Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o niektórych przestępstwach przeciwko bezpieczeństwu Państwa.

Art. 5. (1) W celu przygotowywania materjału

dla obrad Komisji Minister Spraw Wewnętrznych

może powoływać czasowo komisje regjonalne ustalania nazw miejscowości ,

(2) Skład komisyj regionalnych i regulamin ich

~zynności ustali Minister Spraw Wewnętrznych,

Art. 6. (1) Przepisy art. 2 - 5 dotyczą ustalania urzędowych nazw miejscowości zamieszkanych,

(2) Tryb i organizację ustalania urzędowych

nazw miejscowości niezamieszkanych ureguluje Minister Spraw Wewnętrznych w drodze rozporządze­

ma,

Art. 7. W stosunkach publicznych wolno uży­

nazw miejscowości jedynie w brzmieniu urzę­

dowem, ustalonem w trybie rozporządzenia niniejszego,

wać

Art. 8. (1) W każdem mieście na narożnikach

ulic i placów zarząd miejski umieści i będzie utrzymywał w należytym stanie tabliczki z nazwami ulic

i placów,

(2) Minister Spraw Wewnętrznych może rozszerzyć obowiązki, wymienione w ust. (1), również

na inne osiedla, wskazując zarazem, na kim ciąży

obowiązek umieszczania i utrzymywania tabliczek,

Art. 9. (1) Każda nieruchomość w miejscowozarówno zabudowana jak i przeznaczona w

prawomocnym planie zabudowania pod zabudowę,

powinna być oznaczona numerem porządkowym

przez ·· bt~any- ·· zarządzające związków samorządo­

wych,

(2) Zasady numeracji nieruchomości ustali Minister Spraw Wewnętrznych w drodze rozporządzenia,

(3) Właściciele budynków i ogrodzonych placów

niezabudowanych obo""."i~z<tl1i są _umieścić na swej

nieruchomości i utrzymywać w należytym stanie tabliczki z numerami porządkowemi, oznaczone mi w

trybie ust. (1) i l2),

ściach,

Art. 10. Kto wykracza przeciwko przepisom

art. 7 lub złośliwie usuwa, niszczy albo uszkadza tabliczki, wymienione wart. 8 i 9, podlega w drodze administracyjnej karze aresztu do miesiąca lub grzywny do 1000 złotych,

Art. 11. Kto wykracza przeciwko przepisom

art. 9 ust. (3), podlega w drodze administracyjnej karze grzywny do 500 złotych,

Art. 12. Wykonanie rozporządzenia niniejszego porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych,

Art. 13. (1) Rozporządzenie mmeJsze wchodzi

w życie z d'1iem ogłoszenia i obowiązuje na całym

obszarze Państwa.

(2) Jednocześnie tracą moc obowiązującą wszelkie przepisy w sprawach, unormowanych rozporzą­

dzeniem niniejszem, z wyjątkiem przepisów · art.. 43

ust. (1) pk:. Pl i art. 65 ust. (1) ustawy z dnia 23 mar-

ca 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz, D, R. P, Nr, 35, poz, 294),

~j.li<~r

Prezydent R.zeczypospolitej: i. Mościcki

Prezes Rady Ministrów: L. Kozłowski

Minister Spraw Wewnętrznych

Marjan Zyndram-K ościalkowski

Minister Spraw Zagranicznych: Beck

Minister Spraw Wojskowych: J. Piłsudski

Minister Skarbu: Wł. Zawadzki

Minister Sprawiedliwości: Czesław Michałowski

Minister Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publitznego: W. Jędrzejewicz

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych-

J. Poniatowski

Minister Przemysłu i Handlu: H. Floyar-Rajchman

Minister Komunikacji: M. Butkiewicz

M~nister. Opieki Społecznej: Jerzy Paciorkowski

Minister Poczt i Telegrafów: E, Kaliński

,,~;-,)p . ",

l ,"

8sA

ROZ~ĄDZENIE

PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 24 października 1934 r.

o niektórych przestęl)stwach przeciwko bezpieczęń­

stwu Państwa.

Na podstawie art, 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 15 marca 1934r. o upoważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń

z mocą ustawy (Dz, D. R. P, Nr. 28, poz, 221) postanawiam co następuje

c Z Ę Ś ć l ..

PRZEPISY MA TERJALNE,

Rozdział

1.

Przepisy ogólne.

Art. 1. Do zbrodni i występków oraz kar

i środka zabezpieczającego, przewidzianych w rozporządzeniu niniejszem, stosuje się przepisy części

ogólnej kodeksu karnego, jeżeli przepisy dalsze nie

stanowią inaczej.

Art. 2. Działanie nie jest bezprawne wtedy

tylko, gdy podjęto je za zezwoleniefu udzielonem

a) przez Ministra Spraw Woi,skowych lub upoważnione przez niego organa państwowe w związku z wykonywaniem zadań ochrony

bezpieczeństwa Państwa Polskiego: .

b) przez właściwą władzę naczelną · lub upoważnione

przez nią organa podległe­

w związku z wykonywaniem innych zadań

państwowych,

Art. 3. Sąd może, obok kary więzienia, wymieprzy skazaniu za występek popełniony umyśl­

nie - grzywnę do 100.000 złotych, za zbrodnię zaś­

do wysokości nieograniczonej,

rzyć

Art. 4. § 1. W razie skazania na karę śmierci

lub na karę ponad rok więzienia za przestępstwo po-

pełnione umyślnie, sąd IQrzeka utratę praw publicz-

nych i obywatelskich praw honorowych, a jeżeli zachodzi nadużycie zawodu lub niezdolność do wykonywania zawodu, określone wart. 48 § 1 lit. a) lub b)

kodeksu karnego - nadto utratę prawa wykonywania zawodu.

§ 2. Jeżeli skazany otrzymał zapłatę za popełnienie przestępstwa, sąd orzeka, jako karę dod a tkową, przepadek zapłaty lub jej równowartości.

Art. 5. § 1. W razie skazania za przestęp­

stwo popełnione umyślnie na karę ponad rok wię­

zienia, sąd zarządza, jako środek zabezpieczający,

rozciągnięcie nad skazanym dozoru policyjnego na

czas od roku do lat 5.

§ 2. Rozciągnięcie dozoru policyjnego pocią­

ga za sobą skutki następujące: a) powiatowa władza

administracji ogólnej może oddanemu pod dozór policyjny zabronić pobytu w pewnych okręgach lub

miej'scowościach, albo też wyznaczyć mu miejsce pobytu z tym sk.utkiem, że wydalenie się z wyznaczonej miejscowości dopuszczalne jest tylko za i'ej zezwoleniem; b) oddany pod do~ór policyjny obowią­

zany jest zawiadomić powiatową władzę administracji ogólnej w ciągu 6 godzin o zmianie mieszkania lub

miejsca pobytu; c) przesyłki pocztowe, wysyłane

p rzez oddanego pod dozór policyjny lub do niego

nadchodzące, mogą być przeglądane przez powiaŁo­

wą władzę adminishacji ogólnej; d) powiatowa wła­

dza administracji ogólnej może naka'Zać oddanemu

p od dozór policyjny, aby w termina,c h oznaczonych

zgłaszał się do niej lub do określonej jednostki policyjnej i składał wy~aśnienia co <lo swych zajęć, trybu

życia i środków utrzymania ; e) powiatowa władza

administracji ogólnej może celem stwierdzenia prawdziwości zeznań oddanego pod dozór wkroczyć

o każdej porze d'O jego mieszkania.

Art. 6. § 1. W przypadkach, określonych

wart. 24 § 2 i 29 § 2 kodeksu karnego, sąd nie może zastosować nadzwyczajnego złagodzenia kary,ani

uwolnienia od kary.

§ 2. Przepisów o warunkowem zawieszeniu

wykonania kary nie stosuje się w sprawa,c h o przestęps t wa popełnione umyślnie.

Art. 7. Powiatowa władza administl"ac~i ogólnej może wydalić z granic Pań~twa cudzoziemca, sk~­

zanego za prze,stępstwo, okreslone w rozporządzemu

niniejszem.

Art. 8. Państwo sprzymierzone pozostaje w

czasie wojny pod ochroną przepisów rozporządzenia

niniejszego narówni z Państwem Polskiem.

§ 1. Tajemnicę państwową stanowią

dokumenty lub inne przedmioty, które

z powodu ich treści lub jakości należy ~e wzg~ędu .na

dobro Państwa PolskIego zachowac w taJemD1cy

p rzed rządem państwa obcego, choćby nawet zarzą­

d zenia, normujące czynności służbowe, nie uznawały

i.ch za tajne, albo choćby zachowanie ich w tajemnicy przed pewnem gronem osób było niemożliwe.

§ 2. Informację wojskową stanowią wiadomości dokumenty lub inne przedmioty, które, nie będąc

taj~mnicą państwową, dotyczą jednak wojskowej

obrony Państwa lub ~'ego sił zbrojnych.

Art. 9.

wiadomości,

Nr. 94.

Dziennik Ustaw. p.oz. 851.

§I 3.

leży także

Przez rząd państwa obcego rozumieć naosoby, działające w interesie tego rządu.

Rozdział

II.

Przepisy szczególne.

Art. 10.

§ 1.

Kto ujawnia innej osobie taje-

mnicę państwową,

podlega karze więzienia do lat 5.

.

§ 2. Jeżeli ujawniona tajemnica państwowa dotyczy wojskowej 'Obrony Państwa lub jego sił zbrojnych,

sprawca podlega karze więzienia do lat 10.

§ 3. Jeżeli sprawca ujawnia taljemnicę pań­

stwową rządowi obcego pallstwa, albo działa w celu

na1"ażenia na niebezpieczeństwo wojskowej obrony

Państwa lub jego sił zbrojnych,

podlega karze więzienia na czas nie krótszy od

lat 5.

§ 4. Jeżeli czyn, określony w § 3, spowodował wi,elką szkodę dla bezpieczeństwa Państwa, albo

popełniony został w czasie wojny,

sprawca podlega karze więzienia dożywotniego

lub karze śmierci.

§ 5. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega karze więzienia do lat 2 lub aresztu

do lat 2.

Art. 11. Kto, mając sobie powierzoną z tytułu

swego stanowiska tajemnicę pafstwową, dopuszcza

przez niedbalstwo do jej ujawnienia, albo do zniszczenia lub zagubienia przedmiotów, zawierających

taką tajemnicę,

podlega karze więzienia do lat 2 lub aresztu

do lat 2.

Art. 12. § 1. Kto udziela rządowi obcego

informacji wojskowej,

podlega karz·e więzienia ao lat 10.

§ 2. Jeżeli sprawca popełnił czyn, określony

w § 1, w czasie wojny,

podlega karze więzienia na czas nie krótszy od

lat 5.

§ 3. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega karze więzienia do lat 2 lub aresztu

do lat 2.

państwa

Art. 13. § L Kto udz,jela rządowi obcego

państwa wiadomości, dokumentów lub innych prze~­

miotów, w szczególności z zakresu stosunków pohtycznych, dyplomatycznych lub gospodarczych Pań­

stwa Polskiego, które mo·gą być użyteczne temu pań­

stwu na wypadek wojny z Państwem Polskiem albo

w nieprzyjaznych dla Państwa Polskiego działaniach

lub zamierzeniach,

podlega karze więzienia do lat 5.

§ 2. Jeżeli sprawca popełnił czyn, określony

w § 1, w czasie wojny,

podlega karze więzienia do lat 10.

Art. 14.

§ 1.

Kto czyni przygotowania do powart. 10, 12

pełnienia przestępstwa, określonego

lub 13, '

podle'g a karze więzienia do lat 5.

§ 2. Jeżeli sprawca miał na celu ujawnienie

tajemnicy państwowej rządowi obcego państwa, albo

Nr. 94.

Dziennik Ustaw. p.oz. 851.

,działał w

celu narażenia na niebezpieczeństwo wojskowej obrony Państwa lub jego sił zbrojnych, albo

też popełnił czyn, określony w § 1, podczas wojny,

podlega karze więzienia do lat 10.

§ 3. Nie podlega karze, kto wziąwszy udział

w przygotowaniu, doniesie o niem wła d zy, powoła­

nej do ścigania przestępstw, zanim władza dowiedziała się o przygotowaniu i zanim wynikły jakiekolwiek

UJjemne skutki dla Państwa. Z bezkarności nie korzysta, kto doprowadził do podjęcia czynności przygotowawczych.

Art. 15. § 1. Kto gromadzi wiadomości, dokumenty lub inne przedmioty, stanowiące tajemnit:ę

państwową, albo też stara się je uzyskać lub z niemi

lub inne przedmioty, określone w § 1, albo udziela

ich rządowi państwa obcego.

Art. 20. § 1. Kto wprowadza władzę polską

w błąd przez udzielenie jej fałszywych wiadomości,

albo dostarczenie podrobionych lub przerobionych

dokumentów lub innych przedmiotów, mających znaczenie dla bezpieczeństwa Państwa Polskiego,

podlega karze więżienia do lat 5.

§ 2. T ej samej karze podlega, kto, oddając

usługi wywiadowc:t.e władzy polskiej, wprowadza ją

w błąd przez zatajenie przed nią okoliczności istotnej

z działalności swej w stosunku do rządu państwa

obcego.

zapoznać,

podlega karze więzienia do lat 3.

§ 2. Jeżeli sprawca popełnił czyn, określony

w § 1, w czasie wojny,

podlega karze więzienia do lat 5. '

Art. 16. § 1. Kto porozumiewa się z inną osobą w celu popełnienia przestępstwa, określonego

wart. 10, 12 lub 13,

podle.ga karze więzienia do lat 5.

§ 2. Jeżeli sprawca popełnił czyn, określony

w § 1, w czasie wojny,

podlega karze więzienia do lat 10.

§ 3. Nie podlega karze, kto wziąwszy udział

w porozumieniu, doniesie o niem władzy, powołanej

do ścigania przestępstw, zanim władza dowiedziała

się o porozumieniu i zanim wynikły jakiekolwiek

ujemne skutki dla Państwa. Z bezkarności nie korzysta, kto doprowadził do powstania takiego porozumienia.

Art. 17. § 1. Kto udziela pomocy w działal­

ności wywiadowczej osobie, działającej w interesie

rządu obcego państwa,

podlega, jeżeli czyn nie stanowi pomocy do

przestępstwa zagrożonego karą cięższą, karze wię­

zienia do lat 5.

§ 2. Jeżeli sprawca popełnił czyn, określony

w § 1, w czasie wojny,

podlega karze więzienia do lat 10.

Art. 18. § 1. Kto publicznie rozpowszechnia

informację wojskową, której rozpowszechnianie może zagrażać ,interesom Państwa, albo co do której

wydany został zakaz rozpowszechniania,

podlega karze aresztu do lat 2 i grzywny, albo

jednej z tych kar.

o§ 2. Jeżeli sprawca popełnił czyn, określony

w§ 1, w czasie wojny lub mobilizacji,

podlega karze aresztu do lat 3 i grzywny.

§ 3. JeżeJ:i sprawca działa nieumyślnie,

podlega karze aresztu do 6 miesięcy lub

grzywny.

Art. 19. § 1. Kto w celu ujawnienia innej osobie lub udzielenia rządowi państwa obcego podrabia albo przerabia dokumenty lub inne przedmioty, które w razie autentyczności stanowiłyby tajemnicę państwową lub informację wojskową, albo

takie podrobione lub przerobione dokumenty lub

inne przedniioty uzyskuje,

podlega karze więzienia do lat 5.

§ 2. Tej .samej karze podlega, kto ujawnia

innej osobie podr,o bione lub przerobion~ dokumenty

§ 1. Kto, otrzymawszy w chwili, gdy

zapobiec, wiarogodną wiadomość

o zamierzonem przestępstwie, określonem wart. 10,

12, 13, 14, 16, 17, 19 lub 20, zaniecha zawiadomienia

o tern władzy, powołanej do ścigania przoe~tępstw,

podlega karze więzienia do lat 3.

§ 2. Nie podlega karze, kto zaniecha zawiadomienia z obawy przed odpowiedzialnością karną,

grożącą jemu samemu lub jego najbliższym. To samo

dotyczy duchownego, któremu wiadomość powierz'o na została w związku z wykonywaniem czynności

duszpasterskich.

Art. 21.

można szkodzie

Kto rozpowszechnia wiadomości o po·

Art. 22.

st~powaniu ka.rnem, choćby już ukończonem, w sprawIe o zbrodmę lub występek, określone w rozporządzeniu niniejszem,

podlega karze więzienia do roku lub aresztu

do roku.

Art. 23; Kto

a} przedostaje się do budowli lub urządzeń

,,:ojskowych, do których wstęp jest wzbromony;

b} wykracza przec;iwko zarządzeniom władzy,

mającym na celu zapobieżenie ujawnieniu

lub rozpowszechnieniu tajemnic państwo­

wych lub informacyj woą·skowych;

cJ wykracza przeciwko przepisom o meldowaniu osób w obszarze warownym lub w rejonie umocnionym;

d) wykracza przeciwko ograniczeniom lub zo·

bowiązaniom, wynikającym z art. 5 § 2,

podlega karze aresztu do 3 miesięcy i grzywny

do 3.000 złotych, albo jednej z tych kar.

..

c Z Ę Ś Ć 11.

PRZEPISY PROCESOWE.

Art. 24. Postępowanie w sprawach o zbrodnie

i występki, określone w rozporządzeniu niniejszem,

odbywa się według przepisów kodeksu postępowa­

nia karnego, jeżeli przepisy dalsze nie stanowią

inaczej.

Art. 25. Sprawy o zbrodnie i występki, określone w rozporządzeniu niniejszem, nie ,podlegaią rozp9znaniu łącznie ze sprawami o inne przestępstwa.

Art. 26.

Uwierzytelnione odpisy z akt sprawy

można otrzymywać tylko za zezwoleniem Naczelne-

go Prokuratora.

Dziennik Ustaw. Poz. 851.

Nr. 94.

Art. 27. Wybór obrońcy podlega zatwierdzeniu przez prezesa sądu, o czem należy uprzedzić

o s karżonego przy doręczeniu aktu oskarżenia. Od~o~ a zatwierdzenia wyboru nie wymaga uzasadUl ellla.

Art. 32. § 1. Od wyroku sądu apelacyjnego

strony mogą zakładać kasacje do Sądu Najwyższego.

§ 2. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację od wyroku skazującego na karę śmierci najpóźniej w ciągu

miesiąca od chwili wpłynięcia akt sprawy do tego

§ 1. Czynności oskarżyciela publicznego spełnia p r okurator sądu apelacyjnego.

§ 2. Proku rator może już w toku dochodzenia

żą dać zabezpieczenia grożącej oskarżonemu grzywny

p :~ zez za~ę cie c a łego majątku, jaki oskarżony posiada

i ja ki mu póżni ej przypadnie. W przedmiocie zabezpieczenia rozstrzyga na posiedzeniu niejawnem sąd

a pe lacyjny, do którego właściwości sprawa należy .

N a p ostanowienie w tym przedmiocie służy zażalenie .

§ 3. Przepis art. 30 § 7 stosuje się w postępo­

waniu przed Sądem Najwyższym.

Art. 28.

Art. 29. § 1. Śledztwo prowadzi sędzia, którego, na wniosek prokuratora, prezes sądu apelacyjneg o wyznacza dla danej sprawy bądź z pośród sę­

dziów śledczych, czynnych w okręgu danego sądu

apelacyjnego, bądź z pośród sędziów śledczych do

sp raw wyjątkowego znaczenia, czynnych w danym

są dzi e apelacyjnym.

§ 2. Na postanowienie sędziego śledczego

o wszczęciu śledztwa nie służy zażalenie .

§ 3. Zażalenia na postanowienia i czynności

s ęd z ie go ś ledczego rozstrzyga sąd apelacyjny.

Art. 30. § 1. Sprawy o zbrodnie i występki,

o kr e śl one w rozporządzeniu niniejszem, należą

w pierwszej instancji do właściwości sądu apelacyjn ego .

§ 2 . Sąd apelacyjny orzeka W składzie trzech

s ęd ziów według przepisów o postępowaniu przed są­

dem o kręgowym.

§ 3. Przeciwko aktowi oskarżenia nie służy

p ra wo w:1i esienia sprzeciwu.

§ 4. Osk a rżony obowiązany jest zawsze stawić s i ę do sądu osobiśc i e.

.

§ 5. Przerwa rozprawy może trwać najwyżej

(~ ni t r z y dzieści.

§ 6. Osk a rżony obowiązany jest złożyć dorę­

czon y mu odpis aktu oskarż e nia do akt sprawy najp ó ź n ie j przed udaniem się sądu na naradę. O niewy k onaniu t.zgo obowiązku czyni się wzmiankę

w proto kóle rozprawy.

§ 7. Sąd może zarządzić ogłoszenie wyroku

p rz y drzwiach zamkniętych , jeżeli uzna to celem ści­

slego zachowania tajemnicy za niezbędne ze względu

na bezpieczeństwo Państwa.

§ 8. Orzeczenie co do roz.ciągnięcia nad pr~e­

stępc ą dozoru policYlnego sąd umieszcza w wyroku.

§ 9. Poza przypadkami określonemi wart. 466

kode k su postępowania karnego, zażalenie służy nadto na postanowienie sądu apelacyjnego o umorzeniu

sprawy z powodów, wymienionych wart. 287

lit. a j - c) kodeksu postępowania karnego.

Art. 31. Oskarżony lub jego obrońca obowią­

zany jest złożyć doręczony mu odpis wyroku z uzasadn ieniem do akt sprawy najpóźniej przed uprawomocnieniem się wyroku sądu apelacyjnego, a gdy zał o żył kasację najpóźniej przed udaniem się Sądu

Najwyższego na naradę. O nie wykonaniu tego obowiązku czyni się wzmiankę w osobnym protokóle, '

albo gdy odbywa się rozprawa kasacyjna - w protokóle z tej rozprawy.

sądu.

Art. 33.

§ 1.

Sprawy o wykroczenia, okre-

ślone wart. 23 rozporządzenia niniejszego, należą do

właściwości władz administracyjnych.

§ 2. Sprawy te należą jednak do właściwości

sądów wojskowych, jeżeli wykroczenie popełniła osoba podlegająca sądownictwu wójskowemu.

CZĘść

HI.

PRZEPISY PRZEJśCIOWE I KO~COWE.

Art. 34.

§ 1.

Sprawy, w których akt oskar-

żenia wpłynął do sądu przed dniem wejścia w życie

rozporządzenia niniejszego, toczą się do końca we-

dług przepisów dotychczasowych.

§ 2. Sprawy, które toczyły się w postępowa­

niu doraźnem przed dniem wejścia VI życie rozporzą­

dzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 1934 r.

o całkowitem uchyleniu postępowania doraźnego (Dz.

U. R. P. Nr. 94, poz. 852), podlegają rozpoznaniu

według przepisów części II rozporządzenia niniejszego.

§ 3. Postępowanie wznowione w sprawie, rozpoznanej według przepisów dotychczasowych, toczy

się według przepisów rozpor.ządzenia niniejszego.

Art. 35. Art. 31 lit. b) rozpo:rządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 19 marca 1928 r. o postępowaniu doraźnem (Dz. U. R. P. Nr. 33, poz. 315)

w brzmieniu nadanem mu przez art. 24 pkt. 2 przepisów wprowadzających kodeks karny i prawo o wykroczeniach z dnia 11 lipca 1932 'r. (Dz. U. R. P . .

Nr. 60, poz. 573) oh:zymuje brzmienie następujące

"b) wart. 10 §§ 1 - 4, art. 12 §§ 1 - 2,

art. 13, art. 14 § 2 i art. 16 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r.

o niektórych przestępstwach przeciwko bezpieczeń­

stwu Państwa (Dz. U. R. P. Nr. 94, poz. 851)".

Art. 36. Do wykonania postanowienia sądu,

wydanego na podstawie art. 28 § 2 rozporządzenia

niniejszego, stosuje się odpowiednio przepisy art. VII

§ 1 pkt. 1), 3) i 4) przepisów wprowadzaiących prawo .

o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (Dz. U. R. P.

z 1932 r. Nr. 93, poz . 804).

. Art. 37. § 1. Z dniem wejścia w życie rozporządzenia niniejszego tracą moc przepisy, dotyczące

przedmiotów unormowanych w rozporządzeniu niniejszem.

§ 2.

W

szcze.gólności traci

moc obowiązującą

rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z 16 lu-

tego 1928 r. o karach za szpiegostwo i niektóre inne

R. P. Nr. 18,

poz. 160).

§ 3. Jeżeli przepisy dotychczasowe powołują

przepisy karne uchylonego rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1925 r. '0 karach

przestępstwa przeciw Państwu (Dz. U.

Dziennik 'J staw. p.oz. 851, 852 i 853.

Nr. 94.

za szPiegostwo i niektóre inne przestępstwap l 'zeciw

Państwu (Dz. U. R. P. Nr, 18, poz. 160) lub ocsyłają

ogólnie do tego rozporządzenia, - należy .stosować

odpowiednio rozporządzenie ninie~sze.

Art. 38. Wykonanie rozporządzenia nin iejszego porucza się Ministrowi Sprawiedliwości oraz

innym ministrom, każdemu stosownie do jego ~akre­

su działania.

Art. 39. Rozporządzenie

życie z dniem ogłoszenia.

niniejsze wchodzi w

Prezydent Rzeczypospolit~j: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów: L. Kozłowski

Minister Spraw Wewnętrznych

Marjan Zyndram-Kościał,łowski

Minister Spraw Zagranicznych: Beck

Minister Spraw Wojskowych: J. Piłsudski

Minister Skarbu: Wł. Zawadzki

Minister Sprawiedliwości: Czesław Michalouski

Minister Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego: W. Jędrze;ewicz

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych: J. Poniatowski

Minister Przemysłu i Handlu: H. Floyar-Rajchman

Minister Komunikacji: M. Butkiewicz

Minister Opieki Społecznej: Jerzy Paciorkowski

Minister Poczt i Telegrafów: E. Kaliński

852.

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTROW

z dnia 12 października 1934 r.

O całkowitem

uchyleniu postępowania doraźnego.

Na podstawie art. 8 rozporządzenia Prezydenta

Rzeczypospolitej z dnia 19 marca 1928 r. o postępo­

waniu doraźne m (Dz. U. R. P. Nr. 33, poz. 315) zarządza się co następuje

§ 1. Uchyla się postępowanie doraźne przed

sądami powszechnemi w sprawach o przestępstwa,

wymienione w § 2 pkt. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 sierpnia 1932 r. o wprowadzeniu

sądownictwa doraźnego (Dz. U. R. P. Nr. 74,poz. 669).

§ 2. Wykonanie rozporządzenia niniejszego porucza się Ministrowi Sprawiedliwości i Ministrowi

Spraw Wewnętrznych.

§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia. Z dniem tym traci moc obowiązującą rozporządzenie Rady Ministrów z dnia

26 sierpnia 1932 r. o wprowadzeniu sądownictwa doraźnego (Dz. TJ. R. P. Nr. 74, poz. 669).

Prezes Rady Ministrów: L. Kozłowski

Minister Sprawiedliwości: Czesław Michałowski

Minister Spraw Wewnętrznych

Marjan Zyndram-Kościałkowski

1991

(s; \

ROZPORi(oZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLlWOśCI

z dnia 28 października 1934 r.

o sposobie ujawniania w księgach hipotecznych prawa odrębnej własności lokali i innych praw rzeczowych na tych lokalach.

Na podstawie art. 22 ustęp 2 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października

1934 r. o własności lokali (Dz. U. R. P. Nr. 94, poz. 848)

zarządzam co następuje

I. Przepisy dla obszaru mocy obowiązującej Kodeksu

Napoleona i Tomu X cz. 1 Zwodu praw.

§ 1. Dla każdego lokalu, stanowiącego przedmiot odrębnej własności, należy założyć nową księ­

gę hipoteczną.

§ 2. W dziale pierwszym tej księgi należy uwidocznić rodzaj, położenie i rozmiar danego lokalu

z powołaniem się na plan oraz stosunkowy udział

właściciela lokalu we współwłasności nieruchomości,

z której wydzielona została własność lokalu z przytoczeniem numeru księgi hipotecznej tej nieruchomości.

Do innych wpisów w tej księdze stosuje się oboprzepisy.

§ 3. Ustanowienie odrębnej własności lokali

należy uwidocznić w dziale pierwszym dotychczasowej księgi hipotecznej nieruchomości, przyczem we

wpisie należy powołać akt notarjalny, na podstawie

którego wydzielenie nastąpiło, oraz numery wszystkich ksiąg hipotecznych wydzielonych lokali.

§ 4. W dziale drugim dotychczasowej księgi

należy jako właścicieli wpisać właścicieli wydzielonychlokali, jednak bez wymieniania ich imion i nazwisk, a jedynie z powołaniem numerów ksiąg hipotecznych wydzielonych lokali. We wpisie należy zaznaczyć stosunek, w jakim właściciele poszczególnych lokali uczestniczą we współwłasności nierucho·

wiązujące

mości.

§ 5. W dziale trzecim dotychczasowej księgi

pozostają wpisy służebności gruntowych i innych

praw, dotyczących wyłącznie hiewydzielonych czę­

ści nieruchomości.

Rygory, wniesione w związku z wpisami w dziale czwartym, należy wykreślić łącznie z wykreśle­

niem odnośnych wpisów w dziale czwartym (§ 6).

Z pozostałemi wpisami w tym dziale nale~y ~o­

stąpić stosownie do zawartych umów i ObOWIąZUJą­

cych ze względu na istotę prawa, którego wpis do'

tyczy, przepisów.

'

§ 6. W dziale czwartym dotychczasowej księ­

gi należy wykreślić wszystkie wierzytelności hipoteczne, podzielone między poszczególne lokale (art. 15

ustęp 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 24 października 1934 r. o własności lokali Dz.

U. R. P. Nr. 94, poz. 848).

Przepisy dla obszaru mocy obowiązującej Kodeksu

cywilnego z 1811 r.

§ 7. Dla każdego lokalu, stanowiącego przedmiot odrębnej własności, należy założyć nowy wykaz hipoteczny,

n.

"0"