Ustawa z dnia 15 marca 1934 r. w sprawie opłat stemplowych od spółek.

Opłaty stemplowe, przewidziane w art. 102, 103, 105, 109 i 110 ustawy z dnia 1 lipca

1926 r. o opłatach stemplowych (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr 41, poz. 413), będą pobierane

w wysokości 1% o ile staną się wymagalne w czasie od wejścia w życie ustawy niniejszej

do końca 1935 r.

Art. 1 będzie stosowany do uchwały o powiększeniu kapitału zakładowego spółki akcyjnej

lub komandytowo-akcyjnej (art. 102, pkt. „b” ustawy o opłatach stemplowych) tylko

w tych przypadkach, w których okres, wyznaczony do przyjmowania wpłat na poczet podwyżki

kapitału zakładowego, rozpocznie się najpóźniej w dniu 30 czerwca 1936 r.

Minister Skarbu władny jest zezwolić na zastosowanie art. 1 w przypadkach, w których

opłata stemplowa stała się wymagalna w czasie od dnia 1 stycznia 1933 r. do dnia wejścia

w życie ustawy niniejszej.

(1)

Moc obowiązującą art. 4 ustawy z dnia 18 marca 1932 r. w sprawie zmiany ustawy z dnia

1 lipca 1926 r. o opłatach stemplowych (Dz. U. R. P. Nr 32, poz. 340) przedłuża się

do końca 1935 r.

(2)

Rada Ministrów władna jest przedłużać terminy przewidziane w niniejszej ustawie.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.