Ustawa z dnia 5 marca 1934 r. o umorzeniu pożyczek, udzielonych na odbudowę budynków, zniszczonych lub uszkodzonych przez powódź w 1927 r.

Umarza się pożyczki, udzielone na odbudowę budynków, zniszczonych lub uszkodzonych

przez powódź w 1927 r. w województwach: lwowskiem, stanisławowskiem i tarnopolskiem.

Sumy, spłacone przez dłużnika na poczet pożyczki, nie podlegają zwrotowi. Wyłączone

od umorzenia są pożyczki w przypadkach, gdy dłużnik użył pożyczkę na inny cel niezgodny

z jej przeznaczeniem. Stwierdzenie celowego użycia pożyczki należy do starosty powiatowego

i może być dokonane na podstawie zaświadczenia zarządu gminnego.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.