Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 8 sierpnia 1934 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Ministrem Komunikacji w sprawie przewozu z zagranicy przez terytorjum polskie ryb, raków i innych skorupiaków oraz surowców i przetworów, pochodzenia zwierzęcego.

§ 6. Rozporz ąr: ."e nie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dn iem ogłoszenia .

Minister Rolnictwa i Rd0 i. m Rolnych

J. Poniatowski

§ 2. Przesyłki, zawierające przedmioty, wymienione w pkt. 9, 10 i 11 § 1, powinny być zaopatrzone w świadectwo miejsca pochodzenia, . wystawione przez państwowego lub przez państwo upoważnionego lekarza weterynaryjnego państwa, z którego przedmioty przesyłki pochodzą.

Świadectwo

mIejSCa pochodzenia przedmiotów, wymienionych w pkt. 9 i 10 § 1, powinno stwier-

705.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA ROLNICTWA l REFORM ROLNYCH

z dnia 8 sierpnia 1934 r.

dzać

a) że przedmioty przesyłki pochodzą ze ZWIerząt, wolnych od zaraźliwych chorób zwierzęcych,

b) że

w

miejscu

pochodzenia

przedmiotów

nie za-

przesyłki w ciągu ostatnich 14 dni

chodziły wypadki wąglika, oraz

c) że przedmioty przesyłki nie 'pozostawały po

ich przerobieniu (wygotowaniu, wywapnieniu, poddaniu działaniu pary, wysuszeniu)

w styczności z osobami lub rzeczami, mogą­

cemi być rozsadnikami zarazy.

Swiadectwo miejsca pochodzenia przedmiotów,

wymienionych w pkt. 11 § 1, powinno stwierdzać, że

przedmioty przesyłki odpowiadają warunkom, określonym w pkt. c) poprzedn.iego ustępu.

W świadectwie powinno być podane oznaczenie towaru lub poszczególnych jego colli, umożliwia­

jące stwierdzenie tożsamości towaru.

Świadectwo powinno posiadać oprócz tekstu

w jęz yku kraju pochodzenia, również tekst w języku

polskim lub francuskim, w razie zaś braku takiego

świadectwa - uwierzytelnione tłumaczenie na język

polski lub francuski.

§ 3. Przywóz z zagranicy przedmiotów, wymienionych w § 1, odbywa się przez graniczne stacje

wejściowe, przy których znajdują się urzędy celne

I klasy i przez inne stacje wejściowe może się od.bywać wyjątkowo i to za każdorazowem zezwolemem

Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych.

§4.

Przepisy rozporządzenia niniejszego nie

naruszają postanowień rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 24 marca 1928 r. w s~rawie wprowadzania (przywozu) i przeprowadzania (pr~ewo~u)

zwierząt, surowców i przetworów pochodzema ZWIe-

rzęcego, paszy objętościowej oraz niektórych przedmiotów z obszarów Związku Socjalistycznych Republik Rad, Łotwy i Litwy (Dz. U. R. P. Nr. 42, poz. 411).

§ 5. Przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 4 września 1929 r . w sprawie wprowadzania (przywozu) i przeprowadzania (przewozu)

z zagranicy niektórych zwierząt, surowców i przetworów pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. R. P. Nr. 76,

poz. 572) z chwilą wejścia w życi~ rozp;orządzenia niniejszego tracą moc w przedmlOcle, objętym tern rozporządzeniem.

.Nr. 75.

705,

wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Ministrem KomunikLlcji w sprawie przewozu z zagranicy

przez terytorjum polskie ryb, raków i innych skorupiaków oraz surowców i przetworów, pochodzenia

zwierzęcego.

Na podstawie art. 11 i 112 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r.

o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych (Dz. U.

R. P. Nr. 77, poz. 673) zarządza się co następuje

§ 1. Zezwala się na przewóz z zagranicy kolejami przez terytorjum polskie pod warunkami,

określonemi w rozporządzeniu niniejszem, wszelkiego rodzaju ryb, raków i innych skorupiaków oraz surowców i przetworów pochodzenia zwierzęcego .

Rozporządzenie niniejsze nie obejmuje mięsa

i jego przetworów z wyjątkiem jelit i tłuszczów skażonych.

§ 2. Przesyłki skór surowych, ich odpadków

i jelit powinny być zaopatrzone w świadectwa miejsca pochodzenia, wystawione przez państwowego lub

przez państwo upoważnionego lekarza weterynaryjnego państwa, z którego przesyłki pochodzą.

Świadectwo miejsca pochodzenia dla skór surowych i dla ich odpadków powinno stwierdzać

a) że skóry surowe lub ich odpadki, pochodzą

ze zwierząt wolnych od zaraźliwych chorób

zwierzęcych,

b) że w miejscu pochodzenia skór surowych

lub ich odpadków w ciągu ostatnich 14

dni nie zachodziły wypadki wąglika.

Świadectwo miejsca pochodzenia dla jelit powinno stwierdzać

aj że jelita pochodzą ze zwierząt, poddanych

ubojowi w rzeźniach, pozostających pod stałym nadzorem lekarza weterynaryjnego, i że

zwierzęta, z których jelita pochodzą, zostały

przed ubojem i po uboju urzędowo zbadane

przez lekarza weterynaryjnego i mięso

uznane za zdatne do spożycia bez ograniczeń,

b} że jelita nie miały styczności ze zwierzętami

podejrzanemi lub przedmiotami, które mogą

być rozsadnikami zarazy.

W świadectwach powinno być podane oznaczenie towaru lub poszczególnych jego colli, umożliwia­

jące stwierdzenie tożsamości towaru.

Jeżeli skóry surowe, ich odpadki lub jelita pochodzą z większej przesyłki, zamiast świadectwa

miejsca pochodzenia może być przedstawione urzę-

Nr. 75.

Dziennik Ustaw. Poz. 705 i 706.

dowe zaświadczenie władzy rządowej państwa,

w którem przesyłka została przeładowana, stwierdzające, że skóry surowe, ich odpadki lub jelita pochodzą z większej przesyłki, zaopatrzonej w świa­

dectwo miejsca pochodzenia, stwierdzające okoliczności, określone w ustępie 1 i 2 lub 3 paragrafu niniejszego.

Świadectwo powinno posiadać tekst w języku

polskim lub francus.kim, a w razie ~raku ~akiego tek

stu - uwierzytelmone tłumaczeme na Język polskI

lub francuski.

§ 3. Na stacji wejściowej państwowy ~ub

przez Państwo upoważniony lekarz weterynarYJ1łY

na żądanie i odpowiedzialność osób zainteresowanych powinien wydać odpowiednie zaświadczenie dla

przesyłek cząstkowych, pochodzących z prz~syłki

większej, na podstawie ogólnego świadectwa miejsca

pochodzenia kraju pochodzenia większej przesyłki.

Zaświadczenie takie powinno zawierać odpis

świadectwa miejsca pochodzenia i zdrowotności

przesyłki większej oraz stwierdzenie, że przesyłka

cząstkowa pochodzi z tej przesyłki.

§ 4. Przesyłki powinny być zaopatrzone w zezwolenie na przewóz przez obszar państwa dalszego

przewozu lub na wwóz do obszaru państwa przezn~­

czenia, jeżeli państwa te graniczą bezpośredmo

z Polską. Zezwolenie powinno być albo dołączone do

kolejowego listu przewozowego, z uczynieniem o tern

wzmianki w miejscu, przeznaczonem na tego rodzaju

wzmianki i oświadczenia, albo też z~żone w granicznym wejściowym urzędzie celnym danego

państwa, o czem również powinna być uczyniona

wzmianka w liście przewozowym, Wspomniane wyżej zezwolenie nie jest wymagalne w tych tylko przypadkach, gdy dany kraj dalszego przewozu lub kraj

przeznaczenia przesyłki zobowiązał się do przyjmowania tego rodzaju przesyłek bez specjalnych ograniczeń przewozowych lub przywozowych.

Przewozowi przez polski obszar celny nie bę­

dzie stał na przeszkodzie w poszczególnych przypadkach brak, przy kolejowym liście przewozowym, zezwolenia weterynaryjnego na przewóz lub wwóz" wymienionego w ustępie 1 paragrafu niniejszego, jak nie

mniej brak wzmianki w liście przewozowym o miejscu złożenia brakujących dokumentów, jeżeli nadawca zamieści w liście przewozowym oświadczenie, iż

w przypadku niedostarczenia na czas zezwolenia

przewozu przez obszar Państwa dalszego przewozu

lub zezwolenia na wwóz do obszaru Państwa przeznaczenia przesyłka będz i e cofnięta zagranicę zarzą­

dzeniem nadawcy, udzie~onem przez stację nadania,

na jego (nadawcy) koszt i odpowiedzialność.

wane przepisy,

przedmiotów.

1389

obowiązujące

dla przewozu tych

§ 6. Wyładowywanie i przeła dowywanie towaru podczas przewozu jest wzbronione.

W przypadku koniecznej potrzeby można przeładować przesyłkę tylko pod nadzorem państwowe­

go lub przez państwo upoważnionego lekarza weterynaryjnego na koszt wysyłającego.

§ 7. Gdyby zachodziły wątpliwości co do

zdrowotności przesyłek lub co do spełnienia wyżej

określonych warunków, przesyłki mogą być poddane badaniu przez państwowego lub przez państwo

upoważnionego lekarza weterynaryjnego na stacji

wejściowej przed dopuszczeniem do przewozu przez

terytorjum polskie.

§ 8. Przewóz z zagranicy zwierząt i przedmiotów, wymienionych w § l, odbywa się przez graniczne stacje wejściowe, przy ktÓł'yeh znajdują się

urzędy celne I klasy; przez inne stacje wejściowe

przewóz może się odbywać wyjątkowo i to za każdo­

razowem zezwoleniem Ministra Rolnictwa i Reform

Roln)ICh.

§ 9. Przepisy rozporządzenia niniejszego nie

naruszają postanowień r02:porządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 24 marca 1928 r, w sprawie wprowa~

dzania (przywozu) i przeprowadzania (pt"zewozu) .

zwierząt, surowców i przetworów pochodzenia zwierzęcego, paszy objętościowej oraz niektórych przedmiotów z obszarów Związku Socjalistycznych R-epublik Rad, Łotwy i Litwy (Dz. U. R. P. Nr. 42, poz. 41J:).

§ 10. Przepisy rozporządzenia Ministra R'OInictwa z dnia 4 września 1929 r. w sprawie wprowadzania (przywozu) i przeprowadzania (prz-ewozu)

z zagranicy niektórych zwierząt, surowców i przetworów pochodzenia zwierzęcego (Oz, U. R. P. Nr. 76,

poz. 572) z chwilą wejścia w życie rozporządzenia mniejszego tracą moc w przedmiocie, objętym t~m

rozporządzeniem.

§ 11. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w tycie z dniem ogłoszenia.

Minis,t er Rolnictwa i Rełonn Rolnych

J.~

706.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRZEMYSŁU I HANDLU

§ 5. Przesyłki całowagonowe powinny być

zaopatrzone w plombę urzędu celnego stacji wejścio­

wej, umieszczoną na wagonie.

Mniejsze przesyłki powinny być w szczelnem

opakowaniu, uniemożliwiającem otwarcie się, wyciekanie, wysiąkanie lub wypadanie towaru,

Przy przewozie przedmiotów budzących odrazę, wydzielających woń przykrą, powinny być stos 0-

z dnia 8 sierpnia 1934 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawie ustalenia punktów granicz.nych dla wywozu kurzych jaj zagranicę.

Na podstawie art. 3 i art. 12 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r,

Dziennik Ustaw. Poz. 704

nione w pkt. 3 - 6 poprzedniego ustępu, powinny

być w szczelnych workach lub innem szczelnem opakowaniu.