ej ś cia w ż ycie rozporządzenia niniejsze go tracą moc obowi ązującą: rozporządzenie

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 sierpnia

t927 r . o rzeczowych świadczeniach wojennych (Dz.

U. R. P. Nr. 79, poz. 687) i ustawa z dnia 9 marca

1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 29, poz. 288).

(4) Przepisy rozporządzenia niniejszego nie naruszają przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 8 listopada 1927 r. o obowiązku

odstępowania zwierząt pociągowych , wozów, pojazdów 1!lechan'icznych i rowerów dla celów obrony Pań­

stw<l; (Dz. U. R. P. Nr. 98, poz. 859) oraz ustawy

z dma 25 lutego 1932 r. o drogach lądowych i .drogach

wodnych śródlądowych w czasie wojny lub grozące­

go Państwu niebezpieczeństwa (Dz. U. R. P. Nr. 26.

poz. 230).

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes R ady Ministrów: L. Ko:d owski

Minister Spraw Wewnętrz n ych

Marjan Zyndram-Kościalkowski

Minister Spraw Zagranicznych: Beck

Minister Spraw Wo'jsko'w ych: J. Piłsudski

Minister Skarbu: WI. Zawadzki .

Minister Sprawiedliwości: Cz esław Michałowski

Minister Wyznań Religijnych .

i O ś wiecenia Publicznego: W. Jędrzejewicz

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych: J. Poniatowski

Minister Przemysłu i Handlu: H. Floyar-Rajchman

Minister Komunikacji: M. Butkiewicz

Minister Opieki Społecznej : Jerzy Paciorko wsk i

Minister Poczt i Telegrafów: E. Kaliński

okręgowych.

(2) Sprawy o przestęps twa, przewidziane

wart. 100, nalezą do właściwości powiatowych władz

· administracji ogólnej.

860.

R o z d z i a ł XIII.

PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

Przepisy przejściowe i końcowe.

z dnia 24 października 1934 r .

Art. 103. (t) Wszelkie akty, podania, załączni­

ki i zaświadczenia w sprawie świadczeń rzeczowych

są wolne od opłat skarbowych.

.

(2) Przepis ust. 1 nie dotyczy opłat sądowych.

o komunalnych kasach oszczędności.

RO ZPORZĄDZENIE

Art. 104. Do czasu utworzenia Naczelnej Izby

Gospodarczej będą członkami Głównej Komisji Cennikowej zamiast przedstawicieli Izby czterej przedstawiciele handlu, przemysłu, górnictwa i rzemiosła

oraz dwaj przedstawiciele rolnictwa, delegowani

przez właściwe instytucje samorządu gospodarczego.

Art. 105. Wykonanie rozporządzenia niniejsze&0 porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych oraz

· innym ministrom - kazdemu we właściwym zakre· sie działania - w porozumieniu z Ministrem Spraw

Wojskowych. .

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 15 marca t934 r. o upowaznieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń

z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr. 28, poz. 221) postanawiam co następuje

ROZDZIAŁ

I.

KOMUNALNE KASY OSZCZĘDNOŚCI.

Dział

L

Przepisy ogólne.

Art. 1. Komunalne kasy oszczędności są zakładami samorządu terytorjalnego, mającemi na celu

Dziennik Ustaw. Poz. 859.

859.

ROZPÓnZĄDZENIE

PREZYDEN1'A ł~ZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 24 października 1934 r.

o rzeczowych świadczeniach wojennych.

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z d!l~a 15 marca 1934 r. o upoważnieniu Prezyd "nta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń

z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr. 28, poz. 221) postanawiam co następuje

Rozdział

I.

Przepisy ogólne.