Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. o prawie celnem.

Nr~ 84.

-Dziennik Ustaw. Poz: 609 i 610.

własność ruchomości, z których egzekucja jest prowa:dzon.a, .wym~erza opłatę komornik. ...

8) Wart. 31 skreśla się zdanie anugie ustępu

przedostatni-eg·o.

9) Wart. 35 ustęp ost,a tniotrzymuje brzmienie

następujące

"Artykułu niniejszego nie

sto,sujie się do notarjuszów (art. 27 zdanie ostatnie, or,az art. 28, ustępy

drugi i trzeci) ....

10) Wart. 102 ustępie przedostatnim po liczbie: ,,28" przec.ine·k zastępuj1e się nawias·em i skreśla

się wyrazy: ,,30 punkt 31. a na ohszarze obowiązy­

w.ania kodeksu cywilnego a:ustrjackiego: jedynie gotówką na podstawie wyroi.aru,

dokonanego przez

urząd skarbowy (art. 24 punkt b)".

11) Wart. 133 skreśla się ustęp ostatni.

12) Wart. 161 zdanie drugie ustępu pierwszeg.o

otrzymuje brzmieni,e nastc;pujące: "Oplata od świa­

dectwa, wyd,anego przez notarjusza., może być też

uiszczona go,tówką do rąk notar jcsza (art. 28)".

R o z d z i a ł VI.

Prz~pisy końcowe.

Art. 149. Wykonanie r.ozporządzenia niniejszego porocz,a się Ministrowi Sprawiedliwośoi, a co do

art. 24 § 2, 124 § 3 i 148 - w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Art. 15:1. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w

życ.ie z dniem 1 stycznia 1934 r. z wyjątkiem art. 124

§ 2 oraz art. 144, które uzysKują moc obowiązującą

z dniem ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów i Minister Wyznań

Religijnych i Oświecenia Publicznego

J. Jędrzejewicz

Minister Spraw W'ewnętrznych: Bronźsław Pźeracki

Minister Sp'raw Zagranicznych: B eck

Minister Spraw Wojsikowysh: J. Pilsudski

Minister Skarb:.!: Wł. Zawadzki

Minister Sprawiedliwości: Czestaw Michałowski

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych

Nakoniecznikow - Klukowsld

Minister Przemysłu i Handlu: Zarzycki

Minister Komunikacji: M. Butkiewicz

Minister Opieki Społecznej:. H ubżcki

Minister Poczt i Telegrafów : li aliński

610.

ROZPORZł\DZENTE

PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 27 października 1933 If.

o prawie celnem.

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 25 marca 1933 r. o upoważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporzsdzeń

z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr. 29, poz. 249) postanawiam co następuje

Część

I.

USTRóJ CELNY.

Obszar celny i jego granice.

Art. 1. 1. Terytorjum Państwa Polskiego i terytorium Wolnego Miasta Gdańska stanowią polski

,obszar celny.

1583

2. Granica polskiego obszaru celnego (granica celna) obejmuje terytorjum Państwa Polskiego

wraz z terytorjum Wolnego Miasta Gdańska.

3. Gdzie ohszar celny graniczy z morzem, granicę celną stanowi linja styku lądu stałego z mo"

.rzem. Przy wejściach do portu granicę celną stanowi linja łącząca najdalej ku morzu wysunięte czę­

ści lądu lub urządzenia portowe.

4. Na wodach i drogach, przez które przebiega granica Państwa Polskiego, mo~e Rada Ministrów ustalić granicę celną odmiennie od zasady wy..

rażonej w, ust. 2.

Jednolitość ustawodawstwa celnego.

Art. 2.

Polski obszar celny jest jednolity pod

względem ustawodawstwa celnego z uwzględnieniem

;umownego sianu prawnego obowiązującego dla stosunków polsko-gdańskich.

Wolne obszary celne.

Art. 3. 1. Na polskim obszarze celnym mogą

być ustanawiane wolne obszary celne.

2. Towary zagraniczne, przywożone do wolnego obszaru celnego a przeznaczone do przechowywania, przeróbki lub obróbki na tym obszarze,

nie podlegają należno ś ciom celnym.

3. Ograniczenia przywozowe, przewozowe i

wywozowe nie mają w wolnych obszarach celnych

zastosowania, z wyjątkiem wymienionych wart. 30

ust. 2 i 5.

4. Towary zagraniczne, przeznaczone do spożycia w wólnym obszarze celnym, podlegają odprawie celnej i ograniczeniom przywozowym na ogólnych zasadach, stosowanych przy przywozie towarów z zagranicy. Postanowienia powyższego nie

stosuje się do towarów zagranicznych, przeznaczonych do spożycia na statkach morskich, utrzymują­

cych żeglugę z portami zagranicznemi.

5. Towary krajowe, wywożone do wolnego

obszaru celnego, podlegają odprawie celnej i ograniczeniom wywozowym na ogólnych zasadach stoso,wanych przy wywozie towarów zagranicę. Towary

krajowe, przeznaczone do spożycia na .wolnym

obszarze celnym, wolne są od ceł i ograniczeń wywozowych.

6. Towary, przywożone z wolnego obszaru

celnego do reszty polskiego obszaru celnego, podlegają odprawie celnej i ograniczer.iom przywozowym

i przewozowym na o gólnych zasada<:h, g,tosowanych

przy przywozie towarów z zagranicy.

7. Uprawianie handlu i przemysłu, wznoszenie budowli, zamieszkiwanie na wolnym obszarze

celnym oraz ruch osobowy·pomiędzy wolnym obsz,1rem c.elnym .a resztą polski,e go obszaru c'e lnego mogą

być poddane ograniczeniom. Ograniczenia te ustala

w drodze rozporządz,enia Minister Skarbu, Minister

Przemysłu i Handlu oraz Minister Spraw Wewnętrz­

nych.

8. Minister Skarbu w porozumieniu z Mini- ·

strem Przemysłu i Handlu może przyznawać przedsiębiorstwem zajmującym się w

wolnym obszarze

celnym przeróbką lub obróbką towarów ulgi pod

względem postępowania celnego i należności celnych. Ulgi te mogą być stosowane przy wywozie towarów krajowych zagranicę oraz wywozie do reszty

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

I Nr. 84.

wszelkich czynności urzędowych przy odp,r awie celnei, do wykrywania przestępstw celnych · Ii prowadzenia dochcdzeń oraz we właściwym zakresie do

celną.

. orzecznictwa w sprawach karnych skarbowych.

10. Wolne obszary celne ustanawia Rada Mini5, Minister Skarbu w porozumieniu z właści­

.strów w drodze rozporządzenia.

wymi ministrami może poruczać urzędom, podurzę­

11. Szczegółowe przepisy dla wolnych obsza- dom i posterunkom celnym wykonywanie czynności

rów celnych wydaje Minister S.1carbu w porozumie- urzędowych należr,cych do zakresu działania innych

niu z właściwymi ministrami.

władz państwowych.

Graniczny pas celny.

6. Zakres działania i czas urzędowania poArt. 4. Obszar poł.ożony wewnątrz kraju bez- szczególnych urzędów, podurzędów i posterunków

celnych ustala Minister Skarbu.

pośrednio wzdłuż granicy celnej stanowi graniczny

pas celny. Szerokość granicznego pasa. celnego na

Straż Graniczna.

poszczególnych odcinkach określa M inister Skarbu

Art.

9.

Organizację,

zakres działania, prawa

według warunków miejscowych. Graniczny pas celny oddziela od pozostałego obszaru celnego we- i obowiązki Straży Granicznej określają osobne

przepisy.

wnętrzna linja, która powinna być w widoczny sposób w terenie oznaczona.

Rada Towaroznawcza.

Morski pas celny.

Art. 10. 1. Minister Skarbu powołuje Rad.ę

Art. 5. Obszar morza o szerokości 6 mil mor- Towaroznawczą, jako organ doradczy w sprawach

stosowania taryfy celnej.

skich od granicy celnej stanowi morski pas celny.

2. Minister Skarbu ustala skład Rady TowaZarząd ceł.

roznawczej

mianu;e jej członków oraz ustala statut

Art. 6. 1. Naczelny zarząd ceł nacałym obsza- i regulamin iRady.

rze celnym sprawuje Minister Skarbu.

Szczególne uprawnienia władz celnych.

2. Organami Ministra Skarbu w zakresie zarządu ceł są

Art. 11. 1. Władzom celnym służy prawo

al okrę~owe wladze celne II instancji,

a) przeprowadzania dodatkowej kontroli celbl urzędy celne jako miejscowe władze I in- ,nej wewnątrz kraju, a w szczególności żądania od

stancji,

osób, posiada;ących towary przeznaczone na zbyt,

c) Straż Graniczna, jako organ powołany do wyjaśnień o pochodzeniu towarów;

ochrony granicy celnej.

b) w przypadkach uzasadnionego podejrzenia

3. Minister Skarbu może wyłączać niektóre

przestępstwa celnego tymczasowego zatrzymania

urzędy celne z pod właściwości okręgowych władz

i

zajęcia towarów, tymczasowego zatrzymania osób,

celnych II instancji i nadawać im cz.ęściowo lub

rewizji osobistej i rewizji pomieszczeń, z zastosowaw całości uprawnienia II instancji.

niem

przepisów ustawy karnej skarbowej i kodeksu

4. Minister Skarbu może uprawnienia przy- postępowania

karnego;

' sługujące mu na podstawie przepisów prawa niniejc) wykonywania kontroli celnej przedsię­

szego przekazywać władzom celnym II lub I inbiorstw i osób, które uzyskały pod pewnemi warunstancji.

kami zwolnienia od cła, ulgi celne lub inne udogodOkręgowe władze celne II instancji.

nienia celne, w celu ustalenia faktu wykonania tych

Xrt. 7. Zakres działania okręgowych władz :warunków;

celnych II instancji oraz ich wewnętrzny ustrój,

d) wykonywania l<.ontroli celnej publicznych

okręgi i siedziby ustala w drodze rozporządzenia

przedsiębiorstw przewozowych

(koleje,

poczta,

Rada Ministrów na wniosek Ministra Skarbu.

tramwaje, żegluga, lotnictwo, samochody i t. p.l,

trudniących się przewozem osób lub towarów przez

Urzędy celne.

granicę celną, a w tym celu w szczególności prawo

Art. 8. 1. Urzędy celne ustanawia i znosi Mi- wstępu do środków przewozowych, pomieszczeń i

nister Skarbu. Dla wykonywania pewnych czynności terenów służbowych oraz prawo wglądu do ksiąg i

celnych może Minister Skarbu ustanawiać podurzędy dokumentów, dotyczących przewozu osób i towai posterunki celne.

•

rów przez granicę celną;

2. Dla odprawy pewnych towarów, sprowael rewizji przesyłek nadawanych w graniczdzanych z zagranicy wyłącznie dla potrzeb przednym pasie celnym do przewozu przedsiębiorstwom

siębiorstw przemysłowych oraz dla odprawy wywozowej wytworzonych przez nie towarów, może Mi- wymienionym pod dl.

2. Postanowienia ust. 1 nie ograniczają uprawnister Skarbu w porozumieniu z właściwymi ministrami otwierać na warunkach przez niego ustala- nień przysługujących organom wykonawczym władz

nych podurzędy celne w siedzibie tych przesię­ skarbowych na podstawie odrębnych przepisów.

biorstw.

Współudział innych władz.

3. Urzędy celne mogą być ustanawiane przy

granicy celnej (graniczne urzędy celne) oraz weArt. 12. Władze państwowe i samorządowe

wnątrz kraju (wewn,~trzne urzędy celne).

obowiązane są współdziałać z władzami celnemi i

4. Urzędy celne powołane są do wymiaru i udzielać im pomocy w zakresie czynności powierzopoboru należności celnych oraz do wykonywania nych władzom celnym.

polskiego obszaru celnego towarów zagranicznych

po dokonaniu przeróbki lub obróbki.

9. Wolny obszar celny pozosta;e pod kontrolą

Dziennik Ostaw. Poz. 610.

Nr. 84.

c z ę Ś ć II.

CŁA -

TOWARY.

CIa.

Ań. 13. 1. Od towarów przywożonych z zagranicy i wywożonych zagr a nicę pobiera się cła

przywozowe i wywozowe. Od towarów przewo żo­

nych przez polski obszar celny nie p obiera się ceł.

Gdzie prawo niniejsze wspomina o cłach bez bliż­

szego określenia, nazwa ta obejmuje cła przywozowe i wywozowe.

2. Wolne od cła przywozowego są towary,

które taryfa celna wymienia jako wolne od cła.

Wolne od cła wywozowego są towary, których taryfa celna nie wymienia jako podlegające cłu.

3. Taryf.a celna określa wysokość ceł dla poszczególnych towarów. Sposób stosowania taryfy celnej określają osobne przepisy.

4. Minister Skarbu wydaje wyjaśnienia do laryfy celnej oraz usŁala w drodze rozporz~dzenia pozycję taryfy celnej dla towarów, których przynależ­

ność taryfowa wzbudza wątpliwość.

5. al Jeżeli" gospodarcze położenie kraju tego

wymaga, Rada Ministrów może wp rowadzać zmiany

w przywozowej taryfie celnej w drodze rozporzą- .

dzenia.

bl Minister Skarbu w porozumieniu z M:nistrami: Przemysłu i Handlu oraz R oln ictwa i Reform

Rolnych ustala i zmienia w drodze rozporządzenia

cła wywozowe.

CIa odwetowe i dodat1{owe.

Art. 14. Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia

al nakładać cła odwetowe na towary pochodzące z krajów, w których polskie towary i środki

przewozowe traktowane są gorzej, aniżeli towary i

środki przewozowe pochodzące z innych krajów;

bl nakładać cła dodatkowe na zagraniczne towary pochodzące z państwo zdeprecjonowanej walucie oraz z państw, które stosowaniem w jakiejkolwiek formie dopłat przy wywozie lub innemi sposobami podtrzymują konkurencję gospodarczo szkodliwą dla wytwórczości krajowej.

Celne opłaty manipulacyjne.

Dodatkowa celna oplata manipulacyjna

(akcydencja).

Art. 15. 1. Od towarów przywożonych i wywożonych mogą być pobierane celne opłaty manipulacyjne.

2. Niezależnie od celnych opłat manipulacyjnych według ust. 1 może być pobierana w związku

ze zgłoszeniem do odprawy celnej towarów, podlegających cłu, dodatkowa celna opłata manipulacyjna (akcydencjal.

3. Minister Skarbu usłala w drodze rozporzą­

dzenia, w jakich przypadkach i w jakiej wysokości

mają być pobierane opłaty według ust. 1 i 2. Wysokość opłat manipulacyjnych (ust. 1) od towarów

podlegaiących cłu nie może przekraczać 10 % sumy

przypadającego cła, wysokość dodatkowej

opłaty

manipulacyjnei (ust.- 2i nie może przekraczać 5 %

sumy przypadającego cła.

1585

Pobieranie ceł.

Art. 16. 1. Cło pobiera się w biletach Banku

Polskiego i polskich monetach zdawkowych. Minister Ska rbu może zarz ą dzać w drodze rozporządze­

nia pobieranie ceł w zloc'i e lub w pieniądzach zagranicznych, jak również ustanawiać dopłatę (agio)

przy uiszczaniu cła w biletach bankowych i monetach zd awkowych.

2. Końcówki sum należności celnych mnieisze

niż 5 gr zaokrą gla się do 5 gr, a wyższe ponad

5 gr zao kr,ągla .się do 10 gr.

Należności celne.

Gdzie prawo niniejsze wspomina o

należnośc i ach celnych bez bliższego określenia, nazwa ta obejmuje

al cła przywozowe i wywozowe,

b) celne opłaty manipulacyjne,

cl dodatkowe celne opłaty manipulacyjne (akcydencje),

d) opłaty składowe w urzędowych składach

celnych.

Pojęcie towaru.

Art. 18. Towarem w rozumieniu prawa niniejszego jest każdy przedmiot ruchomy, tak nowy jak

używany bez względu na swe przeznaczenie.

Krajowość towaru.

Art. 19. 1. O krajowości towarów rozstrzyga

ich pochodzenie.

2. Krajem pochodzenia płodów przyrody jest

kraj, w którym płody były wyhodowane, zebrane,

wydobyte albo w inny sposób otrzymane.

3. Kra ;em poc ho dzen ia w yrobów gołowych

lub półg otowych jest kraj, w którym wyroby zostały

wytworzone.

4. Krajem pochodzenia płodów i wyrobów,

wymienionych w ust. 2 i 3 a udoskonalonych w innym kraju, jest kraj, w którym pł od y i wyroby były

przedmiotem uzupełnia ją cej obróbki lub przeróbki

i ule gł y przez to poważnej zmianie. Granice zmiany, powodującej uk rajowienie towaru, określa Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu

i Handlu.

.

.

Towary celne.

Art. 20. 1. Towarami celnemi w rozumieniu

prawa niniejszego są towary, które

a) w przywozie przekroczyły granicę celną,

bl w wywoJ-ie zo s tały zgłoszone w urzędzie

celnym do wywozu,

c) w p r zewozie tranzytowym znajdują się na

polskim obszarze cel nym.

2. Towary cel ne podl egają kontroli celnej,

ma;ącej na celu zabe zp ieczenie p os t ępowania celnego oraz uiszczenia nal e żności celnych.

3. Towary pr z ywożone z zagranicy przestają

być celnemi po do k onaniu odprawy celnej i dopuszczeniu ich do wolnego obrotu.

Odpowiedzialność rzeczowa za należności celne.

Art. 21. Towary celne stanowią zabezpieczen:ie eiąż ą cych na nich nale ż ności celnych bez wzglę-­

du na prawa osób trzecich i z pierwszeństwem

przed wszystkiemi innemi obciążeniami i przywilejami. T owary takie mogą być przez władze celne

Art. 17.

t586

Dzienn,i k Ustaw. Poz. 610.

zatrzymane lub zajęte aż do u.iszczenia należności

. ~elnych i zadośćuczynienia przepisom o obrocie towarowym z zagranicą; mogą być one sprz'e dane na

pokrycie należności celnych. Sprzedaż nie może

być wstrzymana ani postanowieniem sądowem, ani

też zarządzeniem władz wykonywających prawa

właścicieli towarów lub wierzycieli.

C z ę Ś ć III.

ZWOLNIENIE OD CŁA I ULGI CELNE.

Zwolnienie od należności celnych.

Art. 22. L Zwolnieniu od należności celnych

podlegają

1. przedmioty

przeznaczone

do

użytku

.zwierzchników państw obcych i ich otoczenia podczas ich pobytu na polskim obszarze celnym;

2. pod warunkiem wzajemności

a) przedmioty przeznaczone do użytku służ­

bowego przedstawicielstw

dyplomatycznych państw obcych, misyj zagranicznych

oraz urzędów konsularnych;

b) przedmioty przeznaczone do osobistego

użytku członków uwierzytelnionych przedstawici.elstw dyplomatycznych państw obcych, misyj zagranicznych oraz osób korzystających

z przywilejów dyplomatycznych

na mocy umów międzynarodowych;

3. rzeczy potrzebne pTzy rokowaniach, rozprawach i dochodzeniach władz publicznych lub stanow.iące przedmiot postępowania tych władz;

4. materjały budowlane, przybory potrzebne

do utrzymania ruchu i wogóle do wykonywania

służby na drogach wodnych, łącznikowych torach

i stacjach granicznych, które przywozi z zagranicy

państwo sąsiednie, zobow, iąz,ane na podstawie umów

do utrzymywania dróg i stacyj kolejowych na polsk.im obszarze celnym;

5. dokumenty i akta nawet w oprawie;

6. sprzęt służący dla potrzeb uzbrojenia i wyekwipowania armji, niewyrabiany w kraju lub wyrabiany w niedostatecznej ilości, sprowadzany z zagranicy bezpośrednio przez władze wojskowe;

7. towary będące przedmiotem monopolów

państwowych wykonywanych przez Państwo, sprowadzane przez zarządy monopolów z uwzględnie­

niem umownych postanowień dla monopolów niepozosta;ących w zarządzie państwowym ' oraz dla monopolów Wolnego Miasta Gdar ska;

8. obrazy naw.et w ramach, rzeźby i inne dzieła artystów polskich;

9. ordery i medale nad,ane przez rządy państw

z!agranicznych Or..lL dyplomy i odznaki;

10. ryby, foki, wieloryby i inne stworzenia

morskie złowione przez polskich i gdal'iskich rvbaków lub przez załogi polskich i gdańskich statków

oraz przetwory z tych połowów dokonane na morzu; ze zwolnienia od cła nie korzystają małże i skorupiaki zlowione na obcych wodach przybrzeżnych;

11. trumny ze zwłokami i urny z pop io łami

zwłok wraz z kwiatami i wieńcami; wieńce i bukiety żałobne przywożone z zagranicy przez osoby

·przybywające na pogrzeb lub VI celu odwiedzenia

grobów; wieńce, kwiaty oraz przedmioty przewa. czone do utrzymania lub ozdoby grobów poległych

żołnierzy państw obcych;

Nr. 84.

12. towary objęte jedną przesyłką, od których

cło w ogólnej kwocie nie przekracza 0,20 zł.

II. Władze celne mogą zwalniać od należności

,celnych

1. przedmioty używane, które podróżni wiozą

ze sobą do osobistego użytku, jeżeli odpowiadają

stosunkom podróżnego i potrzebom podróży; przedmioty nowe mogą być zwalniane od cła tylko

w przypadkach

zasługujących

na

szczególne

uwzględnienie;

2. drobne narzędzia, przyrządy i instrumenty,

które wiozą ze sobą podróżni nie zamieszkali stale

w kraju celem wykonywania zawodu podczas czasowego pobytu w kraju;

3. używane przedmioty, które wiożą ze sobą

w związku z wykonywaniem zawodu pracownicy

publicznych zakładów przewozowych, lotnicy, automobiliści, marynarze, flisacy, woźnice i t. d.;

4. przedmioty wymienione powyżej w punktach 1 i 2 - również gdyby były przesyłane oddzielnie;

5. żywność oraz lekarstwa, przewożone przez

osoby wymienione powyżej w punktach 1-3, w ilościach odpowiadających potrz,e bie w czasie podróży;

6. przedmioty monopolów państwowych oraz

przedmioty podlegające opłatom monopolowym i

podatkom pośrednim, przewożone przez pod,róż­

nych, w ilości określonej osobnemi przepisami;

7. środki pł.atnicze i papiery wartościowe;

8. honorowe upominki oraz nagrody, uzyskane

na zagranicznych kongresach, wystawach, konkursach, zawodach sportowych i t. p. przez osoby zamies,zkałe w kraju;

,

9. wzory i próbki towarów, nieprzeznaczone

do sprzedaży i nienadające się do innego użytku;

10. materjały pędne i smary, znajdujące się na

środkach przewozowych wprowadzanych do czasowego użycia, - w ilości ' i na warunkach ustalanych

w drodze rozporządzenia;

11. przedmioty pokazowe i pomoce naukowe

dla instytucyj naukowych oraz dla szkół, zakładów

naukowych i wychowawczych, z wyjątkiem przedmiotów służących celom gospodarczym lub użytko­

wym; druki wszelkiego rodzaju przeznaczone dla

publicznych zbiorów naukowych;

12. medyczne i chirurgiczne instrumenty i aparaty dla publicznych lecznic utrzymywanych przez

Państwo, samorządy oraz fundacje lub korporacje

służące dobru pubHcznemu, z wyjątkiem instrumentów i aparatów, wyrabianych w kraju;

13. przedmioty, stanowiące mienie państwow'e

lub osób prywatnych, zwracane z zagranicy do kraju na zasadzie repatriacji lub rewindykacji; .

14. mienie używane osób przesiedlających się

do polskiego obszaru celnego po rocznym co n'ajmniej pobycie zagranicą, jeżeli odpowiada ich stanowi i stosunkom i ma służyć nadal do ich własne­

go użytku lub do wykonywania zawodu; warunek

j'e dnorocznego pobytu zagranicą nie dotyczy dyplomatycznych i konsularr..ych przedstawicieli Pań­

stwa Polskiego, którzy na polecenie władzy przełożonej powracają do kraju w terminie wcześniej­

szym;

Nr. 84.

15. wyprawy ślubne, podarunki zaręczynow.e

i ślubne dla osoby płci żeńsk i ej z,am i eszkałej co naJmniej .ad dwóch Lat zagr,anicą i przesiedlającej się

do polskiego obsza ru celnego wskutek zawarcia

związku małżeńskiego z osobą stale na tym obszarze zamieszkującą; wyprawy i podarunki powinny

odpowiadać stanowi i stosunkom osoby wychodzą­

cej zamąż i mogą być zwalniane od cła tylko w przeciągu jednego roku o,d daty zawarcia związku mał­

żeńskiego; Minister Skarbu może zarządzić zwolnienie od cła w ciągu jednego dalszego roku;

16. przedmioty używane pochodzące z puści­

zny po osobie zmarłej zagranicą, które na podstawie prawa spadkowego przypadły bezpośrednio

spadkobiercom zamieszkałym na polskim obszarze

celnym;

17. odzież, biel i znę i obuwie wszystko w stanie używanym, nadsyłane w darze przez zagranicznych ofiarodawców jako wsparcie dla osób niezamożnych i przeznaczone do własnego użytku tych

osób;

18. przedmioty nadsyłane w darze przez zagranicznych ofiarodawców do własnego użytku pogorzelców, osób dotkniętych powodzią lub poszkodowanych wskutek innych klęsk żywiołowych;

19. przedmioty nadsyłane w darze przez zagranicznych ofiarodawców dla potrzeb ubogich kościołów, cerkwi, zborów, meczetów, synagog i innych domów modlitwy wyznań religijnych przez

Państwo uznanych;

20. zwykłe materjały budowlane przeznaczone

dla osób wymienionych powyżej w punkcie 18 zamieszkałych w pasie granicznym oraz dla kościo ­

łów i domów modlitwy, wymienionych w punkcie 19

i położonych w pas1ie granicznym, jeżeli sprowadzenie takich materjałów z kraju napotyka n.a niepo' mierne trudności lub powoduje zbyt wielkie koszta;

21. materjały do budowy, naprawy lub wyposażenia statków powietrznych, rzecznych i morskich, używane w przemyśle budowy statków, z wyjątkiem urządzeń kajutowych i kuchennych; od ulgi

tej wyłączone są statki dla żeglugi na jeziorach

i rzekach, służące celom luksusowym;

22. materjały i przedmioty, niewyrabiane w

kraju, przeznaczone do zwiększenia siły obronnej

Państwa;

23. blankiety tryptyków i książeczek z przepustkami dla ruc,hu środków lokomocji, wydawane

zagranicą przez zagraniczne zrzeszenia; plakaty

i prospekty propagandowe, wydawane zagranicą

przez zagraniczne zrzeszenia i instytucj,e w związku

, z kongresami naukowemi, zawoda.mi s:portowemi

i t. p.;

24. bilety zagranicznych przedsiębiorstw przewozowych, wydawnictwa taryfowe oraz wszelkie druki, wydawane przez międzynarodowe organizacje

lub zagrani<:zne zarządy kolejowe, pocztowe, radjofoniczne i t. p., nadsyłane dla polskich zarządów;

25. płody gospodarstw rolnych, rybnych i leś­

nych, położonych w prusie grBlnicznym a przeciętych

l.ub oddzielonych granicą celną, jeżeli przecięte lub

oddzielone gospodarstwa stanowią gospodarczą całość .

1587

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

III. Minister Skarbu może przyznawać zwolnienie od należności celnych w przypadkach nie-

przewidzianych prawem ninIejsz,em, jeżeli ia zwolnieniem będą przemawiać szczególne względy. Ogółem suma tych zwolnień nie może przekraczać

1.00.000 zł rocznie.

Ulgi celne.

Art. 23. 1. Minister Skarbu w porozumieniu

z Ministrami: Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa

i Reform Rolnych może na warunkach wspólnie

ust.anawianych przyznawać w drodze r,ozporządze­

nia

a) zniżki celne lub zwolnienia od cła dla artykułów

pierwszej potrzeby, artykułów

niezb qdnych dla krajowe,j wytwórczości

przemysłowej i rolnej oraz dla artykułów

wszelkiego rodzaju w przypadkach, w których szczególne warunki gospodarcze kraju tego wymagaj ą ;

b) cz ęściowy lub całkowity zwrot cła uiszczonego za zagraniczne surowce,półfabryka­

ty lub materjały pomocnicze, użyte przy

wyrobie towarów wywożonych z kraju, lub

za użyte przy ich wytwarzaniu narzędzia

i maszyny zagranicznej

c) przywóz bez cła odpowiedniej ilości zagranicznych surowców lub półfabrykatów tego s.a mego rodzaju, jak użyte przy wyrobie

towarów z kraju wywożonych.

2. Minister Skarbu ustala

a) w drodze rozporz ą dzen.i.a tok postępowa­

nia w przypadkach wymienionych w ust. 1,

h) skutki niewykonania lub naruszenia przez

stronę warunków ulgi celnej.

C z ę Ś ć IV.

RUCH OSOBOWY I TOWAROWY PRZEZ GR.ANICĘ CELNĄ.

Powinność

celna.

Art. 24. Kto przekracza granicę

celną oraz

przywozi lub wywozi towar, powinien stosować się

do przepisów obowi ązujących w ruchu osobowym

i towarowym przez gr a n i cę celną (powinność celna)

i ponosi odpowiedzialność za naruszenie tych przepisów.

Miejsce przekraczania granicy celnej i przewozu

przez nią towarów.

Art. 25. 1. Ruch osobowy i towarowy przez

granicę celną może się odbywać tylko na drogach

celnych.

2. Na ruch osobowy i towarowy przez granicę

celną na drogach ubocznych wymagane jest zezwolenie władz celnych, niez a le ż nie od zezwoleń wydawanych przez inne władze na podstawie odręb­

nych przepisów.

3. Drogami celnemi są następujące drogi przecinające gran i cę celną

a) linje kolei żelaznych przeznaczone

dla użyt­

ku publicznego,

b) przys.t anie morskie i wjazdy do nich, przeznaczone dla użytku publicznego,

c) drogi lądowe, wodne i powietrzne, uznane

i ogłos z one jako drogi celne.

4. Wszystkie inne drogi przecinające granicę

celną oraz wszystkie inne miejsca granicy celnej są

drogami ubocznemi.

Dzienńik Usław. Poz. 610.

Czas przekraczania granicy celnej i przewozu przez

nią towarów.

Art. 26. Minister Skarbu w porozumieniu

z właściwymi ministrami ustala dla kontroli celnej

czas, w jakim może odbywać się ruch osobowy i towarowy przez granicę celną.

Zgłaszanie się osób w urzędzie celnym. '

Odprawa towarów w ruchu osobowym.

Art. 27. 1. Każda osoba przybywająca z zagranicy obowiązana jest po przekroczeniu granicy

celnej zgłosić się do urzędu celnego i przedstawić

do odprawy celnej przewożone przedmIoty.

2. Każda osoba zamierzająca udać się zagranicę obowiązana jest przed przekroczenieąl granicy

celnęj zgłosić się do urzędu celnego i przedstawić

do odprawy celnej przedmioty przeznaczone do wywozu.

3. W ruchu osobowym, odbywającym się na

drogach ubocznych stosownie do posŁanowień a~t. 25

ust. 2, osoby przekraczające granicę celną mogą

być zwalniane od obowiązku zgłaszania się do urzędu celne~o.

'

4. M~nister Skarbu ustala w drodz~ rozporzą­

dzenia zakres i warunki odprawy towarów przeWlJżonych przez granicę celną w ruchu osobowym.

Ułatwienia w ruchu osobowym. ;

Art. 28. D;a turystów, osób biorących udział

w krajowych .i międzynarodowych kongresach i zawodach, osób przebywających w miejscowościach

letniskowych lub kuracyjnych, położonych w pobliżu granicy celnej, oraz w innych przypadkach zasłu­

gu j ących na uwzględnienie mogą być w ruchu osobowym ustanawiane osobne ułatwienia celne tak co

do miejsca i czasu przekraczania granicy celnej, jak

i stosowania przepisów postępowania celnego.

Rewizja osobIsta.

Art. 29. 1. W przypadkach uzasadnionego podejrzenia, że osoba przybywająca z zagranicy

lub udająca się zagranicę ukryła na sobie towary

celem ominięcia powinności celnej, urząd felny może

przeprowadzić

rewizję

osobistą

podejrzanej

osoby.

,

.

2. Rewizję osobistą przeprowadza urząd celny

po wezwaniu podejrzanej osoby do okazania ukrytych towarów.

3. Rewizja osobista kobiet mOże być przeprowadzana tylko przez kobiety.

Obrót ' towarowy z za1.ranicą i jego ograniczenia.

Art. 30. 1. W s,z ystkie towary wolno przywozić z zagranicy do obszaru celnego, wywozić z obszaru celnego zagranicę lub przewozić przez obszar

celny, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Określenie "przywóz", "wywóz" i "przewóz"

obejmuje także wszelkie inne sposoby przeprowa:'

dzania towaru przez granicę, jak przenoszenie,

przepędzanie i t. p.

2. Obrót towarowy z za~ranicą może być poddany ograniczeniom ze względu

a) na obronę kraju,

b) na publiczne: zdrowie, dobro i bezpieczeń­

stwo oraz na ochronę zwierząt i roślin,

c) na zobowiązania międzynarodowe.

3. Rozporządzenia

Nr.8ł.

dotyczące

ograniczeń we;'

dług usL 2 wydaje Minister Skarbu w porozumie-

niu z właściwymi ministrami.

'

'

4. Właściwe władze mo,gą dla towarów, których obrót z zagranicą podlega według ust. 2 ograniczeniom, zezwalać na ich przywóz, wywóz lub

przewóz oraz ustalać warunki, na których przywóz, wywóz lub przewóz ma nastąpić.

5. Obrót z zagranicą towarów ·stanowiąoych

przedmiot monopolów państwowych oraz towarów,

ad których pobiera się opłaty monopolowe, podlega

ograniczeniom przewidzianym w przepisach o monopolach państwowych.

6. Rada Ministrów może, jeżeli tego wymaga

położenie gospodarcze kraju, wprowadzać w drodze

rozporządzeń czasowe ograniczenia przywozu, wywozu i przewozu towarów z jednoczes.nem upoważ­

nieniem Ministra Przemysłu i Handlu do zezwalania, na warunkach przez niego ustalanych, na przywóz. wywóz i przewóz tych towarów.

7. Władze celne mogą zwalniać od ograniczeń

przywozowych i wywozowych przewidzianych w

ust. 6

"

a) nieznaczne nadwyżki towarów ponad ilość

wymienioną w p,o zwoleniu na przywóz lub

wywóz,

b) towary przewożone w drobnych ilościach.

,S. Przedmioty wolne lub zwalniane od należ­

ności celnych na podstawie art. 22 S.ą wolne równiez

od ograniczeń przywozowych i wywozowyc;h.

Dostawienie towarów do urzędu celnego.

, Art. 31. t. Wszystkie

towary przewożone

przez granicę celną powinny być dostawione do granicznego urzędu celnego. Do dostawienia obowiąza­

ny jest przewoźnik towarów.

2. Wyjątki od obowiązku dostawiania towaró\y

do granicznego urzędu celnego, jeżeli nie są przewi~

dziane w prawie niniejszem, ustanawia , Minister

Skarbu w dr'o dze rozporządzenia.

Tymczasowe przechowywanie towarów dostawionych do urzędów celnych. Magazyny celne.

Art. 32. L Towary celne dostawione do urzę­

dów c.elnych podlegają, jeżeli tego wymaga ich odprawa celna. przejściowo złożeniu w magazyna'c h celnych na czas dokonania czynności związanych z od'prawą celną.

,

2. Magazyny celne mogą ' być prowadzone

przez zarząd celny oraz przez urzędy państwowe,

samorządy i prz'edsiębiorstwa, którym zarząd celny

powierzy prowadzenie takich magazynów. Przedsię­

biorstwa przewozowe, trudniące się przewozem towarów celnych" obowiązane są, jeżeli tego władze

celne zażądają, prowadzić magazyny celne i wykonywać roboty fizyczne przy odprawie celnej; w tym

przypadku przedsiębiorstwa powinny utrzymywać

wykwalifikowane drużyny robocze oraz wyposażyć

magazyny w wagi i potrzebne do wykonywania robót fizycznych narzędzia i przybory.

3. Magazyny celne, prowadzone przez przedsiębiorstwa przewozowe, obowiązane są na żądanie

władz celnych przyjmować na przechowanie towary

celne bez względu na s,pośób dostarczenia ich z zagr,anicy do urzędu celnego.

4. Zarządowi celnemu, instytucjom oraz przedsiębiorstwom, prowadzącym m.agazyny celne, przy-

Nr. 8~.

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

sługuje prawo popierania opłat za przechowywanie

towarów i wykonywanie robót fizycznych, związa­

nych z odprawą 'celną.

.. 5. Taryfę opłat dla magazynów, pr'o wadzo. nych przez zarząd celny, ustala Minister Skarbu,

a dla mag3.zynów, prowadzonych prźez urzędy pań­

stwowe oraz państwo\yeprzedsiębiorstwa przewozowe, - właściwy · minister w porozumieniu z Ministrem Skarbu. Taryfę dla magazynów, prowadzonych przez samorządy oraz niepaństwowe przedsi.ę'­

biorstwa, zatwierdza Minister Skarbu.

6. Szczegółowe przepisy oprowadzeniu magazynów celnych ustalają osobne regulaminy. Reguląminy powinny w szczególności zawierać postanowienia

a) o przyjmowaniu towarów celnych,

b) o sposobie i czasie ich przechowywania

i wydawania,

e) o wykonywaniu prac fizycznych związanych

z odprawą celną,

d) o kontroli celnej magazynówcelnyc,h,

ej o obowiązkach przedsiębiorstwa prowadzą­

cego magazyn wobec zarządu celnego,

f) o sprzedaży towarów z przetargu publicznego.

7. Regulaminy według ust. 6 dla magazynów

prowadzonych przez zarząd celny ustala Minister

Skarbu we własnym zakresie działania, dla innych

magazynów ~ w porozumieniu z właściwymi ministrami.

Obowiązek zgłoszenia

towarów dla celów statystyki celnej.

Art. 33. 1. Towary przywożone i wywożone

przez · granicę celną oraz towary przewożone przez

iPolski obszar celny podlegają zgłoszeniu dla celów

statystyki celnej. W niektórych przypadkach towary mogą być zwolnione od tego zgłoszenia.

2. Obowiązanym do złożenia zgłoszenia , dla

celów statystyki celnej jest ten, kto w chwili powstaniaobowiązku zgłoszenia uprawniony jest do rozporządzania towarem.

3. Za prawdziwość i wyczerpującą dokładność

z,głoszenia odpowiada zgłaszający.

4. Treść i sposób zgłoszenia statystycznego,

tok postępowania oraz opłaty statystyczne ustalają

odrębne przepisy.

Ewidencja niektórych towarów sprowadzanych z za..

granicy.

Art. 34. 1. Niektóre rodzaje towarów sprowadzanych z zagranicy, będących lub mogących być

przedmiotem przemytnictwa na szerszą skalę, mogą być poddane szczególnej kontroli celnej.

, . 2. Listę takich towarów ustala Minister Skarbu w drodze rozporządzenia.

3. Kto sprowadza z zagranicy celem źbytu towary wymienione wliście .ustalonej na podstawie

ust. 2, obowiązany jest prowadzić ich ewidencję. Do

prowadz,e nia ewidencji takich towarów oh,owiązany

jest również ten, kto je nabywa na obszarze celnym

celem zbytu. Zakres ewidencji ustala Minister

Skarbu w drodze rozporządzenia.

'

częŚĆ

V.

POSTĘPOW ANIE CELNE.

Rozdział I.

Przepisy ogólne.

Deklaracja celna nadawcy.

Art. 35. 1. Zagraniczne towary przeznaczone

do przywozu lub przewozu powinny być zaopatrzone

w deklaracje celne nadawcy. Deklaracja celna nadawcy ma zawierać następujące dane

a) dokładny adres nadawcy i odbiorcy,

b) kraj pochodzenia i kraj, z którego towar

wysłano bezpośrednio do polskiego obszaru celnego,

cJ znaki i numery, ilość sztuk, rodzaj opakowania, wagę brutto towarów,

d) ilość i rodzaj towarów według norm i nazw

w handlu przyjętych,

e) wartość towarów.

2. W braku deklaracji celnej nadawcy przewo~nik obowiązany jest do sporządzenia zastępczej

deklaracji celnej według danych zawartych w dokumentach przewozowych.

. 3. Od obowiązku przedstawienia deklaracji

celnej nadawcy zwolnieni są podróżni oraz mieszkańcy pogranicza, jeżeli wiozą towary w małym ruchu granicznym.

4. Przy przewozie towarów zagranicznych drogą morską, drogą wodną śródlądową lub powietrzną deklaracja celna nadawcy może być zastąpiona

innym dokumentem.

Zgłosz~nie towarów do odprawy celnej.

Art. 36. 1. Towary dostawione do urzędu

celneg,o powńnny być zgłoszone do odprawy celnej

z wymienieniem rodzaju odprawy, która ma być dokonana (zgłoszenie celne). Rodzaje odpraw są na. stępujące

.

a) odprawa ostateczna przywozowa i ostatecz.

na wywozowa,

h) odprawa warunkowa przywozowa i warunkowa wywozowa,

c) priekaz.anie towaru do innego urzędu celnego,

. d) złożenie towaru na skład,

ej powrotny przywóz z zagranicy towarów

krajowych i powrotny wywóz zagranicę towarów zagranicznych poza obrotem warunkowym.

2. Zgłoszenie do odprawy celnej nie może nastąpi'ć przed dostawieniem towarów do urzędu celnego;

, 3. Graniczny urząd celny może odmówić przyjęcia zgłoszenia do odprawy celnej według ust. 1

punktów a, b, d i e towarów, których rewizia nastręcza trudności, i może ż ~ dać zgłoszenia takich ł-o­

warów do przekaz.a nia do innego urzędu celnego.

4 . . Okres czasu, w którym towary dostawione

w przywozie powinny być zgłoszone do odprawy

celnej, ustala Minister Skarbu w drodze rozporzą­

dzenia.

5. Towary niezgłoszone w przepisanym okresie podlegają rewizji celnej z urzędu, przyczem zgło­

szenie celne uskutecznia zarząd magazynu celnege.

Dzi.ennik Ustaw. rQ~, 610.

151)0

Osoby uprawnione do złożenia zgłoszenia celnego.

Art. 37. 1. Zgłoszenie celne może złożyć tylko osoba uprawniona do rozporządzania towarem

(strona).

2. Za uprawnionego do rozporządzania towarem uważa się

a) osobę, która ma towar w bezpośredniem

władaniu,

b) osobę, która dokumentami wy każe sw()je

prawo do rozporządzania towarem.

3. Strona może do złożenia zgłoszenia celnego

upoważnić

a) agenta celnego lub agencję celną (art. 38

i 39);

blswego pracownika pozostającego u niej w

stałym stosu nku służbowym, jeżeli strona

prowadzi przedsi ę biorstwo, dla którego

zgłoszony towar jest przeznaczony lub przezeń wywożony;

cl inną osobę, je ż eli towar nie jest przeznaczony na handel.

'

4. Strona może składać zgłoszenie celne osobiście lub przez swego pracownika tylko wtedy, jeżeli z dokumentów przedstawi.anych przy odprawie

celnej lub innych oko liczności nie wynika, że zgło­

szony towar do niej nie nal.eży.

5. Strona powinna dla swego pracownika uzyskać zezwolenie urzędu celnego do załatwi.anią formalności celnych w jej zastępstwie . Urząd celny moż.e zezwolenie według swego uznania cofnąć.

Agenci celni.

Art. 38. 1. Kto chce zawodowo lub zarobkowo załatwiać formalności celne przy odprawach w

urzędzie celnym w zastępstwie osób wymienionych

wart. 37 ust. 2, powin ien uzyskać . osobną koncesję.

Kto koncesję uzysk a ł, jest agentem celnym. Agent

celny może otwi e rać filje przy innych urzędach celnych również tylko na p odstawie osobnej koncesji.

2. Koncesję wydaje Minister Skarbu według '

swego uznania na warunkach przez niego ustalanych. Koncesję wydaje się na określony czas.

3. Minister Skarbu może wydaną koncesję zawiesić lub c ofn ąć w razie ujawnienia

al nadużycia popełnionego przez agenta celnego lub jego pełnomocników albo też

uczestnictwa agenta lub jego pełnomocni­

ków w nadużyciu;

b) szkodliwej działaln·ości agenta celnego lub

jego pełnomocników dla Skarbu Państwa

albo też dla stron przez nierzetelne wykonywanie ich zleceń w sprawach związa­

nych z odprawą towarów.

4. Agenci celni mogą załatwiać formalności

celne bez p rzedstawienia pisemnego zlecenia strony, dia której towar jest przeznaczony.

5. Agenci celni mo gą porucz.ać czynności wymienione VI ust. 1 p r acownikom swoim, pozostają­

cym u nich w stałym stosunku służbowym. Wykonywanie tych czynnoś c i przez pracowników zależne

jest od zezwolenia urz ę du celn ego, w którym czynno'ści mają b y ć wykonywane. Urząd celny może

cofnąć ze zwolenie według swego uznania,

6. Minister Skarbu zatwie rdza dla agentów

celnych maksymalną tak!'ę opłat. jakie mogą być

pobierane od stron ~a załatwianie formalności cel- ·

nych i czynności ekspedycyjnych.

.

7. Utrzymywane przez agentów celnych biur~

oraz prowadzone przez nich ksi ę gi, rejestry i dokumenty podlegają kontroli władz celnych.

Ag~ncje celne pubUc?:nych przedsiębiorstw przewo- -'

~owych.

Art. 39. 1. Publ~czne przeds·i ębi.orstw,a, prowadzące przewozy przez granicę celną, obowiązane

są na żądanie władz celnych utrzymywać przy urzę­

dach celnych agencje celne powołane do załatwiania

formalności celnych i innych w zastępstwie stwn.

2. Zakres, w jakim agencje celne mogą działać i załatwiać formalności celne bądż z upoważnie­

nia strony, bądź z urzędu bez jej upoważnienia,

określają osobne przepisy wydawane przez właśd­

wych ministrów w porozumieniu z Ministrem

Skarbu.

3. Załatwianie formalności celnyc,h przez

przedsiębiorstwa przewozowe nie we własnym zarządzie i nie przez swych pracowników wymaga

uzyskania pozwolenia Min istra Skarbu, udzielanego

z zastosowaniem postanowień art. 38.

Wstępne zbadąnie towarów przez stronę.

Art. 40. 1. Strona uprawniona do rozporzą­

dzania towarem może przed złożeniem zgłoszenia

celnego na piśmie zbadać pod kontrolą celną wagę,

miarę, ilość sztuk, rodzaj i jakość towarów i w tym

celu posługiwać się składowemi wagami. Przepis

o posługiwaniu się siłami pomocniczerni do wykonywania robót fizycznych , zawarty w ust. 3 art. 42,

ma w danym przypadku zastosowanie. Na żądanie

strony należy wydać jej próbkę towarów celem zbadania ich jakości

2.. M.inister Skarbu ustala, kiedy powyższe postanoWlema b ę dą w poszczególnych urzędach celnych wprowadz one w życie .

.

Odpowiedzialność za nieprawidłowe zgłoszenia towarów.

Art. 41, 1. Podanie w zgłoszeniucelnem danych o towarze niezgodnych z rzeczywistością powoduje ocLpowiedzialność wed.ług ustawy karnej

skarbowej.

2. Niezgodność zgłoszenia wagi towaru lub

ilości ton rejestrowych statku z rzeczywistością nie

powoduje odpowiedzialności, jeżeli różnica pomię­

dzy wagą wymiarową względnie ilością ton podaną

w z. gł05zeniu a stwierdzoną przy odprawie celnej nie

przekracza 10 % zgłoszonej wagi lub ilości ton.

3. W przypadkach korzystania z rewizji wstęp­

nej (art. 40) ujawniona różnica pomiędzy zgłoswną

wagą wymiarow ą a stwierdzoną przy odprawie nie

powoduje odpowiedzialności, jeżeli nie przekracza

2 % wagi zgłoszonej .

4. Przy zgłoszeniu towarów podlegających cłu

od sztuki odpowiedzialność istnieje za każdą różni­

cę między ilością sztuk zgłoszoną a ilością stwierdz. oną przy odprawie celnej.

Rewizja towarów.

Art. 42. 1. Towary zgłoszone do odprawy

celne j podlegają rewizji celnej.

2. Rewizja towarów odbywa się w obecności

strony. Jeżeli strona zrzekła się w zgłoszeniu prawa

asystowania lub nie zjawiła się do rewizji w ustalo-

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

nym okresie czasu, rewizja odbyw.a się w jej nieobecności.

3. Strona obowiązana jest wykonać na własny

koszt i odpowiedzialność wszelkie czynności fizyczne, jakie urząd celny uzna za potrzebne do naleźy­

tego zbadania towarów. Jeżeli przy urzędach celnych istnieją siły pomocnicze do wykonywania robót fizycznych, strona ma obowiązek posłużenia się

Jliemi za przepisanem wynagrodzeniem.

4. Prawidłowość dokonanej rewi'zji może być

sprawdzana przez organa kontrolne W drodze ponownej rewizji.

5. Rewizji celnej nie podlegają

a) przedmioty

przeznaczone

do

użytku

zwierzchników państw obcych i ich otoczeni,a podczas ich pobytu na polskim obszarze celnym;

bl przesyłki urzędowe adresowane do przedstawicielstw i misyj dyplomatycznych oraz

konsulatów, tudz i eż do osób korzysta j ą­

cych z przywilejów dyplomatycznych, opatrzone pieczęcią urzędową min.isterstwa

spraw zagranicznych pallstwa obcego,

przedstawicielstw,~ zagranicznego Rzeczypospolit.ej Polskiej lub państwa obcego, Sekretarjatu Generalnego Ligi Narodów, Mię­

dzynarodowego Biura Pracy, Stałego Trybunału

Sprawiedlj'wości

Międzynarodowe,j

w Hadze, Stałego S ą du Rozjemczego w Hadze lub innych stałych instytucyj między­

narodowych o charakterze zbliżonym do

powyższych instytucyj;

cJ rzeczy przesi edlenia oraz bagaże należące

do osób zajmujących stanowiska dyplomatyczne w służbie państw obcych, jak również osób korzystających z przyw:lejów dyplomatycznych i specjalnych na mocy umów

międzynarodowych.

W ymiar należności celnych i innych.

Art. 43. 1. Wymiar należności celnych odbywa się na podstawie wyn iku rewizji celnej.

2. Od towarów, które bez wymiaru należności

celnych zostały podjęte lub wywiezione zagranicę,

urząd celny wymierza należności po ujawnieniu

przypadku. Jeżeli rewizja celna towarów nie była

i nie może być dokonana, wymiar należności może

być oparty na dokumentach lub innych danych,

stwierdzających rodzaj i ilość te war ów.

3. Jeżeli towary przywożone z zagranicy podlegają według osobnych przepisów podatkom pośrednim, opłatom monopolowym lub innym opła­

t.om państwowym albo samorządowym, urząd celny

wymierza równocześnie z należnościami celnemi takie podatki i opłaty na podstawie wyniku rewizji

według zasad ustalonych w osobnych przepisach.

Pas tanowienia ust. 2 niają zastosowanie.

Osobne opłaty za niektóre czynności.

Art. 44. Za czynnoscl wykon ywane przez

funkcjonarjuszów celnych poza miejscem urzędowem

lub poza czasem urzędowym oraz za konwojowanie

i strzeżenie towarów mogą być pobierane osobne

opłaty. Rodzai czynności oraz wysokość opłat usta~

la Minister Skarbu w drodze rozporządzenia.

lS91

Informacje w sprawie stosowania taryfy celnej,

Art. 45. 1. Ministerstwo Skarbu na ~ądanie

osób interesowanych udziela w konkretnych przypadkach informacji w sprawie stosowania taryfy ce~- .

nej. Informacja taka obowiązuje tylko dla przypadku, w którym była udzielona.

2. Minister Skarbu ustala w drodze rozporzą­

dzenia tryb postępowania przy ud.zielaniu informacji i okres jej ważności.

R o z d z.i a ł II.

Przepisy dla poszczególnych rodzajów odpraw celnych.

l. Odprawa ostateczna.

A. Przywóz.

Zasady odprawy przywozowej ostatecznej.

Art. 46. L Odprawie przywozowej ostatecznej podlegają towary przywożone z zagranicy, które mają przejść bezpośrednio i bez ograniczenia do

wolnego obrotu.

2. Towary podlegają wymiarowi cła według

stanu, w jakim przekroczyły granicę celną.

3. Towary, które, pozostając pod kontrolą celną, zmieniły w czasie przewozu lub w czasie przechowania w magazynie lub składzie celnym swą jakość

lub ilość z przyczyn od strony niezależnych, podlegają wymiarowi cła według stanu, w jakim znajdują

się w chwili rewizji celnej przeprowadzonej celem

ostatecznej odprawy.

4. Towary, które, pozostając pod kontrolą celną,

uległy w czasie przewozu lub w czasie przechowania

w magazynie lub składzie celnym zniszczeniu albo

pod kontrolą urzędową zostały zniszczone, są wolne

od należności celnych.

5. Zrzeczenie się przez stronę towarów na rzecz

Skarbu Państwa przed uiszczeniem należności celnych zwalnia stronę od uiszczenia tych należności.

Towary, których strona się zrzekła, podlegają sprzedaży.

6. O stosowaniu stawek celnych oraz opłat manipulacyjnych, w tern i dodatkowych (akcydencji) ,

rozstrzyga dzień złożenia zgłoszenia celnego, jeżeli

uiszczenie należności celnych nastąpi w okresie

ustalonym wart. 116. Po upływie tego okresu rozstrzyga dzień uiszczenia należności celnych. Przy towarach niezgłoszonych przez stronę w ustalonym

okresie (art. 36 ust. 5) rozstrzyg.a dzień uiszczenia należności celnych. Należności celne odroczone lub zakredytowane (art. 119 i 120) nie podlegają zmianom.

7. Przy towarach usuniętych z pod wymiaru

należności celnych rozstrzyga dzień usunięcia z pod

wymiaru, a gdy nie może być ustalony - dzień, ' w

którym usunięcie zostało ujawnione.

8. O stosowaniu przepisów celnych, niedotyczących wysakoś'Ci stawek celnych i opłat manipulacyjnych, rozstrzyga dzień złożenia zgłoszenia . celnego, a przy rewizji towarów z urzędu (art. 36 ust. 5)dzień rewizji.

'

Znakowanie towarów.

Art. 47. Towary przywożone z zagranicy mogą być przed wydaniem do wolnego obrotu podda-

Dziennik . Ustaw. Poz. 610.

~

ne znakowaniu. Spis towarów podlegających znakowaniu, sposób znakowania oraz tryb postępowania

ustala M inister Skarbu w porozumieniu z Mmislrem

Przemysłu i Handlu.

'

B. Wywóz.

Zasady odprawy wywozowej ostatecznej.

Art. 48. 1. Odprawie wywozowej ostatecznej podlegają towary krajowe wywożone zagranicę

na stałe.

2. Odprawa wywozowa ostateczna odbywa się

W granicznych urzędach celnych. Do odprawy wywozowej mogą być ~poważnione również wewnętrz­

ne urzędy celne.

3. O stosowaniu stawek celnych, opłat manipulacyjnych, w tern i dod atkowych (akcydencji), jak

równ i eż przepi,s ów celnych rozslrzyga dzień złoże­

nia zgłoszenia celnego.

4. W przypadkach, gdy po dokonaniu ostatecznej odprawy wywozowej t.owary ul·egły zn:szczeniu

przed wywiezieniem za g r ani cę celną lub wywóz towarów zagranicę został p rzez stron ę zan ie chany,

pobrane należności celne podlegają zwrotowi.

2. Odprawa warunkowa.

Zasady odprawy warunkowej.

Art. 49. 1. Odprawie warmikowej podlegają

a) towary przywożone z zagranicy do celów

w prawie niniejszem wymienionych, które

w oznaczonym okre sie mają być wywiezione zpowrotem zagranicę,

b) towary z wolnego obrotu wywożone zagranicę do celów w prawie n in iejszem wymienionych, które w oznaczonym okresie

mają być z zagranicy zpowrotem przywiezione.

2. Towary odprawione warunkowo są wolne

czasowo od należności celnych. Należności te wymierza się według zasad ustalonych dla odprawy

ostatecznej. Wymierzone należności powinny być

zabezpieczone.

3. Od towarów odprawionych warunkowo, które

podlegają ograniczeniom przywozowym lub wywozowym, pobiera się poza zabezpieczeniem należności

.celnych również zabezpieczenie w wysokości wartości

towarów.

4. Odprawa warunkowa może być dokonywana

tylko na zasadzie pozwolenia władz celnych i na warunkach w pozwoleniu okre ś lonych.

5. Minister Skarbu ustala

a) formę zabezpieczeń celnych według ust. 2 i 3,

b) przypadki zwolnienia od zabezpieczeń celnych pobieranych według ust. 2 i 3.

Stosowanie odprawy warunlwwej.

Art. 50. Odprawa warunkowa może być stosowana

.1. do towarów przeznaczonych na wystawy,

. targi, jarmarki, konkursy, zawody i t. p .,

2. do towarów przeznaczonych do czasowego

użycia, doświadczenia, wypróbowania lub naśladowa­

nia,

3. do wzorów i próbek przewożonych przez podróżujących agentów handlowychJ

Nr. 84.

4. do opakowań,

5. do , środ k ów przewozowych,

6. do zwierząt pociągowych oraz zwierząt przeznaczonych do rozpłodu, na wyścigi, na wypas i t. p.t

7. w ruchu podróżnych,

8. w małym ruchu granicznym,

9. w obrocie uszlachetniającym czynnym i biernym,

10. w obrocie reparacyjnym czynnym i biernym

11. w innych przypadkach ustalanych prze~

Ministra Skarbu.

Obrót uszlachetniający czynny.

Art. 51. 1. Odprawa warunkowa

według

art. 49 ust. 1 p. a może być stosowana do towarów

przywożonych z zagranicy w obrocie uszlachetniają­

cym czynnym

aj które mają być w kraju poddane obróbce lub

przeróbce,

. _

b) które mają być w kraju użyte przy wyrobie

~owarów przeznaczonych do wywozu; w wyJątkowych przypadkach towary zagraniczne

od~ra,~i one wa runkowo mogą być zastąpione

takIemI samemi ~ towarami krajowemi z jednoczesnem zwolnieniem zagranicznych towarów od należności celnych.

2. Obróbka, przeróbka i użycie towarów przywożonych w obrod e uszlachetniającym czynnym

mogą być poddane osobnej kontroli celnej.

Obrót uszlachetniający bierny.

Art. 52. 1. Odprawa warunkowa według

art. 49 ust. 1 p. b może być stosowana do towarów

w:ywo.::onych zagranicę w obrocie uszlachetniającym

bIernym, które mają być zagranicą poddane obróbce

celem nadania im wyższego stopnia wykończenia.

2. Odprawa warunkowa według ust. 1 może być

tylko wtedy stosowana

a) gdy uszlachetnie'll!i·e nie może być w kraju

wcale lub w dostatecznej ilości albo też w

równie dobrym stopniu dokonane,

b) gdy mają być wypróbowane nowe pr-o cesy

fabrykacyjne lub nowe wzory.

3. Odprawa warunkowa według ust. 1 nie może

być stosowana

a) do towarów pochodzenia zagranicznego

wprowadzonych do obszaru celnego,

b) do towarów, których tożsamość przy powrotnym przywozie nie może być stwierdzona zapomocąznakowania; w drodze wyjąt­

ku od tej zasady odprawa warunkowa może

być stosowana tylko w przypadkach, gdy

towar uszlachetniony po powrocie do kraju

ma być ponownie wywieziony zagranicę, lub

gdy chodzi o jednorazowe wypróbowanie nowych procesów fabrykacyjnych lub nowych

wzorów.

Obrót reparacyjny czynny i bierny•

Art. 53. Odprawa warunkowa według art. 49

ust. 1 może być stosowana do towarów przywożonych

z zagranicy w obrocie reparacyjnym czynnym lub wywożonych zagranicę w obrocie reparacyjnym biernym,

które w kraju lub zagranicą mają być poddane naprawie.

Nr. 84.

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

Wymiar należności celnych w biernym obrocie

uszlachetn"ającym i reparacyjnym.

Art. 54. Minister Skarbu uslaia zasady wymierzania należności celnych przy powrotnym przywozie towarów w biernym obrocie usz lachetniającym

i reparacyjnym oraz zasady zwalniania tych towarów od należności celnych.

Pozwolenia dla obroŁu uszlachetniającego

i reparacyjnego.

Art. 55. 1. Na obrót usziacheŁniający, zarówno czynny jak i bierny, oraz na obrót reparacyjp.y

bierny udziela pozwoleń i ustala warunki Minister

Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu

" i Handlu.

.

2. Minister Skarbu może w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu upoważniać władze celne, II i I instancji do udzielania dla pewnych rodzajów towarów pozwoleń na obrót uszlachetniający

czynny oraz na obrót reparacyjny bierny.

3. Minister Skarbu usŁala w drodze rozporzą­

dzenia tok postępowania dotyczący obrotu uszlachetniającego i reparacyjnego.

Odpowiedzialność strony.

Art. 56. Jeżeli towary odprawione warunkowo nie zostały w oznaczon ym okresie zpowrotem

wywiezione zagranicę lub przywiezione z zagranicy

do kraju, odprawa warunkowa staje się odp rawą

ostateczną, a strona jest obowiązana do uiszczenia

a) należności celnych i innych ciążących na towarach, ustalonych w wyniku rewizji,

b) kary za zwłokę (art. 117),

c) dodatkowej opłaty w wysokości wartości

towarów, jeżeli towary podlegały ograniczeniom przywozowym lub wywozowym,

a strona nie przedstawi pozwolenia na przywóz lub wywóz wymaganego przy ostatecznej odprawie.

Odprawa warunkowa ś,rcdków przewozowych.

Art. 57. Dla środków przewozowycb oraz

zwierząt wierzchowych, zaprzę g owych i jucznych

. wraz z uprzężą i okryciem, wprowadzanych lub wyprowadzanych przez granicę celną do czasowego

użycia, może Minis ter Skarbu ustanawiać osobne

przepisy. Przepisy te mo g ą równi eż obejmować

.

1) warunkowe lvb cał kowit e zwolni enie od cła

narzędzi oraz cz ;;,ś si zapasowy sh i zamiennych, należ ą cych do środków przewozow)Tch;

. 2) częściowe lub całkowite zwolnienie od da

zwierząt, które padly, oraz środków przewozowych, które bez winy strony uległy

zniszczeniu;

3) postanowienia o przedawnieniu odmienne od

postanoWień art. 123.

3. Odpr awa przekazowa.

Stosowanie odprawy przekazowej.

Art. 58. 1. Odprawie przekaz owej podle g ają

a) towary celne, które mają być przesłane

z jednego ur zędu celnego (nadawczzgo) do

innego urz ę du celnego (odbiorczego) do dalszej czynności urzędowej;

bl towary pochodzące z wolnego obrotu w kraju, które mają być przesłane przez obcy ob-

1593

szar celem powrotnego ich wprowadzenia

do kraju lub przewiezione drogą morską

z jednego portu krajowego do drugiego portu krajowego.

.

2. Towary wymienione w ust. 1 p. a przekazuje

się za listem przekazowym lub konwojowymi towary

wymienione w ust. 1 p. b przekazuje się za listem

przejściowym.

3. Towary celne oraz towary krajowe przewożone drogą morską (ust. 1) mogą być za pozwoleniem władz celnych przekazywane pod konwojem

funkcjonarjuszów celnych. Koszty konwoju ponosi

strona.

.

4. Złożenie listu przekazowego, konwojowego

lub przejściowego jest zgłoszeniem celnem w rozumieniu art. 36.

Przel{azywanie za listem przekazowym.

Art. 59. 1. Towary przekazywane za listem

przekazowym przewozić mogą tylko publiczne przed· siębiorstwa przewozowe na podstawie pozwolenia Ministra Skarbu i na warunkach przez niego ustalanych.

2. Przedsiębiorstwo przewo'z owe ponosi odpowiedzialność za należności celne i inne (art. 43 ust. 3),

ciążące na przekazywanych towarach. W razie niedo's tawienia takich towarów do urzędu celneg·o odbiorczego w ustalonym terminie przedsiębiorstwo

przewozowe obowiązane jest uiścić te należności,

· przyczem cło powinno być uiszczone według właści· wej stawki taryfy celnej, a jeżeli nie można w sposób wiarogodny ustalić rodzaju i jakości towarów,według stawek ustanawianych w tym celu przez Mi· nistra Skarbu w drodze rozporządzenia.

3. Jeżeli przewóz wykonany był kolejno przez

kilka przedsiębiorstw

przewozowych,

wówczas

wszystkie przedsiębiorstwa odpowiadają solidarnie

wobec władz celnych w myśl ust. 2.

4. M inister Skarbu może w przypadkach zasłu­

gujących na uwzględnienie zwalniać przedsiębiorstwa

przewozowe od odpowiedzialności za niedostawione

urzędowi celnemu przesyłki przekazane.

Przekazywanie za listem konwojowym.

Art. 60. 1. Przekazywanie towarów przy

przywozie i przewozie za listem konwojowym odby~

wa się na wniosek i odpowiedzialność strony, jeżeli

przewozu nie dokonywa publiczne przedsiębiorstwo

przewozowe.

2. Od towarów przekazywanych za listem kor..wojowym wymierza się należności celne i inne

(art. 43 ust. 3), które powinny być zabezpieczone

przez stronę.

3, Minister Skarbu ustala w drodze rozporzą­

dzenia zasady zabezpieczenia oraz przypadki' zwolnienia od zabezpieczenia.

Przekazywanie za listem przejściowym.

Art. 61. 1. Towary przekazywane za listem

przejściowym (art. 58 ust. 2) wolne są od należności

celnych i innych oraz ograniczeń przywozowych przy

powrotnym przywozie do polskiego obszaru celnego.

2. Przewóz za listem prz,ejściowym towarów

podlegających ograniczeniom wywozowym może być

dokonywany tylko za osobnem pozwoleniem właści­

wej władzy. Od towarów podlegających cłom w'jwo-.

-

-

Dzie.nnik Ustaw. Poz. 610.

1594

zowym wymierza się należności celne, które powinny

by~ zabezpieczone przez stronę.

3. Minister Skarbu ustala w drodze rozporzą­

dzenia zakres odpowiedz.ialnośoi strony za towary

przewożone za listem prz.ejsciowym, zasady zabezpie·c zenia <>Taz przypadki zwolnienia od zabezpieczenia.

4. Złożenie towarów na skład.

Składy celne oraz ich rodzaje.

Art. 62. 1. Zagraniczne towary celne mogą

być czasowo przechowywane w składach c~lnych bez

uiszczenia należności celnych.

2. Składy celne mogą być zakładane także dla

przechowywania zagranicznych towarów celnych zgóry przeznaczonych do wywozu zagranicę (składy

tranzytowe).

3. Składy celne są publiczne lub prywatne.

4. Publiczne skład y celne nie mogą w granicach

rozporządzalnej pojemności odma~iać przyjęcia towarów celnych na przechowanie.

5. Prywatne składy celne służą tylko do przechowywania towarów należących do właściciela

składu. Prywatne składy celne mogą być urządzane

także

w

pomieszczeniach publicznych składów

celnych.

6. Publiczne i prywatne składy celne mogą być

przeznaczone do przechowywania towarów wszelkiego rodzaju lub towarów tylko pewnego rodzaju.

7. Składy celne mogą być utrzymywane tylko

w siedzibie urzędów celnych; pozostają one pod kontrolą celną i zamknięciem celnem. Minister Skarbu

może w drodze rozporządzenia zwalniać od zamknię­

cia celnego niektóre !Składy, przeznaczone dla pewnych rodzajów tówarów.

.

8. Składy celne ponoszą koszta kontroli celnej.

9. Przy domach składowych publicznych prowadzonych na podstawie og ólnego prawa o domach

składowych mogą być zakładane składy celne jako

osobne ?~d;iały . Składy te podlegają !przepisom

prawa ninIeJszego.

10. Magazyny celne przeznaczone do przechowywa~ia p~zejściowo towarów celnych (art. 32) nie

są składanu celnemi w rozumieniu prawa niniejszego.

A. Publiczne składy celne.

Zakładanie sldadów.

Art. 63. 1. Publiczne składy ce;l ne mogą być

zakładane przez wład z e celne lub przez przedsiębior­

s'twa państwowe. związki 'samorządowe, zrzeszenia

oraz przedsiębiorstwa prywatne. Składy zakładane

przez władze celne s'ą składami urzędowemi, zakła­

dane zaś przez wymien;one przedsiębiorstwa. związ­

ki orąz zrzeszenia są składami nieurzędowemi.

2. Na zakładanie przez przedsiębiorstwa pań­

stwowe nieurzęr1 0wych publicznych składów celnych

'w ymagana jest zQoda Ministra Skarbu. Na zakładanie

innych nieurzędowych publicznych skła·dów celnych

wymagana jest koncesja. którą wydaje Minister Skarbu według swego uzn nnia po porozumieniu się z Mini's trem Przemysłu i Handlu. Konces ja nie może być

odstapiona innej osobie bez zezwolenia Ministra

Skarbu.

3. Koncesja ustala warunki, na jakich skład ma

być prowadzony; wydawana jest na oznaczony czas.

I

Nr. 84.

Minis'ter Skarbu może wydaną koncesję przed upły·

wem okresu jej ważności cofnąć lub czasowo zaw.iesić w razie ujawnienia

aj nadużycia popełnionego przez przedsiębior­

cę składowego lub jego pracowników albo

też uczestnictwa przedsiębiorcy składowego

lub jego pracowników w nadużyciu;

'.

bl szkodliwej działalności przedsiębiorcy skła­

dowego lub jego pracowników dla Skarbu

Państwa albo dla osób składających towary.

4. Taryfę opłat składowych, pobieranych przez

publiczny skład celny za prze:chowywanie towarów

i czynności z tem związane, zatwierdza Minister

Skarbu.

Przyjęcie towarów na skład.

Art. 64. 1. Urząd celny wydaje stronie potwierdzenie zgłoszenia towaru na skład (art. 36 ust. 1

p. d), na które m publiczny sHadcelny obowiązany

jest poświadczyć przyjęcie złożonego towaru. Potwierdzenie takie może być indosowane i uprawnia

do rozporządzania towarem w rozumieniu postanowień art. 37. Przyjęcie towaru na skład potwierdza

publiczny skład celny również urzędowi celnemu.

2. Z urzędu, bez zgłoszenia strony, mogą być

złożone na przechowanie w publicznych składach celnych

al towary zrewidowane z urzędu (art. 36

ust. 5),

bl towary, od których należności celne nie zostały w przepisanym okresie uiszczone,

c) towary zaj~te w postępowaniu karnem skar..

bowem.

. 3. Pub~iczny skład celny obowiązany jest do

przy)mowama na przechowanie towarów wymienionych w ust. 2. Towary te mają pierwszeństwo przed

towarami zgłoszonemi do przechowania przez slr ony.

Obowiązki i odpowiec:Lzialność przedsiębiorcy składo-

wego.

Art. 65. 1. Przec1si Gbiorca prowadzący pubU ..

czny skład celny jest obowiązany

a) urządzać pomieszczenia składowe według'

zleceń władz celnych,

b) zabezpieczać s;kład celny od pożaru a złożo ..

ne w nim towary od pożaru i kradzieży,

cl utrzymywać skład celny i poszczególne pomieszczen.ia składowe w porządku i dbać

o hezpieczeństwo złożonych w nich towarów,

d) otwierać i zamykać skła,d w godzinach us.ta·

lonych przez władze celne,

el w za'!uesie czynności składowych stosować

się do zleceń władz celnych,

f) prowadzić przepisane ksi·ęgi składowe,

g) przestrzegać okresu ustalonego dla przechowywania towarów w składzie,

hl dostarczać bezpłatnie mies:tkańdla funkcjonariuszów urzędu celnego sprawujących

k'ontrnlę celną w składzie.

i) usuwać swy{;h pracowników na żądan-ie

władz celny<::h od zaięć w składzie.

2. Przedsiębiorca składowy ponosi odpowiedzia,lność za na l eżności celne i in ne (art. 43 ust. 3)

przypa.dają:ce od lowarów, których ubytek nastąpił

Nr. 64.

Dziennik Ustaw. ' p.oz. 610.

wskutek kradzieży lub niedbalstwa w zarządzie skła J

dem celnym.

Prawa i obowiązki osób składających.

Art. 66. 1. Strona ma prawo pod kontrolą

cę, lną doglądać, czy towary przez nią w składzie zło­

ż·one znajdują się w dobrym stanie li sŁosować dozwo10IJ.ę środki, potrzebne do utrzymania towarów w takim stanie.

2. Strona ma prawo za zgodą władz celnych

,i :pod kontrolą celną

a) przepakowywać, sortować, dzielić, czyścić

towary i poddawać je innym podobnym

czynnościom; .

b) uzupełniać lub dopełniać . towary złożone

w składzie towarami pochodzącemi z wolnego obrotu, które przez to nabierają charakteru towarów zagranicznych;

c) pobierać próbki towarów;

d) poddawać towary przeróbce lub obróbce

pod warunkiem uzysk ania osobnego na to

pozwolenia Ministra Skarbu.

3. Strona jes t obowiązana stosować się do przepisów składowych, w szczcgólnośd do przepisów

ustalających wewnętrzny porządek w składzie.

:Wzajemne prawa i obowiązki przedsiębiorcy składowego i osoby składającej.

Art. 67. 1. Przedsiębiorca składowy ma wobec osoby składającej obowiązek

a) dbać o zło ż one w składzie towary ze starannością sumiennego kupca,

b) ubezpieczać złożone towary od pożaru i kradzieży, chyba że osoba składająca pisemnie

tego się zrzeknie,

c) zawiadamiać niezwłocznie osobę składającą

o dostrzegalnych zmianach w opakowaniach

lub tO'warach, wskazujących na ubytek,

uszkodzenie lub zepsucie towarów, a w przypadkach nagłej potrzeby przedsiębrać środ­

ki zapobiegawcze.

2. Przedsiębiorca składowy ma wobec osohy

składającej prawo

a) pobierania opłat składowych i żądania zwr·otu wydatków związanych z utrzymywaniem

towarów w składzie,

b) zastawu na złożonych towarach dla zabezpieczenia roszczeń wymienionych pod a),

e) zgłaszania do urzędu celnego wniosku

o sprzedaż złożonych towarów. jeżeli osoba

skIadająca zalega z opIatami składowemi za

okres dłuższy niż 3 miesiące.

3. Strona składająca obowiązana jest uiszczać

przedsiębi, orcy składowemu opłaty składowe i zwracać wydatki zwiążane z utrzymaniem towarów

w składzie.

4. Inne wzajemne prawa i obowiązk,i przedsię­

biorcy składowego i osoby składającej mogą być ustalane w umowie s.kładowej pomiędzy niemi zawartej,

ieżeli ich nie regulują odrębne przepisy.

Okres przechowywania towarów.

Art. 68. 1. Towary złożon a na wniosek strony

w publicznym 'składzie celnym mogą być przechowywane w 'ciągu 3 lat. W przypadkach zasługuiących na

uwzględnienie okres ten może być przez władze celne przedłużany.

2. Towary w oKresie składowyn niepodjęte ze

składu lub niewywiezione zagranicę podlegają s'RrZ13daży przez urząd celny celem pokrycia ciążących na

nich należności celnych i innych (art. 43 ust. 3).

3. Jeżeli towarom przechowywanym W składzie

grozi zepsucie lub inne ważne względy nie pozwalają

na dalsze ich przechowywanie, towary takie na wniosek przeds.iębiorcy składow~go podlegają sprzedaży

przez urząd celny przed upływem okresu składowego.

W przypadkach nagłej potrzeby wymienione towary

mogą być sprzedane bez uprzedzenia strony.

Dalsza odprawa celna towarów złożopych W &~hl(ł~ię.

Art. 69. 1. Do towarów złożonych w skła,cizie

może mieć zastosowanie odprawa celna ostateczna,

wa,r unkowa i powrotny wywóz zagranicę. W przypadkach zasługujących na uwzględnienie władze cel,

ne mogą pozwolić na przekazanie (przewóz) paszcze'

gólnych towarów z jednego składu celnego do drugiego.

2. Celem dokonania odprawy według ust. 1

strona powinna złożyć nowe zgłoszenie na piśmie,

które powoduje wszelkie skutki przewidziane dla danego zgłoszenia. Odprawa odbywa się według ogólnych zasad.

3. O sŁosowaniu stawek celnych i opłat manipulacyjnych, w tern i dodatkowych (akcydencji), do

towarów złożonych w składzie rozstrzyga dzień zło­

żenia nowego zgłoszenia (ust. 2), jeżeli uiszczenie należności celnych nastąpi w okresie

ustalonym

wart. 116. Po upływie tego okresu rozstrzyga dzień

uiszczenia należności celnych. Przy sprzedaży towarów (art. 68 ust. 2 i 3) rozstrzyga dzień ich sprzedaży.

4. O slosowaniu przepisów celnych niedotyczą­

<:ych stawek celnych i opłat manipulacyjnych rozstrzyga dzień złożenia nowego zgłoszenia celnego.

O stosowaniu ograniczeń przywozowych decydują

przepisy art. 30.

5. Do towarów złożonych w składzie mają zastosowanie przepisy art. 46 ust. 2 - 5 i 7. Przy od,

prawie towarów P9ddanych w składzie celnym przemianom wymienionym wart. -66 ust. 2 może być dozwolone wymierzenie cła w,edł.ug stanu. w jakim towary znajdują się w czasie rewizji przeprowadzonej

celem dokonania odprawy.

6. Towary złożone w składzie tranzytowym

mogą być odprawione do wolnego obrotu tylko za

osobnem pozwoleniem władz celnych.

Regulaminy dla składów celnych.

Art. 70. Szczegółowe przepisy o urządzeniu

i prowadzeniu składów celnych ustailają regulaminy.

Dla składów nieurzędowych regulaminy zatwierdza

władza celna.

B. Prywatne skład!y celne.

Zakładanie i prowadzenie składów.

Art. 71. 1. Dla założenia prywatnego składu

celnego wymagana jest ko.ncesja, k.tórą wydaje Minister Skarbu według własnego uznania i na wanmkach prz,e z niego ustalanych. Koncesja nie może być

odstąpiona innej osobie bez pozwolenia Ministra

Skarbu.

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

2. Koncesja wydawana jest na oznaczony czas. bu Państwa, jak np. ze zwrotu ceł (art. 23 ust. 1

Minister Skarbu może wydaną konc.esję przed upły­ punkt bl, zwolnienia od podaŁ'ku przemysłowego) t.

wem okresu jej ważności cofnąć lub czasowo zawie- p., to zwolnienie lego rodzaju lowarów od ceł iog-rasić w razie ujawnienia

nkzeń przywozowych może nastąpić tyl'ko za osobal nadużycia popełnionego przez koncesjona- nem pozwoleniem władzy celnej pod warunkiem

rjusza lub jego pracowników lub też ucze- zwrotu przez stronę kwot uzyskanych przy wywo?i~.

stnictwa koncesjonarjusza lub jego pracow~

Zasady powrotnego wywozu lowarów zagranicę

n~ków w nadużyciu,

poza obrotem warunkowym.

hl szkodliwej działalności koncesjonarjusza lub

jego pracowników ,dla Skarbu Państwa.

Art. 73. 1. Zagraniczne towary celne mogil

3. Celem złożenia na skład towary powinny być za zezwoleniem władz celnych wywożone zpO,~

być z,głoszone w sposób ustalony dla odpra~ ostawrotem zagranicę.

' .

tecznej.

2. Wywóz towarów wymienionych w ust. 1 na"

4. Towary złożone w prywatnym składzie cel- stępuje na warunka'c h ustalanych przez Minis~ra

nymmogą być przechowywane w ciągu 2 lat. W przySkarbu w drodze rozporządzenia.

'

padka'c h 'zasługujących na uwzględnienie okres ten

3. Towary wywożone według ust. 1 są wolne

może być przez władze celne przedłużany. W razie

od nalleżności celnych przywozowych, o ile zaś należ­

przekroczenia okresu składowego stosuje się przepi- ności Łe zostały uiszczone, podlegają one zwrotowi.

sy art. 68 ust. 2.

4. Wywóz towarów za·g ranicznych, które już

, 5. Do towarów złoż::>nych na s~kład może mieć weszły do wolnego ,obrotu, może nastąpić za zwrotem

zastosowanie odprawa celna ostatecznai warunkowa należności celnych tylko w wyjątkowych przypadi powrotny wywóz zrugranicę. Dla za,sŁosowania żą­ kach określanych przez Ministra Skarbu w drodze

danego rodzaju odprawy 's trona winna złożyć osobny rozporządzenia. Dla opakowań zewnętrznych i wewniosek na piśmi.e.

wnętrznych, Ik tóre były w przywozie oddzielnie oclo,

6. O s't osowaniu stawek celnych i opłat manipu- ne, mogą być w tym względzie przyznane ulgi.

lacyjnych, w tern i dodatkowych (akcydencji), do to5. Zwolnienie od należności celnych lub ·' ióh

warów złożonych na skład rozstrzyga dzień złożenia zwrot według ust. 3 i 4 nie obejmuje opla't składowych

wniosku (ust. 5), jeżeli uiszczenie należności celnych (art. 17 punkt d).

nas,tąpi w okresie ustalonym wart. 116. Po upływie

6. Zagrailiczne towary, których powrotny wy.tego okresu rozstrzyga dzień uiszczenia należności wóź zaQranicę został przez władze celne dozwolony,

celnych. Przy sprzedaży towarów rozstrzyga dzień nie podlegają cłom i ograniczeniom wywozowym.

ich sprzedaży. O stosowaniu ograniczeń przywozoR o z d z i a ł III.

wych decydują przepisy art. 30.

7. Do towarów złożonych w prywatnym skła­ Osobne przepisy dla poszczególnych rodzajów przeor

dzie celnym mają zasŁosowanie przepisy art. 46 ust.

wozu towarów przez granicę celną.

2 - 5 i 7. Przy odprawie towarów poddanych w pry1. Przewóz drogami kołowe mi.

watnym składzie celnym przemianom w~mieni?nym

wart. 66 ust. 2 może być dozwolone wymlerzeme cła

Ograniczenie przewozu.

. ..

według stanu, w jakim towary znajdują się w czasie

~rt. 74. Przewóz osób i towarów drogami k07

reWizji przeprowadzonej celem dokonania odprawy. łowemi przez granicę celną podlega ograniczeniom

8. Towary złożone w prywa tnym składzie tran- celnvm. które ustala Minister Skarbu w drodze roz·

zytowym mogą być odprawione do wolnego obrotu porządzenia.

tylko za osobnem pozwoleniem włf1dz celnych.

Zawodowy i zarobkowy przewóz samochodami.

9. Przepisy o regulaminach dla składów celArt. 75. Na zawodowy lub zarobl<owy przenych (art. 70), o prawach i obowiązkach osób składa­

jących (art. 661. jak również przepisy o obowiązkach wóz samochodami osób i towarów przez granicę cel.

i odpowiedzialności przedsiębiorcy składowego fa rt. ną wymagana jest zgoda Ministra Skarbu.

65 ust. 1 punkty a - g, i, oraz ust. 2) mają analogicz- Instrukcja celna dla przewozu podróżnych i towarów

ne zastosowanie.

drogami kołowemi.

5~ Powrotny przywóz i wywóz poza obrotem warunArt. 76. Szczegółowe przepisy o postępowa-'

kowym.

niu celnem w związku z przewozem przez graniCę

Zasady powrotnego przywozu towarów do kraju poza celną drogami kołowemi osób i towarów wydaje Minister Skarbu.

- obrotem warunkowym.

2. Przewóz kolejami żelaznemi.

Art. 72. 1. Krajowe towary zwrócone do kraju z zagranicy w stanie niezmienionym władze celne

Czas przewozu.

mogą zwalniać od ceł i ograniczeń przywoz~wych.

Art. 77. Koleje przeznaczone do użytku publi:Minister Skarbu usŁala w drodze rozporządzema wa- cznego mogą przez granicę celną przewozić podróż:'

runki, na jakich zwrotne towary krajowe mogą być nych, bagaże i towary zarówno w dzień jak i w nocy.

zwalniane od c eł przywozowych.

Instrukcja kolejowo-celna.

2. W przypadkach zwolnienia od ceł przywozowych zwrotnych towarów krajowych, od których przy

Art. 78. Szczegółowe przepisy o postępowa­

Wywozi.e były uiszczone da wywozowe, cła te podle- ' niu 'kolejowo-celnery. w związ'ku z przewozem przez

granicę celną osób, ba g ażów i towarów wydaje Mink

gają zwrotowi.

,.

3. Jeżeli przy wywozie krajowego towaru za- ster Skarbu w porozumieniu z Ministrem Komumgranicę strona korzystała z pomocy finansowej SkarIkacji.

Nr. 84.

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

3. Przewóz pocztą.

Ograniczenie przywozu przedmiotów w listach.

Art. 79. Przywóz w listach do polskiego obszaru celnego przedmiotów podlegających należno­

ściom: celnym nie jest dozwolony.

Kontrola i rewizja celna.

Art. 80. Paczki pocztowe przewożone przez

gr.anicę celną podlegają przepisom prawa niniejszego

R'k ontroli i rewizji celnej towarów. Dotyczy to również przesył,ek listowych w prźypadkach podejrzenia,

że. zawierają one przedmioty podlegające należno­

śCiQmcelnym lub ograniczeniom w obrocie towarowym z zagranicą. Kontrola celna obejmuje ta·kże środ­

,k i przewozowe.

Zastępstwo strony.

Art. 81. Jeżeli strona nie zastrzeże sobie osobistego udziału w załatwieniu formalności celnych,

odprawa celna odbywa się w nieobecności strony

przy udziale organu pocztowego. Zastępstwo strony

przez agentów celnych nie jest dozwolone.

<:-

Instrukcja pocztowo-celna.

Art. 82. Szczegółowe przepisy o postępowa­

n:iu pocztowo-celnem w związ'ku z przewozem pocztowych przesyłek celnych wydaje Minister Skarbu

w porozumieniu z Ministrem Poczt i Telegrafów.

4• . Przewóz graniczne mi śródlądowemi drogami wod.

nemi.

wód granicznych.

Art. 83. Jako graniczne wody śródlądowe

w '-' rozumieniu prawa niniejszego uważa się wszelkie

wody stojące i bieżące, jc.k jeziora, stawy, rzeki, kanały, strumienie i t. p., które stanowią granicę celną

lub są przez granicę celną przecięte. \ąładze celne

mogą w przypadkach, gdy warunki celnej ochrony

granicy tego wymagają, uznać jako wody graniczne

także ' inne wody położone w pasie do lOkm od granicy celnej. Wody graniczne powinny być jako lakie

w sposób widoczny oznaczone.

Pojęcie statku.

Art. 84. Jako statek w rozumieniu pnwa niniejszego uważa się każde pływające urządzenie poruszane siłą własną lub obcą.

Pojęcie

.-

Zgłoszenie statku przy przyjeździe i wyjeździe.

Art. 85.

Po przyjeździe

statku

z

zagranicy

i' przed wyjazdem statku zagranicę kierownik statku

(kapitan, szyper, retman), obowiązanY ' jest przedstawić granicznemu urzędowi celnemu zgłoszenie o~ólne

statku i jego ładnniku fmanifed), konosamenty, wykaz

włazów i skrytek, spis prowizji i zasobów okręto­

wych, spis bagażów zarejestrowanych oraz spis

przedmiotów podlegaj,\cych cłu, przywiezionych

przez kierownika i zało g ę statku.

Odpowiedzialność za ni!>.nrawidłowe zgłoszen;e

statku.

Art. 86. 1. Kierownik starku ponosi wobe'c

właclz celnych odpowiedz i alność , ieże'li dane zawade

,\/ zgłoszeniu ogólnem statku i jego ładunku (manifeście), konosamentach, wykazie wł a zów i skrytek, spisie prowizji, zasobów okrętowych i bagażów zarejestrowanych nie są zgodne z rzeczywistością.

1597

2. Kierownik i załoga statku ponos,zą odpowie~

wobec władz celnych, jeżeli sporżądzony

przez nich spis przedmiotów podlegających du nie

jeslzgodny z rzeczywistością.

3. Kierownik statku nie ponosi odpowiedzialności za określenie wagi i rodzaju towarów w manifeś·cie i zgłoszeniu ogólnem, jeżeli w tych dokumentach wyraźnie zaznaczy, że rodzaj i waga towarów

nie są mu znane.

4. Ilość prowizji i zasobów okrętowych może

być podana w przybliżeniu.

dzialność

Osobne ułatwienia dla statków.

Art. 87. Dla pewnych rodzajów statków oraz

d1a ruchu na wodach granicznych Minister Skarbu

może w drodze rozporządzenia ustClilać osobne uła~

twienia w postępowaniu żeglugowo-celnem.

Instrukcja żeglugowo-celna.

Art. 88. Szczegółowe przepisy o postępowa­

niu żeglugowo - celnem w związku z przewozem

przez granicę celną osób oraz z przewo'z em towarów

celnych, a w szczególności ze spławem ma,tetjałów

drzewnych (tratwy i t. p.J, wydaje Minister Skarbu

w porozumieniu z właściwymi ministrami.

5. Przewóz drogą morską.

Kontrola celna w morskim pasie celnym.

Art. 89. 1. W morskim pasie celnym (art. 5)

statki podlegają kontroli celnej.

2. \V morskim pasie celnym nie wolno bez zezwolenia wla,dz celnych

a) wydawać ze statku i przyjmować na statek

towarów,

b) przybijać statkiem do innych statków i do

lądu w miejs'c u niedozwolonem,

c) opuszczać statku i wstępować na statek.

3. W przypadkach naruszenia przez statki prźe­

bywające w morskim pasie celnym przepisów wymienionych w ust. 2 lub w razie podejrzenia o przemyt~

nictwo organom zarządu ceł służy prawo

a) zatrzymania statku,

bl wkroczenia na statek i żądania przedłożenia

dokumentów ładunkowych, okrętowych itp.,

c) przeszukiwania statku,

d) przymusowego dostawienia statku do najbliższego urzędu 'c elnego.

Kontrola celna w porcie •

Art. 90. 1. Cały obszar portu wraz z wszelkiemi urządzeniami portowemi pozostaje pod końtro­

lą celną.

2. Wladzom c.elnym służy w każdym czas1e

prawo wstępu na wszystkie statki znajdujące się w

porcie z wyj ą tkiem statków wojennych.

3. Kontrola celna na obszarach portów wojennych odbywa ,się w myśl prz,episów, wydawanych

przez Min istra Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Spraw Wojskowych.

Wjazd: statku do portu.

Art. 91. Przed wjazdem statku do portu i p'rzy

wjeździe do portu wstęp na statek dożwolony jest pilotowi zaprzysic;żonemu przez władzę celną oraz wła­

dzom uprawnionym. Inne osoby mogą wchodzić na

statek tylko za osobnem pozwoleniem wła,dz celtlych.

·.

Nr. 84.

Dz,i ennik Ustaw. Poz. 610.

Zgłoszenie statku przy przyjeździe.

1. Po zawinięciu statku do portu kapitan obowiązany jest w przepisanym okresie czasu

przedstawić urzędowi celnemu

a) manifest w)"Stawiony zagmnicą obejmują­

cy wszystkie towary znajdujące się na

statku, '

,

b) z,głoszenie ogó1ne obejmujące wszyst'kie towary przeznaczone do wyładowania,

cJ konosamenty,

d) wykaz włazów i skrytek,

e) spis prowizji i zasobów okrętowych,

f) spis bagażów zarejestrowanych,

g) spis przedmiotów podlegających cłu, przywieóonych przez kapitana i załogę statku.

2. Minister Skarbu ustala w drodze rozporzą­

dzep;a, ja'k ie dane ma zawierać zgłoszenie ogólne

prz", widziane w ust. 1 punkt b.

3. Urząd celny może żądać przedstawienia

przez kapitana statku spisu podróżnych i załogi.

Art. 92.

Przyjęcie statku. Wyładowanie towarów.

Art. 93. 1. Przyjęcie zgłoszenia statku oraz

wstepna rewizja celna sta t ku odbywają się od wschodu do za'c hodu słońca. Władze celne mOQ,ą zezwalać

na przyjęcie zgłoszenia i rewizję celną także w innym

czasie.

2. Wyładowanie towarów może nastąpić dopiero po dokonaniu wstępnej rewizji celnej statku.

Przyjęcie statków na red~ie.

Art. 94. Przyjęcie statków, odprawa celna podrÓŻnych oraz wyładowanie towarów może odbywać

się również na redzie według przepisów wydawanych

, przez Ministra Skarbu.

Załadowanie towarów przy wyjeździestatk1.1.

Art. 95. 1. O zamierzonem ładowaniu towarów na statek strona powinna zawia,domić na piśmie

urząd celny.

2. Towary przeznaczone do wywozu powinny

być przed załadowaniem na statek zgłoszone do odprawy wywozowej.

Zgłoszenie statku przy wyjeździe.

Art. 96. 1. Po ukończeniu załadowania kapitan

statku składa urzędowi celnemu

al zgłoszenie ogólne obejmujące wszystkie załadowane towary,

bl konosamenty.

cI zgłoszenie wyjazdu statku.

2. Minister Skarbu u s Łala w drodze rozporzą­

dzenia, jakie dane ma zawierać zgłoszenie ogólne

przewidziane w ust. 1 punkt a .

3. Wyjazd statku nie może nastąpić bez pisemnego zezwolenia urzędu celnego, stwierdzające­

go, że odprawa celna statku została ukończona.

Odpowiedzialność za nieprawidłowe zgłoszJenie

statku.

Art. 97. 1. Kapitan statku ponosi odpowiedzialność wobec władz celnych, jeżeli dane zawarte

w dokumentach wyszczególnionych wart. 92 ust. 1

punkty a, b, d, e i f, oraz wart. 96 ust. 1 punkt a nie

są zgodne z rzeczywistością·

2. Kapitan i za.łoga statku ponoszą odpowiedzialność wobec władz celnych, jeżeli sporządzony

przez nich spis przedmiotów podlegających cłu (art.

92 ust. 1 punkt g) nie jest zgodny z rzeczywistością.

3. Kapitan nie ponosi odpowiedzialności za

określenie wagi i rodzaju towarów w manifeście

i zgłoszeniach ogólnych, jdeli w tych dokumentach

wyrażnie zaznaczy, że rodz,aj i waga towarów nie są

mu znane.

4. Ilość prowizji i zasobów okrętowych może

być podana w przybliżeniu.

.

.

..

Pośrednicy okrętowi.

okrętowi (maklerzy)

mogą w zastępstwie kapitana statku wykonywać

czynności przewidziane wart. 92 i 96 oraz po'średni­

czyć w spraw,ach postępowania celnego między kapitanem statku a urzędami celnemi.

Art. 98.

2.

1. Pośrednicy

Kto chce zawodowo lub zarobkowo wyko-

nywać czynności wymienione w ust. 1, powinien być

wpisany w rejestrze handlowym jako przedsiębiorca

trudniący się maklerstwem okręŁowem i złożyć zgło­

szenie na piśmie we właściwym urzędzie celnym

o dopuszczenie go do występowania w urzędzie celnym w zastępstwie kapitanów statków. Pośrednicy

okrętowi nie mają uprawnień agentów celnych

(art. 38 i 39).

3. Pośrednicy okrqtowi, działający w zastęp­

stwie kapitanów statków, ponoszą odpowiedzialność

przewidzianą wart. 97.

4. W razie popełnienia nadużycia celnego

przez pośrednika okrętowego władza celna może nie

dopuścić go do dalszego wykonywania czynności wy_ ·

mienionych w ust. 1.

Ułatwienia celne w ruchu morskim.

Minister Skarbu może w drodze rozporządzenia ustanawiać dla pewnych rodzajów stat. Art. 99;

ków oraz dla pewnych rodzajów ruchu morskiego

osobne ułatwienia w postępowaniu celnem.

Stosowanie przepisów celnych do statków wojennych.

Art. 100. 1. Statki wojenne nie podlegają reWIZJI celnej.

2. Przepisy o postępowaniu celnem ze statkami wojennemi wydaje Mińister Skarbu w porozumieniu z właściwymi ministrami.

Przedmioty awaryjne.

Art. 101. 1. Przedmioty awaryjne powinny być

zgłoszone najbliższemu urzędowi celnemu.

2. Od ul'zkodzonych zagranicznych przedmiotów awaryjnych sprzedawanych w drodze publicznego przetargu można pobierać jako cło przywozowe

dziesią tą część kwoty uzyskanej z przetargu.

3. Zagraniczne przedmioty awaryjne, przechodzące na własność Skarbu Państwa, wolne są od należności celnych.

4. Krajowe przedmioty awaryjne ze statków,

które po opuszczeniu portu uległy nieszczęśliwemu

wypadkowi, są wolne od należności celnych i ograniczeń przywozowych, jeżeli fakt awarji i krajowe pochodzenie przedmiotów zostaną udowodnione.

Instrub:cja morsko-celna.

Art. 102. Szczegółowe przepisy o postępowa­

niu morsko-celnem w związku z przewozem osób

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

Nr. 84.

i towarów wydaje Minister Skarbu w porozumieniu

z zainteresowanymi ministrami.

6. Przewóz drogami powietrznemi.

Przelot statków powietrznych przez granicę celną.

Lotniska celne.

Art. 103. 1. Dla przelotu statków powietrznych przez granicę celną mogą być ustalane pewne

. miejsca.

2. Statki powietrzne przylatujące z zagranicy

powinny lądować a odlatu;ące zagranicę wzlatywać

wyłącznie na wyznacwnych w tym celu lotniskach

pozostających pod kontrolą celną (lotniska celne).

,Minister Skarbu może zezwalać na odprawę celną

w innem miejscu.

3. Lotniska celne ustala i podaje do wiadomości publicznej Minister Skarbu w porozumieniu

z właściwymi ministrami.

4. Pierwsze lotnisko celne, na którem ląduje

statek powietrzny przybyły z zagranicy, jest lotniskiem celnem wejściowem. Lotnisko celne, z którego

statek powietrzny odlatuje bezpośrednio zagr.anicę,

jest lotniskiem celnem wyjściowem.

.

5. Drogę między granicą celną a lotniskiem

wejściowem oraz drog~ między lotniskiem wyjścio­

wem a granicą celną statki powietrzne obowiązane

są przebyć bez lądowania i zmiany ładunku.

Lądowanie przymusowe.

Art. 104. 1. Jeżeli przylatujący z zagranicy lub

przelatujący nad polskim obszarem celnym statek powietrzny je.s.t po przekroczeniu granicy celnej z'muszony względami bezpieczeństwa do lądowania przed

przylotem na lotnisko celne, dowódca statku obowią­

zany jest natychmiast po wylądowaniu zawiadomic

o tern najbliższy urząd celny, a w razie trudności zawiadomienia urzędu celnego - najbliższe organa

skarbowe lub ochrony granicy celnej' albo policyjne

lub miejscowy zarząd gminy, który ze swej strony powinien zawiadomić o przymusowem lądowaniu statku najbliższy z oznaczonych organów państwowych.

2. Statek powietrzny może wyruszyć w dalszą

drogę tylko za zezwoleniem organu państwowego

(ust. 1) i w razie żądania tego organu powinien lądo­

wać na wskaz,a nem przez niego lotnisku celnem.

3. Jeżeli statek powietrzny był odprawiony do

odlotu zagranicę, a następnie zmuszony względami

bezpieczeństwa do lądowania przed przekroczeniem

granicy celnej, mają zastosowanie co do obowiązku

zawiadomienia o przymusowem lądowaniu postanowienia ustępu 1. Organa państwowe mogą zarządzić,

aby statek udał się do wskazanego przez nich lotniska celnego celem ponownej kontroli podróżnych,

ładunku i dokumentów Bez zezwolenia wspomnianych or!!anów państwowych statek nie może wyruszyć w dalszą drorę.

4. Minister Skarbu ustala w drodze rozporzą­

dzenia, w j.a ki.ch przypadkach statki powietrzne 1ą­

du:ace przymusowo mogą być zwolnione od kontroli

celnej.

Wyrzucanie przesyłek podczas lotu. Odpowiedzialność za wyrzucone przesyłki.

Art. 105. 1. Wyrzucanie na polskim obszarze

celnym ze statku powietrznego przesyłek w przywozie nieodprawionych, i,ak również przesyłekodpra-

1599

wionych już przez urząd celny .do wywozu zagranicę, jest wzbronione.

2. Wyjątek od tego przepisu stanow1ą

a) pocztowe przesyłki z gazetami i listami, które mogą być wyrzucane w ustalonych miej,sca'c h przy zachowaniu warunków określa­

nych przez Ministra Skarbu w porozumieniu

z właściwymi ministrami;

b} przesyłki wyrzucane podczas lotu dla ratowania podróżnych i załogi, o czem dowódca

statku obowiązany jest zawiadomić urząd

eelny przy pierwszem lądowaniu.

3. Za należności celne i inne (art. 43 ust. 3),

ciążące na wyrzuconych przesyłkach, dowódca i wła­

ściciel statku ponoszą solidarną

odpowiedzialność

wobec władz celnych, przyczem pos-tanowienia art. 59

ust. 2 mają analogiczne zastosowanie.

4. Jeżeli wyrzucone przesyłki były przewożo­

ne przez przedsiębiorstwo przewozowe, odpowiedzialność wymienioną w ust. 3 ponoszą solidarnie dowódca statku i przedsiębiorstwo przewozowe.

5. Władze celne mogą w przypadkach zasłu­

gujących na uwzględnienie przyznać zwolnienie od

odpowiedzialności określonei w ust. 3 i 4.

6, Postanowienia ust. t - 5 mają zastosowanie również do statków powietrznych przelatujących

nad pol'Skim obszarem celnym bez lądowania.

Nakaz lądowania.

Art. 106. W przypadkach

al naruszenia przepisów celnych przez załogę

statku powietrznego lub podróżnych,

bl podejrzenia o przemytnictwo organa celne i ochrony granicy mają prawo wydania załodze statku nakazu bezzwłocznego lądowa­

nia na naibliższem lotnisku oraz prawo użycia w tym

celu wszelkich środków dozwolonych odrębnemi

przepisami o ruchu powietrznym.

Zawodowy i zarobkowy przewóz statkami powietrznemi.

Art. 107. Przewidziane w odrębnych przepisach zezwolenie (koncesja) na z.awodowy lub zarobkowy przewóz statkami powietrznemi osób iłowa·

rów przez granicę celną wydaje się w porozumieniu

z Mini'Strem Skarbu.

Przylot z zagranicy. Przedsła.wienie dokumentów.

Art. 108. 1. Po wylądowaniu na lotnisku celnem dowódca statku obowiązany jest przedstawić

urzędowi celnemu dziennik podróży poświadczony

przez urząd celny miejsca odlotu i zgło·sić do odprawy celnej statek powietrzny wraz ze spisem prowizji

i zasobów statku

2. Przy przewozie przesyłek towarowych lub

bagażów zarejestrowanych dowódca statku obowią­

z.any jest posiadać manifest (deklarację ogólną ładun­

ku) i przedstawi~ go urzędowi celnemu wraz z innemi dokumenlami wymaganemi do odprawycelnei.

3. Na żądanie urzędu celnego dowódca statku obowiązany jest przedslawić spis podróżnych

i załogi.

Odlot zagranicę. Przedstawienie dokumentów.

Art. 109. 1. Przy odprawie celnej wywozowej

dowódca statku obowiązany jest przedstawić urzędo.

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

wi celnemu dziennik podróży i manifeJst (deklarację

ogólną ładunku).

2. Na żądanie urzędu celnego dowódca statku

obowiązany jest przedstawić spis podróżnych i załogi oraz deklaracje celne nadawcy na przesyłki to~

wIa rowe.

Wojslwwe statki powietrzne.

Art. 110. Zakres kontroli celnej wojskowych

statków powietrznych ustala Minisber Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojis kowych.

Instrukcja lotniczo~celna.

Art. 111. Szczegółowe przepisy o postępowa­

niu lotniczo-celnem w związku z przewozem lotniczych przesyłek celnych oraz z przewozem osób

przez granicę celną wydaje Minister Skarbu w porozumieniu z właściwymi ministrami.

R o z d z i a ł IV.

Osobne przepisy dla pasa granicznego.

Mały ruch graniczny.

Art. 112. 1. Jako mały ruch graniczny w rozumieniu prawa niniejszego uwalża się ruch mieszkańców własnego i sąsiedniego

prusa granicznego

przez granicę celną, mający na celu zaspakajani,e

własnych potrzeb osobistych i gospodarczych w obszarze granicznym sąsiedniego państwa.

2. Dla małego ruchu granicznego Minister

Skarbu może w drodze rozporządzenia ustanawiać

osobne ułatwienia celne.

Do,raźna pomoc duchowna i lekarska. Wypr,awy t'a~

wwnicze.

Art. 113. 1. Duchownym, lekarzom, felczerom

i poł.o,żnym, śpieszącym z doraźną pomocą w pasie

granicznym, mogą być przyznawane

a) ułatwienia celne co do miejsca i czas:u przekraczania granicy celnej,

'

b) zwolnienie od cła dla przewożonych przez

nich przedmiotów potrzebnych do spełnie­

nia obowiązków duszpasterskich lub do wykonania z,awodu.

2. Ulgi według ust. 1 mają analogiczne za'stosowanie do pociągów i drużyn ratowniczych oraz

straży pożarnych, śpieszących wraz z przyborami ratowniczemi na miejsce wypadku celem niesienia dor,aźnej pomocy.

Rybołówstwo na wodach granicznych.

Art. 114. 1. Rybakom, uprawiaiącym ryboł6wstwo na wodach granicznych (art. 83), mogą być

przyznawane ułatwienia celne tak co do miejscą

i czasu przekraczania granicy celnej, jak i co dó

przewozu przez granicę ' celną połowu i przyborów

rybackich.

2. Dla połowu pochodzącego z wód granicznych położonych poza granicą celną może być p.rzyznawane zwolnienie od cła.

Ograniczenia w granicznym pasie celnym.

Art. 115. 1. W interesie celnej ochrony granicy mogą być dla granicznego pasa celnego, nie wyłączając wód granicznych, ustanawiane w drodze

rozporządzenia Ministra Skarbu przepisy ograniczające przewóz i przechowywanie towarów oraz zaostrzające kontrolę celną towarów.

>

Nr. 84.

2. Przewidziane w odrębnych przepisach zezwolenie (licencja) na uprawianie handlu okrężnego

w granicznym pasie celnym wydaje się w porozumieniu z władzami celnemi. Władze celne mogą z han~

dlu okrężnego wyłączać ogólnie lub dla pewnych odcinków granicznego pasa c'elnego niektóre towary,

niezależnie od towarów wyłączonych na mocy innych

przepils ów.

Część VI.

UISZCZENIE NALEżNOśCI CELNYCH.

Termin uiszczenia należności celnych.

1. Strona obowi ązana jest do uiszczenia wymierzonych prz,e z urząd celny należności celnych w ciągu 14 dni po dniu usblenia wyniku rewizji celnej.

2. W przypadkach wniesienia zażalenia w

sprawie stosowania taryfy celnej bieg terminu,

w którym strona obowią,zana jest uiścić należności

celne, rozpoczyna się następnego dnia po dniu, w

którym orzeczenie władz celnych uzyskało prawo-

Art.!. 116.

mocność.

Kary za z,włokę.

Art. 117. 1. W przypadkach, gdy towary odo.

prawion2 warunkowo nie zostały w ustalonym termi-.

nie wywiezione zagranicę lub przywiezione z zagranicy i powstaje według art. 56 punkt a obowiązek

uiszczenia należności celnych, pobiera się od wymienionych należności karę za zwłokę w wysokości

ustalanej przez Mini's tra Skarbu w drodze rozporzą­

dzenia. Karę za zwłokę liczy się od dnia dokonania

warunkowej odprawy.

2. Minister Skarbu może w poszczególnych

przypadkach zwalniać od kary za zwłokę.

Sltutld prawne nieuiszczenia należności celnych

w ustawowym terminie.

,

Art. 118. 1. Towary, od ,których należności'

celne nie zostały uiszczone w okresie ustalonym w

art. 116, podlegają sprzedaży (art. 125 - 129).

2. Minister Skarbu może w drodze rozporzą­

dzenia zezwalać na odroczenie sprzedaży towarów,

od których należności celnych nie uiszcz'ono (ust. 1),

i ustanawiać okresy, w ciągu których towary takie

mogą być przechowywane w magazynach i składach

celnych.

Odraczanie należności celnych.

Art. 119. 1. Minis.ter Skarbu może .zezwalać

władzom, urzędom i przedsiębiorstwom państwo~

wym

a) na uiszczanie należności celnych w okresie

późniejszym aniżeli przewiduje art. 116,

b) na zbiorowe uiszczanie należności celnych

w periodycznych terminach.

2. Minister Skarbu ustala warunki, na których

odroczenie (ust. 1) może być przyznawane, oraz tok

postępowania.

Kredytowanie należności celnych.

Art. 120. 1. Należności celne mogą być kredy~

towane (kredyt celny).

2. Przyznanie kredytu celnego może nastąpić

tylko za zabezpieczeniem należności celnych.

3. Od kredytowanych należności celnych pobiera się odsetki.

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

Nr. 84.

4. Minister Skarbu ustala warunki, na których

kredyt celny może być przyznany, sposób zabezp'eczenia kredytowanych należności celnych, wysokość

odsetek i tok postępowania.

Sprostowanie wymiaru należności cebych. Odpowiedzialność za niedobory celne.

Art. 121. 1. Zm:ana ustalonego wyniku rewizji

celnej i wym;aru na leż ności celny ch poza p rzypadkami przewidzianemi wart. 130 - 132 może być do.konana

a) w przywozie przed wydaniem towarów,

b) w wywozie przed wywiezieniem towarów

zagr, anicę·

.

2.

Sprostowanie wyniku rewizji i wymi aru na-

leżności celnych po wydaniu towarów lub po ich wywiezieniu zagranicę następuje tylko w przypadku

nieprawidłowego zastosowania stawek konwencyjnych lub ujawnienia oczywistych omyłek, a w szczególności

a) omyłek rachunkowych;

bl omyłek ujawniających się w rozb;eżności

między zgłoszoną przez stronę i stwierdzoną przy rewizji, jako zgodną z rzeczywistością, taryfową jakością i ilością towa rów,

a oznaczoną w wyniku rewizji odmiennie;

c) omyłek przy zgłoszeniu ogólnem oraz przy

rewizji celnej z urzędu, ujawniających si,~ w

rozbieżności między określoną w wyniku

rewizJi taryfową nazwą towarów apozycją

i podziałem pozycji taryfy celnej;

d) omy'łek polegających na zastosowaniu stawek celnych w danym czasie nieobowiązu­

jących.

3. Niedobory celne, wynikają'ce ze sprostowania (ust. 2). strona powinna uiścić w ciągu 30 dni po

dniu doręczenia jej wezwania płatniczego.

4. Od niedoborów celnych, nieuiszczonych w

okresie oznaczonym w ust. 3, pobiera 'się po upły­

wie tego okresu karę za zwłokę w wy,sokości ustalanej przez Ministra Skarbu w drodze rozporządze· nia.

5. Należności celne pobrane nadmiernie z powodu omyłek, wymienionych w ust. 2, powinny być

. stronie zwrócone z urzędu lub na jej wniosek bez

odsetek.

6. Odpowiedzialność za uiszczenie niedoborów celnych (ust. 2) ponosi prócz strony również

agent celny oraz agenc;a celna publicznych przedsiębiorstw przewozowych. Odpowiedzialność wymienionych osób jest solidarna.

Przymusowe ściągnięcie należności i niedoborów

celnych.

Art. 122. Należności i niedobory celne nieuiszczone w ustalonym -o kresie, a przypadające od

towarów, które weszły do wolnego obrotu lub zo-s tały wywiezione zagr,anicę, jak również odsetki i kary za zwłokę podlegają przymusowemu ści ągnięciu

W trybie ustanowionym dla przymusowego ściągnię­

cia państwowych podatków bezpośrednich .

Przedawnienie.

Art. 123. 1. Roszczenie Skarbu Państwa o

uiszczenie niedoborów celnych oraz roszczenie stro-

1601

ny o zwrot należności celnych nadmiernie od niej pobranych (art. 121) ulegają przedawnieniu z upływem

jednego roku po dniu uiszczenia należności celnych.

2. Ro~zcz c n ; e Sk arbu Państwa o uiszczenie

należności celnych od towarów, które były wydane

do wolnego obrotu lub wywiezione zagranic~ bez

uiszczenia nale ż ności, ulega przedawnieniu z upły­

wem jednego roku po dn \u wydania towarów lub ich

wywozu zagranicę. Przepis ten nie ma zastosowania

w przypadkach odroczenia lub kredytowania towarów (art. 119 i 120) .

3. W przypadkach odprawy warunkowej roszczenia wymienione w ust. 1 i 2 ulegają przedawnieniu

z upływem jednego roku po powstaniu obowiązku

strony do uiszczenia należności celnych (art. 56).

4. Roszczenie Skarbu Państwa o uiszczenie

należności lub niedohorów celnych od lowarówbę­

dących przedmiotem postępowania karnego skarpowego ulega przedawnieniu z upływem jednego roku

od dnia uprawomocnienia się orzeczenia karnego.

5. Przedawnienie roszczenia Skarbu Państwa

przerywa każda czynność urzędowa, podjęta celem

ści<lgnięcia należności lub niedoborów celnych i podana do wiadomości strony. Bieg przedawnienia

liczy się na nowo od ostatniej czynności urzędowej.

Umarzanie nieściągalnych należności i niedoborów

celnych.

Art. 124. 1. Minister Skarbu może umarzać

nieściągalne należności i niedobory ~elne.

2. Niedobory celne, nieprzekracżające kwoty

1 zł, podlegają umorzeniu z urzędu.

c z ę Ś ć VII.

SPRZEDAŻ

TOWARóW.

Sposób sprzedaży.

Art. 125. Sprzedaż towarów w przypadkach

przeWIdzianych w prawie niniejszem odbywa się

przez publiczny przetarg. Przetarg przeprowadza

urząd celny.

Zasady przetargu.

Art. 126. 1. Cena wywoławcza towarów obejmu je koszta przetargu, należności celne i inne według

art. 43 ust. 3, przewozowe, składowe i przeładun­

kowe.

2. Jeżeli cena rynkowa towaru jest wyższa od

łącznej sumy należności według ust. l, przyjmuje się

cenę rynkową jako cenę wywoławczą.

3. Minister Skarbu ustala w drodze rozporzą­

dzenia, w jakich przypadkach towary mogą być

sprzedane poniżej ceny wywoławczej, jeżeli przy

pierwszym przetargu towary nie zostały sprzedane.

4. Z uzyskanej przy przetargu kwoty pokrywa

się w kolejnym porządku

.

a} koszty przetargu,

b) naleźności celne i inne według art. 43 ust. 3,

c) należności przewozowe i przeładunkowe,

d) należności składowe.

5. Uzyskaną przy przetargu nadwyżkę wydaje

się osobie, która wykaże uprawnienia do jej otrzymania. Nadwyżka przechodzi na własność Skarbu

Państwa, jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się w

urzędzie celnym po odbiór w ciągu 3 lat od dnia przetar.g u towarów.

Dziennik Ustaw. Poz. 610.

Przetarg towarów podlegających ograniczeniom

pr~ywozowym.

Art. 127. Towary podlegające ograniczeniom

przywozowym mogą być sprzedane tylko pod warunkiem wywiezienia ich zagran.icę iu b dostarczenia pozwolenia przywozowego w wyznaczonym przez

urząd celny okresie. Nabywca, który warunku te@.o

nie wypełni w wyznaczonym okresie, traci prawo do

kupionych towarów.

Bezskuteczność

przetargu.

Art. 128. 1. Przetarg jest bezskuteczny, jeż~li

towary 'przy drugim przetargu nie zostały sprzedane.

2. W razie bezskuteczności przetargu towary

przechodzą na własność Skarbu Państwa i na podstawie orzeczenia władz celnych podlegają zniszczeniu.

Władze celne mogą zarządzić zamiast zniszczenia

przekazanie takich towarów na cele państwowe, społeczne lub filantropijne .

.

3. Należności celne i inne według art. 43 ust.

3, ciążące na niesprzedanych towarach, podlegają

umorzeniu.

Rękojmia przetargu i tok postępowania przy

daży towarów.

sprze-

Art. 129. Uczestnicy przetargu obowiązani są

złożyć ręko;mię na dotrzymanie warunków przetargu

(wadjum). Wysokość rękojmi, prz·ypadki, w których

ręko;mia przechodzi na własność Skarbu Pa,ństwa,

jak również tok poste:powa nia przy sprzedaży towarów ustala Miftister Skarbu w drodze rozporządze­

nia.

c z ę Ś ć VIII.

śRODKI

PRAWNE.

Zażalenia.

Art. 130. L Orzekanie w sprawach stosowania taryfy celne j i przepisów cebych należy Wyłącz­

nie do władz celnych. Dochodzenie roszczeń w tych

sprawach zwykłą drogą sądową nie jest .dopuszczalne.

2. Na postanowienia i zarza,dzenia w sprawach

stosowania taryfy celnej i przepisów celnych strona

może wnieść zażalenie na piśmie do tej władzy celnej,która wydała postanowienie lub zarządzenie.

3. Zażalenie powinno być wniesione w cią~u

30 dni po dniu doręczenia stronie postanowienia lub

zarządzenia władzy celnej.

4. Władze celne I i II instancji mogą uwzględ­

niać we własnym zakresie działania zażalenia dotyczące stosowania przep:sów celnych. Władże celne

I instancji mogą również uwzględniać zażalenia w

sprawach stosowania taryfy celnej, jednakże tylko

wtedy, gdy t.owar nie zostal ieszcze wydany . Nieuwzględnione zażalenia powinny być przedstawione

do rozstrzygnięcia władzy odwoławczej (art 131).

5. Do zażalenia, które dotyczy stosowania taryfy celnej, dołącza się próbkę towaru .•JeŻeli wydzielenie próbki nie jest możliwe, dołącza się dokład­

ny opis t.owaru, rysunek, fotograf je i t. p. Wydzielenie próbki oraz sporząd:cenie opisu, r)'lsunku, fotografji i t. p. powinno nastąpić prz.ed wydaniem towaru.

6. Zażalenie wniesione po upływie ustalonego

w ust. 3 okresu powinno być odrzucone przez wIa-

Nr. 84.

dzę celną, która wydała postanowienie lub zarządze­

nie. Na odrzucenie strona może w okresie 14 dni po

dniu otrz ymania zawiadomienia o odrzuceniu zaża­

lenia wnieść dalsze zażalenie do władz odwoław­

czych.

7. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia lub zarządzenia. \1Vładza powołana do rozstrzygnięcia zażalenia może wykonanie

wstrzymać.

Rozstrzyganie zażaleń.

Art. 131. 1. Minister Skarbu rozstrzyga zażalenia na postanowienia i zarządzenia

a) urzędów celnych w sprawach stosowania taryfy celnej,

bl urzędów celnych w sprawach stosowania

przepisów celnych, z wyjątkiem zażaleń w

sprav,ach, których ostateczne rozstrzygnię­

cie Minister Skarbu przekaże okręgowym

władzom celnym,

ej okrę g owych władz celnych wydane w

pi erwsze j in stancji.

2. Minist er Skarbu może zażalenie w sprawach stosowania taryfy celnej pozostawić bez rozpatrzenia, jeżeli strona nie zasŁosowała się do przepisu art. 130 ust. 5.

'

3. Przy rozslrzvggniu zażaleń Minister Skarbu

i oluęgowe władze celne nie są ograniczone ani 'wnioskami stron ani stanowi skiem władz podległych.

4. W razie nieuwz gk dnienia zażalenia strona

ponosi koszty post ę powania.

Przywróc0nie uchybionego okresu lub terminu.

Art. 132. 1. W przypadkach niezachowania

okresów lub terminów, usta.l onych w prawie niniejszem. lub oznaczonych na pods tawie przepisów prawa niniejszego, może być na wn:osek strony ze

względów słuszno ś ci przyznane przywrócenie uchybionego okresu lub terminu.

2. \'?niosek powinien być złożony w przecią­

gu 30 dni po upływie uchybionego terminu hlib ckresu, a w razie gdy uch"ybi enie terminu lub okresu nastąp i ło z powodu pneszkody po upłyWie 30 dni

od ustania przeszkody. Rów,oocześnie osoba za inte·resowana powinna wykonać czynność, która miała

być dopełniona w uchybionym okresie lub terminie.

3. Wniosek rozstrzyga władza powołana do

rozstrzygania zaż a l eni a, a w innych przypadkach władza, wobec której czynność miała być dopeł­

niona.

z ę Ś ć IX.

c

PRZEPISY

KOŃCOWE.

Sposób zgło~zenia celnego. Tok postę!lowania celnego. KontrQla celna przewOILów.

Art. 133. Minister Skarbu ust.ala w drodze

rozporządzenia

al sposób zgł oszenia cel nego dla poszczególnych rodzajów odpraw celnych oraz dane,

jakie powinno zgłoszenie zawierać,

bJ tok postępowania. celnego dla poszczególnych rodzajów odpraw celnych,

c) tok posh;, powania przy wnoszeniu i rozstrzyganiu zażaleń w sprawach sto's owania

taryfy celnej i przepisów celnych;

Nr. 84.

Dziennik Ustaw. Poz. QI0 i 611.

d) zakres kontroli celnej przy poszczególnych

rodzajach przewozu osób i towar6w przez

granicę celną.

Ochrona towarów celnych i odpowiedzialność za nie.

świadczenia na rzecz zarządu celnego.

Art. 134. 1. Ochrona towarów celnych przewożonych lub przechowywanych przez przedsięb io r­

stwo przewozowe i,e st jego obowiązkiem. Za należno­

ści celne i inne (art. 43 ust. 3) ciążące na takicb towarach przedsiębiorstwo ponosi odpowiedzi.alno ś ć,

przyczem postanowienia art. 59 ust. 2 mają ana!Qc5 iczne zastosowanie.

'"

2. Minister Skarbu ustala w porozumieniu

z właściwymi ministrami zakres bezpłatnych świad­

czeń na rzecz zarządu celnego, do których b ę dą obowiązane, w związku z wykonywaniem przez urzędy

celne odprawy celnej w ruchu osobowym i towarowy"!, zarządy portów morskich i rzecznych, zarządy

lotmsk celnych użytku publicznego oraz przedsię­

biorstwa przewozowe, trudniące się przewozem

przez granicę celną osób i towarów.

Wykonanie fOizporządzenia.

Art. 135. Wykonanie rozporządzenia niniejszego porucza się Ministrowi Skarbu.

Wejście rozporządzenia w życie.

Art. 136. 1. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie po upływie roku po dniu ogłoszenia.

2. Jednocześnie tracą moc nast ę puj ą ce przepisy

a) rozporządzenie Ministrów Ska rbu oraz Przemysłu i Handlu z d nia 11 czerwca 1920 r.

o taryfie celnej (Dz. U. R. P. Nr. 51, p oz. 314)

wraz ze wszystkiemi późni e jsz.emi zmianami

i uzupełnieniami oraz wszystkie rozporz ą ­

dzenia wydane na pods tawie wyżej wymienionego ro zporz ą dzenia o taryfie c elnej;

b) ustawa z dnia 31 lipca 1924 r. w prżedmio­

cie uregulowania stosunków celnych (Dz. U.

R. P. Nr, 80, poz . 777) wraz ze wszystkiemi

późn i ejszemi

zmianami i uzupełnieniami

oraz wszystkie rozporząd z enia wydane na

podstawie tej ustawy;

c) art. 52 - 56 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 marca 1928 r. o prawie 10Łn:iczem (Dz.. U. R. P. Nr. 31, poz . 294),

o ile postanowienia tych artykułów d o tyczą

spraw celnych, unormowanych w prawie niniejszem;

d) ustawa z dnia 7 listopada 1931 r. w sprawie

zwolnienia od cła przywozowego i opłat manipulacyjnych sprz ę tu, służącego dla potrzeb arm ji, sprowadzanego przez władze

wojskowe, oraz materi ał ó w i przedmiotów,

przeznaczonych do zwięks z eni a siły obronnej Państw a (Dz. U. R. P . Nr. lOS, poz. 812)

i wszystkie rozporządzenia wydane na jej

podstawie;

ej ustawa z dnia 10 marca 1932 r. o wolnych

obszarach celnych (Dz. U. R. P . Nr. 32,

poz. 330) oraz wszystkie rozporządzenia

wyd ane na jej podstawie;

f) wszelkie obowi ą zujące dotychczas przepisy

celne, pozostałe po państwach zaborczych.

1603

. 3; Og:ł~s~one w Dzien;- q~u U staw R ze czypospolttel P olskIej rozporządzenia w sprawach celnych,

wydane na podstawie upowa żnieni,a udzielonego

przl,:z Sejm Ustawodawczy uchwałą z dnia 1 sierpnia

1919 L , posiadają moc pr a wn ą od daty wydania.

Prezydent Rzeczypospolite j: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów i MInis ter Wyznań

Religijnych i Oświecenia Publicznego

. .

J . .Jędrzejewicz

Mmlster Spraw Wewnętrznych : Bronisław Pieracki

Minister Spraw Zagranicznych: Beck

Minister Spraw Woj skowych: .J. Piłsudski

Minister Skarbu: W/ . Zawadzki

Minister Sprawiedliwoiici: Czesław Michałowski

Minister Rolnic twa i Reform Rolnych

.

Nakoniecznikow - Klukowski

Minister Przemysłu i Handlu: Zarzycki

Min ister Komunikacji: M. Butkiewicz

Minister Opieki Społe cznej ; Hubicki

Minister Poczt i Telegrafów: J(aliriski

611.

ROZPORZĄDZENIE

PREZYDENT A RZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 27 paźdz i ernika 1933 r.

o podwyższeniu emisji pożyczld wewnętrznej.

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 25 marca 1933 r. o upoważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń

z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr. 29, poz. 249), postanawi am co następuje

się Ministra Skarbu do

emis.ji 6 % pożyczki wewnętrznej, wyPU1;zczoneJ na podstawie rozporządzenia Prezydenta

Rzec zypospolitej z dnia 5 września 1933 r. o WYpyszczeniu pożyczki wewnętrznej (Dz. U. R. P.

Nr. 67, poz. 503) do nominalnej wysokości 35D .OOO.OOO

złotych w złocie.

Art. 1.

Upoważnia

podwyższ~ni a

Art. 2. Wykonanie niniejszego

nia porucza się Min istrowi Skarbu.

życie

rozporządze-.

Art. 3. R o zporządzenie niniejsze wchodzi w

z dniem ogłos z enia .

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Minis trów i Minister WyznaI1

Religijnych i O ś wiecenia Publicznego

. .

.

J. Jędrzejewicz

MmIster Spraw Wewnętrznych: Bronźsław Pieracki

Minister Spraw Zagranicznych: Beck

Minister Spraw Wojskowych : J . Piłsudski

Minister Skarbu: Wł. Zawadzki

Minister Sprawiedliwości: Czesław Michałowski

Minister Rolnictwa i Refor m Rolnych

.

Nalwl1ieczllźkow - KlukoUJski

Minister Prz emys łu i Handlu: Zarzycki

Minister Komunikacji: M. Butkiewicz

Minister Opieki Społecznej: Huhicki

Minister Poczt i Telegrafów : K aliński