Rozporządzenie Ministra Opieki Społecznej z dnia 25 października 1933 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy w przemyśle i handlu.

Art. 1.

Czas pracy ws'z ystkich pracowników, załru·

dnlonych na mocy umowy w przemyśle, górnictwie,

handlu, komuni'k acji i przewozie oraz w innych zakładach pracy, choćby na zysk nieobliczonych, a prowadzonych w sposób przemysłowy, niezależnie od

tego. czy te zakłady pracy są własnościq prywatną.

czy państwową, czy też organów samorządowych,

wynosi bez wliczenia przerw odpoczynkowych najwyżej 8 godzin na dobę i nie może przekraczać 48 godzin na tydzień.

Art. 2.

Za czas pracy uważa się l'iczbę godzin, prze'Z

które pracowni'k obowiązany jest na mocy umowy

pozostawać w zakładzie pracy lub poza nim do rozporząd'zenia kierownilka robót.

W górnk lwie czas, zużyty na wjazd i wyjazd,

wlicza s'ię w czas pracy. Regulamin wewnętrzny kopalni winien określić wyraźnie kolejność, w jakiej

zjazd i wyiazd robotników, pracujących w górnictwie, ma się odbywać.

Art. 3.

Czas pracy osób, zatrudnionych w przemyśle

przewozowym, o ile tego wymagają techniczne warunki pracy, może Minister Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu, a .w zakładach pracy, podlegających he'zpośrednio poszczególnym ministerstwom, właściwy minister w porozumieniu z Ministrem Opie/k i Społecznej, po wysłucha­

niu opinji związ:ków zawodowych pracowników

i pracodawców danej gałęzi, uregulować osohnem

rozporządzeniem, zastępując., normy, ustalone w niniejszej usLawie przez normy równoważne.

Minister Skarbu: WI. Zawaazki

W sprawie Ol!łoszenia

734.

Art. 4.

Koniec?!neodstępstwa od ustalonego wart. 1.

10 i 14 czasu pracy celem wykonywania robót, poprzedizaiących produkcję lub po niej następujących.

oraz robót. mających na celu pilnowanie materiałów lub zakładów pracy, jako też w rzemiosłach na

wsi i w miasteczkach ze wz,ględu na związe'k tych

rzemiosł z pracą na roli, określi dla każdej kate~orji

pracowników osobnem rozporządzeniem Minister

Opie'k i Snołecznej w po'r'o zumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu, a w dziedzinie pracy w rzemiosłach,

wymienionych w tym artykule. i z Ministrem Rolnidwa i Reform Robych, odnoś'nie zaś do zakładów

pracy, podle~ających bezpośredn i o poszczególnym

mini'stersłwom właściwy minister w porozumieniu z Ministrem Opieki Społecznej.

Art. 5.

Minister Opieki Społecznej w porozumieniu

z Min~slre:m Przemysłu ,i Handlu lub z innymi zain-

Ni. 94.

Dziennik Ustaw. Poz. 734.

teresowanymi minist,r ami może po zasiągnięciu opinji organizacyj zawodowych pracowników i pracodawców wydawać osobne przepi'sy, regulujące rozłożenie czasu pracy, ustalonego wart. 1 dla osób, zatrudnionych w zakładach, w których praca jest uzależni'ona od pory roku i warunków atmosferycznych,

w ten sposób, że wskutek skrócenia czasu pracy

w pewnych okresach nastąpi przedłuże~ie czasu

pracy w innych okresach, przyczem przeclętny czas

pracy, obUczony na przyjętą liczbę tygod.ni, nie przekroczv 48 godzin na tydzień, a dzienny czas pracy

10 godzin,

.

Umowy zbiorowe, zawarte pomiędzy zainteresowanemi organizacjami zawodowemi pracowników

i pracodawców, mogą regulować czas pracy osób,

zatrudnionvch w zakładach, wymienionych w ustę­

pie poprze'dnim, w sposób odmienny niż czynią to

przepisy niniejszej ustawy lub rozporządzeń, wydanych na podstawi'e ninief&zego artykułu, pod ~arun­

kiem jedlnakże, iż postanowienia tych umów me bę­

dą zawierały niekorzystnych dla pracownika od8tępstw od przepisów ustawowych.

Art. 6.

Mini's ter Opieki Społecznej w porozumieniu

z właściwymi minvstramiureguluje w drodze rozporządzeń czas pracy osób, zatrudnionych w zakładach

leczniczych.

Tyg·odniowy czas pracy osób, zatrudnionych

w zakładach, objętych niniejszym artykułem, nie może przekraczać 60 godzin na tydzień, nie wyłączając

niedziel i dni świątecznych.

Art. 7.

W zakładach pracy lub ich oddziałach, w których praca jest szczególnie dla zdrowia pracowników s~k'OdHwa, może być zarządzony czas pracy

krótszy, niż wymieniony wart. l, a to w sposób,

wskazany wart. 20 niniejszej ustawy.

Art. 8.

Przedłużenie czasu pracy jest dopuszczalne

w wypadkach na!ltępujących

al W razie, gdy z powodu zaszłych lub grożą­

cych za,kładowi pracy żywiołowych wydarzeń lub nieszczęśliwych wypadków jest to

konieczne dla zapewnienia bezpi-eczeństwa

pracujących, dla utrzymania w całości zakładu pracy i umożliwienia dalszego jego

ruchu, oraz dla wykonania robót, których

niewykonanie spowodowaćby mogło zepsucie materjałów lub urządzeń mechanicznych, przyczem czas pracy nie mo'że przekra:czać 12 godzin na dobę, o iile nie chodzi

o a'kcję ratowniczą. W wypadkach tych może być czas pracy przedłużony w każdym

dniu tygodnia, nie wyłączając niedzieli, pracodawca winien jednak bezzwłocznie zgło­

sić wypadek, powodujący konieczność przedłużenia czasu pracy, do właściwego Urzę­

du Inspekcji Pracy.

bl W wypadkach, spowodowanych szcze~ólne­

mi udowodnionemi potrzebami za:kładu pracy, może być czas pracy przedłużony za

otrzymanem pop.rzednio zezwoleniem Mini-

sterstwa Opieki Społeczne;, zaś w handlu

dla celów dorocznej inwentaryzacji - za

uprzedniem zawiadomieniem Urzędu Inspekcji Pracy, przyczem ilość godzin nadliczbowych dla poszczególnego pracown~ka

nie może wynosić więcej, ' niż 120 godzin na

rok i 4 godziny na dobę,

c) W zakładach o ruchu ciągłym, o ile utrzymanie w ruchu zakładu pracy niezbędnie

tego wymaga. W takich za'kładach może

Miąister Opie,ki Społe.cznej w porozumieniu z Mini's trem Przemysłu i Handlu, po wysłuchaniu opinji związków zawodowych

pracowników i pracodawców, zezwolić na

przedłużenie czasu pracy poszczególnych

grup pracowników przeciętnie do 56 godzin

. tygodni'o wo., Ustalony wart. 1 ośmiogo­

dzinny czas pracy na dobę może być w tych

za:kładach przedłużony jednego dnia w każ­

dym tygodniu dla jednej lub dwóch po sobi'e następujących zmian robotni'k ów.

d) W wypadkach, spowodowanych komecznościami pańsŁwowemi lub gospodarczemi,

Rada Ministrów może w drodze roz.porzą­

dzeń, wydawanych na wniosek Ministra

Opieki Społecz.nei, zgłoszony po zasiągnię­

ciu opinji i,z b przemys,łowo-handlowych i izb

rzemieślniczych oraz organizacyj zawodowych pracowników i pracodawców, zezwalać na przedłużenie lub nakazać skrócenie

czasu pracy w dniu lub w tygodniu.

Rozporządzenia te będą wydawane na

ok~eślony przeciąg czasu, niedłużej . niż na

1 rok, i mogą dotyczyć poszczególnych gałęzi pracy lub kategoryj zakładów pracy na

obszarze całego Państwa lub na obszarach

poszczególnych okręgów admini's tracyjnych.

e) VI zak.ładach pracy lub w ich oddziałach,

w których czas pracy w tygodniu trwał krócej niż 48 g.odzin, dopuszczalne jest odrobienie nie przepracowanych w ten sposób

godzin w na·stępnych trzech tygodniach pod

warunkiem, iż czas pracy na dobę nie bę­

dzie przekrac.zać 9 godz in, a liczba godzin

pracy w Powyższym okresie 4-tygodniowym - 192.

Odrabianie godzin pracy, przewidziane VI ustę­

pie poprzednim, może nastąpić, jeżeli kierownik zakładu pracy zawiadomi o tern inspektora pracy wła­

ściwego obwodu, podając wykaz dni i godz~n nieprzepracowanych, zamierzony rozkład ·czasu pracy

ora'z liczbę zatrudnionych w ten sposób pracowników.

Odrabianiu nie podleg:aią godziny nie prze~ra­

cowane w niedziele i w dni świąt uroczystych,które w liczbie 8 określa dla całości lubposzcze~ólnych

obszarów Państwa rozporządzenie Rady Mini!>ll'ów.

wydane na wniosek Ministra Opieki Społecznej.

Art. 9.

Podlegające ninieiszej ustawie zakłady pracy

obowiązane są prowadzić dla każdego pracownika

osobne wykazy godzin nadliczbowych z oznaczeniem

należnej za nie płacy.

Dziennik Ustaw. Poz. 734.

Art. 10.

.

W niedziele i dni świąteczne, ustawą oznaczo-

'Oc, praca w zakładach, podlegających 'niniejszej usta-

wie. jest wzbroniona, z wyjąLkiem wypadków, przewidzianych wart. 11.

Art. 11.

. Praca w niedziele i dni świąteczne jest dozwolona

a} dla wykonywania robót koniecznych ze

względu na ich użyteczność społeczną i codzienne potrzeby ludności, a w szczególności dla utrzymania wodociągów, cświetle­

nia, dla czyszczenia, przy komunikacji,

w aptekach, w hotelach i jadłodajniach,

w I<ąpiclach rzecznych i mors'k ich oraz we

wszelkich kap:elach w miejscach kuracyjnych, w zakładach, służących opiece chorych, w teatrach i widowi'skach publicznych, pozatem. niedłużej jeonak, niż przez

lny godziny. do I!odziny 1,0 przed poludni('m. w mleczarniach i kwiaciarniachj

bl w zakładach o ruchu cią~łym dla wykonywania robót. które ze względu na techniczną naturę produkcji nie mogą być wstrzymanej

e) w wypadkach, przewi'dzianych wart. Sa

i Sd;

d) w sklepach od godziny t-ej w południe do

6'ej wit>C7orem w ostatnią nied~ielę przed

świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocy.

Art. 12.

We w'!zysHdch wypad'kach stosowania p1'acy

'W nied7.iele Iw myśl art. 11 J, z wyjątkiem przewidzianych wart. 8a należy popr7ednio zawiadomić

O tem właściwy U~ąd Inspekc}i Pracy.

Art. t3.

O . ile pracownicy pracuią w nredziele w myśl

prz:epi!:ów art. 11 ustawy ninieiszej, muszą otrzymać

wzamian wolny dzień w tYl!odniu.

W zakładach o ruchu cią!!łym. pracujących

VI myśl przepisów art. 8c ustawy ninici<;zej przecięt­

nie do 56 I!odzin tvl1odniowo. mmi być czas pra<=y

VI len sposób podzielony. by każdy robol"Oi'k mógł.

1<orzyslać w każdym okresie 3-ty~odniowym z dwukrQtnego CQ najmniej 24·godzinnego odpoczynku.

Art. 14.

'Praca nocna, to jesl w czasie od !.!odziny 9 wie~ór go Srano. a w zakładach. pracujących na dwie

zmiany. od 10 wiec,,-ór do 4 rano jest wzbroniona,

~ wyjątkiem wypadków, przewidzianych w ę,rt. 15.

Art. tS.

Praca nOCnl;a dopuszczalna jest we wszet'k!ch

ukbd!łch o ruchu ciągłym, nadto w innych wypad'kach, przewidzianych wart. S i l1a.

Art. t6.

Praca w godzinach nadliczbowych. przewidzianIl wart. 8, z wyjątkiem pkt. el. ninieiszej ustawy,

ma być wynagradzana co naTmniej 25 % dodatkiem

do płacy normalnej. Za godziny naclIici!bowę ponad

Nr. 94.

2 godziny dziennie oraz za praćę w godzinach nadliczbowych, przypadających na noc lub w niedzIele

i święta, doda lek ten ma wynosić co najmniej 50 ·'ó.

Przy pracy akordowej dodatki powyższe będą obliczane na podstawIe placy za czas, o ile ich umową

w danym zakładzie ina.czej uie unormowano.

.

Art. 17 .

. Najdalej po każdych 6 godzinach pracy ma nastąpiĆ przerwa, nie krótsza n~ż jednogoazmna. podczas której ruch maszyn powinien być lam, gdzie 11a

to zC2;walają techniczne warunki pracy, wslrzymany, a pracownik wedle swej woli może opuścić miejsce pracy. W zakładach o ruchu CIągłym oraz w tych,

w których z powodu natury pracy pracownik nie

może mIejsca pracy opuścić, praca może trwać bcz

wyżej wymienionej godlinnej przerwy; Vi taklm razie jednak pracownik musi otrzymać możność spożycia posiłku podczas ruchu zakładu pracy.

Minister Opieki Społeczncj może udzielnć zezwolenia dla poszczególnych gałęzi pracy, kalegoryj

Izakładów lub poszczególnych zakładów pracy bądź

ich oddziałów, o ile le.go wymagać będą warunki

pracy, na niestosowanie lub skracanie przerwy, przewidzianej w niniejszym artykule.

.

T ryb i warunki udzielania tych zezwoleń określą osobne rozporządzenia Ministra Opieki Społecz­

nej; rozporządzeniami lemi Minister Opieki Społecz­

nej może również przekazać udzielanie zezwoleń organom inspekcji pracy.

Art. tg.

Winni przekroczenia przepisów niniejszej ustawy oraz rozporządzeń, wydanych na jej podstawie,

będą karani za pierwszym razem grzywną od 200 zł

do 1.000 zł lub aresztem do 3 miesięcy, w razie zas

powtórzenia przekroczenia - aresztem na czas od

2 tygodni do 3 miesięcy. Przepisy o łagodzeniu kar,

zawarte w ustawach karnych. nie będą miały zastosowania do przestępstw, przewi'd~ianych w niniejszym artykule w okresie do dnia 31 grudnia 1932 r.

Do orzekania o czynach, pTzewidzianych

W ust. t niniej:szego artykułu, powolani są obwodowi inspektorzy pracy.

Art. t9.

W wypadkach, gdy zakład pracy nie jest zarządzany osobiście przez właściciela, odpowiedzialnym za przestępstwa, wymi~nione wart. t8. jest kierownik zakładu pracy, wyznaczony stosownie do

art. 9 rozporządzenia Prezydenta Rzeczy,p ospolitej

z dnia 16 marca 1928 r. o umowie o pracę robotników rDz. U. R. P. Nr. 35, poz. 324).

Właściciel jes1 odpowiedzialny narówni z kiel'ownikiem, jeŻeli przestępstwo bylo popełnione za

ie~o wiedzą. bądź gdy właściciel nię dobrał odpowiedniego kierownika.

W wypadkach, J!dy właściciel zakładu pracy

nie wyznaczył kierowni,k a zaldadu pra<:y, odpowiedzialnym iest właściciel za'kładu pracy.

Jeżeli właścicielem zakładu jest osoba prawna, odpowiedzialnemi są te osoby, które powołane

31\ ~o zawiadywania interesami osoby prawnej.

Przepisy niniejszego artykułu nie uchylają postanowień, dotyczących 1J.dzią.ł u (w~p(>łwillY) w przestępstwie.

.

i

.(

Dziennik Ustaw. Poz. 734

Nr. 94.

Art. 20.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Mini'itrowi Opie~"i Społecznej w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu, odnośnie zaś do zakła­

dów pracy, podlegających poszczególnym ministrom,

porucza się wykonanie ustawy właściwemu mimslrowi w porozumieniu z Ministrem Opieki Społecznej.

Art. 21.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie w cztery tygodnie po jej ogłoszeniu; równocześnie tracą moc

obowiązującą wszystkie inne przepisy dotąd w tym

przedmiocie wydane, o ile są sprzeczne z poslanowi~ni'ami niniejszej ustawy.

Przepisy przejściowe.

Art. 1.

W wypadkach wyjątkowych może minister. powołany w myśl art. 20 do wykonania niniejszej ustawy. po wysłuchaniu opinji interesowanych związków

zawod,owych pracowników i pracadawców, odroczyć

jej wykonanie dla pewnych ka legoryj pracy , nie dłu­

żej jednak, niż na przeciąg 6 miesięcy. Dalsze odroczenie w wymienionych wypadkach, jednak nie dłu­

żej niż na rok. nasląpić może ljlko z decyzji Rady

M.inistrów.

Art. 2.

. W miejscowościach, w których nie j,st"iei:t

jeszcze Urzędy Inspekcji Pracy. aż do ich utworzenia, kompetencje. tymże urzędom w niniejszej ustawie przyznane. należą do władz administracyjnych

l ins lancji.

Art. 3.

\Vprowsdzenie CZ3.SU pracy. przewidziane~o

w ustawie niniejszej w zakładach, w których dotychczas stosowany był czas dłuższy, nie może pociągać

za sobą zmniejszenia zarobków.

733.

OnWTESZCZENTE

MINISTRA OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 25 października 1933 r.

w sprawie ogłoszenia

jednolitego

tekc;łu u~tawy

~ dnia 16 m;,ja t Q22 r. o nrlo,<Icb dla pracowników~

zatrudnionych w przemyśle i handlu.

Na podstawie art. 3 U!it. 2 u~tll'wy z dnia 22 marca 1<rn r. w sprawie zmian w ustawie z dnia 16 ma;

ja 1922 r. o urlopach dla pracowników. zatrudnionych w przemyśle j handlu (Dz. U R. P . Nr. 27,

poz. 228) ogłaszam ;ednolity tekst ustawy z dnia

l" rnllia 1922 r, o 1Irlopach dla pracowni,Hów. zatrudnionych w przemyśle i handlu (Dz . U, R.. P Nr , 40,

p"z, 334), 1 lIwzQledniC'niern zmian. wpr"wadzo.nych

do n,jei ustawa z dnia 22 mllrca 1933 r.(Dz, LJ R. P.

Nr . 27. poz, 2281. z nową koleiną numeracją artykułów i wła4ciwą nnrnenkł.1łurą władz Podany w zał:H'7niku lekst ustawy obowiązuje od dnia l stycznia

1934 r.

Minister Opieki Społecznej: Hubicki

1787

735.

Dziennik Ustaw. POl:. 733

w

ciągu dni 15 'Od

rozporządzenia projekty

daty ogłoszenia niniejszego

co do powyższego zróż­

niczkowania będą nadesłane celem zatwierdzenia

do Ministerstwa Skarbu przez

a) Komunalne kasy oszczędności, Galicyiską

Kasę Oszczędności. Ukraińską Szczadnycię

w Przemyślu i Krajową · Kasę Pożyczkową

w Poznaniu;

h) Przewodniczącego Rady Spółdzielczej - co

do wszystkich spółdzielni, trudniących się

czynnościami bankowemij

e) Komisarza Rządoweg'O Centralnej Kasy Spółek Rolniczych w Warszawie co do tej

inslytucji;

d) Państwowy Bank Rolny - co do ws'zystkich gminnych kas pożyczkowo - oszczęd­

nościowych.

§ 3. Zatwierdzone

przez Ministra Sk'a rhu

stawki stopy procentowej od wkła­

dów i innych lokat pienit;źnych, nabierają mocy

prawnej po upływie dni 15 od daty zatwierdzenia,

do tego zaś czasu nie mogą w każdym razie przewyższać stopy odsetkowej ustalonej w § 1.

zróżniczkowane

§ 4. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w 1.ycHe z ' dniem 1 grudnia 1933 r., a w odniesieniu do

wkładów i innych lokat pieniężnych złożonych przed

wejściem w życie rozporządzenia niniejsze~o­

z dniem 1 stycznia 1934 r. lub po upływie terminu

umowy.

734.

OBWTESZCZENTE

MINISTRA OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 25 października 1933 r.

jednolitego

tekstu

ustawy

z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy w przemyśle

i handlu.

Na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 22 marca 1933 r. w sprawie zmian w ustawie z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy W przemyśle i handlu

(Dz. U. R. P. Nr. 27, poz. 227) ol11aszam jednolity

tekst ustawy z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy w przemyśle i handlu (Dz. U. R. P. z 1920 r. Nr. 2,

poz. 7) z uwz!!lędnieniem zmian, wprowadzonych do

.riiej ,rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolibj

z dnia 22 marca 1928 r. (Dz. U. R P. Nr. 38, poz. 364),

ustawą z dnia 7 listopada 1931 r. (Dz. U . R. P.

Nr. tOl, poz. 772) i ustawą z dnia 22 marca 1933 r.

(D~. u. R. P. Nr. 27, poz. 227), z nową kolejną numeracją artykułów i właściwą nomenklaturą władz.

Podany w :załączniku tekst ustawy obowiązuje od

dnia 1 stycznia 1914 r.

Minister Opieki Społ.ecznej: Hubicki

Nr. 94.

Załącznik do obwieszczenia Ministra

Opieki Społeczne; z dn. 25 października

1933 r. Ipoz. 734).

USTA W.A

z dnia 18 grudnia 1919 r.

o czasie pracy w przemyśle i handlu.

Załącznik do obwieszczenia Ministra

Opieki Społecznej z dn. 25 października

1933 r. (poz. 735).

USTA WA

z dnia 16 maja 1922 r.

O urlopach dla pracowników, zatrudnionych w pr~e·

myśle i handlu.

Art. 1.

Pracownicy, zatrudnieni na mocy umowy

w przemyśle, górnictwie, handlu, b:urowości, komunikacji i przewozie. szpilalnidwie, instytucjach opieki społecznej i użyteczności publicznej, oraz w innych zakładach pracy, choćby na zysk nieobliczonych, a zatrudniających pokrewne wymienionym ka7

tegorje pracowników najemnych, niezależnie od tego, czy wszelkie te zakłady pracy są własnością pry~

walną, czy państwową, czy też organów samorządo­

wych, z wyjątkiem pracowników przedsiębiorstw sezonowych, w których praca trwa krócej niż 10 miesięcy w roku, mają prawo do korzystania co rok

z płatnego urlopu.

Zakłady

przemysłowe rzemieślnicze,

zatru~

dniające czterech lub mniej pracowników, nie pod~

le~j,ją przepisom niniejs2cj uslawy.

Art. 2.

Prawo do korzystania z płatllego 8·driiowe~o

urlopu przysługuie

pracownikom, wymienionym

wart. 1. o ile ich praca lrwa bez przerwy rok w danem przedsiębiorstwie, i 1S-dniowego, o ile trwa beż

przerwy 3 la ta.

.

Przez dni urlopowe należy rozumieć kolejno po

sobie następujące dni kalendarzowe, poczynając od

oslatnie~o dnia pracy.

.

Pracownicy młodociani, poniżej liit 18. kot2y~

stają po roku pracy nieprzerwanej z 14-dniowego

ur1'o pu. Z pO ....1'ższego urlopu korzystają również terminatorzy i uczniowie. nie wyłączając zakładów, tatrudni:li~cych do 4 pracownil,ów.

\Vszyo;tkim pra~ownikom. pr3cui~cym umvc::ło­

wo". zatrudnionym w handlu. przemyśle i biurowości,

po półroczne; nieprzerwanej pracy przy~łu~uje urlop

dW,ulygodniowy. po rocznej zaś - jednomiesięczny

Urlop platny nieprzerwany.

. .

.

.. , .Nieczynności w zakładzie pracy wsl<u~ek chą,

roby, nieszczęśliwe~o wypadku. oraz ~ powodu po~

wołania pracownika do ćwiczeń wojskowych nie

uważa się za przerwę w umowie pracy. pozbaw~.ią~

cą lub o~raniczającą prawa pracownika do korzystania z urlopu.

Robotnicy, zatrudnieni w I!órnictwie, gdy prię~

chodzą ze słu:'. by w iednym zakładzie do zakła,du innego. nie przerywaią przez to przepisanego dla uzyskania urlopu czasu pracy. ;eżeJi pomiędzy porzuceniem pracy ~órniczej a powtórnem przystąpieni('tIl

do niej nie upłynęło więcej. aniżeli dni 14. I!dy iClzie

o pracę w tym Samym rewirze, a dni 21, gdy id.de

o pracę w innym rewirze.

Art. 3.

. Pracowni,l< traci pr<lWO do ur1oPtl, jeżeli saf:}

r07wlązal urnowe pracy lub ieżeli r07!wiązanie to naItąpiło z powodów, klóre przedsiębiorcy dają prawo